Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
  • Tell a friend

    Είναι ενδιαφέρον αυτό το θέμα συζήτησης στο Parents.org.gr; Μοιράσου το με μια φίλη ή έναν φίλο!

Πώς να κόψω αυτήν την συνήθεια?


Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν

Κοντεύει τα 4 και δεν κοιμάται αν δεν είμαι εγώ στο δωμάτιό της. το έχουμε συζητήσει 1.000.000 φορές. σε όλα ναι και όταν έρθει η στιγμή "μαμά να είσαι κι εσύ μαζί μου". έχετε τρόπο να μου προτείνετε?


Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν

Ομοιοπαθουσα και ακομη τα κοιμιζω εγω, αν και κοντευουν να γινουν γαιδουρια. προσπαθησα ΟΛΟΥΣ τους τροπους....κατελληξα οτι θα ειμαι εκει μεχρι να με βαρεθουν. ελπιζω και καρτερω το πρωτο τους κοριτσι που θα με απαλλαξει! :)

Δημοσιεύτηκαν

Την σταδιακή απομάκρυνση που προτείνουν για μικρότερα παιδάκια? Κάθεσαι δίπλα της μέχρι να κοιμηθεί; Αν ναι, βάλε την καρέκλα σου λίγο παραδίπλα την πρώτη νύχτα κι όλο απομάκρυνέ την μέχρι να έρθει η ώρα να βγεις από το δωμάτιο. Το δωμάτιό της πού κοιτάζει? Αν της άφηνες ανοικτή την πόρτα να νιώθει λιγότερο "αποκομμένη" και λιγότερη μοναξιά. Ή να δοκίμαζες να είσαι έξω π.χ. δίπλα στο δωμάτιό σου σιδερώνοντας ρούχα και σιγοτραγουδώντας για να σε νιώθει κοντά της. Ή να σε ακούει ας πούμε να πλένεις πιάτα, να κάνεις μπάνιο, την τηλεόραση στο χαμηλό ή λίγη μουσικούλα... Το έχω δοκιμάσει όταν η μικρή ήταν 20 μηνών περίπου ήμουν στο δίπλα δωμάτιο σιγοτραγουδώντας και τακτοποιούσα π.χ. τα ρούχα για να την πείσω να μείνει μόνη της να κοιμηθεί το μεσημέρι. ;)

Δημοσιεύτηκαν

Εμείς ξεκινήσαμε από τον γιο μου την εκπαίδευση όπου καθόταν δίπλα του ο μπαμπάς μέχρι 20 μηνών για να κοιμηθεί, γιατί η μαμά είχε να θηλάσει και να κοιμίσει την μικρή. Όπως τα έγραφα στο καφέ γιατί βαριέμαι να τα ξαναγράφω. :lol: Βγάζω τα άπλυτά μας στη φόρα βέβαια αλλά εδώ άλλα κι άλλα έχω γράψει:

Aπό 6 μηνών είχαμε κόψει το κούνημα. Μέχρι 15 μηνών κοιμόταν μαζί μας στο κρεβάτι μας και μόλις τον έπαιρνε ο ύπνος τον βάζαμε στο κρεβάτι του. Από όταν γέννησα τρώει βραδινό, κάνουμε μπάνιο, πιτζάμες και μετά πάει ο Άρης (γιατί εγώ αναλαμβάνω τη μικρή) μαζί του στο δωμάτιο και κάθεται δίπλα του σε μια καρέκλα μέχρι να κοιμηθεί. Αυτό έπαιρνε από 10 λεπτά μέχρι και μία ώρα κάποιες δύσκολες μέρες. Ο Άρης λοιπόν σάλταρε γιατί θέλει να βλέπει το Ράδιο αρβύλα να πίνει ένα κρασάκι και να χαλαρώνει πριν να κοιμηθεί κι όχι να τρώει την ώρα του μέχρι να αποφασίσει ο Γιώργος πότε θα σταματήσει να χτυπάει το πόδι του, να κουνάει το χέρι του και να κουβεντιάζει και να κοιμηθεί τέλος πάντων! Από προχθές λοιπόν κάνουμε το εξής: Τελετουργία ύπνου όπως πριν, καληνύχτα όλοι μαζί, σβήνουμε φώτα και πάει ο Άρης το Γιώργο στο κρεβάτι του. Του λέει "Τώρα είναι ώρα για ύπνο, θα πας στο κρεβάτι σου να κάνεις νανά." Τον βάζει και φεύγει. Το πρώτο βράδυ για μιάμιση ώρα αφότου τον έβαλε για 1η φορά στο κρεβάτι του σηκωνόταν ο Γιώργος και πήγαινε στο δωμάτιο του Άρη λέγοντας "μπαμπάα!" τάξε μου "μα τι κάνεις τώρα? δε θα έρθεις να με κοιμήσεις?"

