ΕΠΙΑΣΑ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ΣΤΑ ΠΡΑΣΑ...

[e+d]

Koριτσια βοηθεια.νιωθω οτι ολα εχουν γκρεμισει γυρω μου....ειμαι 29 παντρεμενη με ενα παιδι κ εγκυος.προχθες εμαθα οτι ο πατερας μου εχει γκομενα.επεσα απο τα συννεφα.....αυτος το ξερει οτι το εχω ψιλοκαταλαβει κ ειναι σαν βρεγμενη γατα.

δεν το περιμενα αυτο...παντα τους ειχα σαν προτυπο που δειχνουν ακομη μετα απο 33 χρονια ερωτευμενοι( ο πατερας 54 κ η μητερα 50)........

μιλησα στην αδελφη μου αλλα απο εδω κ περα δεν ξερω τι να κανω.....δεν μπορω να τον κοιταζω στα ματια....

[Vikaki84]

Καλησπέρα σου!

Θα μιλήσω από προσωπική εμπειρία, αν και όταν αντιλήφθηκα εγώ ότι κάτι τέτοιο συνέβαινε ήμουν μικρή (κάπου γύρω στα 13-14 νομίζω) και συν τοις άλλοις η μαμά μου το κατάλαβε σύντομα σχετικά... Ευτυχώς, τα βρήκαν και είναι μέχρι και σήμερα όλα καλά!

Επειδή στη συγκεκριμένη περίπτωση είσαι σε διαφορετική ηλικία από τη δική μου, θα σου συνιστούσα αν πιστεύεις ότι μπορείς, να του μιλήσεις ευθέως... Δεν ξέρω τι σχέση έχετε, όμως νομίζω πως το καλύτερο είναι η ειλικρίνεια..

Ίσως να είναι κάτι άνευ σημασίας, οι άντρες μεταξύ κάπου της κρίσης ηλικίας κλπ το χάνουν καμιά φορά...! Μίλησέ του και ρώτησέ τον γιατί.... Αν δεν είναι καλά με τη μαμά σου, τι του λείπει κλπ.... Είναι περίεργη φάση, το ξέρω, όμως είναι άνθρωπός σου και εκείνος.... Σκέψου, πως θα μιλούσες, τι θα συμβούλευες έναν κοντινό σου??? Προσπάθησε λίγο να "βγεις έξω από το πρόβλημα", να σκεφτείς ψύχραιμα και να μιλήσεις σαν τρίτος....

Άσε που ενδεχομένως, μαθαίνοντας εκείνος ότι γνωρίζεις για την ύπαρξη κάποιου τρίτου προσώπου, ίσως η ντροπή που θα αισθανθεί να τον κάνει να ξανασκεφτεί τα πράγματα....

Επιπλέον, νομίζω πως καλό θα ήταν να μην μιλήσεις εσύ στη μητέρα σου.... Αν και εφόσον χρειαστεί, θα πρέπει να το κάνει ο ίδιος....

 

Αυτά από εμένα... Μια γνώμη.....

[goody]

Συμφωνω κι εγω το ιδιο θα σου προτεινα. Δεν υπαρχει λογος να κρυβεστε πισω απο το δαχτυλο σας, μιλα του οπως θα μιλαγες σε ενα φιλικο σου ζευγαρι, δες την πλευρα του και μην πεις κατι στη μαμα σου. Η σχεση τους και ο γαμος τους ειναι δικο τους θεμα. Ειναι πολυ δυσκολο παντως το καταλαβαινω, ελπιζω να ειναι μια παροδικη κριση.

[Nordor]

αλλο τον επιασες στα πρασα και αλλο εχω μαθει πως εχει γκομενα...

μπορει και να μην ειναι αληθεια

και στην τελικη μην τρελαινεσαι ειναι πιστευω πολυ συνηθισμενο (δυστυχως) και κυριως δεν εισαι σε ηλικια που μπορει να σε τραυματισει ψυχικα.

[alcyon]

Μπορεί να θεωρηθεί λίγο extreme αυτό που θα πω... μα τα βλέπω εντελώς διαφορετικά.

