ΠΡΟΤΙΜΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ;

[meg40]

Καλησπέρα. Σας γράφω για ένα θέμα που με απασχολεί εδώ και αρκετό καιρό, αλλα χθες που πήγαμε στην σχολική γιορτή του γιου μου αναζωπυρώθηκε ξανά. Έχω ένα αγοράκι σχεδόν τριών ετών (σε 4 μήνες γίνεται 3). Πηγαίνει παιδικό σταθμό από τον Δεκέμβρη. Στην σχολική γιορτή που έγινε τις απόκριες παρατήρησε ο πατέρας του, που πήγε μαζί του ότι καθόταν απομονωμένος και δεν συμμετείχε στα παιχνίδια των άλλων παιδιών. Προβληματιστήκαμε και ρωτήσαμε παιδοψυχολόγο που μας διαβεβαίωσε ότι δεν συμβαίνει κάτι με το παιδί αλλά είναι ακόμη μικρό και θέλει το χρόνο του. Ωστόσο χθες στην καλοκαιρινή σχολική γιορτή έκανα ακριβώς την ίδια διαπίστωση. Δηλαδή ενώ όλα έτρεχαν, έπαιζαν, κυλλιόντουσαν το ένα πάνω στο άλλο, το δικό μου καθόταν σε μία καρέκλα που το είχαν βάλει οι δασκάλες του και όταν σηκωνόταν έπαιζε μόνο του.

Ρώτησα τη δασκάλα του και μου είπε ότι είναι συνεσταλμένο παιδάκι, αλλά στο σχολείο παίζει και συνεργάζεται άριστα και ότι σε κανένα χρόνο θα είναι τελείως διαφορετικός.

Είναι έξυπνο παιδάκι, μιλάει πάρα πολυ καλά ήδη από τα δύο του χρόνια και η συνολική του ανάπτυξη είναι απολύτως φυσιολογική, δεν μας προβλημάτισε δηλαδή οτιδήποτε άλλο. Είναι μοναχοπαίδι.

Σκέφτομαι ότι πιθανόν είναι στοιχείο του χαρακτήρα του, ωστόσο θα ήθελα να τον ενισχύσω ώστε να μπορεί πιο εύκολα να αναπτύξει στην πορεία κοινωνικές δεξιότητες.

Αναρωτιόμουν συμβαίνει και σε άλλα παιδάκια κάτι ανάλογο και αν ναι πως το αντιμετωπίσατε.

Οι συμβουλές σας θα είναι πολύ σημαντικές, ευχαριστώ.

[vicky86]

Δεν μπορω να σε βοηθησω κ πολυ γιατι η κορη μου ειναι πιο μικρη αλλα εχω δει οτι μεχρι τα τρια προτιμανε να παιζουν μονα.εφοσον η δασκαλα ειπε οτι συνεργαζεται καλα δε νομιζω οτι πρεπει να ανησυχεις.

Εγω σκεφτομαι αν δεν πηγαινει σχολειο στα 3-4να κανει μια ομαδικη δραστηριοτητα

Με παιδακια φιλων,σε παρκα,παιδικες,παιδοτοπους πως αντιδρα;

[meg40]

Με παιδακια φιλων,σε παρκα,παιδικες,παιδοτοπους πως αντιδρα;

 

 

Λίγο καιρό πριν ήταν επιφυλακτικός ακόμα και παιδάκια φίλων και σε παιδότοπους δεν ήθελε καθόλου να πηγαίνει.

Τώρα είναι πολύ καλύτερα, παίζει με παιδάκια φίλων και στους παιδότοπους φαίνεται χαρούμενος, αν και δεν παίζει με κάποιο άλλο παιδάκι δεν φαίνεται να ενοχλείται κιόλας.

[vicky86]

Σιγουρα με το σχολειο θα ανοιχτει παραπανω.κ σιγουρα εξαρταται κ απο το χαρακτηρα του καθε παιδιου

Απλα προσπαθειστε να βρισκεστε με παιδακια(εμεις πχ ειμαστε το μονο στην παρεα).ισως κ καποια ομαδικηδραστηριοτητα αν υπαρχει η δυνατοτητα

[Anastasia.V]

Καλησπέρα. Σας γράφω για ένα θέμα που με απασχολεί εδώ και αρκετό καιρό, αλλα χθες που πήγαμε στην σχολική γιορτή του γιου μου αναζωπυρώθηκε ξανά. Έχω ένα αγοράκι σχεδόν τριών ετών (σε 4 μήνες γίνεται 3). Πηγαίνει παιδικό σταθμό από τον Δεκέμβρη. Στην σχολική γιορτή που έγινε τις απόκριες παρατήρησε ο πατέρας του, που πήγε μαζί του ότι καθόταν απομονωμένος και δεν συμμετείχε στα παιχνίδια των άλλων παιδιών. Προβληματιστήκαμε και ρωτήσαμε παιδοψυχολόγο που μας διαβεβαίωσε ότι δεν συμβαίνει κάτι με το παιδί αλλά είναι ακόμη μικρό και θέλει το χρόνο του. Ωστόσο χθες στην καλοκαιρινή σχολική γιορτή έκανα ακριβώς την ίδια διαπίστωση. Δηλαδή ενώ όλα έτρεχαν, έπαιζαν, κυλλιόντουσαν το ένα πάνω στο άλλο, το δικό μου καθόταν σε μία καρέκλα που το είχαν βάλει οι δασκάλες του και όταν σηκωνόταν έπαιζε μόνο του.

Ρώτησα τη δασκάλα του και μου είπε ότι είναι συνεσταλμένο παιδάκι, αλλά στο σχολείο παίζει και συνεργάζεται άριστα και ότι σε κανένα χρόνο θα είναι τελείως διαφορετικός.

