Σχέσεις αδελφών

[angela]

Τελικά κάθε μέρα επιβεβαιώνομαι ότι οι σχέσεις μεταξύ αδελφών ιδίως του ιδίου φύλου κάποιες φορές είναι ανταγωνιστικές και κάποιες άλλες αδιάφορες. Εκτός από την ιστορία που θα σας παραθέσω υπάρχουν και πολλές άλλες που βιώνω και μαθαίνω κάθε μέρα και καινούργιες , δυστυχώς δεν είναι μια σχέση η σχέση αδελφών "ρόδινη" και σε αυτό νομίζω πως φταίει η μητέρα που τελικά κάνει διακρίσεις και ξεχωριζει το ένα από τα παιδιά της, άλλωτε το μικρότερο άλλωτε το πιο αδύναμο κλπ

Το θέμα χωράει πολύ συζήτηση αλλά ας διαβάσετε πρώτα αυτή την ιστορία που την έγραψε σε άλλο σιτε του διαδικτύου η φίλη μου η κυρία Λυγερή που την θεωρώ σαν μητέρα μου. Τα σχόλια σας θα με ενδιέφεραν.

Αγγελική

 

 

Αληθινές ιστορίες (εν συντομία)Δημοσιεύτηκε από τον/την ligeri την Τετ, 19/09/2007 - 10:01.

 

Αντί προλόγου: Η ιδέα να καταγράψω αυθεντικές ιστορίες ανθρώπων που επελέγησαν από τον Θεό να φέρουν στον κόσμο, να μεγαλώσουν, να αγαπήσουν, να στηρίξουν παιδιά με Ειδικές Ανάγκες, ωρίμασε στο μυαλό μου, σαν τον καρπό που δεν τον βαστάει πια το δέντρο και πέφτει στο έδαφος, με ότι αυτό σηματοδοτεί...

 

Η ιστορία ,είναι πραγματική, χωρίς φανταστική προσθήκη.

 

Τα πρόσωπα είναι υπαρκτά.

Τα ονόματα, τα επαγγέλματα, και ο τόπος είναι φανταστικά για ευνόητους λόγους.

 

 

Ο Ορέστης στα σαράντα του και η Μέλπω στα τριάντα πέντε της, παντρεύτηκαν από προξενιό. Στον γάμο τα βρήκανε, αγαπήθηκαν, συνεννοήθηκαν και απέκτησαν το πρώτο τους παιδί. Το Γιώργο . Η χαρά μεγάλη. Σκοπός και προορισμός τους να τον μεγαλώσουν και να τον κάνουν έναν ευυπόληπτο, χρήσιμο άνθρωπο στην κοινωνία.

Δόξα τω Θεώ όλα καλά πηγαίνανε μέσα στην οικογένεια τους και την δουλειά του Ορέστη. Είχε στήσει μια μικρή βιοτεχνία γυναικείων ενδυμάτων στην Νίκαια ,και μέσα σε οκτώ χρόνια γκρέμισαν το προσφυγικό σπιτάκι τους, προίκα της Μέλπως και στην θέση του χτίσανε διώροφο.

 

Τότε ήταν που έμεινε έγκυος η Μέλπω. Το ξαφνικό, το απρόσμενο το ανεπιθύμητο(?) έφερε τα πάνω κάτω στο ζευγάρι. « Θα το κρατήσω» πάτησε πόδι η Μέλπω.

 

Από δω την είχε από κει την έφερνε ο Ορέστης.

Βρε γυναίκα ,έχεις και μια ηλικία, μήπως και κάτι δεν πάει καλά.?

 

-Δεν ακούω κανέναν ,θα το κρατήσω ,είναι το στερνοπαίδι μου. Μου το έστειλε ο Θεός και θα είναι κόρη.

 

Το παιδί γεννήθηκε κανονικά στην ώρα του -Αγόρι-

Μέσα σε εικοσιτέσσερις ώρες κυκλοφόρησαν τα κακά μαντάτα.

Σύνδρομο Down η διάγνωση των ειδικών.

Μετά δέκα μέρες η Μάνα Μέλπω με το αγοράκι της ,το στερνοπαίδι της στην αγκαλιά άφησε το Μαιευτήριο Αθηνών και τράβηξε για το σπιτικό της. Ξωπίσω της ο Ορέστης, βουβός, σκυφτός , γέρος…..