Θεωρώ πως η σχέση του ζευγαριού (των γονιών μας) είναι δική τους και δεν αφορά άλλους. Ο ρόλος του πατέρα ή της μητέρας απέναντί μας εξακολουθεί να είναι ο ίδιος. Άρα, μάλλον δεν μας πέφτει λόγος. Από εκεί και πέρα, προσωπικά δε θα μπερδευόμουν καθόλου στα πόδια τους. Αν ρώταγαν τη γνώμη μου θα την έλεγα. Αν όχι, δε θα ανέφερα τίποτα.

 

Το να αρχίσει ένα παιδί να ηθικολογεί ή να δίνει οδηγίες ή να πιέζει το γονιό του, σημαίνει πως αναλαμβάνει αντίστροφο ρόλο από αυτόν που ήδη έχει. Γίνεται δηλαδή, γονιός του γονιού. Ενήλικοι είναι, επομένως εκείνοι κανονίζουν, αποφασίζουν και ενδεχομένως λούζονται και τα αποτελέσματα των αποφάσεών τους.

 

Αν υπάρχει αλλαγή στο γονεϊκό τους ρόλο ναι... τότε να παραπονεθούμε για αυτή (και μόνο) την αλλαγή. Αν όχι... τι να ρωτήσουμε; Γιατί δεν τα πάνε καλά; Τι τρέχει; Δεν είμαστε "οι κολλητοί" τους, που θα μπορούσαν να μας εμπιστευτούν για τα μικροπροβλήματα της σχέσης τους. Οπότε μάλλον σε δυσκολότερη θέση θα τους φέρουμε και θα εντείνουμε το όποιο τεταμένο κλίμα ήδη υπάρχει.

 

Όπως δε μας ρώτησαν πότε να μας γεννήσουν ή το πότε θα κάνουν τα αδέρφια μας ή το πότε θα παντρευτούν ή γενικά το πώς να διαχειριστούν τη σχέση τους, έτσι δε χρειάζονται την άδειά μας για το τι θα κάνουν από εδώ και πέρα μεταξύ τους.

 

Άλλο το ότι μας αναστατώνει σαν ιδέα... κι άλλο το να ανακατευτούμε.

 

 

 

Κάπως έτσι το σκέφτομαι εγώ...

[BabyCute]

Αχ κρίμα!! Όπως είπαν και τα αλλα κορίτσια παρτόν στην άκρη και μιλά του... Εννοείται οτι η σχέση με την μαμα σου θα επηρεάσει και εσένα και για αυτο το λογο και μονο έχουν υποχρέωση απέναντι σου να έχουν σωστή και ηθική σχέση

Μπορει να το εκανε χωρις να κατάλαβε τις επιπτώσεις, άνθρωποι λάθη ... Μιληςε του

[e+d]

Ευχαριστω για τις απαντησεις.το οτι τον επιασα ειναι κυριολεκτικο...ηρθε μηνυμα στο ταμπλετ του την ωρα που ημασταν μαζι κ κατι του εδειχνα,αρα το ειδαμε κ οι 2.μετα εψαξα κ ειδα κ τα υπολοιπα....κ εμενα αυτη ειναι η γνωμη μου να του μιλησω μαζι με την αδελφη μου αλλα νιωθω τεραστια ντροπη...μου ειναι πολυ δυσκολο.....

[alcyon]

Αφού το είδατε μαζί, άρα... ξέρει πως αντιλήφθηκες το θέμα. Εκείνος δεν άνοιξε κουβέντα. Τι να σας πει άλλωστε;!

Ποιο είναι το νόημα της κουβέντας; Αν θέλει να διακόψει τη σχέση του, έχοντας αυτό ως αφορμή, θα το κάνει. Αν δε θέλει, ότι και να του πείτε δε θα του αλλάξει γνώμη. Ίσα - ίσα θα εισχωρήσει ένταση στις μεταξύ σας σχέσεις.

Την αδερφή σου γιατί την μπλέκεις;

 

Η συμβουλευτική γονιών που προέρχεται από τα παιδιά τους, χωρίς να τους το ζητήσουν... φοβάμαι πως δε θα έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα.

