ΩΣ ΠΟΤΕ ΚΟΙΜΙΖΑΤΕ ΤΑ ΜΩΡΑ ΣΑΣ ΑΓΚΑΛΙΑ?

[Alexia1985]

αχ το ξερω οτι δεν ειμαι η μονη αλλα εδω μονη υποφερω! Ολοι λενε υπομονη κ υπομονη! Ετσι ειναι το ξερω αλλα....αλλα!

Ετσι κ ο αντρας μου. Δεν θελει να βγαινουμε για τον ιδιο λογο, αλλα πως θα γινει???

Να τον πείσεις οτι πρεπει να βγείτε για να πάρει ερεθίσματα το παιδι και πρεπει να συνηθησει...Για αρχή θα σου πρότεινα να βγαίνετε αμέσως μετα τον μεσημεριανό ύπνο για να μην εχεις νυστα η οποία πιστεύω ειναι 80% του προβλήματος!Και βόλτες με το αυτοκίνητο πολλές πίστεψε με αρκεί να την πάρει ο ύπνος εκει μια δυο φορές και θα λυθεί σ΄εμας ετσι έγινε και ηρέμησαμε αρκετά... Η κούραση φέρνει νεύρα και εντάσεις...

[lovely people]

Κατ αρχήν βεβαιώσου οτι το μωρό σου είναι καλά και δεν το ενοχλεί κάτι (δεν μιλάω για δόντια μόνο). Ενα μωρό σε τόσο μικρή ηλικία θα πρέπει να κοιμάται αρκετές ώρες. Μήπως όλη αυτή η γκρίνια είναι απόρια έλειψης ύπνου;; Δοκίμασε όταν δεν γκρινιάζει να την αφήνεις κάτω με τα παιχνίδια της, στο κρεβάτι της να συνηθίζει το περιβάλλον. Εδραίωσε μια κούκλα, κουβερτούλα, σεντονάκι το οποίο θα το έχει πάντα μαζί της (μόνο όταν είναι ωρα για ύπνο). Μπορεί να μην έχουν αποτέλεσμα άμεσα αλλα σίγουρα θα έχουν σε βάθος χρόνου (μπορει να οεράσει και μια εβδομάδα).

Επίσης να είσαι σίγουρη οτι όσο μεγαλώνει και δέχεται ερρεθίσματα, παρατηρεί και εκπαιδεύεται, θα μπορεί να μείνει περισσότερο μόνη της ή τουλάχιστον χωρίς αγκαλιά.

Το πιο σημαντικό όμως είναι οτι (και συγνώμη αν κάνω λάθος) βλέπω μια μαμα τσιτωμένη, νευρική και αγχωμένη, πράγμα που να είσαι σίγουρη το μωρό τα αντιλαμβάνετε...και την αρνητική ενέργεια που μπορεί να βγάζεις.

Παρτο πιο χαλαρά και να είσαι σίγουρη πως μήνας με μήνα έχει μεγάλη διαφορά...Ηρέμησε και αφού δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο απλά δέξου την πραγματικότητα σου...έχεις ένα ζωηρό μωρό που σύντομα θα μεγαλώσει και δεν θα το πιστεύεις...ΖΗΣΕ ΤΟ!

[smak]

Να τον πείσεις οτι πρεπει να βγείτε για να πάρει ερεθίσματα το παιδι και πρεπει να συνηθησει...Για αρχή θα σου πρότεινα να βγαίνετε αμέσως μετα τον μεσημεριανό ύπνο για να μην εχεις νυστα η οποία πιστεύω ειναι 80% του προβλήματος!Και βόλτες με το αυτοκίνητο πολλές πίστεψε με αρκεί να την πάρει ο ύπνος εκει μια δυο φορές και θα λυθεί σ΄εμας ετσι έγινε και ηρέμησαμε αρκετά... Η κούραση φέρνει νεύρα και εντάσεις...

 

Προσπαθω να τον πειθω... Εχεις δικιο, η νυστα ειναι το θεμα μας! Μολις νυσταξει θελει αγκαλια για να κοιμηθει! Στο καροτσι ειναι αδυνατον! Οποτε...κλαμματα!

 

Κατ αρχήν βεβαιώσου οτι το μωρό σου είναι καλά και δεν το ενοχλεί κάτι (δεν μιλάω για δόντια μόνο). Ενα μωρό σε τόσο μικρή ηλικία θα πρέπει να κοιμάται αρκετές ώρες. Μήπως όλη αυτή η γκρίνια είναι απόρια έλειψης ύπνου;;

 

Απ'οτι καταλαβαινω δεν εχει κατι αλλο απο ΙΣΩΣ δοντια. Παντα ηταν γκρινιαρα και παντα εφταιγε ο υπνος.

Δοκίμασε όταν δεν γκρινιάζει να την αφήνεις κάτω με τα παιχνίδια της, στο κρεβάτι της να συνηθίζει το περιβάλλον.

 

Καθεται και παιζει και μονη της και μαζι αλλα βαριεται γρηγορα...