Είναι έξυπνο παιδάκι, μιλάει πάρα πολυ καλά ήδη από τα δύο του χρόνια και η συνολική του ανάπτυξη είναι απολύτως φυσιολογική, δεν μας προβλημάτισε δηλαδή οτιδήποτε άλλο. Είναι μοναχοπαίδι.

Σκέφτομαι ότι πιθανόν είναι στοιχείο του χαρακτήρα του, ωστόσο θα ήθελα να τον ενισχύσω ώστε να μπορεί πιο εύκολα να αναπτύξει στην πορεία κοινωνικές δεξιότητες.

Αναρωτιόμουν συμβαίνει και σε άλλα παιδάκια κάτι ανάλογο και αν ναι πως το αντιμετωπίσατε.

Οι συμβουλές σας θα είναι πολύ σημαντικές, ευχαριστώ.

 

 

Καταλαβαίνω οτι μπορεί να ανησυχείς και οτι χτυπάει κάπως άσχημα σε ενα γονιό αλλα θεωρώ οτι ειναι φυσιολογικό. Απο την στιγμή που οι δασκάλες του δεν βρίσκουν κάτι το ανησυχητικό και εσύ δεν έχεις παρατηρήσει κάποια παράξενη συμπεριφορά η κάτι στην ανάπτυξη του πέρα απο αυτό δεν βρίσκω ιδιαίτερους λόγους ανησυχίας. Ειναι μάλλον αυτό που λες προτιμά να ειναι μόνος του και εχω συναντήσει αρκετά παιδάκια που το προτιμούν αυτό.

 

Παράδειγμα: στο τμήμα έχουμε ενα παιδάκι κοντα στην ηλικία του γιου σου που προτιμά να παίζει μόνο του. Δεν ειναι μοναχοπαίδι έχει αλλα 2 αδέρφια.

κάθε φορά που κάνουμε κάτι ομαδικό η κάποια δραστηριότητα τον ρωτάω αν θέλει να συμμετέχει (μάλλον εχω καταντηςει Κουραστική ) αυτός όμως δεν θέλει μου απαντάει όχι και συνεχίζει να παίζει μια χαρά μόνος του. Γενικά ειναι χαρούμενο παιδάκι και κανεις απο μας δεν το είδε ποτέ σαν πρόβλημα. Ούτε τον πιέζουμε ούτε τπτ αυτός ειναι ο χαρακτήρας του προφανώς. Αργότερα ίσως αλλάξει και αναζητήσει την επαφή και το ομαδικό παιχνίδι.

[Niki81]

Διαφωνω καθετα με το να λεμε..οκ είναι ο χαρακτήρας του αρα όλα καλα.Ενα παιδι μοναχικο αργοτερα θα είναι ενας εφηβος μοναχικος ,ενας ενηλικας μοναχικος.Ενα παιδι που δειχνει να εχει καποιο θεμα με την κοινωνικοποιηση του πρεπει να το βοηθάμε να το αλλαξει αυτό οσο είναι δυνατον.Εμενα τον δικο μου λυπάμαι αλλα το σχολειο δεν τον βοηθησε καθολου σε αυτό.Οτι καταφέραμε το καναμε με δικο μας τρεξιμο.Το παιδι στις κουνιες αν παει θα μπορεσει να μπει σε μια παρεα να παιξει με παιδακια η παιζει μονο του?

 

Πηγαινει γενικα το παιδι σε κουνιες?Για μενα οι κουνιες είναι το καλυτερο...και κάθε μερα αν μπορεις στις ιδιες κουνιες να ερχεται σε επαφη με τα ιδια παιδακια και να αμθει σιγα σιγα να μπαινει στην παρεα τους.Επισης προσπαθησε να καλεις εσυ παιδακια στο Σπιτι...θα δεις ποσο πιο ευκολα θα δενεται με παιδακια που ερχονται Σπιτι σας....θα τα αισθάνεται πιο οικεια.Και δινε του πρωτοβουλίες...ααναθεσε του να κανει πραγματα ακομα κι αν δε τα καταφερει καλα...ακομα και αν κανει και καμια ζημια.Οσο τον εμπιστεύεσαι και τον αφηνεις να κανει πραγματα μονος του τοσο θα πιστευει στις ικανότητες του και θα ανοίγεται.

 

Και υπομονή..μεγαλωνοντας θα δεις εται κι αλλιως αλλαγες αλλα πρεπει να το βοηθήσεις κι εσυ...μη στηρίζεσαι μονο στο σχολειο.

[Anastasia.V]

Εγώ πάλι διαφωνώ κάθετα με το να ορίζουμε στο πως θα ειναι ο χαρακτήρας του κάθε παιδιού! Οτι με το ζόρι θα πρέπει να ειναι κοινωνικός με το ζόρι να έρθει σε επαφή με αλλα παιδάκια και να παίξει μαζι τους γιατι αν δεν παίζει το θεωρούμε προβλημα. Γιατι αυτό προστάζει η κοινωνία και αυτό μας εχουν μάθει ως σωςτο! Το κακό δλδ με ενα μοναχικό ενήλικα που ειναι;

Προσωπικά προτιμώ ενα συνεσταλμένο παιδί η μοναχικό ενήλικα που νιώθει καλα με τον εαυτό του και ειναι ευτυχισμένος παρά ενα κοινωνικό αλλα καταπιεσμένο παιδί η ενήλικα.

