τελικά είναι καλύτερα να ξέρεις ή όχι;

[teacher40]

Το δικό μου θέμα δεν αφορά αποβολή αλλά ...ταιριάζει στην ενότητα, γιατί κι εγώ κι ο άντρας μου περνάμε δύσκολες στιγμές...Έχει ένα θέμα με τα νεφρά του το οποίο το έχουμε ανακαλύψει εδώ και 2 χρόνια. Ψάχνουμε να βρούμε τι ακριβώς είναι...ενώ οι αιματολομγικές του εξετάσεις είναι πολύ καλές δεδομένης της πάθησής του...μας μπερδεύεουν κάποια μορφώματα που έχει στα νεφρά. Γι' αυτά έχουμε ακούσει...άπειρα σενάρια...τα πιο πολλά μαύρα κι άραχνα...το πιο αισιόδοξο είναι ότι τα δημιουργεί ένα αντίσωμα και το μόνο που μπορεί να γίνει είναι θεραπεία με κορτιζόνη, χωρίς να είναι σίγουρο ότι θα κάνει δουλειά. χθες μας μίλησαν για ένα σπάνιο κληρονομικό σύνδρομο, φοβερό και τρομερό που δημιουγεί καρκίνους σε εγκέφαλο, συκώτι, νεφρά, το von hibbel-lindau. ο νεφρολόγος που μας παρακολουθεί από την αρχή λέει ότι ήταν το πρώτο που σκέφτηκε και το απέκλεισε, γιατί δεν υπάρχουν οφθαλμολογικές διαταραχές και κληρονομικότητα στην οικογένεια. εμένα με έχει τρομοκρατήσει και μόνο η σκέψη ότι υπάρχει τέτοια φοβερή ασθένεια και το ότι δεν την αποκλείσαμε με εξέταση dna αλλά με άλλες ενδείξεις....

 

τώρα είμαστε στη φαση που περιμένουμε απάντηση από άλλο ουρολόγο - συνεργάτη του νεφρολόγου. κι αναρωτιέμαι...τελικά όταν κανείς έχει τόσο σοβαρά θέματα υγείας για τα οποία δεν μπορεί να κάνει κάτι είναι καλύτερο να τα γνωρίζει ή όχι; γιατί ο άντρας μου φαίνεται υγιέστατος, πάει στη δουλειά, έχει πολλή όρεξη, είναι πολύ δραστήριος...πιο πολύ μας έχει καταβάλλει η αγωνία παρά η ίδια η ασθένεια, όποια κι αν είναι αυτή...

[ekavi_]

Και εγώ το ίδιο αναρωτιέμαι πολλές φορές... Και για αυτό προτιμώ να μην ψάχνομαι...

Δυστυχώς δεν έχω απάντηση.

Καλώς ή κακώς όμως μάθατε ότι κάτι δεν πάει καλά, οπότε τώρα επικεντρωθείτε στο πως μπορείτε να το διορθώσετε. Αφού όμως δεν υπάρχει σαφής διάγνωση, μην σκέφτεσαι όλα τα άσχημα σενάρια. Σκέψου και το σενάριο να μην είναι αυτό που φαίνεται...

[xena]

Rina, όπως με ξέρεις και με γνόμωνα τα όσα σχετικά γνωρίζω, η άποψη μου είναι ΝΑΙ, καλύτερα να γνωρίζεις. Τόσα - οσα.

 

Καλό είναι να ξέρεις από τι πρέπει να προφυλάσσεσαι σε γενικές γραμμές γιατί αυτό (όπως σε εσάς) σώζει. Ως εκεί.

Κακώς κατ'εμέ να ψάχνεις σε βάθος τις αιτίες,τις επιπλοκές, τα επακόλουθα, τις συνέπειες.

 

Αν ψάξουμε το τι μπορεί να περιμένει τον καθένα μας βάσει κληρονομικότητας και τι μπορεί το dna μας να κληροδοτήσει στα παιδιά μας - αλλά και τι πιθανότητες έχουμε να αποκτήσουμε χρόνια νοσήματα στο μέλλον βάσει του τρόπου ζωής μας ή του αγχώδους χαρακτήρα μας και ακόμη να δούμε πιο μπροστά, οι πράξεις μας τι συνέπειες μπορεί να έχουν στην ζωή των παιδιών μας.... ε, νομίζω πως θα τρομάξουμε και κανείς δεν θα προχωρήσει μπροστά.

 

Ας ζήσουμε όσο έχουμε να ζήσουμε λίγο πιο απλά, ας γνωρίζουμε τα βασικά. Γιατί το άγχος ροκανίζει την ζωή μας, την ενέργεια μας, την υγεία μας, την διάθεση μας. Είναι αυτό που λένε καμιά φορά... "μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι..."

[γιαννα!]

Φυσικα και ειναι καλυτερα να ξερεις....γιατι προσπαθεις να το αντιμετοπησεις...

 

Οσο πιο νωρις μαθεις κατι τοσο καλυτερα ειναι για την μετα θεραπεια.

 

Εσας τι ακριβως σας εχουν πει?? Ειναι κατι που επιρεαζει την καθημερινη του ζωη?

Ειναι κατι σοβαροτερο? Η οτι και να ειναι υπαρχει θεραπεια?? Αυτο ειναι το σημαντικο να θεραπευεται..

[teacher40]

το θέμα είναι τι κάνεις όταν δεν μπορείς να το αντιμετωπίσεις...όταν δεν υπάρχει κάποιος τρόπος...τώρα δεν επηρεάζει την καθημερινότητα μας...θα την επηρεάσει όμως...τέλος πάντων...όπως είπε και μια κοπέλα...ας περιμένω τη σαφή διάγνωση κι ίσως τελικά να μην είναι κάτι τόσο τραγικό...