 

Εδραίωσε μια κούκλα, κουβερτούλα, σεντονάκι το οποίο θα το έχει πάντα μαζί της (μόνο όταν είναι ωρα για ύπνο). Μπορεί να μην έχουν αποτέλεσμα άμεσα αλλα σίγουρα θα έχουν σε βάθος χρόνου (μπορει να οεράσει και μια εβδομάδα).

 

Πως να το κανω αυτο που δεν δεχεται να κοιμηθει ξαπλωμενη στην αγκαλιτσα μου αλλα ορθια στον ωμο μου...?

Εχω 2 κουκλακια, το ενα μαλιστα εχει και πανακι, και τα εχω στο κρεβατι της οταν κοιμαται. Οταν την νανουριζω ορθια ξαναλεω στον ωμο μου, πως να της δωσω να εχει το κουκλακι...?

 

 

Το πιο σημαντικό όμως είναι οτι (και συγνώμη αν κάνω λάθος) βλέπω μια μαμα τσιτωμένη, νευρική και αγχωμένη, πράγμα που να είσαι σίγουρη το μωρό τα αντιλαμβάνετε...και την αρνητική ενέργεια που μπορεί να βγάζεις.

Παρτο πιο χαλαρά και να είσαι σίγουρη πως μήνας με μήνα έχει μεγάλη διαφορά...Ηρέμησε και αφού δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο απλά δέξου την πραγματικότητα σου...έχεις ένα ζωηρό μωρό που σύντομα θα μεγαλώσει και δεν θα το πιστεύεις...ΖΗΣΕ ΤΟ!

 

Ετσι ακριβως ειναι! Αισθανομαι ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΕΝΗ! Ειναι κατι που το ηθελα απο παντα! Ενα παιδακι και τωρα που το εχω δεν μπορω με τιποτα να το ευχαριστηθω. Σε αντιθεση με αυτο αισθανομαι δυστυχια, κουραση και απελπισια! Δεν μπορω να το ζησω ουτε να το ευχαριστηθω! Γι'αυτο αποφασισα και επισκεπτομαι ψυχολογο να με βοηθησει λιγακι.

[Alexia1985]

Σε νιώθω!!!πιστεψε με!! Ο ψυχολόγος σε βοήθησε καθόλου; Γιατι το σκέφτομαι κι εγω.. Τα οικονομικά δεν το επιτρέπουν προς το παρόν αλλα με την πρώτη ευκαιρία θα το κάνω. Δεν ξέρω αν θα σε παρηγορήσει αλλα ΚΑΘΕ ΜΗΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ!! Προσπάθησε να είσαι σταθερή στο να την αφήνεις στην κουνια της, στην βόλτα ,στο αυτοκίνητο κ.λ.π και θα καλυτερέψουν πολυ τα πράγματα!!! Εμενα που δεν καθόταν ΚΑΘΟΛΟΥ μόνος τωρα μπορει να παίζει και μια ωρα χωρις να με πλησιάσει!!Οταν θα αρχίζει να κινείται θα εχει περισσότερα ενδιαφέροντα και θα ηρεμήσει.οχι τελείως ποτε!! Αλλα πολυ καλυτερα!!

[smak]

1 φορα εχω παει και αυριο ειναι η 2η.

Θα δειξει αν θα με βοηθησει. Ματωνουμε οικονομικα αλλα απο το να φουνταρω απο το μπαλκονι τα στερουμαστε απο αλλου εστω για λιγο διαστημα, να παρω λιγο τα πανω μου.

Στην κουνια της κοιμαται αλλα αφου εχει αποκοιμηθει πανω μου. Τωρα στις γιορτες αναγκαστικα θα ακολουθησει το προγραμμα μας στις οικογενειακες εκδηλωσεις. Για να δουμε πως θα τα παμε. Δεν σου κρυβω οτι το τρεμω, αλλα θα το παλεψω. Πρεπει εκεινη να προσαρμοστει στον κοσμο μας και οχι εμεις στο δικο της προγραμμα. Το λεω, το πιστευω αλλα αδυνατω να το εφαρμοσω...

[maria ampelokipi]

ωχ ωχ οικογενειακές εκδηλώσεις...

δεν παλεύονται με το μωρό πίστεψέ με!!! (το έχω περάσει εις διπλούν)

Δεν το λέω για να σε απογοητεύσω, απλά για να ξέρεις ότι τα έχουμε περάσει όλες.

Το μωρό βγαίνει από την (όποια) ρουτίνα του, τρελλαίνεται, μας τρελλαίνει και μας...

Του χρόνου θα είναι καλύτερα, να το ξέρεις από τώρα (και πάλι στο λέω για να μη νομίζεις πως μόνο η δική σου θα είναι αφιονισμένη στις γιορτές-εκτός αν κάνει την φοβερή εξαίρεση)

Το θέμα είναι όταν είστε στις κανονικές σας συνθήκες. Σε αυτό έχω να σου πω τα εξής:

-εσύ θα κάνεις το πρόγραμμά σου και ας φαίνεται το μωρό να μην το καταλαβαίνει. όλα τα καταλαβαίνουν! Να σκεφτείς εμένα έπεφτε μπρούμυτα στο πάτωμα όταν δεν γινόταν το δικό της, έκανε πως χτυπιόταν, αλλά άνοιγε το ένα μάτι να κόψει την αντίδρασή μου (μα είχε τρελλό γέλιο, λέμε!). Όταν είδε ότι την αγνοούσα επιδεικτικά, το έκοψε