Tον γύριζε κάθε φορά και του έλεγε "Γιώργο τι είπαμε? Τώρα θα κάνεις νανά! Στο κρεβάτι σου!" με κοφτό και σοβαρό ύφος. Εγώ ήμουν στο σαλόνι με κλειστά φώτα. Στην πορεία κάποια στιγμή έρχεται ο Άρης και γελώντας μου λέει ψιθυριστά "Έλα να δεις!" Πάω στο διάδρομο, μαύρο σκοτάδι, η πόρτα του Γιώργου κλειστή. Σε μια στιγμή βλέπω την πόρτα να ανοίγει σιγά-σιγά, τη φάτσα του μικρού να ξεπροβάλει και τσουπ να κλείνει απότομα. Μας έβλεπε από έξω και σου λέει κάτσε να κρυφτώ να μη με δούνε πως πάω να φύγω πάλι από το κρεβάτι μου. Πήγε 12:30 και μια από τις πολλές φορές ο μικρός δεν ξανασηκώθηκε από το κρεβάτι του.

 

Την επόμενη μέρα λέω του Άρη να του πει μόνο μία φορά να γυρίσει στο κρεβάτι του κι από εκεί και πέρα να μην του μιλάει κάθε φορά που θα τον γυρίζει στο κρεβάτι του γιατί έτσι του δίνει ερέθισμα να συνεχίζει. Και φοβήθηκα μην το πάρει για παιχνίδι. Του πήρε λιγότερο από μία ώρα αυτή τη φορά να τον κοιμίσει.

 

Χθες το ίδιο βιολί, βγαίνει μία φορά έξω ο μικρός, βγαίνει δεύτερη, ε αυτό ήταν! Δεν ξαναβγήκε τρίτη! Πέρασε λίγη ώρα ησυχίας και μετά τον ακούσαμε να ροχαλίζει! Τώρα τυχαίο ήταν? Θα δείξει σήμερα το βράδυ.

 

Τρεις νύχτες και αυτό ήταν! Ούτε γκρίνια, ούτε κλάματα, τόσο εύκολο δεν το περιμέναμε! Άξιζε η δοκιμή!

Δημοσιεύτηκαν
Ομοιοπαθουσα και ακομη τα κοιμιζω εγω, αν και κοντευουν να γινουν γαιδουρια. προσπαθησα ΟΛΟΥΣ τους τροπους....κατελληξα οτι θα ειμαι εκει μεχρι να με βαρεθουν. ελπιζω και καρτερω το πρωτο τους κοριτσι που θα με απαλλαξει! :)

 

:lol::lol::lol::lol: αγορομάνα?


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
Την σταδιακή απομάκρυνση που προτείνουν για μικρότερα παιδάκια? Κάθεσαι δίπλα της μέχρι να κοιμηθεί; Αν ναι, βάλε την καρέκλα σου λίγο παραδίπλα την πρώτη νύχτα κι όλο απομάκρυνέ την μέχρι να έρθει η ώρα να βγεις από το δωμάτιο. Το δωμάτιό της πού κοιτάζει? Αν της άφηνες ανοικτή την πόρτα να νιώθει λιγότερο "αποκομμένη" και λιγότερη μοναξιά. Ή να δοκίμαζες να είσαι έξω π.χ. δίπλα στο δωμάτιό σου σιδερώνοντας ρούχα και σιγοτραγουδώντας για να σε νιώθει κοντά της. Ή να σε ακούει ας πούμε να πλένεις πιάτα, να κάνεις μπάνιο, την τηλεόραση στο χαμηλό ή λίγη μουσικούλα... Το έχω δοκιμάσει όταν η μικρή ήταν 20 μηνών περίπου ήμουν στο δίπλα δωμάτιο σιγοτραγουδώντας και τακτοποιούσα π.χ. τα ρούχα για να την πείσω να μείνει μόνη της να κοιμηθεί το μεσημέρι. ;)