 

Είσαι σίγουρη ότι αυτή η κουβέντα πρέπει να γίνει από εσάς;

 

Αλήθεια, για ποιο λόγο ντρέπεσαι; Θέλω να πω.... Τι είναι αυτό ακριβώς που σε κάνει να διστάζεις; Αν ήσουν σίγουρη, δε θα ένιωθες δισταγμό.... Μήπως να το άφηνες να "κρυώσει" το θέμα λίγο;

[e+d]

Ντρεπομαι πολυ απλα γιατι ειναι πολυ δυσκολη κουβεντα αναμεσα σε κορη πατερα οχι γιατι δεν ειμαι σιγουρη...οσο περναει ο καιρος χαλαρωνω αλλα φοβαμαι οτι θα το χωνεψω σαν δεδομενο κ δεν το θελω αυτο για την μητερα μου...η παραλληλη σχεση ειναι μεγαλη κοροιδια,οχι αλλα ειναι στραβοπατημα....

[e+d]

*οχι απλα στραβοπατημα

[free dom]

Ντρεπομαι πολυ απλα γιατι ειναι πολυ δυσκολη κουβεντα αναμεσα σε κορη πατερα οχι γιατι δεν ειμαι σιγουρη...οσο περναει ο καιρος χαλαρωνω αλλα φοβαμαι οτι θα το χωνεψω σαν δεδομενο κ δεν το θελω αυτο για την μητερα μου...η παραλληλη σχεση ειναι μεγαλη κοροιδια,οχι αλλα ειναι στραβοπατημα....

Εχεις δικιο κοπελα μου πολυ δυσκολη ειναι η θεση σου.. Εγω θα προβληματιζομουν πολυ αν συνεβαινε απλα σε καποια φιλη ποσο μαλλον στην ιδια μου τη μητερα. Δεν ξερω αν θα βγει κατι αν του μιλησεις αλλα τουλαχιστον θα ξερεις οτι προσπαθησες και μπορει κι ο ιδιος να ταρακουνηθει και να καταλαβει σε τι διαδικασια εβαλε την οικογενεια του και σε ποσο δυσκολη θεση εφερε το παιδι του..

[Λαΐδα]

Συμφωνω απολυτα με αλκυων....επισης μην τρελαινεσαι φιλη μου.....ολοι κερατωνουν αν τους δοθει η ευκαιρια

Ουτε στη μαμα σου αξιζει, ουτε στις αλλες γυναικες , ουτε στους απιστους που σκυλοβαριουνται τη ζωη τους με τη γυναικα τους

[e+d]

Αλλο κερατωμα κοριτσια κ αλλο ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΣΧΕΣΗ.....οποιος περναει καλυτερα αλλου μπορει να φυγει.

[Λαΐδα]

Καθαρα γυναικεια αποψη αυτη που ομως δεν την συμμεριζονται, δυστυχως!

[alcyon]

Κοριτσάκια μου,

πριν γίνει αυτή η "αποκάλυψη"... συζητούσατε με τους γονείς σας... πότε το κάνουν, πώς το κάνουν, αν είναι ικανοποιημένοι από τον άλλο, τι παράπονα έχουν, πώς ανανεώνουν τη σχέση τους, κτλ κτλ;;;

Εγώ δεν έχω τολμήσει ποτέ να ρωτήσω κάτι τέτοιο τους γονείς μου γιατί θεωρώ πως δε μου πέφτει ΚΑΝΕΝΑΣ απολύτως λόγος.

 

Στην πράξη δηλαδή δεν ξέρουμε ΤΙΠΟΤΑ για τη συζυγική σχέση μεταξύ των γονιών μας. ΠΩΣ λοιπόν, να ανακατευτούμε σε κάτι τέτοιο;;!! Και με ποια αρμοδιότητα; Και ποιος μας είπε πως ίσως δεν περνά από τη σκέψη τους να χωρίσουν και ίσως να μην έχουν κατασταλάξει αν τελικά θα πάρουν μια τέτοια απόφαση ή όχι; 'Η μήπως αν αποφασίσουν να χωρίσουν, θα μπείτε στη μέση για να τους αλλάξετε γνώμη, παραβλέποντας τα δικά τους συναισθήματα και τις δικές τους επιθυμίες;

 

Το ότι έδωσαν τη ζωή τους στην ανατροφή μας και μας μεγάλωσαν, ΔΕ μας δίνει ΚΑΝΕΝΑ δικαίωμα να ορίζουμε τη δική τους ζωή. Όπως εμείς θέλουμε να μας αφήνουν ελεύθερους να κάνουμε τις επιλογές μας (σωστές ή λάθος) και να δεχόμαστε τις συνέπειές τους, αντίστοιχα νομίζω πως πρέπει να σεβαστούμε τις δικές τους επιλογές ή και αδυναμίες, σωστές ή λανθασμένες. Είναι άνθρωποι. Δεν είναι τέλειοι. Εξακολουθούν πάντα να είναι γονείς μας.