Η επόμενη μέρα τους βρήκε χαμένους, ανήξερους, ανήμπορους,

Αιφνιδιασμένους και μοναχούς. Ο Γιώργος άργησε πολύ να καταλάβει τι παιζόταν με τον μικρό του αδελφό. Ένοιωθε όμως το βάρος που πλάκωνε την οικογένεια μέσα από την σιωπή των γονιών του.

Η ζωή τους τράβηξε την ανηφόρα αλλά συνεχίστηκε και ασφυκτικά γιόμισε –χωρίς να αφήσει χώρο για τίποτ’ άλλο- από την Αγάπη, την Αφοσίωση, την φροντίδα της Μάνας Μέλπως για το στερνοπαίδι της , τον Γιάννη της, που ξεπετάχτηκε και σιγά-σιγά- με τα χρόνια έγινε ένα ζωηρό, τρυφερό παλληκαρόπουλο που έμεινε παιδί σαν αυτά τα παιδιά που ζουν ανάμεσά μας αλλά μένουν παιδιά…

 

Ο Γιώργος μεγάλωσε κι αυτός «κανονικά» έγινε ένας ευυπόληπτος πολίτης, μπήκε στην δουλειά του πατέρα του, την παρέλαβε, την μεγάλωσε, γνώρισε και μια «εγγράμματη» κοπελιά, παντρευτήκανε ,κι έκανε σπιτικό δικό του.

 

Πριν τρία χρόνια η Μέλπω πέθανε από καρκίνο

Πριν ένα χρόνο ο Ορέστης πέθανε από έμφραγμα. Μόλις που είχε προλάβει να γράψει ότι είχε και δεν είχε στον Γιώργο, για να προστατέψει τον μικρό ,-όπως τον ονομάτιζε,- για να μην τον εκμεταλλευτεί κανένας ξένος.

Σήμερα ο ΓΙΑΝΝΗΣ είναι είκοσι επτά ετών. Μένει μόνος στο πατρικό του σπίτι όπου τον άφησαν οι γονείς του. Η νύφη του ,δεν ξαναπάτησε στο σπίτι μετά την κηδεία του πεθερού της. Κάποιοι γείτονες , παλιοί της οικογένειας συγκάτοικοι από τον καιρό που έμεναν οι γονείς τους στα προσφυγικά, του πάνε ένα πιάτο φαΐ

Τις νύχτες, τον ακούνε που κλαίει και φωνάζει και κτυπάει, αλλά δεν διαμαρτύρονται γιατί φοβούνται να μην τον πάρει η αστυνομία και τον κλείσει με διαταγή εισαγγελέα στο Ψυχιατρίο.

Τις ημέρες τον βλέπουν να γυρίζει από δω κι από κει αλλά δεν τον διώχνουν, δεν τον φοβούνται τον….αγαπούν.!!!

Ο μεγάλος αδελφός ευυπόληπτος κύριος Γιώργος ,απών μια ζωή, παραμένει άφαντος και περιμένει πότε ο Θεός θα τον απαλλάξει από το…. ηθικό βάρος που του άφησαν οι γονείς του.

 

Λυγερή Βασιλείου

 

 

http://www.noesi.gr/node/1538

[zebelia]

Φοβερή ιστορία ανατρίχιασα....Είτε είναι του ιδίου φύλου είτε διαφορετικού όταν τα παιδιά φεύγουν από το σπίτι, η όταν κάνουν την δικιά τους οικογένεια προτεραιότητα έχει πια στη ζωή τους η δική τους οικογένεια.Αμα μπαίνουν γαμπροί νύφες κτλ οι σχέσεις θέλοντας και μη αλλάζουν,οχι αμέσως αλλά με το χρόνο η διαφορά φαίνεται.

Στη παραπάνω ιστορία πιστεύω οτι είναι θέμα ρατσισμού οχι ανταγωνισμού ανάμεσα στα ίδιο φύλο.Και καλύτερα να μην σου τηχει , γιατί έξω από το χορό πολλά τραγούδια λέμε.

[ευδοκία]

συμφωνώ με τη zebelia!

[elenik]

Καλα ρε παιδια ρατσισμος αλλα ουτε μια νοσοκομα να τον φροντιζει? Αυτο πια ειναι απανθρωπο. Αφου του γραψανε τα παντα και καλα για να τον φροντισει. Ενταξει καταλαβαινω οτι ειναι μια δυσκολη κατασταση και μπορει να αδυνατει να ανταπεξελθει ο ιδιος (κακα τα ψεματα ειναι κατι που τραυματιζει το 2ο παιδι και γενικα μεγαλωνει νοιωθοντας τυψεις που κανει πραγματα που το αλλο δεν μπορει) αλλα .... δεν ξερω τι να πω. Κατι τετοιες στιγμες λεω απλα γιατι θεε μου.

