Καθε μερα κ χειροτερα....

[joanna1980]

Καλημερα σε ολες τις μανουλες,γραφω πρωτη φορα αλλα διαβαζω τις ιστοριες ολων των κοριτσιων πολυ καιρο,μπηκα στην διαδικασια να μοιραστω μαζι σας το αγχος μου και την στεναχωρια μου γιατι πιστευω πως θα με καταλαβετε απολυτα.Εχω ενα κοριτσακι 4 ετων,μοναχοπαιδι και το πρωτο παιδι στο σοι(πολυ καλομαθημενη απο ολους).Μεγαλωσε περισσοτερο με μεγαλους παρα με παιδακια,οταν ξεκινησα να την φερνω σε επαφη με παιδακια ειχαμε λιγο τα ζορια μας αλλα σιγα σιγα και με πολυ επιμονη καταφερα να ξεπερασει καποιες φοβιες που ειχε.Φετος λοιπον αποφασισαμε με τον αντρα μου να την γραψουμε προνηπιο ωστε να κοινωνικοποιηθει περισσοτερο και να μαθει να στεκεται στα ποδια της χωρις την μαμα και τον μπαμπα να ειναι παντα παρων,να την προετοιμασουμε για το νηπιο και το δημοτικο αργοτερα.Η πρωτη βδομαδα ηταν τελεια,σε βαθμο που δεν το πιστευα,σχολαγαν βεβαια στις 12 λογω προσαρμογης,ηταν ενθουσιασμενη και χαρουμενη,ουτε γκρινια ουτε αρνηση.Εδω και 5 μερες ομως....το χαος....απο την στιγμη που σχολανε στις 4 εχει γινει αλλο παιδι,κλαμα,γκρινια,στεναχωρια,καθε πρωι κρεμιεται απο πανω μου με κλαματα και με παρακαλαει να ειναι μαζι μου σπιτι.Ποση δυναμη χρειαζεται να εχεις ωστε να την αφησεις να ουρλιαζει και να γυρισεις την πλατη σου κ να φυγεις???Σφιγγω τα δοντια,κρατιεμαι οσο μπορω εκεινη την στιγμη κ φευγω,ολη μερα μετα ειμαι χαλια...

Ελεγα οσο περνανε οι μερες θα το συννηθησει και θα ειναι καλυτερα αλλα....καθε μερα ειναι κ χειροτερα,καθε μερα κλαιει ολο και περισσοτερο και γω καθε μερα αισθανομαι η χειροτερη μανα που βαζω το παιδι μου σε αυτη τη διαδικασια,ξερω οτι πρεπει να το κανω αλλα ολο αυτο με τρελλαινει.

Συζητησα με την δασκαλα να την παιρνω νωριτερα αλλα μου ειπε οτι απαγορευεται και οτι δεν μπορει να κανει κατι γιαυτο...

Δεν ξερω πως να το διαχειριστω ολο αυτο....ειλικρινα με κανει ρακος...

Τουλαχιστον μοιραστηκα την στεναχωρια μου μαζι σας γιατι στον οικογενειακο μου κυκλο ολοι με λενε υπερβολικη και οτι η τοση αδυναμια που της εχω της κανει κακο....

Συγνωμη για το μεγαλο ποστ κ ευχαριστω που με ακουσατε!

[nikol*]

Καλημέρα,

 

Υπερβολική δεν είσαι που στεναχωριέσαι ....αλίμονο !!!!!! Αλλά δυστυχώς δεν μπορείς να κάνεις και πολλά.Είναι κάπως αναμενόμενο να κλαίνε περισσότερο όταν περνάνε οι μέρες και αυξάνονται οι ώρες γιατί καταλαβαίνουν ότι είναι μια κατάσταση που παγιώνεται.Ο γιος μου πηγε παιδικό πέρσι πρώτη φορά σχεδόν 2,5 χρονών και φέτος πάλι τις πρώτες μέρες έκλαιγε γιατί έκλαιγαν τα καινούρια παιδάκια.Υπάρχουν αντίστοιχα θέματα στο ''προσαρμογή στον παιδικό σταθμό''

Το έχω ξαναγράψει,σκεφτόμουν γιατί το του κάνω αυτό , αλλά σιγά σιγά συνήθισε , άρχισε να περνάει καλά και να θέλει παρά πολύ να πάει.