 

θα το δοκιμάσω.. δυστηχώς το δωμάτιό της είναι "αποκομμένο" απ' το υπόλοιπο σπίτι.. αλλά θα το δοκιμάσω. merci

Δημοσιεύτηκαν

Σας το ευχομαι .....τι να πω....και να φανταστειτε οτι δεν κοιμομουν μαζι τους ποτε. Ο καθενας μπηκε κατευθειαν στο δωματιο του.....μεγαλωνωντας ομως και ειδικα στην ηλικια των 4-5 που αρχιζει και η συναισθηση κινδυνου και οι φοβιες, ολη την ωρα μαμα φωναζουν και τρεχω.....ποτε ο ενας ποτε ο αλλος.

Δημοσιεύτηκαν

Και εγώ μας το εύχομαι αν και για να είμαι ειλικρινής δεν το βλέπω...:rolleyes: Απλά εκείνη την εποχή, αν όλα πάνε καλά, περιμένουμε το αδελφάκι του και θα με βόλευε αν έστω το ένα από τα δύο κοιμόταν μόνο του.. wishful thinking

 

 


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Το ολοιδιο προβλημα κι εμεις!

Εγω καθομαι σε μια καρεκλα διπλα στο κρεβατι του, του λεω ενα παραμυθι και μετα σβηνω φως και περιμεεεενω να αποκοιμηθει (20 λεπτα με μιση ωρα συνηθως, φτανουμε και την ωρα τις κακιες μερες).Δοκιμασα να βαζω πιο μακρια την καρεκλα αλλα μου εσπασε τα νευρα, ολη την ωρα γυρναγε και με κοιταγε, σηκωνοταν κλπ οποτε το αφησα. Πρεπει να το ξαναδοκιμασω ομως.

Δημοσιεύτηκαν

Αυτό ισχύει για όλες τις ώρες ύπνου; Δηλαδή, αν κοιμηθεί μεσημέρι, σε ζητάει το ίδιο έντονα; Επίσης, κοιμάται πάντα στο κρεβάτι της ή αλλάζει περιβάλλοντα (π.χ. σπίτι παππούδων, δωμάτιο γονέων κτλ); Κατά τ'άλλα, η τακτική που προτείνει η mikio είναι δοκιμασμένη και προτεινόμενη!

Δημοσιεύτηκαν

σπίτι παππούδων δεν παίζει. μπορεί να μείνει όλη μέρα αλλά μετά θα ζητήσει να έρθει σπίτι να κοιμηθεί. όχι δεν συμβαίνει για όλες τις ώρες. το μεσημέρι πχ όταν νυστάζει πάει μόνη της και κουκουλώνεται χωρίς να πει κουβέντα. το βράδυ είναι το θέμα. αφού παρακαλάω να μην κοιμηθεί το μεσημέρι για να ξεραθεί τουλάχιστον γρήγορα το βράδυ. νόμιζα οτι μπορεί να φταίει που της κάνω χάδια αλλά σήμερα που της είπα δεν έχει δεν την πείραξε αρκέστηκε στο να κρατάει το χέρι μου. πάει κάπου βέβαια το μυαλό μου.... λείπω πολλές ώρες από το σπίτι και οταν έρχομαι έχω και τις δουλειές του σπιτιού και σκέφτομαι μήπως απλώς της λείπω. γιατί όταν ειμαι τέζα και πάει ο πατέρας της να την κοιμίσει ζητάει εμένα και τελικά καταλήγω πάλι μέσα. αλλά και πάλι..... δεν γίνεται έτσι.. γίνεται?