-μην την κοιμίζεις στον ώμο σου! αφού θέλει αγκαλιά κράτα την, αλλά σε στάση που να την βολεύει λιγότερο. Εμάς είχε μάθει κάποια στιγμή να κοιμάται μόνο στον ώμο του μπαμπά της, που είναι πιο μυώδης και την βόλευε, ενώ εγώ είμαι αδύνατη και κάπως δεν της φαινόμουν άνετη. Άρχισα λοιπόν να την παίρνω μόνο εγώ για ύπνο και ήθελε δεν ήθελε συνήθισε στα νέα δεδομένα. Με την ίδια λογική, και σένα θα ξεμάθει από τον ώμο σε κάποια άλλη στάση πιο βολική για σένα

-να την πας βόλτα! ναι, το να έχεις τη σειρήνα να ουρλιάζει για μισή ώρα θα σε κάνει να ντρέπεσαι και να μην ευχαριστιέσαι τη βόλτα, αλλά το μωρό θα καταλάβει ότι η βόλτα θα γίνει σε κάθε περίπτωση και μπορεί να την ευχαριστηθεί κιόλας! όσο για τον ιδρώτα, αν την έχεις ντύσει καλά δεν θα πάθει τίποτα!

-τον ψυχολόγο κράτα τον, είναι σημαντικό αυτό που σου είπαν και τα κορίτσια, πως η αντίδρασή σου προκαλεί αντίστοιχη ψυχολογική κατάσταση στο μωρό και δημιουργείται φαύλος κύκλος

-πράγματι βελτιώνονται τα πράγματα από μήνα σε μήνα και πράγματι θέλει υπομονή!

-όμως αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να κάνεις όοοοολα τα χατήρια του μωρού!

[G.Geo]

Εγώ σου έχω ξαναγράψει, αλλά θεωρώ ότι όλα ξεκινούν από το ότι έχει μάθει να κοιμάται νανουρίζοντας την αγκαλιά. Κάνει πάρα πολύ ώρα να κοιμηθεί (απασχολόντας εσένα) και μετά μόλις ξυπνήσει δεν μπορεί να κανακοιμηθεί μόνη της. Και φτου κι από την αρχή. Αυτό πρέπει να διορθώσεις, και δεν είναι καθόλου νωρίς. Απορώ πως μπορείς και το κάνεις 4,5 μηνες αυτό. Θα πέσεις κάτω και τότε ποιος θα την κοιμήζει? Επίσης αυτό με την αγκαλιά συνέχεια, προφανώς επειδή έχει συνηθήσει την αγκαλίτσα σου, δεν θέλει να την αποχωρηστεί ούτε την μέρα. Αφηνε την κάτω (σε όλα αυτά τα ωραία που έχεις) και προσπάθησε να αντισταθείς να την πάρεις αγκαλιά επειδή κλαίει. Στην αρχή θα είσαι δίπλα της, θα την χαιδεύεις, θα της μιλάς (ήρεμα, πολύ ήρεμα, nirvana...), θα της τραγουδάς, θα της απασχολείς με κάποιο παιχνίδι. Θα πάρει λίγο καιρό μέχρι να το συνηθήσει, αλλά είναι μία αρχή. Αν δεν την κάνεις, απλά διαιωνίζεις το πρόβλημα. Την λύση της ξέρεις νομίζω, τόσα κορίτσια σου εχουν πει τόσα πράγματα, είναι στο χέρι σου να τα κάνεις. Θα σου πω κι εγώ μία extreme μέρα που είχα με τον πρώτο μου γιο. Γενικά δεν είχε μάθει αγκαλιά, κάναμε ότι σου είπα παραπάνω όλη μέρα, αλλά μία από αυτές, που δεν ησύχαζε με τίποτα, δοκίμασα ότι μαλ&*^$ σκεφτόμουν για να ηρεμήσει και όταν τίποτα δεν έπιασε και απελπίστηκα, έβαλα μουσική στο ραδιόφωνο!! ΤΕΡΜΑ όμως, πολύ δυνατά!! Και άρχησα να χορεύω σαν τρελή (μάλλον για να ξεσπάσω τα νεύρα μου....τώρα που το σκέφτομαι), τον κοίταγα, τραγούδαγα και χόρευα και ως δια μαγείας σταμάτησε να κλαίει, γούρλωσε τα μάτια και με κοίταγε (προφανώς έλεγε, τι κάνει αυτή η τρελή!!!), αλλά ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ, αποφορτήστηκε η κατάσταση και περάσε κι αυτό.

[lovely people]

Όσων αφορά το κουκλάκι ή το πανάκι. Δοκίμασε να έχεις ένα σεντονάκι δικό της με το οποίο θα την τυλίγεις ή θα το κρατάς αρχικά εσύ κοντά της να το μυρίζει (και μετά θα μάθει να το κρατάει και αυτή). Σιγά - σιγά όταν είναι να φύγει απο την αγκαλιά σου θα έχει αυτό τουλάχιστον και θα παριγοριέται. Φροντισε όμως το σεντονάκι να εχει πανωσέντονο και κατωσέντονο για να μπορείς να τα πλένεις εναλλάξ...(όπως καταλαβαίνεις παθούσα- η μεγάλη μου μεχρι και τώρα το έχει που και που μαζί της).