 

Είναι μια δύσκολη φάση , αλλά θα περάσει και δεν θα το πιστεύεις την μέρα που θα δώσει ένα φιλί και θα πάει με χαρά!!!

[Anthony2010]

Καλημερα,

 

Μην το μεγαλοποιεις στο κεφαλι σου

Τα παιδια σοκαρονται οταν καταλαβαινουν οτι το σχολειο ειναι μονιμο,αλλα συνηθιζουν τελικα,τωρα σε δοκιμαζει να δει αν μπορει να το αναιρεσει.

 

Προσωπικα οταν ειχαμε θεματα προσαρμογης για 10+ μερες μιλησα με τον (ιδιωτικο) σταθμο και τυχαια ή οχι, σε 2 μερες με παρακαλαγε πια να παει σχολειο,υποθετω οτι ασχοληθηκαν και τον κανακεψαν λιγο

[nikol*]

Επίσης , κάτι που μου είπανε και μένα πέρσι.οσο το κρατάμε και τους μιλάμε ...κλπ , το κάνουμε να ΄φαίνεται φοβερό κ τρομερό.Τα αφήνουμε και φεύγουμε ...κι ας κλαίνε...αν μια φορά πάρεις το παιδί πίσω....την έβαψες !!!!

[novak]

Σε καταλαβαίνω απόλυτα!! Ο γιος μου πέρυσι πέρασε πάρα πολύ δύσκολη προσαρμογή, με κλάματα τα πρωινά και απίστευτα νεύρα / υστερίες τα απογεύματα...Στο τέλος της χρονιάς είχε τους "κολλητούς" του, λάτρευε τις δασκάλες του και ήθελε να πάρουμε μαζί τη φωτογραφία της τάξης στις διακοπές μας!

 

Οι πρώτες εβδομάδες μπορεί να είναι πολύ ζόρικες, αλλά θα προσαρμοστεί...Κάνε υπομονή, κάνε την καρδιά σου πέτρα και μην ενδώσεις γιατί κάθε πισωγύρισμα θα σε φέρνει πίσω στο μηδέν...

 

Πολύ αγάπη, πολύ χρόνο μαζί της τα απογεύματα και - όπως είπαν και οι άλλες κοπέλες - μην της τα συζητάς υπερβολικά και την αγχώσεις άθελά σου περισσότερο.

 

Σε εμάς είχαν βοηθήσει πολύ οι εξής ατάκες που του πετάγαμε σε άσχετες φάσεις:

- (σε ερώτηση 'Πού πάει ο μπαμπάς;') - Πάει μια βόλτα με τους φίλους που έχει από το σχολείο όταν ήταν μικρός

-Τί θα έλεγες να δοκιμάσουμε μια μέρα να πάμε στο σχολείο χωρίς κλάματα, να δούμε μήπως θα περάσουμε καλύτερα;

- Αχ, μακάρι να μπορούσα να μην πάω στη δουλειά μου αύριο...αλλά δεν γίνεται γιατί μπλα μπλα μπλα...τί να κάνουμε! Εξάλλου στη δουλειά έχω και καλούς φίλους που λένε ωραία αστεία και γελάω!