[Niki81]

Εγώ πάλι διαφωνώ κάθετα με το να ορίζουμε στο πως θα ειναι ο χαρακτήρας του κάθε παιδιού! Οτι με το ζόρι θα πρέπει να ειναι κοινωνικός με το ζόρι να έρθει σε επαφή με αλλα παιδάκια και να παίξει μαζι τους γιατι αν δεν παίζει το θεωρούμε προβλημα. Γιατι αυτό προστάζει η κοινωνία και αυτό μας εχουν μάθει ως σωςτο! Το κακό δλδ με ενα μοναχικό ενήλικα που ειναι;

Προσωπικά προτιμώ ενα συνεσταλμένο παιδί η μοναχικό ενήλικα που νιώθει καλα με τον εαυτό του και ειναι ευτυχισμένος παρά ενα κοινωνικό αλλα καταπιεσμένο παιδί η ενήλικα.

 

 

Υπαρχει τεραστια διαφορα αναμεσα στο μπορω να κανω παρεες αλλα επιλεγω να παιξω μονος μου και στο δεν καταφερνω να ενσωματωθώ σε μια παρεα οποτε προτιμω να είναι μονος μου.Απο κει και περα κάθε γονιος μεγαλωνει το παιδι του όπως θελει.Εγω μεγαλωνοντας και ένα μοναχικο παιδι και εχοντας έναν αντικοινωνικο συζυγο κρινω με βαση τα δικα μου δεδομενα.Και βλεπω ποσο πιο ευτυχισμενο είναι το ΔΙΚΟ ΜΟΥ παιδι τωρα που καταφερε να ανοιχτει και να μπαινει στις παρεες μονοσ του...παρα όταν επαιζε μονο του γιατι δεν καταφερνε να ενσωματωθεί σε μια νεα παρεα.Επισης βλεπω ποσα θεματα χαρακτηρα εχει ο αντρας μου ακριβως επειδή κανενας όταν ηταν μικρος δεν τον βοηθησε σε αυτό το κομματι.Κι εμενα ο αντρας μου αρέσκεται να βαφτιζει την αντικοινωνικοτητα του...προσωπικη επιλογή.Οταν όμως ακομα και ως ενηλικας δυσκολευεται πχ όταν βρίσκεται σε ένα χωρο με αγνωστους γιατι αν δεν τον πλησιασει καποιος αυτος μονος του δεν καταφερνει να μπει στην παρεα και με θελει παντα διπλα του γιατι ξερει πως επειδή εγω είμαι ανοιχτη θα σπασω τον παγο και θα μπω με τη μια σε μια παρεα...τοτε καταλαβαινει γιατι επιμενω τοσο στο να ανοίγεται και ο γιος μας.

Το θεμα λοιπιον για μενα είναι ενας ανθρωπος να μπορει να μπει σε μια παρεα..απαξ και μπορει τοτε ας μιλησουμε μετα για προσωπικες επιλογες και χαρακτήρες.Γι αυτό και ρωτησα...το παιδι αν βρεθει στις κουνιες με αγνωστα παιδακια θα κανει ένα φιλο να παιξει η θα παιξει με αλλα παιδακια μονο όταν τα γνωριζει?

[Αγγελίνα_2]

Την έχουμε ξανακάνει αυτή τη συζήτηση: http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=135279

 

meg40 θα σου πρότεινα να διαβάσεις όλο το παραπάνω θέμα, πιστεύω πως θα σου φανεί ενδιαφέρον και χρήσιμο. Το παιδάκι σου βέβαια είναι αρκετά μικρούλι, αλλά η μοναχικότητα είναι κάτι που θέλει δουλειά για να ξεπεραστεί κι όσο νωρίτερα ξεκινήσει η σωστή παρέμβαση εκ μέρους των γονιών, τόσο καλύτερο.

[meg40]

Eυχαριστώ για τις απαντήσεις σας. Δυστυχώς στην περιοχή που μένουμε δεν υπάρχει παιδική χαρά. Υπήρχε πέρισυ που πηγαίναμε αλλά την καταργήσανε επειδή δεν πληρούσε τις προδιαγραφές. Το μόνο μέρος που μπορώ να τον πάω κοντά μας είναι σε ένα γηπεδάκι, όπου πηγαίνουμε σχετικά συχνά και εκεί παίζει με μια συμμαθήτριά του από τον παιδικό. Αλλά και όταν πηγαίνουμε σε παιδική χαρά, κάνει κούνια, τσουλήθρα, τραμπάλα με άλλα παιδάκια, αλλά να παίζει κάτι άλλο όχι, τι άλλο να παίξει εννοείται;

Αυτό που με προβληματίζει είναι ότι ενώ τα υπόλοιπα συνομίληκα παιδάκια από το σχολείο του τρέχουν και παίζουν μεταξύ τους, ο δικός μου σε δύο εκδηλώσεις του σχολείου δεν συμμετέχει σε αυτά τα παιχνίδια, αλλά παίζει μόνος του.

Οι δασκάλες του όπως σας είπα δεν βρίσκουν κανένα πρόβλημα, εγώ ωστόσο αναρρωτιέμαι πως θα μπορούσα να τον βοηθήσω, αν φυσικά γίνεται να κοινωνικοποιηθεί περισσότερο.

Για αυτό ζητώ τις δικές σας εμπειρίες στο θέμα.