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

ναι Μικιο θα δοκιμάσω.. αλλά το άλλο ΣΚ :oops::oops::oops: (δεν μπορώ ρε κορίτσια την ταλαιπωρία. θέλει και αποφασιτικότητα να την νιώσει κ το πιτσιρικάκι μου. αν δεν μπορώ να πείσω τον εαυτό μου πώς θα πείσω εκείνη)

Δημοσιεύτηκαν

Το γεγονός ότι της λείπεις μπορεί να παίζει κάποιο ρόλο, αλλά πιστεύω ότι το μεγαλύτερο ρόλο τον παίζει η συνήθεια. Κάποια στιγμή, κάααααποτε θα έγινε αυτό, θα της άρεσε, το ζήτησε, το ξαναπήρε και τσουυυπ! ξαφνικά έχουμε μία συνήθεια που αντιδράμε αν προσπαθήσουμε να την κόψουμε και έτσι αναγκάζουμε τη μαμά να στραβώνει τη μέση της στο προσκεφάλι μας. Πρώτον, αν δεν έχετε ήδη θα πρότεινα κάποιο φωτάκι στο δωμάτειο. Η μέθοδος που πρότεινε η mikio είναι "σταθερή αξία". Δεν είναι κάτι που γίνεται από τη μία μέρα στην άλλη, αλλά τουλάχιστον θα δείτε ότι θα πιάσει σιγά σιγά. Δοκιμάστε να "αναθέσετε" σε κάποιο αρκουδάκι να είναι η συντροφιά του ύπνου. Να ξέρει ότι εσείς δεν είστε. Μπορεί να έχει αναπτυχθεί κάποια μορφή "τελετουργικού" γι αυτήν, που περιλαμβάνει και τη μαμά, αλλά αυτό πρέπει να αλλάξει σιγά σιγά.

 

Φροντίστε να νιώσει πιο άνετα στο δωμάτιό της. Το λέω αυτό, γιατί μου αναφέρατε ότι το μεσημέρι κοιμάται εύκολα μόνη της. Φωτεινά αστεράκια στο ταβάνι, καναδυό μαξιλάρια παραπάνω για να φτιάξει τη δική της "*******", λούτρινα αρκουδάκια για να μη νιώθει μόνη της, ένα CD με ήρεμη μουσική με χρονοδιακόπτη. Κάντε τέτοιες δοκιμές, νομίζω ότι σε συνδυασμό με μία πιο έντονη πηγή φωτός, θα την κάνουν να αισθανθεί πιο ασφαλής.

Επίσης, αν δεν έχετε κάποια σωματκή δραστηριότητα μέσα στη μέρα, δοκιμάστε να βρείτε μία που να σας αρέσει, γιατί κάτι τέτοιο από τη μία κουράζει τα παιδάκια, οπότε κοιμούνται πιο εύκολα και βαριά, αλλά από την άλλη τα ηρεμεί κιόλας.

Μην αγχώνεσαι πάντως, τα περισσότερα παιδάκια έχουν αντίστοιχα θέματα με τον ύπνο. Κάποια άλλα δεν αποχωρίζονται με τίποτα το κρεβάτι της μαμάς και του μπαμπά, άλλα ήθελαν οπωσδήποτε μία πετσετούλα για να βάζουν στο στόμα για να κοιμηθούν, άλλα δεν κάθονταν λεπτό στο δωμάτιό τους αν έσβηνε το φως. Όλα λύθηκαν και άλλα τόσα θα λυθούν στο μέλλον.

 

Προσπάθησε να της μιλάς και για διάφορα πράγματα που σχετίζονται με τον ύπνο και το δωμάτιό της για να μάθεις αν κάτι την φοβίζει (π.χ. ντουλάπες). Το όλο θέμα θέλει υπομονή και πολύ φαντασία. :-)

Δημοσιεύτηκαν

σ ευχαριστώ πολύ. όλα όσα έγραψες είναι πολύ χρήσιμα. κάποια μου τα υπενθύμισες και ΄καλά έκανες κάποια δεν τα είχα σκεφτεί. θα σας ενημερώσω για την πρόοδο μας.

Δημοσιεύτηκαν

κοντευουμε 4 μιση και ακοαμ τον εχω στο διπλο κρεβατι....πριν κανα εξαμηνο τον εβαλα στο δικο του κρεβατι και ειχα την ελπιδα να αντιδρασει....να φωναξει....να κλαψει τελωσ παντων......αλλα απλα μου ειπε...μαμα μεγαλωσα και πρεπει να κοιμαμε μονος μου.........

εφαγα γκολ.......πικραθηκα.......τετοιο φτυσιμο......