 

(γενικότερα προσπαθούσαμε να του δείξουμε ότι καταλαβαίνουμε τα συναισθήματά του και τα έχουμε περάσει κι εμείς, και να τον κάνουμε να τα σκεφτεί πιο θετικά τα πράγματα, αλλά χωρίς να του το λέμε ευθέως)

[Αγγελίνα_2]

Είναι απαραίτητο το ολοήμερο; Δε θα μπορούσες να τη βάλεις στο κλασσικό να σχολάει στις 12.15;

[AMD080911]

Oταν ενα παιδακι πρωτοπηγαινει στον παιδικο σταθμο, το βρισκει διασκεδαστικο ως νεα εμπειρια. Τη δευτερη εβδομαδα που συνειδητοποιει οτι προκειται για επαναλαμβανομενη, καθημερινη διαδικασια, συνηθως αντιδρα. Υπομονη, θα συνηθισει. Εμενα ο μικρος μου πηγε την πρωτη μερα, ολα καλα. Τη δευτερη, ολα οκ. Την τριτη που τον ξυπνησα "για να παει σχολειο", μου ειπε το θεικο: "πηγα χτες, δεν θα ξαναπαω"...

[Λαΐδα]

Είναι απαραίτητο το ολοήμερο; Δε θα μπορούσες να τη βάλεις στο κλασσικό να σχολάει στις 12.15;

 

Και εγω αυτο θα προτεινα....και ο δικοι μου ειχαν ασχημη προσαρμογη....να σου πω οτι συνηθισαν?? δεν θα στο πω και γιατι δεν συνηθισαν ποτε παρα μονο οταν εκαναν φιλους που τους αρεσαν πραγματι αλλα και γιατι βρισκω ασχημο να συνηθιζουν κατι που απεχθανονται τοσο πολυ

Οποτε παιδικο δεν τα πηγα γιατι εκλαιγαν πολυ, προνηπιο τα πηγα για πολυ λιγες ωρες και στο νηπιο συνηλθαν.....ο μεγαλος μετα την δευτερα δημοτικου ΄αγαπησε ΄ το να πηγαινει σχολειο και ο μικρος μετα την πρωτη....

[Niki81]

Κι εγω διαφωνω με το ολοημερο.Το παιδακι μεχρι τωρα ηταν σπιτι του και ξαφνικα παει σχολειο τη μιση μερα.Εκτος βεβαια κι αν εργαζεσαι και δεν εχεις αλλη επιλογη.Εμενα ο δικος μου πηγε φετος προνηπιο πρωτη φορα.παροτι παει σε ολοημερο ο δικος μου επιστρεφει στη 1 μιας κι εγω δεν εργαζομαι.Τις πρωτες μερες πηγε με τρελλο ενθουσιασμο...μετα τις 5 μερες αρχισαν τα ζορια...δε θελω αλλο, κουραστηκα, πηγα τοσες μερες δε θελω αλλο.Οπως ειπε και η κοπελα παραπανω οταν κατανοουν οτι ειναι μια καταδταση μονιμη αντιδρουν.Η γκρινια κρατησε 6 μερες μετα το πηρε αποφαση.Προσωπικα δεν τον εβαλα κλαιγοντας στο σχολικο.Μια μερα που εκλαιγε πολυ μαλιστα τον κρατησα σπιτι.Μετα απλα ημουνα πιο απολυτη στο οτι θα πας σχολειο οπως ολα τα παιδακια.Α και μας βοηθησε πολυ οταν αρχισα να του λεω...πηγαινε και κατσε μονο λιγο και μετα γυρνα.Ετσι ξεκινησε κΙ μου ελεγε ενταξει μαμα θα παω αλλα θα κατσω μονο ωρες.Ακομα το λεμε αυτο δλδ.Αν τον αφηνα μεχρι το μεσημερι θα ειχαμε κι εμεις θεμα πιστευω.Κουραζονται μωρε κι αυτα.Εκει κλαιει? Οταν γυριζει σπιτι πως ειναι?