[magdoulini]

Eυχαριστώ για τις απαντήσεις σας. Δυστυχώς στην περιοχή που μένουμε δεν υπάρχει παιδική χαρά. Υπήρχε πέρισυ που πηγαίναμε αλλά την καταργήσανε επειδή δεν πληρούσε τις προδιαγραφές. Το μόνο μέρος που μπορώ να τον πάω κοντά μας είναι σε ένα γηπεδάκι, όπου πηγαίνουμε σχετικά συχνά και εκεί παίζει με μια συμμαθήτριά του από τον παιδικό. Αλλά και όταν πηγαίνουμε σε παιδική χαρά, κάνει κούνια, τσουλήθρα, τραμπάλα με άλλα παιδάκια, αλλά να παίζει κάτι άλλο όχι, τι άλλο να παίξει εννοείται;

Αυτό που με προβληματίζει είναι ότι ενώ τα υπόλοιπα συνομίληκα παιδάκια από το σχολείο του τρέχουν και παίζουν μεταξύ τους, ο δικός μου σε δύο εκδηλώσεις του σχολείου δεν συμμετέχει σε αυτά τα παιχνίδια, αλλά παίζει μόνος του.

Οι δασκάλες του όπως σας είπα δεν βρίσκουν κανένα πρόβλημα, εγώ ωστόσο αναρρωτιέμαι πως θα μπορούσα να τον βοηθήσω, αν φυσικά γίνεται να κοινωνικοποιηθεί περισσότερο.

Για αυτό ζητώ τις δικές σας εμπειρίες στο θέμα.

 

στις πρωτες γιορτες του σχολειου, ουτε το δικο μου παιδακι, επαιζε με τα υπολοιπα...καθοταν και απλα κοιτουσε...οτανγιατι σε προβληματιζει τοσο πολυ η συμπεριφορα του στις γιορτες??αποκλειεται πχ να μην του αρεσει ο πολυς κοσμος,η φασαρια...το γενικο σκηνικο που στηνεται σε αυτες τις εκδηλωσεις??

 

αλλωστε ειναι μολις λιγους μηνες στον παιδικο...δεν αισθανονται ολα τα παιδακια ανετα με το καλημερα...μπορει το παιδακι σου να χρειαζεται τον χρονο του για να ενσωματωθει απολυτα στην ομαδα...και εφοσον οι δασκαλες σε βεβαιωνουν οτι το παιδι εχει φυσιολογικη συμπεριφορα, μαλλον δεν εχεις λογο να ανησυχεις για τετοια μεμονομενα περιστατικα...

 

στις δικες σας σχεσεις πως ειναι η συμπεριφορα του??πχ αν βρεθειτε με φιλους και ξαδερφακια, παιζει κανονικα μαζι τους??

[meg40]

στις δικες σας σχεσεις πως ειναι η συμπεριφορα του??πχ αν βρεθειτε με φιλους και ξαδερφακια, παιζει κανονικα μαζι τους??

 

Δυστυχώς δεν έχουμε ξαδερφάκια στην ηλικία του και από φίλους έχουμε μόνο δύο με μικρά παιδιά. Όταν βρεθεί με αυτά τα παιδάκια που τα γνωρίζει παίζει. Επίσης σε παιδικό πάρτυ που τον πήγα έπαιζε με άλλα μεγαλύτερα παιδάκια, δηλαδή τα κυνηγούσε βασικά με ένα μπαλόνι - σπαθί και έτρεχε σαν τρελός.

Επίσης είναι εξαιρετικά κοινωνικός με ενήλικες, σε σημείο που τον θαυμάζουν για την πολύ καλή ομιλία του και την άνεσή του.

Με τα παιδάκια όμως της ηλικίας του, ειδικά στις γιορτές του σχολείου δεν συμμετέχει στα παιχνίδια τους.

Από την άλλη στις δραστηριότητες του σχολείου ήταν άψογος, τα έκανε όλα πολύ καλά.

[Anastasia.V]

Την έχουμε ξανακάνει αυτή τη συζήτηση: http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=135279

 

meg40 θα σου πρότεινα να διαβάσεις όλο το παραπάνω θέμα, πιστεύω πως θα σου φανεί ενδιαφέρον και χρήσιμο. Το παιδάκι σου βέβαια είναι αρκετά μικρούλι, αλλά η μοναχικότητα είναι κάτι που θέλει δουλειά για να ξεπεραστεί κι όσο νωρίτερα ξεκινήσει η σωστή παρέμβαση εκ μέρους των γονιών, τόσο καλύτερο.

 

Αγγελίνα ενδιαφέρον θέμα και πραγματικα εύχομαι τα παιδάκια σας να εχουν βελτιωθεί η ξεπεράσει τα προβλήματα που αναφέρονται.

 

Όμως η κουβέντα που προηγήθηκε αφορά κατα κύριο λόγο μεγαλύτερα παιδιά και κάποια απο αυτά αν θυμάμαι καλα είχαν/εχουν διαγνωσμένα προβλήματα.

 

Δλδ καμία σχέση με της meg40 της οποίας το παιδί δεν ειναι καν 3 ετών και δεν παρουσιάζει (κατα τα λεγόμενα της) ιδιαίτερα προβλήματα συμπεριφοράς ούτε κοινωνικοποίησης.

[Mediterranee]

Δυστυχώς στην περιοχή που μένουμε δεν υπάρχει παιδική χαρά. Το μόνο μέρος που μπορώ να τον πάω κοντά μας είναι σε ένα γηπεδάκι, όπου πηγαίνουμε σχετικά συχνά.

Είναι πολύ μικρός ακόμα και έχεις χρόνο να το διαχειριστείς, οπότε αυτό που θα συμβούλευα θερμά είναι συνεχής εξάσκηση στην κοινωνικοποίηση.

Αυτό που λες, ας πούμε, ότι δεν έχετε κοντά σας παιδική χαρά, υποδηλώνει ότι ο μικρός δεν εκτίθεται σε παιδική παρουσία σε σχεδόν καθημερινή βάση από βρέφος. Παίζει ρόλο αυτό.

Αν δε σου είναι χρονικά/σωματικά αδύνατο, κάντο δουλειά σου να πηγαίνει σε μέρος που μαζεύονται παιδιά και παίζουν ει δυνατόν και κάθε μέρα.