[tsarli]

Εμείς τα λέμε και στο άλλο θέμα, οπότε φαντάζεσαι πάνω κάτωτί θα σου πω. Ως καμένη 1 ολόκληρο χρόνο, θα σε συμβούλευα να μην κάνεις το ίδιο λάθος με μένα. Δεν φαντάζεσαι πόσο μα πόσο κουραστικό είναι. Εμένα προσωπικά με διέλυσε. Άλλαξε συνήθειες όσο πιο γρήγορα μπορείς. Διάβασα τις απαντήσεις των κοριτσιών παραπάνω και νομίζω πως έχουν απόλυτο δίκιο. Εγώ προσωπικά αν ξανάκανα παιδί, θα το κοίμιζα στο κρεβατάκι του από την 1η μέρα, το οποίο βέβαια θα είχα στο δωμάτιό μου. Στους 6 μήνες θα μετέφερα το κρεβατάκι στο παιδικό. Αυτό θα έκανα εγώ. Όσο για το θηλασμό, είμαι της άποψης ότι πρέπει να γίνεται όποτε κια για όσο θέλει το παιδί. Αλλά και το να κοιμάται το παιδί μετά το 6μηνο κάποιες ωρίτσες συνεχόμενες..ε, δεν είναι κακό!! Εμένα ξυπνούσε συνέχεια, δωσ΄του στήθος εγώ. Τώρα που χρονίσαμε και κοιμάται μόνο (εδώ και 2 βδομάδες περίπου) ξυπνά 1 φορά συνήθως, πάω, θηλάζει και συνεχίζει τον ύπνο. Η παραγωγή προσαρμόζεται αναλόγως. Τα λέω αυτά γιατί λατρεύω το θηλασμό και πάλεψα πολύ για να τα καταφέρουμε. Πάντα λοιπόν είχα το φόβο αν πίνει πολύ το παιδί, αν μειωθεί η παραγωγή κλπ. Και τώρα ο μόνος λόγος που πηγαίνω και τον ταϊζω μεταμεσονύκτια όταν ξυπνάει είναι η φοβία αυτή (1 ακόμη θηλασμός και μάλιστα βραδυνός- και χορτάτο παιδί και καλύτερη διατήρηση παραγωγής-). Όταν θα ¨ξεκολήσω¨" και από αυτή φοβία, τότε θαθ κόψω και το βραδυνό ξύπνημα/τάϊσμα. Με τον ίδιο τρόπο που του έμαθα να κοιμάται (να ναι καλά το βιβλίο)!

Εσένα που το μωράκι σου είναι ακόμη μικρό, μπορείς να περάσεις σε ένα μεταβατικό στάδιο με ήπιο τρόπο. Όλα μπορούν να γίνουν! Όσο πιο μικρά, τόσο πιο γρήγορα προσαρμόζονται σε νέες συνθήκες. Καλή επιτυχία.

[smak]

Θεωρω οτι μου εχετε δωσει ολες πολλες και καλες απαντησεις-λυσεις για το θεμα μας και σας ευχαριστω που εξακολουθειτε και ακουτε τις ανησυχιες και τα παραπονα μου!

Ξερω πλεον τι πρεπει να κανω απλα πρεπει να βρω το κουραγιο να το κανω.

Η ψυχολογος μου λεει οτι ολα αυτα που κανει η μπεμπα ειναι φυσιολογικα και δεν βλεπει κατι παραλογο. Το θεμα ειναι να χαλαρωσω εγω και να το δω το θεμα λιγο πιο cool και καποια στιγμη θα αλλαξουν τα πραγματα και θα με "ανταμοιψει" η μπεμπα. Δεν συμφωνει με τη μεθοδο τουλαχιστον για μεχρι τον χρονο και θεωρει οτι η αγκαλια ειναι οτι πιο σημαντικο αυτη τη στιγμη για τα μωρα. Ποσο μαλλον για την δικια μου που μας κοπηκε τοσο "βιαια" ο θηλασμος και ισως να της εχει λειψει αυτο το κομματι.

Τη μερα οκ προσπαθω και την απασχολω με ολα αυτα που σας ειπα και περιοριζω τις αγκαλιες.

maria ampelokipi δεν θελω να την κοιμιζω στον ωμο μου αλλα αν την βαλω ξαπλα επαναστατει! Καπως θα το βρω να της το γυρισω παλι γιατι την ειχε και πιο πριν αυτη τη συνηθεια και της την ειχα αλλαξει.

Σημερα εγινε και ενα θαυμα! Πηγαμε βολτα με το καροτσι περιπου 1 ωρα, δεν εκλαψε καθολου, γκρινιαξε λιγακι και κοιμηθηκε και 25' μεχρι που την ξυπνησε ενα κ@λομηχανακι!

Ετσι γλυτωσα 1 υπνο στα χερια! Και πηραμε και καθαρο αερα!!!