[dora]

Πιστευω οτι ειναι θεμα ανθρωπου όλα.. Εχω μια θεια που το ενα απο τα 4 παιδια της ειναι με ειδικες αναγκες (πολύ σοβαρα, ουτε να μιλαει ουτε να επικοινωνει με τους γυρω, ουτε να αυτοεξηπυρετειται.. η νοητικη του αναπτυξη ειναι 1,5 με 2 χρονων) Εχει δυο δυδιμα παιδια. Ο ενας αδελφος σκίζεται για τον μικρό ενω ο άλλος τον θεωρει βαρος και καλύτερα να μην υπηρχε στην οικογενεια τους..

[cruelty]

Angela δεν εκπλησομαι απο την ιστορία.Δυστυχώς αδερφια δεν εχω αλλά γενικώς οι σχεσεις μεταξυ αδερφών τουλαχιστον από όσες εχω ζησει δεν είναι και οι ιδανικές.Στη δικιά σου περιπτωση το θέμα ήταν του κοινωνικου ρατσισμου ας πουμε επειδή το παιδί ειχε down .Θα σας πω κι εγω μια ιστορία.Η μαμά μου είχε ενα αδερφό.Ταμεγαλώσαν και τα 2 στα πουπουλα επειδή ο παππους μου ηταν τοτε διευθυντης στο υπουργείο παιδειας και η γιαγιά δασκάλα.Ποτέ δεν τα ξεχωρίσαν όμως ο Γιώργος(έτσι τον λέγαν) πάντα όλα του φταίγαν.Η μαμα μου σπουδασε,δουλευε από μικρή αυτός πάντα βαριότανε,δε σπουδασε όλα του φταίγανε.Οταν παντρευτηκε η μαμά μου δεν χώνευε τον μπαμπα μου επειδή είναι Κυπριος ,του λεγε διαφορα προσβλητικά γενικά το παιζε και πολυ μαγκας.Εμενα με αγαπουσε δε μπορώ να πω αλλά είχε ενα στυλάκι μαγκιάς και ειρωνίας.Πολλές φορές ειχαν πλακωθει ξυλο κανονικό στο εξοχικό για βλακείες με τη μαμά μου ,γενικά φερόταν σαν οργισμένος εφηβος ακομα και στα 40 του.Η γιαγιά μου και ο παππους μου ματαια προσπαθουσαν να τον ηρεμήσουν αλλα γενικά δεν ξερω τι ζορι τραβαγε,ζήλευε?δεν ξερω.Το αποκορυφωμα ηταν οταν αποφάσισε να παντρευτεί την υπηρέτρια που χαν τότε για τον παππου μου.Η Όλγα δε χώνευε τη μάνα μου και εκει ξέσπασε ο πόλεμος,Τοτε εγω ημουν στη Στροφη και αμεσως ο Γ. ξεκοψε τελείως δε μιλιόταν με τη μάνα μου ,επίσης και σε μενα σταμάτησε να μιλαει και μονο πρεζακι με ελεγε και τέτοια.Περάσαν καποια χρονια πέθανε η γιαγιά μου,η Ολγα τον εγκατελειψε προφανως ηθελε μόνο να παρει την υπηκοοτητα αλλα παλι αυτος δε μας ηθελε .Μια φορά ηρθε να με δει στο νοσοκομείο επειδη του σφυρίξαν πως θα πεθαινα αλλα κι εκει ηρθε και ελεγε ελα μωρε τπτ δεν εχει στο μυαλο της ειναι.Τελοσπαντων δε μιλιόντουσαν τα αδερφια για 3-4 χρόνια,ο παππους μου εκανε γιορτες ποτε με τον εναν ποτε με τον αλλον.Ωσπου ο Γ.επαθε καρκίνο εκεί αποφασίσαμε να πάμε μήπως και γινει τιποτα.Χειρότερα!!!τι κληρονομικά ελεγε ,τι οταν ήταν μικρός πως δεν τον αγαπο'υσαν γενικώς την ειχε κανει τη μάνα μου ράκος.Τελικα ημασταν διπλα του ολη τη διαρκεια που τον ταλαιπώρησε ο καρκινος.Οταν εβγαινα απο το νοσοκομειο πηγαινα εκει με τις μασκες κτλ βεβαια αυτος ποτε κοροιδευε ποτε με συμπονουσε.Κυριως οταν ειχε παραισθήσεις απο τη μορφίνη του εβγαινε ο εαυτος ο καλος,γενικά δεν του λεγαμε τιποτα.Πριν ενα χρονο στις 15.9 πεθανε.Πριν κλεισει τα ματια ειπε ευχαριστώ και δεν μας εβριζε.Οταν πεθαινε εγω ημουν νοσοκομειο με τα νεφρά μου και μετά εμαθα πως ειχε εκτιμήσει πολυ που τον στηρίξαμε στην αρρωστια επειδη οι φιλοι του μονο λεφτα του ζητάγαν.Ετσι λοιπον κατεληξε αυτη η σχεση 2 αδερφιων.