Τώρα, που διαμορφώνεται η προσωπικότητά του, όχι σε 5 χρόνια.

[vtgian]

Είναι πολύ μικρό ακόμα για να σε ανησυχεί. Οι γιορτές του σχολείου σε αυτή την ηλικία δεν είναι καλό πλαίσιο για να διαπιστώσεις αν το παιδί έχει θέμα κοινωνικότητας. Φασαρία, πολύς άγνωστος κόσμος. Θα ήταν εντελώς διαφορετικό αν μιλούσαμε για παιδί 5/6 έτών.

 

Οπως λες, με παιδιά που γνωρίζει αλλά και ενήλικες, το παιδί διαδρά πολύ καλά. Επίσης οι δασκάλες δεν έχουν διαπιστώσει θέμα. Άρα είστε μια χαρά.

 

Μέχρι και τα 3, όπως είπε και η vicky86, το παιχνίδι είναι κυρίως ατομικό. Μπορεί δηλαδη να τα βλέπεις να παιζουν διπλα δίπλα και να αλλάζουν κουβαδάκια αλλά ακόμα όλα κινούνται γύρω από τον εαυτό τους. Μετά τα 3 αρχίζει το παιδί να δοκιμάζει τα όρια στις κοινωνικές συναναστροφές μέσα από το παιχνίδι με άλλα παιδιά. (Τα όρια είναι ενδεικτικά και ανάλογα με την ωριμότητα του παιδιού)

[meg40]

Αγγελίνα ενδιαφέρον θέμα και πραγματικα εύχομαι τα παιδάκια σας να εχουν βελτιωθεί η ξεπεράσει τα προβλήματα που αναφέρονται.

 

Όμως η κουβέντα που προηγήθηκε αφορά κατα κύριο λόγο μεγαλύτερα παιδιά και κάποια απο αυτά αν θυμάμαι καλα είχαν/εχουν διαγνωσμένα προβλήματα.

 

Δλδ καμία σχέση με της meg40 της οποίας το παιδί δεν ειναι καν 3 ετών και δεν παρουσιάζει (κατα τα λεγόμενα της) ιδιαίτερα προβλήματα συμπεριφοράς ούτε κοινωνικοποίησης.

 

Πράγματι ενδιαφέρον το θέμα. Αν και ο δικός μου είναι ακόμη μικρούλης, προσπαθώ να διορθώσω τώρα την κατάσταση ώστε μεγαλώνοντας να κοινωνικοποιηθεί σωστά και να μην είναι μοναχικός.

Βλέπετε δεν θέλω να πέσει θύμα εκφοβισμού και να περιθωριοποιηθεί από τα υπόλοιπα παιδιά, για αυτό και ανησυχώ κατά κύριο λόγο.

[meg40]

[quote name=vtgian;2863962

Μέχρι και τα 3' date=' όπως είπε και η vicky86, το παιχνίδι είναι κυρίως ατομικό. Μπορεί δηλαδη να τα βλέπεις να παιζουν διπλα δίπλα και να αλλάζουν κουβαδάκια αλλά ακόμα όλα κινούνται γύρω από τον εαυτό τους. Μετά τα 3 αρχίζει το παιδί να δοκιμάζει τα όρια στις κοινωνικές συναναστροφές μέσα από το παιχνίδι με άλλα παιδιά. (Τα όρια είναι ενδεικτικά και ανάλογα με την ωριμότητα του παιδιού)[/quote]

 

Με ανακουφίζει η απάντηση σου. Ανησυχώ γιατι βλέπω τα συνομήλικά του να παίζουν μεταξύ τους και τον δικό μου απλά να παρακολουθεί ή να παίζει μόνος του. Μόνο αυτό είναι το θέμα μου, κατά τα άλλα το παιδί είναι μια χαρά.

[lazariska]

Εμενα ειναι σχετικα μαζεμενο παιδακι η μικρη μου.Τωρα ειναι 4,5 χρονων.Περισυ πρωτη χρονια στο σχολειο σχεδον ουτε μιλαγε η δασκαλα με το ζορι της εβγαζε λιγες λεξουλες κ αυτο ψιθυριστα.Στα παι χνιδια ομως μια χαρα με τα ζλλα παιδια αν κ επαιζε κ συχνα μονη της.Φετος προνηπιο στο ιδιο σχολειο καμια σχεση.Μου το ελεγε η δασκαλα της απ το δευτερο μηνα.Συμμετειχε σε ολα ελεγε την προσευχη πριν το φαγητο ειπε κ ποιημα τωρα στην καλοκαιρινη γιορτη με τοσο κοσμο.Τη δουλεψα πολυ ομως φετος.Ξεκινησε ενοργανη κολυμβητηριο χορωδια την εβαλα σε πολλες ομαδουλες κ κουνιες πολυ κ αρχισε να κοινωνικοποιειται απλα ακομα σε σχεση με αλλα παιδια ειναι λιγοτερο κοινωνικη.Αλλα κ εγω κ ο αντρας μου καπωσ ετσι ειμαστε

[Niki81]

Eυχαριστώ για τις απαντήσεις σας. Δυστυχώς στην περιοχή που μένουμε δεν υπάρχει παιδική χαρά. Υπήρχε πέρισυ που πηγαίναμε αλλά την καταργήσανε επειδή δεν πληρούσε τις προδιαγραφές. Το μόνο μέρος που μπορώ να τον πάω κοντά μας είναι σε ένα γηπεδάκι, όπου πηγαίνουμε σχετικά συχνά και εκεί παίζει με μια συμμαθήτριά του από τον παιδικό. Αλλά και όταν πηγαίνουμε σε παιδική χαρά, κάνει κούνια, τσουλήθρα, τραμπάλα με άλλα παιδάκια, αλλά να παίζει κάτι άλλο όχι, τι άλλο να παίξει εννοείται;

Αυτό που με προβληματίζει είναι ότι ενώ τα υπόλοιπα συνομίληκα παιδάκια από το σχολείο του τρέχουν και παίζουν μεταξύ τους, ο δικός μου σε δύο εκδηλώσεις του σχολείου δεν συμμετέχει σε αυτά τα παιχνίδια, αλλά παίζει μόνος του.