Τις εκδηλωσεις φυσικα δεν τις γλυτωνουμε αλλα θα τις δω σαν ευκαιρια να ξεσκασουμε λιγο και να την εχουν και λιγο αλλοι αγκαλια!

[LadyBi]

Θεωρω οτι μου εχετε δωσει ολες πολλες και καλες απαντησεις-λυσεις για το θεμα μας και σας ευχαριστω που εξακολουθειτε και ακουτε τις ανησυχιες και τα παραπονα μου!

Ξερω πλεον τι πρεπει να κανω απλα πρεπει να βρω το κουραγιο να το κανω.

Η ψυχολογος μου λεει οτι ολα αυτα που κανει η μπεμπα ειναι φυσιολογικα και δεν βλεπει κατι παραλογο. Το θεμα ειναι να χαλαρωσω εγω και να το δω το θεμα λιγο πιο cool και καποια στιγμη θα αλλαξουν τα πραγματα και θα με "ανταμοιψει" η μπεμπα. Δεν συμφωνει με τη μεθοδο τουλαχιστον για μεχρι τον χρονο και θεωρει οτι η αγκαλια ειναι οτι πιο σημαντικο αυτη τη στιγμη για τα μωρα. Ποσο μαλλον για την δικια μου που μας κοπηκε τοσο "βιαια" ο θηλασμος και ισως να της εχει λειψει αυτο το κομματι.

Τη μερα οκ προσπαθω και την απασχολω με ολα αυτα που σας ειπα και περιοριζω τις αγκαλιες.

maria ampelokipi δεν θελω να την κοιμιζω στον ωμο μου αλλα αν την βαλω ξαπλα επαναστατει! Καπως θα το βρω να της το γυρισω παλι γιατι την ειχε και πιο πριν αυτη τη συνηθεια και της την ειχα αλλαξει.

Σημερα εγινε και ενα θαυμα! Πηγαμε βολτα με το καροτσι περιπου 1 ωρα, δεν εκλαψε καθολου, γκρινιαξε λιγακι και κοιμηθηκε και 25' μεχρι που την ξυπνησε ενα κ@λομηχανακι!

Ετσι γλυτωσα 1 υπνο στα χερια! Και πηραμε και καθαρο αερα!!!

Τις εκδηλωσεις φυσικα δεν τις γλυτωνουμε αλλα θα τις δω σαν ευκαιρια να ξεσκασουμε λιγο και να την εχουν και λιγο αλλοι αγκαλια!

 

Για τον υπνο στην αγκαλια μου ειπαν ενα κολπο που επιασε σε ενα αγορακι που μονο αγκαλια κοιμοταν: Μπρουμυτα στο κρεβατακι με πιπιλα και στην πλατη μια κουβερτουλα. Και γυρω γυρω μαξιλαρια θηλασμου. αυτο βεβαια ισχυει για τους υπνους της ημερας, για να εχεις τον ελεγχο, καθως πολλοι φοβουνται τον υπνο μπρουμυτα.

 

Επισης, η τοση γκρινια με κανει να σκεφτομαι μηπως εχει ακομη κολικους η καποια αλλεργια; Νομιζω οτι δεν ειπες αν θηλαζεις, αλλα μηπως πρεπει να το ψαξεις με τη διατροφη σου η με το γαλα του;

 

Παντως κουραγιο, συμφωνω με ο,τι σου ειπαν οι προηγουμενες, οτι απο τη μια στιγμη στην αλλη μπορει ολα να αλλαξουν. Και παντα προς το καλυτερο. Εμενα ο μικρος μεχρι 3 μηνων ηθελε κουνημα στα χερια, αλλα μιλαμε πολυ κουνημα! Στους 5 μηνες εστρωσε και η γκρινια και ο υπνος γενικοτερα. Υπομονη, σε καταλαβαινω, εδω σκεφτομαι πολλες φορες οτι φοβαμαι να κανω 2 ο παιδι, γιατι τωρα ξερω πως ηταν το πρωτο! χαχαχαχα....

[smak]

Μα αφου την κοιμιζω μετα τη βαζω μπρουμητα κ συνεχιζει. Αν τη βαλω αλλιως, αν οχι αμεσως σε 5' εχει ξυπνησει! Αν ομως προσπαθησω νατην κοιμισω μπρουμητα σηκωνει το κεφαλι της κ προσπαθει να σηκωθει κ αγκομαχαει η πονηρω!!!!!! Πιπιλα δεν παιρνει με τιποτα! Δεν θηλαζω κ για το γαλα δεν ξερω πως να το τσεκαρω. Ο γιατρος λεει οτι ειναι μια χαρα. Απλα ειναι γκρινιαρα.

[Μαργαριττα]

Ο μικρούλης είναι 9 μηνών σήμερα και ακόμα όποτε το θελήσει το κοιμίζω αγκαλίτσα!

 

Κάποιες φορές μπορεί να αποκοιμηθεί μόνος του στην κούνια, άλλες πάνω μου την ώρα του θηλασμού. Αφήστε τα μωρά σας να σας δείξουν τι είναι αυτό που έχουν ανάγκη και μη κοιτάτε το πόσο μηνών είναι και μη και τα κακομάθετε... είναι τα παιδάκια σας και όχι ενήλικες άνθρωποι...