τωρα που χειμωνιασε τον παιρνω με το ζορι στην κρεβατοκαμμαρα διοτι λογω κρυου...μου ξεσκεπαζεται το βραδυ και μου αρωωστησε δυο τρεισ φορεσ.....οποτε επιεδη η δυνατοτητα να αναβω καλοριφερ την νυχτα δεν παιζει.......τον ξαναπηρα μαζι μου στην κρεβατοκαμμαρα ωστε να μην ξεσκαπαζεται.......τι χαρα (απο την μερια μου.......)

μην ανχωνμεσται μανουλες...χαρητε τα παιδακια σας οσο ειναι μικρα...κοιμηθητε μαζι τους........χαιψτε τα την νυχτα....φιληστε τα ...κοιμηθητε αγκαλιτσα.......καποια στιγμη θα φυγουν απο μονα τους...και οχι μονο θα φυγουν αλλα θα υπαρχει απαγορευτικο στο να μπεις στο δωματιο τους......

το λεω εγω που εχω 4 παιδια και παντα το διπλο κρεβατι μας ειχε ενα παιδακι στηην μεση.....και τωρα που μεγαλωσε και το τελευταιο μου παιδακι μου κακοφενεται........:-(:-(

Δημοσιεύτηκαν

Κλάρα άσχετο με το θέμα του ύπνου, σχετικό με το ξεσκέπασμα... Επειδή κι εμένα τα παιδιά κι ειδικά η κόρη μου ξεσκεπάζεται και τώρα που πλακώνει το κρύο μου κρυολογεί κι εμένα βάζω μακρυμάνικο φανελάκι μέσα από τις πιτζάμες και με έσωσε κι ο υπνόσακος από τα mothercare! Είναι σαν ολόσωμο φορμάκι φλις και πουλάνε μέχρι 8 ετών τέτοιους! Οπότε είναι σαν να τα σκεπάζεις με μία κουβερτούλα! Είναι λίγο ακριβούλης (35 ευρώ) αλλά παίρνω ένα νούμερο μεγαλύτερο που φοριέται για 2 χρόνια. Έπειτα η μικρή παίρνει τον υπνόσακο του μεγάλου κι έτσι πλέον αγοράζω για το ένα παιδί. Από 3 μηνών τους το φοράω!

Δημοσιεύτηκαν

Ελπίδα δεν χάνεις κάτι να δοκιμάσεις εκτός ίσως από μερικές ώρες από τον ύπνο σου για λίγες μέρες! Οπλίσου με επιμονή κι υπομονή και κυρίως με ηρεμία και αυτοπεποίθηση! Πραγματικά αν το πιστέψεις εσύ θα γίνει! Αν το παιδί νιώσει ότι εσύ δεν είσαι έτοιμη (όπως π.χ. συμβαίνει και με την έναρξη του παιδικού όπου εμείς φοβόμαστε περισσότερο από αυτά το πώς θα το πάρουν) τότε κι αυτό θα νιώσει ανασφάλεια με τη νέα κατασταση. Μπορεί να σε εκπλήξει η μικρή σου και όλο αυτό να έρθει εύκολα και χωρίς κόπο! Εγώ πάντα τρόμαζα με τις αλλαγές (Ταύρος γαρ!) και πίστευα ότι μια συνήθεια είναι δύσκολο να κοπεί. Περισσότερο φοβόμουν εγώ τις αντιδράσεις των παιδιών, παρά τα ίδια την αλλαγή της κατάστασης! Ευτυχώς είχα τον άντρα μου που είναι πιο τολμηρός και έλεγε πάντα να κάνουμε μια δοκιμή! Έτσι "δοκιμάσαμε" να βάλουμε τα παιδιά να κοιμούνται μόνα τους, να κόψουμε την πάνα, να κόψουμε την πιπίλα... κλπ και κάθε φορά σαν την τρελή ούρλιαζα εγώ: "Όχι, όχι δεν είναι ώρα ακόμα! Δεν είναι έτοιμα τα παιδιά!" πίστευα ότι θα μαρτυρήσουμε όλοι μαζί, ότι θα χρειαστώ ηρεμιστικά, ότι θα επέλθει η συντέλεια του κόσμου! :lol:

Κι όμως όλες τις φορές με κατέπληξαν κι εκεί που δεν περίμενα ποτέ ότι θα έρθει τόσο εύκολα η κάθε αλλαγή, ήρθε, κάνοντάς με να τολμώ λιιιιιγο πιο εύκολα να πηγαίνω παρακάτω! ;)