 

Το θέμα αφορά το ζευγάρι και μόνο αυτό. Κανέναν άλλο.

[BabyCute]

Alcyon σεβαστό αλλα διαφωνώ λιγάκι στο οτι αν κάτι επηρεάζει την μάνα μου επηρεάζει και μένα. Ο πατέρας μου εχει υποχρέωση να την κρατάει ευτυχισμένη (και το αντίστροφο)... Πως ειναι δυνατόν να συμβαίνει κάτι τόσο δυνατο και να μην δεις την λύπη στο πρόσωπο των γονιών σου και να μην αντιδρασεις;

[BabyCute]

Συμφωνω απολυτα με αλκυων....επισης μην τρελαινεσαι φιλη μου.....ολοι κερατωνουν αν τους δοθει η ευκαιρια

Ουτε στη μαμα σου αξιζει, ουτε στις αλλες γυναικες , ουτε στους απιστους που σκυλοβαριουνται τη ζωη τους με τη γυναικα τους

 

Χαχα τα έχουμε ξαναπεί και σε άλλο ποστ αλλα οχι και όλοι... Ξερω στα σιγουρα ο άντρα μου ειχε ευκαιρία και δεν το εκανε.... Και ειναι σίγουροι και άλλοι το ιδιο

[Nordor]

Χαχα τα έχουμε ξαναπεί και σε άλλο ποστ αλλα οχι και όλοι... Ξερω στα σιγουρα ο άντρα μου ειχε ευκαιρία και δεν το εκανε.... Και ειναι σίγουροι και άλλοι το ιδιο

 

με ξεσκεπασες βαλε και εμενα μεσα σε αυτους....

[Elpidaz]

εγώ πάντως θα έκανα την πάπια... αν μου άνοιγε κουβέντα εκείνος ΟΚ. αν όχι, δεν θα του λεγα τίποτα. αν εγώ ξενοκοίταζα δεν θα θελα σε καμμία περίπτωση να το συζητήσω με τους γονείς μου, γιατί να θέλουν εκείνοι να συζητήσουν μαζί μου τα δικά τους ξενοκοιτάγματα. ζωή τους ζωή μου.

[Elpidaz]

.............

Το θέμα αφορά το ζευγάρι και μόνο αυτό. Κανέναν άλλο.

 

Γιατί ΝΑΙ και οι γονείς μας είναι ένα ζευγάρι που έχει "τα δικά" του και δεν πέφτει λόγος σε κανέναν.

[katerina2]

με ξεσκεπασες βαλε και εμενα μεσα σε αυτους....

 

xaxaxaaaaa

[Λαΐδα]

με ξεσκεπασες βαλε και εμενα μεσα σε αυτους....

 

Ασε αυτα που ξερεις!!!

Ειναι νωρις ακομη για να καταταξεις καπου τον εαυτο σου....θα μας πεις οταν εξηνταρισεις.

Babycute, μακαρι να ειναι παντα ετσι....

[alcyon]

Alcyon σεβαστό αλλα διαφωνώ λιγάκι στο οτι αν κάτι επηρεάζει την μάνα μου επηρεάζει και μένα. Ο πατέρας μου εχει υποχρέωση να την κρατάει ευτυχισμένη (και το αντίστροφο)... Πως ειναι δυνατόν να συμβαίνει κάτι τόσο δυνατο και να μην δεις την λύπη στο πρόσωπο των γονιών σου και να μην αντιδρασεις;

 

Θεωρώντας πως μιλάμε για την περίπτωση της θεματοθέτριας και ας πούμε πως είσαι/είμαι στη θέση της:

 

 

Αντιλαμβάνομαι την αναστάτωσή σου. Την ίδια θα είχαμε όλοι στη θέση σου. Η αναστάτωση -κατά τη γνώμη μου- πηγάζει από το γεγονός πως νιώθουμε πως απειλείται το "στέρεο" οικοδόμημα που λέγεται οικογένεια. Φοβόμαστε πως αυτή η αλλαγή θα διαταρράξει τις ισορροπίες που γνωρίζαμε έως τώρα και πως θα "χάσουμε" τους αγαπημένους μας. Κάπως έτσι θα το ένιωθα εγώ στη θέση σου. Αυτό όμως δεν ισχύει. Οι άνθρωποί μας, θα εξακολουθήσουν να είναι εκεί για εμάς... είτε είναι μαζί, είτε χωριστά, είτε έχουν παράλληλη σχέση, είτε όχι. Είναι και θα είναι πάντα γονείς μας και θα είμαστε για πάντα τα παιδιά τους.