Οι δασκάλες του όπως σας είπα δεν βρίσκουν κανένα πρόβλημα, εγώ ωστόσο αναρρωτιέμαι πως θα μπορούσα να τον βοηθήσω, αν φυσικά γίνεται να κοινωνικοποιηθεί περισσότερο.

Για αυτό ζητώ τις δικές σας εμπειρίες στο θέμα.

 

 

Το παιδακι σου είναι πολύ μικρο ακομα...όμως ΓΙΑ ΜΕΝΑ καλα κανεις και τα παρατηρείς αυτά.Μη μενεις τοσο στη συμπεριφορά του παιδιου στο σχολειο και ειδικα στις γιορτες που ετσι κι αλλιως είναι λιγο αγχωτικες καταστασεις για καποια παιδακια.Εμενα σκεψου είναι πλεον 5 και ακομα στο σχολειο δεν πολυπαιζει με τα αλλα παιδια...βασικα παιζει μονο αν του αρεσει το παιχνιδι...αλλιως παιζει μονος του.Μου το εχει πει και η δασκαλα ...μου το λεει και ο ιδιος.Ομως αυτό θα το δω λιγο ως φυσιολογικο...το να επιλεγει παιχνιδι.

 

Θα δεις πως μεγαλωνοντας το παιδι και μπαινοντας στις σχολικες ηλικιες θα εχεις κι εσυ τη δυνατοτητα να γνωριστείς και να κανεις παρεες με άλλες μαμαδες και παιδακια από το σχολειο και θα μπορέσεις να φτιαξεις ένα κυκλο ..μια παρεα που και εσενα θα σε οφελησει και το παιδι.Αρκει να εισαι ανοιχτη σε αυτό και να σου αρεσει.Εσυ αληθεια πως εισαι σαν ανθρωπος?Να θυμασαι παντα ότι τα παιδια μιμούνται..χρησιμοποιησε το αυτό.Δειξτου εσυ με τη δικη σου συμπεριφορά πως να κοινωνικοποιείται και αυτος θα ακολουθησει σιγα σιγα και οσο μεγαλωνει.

 

Παντως το ότι οι δασκάλες βρισουν τη συμπεριφορά του παιδιου απολυτα φυσιολογικη είναι πολύ θετικο.Εμενα πχ δε συμετειχε ουτε στην ταξη.Ενω είναι ένα παιδι με πολύ καλη μνημη,ξερει πολλα πραγματα και εχει ανεπτυγμενο λεξιλογιο...ωστόσο στην ταξη δε συμμετειχε.Εννοω δε θα επαιρνε από μονος του το θαρρος να απαντησει κατι ακομα κι αν το ηξερε.Αν δε τον ρωταγε προσωπικα η δασκαλα δε θα σηκνε χερι.Σιγα σιγα το βελτιώνουμε κι αυτό.

 

Να θυμασαι παντα να του τονώνεις την αυτοπεποιθηση του..να του λες ποσο καλα κανει κατι,ποσο εξυπνος είναι,ποσο περηφανη εισαι γι αυτος.Εγω ειδα διαφορα.Πατησε πιο γερα στα ποδια του.Και βλέποντας και κανοντας.Απο τα 4 και μετα θα μπορεις να κρινεις πραγματικα τη συμπεριφορά του...τωρα είναι μικρος.Παντως η συμπεριφορά στις γιορτες δε λεει πολλα.Ξερω και παιδακια μεγαλύτερα που αρνουνται να συμμετεχουν στις γιορτες ή πανε κλαιγοντας...θα τα δεις κι εσυ μεγαλωνοντας.Ειναι ένα αγχος για τα παιδια αυτό.

[Mediterranee]

...η κουβέντα που προηγήθηκε αφορά κατα κύριο λόγο μεγαλύτερα παιδιά και κάποια απο αυτά αν θυμάμαι καλα είχαν/εχουν διαγνωσμένα προβλήματα.

Δλδ καμία σχέση με της meg40 της οποίας το παιδί δεν ειναι καν 3 ετών και δεν παρουσιάζει (κατα τα λεγόμενα της) ιδιαίτερα προβλήματα συμπεριφοράς ούτε κοινωνικοποίησης.

 

Τα μεγαλύτερα εσωστρεφή παιδιά από εσωστρεφή νήπια ξεκινάνε.

 

Μπράβο σου meg40 που ασχολείσαι με το θέμα από τώρα, πριν το θέμα γίνει πρόβλημα.