Δημοσιεύτηκαν
Κλάρα άσχετο με το θέμα του ύπνου, σχετικό με το ξεσκέπασμα... Επειδή κι εμένα τα παιδιά κι ειδικά η κόρη μου ξεσκεπάζεται και τώρα που πλακώνει το κρύο μου κρυολογεί κι εμένα βάζω μακρυμάνικο φανελάκι μέσα από τις πιτζάμες και με έσωσε κι ο υπνόσακος από τα mothercare! Είναι σαν ολόσωμο φορμάκι φλις και πουλάνε μέχρι 8 ετών τέτοιους! Οπότε είναι σαν να τα σκεπάζεις με μία κουβερτούλα! Είναι λίγο ακριβούλης (35 ευρώ) αλλά παίρνω ένα νούμερο μεγαλύτερο που φοριέται για 2 χρόνια. Έπειτα η μικρή παίρνει τον υπνόσακο του μεγάλου κι έτσι πλέον αγοράζω για το ένα παιδί. Από 3 μηνών τους το φοράω!

και εγω του φοραω υπνοσακο αλλα δεν φτασει.....και οσο για τις θερμοκρασιεσ μιλαμε για βορεια ελλαδα με πολυ χαμηλεσ θερμοκρασιεσ αρκετο καιρο τωρα....

Δημοσιεύτηκαν
και εγω του φοραω υπνοσακο αλλα δεν φτασει.....και οσο για τις θερμοκρασιεσ μιλαμε για βορεια ελλαδα με πολυ χαμηλεσ θερμοκρασιεσ αρκετο καιρο τωρα....

 

Δεν το είδα ότι είσαι Βόρεια Ελλάδα! :oops:

Για να σκεφτώ τι θα έκανα στη θέση σου... Νομίζω θα έβαζα κοντομάνικο φανελάκι από μέσα, μακρυμάνικο από πάνω, χοντρές πιτζαμούλες αυτές που είναι σαν φλισάκι από μέσα, κάλτσες και υπνόσακο. Τι άλλο να κάνεις ρε γμτ... Εγώ είμαι και κρυουλιάρα κι είμαι και στην Κρήτη τρομάρα μου! Έχουμε βέβαια υγρασία που τρυπάει κόκαλα κι ίσως φταίει αυτό που έχω τόση ευαισθησία. Ήδη φοράω μακρυμάνικα φανελάκια και ζιβάγκο και έχω παγωμένα άκρα και μυτούλα! Είμαι απαράδεκτη!

Δημοσιεύτηκαν
κοντευουμε 4 μιση και ακοαμ τον εχω στο διπλο κρεβατι....πριν κανα εξαμηνο τον εβαλα στο δικο του κρεβατι και ειχα την ελπιδα να αντιδρασει....να φωναξει....να κλαψει τελωσ παντων......αλλα απλα μου ειπε...μαμα μεγαλωσα και πρεπει να κοιμαμε μονος μου.........

εφαγα γκολ.......πικραθηκα.......τετοιο φτυσιμο......

τωρα που χειμωνιασε τον παιρνω με το ζορι στην κρεβατοκαμμαρα διοτι λογω κρυου...μου ξεσκεπαζεται το βραδυ και μου αρωωστησε δυο τρεισ φορεσ.....οποτε επιεδη η δυνατοτητα να αναβω καλοριφερ την νυχτα δεν παιζει.......τον ξαναπηρα μαζι μου στην κρεβατοκαμμαρα ωστε να μην ξεσκαπαζεται.......τι χαρα (απο την μερια μου.......)

μην ανχωνμεσται μανουλες...χαρητε τα παιδακια σας οσο ειναι μικρα...κοιμηθητε μαζι τους........χαιψτε τα την νυχτα....φιληστε τα ...κοιμηθητε αγκαλιτσα.......καποια στιγμη θα φυγουν απο μονα τους...και οχι μονο θα φυγουν αλλα θα υπαρχει απαγορευτικο στο να μπεις στο δωματιο τους......