 

 

Στο μόνο που μπορώ να συμφωνήσω μαζί σου είναι το ζήτημα της ειλικρίνιας. Δηλαδή πως από τη στιγμή που ξέρεις κάτι και δεν μιλάς, είναι σα να κάνεις "πλάτες". Επομένως ΑΝ μιλαγα για κάτι (που ΔΕ θα μίλαγα, αλλά λέμε... ΑΝ...), τότε θα παρακαλούσα να είναι ειλικρινής με τη σύζυγό του. Ούτε όμως θα το απαιτούσα. Αν δηλαδή ΔΕΝ ήθελε να πει κάτι, δε θα μίλαγα ούτε εγώ, ούτε θα αποκάλυπτα τίποτα. Είναι ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ η σχέση.

 

 

Επίσης το αν είναι πραγματικά ή όχι ευτυχισμένοι μόνο εκείνοι το γνωρίζουν. Αν δηλαδή (υποθετικά), ένας από τους δύο ζητούσε διαζύγιο... και ο άλλος στενοχωριόταν... ποια θα ήταν η θέση σου; "Μείνετε στο γάμο, για να μη στενοχωρεθεί ο σύντροφός σας" ;; "Δεν πειράζει που εσάς δε σας γεμίζει η σχέση σας, μείνετε όμως γιατί έτσι πρέπει να φαίνεστε" ;;

 

 

Δεν έχουμε καμία υποχρέωση να κρατάμε το σύντροφό μας ευτυχισμένο. Η ευτυχία του είναι συνέπεια της αγάπης μας και του τρόπου που αυτή εκφράζεται. Αν για οποιοδήποτε λόγο τα συναισθήματά μας αλλάξουν, οφείλουμε στον εαυτό μας να τα αναγνωρίσουμε και να κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να γίνουμε ευτυχισμένοι ξανά. Επειδή ο καιρός δρα με παράξενο τρόπο, και επειδή δεν έχουμε ούτε τα χρόνια τους, ούτε την κούρασή τους, ούτε την εμπειρία τους... δε μπορούμε να ξέρουμε πόσο εύκολο/δύσκολο είναι να αναγνωρίσει κάποιος αυτά που νιώθει. Δε φαίνεται πάντα ξεκάθαρα. Κι εκεί ο καθένας μπορεί να βρεθεί "μπλεγμένος" ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία του...

Θεωρώ πως αρκετοί από εμάς είναι πιστοί στις σχέσεις τους. Αλλά δε μπορώ να εγγυηθώ τι θα γίνει στο μέλλον για κανέναν. Όπως όταν γίναμε γονείς είδαμε τα πράγματα με άλλο μάτι, ίσως όταν φτάσουμε στα χρόνια τους να τους καταλάβουμε κι ας μην κάνουμε τις ίδιες επιλογές.

 

Μόνος του δεν έμπλεξε σε αυτό; Άστον μόνο του να ξεμπλέξει. Αυτός που σίγουρα παιδεύεται περισσότερο, είναι αυτός ο ίδιος. Παιδεύεται με το να βρίσκεται σε ένα "κρυφτό" κτλ κτλ...

Σίγουρα η σύζυγος δεν είναι σε καλή μοίρα.

Δώσε χρόνο. Τίποτα να μη γίνει "εν θερμώ".

[Nordor]

Ασε αυτα που ξερεις!!!

Ειναι νωρις ακομη για να καταταξεις καπου τον εαυτο σου....θα μας πεις οταν εξηνταρισεις.

Babycute, μακαρι να ειναι παντα ετσι....

 

δηλαδη οπου ναναι πρεπει να σας πω....

αμα φτασω 60 οτι και να σας πω ψεματα θα ειναι γιατι απλουστατα δεν θα θυμαμαι ουτε που θα εχω βαλει τις παντοφλες μου.

[Λαΐδα]

Χαχαχαχα nordor... Παντα θα υπαρχει μια δικαιολογια για να μη θυμομαστε!