Τωρα απο ιστοριες εχω παρα πολλες να σας πω παντως εχω καταλαβει πως κι ας ειναι αδερφια 2 ανθρωποι δεν σημαινει πως αγαπιουνται,η ο ενας στηριζει τον αλλον,μπορει καποιος να θελει να στηριξει αλλα ο αλλος να υψωνει ενα τειχος.Πολλοι μαλωνουν για κληρονομικά,αλλοι για αυτους που παντρευονται,δεν ξερω απο που ξεκινάει ολο αυτο...δεν ξερω πως ειναι να εχεις ενα αδερφο αλλα αν ειχα πιστευω θα τον λατρευα

[el_dec]

κι εγώ πιστεύω οτι ειναι θέμα χαρακτήρα καθαρά.........

λυπαμαι πολυ που ζουν τετοιοι άνθρωποι αναμεσα μας.

Εχω αλλες 3 αδερφες και δε μπορω να διανοηθω πως μπορει να συμβει κατι τέτοιο

Δε θελω να λεω μεγαλες κουβέντες αλλά εδω στεναχωρηθήκαμε μόνο που διαβασαμε αυτη την ιστορία, πόσο μάλλον αν το ατομο αυτό ειναι "αιμα" σου!

[zebelia]

Λεμε να κανουμε ενα αλλο παιδακι να μην ειναι το πρωτο μονο του να εχει εναν ανθρωπο σε αυτη τη ζωη οταν θα φυγουμε εμεις.Ποσο ασχημο ομως ειναι τα ιδια μας τα σπλαχνα να τσκακωνοντε και σε πολες περιπτωσεις να μην μιλανε.Δεν θελω να ερθω σε αυτη τη θεση ποτε.

[el_dec]

ούτε κι εγώ.......

[cruelty]

Παντως οι περισσοτερες διαμάχες μεταξυ αδελφων ειναι απο τις νυφες,γαμπρους και τα περιουσιακά.Τραγικό δηλαδή...

[ευδοκία]

όντως,τραγικό. το να τσακωθείς με τους γονείς συμβαίνει,αλλά το να μη μιλιέσαι με τα αδέρφια σου είναι πραγματικά δύσκολο.έχω μία αδερφή και έναν αδερφό μικρότεροι από μένα.όταν ήμασταν μικρά και κάναμε καμια ζημιά μας μάλωνε η μαμά και εμείς κάναμε κόμμα μεταξύ μας,υποστηριζόμασταν και παρηγοριόμασταν! ακόμα και μεγάλοι όταν συμβεί κάποια παρεξήγηση πρώτα τα αδέρφια μου θα πάρω! συμφωνώ με την cruelty ότι όταν μπουν νύφες και γαμπροί τα πράγματα θέλουν λεπτούς χειρισμούς και είναι στο χέρι των αδερφών να προσέξουν να μην χαλάσουν τις σχέσεις τους...αρκεί να μην έχεις πέσει σε στραβόξυλο βέβαια! η ζήλια πιστεύω ότι είναι από τους πιο σημαντικούς παράγοντες που συμβάλλουν στο να χαλάσουν οι σχέσεις.γιατί αυτοί να έχουν μεγάλο σπίτι,γιατί να έχουν παιδί,γιατί να έχουν τέτοια δουλειά και διάφορα άλλα.χωρίς να κάνεις κάτι εσύ να το προκαλέσεις αυτό...απλά ζεις τη ζωή σου!τί να πώ! ο Θεός να φυλάει...

[Marilena]

Είναι πράγματι παιδια, δίκοπο μαχαίρι αυτές οι καταστάσεις...