 

Αλλωστε για πόσο ακόμα θα χρειάζονται τη μανούλα για να κοιμηθούν?

[Μπουρμπουρ1]

Δυσκολο μωρο ηταν και το δικο μου τωρα ηρεμησαμε πολυ.

Ειναι 18 μηνων και ακομα την κοιμιζω στον ωμο, καμμια αλλη μεθοδος δεν επιασε ποτε.Ομως τωρα δεν με πειραζει γιατι κοιμαται μια φορα την ημερα και μετα το βραδυ, και της παιρνει μονο 15' να κοιμηθει οποτε το αντεχω.

Το καλοκαιρι υπεφερα γιατι κοιμοταν δυο φορες μες την ημερα και μια το βραδυ, ειχα συνολο τρια νανουρισματα το 24ωρο που το καθενα μπορει να διαρκουσε και 1,5 ωρα!!! Μαλιστα η σταση που την βολευε δεν ηταν ακριβως στον ωμο αλλα να την κραταω στηριζοντας το πωπουδακι της στις παλαμες μου,τα ποδια της τυλιγμενα στην μεση μου κι εκεινη να θηλαζει ενω εγω λικνιζομουν και τραγουδουσα!Εκει να δεις πονους: ποδια,μεση,πλατη υπεφεραν.Τα νευρα μου χαλια.Μολις εβγαλε τα δοντια που την ταλαιπωρουσαν ηρεμησε.

[smak]

Δυσκολο μωρο ηταν και το δικο μου τωρα ηρεμησαμε πολυ.

Ειναι 18 μηνων και ακομα την κοιμιζω στον ωμο, καμμια αλλη μεθοδος δεν επιασε ποτε.Ομως τωρα δεν με πειραζει γιατι κοιμαται μια φορα την ημερα και μετα το βραδυ, και της παιρνει μονο 15' να κοιμηθει οποτε το αντεχω.

Το καλοκαιρι υπεφερα γιατι κοιμοταν δυο φορες μες την ημερα και μια το βραδυ, ειχα συνολο τρια νανουρισματα το 24ωρο που το καθενα μπορει να διαρκουσε και 1,5 ωρα!!! Μαλιστα η σταση που την βολευε δεν ηταν ακριβως στον ωμο αλλα να την κραταω στηριζοντας το πωπουδακι της στις παλαμες μου,τα ποδια της τυλιγμενα στην μεση μου κι εκεινη να θηλαζει ενω εγω λικνιζομουν και τραγουδουσα!Εκει να δεις πονους: ποδια,μεση,πλατη υπεφεραν.Τα νευρα μου χαλια.Μολις εβγαλε τα δοντια που την ταλαιπωρουσαν ηρεμησε.

 

Ενταξει! Αυτη ειναι σταση-κομπος!!! Χαρα στο κουραγιο σου!!!

Και το επομενο θεμα που δημιουργειται εδω ειναι να συζητησουμε τι "κουσουρια" εχει μας αφησει αυτος ο τροπος νανουρισματος...

Αυτο ακριβως ειναι το μεγαλυτερο θεμα μου! Οτι νανουριζω πολλες φορες τη μερα, ακομα. Κ φυσικα το μεγαλο στοιχημα... τι θα γινει οταν θα αρχισει να στριφογυρναει και πιστευω οτι οταν θα τουμπαρει απο μπρουμητα-ανασκελα θα ξυπναει και παλι απο την αρχη!

Μπουρμπουρ1 λυπαμαι που ταλαιπωρεισαι & εσυ αλλα χαιρομαι που δεν ειμαι η μονη! Να υποθεσω οτι δεν κοιμοταν και πουθενα αλλου? Π.χ. καροτσι, ρηλαξ...? Ζορικες οι μπουμπουδες τελικα!

Αχ αυτα τα δοντια!!!

[Ολυμπία_]

Εγώ πιστεύω οτι ειναι περισσοτερο θεμα παιδιου.

Η κορη μου δεν αγαπαει καθολου τον υπνο, ξυπναει με τον παραμικρο θορυβο και μεχρι 9 χρονων ( ναι χρονων γραφω, δεν διαβασατε λαθος) κοιμοταν διπλα μας στον καναπε του σαλονιου οπου βλεπαμε τηλεοραση, την πηγαιναμε στο κρεβατι της καποια στιγμη και κατα τις 2 η ωρα ξυπνουσε και ερχοταν στα ποδια μας στο κρεβατι μας και συνεχιζε τον υπνο της.

Τα πρωτα χρονια ειχα κουραστει πολυ προσπαθωντας να της μαθω να κοιμαται μονη της αλλα στο τελος το πηρα αποφαση οτι δεν γινεται τιποτα και την αφησα να κοιμαται στον καναπε για να μπορω και εγω να κατσω λιγο με τον αντρα μου να δουμε λιγη τηλεοραση και να ηρεμησουμε.Βεβαια το οτι μετα ξυπνουσε και ερχοταν παλι στο κρεβατι μας ηταν πολυ ενοχλητικο γιατι παντα στις ιδιαιτερες στιγμες με τον αντρα μου ειχαμε το φοβο της ανεπιθυμητης επισκεψης .