Οι συμβουλές που δίνει η Niki81 στο άλλο thread που αναφέρθηκε είναι εξαιρετικές. Συνοψίζω:

" 1) κάθε μερα κουνιες- επαφη με αλλα παιδια

- Αλλαξα και εγινα εγω πρωτα πιο κοινωνικη, τα παιδια αντιγραφουν τους γονεις.Παντα λοιπον στις κουνιες επιανα με τη μια εγω κουβεντα με άλλες μαμαδες και αλλα παιδακια και σιγα σιγα εβαζα και το παιδι στην κουβεντα

- Επαιζα μαζι του εντονα παιχνίδια στις κουνιες πχ καναμε αγωνες, διαγωνισμους...και πολλες φορες ερχονταν τα αλλα παιδια και ηθελαν να παιξουν κι αυτά μαζι μας.Προσελκυα δλδ εγω τα αλλα παιδια...όταν αρχιζαν να παιζουν όλα μαζι και εμπαινε στην παρεα εγω απομακρυνομουν

 

2) Του εδινα περισσοτερες πρωτοβουλίες...πχ στην καφετερια του εδινα λεφτα και του ελεγα πηγαινε στον κυριο να πληρωσεις η ρωτα σε παρακαλω την κυρια αν ξερει τι ωρα είναι.

 

3) πολύ κουβεντα με το παιδι

- Οταν το εβλεπα να προσεγγιζει με λαθος τροπο παιδια πχ τα αλλα επαιζαν και ο δικος μου από αμηχανια πηγαινε και τους ελεγε...επ τι κανετε εσεις εδώ. Tα αλλα στραβωναν και τον εδιωχναν.Επι τοπου τον επιανα και του εξηγουσα ποιος είναι ο σωστος τροπος να προσεγγισει τα παιδια

- Επισης πολλες φορες του εξηγησα πως δε θελουν ολοι να παιξουν μαζι μας όπως κι εμεις δεν θελουμε να παιξουμε με ολους.Ετσι αν καποιο παιδι τον εδιωχνε δε το επαιρνε κατακαρδα."

 

Είμαστε ο coach των παιδιών μας. Δεν χρειάζεται να διαγνωστούν με κάποιο πρόβλημα, για να τα κατευθύνουμε. Όπως θα τα βοηθήσουμε να μάθουν γράμματα, όπως θα τους διδάξουμε να τρέφονται σωστά, έτσι θα τα μάθουμε και στην επαφή με τους άλλους ανθρώπους.

[Anastasia.V]

Τα μεγαλύτερα εσωστρεφή παιδιά από εσωστρεφή νήπια ξεκινάνε.

 

Μπράβο σου meg40 που ασχολήσε με το θέμα από τώρα, πριν το θέμα γίνει πρόβλημα.

Οι συμβουλές που δίνει η Niki81 στο άλλο thread που αναφέρθηκε είναι εξαιρετικές. Συνοψίζω:

" 1) κάθε μερα κουνιες- επαφη με αλλα παιδια

- Αλλαξα και εγινα εγω πρωτα πιο κοινωνικη, τα παιδια αντιγραφουν τους γονεις.Παντα λοιπον στις κουνιες επιανα με τη μια εγω κουβεντα με άλλες μαμαδες και αλλα παιδακια και σιγα σιγα εβαζα και το παιδι στην κουβεντα

- Επαιζα μαζι του εντονα παιχνίδια στις κουνιες πχ καναμε αγωνες, διαγωνισμους...και πολλες φορες ερχονταν τα αλλα παιδια και ηθελαν να παιξουν κι αυτά μαζι μας.Προσελκυα δλδ εγω τα αλλα παιδια...όταν αρχιζαν να παιζουν όλα μαζι και εμπαινε στην παρεα εγω απομακρυνομουν

 

2) Του εδινα περισσοτερες πρωτοβουλίες...πχ στην καφετερια του εδινα λεφτα και του ελεγα πηγαινε στον κυριο να πληρωσεις η ρωτα σε παρακαλω την κυρια αν ξερει τι ωρα είναι.

 

3) πολύ κουβεντα με το παιδι

- Οταν το εβλεπα να προσεγγιζει με λαθος τροπο παιδια πχ τα αλλα επαιζαν και ο δικος μου από αμηχανια πηγαινε και τους ελεγε...επ τι κανετε εσεις εδώ. Tα αλλα στραβωναν και τον εδιωχναν.Επι τοπου τον επιανα και του εξηγουσα ποιος είναι ο σωστος τροπος να προσεγγισει τα παιδια

- Επισης πολλες φορες του εξηγησα πως δε θελουν ολοι να παιξουν μαζι μας όπως κι εμεις δεν θελουμε να παιξουμε με ολους.Ετσι αν καποιο παιδι τον εδιωχνε δε το επαιρνε κατακαρδα."

 

Είμαστε ο coach των παιδιών μας. Δεν χρειάζεται να διαγνωστούν με κάποιο πρόβλημα, για να τα κατευθύνουμε. Όπως θα τα βοηθήσουμε να μάθουν γράμματα, όπως θα τους διδάξουμε να τρέφονται σωστά, έτσι θα τα μάθουμε και στην επαφή με τους άλλους ανθρώπους.

 

Δεν διαφωνώ σε αυτά που λες.

 

Μπορεί να αντιλαμβάνομαι ίσως κάτι λάθος.

Αλλα το εσωστρεφής γιατι το χρησιμοποιούμε σαν κάτι αρνητικό;

Επίσης άλλο μοναχικός άλλο μόνος.

Άλλο το παιδί μου έχει διαγνωσμένο πρόβλημα και προσπαθώ να το βοηθήσω άλλο το διαπαιδαγωγώ γενικώς και αλλο εχω εντοπίσει κάτι στην συμπεριφορά του παιδιού μου το όποιο (το παρακολουθώ και) ίσως στην πορεία εξελιχθεί σε κάποιο πρόβλημα η απλά ειναι κομμάτι του χαρακτήρα του.

[Mediterranee]

 

Δεν διαφωνώ σε αυτά που λες. .....