Έχω έναν μικρότερο αδελφό, 2 χρόνια ηλικιακά, αρκετά χρόνια νοητικά γιατί έχει νοητική υστέρηση... Από μικρό παιδί με θυμάμαι μια ζωή να τον προστατεύω, να τσακώνομαι με διάφορους βλάκες που τον κορόιδευαν, τον πείραζαν ή τον εκμεταλευόντουσαν και μια ζωή ζώ με την έννοια του και το άγχος για το τι θα απογίνει. Τί θα κάνω όταν οι γονείς μου φύγουν από τη ζωή κλπ κλπ αλλα ΠΟΤΕ δεν σκέφτηκα να μην υπήρχε και άλλες τέτοιες βλακείες !

 

Δεν λέω, έιναι πολύ δύσκολη η ζωή με τέτοια άτομα, δεν μπορείς να συννενοηθείς κλπ, όμως υπάρχουν !

 

Είναι ο αδελφός μου και τον αγαπάω, όπως κι αν είναι...

 

Βέβαια χαρακτηριστικό παράδειγμα ηλίθιας αδελφής θα είναι η μικρή μας αδελφούλα και φαίνεται από τώρα που έιναι μόλις 13 ετών... Ελπίζω όμως ότι θα την στρώσω...

[CHRISTIE.M]

έχω ένα αδελφό κατά 2 έτη μεγαλύτερο.οι γονείς μας μας έμαθαν να μοιραζόμαστε τα πάντα και μεγαλώσαμε πολύ δεμένοι ο ένας με τον άλλο.ακόμη και οταν μπήκε ο μ στην οικογένεια δεν επηρεάστηκε η σχέση μας ούτε άφησα περιθώριο στον μ να επέμβει.νομίζω οτι στο χέρι των αδελφων είναι να προστατέψουν τη σχέση τους απο νύφες η γαμπρούς οι οποίοι θα είναι κακοπροαίρετοι.ακόμη και σε μοίρασμα μέρους περιουσιακών η συννενόηση έγινε εκτός του συζύγου μου προ τετελεσμένου γεγονότος.είναι κάποια πράγματα που δεν αφορούν τους άντρες μας.κατα την προσωπική μου γνώμη.ο μ μέχρι στιγμής έχει άριστη συμπεριφορά απέναντι στους γονείς μου και στον αδελφό μου.δεν έχω παράπονο.ακόμη βέβαια δεν έχει έρθει νύφη.εννοείται οτι δεν είμαι προκατειλημμένη,αλλά φύλα τα ρούχα σου να έχεις τα μισά λέει η γνωστή παροιμία.

[Lia]

Καλό είναι να μη γενικεύουμε πάντως τα πράγματα. Υπάρχουν και πολύ καλές σχέσεις μεταξύ αδελφών -εμένα ας πουμε ο πατέρας έκανε τα πάντα για τον αδελφό του, μέχρι υπερβολής θα έλεγα πολλές φορές. Ξέρω και ο αδελφός μιας φίλης μου μέχρι και σπίτι της δώρισε για να τη βοηθήσει οικονομικά όταν παντρεύτηκε, και σπίτι εξοχικό έχει αγοράσει και το χρησιμοποιούν όλοι οικογενειακώς μια και αυτός λείπει στο εξωτερικό. Ξέρω ομως και τις άσχημες περιπτώσεις αδελφών που δε μιλιούνται μεταξύ τους και μια χαρακτηριστική περίπτωση μιας γυναίκας με ψυχολογικά προβλήματα που κυκλοφορεί στην πόλη μου η οποία έχει αδέλφια γιατρούς και δικηγόρους και την έχουν παρατημένη και αβοήθητη. Δεν έχει να κάνει ούτε με τη μόρφωση, ούτε με την κοινωνική θέση του καθενός. Έχει να κάνει με την ψυχή και μόνο. Αν διαθέτεις είσαι εκεί όχι μόνο για τα αδέλφια σου αλλά και για όποιον σε χρειάζεται... αλλιώς κάνεις τον ....κινέζο.....