[vicks]

καλημέρα και απο εμένα.Δύσκολο να βρεις μανούλα που να μην σου πει ότι ένιωσε τα ίδια συναισθήματα "εγκατάλειψης του παιδιού" με εσένα.Πιστεύω πως η προσαρμογή στο σχολείο αφορά και τους γονείς.Δυστυχώς, αν όχι όλοι, οι περισσότεροι απο εμάς ένιωσαν ότι σφίγγεται το στομάχι όταν αφήνουν το παιδάκι στο σχολείο.Εγω για να καταλάβεις άκουγα τα κλάματά της (όχι μόνο στην αρχή αλλά και κατά την διάρκεια της ημέρας) επειδή ο κήπος του παιδικού ήταν κοντά στο σπίτι μου και μάλιστα ειχα και οπτική επαφή οπότε καταλαβαίνεις είχα γίνει το θέαμα της γειτονιάς μιας και κρεμόμουν στο μπαλκόνι για να δω τι συμβαίνει στο παιδί μου.!!Ακόμα και τώρα, μετά απο τρία χρόνια σχολείο (είναι 4) κάθε βράδυ μου λέει "μαμαααα δεν θέλω να πάω σχολείο.." αλλά πλέον καταλαβαίνω ότι χαιδεύεται και δεν το πολυεννοεί γιατί έχει κάνει φίλες και είναι και ένα αγόρι που το έχει παντρευτεί.... Πάντως έχω ένα μικρό κολπάκι που πιάνει όποτε μου ξεκινάει την γκρίνια.Την βάζω να διαλέξει τα ρούχα της και να τα σετάρει με φρουφρου που της αρέσουν οπότε αγωνιά κάπως να τα δείξει στις φίλες της.

Και εγώ περνάω μια απο τα ίδια με την μικρή μου που την ξεκίνησα απασχόληση απογευματινή με εμένα μεσα στον κήπο του σχολείου.Πού να την αφ'ησω και μόνη της!!

[Elpidaz]

Να σου πώ κολπάκι που έπιασε σε παιδάκι του κύκλου μου? Ίδιας ηλικίας. Η δασκάλα του προνηπίου του είπε οτι αν σταματήσει να κλαίει θα το βάλει υπεύθυνο να καλωσορίζει και να παρηγορεί τα παιδάκια που κλαίνε. Θα μπορούσες να μιλήσεις στην δασκάλα της, πού ξέρεις μπορεί να πιάσει.

[joanna1980]

Καλημερα σε ολες!!!Καταρχην να σας ευχαριστησω για τις απαντησεις σας,μου δωσατε μεγαλη δυναμη,δεν ξερω αν ειναι τυχαιο αλλα 2 μερες τωρα παει καλυτερα,εχει γκρινια εδω στο σπιτι αλλα οταν φτανουμε στο σχολειο της πιανω την συζητηση για τις δικες μου φιλες απο το σχολειο και ξεχνιεται κ μου λεει το θεικο''μαμα θα μπω χαρουμενη στην ταξη'' με κουφανε,τελικα χρειαζεται υπομονη και επιμονη που πολλες φορες οταν ακους το παιδι σου να κλαιει δεν την εχεις.

Δυστυχως οσο αφορα το ολοημερο δεν μπορω να το αλλαξω,στο κλασικο που εχουμε εδω φετος δεν πηρανε προνηπια γιατι ηταν πολλα τα νηπια και δεν ειχαν χωρο.....του χρονου ομως σιγουρα θα προσπαθησω για το κλασικο,ειναι οντως πολλες οι ωρες..

Ελπιζω απο δω και περα τουλαχιστον να τα πηγαινει λιγο καλυτερα,μεσολαβει και σ/κ τωρα κ ειμαι σιγουρη οτι απο Δευτερα θα ειμαστε φτου κ απο την αρχη αλλα θα οπλιστω με υπομονη και που θα παει θα τα καταφερουμε στο τελος(ελπιζω οχι στο τελος της σχολικης χρονιας αχχαχα)

Και παλι σας υπερευχαριστω ολες!!!