Ο γιος μου αντιθετα, απο νεογεννητο εδειξε οτι του αρεσει ο υπνος και εκανε με τα χερακια του μια κινηση, σαν να θελει να πιασει μια ζαρα απο το σεντονακι του.Του εδινα λοιπον εγω ενα πανακι να κραταει και αμεσως κοιμοταν.Απο 4 μηνων κοιμαται στο δωματιο του και ποτε εως σημερα που ειναι 4,5 χρονων δεν εχει κοιμηθει δυσκολα( φτου φτου να μη το ματιασω...)

[LadyBi]

Μα αφου την κοιμιζω μετα τη βαζω μπρουμητα κ συνεχιζει. Αν τη βαλω αλλιως, αν οχι αμεσως σε 5' εχει ξυπνησει! Αν ομως προσπαθησω νατην κοιμισω μπρουμητα σηκωνει το κεφαλι της κ προσπαθει να σηκωθει κ αγκομαχαει η πονηρω!!!!!! Πιπιλα δεν παιρνει με τιποτα! Δεν θηλαζω κ για το γαλα δεν ξερω πως να το τσεκαρω. Ο γιατρος λεει οτι ειναι μια χαρα. Απλα ειναι γκρινιαρα.

 

ωχ, τοτε ακυρο! χμμμμ αρα απο το προηγουμενο μου ποστ ισχυει το ...υπομονη!

[Μπουρμπουρ1]

Ενταξει! Αυτη ειναι σταση-κομπος!!! Χαρα στο κουραγιο σου!!!

Και το επομενο θεμα που δημιουργειται εδω ειναι να συζητησουμε τι "κουσουρια" εχει μας αφησει αυτος ο τροπος νανουρισματος...

Αυτο ακριβως ειναι το μεγαλυτερο θεμα μου! Οτι νανουριζω πολλες φορες τη μερα, ακομα. Κ φυσικα το μεγαλο στοιχημα... τι θα γινει οταν θα αρχισει να στριφογυρναει και πιστευω οτι οταν θα τουμπαρει απο μπρουμητα-ανασκελα θα ξυπναει και παλι απο την αρχη!

Μπουρμπουρ1 λυπαμαι που ταλαιπωρεισαι & εσυ αλλα χαιρομαι που δεν ειμαι η μονη! Να υποθεσω οτι δεν κοιμοταν και πουθενα αλλου? Π.χ. καροτσι, ρηλαξ...? Ζορικες οι μπουμπουδες τελικα!

Αχ αυτα τα δοντια!!!

Μεχρι 2,5 μηνων πολλες φορες κοιμοταν ξαπλωμενη πανω μου την ημερα.Σε ριλαξ/καροτσι δεν καθοταν με τιποτε.Νομιζω ειναι θεμα παιδιου.Βεβαια το κοιμησου παιδι μου δεν το δοκιμασα ποτε, δεν το εβρισκα σωστο για ενα μωρο,ουτε νομιζω οτι θα επιανε κι ολας σε αυτο το παιδι.

Στην ηλικια σας κοιμοταν κι εμενα καθε 1,5 ωρα.Μετα τους 6 μηνες κοιμοταν 2 φορες τη μερα.

Τα μωρακια που προτιμουν να ειναι μπρουμητα ή ορθια στον ωμο συνηθως εχουν θεμα με το στομαχακι τους κι αυτες οι στασεις τα ανακουφιζουν.Δοκιμαζε να μην την κοιμηζεις αμεσως μετα το φαγητο της, ισως να της πεφτει βαρυ το γαλα.

Παντως οσο πιο ηρεμη διατηρειται η μαμα τοσο με τον καιρο ηρεμει και το παιδι γιατι νιωθει ασφαλεια.Καλα εκανες και πηγες σε ψυχολογο. Τα νευρα μου δοκιμαστηκαν κι εμενα πολλες φορες.

[smak]

Μεχρι 2,5 μηνων πολλες φορες κοιμοταν ξαπλωμενη πανω μου την ημερα.Σε ριλαξ/καροτσι δεν καθοταν με τιποτε.Νομιζω ειναι θεμα παιδιου.Βεβαια το κοιμησου παιδι μου δεν το δοκιμασα ποτε, δεν το εβρισκα σωστο για ενα μωρο,ουτε νομιζω οτι θα επιανε κι ολας σε αυτο το παιδι.

Στην ηλικια σας κοιμοταν κι εμενα καθε 1,5 ωρα.Μετα τους 6 μηνες κοιμοταν 2 φορες τη μερα.

Τα μωρακια που προτιμουν να ειναι μπρουμητα ή ορθια στον ωμο συνηθως εχουν θεμα με το στομαχακι τους κι αυτες οι στασεις τα ανακουφιζουν.Δοκιμαζε να μην την κοιμηζεις αμεσως μετα το φαγητο της, ισως να της πεφτει βαρυ το γαλα.

Παντως οσο πιο ηρεμη διατηρειται η μαμα τοσο με τον καιρο ηρεμει και το παιδι γιατι νιωθει ασφαλεια.Καλα εκανες και πηγες σε ψυχολογο. Τα νευρα μου δοκιμαστηκαν κι εμενα πολλες φορες.