[cruelty]

Eχεις απολυτο δίκιο Λια δεν παιζει ρολο ουτε μορφωση ουτε τιποτα...Υπάρχουν τόσα θλιβερά παραδείγματα που μας το επιβεβαιώνουν αυτό.Καμιά φορά στη ζωή καλούμαστε να κανουμε και κάποιες υποχωρήσεις,η να φερθούμε πιο τυπικά όμως καμιά φορά αυτό δεν πετυχαίνει.Παράδειγμα ο μπαμπας μου με τον αδερφό του που χωρίστηκαν για κάποια χρόνια λόγω του ότι η μια συνυφαδα τραβηξε το σκοινί,το τράβηξε και η αλλη και γίνανε μπίλιες.Για μια ηλιθιότητα δηλητηρίασαν τις καρδιές τους...Αλλά ποσες σχέσεις αδελφών δηλητηριάζονται για λόγους που τελικά δεν είναι και τόσο σημαντικοί για να απομακρυνθουν τελείως.Οσους για αυτους που παρατάνε αρρωστους και ανήμπορους ανθρώπους ειλικρινά ένα εχω να πώ και ας είναι σκληρό.Θεια δίκη υπάρχει και ο Θεος βλέπει...Ο τροχός γυρίζει..

[kgial]

Το εχω ξαναγραψει...οι σχεσεις μου με την αδελφη μου δεν ειναι και οι καλυτερες...απο μικρα που ημασταν,με ειχε απο κατω (και πιστευω πως ακομα νοιωθει πως ειμαι απο κατω). Οπως και να εχει,εγω κουραστηκα να ασχολουμαι με τον αδελφικο συναγωνισμο. Εχουμε στεναχωρεσει τους γονεις μας κι απο τοτε επαψα να ασχολουμαι μαζι της.

Τραβηξε τον δρομο της. Εγκατασταθηκε στην Αθηνα,εν τελει με τα του συζυγου της (με τον οποιο οι σχεσεις μου ειναι αριστες...τουλαχιστον ετσι θελω να νομιζω),εκανε την οικογενεια της και τωρα ζει σχετικα ανετα.

Εγω παλι σταθερος επαρχιωτης,παρεμεινα πισω...τα εφερε η ζωη μου ετσι που η Στελλιτσα εμεινε εγκυος και παντρευτηκαμε με πολιτικο γαμο. Οχι οτι εγινε επειδη δεν το θελαμε,αλλα δεν το περιμεναμε τοσο γρηγορα (τελικα ειμαι πολυ καρπερος!!!). Για να μην πολυλογω,ηρθε στον κοσμο και η Νασια μας και προσπαθουμε να ορθοποδησουμε κι εμεις.

 

Πιστευω πως η αδελφη μου ζηλευει τρελα γιατι:

α) ειμαι σχεδον κοντα στους γονεις μου και εχω οποτε θελω την βοηθεια τους (το ακουσα που το ελεγε περσι τα Χριστουγεννα μπροστα τους..."το καλοθρεμμενο σας,μη παθει τπτ"). Δεν την παρεξηγω γιατι αυτη διαλεξε τον δρομο της και την μοιρα της. Αδελφη μου ειναι...

β) δεν εχω δειξει την δεουσα προσοχη στην κορη της,απ'οτι δειχνω εγω τωρα στην δικη μου κορη. Γενικα δεν ημουν πολυ των μωρων...αλλα η Νασια μου εκανε να αναθεωρησω τις αποψεις μου. Τωρα η ανηψια μου ειναι κοντα 6 χρονων και η αδελφη μου πιστευει πως σαν θειος ειμαι απαραδεκτος (ασχετα κι αν τα δωρα της τα εδινα σε ρευστο,λογω ελλειψης γουστου).

γ) η κουνιαδα της (η γυναικα μου δηλαδη) πιστευει πως τα εχει ολα ετοιμα. Οι γονεις μας,μας συντηρουν οχι οικονομικα,αλλα σε ειδος και οχι για εμας,αλλα για την μικρη.

δ) ειχα εξ ανεκαθεν την συμπαθεια του πατερα μου,λογω του προβληματος που ειχα.

 

Δεν ξερω αλλα οσα κι αν λεει η αδελφη μου για εμενα,δεν παυει να ειναι αδελφη μου. Αν εχει προβλημα σε κατι,θα ειμαι ο πρωτος που θα την συμπαρασταθει.

[mimika]

Με την αδερφη μου τσακωνομασταν απιστευτα οταν ειμασταν μικρες.

Ηταν ιδιαιτερα υπερπροστατευτικη απεναντι μου κι εγω δεν το ανεχομουν και πολυ.

Με ζηλευε και τη ζηλευα σε πολλα. Εχει πεσει αρκετες φορες ξυλο δυστυχως...

 

Τωρα πια ομως δεν την αλλαζω με τιποτα.