το λεω εγω που εχω 4 παιδια και παντα το διπλο κρεβατι μας ειχε ενα παιδακι στηην μεση.....και τωρα που μεγαλωσε και το τελευταιο μου παιδακι μου κακοφενεται........:-(:-(

 

 

τί γλυκό!!!!! :D

Δημοσιεύτηκαν
Ελπίδα δεν χάνεις κάτι να δοκιμάσεις εκτός ίσως από μερικές ώρες από τον ύπνο σου για λίγες μέρες! Οπλίσου με επιμονή κι υπομονή και κυρίως με ηρεμία και αυτοπεποίθηση! Πραγματικά αν το πιστέψεις εσύ θα γίνει! Αν το παιδί νιώσει ότι εσύ δεν είσαι έτοιμη (όπως π.χ. συμβαίνει και με την έναρξη του παιδικού όπου εμείς φοβόμαστε περισσότερο από αυτά το πώς θα το πάρουν) τότε κι αυτό θα νιώσει ανασφάλεια με τη νέα κατασταση. Μπορεί να σε εκπλήξει η μικρή σου και όλο αυτό να έρθει εύκολα και χωρίς κόπο! Εγώ πάντα τρόμαζα με τις αλλαγές (Ταύρος γαρ!) και πίστευα ότι μια συνήθεια είναι δύσκολο να κοπεί. Περισσότερο φοβόμουν εγώ τις αντιδράσεις των παιδιών, παρά τα ίδια την αλλαγή της κατάστασης! Ευτυχώς είχα τον άντρα μου που είναι πιο τολμηρός και έλεγε πάντα να κάνουμε μια δοκιμή! Έτσι "δοκιμάσαμε" να βάλουμε τα παιδιά να κοιμούνται μόνα τους, να κόψουμε την πάνα, να κόψουμε την πιπίλα... κλπ και κάθε φορά σαν την τρελή ούρλιαζα εγώ: "Όχι, όχι δεν είναι ώρα ακόμα! Δεν είναι έτοιμα τα παιδιά!" πίστευα ότι θα μαρτυρήσουμε όλοι μαζί, ότι θα χρειαστώ ηρεμιστικά, ότι θα επέλθει η συντέλεια του κόσμου! :lol:

Κι όμως όλες τις φορές με κατέπληξαν κι εκεί που δεν περίμενα ποτέ ότι θα έρθει τόσο εύκολα η κάθε αλλαγή, ήρθε, κάνοντάς με να τολμώ λιιιιιγο πιο εύκολα να πηγαίνω παρακάτω! ;)

 

 

Εμένα είναι 2 και τον παίρνει ο ύπνος στο κρεβάτι του θηλάζοντας εκτός αν είμαστε εκτός σπιτιού κ αποκοιμηθεί στο καρότσι. Νιώθω όμως ότι είμαι έτοιμη για το επόμενο βήμα. (θα το είχα ξεκινήσει αλλά προέκυψε μετακόμιση σε άλλη πόλη κ μας καθυστέρησε λίγο-δεν ήθελα να του πέσουν όλα μαζί.). Πώς να τον βοηθήσω να πάμε παρακάτω; Μου φαίνεται ότι θα δυσκολευτώ πολύ. Πιπίλα δεν χρησιμοποίησε ποτέ. Όταν λες ότι τον έβαζε ο μπαμπάς από όταν γέννησες, πόσο ήταν ο μικρός τότε; εννοείς κοιμόταν με τον μπαμπά κ με πιπίλα; Δηλαδή πότε έμαθε να κοιμάται εντελώς μόνος; Δώσε μου σε παρακαλώ τα φώτα σου κ όποια άλλη κοπέλα μπορεί, γιατί μου φαίνεται βουνό...

"Great is the human who has not lost his childlike heart"-Mencius

Λάβετε μέρος στην συζήτηση

Μπορείτε να δημοσιεύσετε το κείμενό σας τώρα και να ολοκληρώσετε την εγγραφή σας αργότερα. Εάν έχετε ήδη όνομα/λογαριασμό χρήστη, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε με το όνομα χρήστη σας.
Προσοχή: Η δημοσίευσή σας θα χρειαστεί να εγκριθεί από τους διαχειριστές πριν αναρτηθεί στο φόρουμ.

Guest
Απάντηση σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Ο σύνδεσμος εμπεδώθηκε αυτόματα.   Εμφάνιση URL ως απλό σύνδεσμο

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Δημιουργία νέου...