Αλλα .........Άλλο το παιδί μου έχει διαγνωσμένο πρόβλημα και προσπαθώ να το βοηθήσω άλλο το διαπαιδαγωγώ γενικώς και αλλο εχω εντοπίσει κάτι στην συμπεριφορά του παιδιού μου το όποιο (το παρακολουθώ και) ίσως στην πορεία εξελιχθεί σε κάποιο πρόβλημα η απλά ειναι κομμάτι του χαρακτήρα του.

 

Συμφωνούμε κατ' ουσίαν. Αυτό που λέω είναι ότι το κάθε τι μαθαίνεται.

Θα βοηθήσουμε το παιδί στα γράμματα και χωρίς να έχει δυσλεξία, θα το μάθουμε να τρώει σωστά και χωρίς να έχει παχυσαρκία, θα του μάθουμε να επικοινωνεί και ν' αγαπά την ανθρώπινη παρέα και χωρίς να έχει προβλήματα συμπεριφοράς.

[meg40]

Δεν με πειράζει να είναι εσωστρεφής, με πειράζει όμως να μείνει απομονωμένος επειδή αν και εντόπισα το θέμα που έχει δεν τον βοήθησα όσο έπρεπε να βρει το σωστό τρόπο επικοινωνίας του με τους συνομίληκους του. Ο αριθμός των παιδιών που θα κάνει παρέα δεν είναι κάτι που με προβληματίζει, αυτό που φοβάμαι είναι την περιθωριοποίηση, που μόνο σημάδια θα αφήσει στην ψυχούλα του.

Θέλω λοιπόν να κάνω ότι μπορώ για να συμβαδίζει σε όλα με τους συνομήλικους του.

Θα δοκιμάσω να τον πηγαίνω πιο συχνά στις κούνιες (αν και είναι δύσκολο γιατί δουλεύω αρκετά και ο μικρός νυστάζει νωρίς) και να τον φέρνω σε επαφή με παιδάκια, ακολουθώντας τις συμβουλές σας.

Όπως σας είπα στις υπόλοιπες κοινωνικές του επαφές είναι εξαιρετικός και στη γιορτή έκανα το χορευτικό μπορώ να πω και καλύτερα από τα άλλα παιδιά. Συμμετέχει δηλαδή στις δραστηριότητες, αλλά όχι και στο ομαδικό παιχνίδι. Πιθανόν να είναι ακόμη νωρίς και να αλλάξει όπως λένε οι δασκάλες. Ελπίζω να είναι πράγματι έτσι.

Και αν δεν είναι όμως;

Αυτός είναι και ο λόγος του προβληματισμού μου, στο σκέλος δηλαδή που αφορά την δική μου αντιμετώπιση.

[Anastasia.V]

Πράγματι ενδιαφέρον το θέμα. Αν και ο δικός μου είναι ακόμη μικρούλης, προσπαθώ να διορθώσω τώρα την κατάσταση ώστε μεγαλώνοντας να κοινωνικοποιηθεί σωστά και να μην είναι μοναχικός.

Βλέπετε δεν θέλω να πέσει θύμα εκφοβισμού και να περιθωριοποιηθεί από τα υπόλοιπα παιδιά, για αυτό και ανησυχώ κατά κύριο λόγο.

 

 

Meg40 για να μην παρεξηγηθώ καλα κανεις και ρωτάς και ψάχνεις απόλυτα φυσιολογικό και σεβαστό.

 

Αυτό που παρατήρησες στο παιδί σου μπορεί να ειναι απλά όπως προαναφέρθηκε μια μεμονωμένη συμπεριφορά σε μια σχολική γιορτή με αγνωςτο κόσμο κτλ, μια φαςη η απλά κάτι που συμβαίνει τώρα και μεγαλώνοντας (ιςως και σε κάποιους μήνες) να αλλάξει εντελώς.

Μπορεί ομως να ειναι και η αρχη ενός προβλήματος που και έτσι να ειναι, αυτή την στιγμή δεν μπορείς να το γνωριζεις (γιατι το παιδί ειναι αρκετα μικρο και απο οτι λένε οι δαςκαλες του και ο παιδοψυχολόγος προς το παρόν δεν τίθεται θέμα) όποτε θα κανεις υπομονή μεχρι να μπορέσεις να διαπιστώσεις αν όντως συμβαίνει κάτι τέτοιο.

 

Παρακάτω δόθηκαν κάποιες συμβουλές για το πως θα μπορούσες να τον βοηθήσεις περαιτέρω αν πιστεύεις οτι τίθεται θέμα κοινωνικοποίησης η οτι μπορεί να λείπει η επαφή με αλλα παιδιά. επέλεξε αυτά που πιστεύεις οτι σας ταιριάζουν καλύτερα και πράξε.

 

 

Εύχομαι να πανε ολα καλα και οι φόβοι σου να μην επιβεβαιωθούν.

[magdoulini]

θα του μάθουμε να επικοινωνεί και ν' αγαπά την ανθρώπινη παρέα και χωρίς να έχει προβλήματα συμπεριφοράς.

 

 

καποια παιδακια ειναι ας το πω "πιο επιλεκτικα" ακομα και απο τις πολυ μικρες ηλικιες...καποια ισως πιο κλειστα σαν χαρακτηρες,καποια θελουν τον χρονο τους να ανοιχτουν ...δεν σημαινει οτι οποιο παιδι δεν ειναι μεσα στην τρελλη χαρα, εχει και προβληματα κοινωνικοποιησης ή συμπεριφορας...ουτε οτι θα ειναι ενα παιδι μονο ή μοναχικο στην ενηλικη ζωη του...αλλωστε και εμεις οι ενηλικες,δεν εχουμε αναλογες συμπεριφορες??αλλοι δεν ειναι μαζεμενοι,αλλοι πιο ανοιχτοι κτλ??

 

ειναι λαθος ο συλογισμος μου??