Μεγαλωσαμε κι ωριμασαμε. Ως δια μαγειας λυθηκαν τα παντα μεταξυ μας και ειμαστε πιο αγαπημενες απο ποτε.

Μου συμπαραστεκεται σε ολα και τωρα στο νοσοκομειο εκεινη κοιμοταν σε μια παλιοπολυθρονα για 10 ολοκληρες μερες κι ενω την εδιωχνα δεν μ'αφηνε μονη μου με τιποτα.

 

Την αγαπαω και θα την αγαπαω για παντα και θα ειμαι διπλα στην μικρη μου αδερφουλα (κι ας ειναι μεγαλυτερη ) σ' οτιδηποτε κι αν χρειαστει.

[angela]

Δεν ξερω αλλα οσα κι αν λεει η αδελφη μου για εμενα,δεν παυει να ειναι αδελφη μου. Αν εχει προβλημα σε κατι,θα ειμαι ο πρωτος που θα την συμπαρασταθει.

 

Αυτό νομίζω δείχνει ότι δεν την ζηλεύεις , δεν την φθονείς αλλά την αγαπάς πραγματικά σαν αδελφός και αυτό είναι προς τιμή σου!!!

Εύχομαι να έρθει γρήγορα η μέρα που θα ανοίξει τα μάτια της καρδιάς της και θα δει καθαρά σε σένα, ότι την αγαπάς!!!

[Afroditi D]

Η Ντιάνα ( η αδεφή μου 4 χρ>απο εμένα!) είναι πραγματικά ένας πραγματικά

και μιας και μου δίνεται η ευκαιρία Ντιάνα μου θέλω να σου πω πως :

[jodido]

Η Ντιάνα ( η αδεφή μου 4 χρ>απο εμένα!) είναι πραγματικά ένας πραγματικά

και μιας και μου δίνεται η ευκαιρία Ντιάνα μου θέλω να σου πω πως :

 

Όπου Ντιάνα βάλτε Ντίνα και τότε μιλάω εγώ για την δική μου αδελφή.

αααα και είναι 3 χρονια μεγαλύτερη απο μένα.

[μανουλα]

εχω 2 αδερφια. εναν αδερφο 1 χρονο μικροτερο και μια αδερφη 7 χρονια μικροτερη. με την αδερφη μου τους τελευταιους 6 μηνες περιπου ψυχραθηκαν οι σχεσεις μας (φταιει η επιρροη που της ασκει η σχεση που εχει τωρα). το αποτελεσμα ειναι να νομιζει οτι δεν την αγαπαμε και ξεσπα σε ολους. 2 πραγματα που εκανε μας απογοητευσαν και απο τοτε εγινε αποτομη, κακια και αντικοινωνικη , ενω ηταν ατομο ζωντανο.δεν της εμεινε καμια φιλη. το λαθος των γονιων μου ειναι η συγκριση που κανουν με εμενα αλλα εγω ειμαι αλλος χαρακτηρας. επειδη οι γονεις μας μενουν με τον αδερφο μου ο οποιος εχει 2 παιδακια και ενα στην κοιλια, τον βοηθανε με την νεα του δουλεια. φυσιολογικα πραγματα. εγω χαιρομαι για αυτο ενω εκεινη θυμωνει γιατι? τον αδερφο μου τον λατρευω. χαιρομαι για την οικογενεια του . πριν 2 μηνες εκανε χωρις τη θεληση της (κι ας λεει το αντιθετο) κατι που θα την πονα για παντα υποτιθεται οτι δεν ξερω τιποτα ετσι δεν μπορω να την παρηγορησω βλεπετε το παιζει σκληρη. ας ειναι καλα.

[Μαρια Στυλιανακη]

αν λες αυτό που υποπτεύομαι, είναι ένας ακόμα λόγος, που θα χρειαστεί την υποστήριξή σας.

για να μένει με μια σχέση που έχει αυτά τα αρνητικά πράγματα και φαίνονται και στην συμπεριφορά της σημαίνει ότι η αυτοπεποίθηση που έχει είναι αντίστοιχη... άρα.... αυτό που δεν χρειάζεται είναι πχ η κατάκριση απο έξω, αλλά ίσα ίσα υποστήριξη... ειδικά μετά απο αυτό που λές..

και εάν είναι αυτό που υποθέτω, την τιμά το γεγονός ότι σκέφτηκε ότι ίσως να μην είναι καλό, απο την στιγμή που η σχέση της δεν είναι τέτοια. άρα δηλαδή, της είναι και συνειδητό ότι η σχέση της δεν έχει μέλλον.