 

Τελικα οι μπουμπουδες μας μοιαζουν πολυ! Αν μου πεις κ οτι ειναι λιονταρινα, θα αρχισω να αναρωτιεμαι για το αν μιλαμε για το ιδιο παιδι! Χαχαχαχα!!!

Κι εγω πιστευω οτι η μεθοδος του βιβλιου δεν θα πιασει στη δικια μου! Οκ, ας κανω λοιπον ακομα υπομονη κ να δουμε... Αυτο με το στομαχακι το χω σκεφτει κ εγω...

[Koalaki]

Τελικα οι μπουμπουδες μας μοιαζουν πολυ! Αν μου πεις κ οτι ειναι λιονταρινα, θα αρχισω να αναρωτιεμαι για το αν μιλαμε για το ιδιο παιδι! Χαχαχαχα!!!

Κι εγω πιστευω οτι η μεθοδος του βιβλιου δεν θα πιασει στη δικια μου! Οκ, ας κανω λοιπον ακομα υπομονη κ να δουμε... Αυτο με το στομαχακι το χω σκεφτει κ εγω...

 

Επειδη εχουμε ξαναμιλησει με τη μπουρμπουρ στο παρελθον και επειδη και το δικο μου μωρακι ειναι λιονταρακι ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ θα πω μονο υπομονη και ολα θα στρωσουν, οπως στρωσαμε και εμεις (η μπουρμπουρ ξερει ).

[smak]

Επειδη εχουμε ξαναμιλησει με τη μπουρμπουρ στο παρελθον και επειδη και το δικο μου μωρακι ειναι λιονταρακι ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ θα πω μονο υπομονη και ολα θα στρωσουν, οπως στρωσαμε και εμεις (η μπουρμπουρ ξερει ).

 

 

Καλε πειτε μου & εμενα...!!!!

 

Αχ αυτα τα λιονταρακια! Ειναι τελικα απο μικροι οι αρχηγοι, ε?

[Koalaki]

Καλε πειτε μου & εμενα...!!!!

 

Αχ αυτα τα λιονταρακια! Ειναι τελικα απο μικροι οι αρχηγοι, ε?

 

Ασε, πραγματικα δεν θες να ξερεις τι φρικη "ετρωγα" εκεινο το διαστημα...!!!

[smak]

Ασε, πραγματικα δεν θες να ξερεις τι φρικη "ετρωγα" εκεινο το διαστημα...!!!

 

Πιστεψε με, μπορω να φανταστω!

Μην ξεχνας οτι παω σε ψυχολογο για να βοηθηθω...!!!

[Koalaki]

Πιστεψε με, μπορω να φανταστω!

Μην ξεχνας οτι παω σε ψυχολογο για να βοηθηθω...!!!

 

Ευχομαι τοτε πραγματικα να παρεις μια και δυο "ανασες" μη σου πω, απο τις επισκεψεισ σου στον ειδικο.

[mkcm]

Να σου πως κι εγώ τη γνώμη μου.

Λοιπόν, παρόλο που εγώ δοκίμασα επιτυχώς τη μέθοδο "Κοιμήσου παιδί μου", όπως έγραψα σε άλλο πόστ, σε αυτή την ηλικία πήγαινα με τα νερά του παιδιού. Την κοίμιζα τη μικρή αγκαλιά και καθιστή μέχρι περίπου 15 μηνών. Μετά την έπαιρνε ο ύπνος κανονικά μόνη της το βράδυ (βέβαια, ξυπνούσε αρκετές φορές μέσα στη νύχτα και με αναζητούσε), αλλά το μεσημέρι αγκαλιά.

Παρόλο που στο βρεφικό κοιμόταν μόνη της το μεσημέρι, στο σπίτι ήθελε σώνει και ντε αγκαλίτσα.

Με το Κοιμήσου παιδί μου στρώσαμε πολύ καλά το βραδυνό ύπνο - κοιμάται δηλαδή μονορούφι. Στο μεσημεριανό δεν έχουμε στάνταρ ρουτίνα. Άλλοτε τη βάζω στην κούνια της και κοιμάται μόνη της, άλλοτε κοιμόμαστε αγκαλίτσα στο καναπεδάκι στο δωμάτιό της. Δε με αγχώνει, όμως.

Πάντως, αν δεν αντέχεις και νιώθεις πως όλη αυτή η διαδικασία σου ρουφάει ενέργεια, ρίξε μια ματιά στο πόστ Κοιμήσου παιδί μου, διάβασε το βιβλίο και δες αν σου κάνει. Εμένα προσωπικά με βοήθησε πολύ, και το παιδί, βέβαια, όμως το δικό μου ήταν μεγαλύτερο καταλάβαινε τι του έλεγα, όταν της εξηγούσα τη βραδυνή ρουτίνα.

Κι εγώ αρχικά το είχα απορρίψει, βλέποντας ωστόσο, ότι το θέμα του ύπνου δημιουργούσε σοβαρά προβλήματα στην καθημερινότητά μας το δοκίμασα με μεγάλη επιτυχία.