(λέω τώρα εντελώς υποθετικά ε συμφωνα με αυτά που γράφεις)

 

οι συγκρίσεις αυτές, είναι ότι χειρότερο για ένα παιδί, γιατί ποτέ δεν βρίσκει την αποδοχή για αυτό που είναι. καταντά να αναζητά συνέχεια κάτι άλλο, για να ικανοποιήσει αυτό το συναίσθημα, βρίσκει άτομα που το αποδέχονται για αυτό που κάνει ότι είναι,... και ένα σωρό άλλα....

αστα να πάνε δηλαδή...

και το ότι δείχνει ότι είναι σκληρή, κάπου προφανώς είδε ότι θα την βγάλει κάπου - εάν πχ έδειχνε ότι αποζητά βοήθεια και δεν την έπερνε, προφανώς δεν θα δείχνει πια ότι έχει ανάγκη βοήθεια, αφού δεν έχει νόημα. Αλλά κυρίως, το πιο πιθανό είναι να αισθάνεται αυτολύπηση, απο τη στιγμή που δεν είχε αποδοχή, και τα άλλα αδέρφια ήδη έχουν οικογένεια (και σχέσεις που έχουν αυτά, δεν έχουν αυτό το αποτέλεσμα όπως η δική της)

υποστήριξέ την όσο μπορείς, και ας μην το ζητάει, και ας κάνει ότι δεν χρειάζεται....απλώς με το να είσαι φίλη της και να την ακούσεις. απο τη στιγμή που δεχόταν συγκρίσεις και πιθανόν κατάκριση των πράξεών της απο τους γονείς, δεν έχει ανάγκη να το κάνει και κάποιος απο τα αδέρφια της αυτό .. ..

[Jean]

. πριν 2 μηνες εκανε χωρις τη θεληση της (κι ας λεει το αντιθετο) κατι που θα την πονα για παντα υποτιθεται οτι δεν ξερω τιποτα ετσι δεν μπορω να την παρηγορησω βλεπετε το παιζει σκληρη. ας ειναι καλα.

 

Επειδη κι εγω υποπτευομαι τι ειναι αυτο που εκανε, νας πας να την βρεις, να την αγκαλιασεις σφιχτα, να της πεις οτι το ξερεις, οτι εισαι εκει γι' αυτην κι οτι την αγαπας πολυ. Η αντιδραση της θα σε ξαφνιασει... στο υπογραφω!!

[μανουλα]

Μαρια δεν το εκανε επειδη ξερει το μελλον της σχεσης της αλλα γιατι της το επεβαλε ο φιλος της. ειναι σιγουρο γιατι τα ειπε σε ατομο που μας τα ειπε στη συνεχεια. εχει ηδη ενα παιδι απο προηγουμενο γαμο και της ειπε οτι αν θελει ας εχει ο καθενας το δικο του. ειναι αδικο καποιοι να περιμενουν ενα δωρο θεου και καποιος να το θεωρει ατυχη στιγμη. δεν το ειπε σε εμενα γιατι ξερει τις αποψεις μου σε τετοια θεματα. τωρα η νυφη μας ειναι εγκυος στο τριτο απο την ωρα που το ακουσε γελαει με ολους γιατι λεει δεν θα ξερουν τι να τα κανουν! ετσι ακριβως το ειπε. ειναι μονο 19 χρονων ισως να μην ωριμασε (ο φιλος της ειναι 35). jean οταν την πλησιασε η μητερα μου- με δακρυα -για αυτο που εκανε της ειπε οτι δεν θελει να ασχοληθει κανεις μαζι της. της συμπαρασταθηκα για τη σχεση επειδη οι γονεις μου τον πρωτο καιρο αντεδρασαν. το αποτελεσμα ηταν να μου κρυψει κατι τοσο σημαντικο. το χειροτερο ηταν οτι ολο αυτο το περασε μονη χωρις τη στηριξη του φιλου της αλλα ξερει να συγχωρει μονο αυτους που την πληγωνουν

[demi]

εχεις εναν τροπο angela να χτυπας τα πιο ευαισθητα σημεια της ψυχης μου!!!!!!!!

τρομερη ιστορια συγκλονιστικη..

μακαρι να μπορουσαμε να βοηθησουμε...

αλλα βρε Θεουλη μου καλε ..(τα παντα εν σοφια εποιησε)........τι ακριβως εννοουσες με αυτο?