LadyBi

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    112
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

1 Neutral

Περισσότερα για την/τον LadyBi

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Τελικά βρήκαμε 3 δρόμους, καθώς ο αντρας μου πήγε και ρώτησε σε αστυνομικό τμήμα. 1) Να καταστήσουμε υπεύθυνη τη διευθύντρια να καταγγείλει στα κεντρικά την παιδαγωγό (αν και μας ειπαν οτι οι προιστάμενοι τα συγκαλύπτουν συνήθως). 2) Αν δεν το κάνει θα το κάνουμε εμείς. 3)ΓΑΔΑ προστασία ανηλίκων καταγγελία, κατάθεση του παιδιού (καλύτερα να υπάρχει και άλλο ένα παιδί και ο γονέας του για να είμαστε περισσότεροι) και την τσακώνουν επιτόπου. Ο αστυνομικός μας είπε να μην το αφήσουμε, να κάνουμε κάτι οπωσδήποτε. Και οτι ένα παιδι π.χ. 12 χρονών μπορει να λέει ψέματα. Ενα 4ων λέει ο,τι βλέπει και θα μας πιστέψουν. Προς το παρόν θα ζητήσουμε να πάει σε άλλο τμήμα, και θα κάνουμε το πρώτο. Αναλόγως θα δούμε τα επόμενα βήματα. Το σίγουρο είναι οτι δεν μπορούμε να αφήσουμε την κάθε παλαβιάρα να κακομεταχειρίζεται παιδια. Υ.Γ. επικοινώνησα με μια μαμά που θορυβήθηκε όταν της τα είπα, και έκανε το γιο της να μιλήσει. Της είπε οτι αυτήη δασκάλα χτυπάει ένα παιδι στην κοιλιά κι ένα στο κεφάλι. Το ένα παιδι είναι αυτό που μας μίλησε κι ο δικός μας (αυτο που η δασκάλα του τραβάει τα αυτιά). Αντε καλή μας επιτυχία.

  2. Διαφημίσεις


  3. Καλησπέρα σας, έχω ένα γιο 4,5 ετών που εδώ και 2 χρόνια πηγαίνει σε δημοτικό παιδικό σταθμό στην Αθήνα. Τις προηγούμενες χρονιές ήμουν πολύ ευχαριστημένη, και τόσο οι δασκάλες, όσο και η διευθύντρια με βοήθησαν πολύ με το γιο μου, που είχε θέμα επιθετικότητας. Φέτος στο προνήπιο έχει μία δασκάλα που έχω ακούσει και από άλλους γονείς οτι δεν είναι τόσο σωστή με τα παιδιά. Για παράδειγμα, πέρισυ έλεγε αυτή η δασκάλα για το παιδί μιας φίλης μου οτι έδερνε, ενω το το συγκεκριμένο παιδι κάνει παρέα με το γιό μου έξω και μέσα στο σπίτι, και δεν έχει δείρει ποτέ του. Της έλεγε οτι το παιδί είναι προβληματικό και αναγκάστηκε να επισκέπτεται ψυχολόγο, η οποία είπε οτι το παιδί βασικά δεν έχει τίποτε. Τελικά, μετά από κάποιες συναντήσεις η δασκάλα παραδέχθηκε οτι έδωσε ΧΑΣΤΟΥΚΙ στο παιδί όταν αυτό έκανε μια αταξία. Κάποιοι άλλοι γονείς που τα παιδιά τους είναι στο τμήμα του γιου μου, μου είπαν οτι αυτη έχει πει για τα παιδιά τους οτι κάνουν πράγματα που δεν είναι του χαρακτήρα τους. Για το δικό μου γιο δεν έχει πει τίποτε, εξάλλου δεν έχει κανένα θέμα επιθετικότητας πιά. Το αντίθετο μάλιστα. Λόγω της προσπάθειας που έχω κάνει, έχει εξελιχθεί σε ένα παιδί με το οποίο επικοινωνώ τέλεια, δείχνει μεγάλη ωριμότητα, και ξέρει το σωστό από το λάθος. ΟΜΩΣ!!! : Ο γιος μου, με τον οποίο μιλάμε για πολλά θέματα, σε ανύποπτο χρόνο μου είπε τα εξής: 1) "Η κυρία Μ. έπιασε τον Λ. από το αυτί και τον πήγε στην καρέκλα γιατί χτύπησε τον Μ.". Σημειωτέον οτι αυτό δεν μπορεί να το φαντάστηκε, διότι στο σπίτι μου δεν το κάνω ποτέ, και γενικά δε χρησιμοποιώ καμία βία. Άρα το είδε, και του έκανε εντύπωση. Το γιο μου τον πιστεύω γιατί όταν λέει κάτι από μόνος του, λέει πάντα την αλήθεια (ακόμη και για να μου πει οτι χτύπησε κάποιον). Μόνο όταν τον ρωτήσεις εσύ κάτι μπορει να υπερβάλει η να πει ψέμα για να σε πειράξει. 2) Η κυρία Μ. δε με αφήνει να κάνω κακά στο σχολείο και μου λέει να κάνω στο σπίτι. Οταν το ακουσα αυτό κοκκάλωσα, γιατί αυτό μπορεί να επηρεάσει την υγεία του, είναι ανεπίτρεπτο να μην αφήνει παιδιά να πάνε τουαλέτα. Και πάλι τον πιστεύω το γιο μου, γιατί αυτό που είπε ταιριάζει με τις περιγραφές άλλων γονιών που πιστεύουν οτι βαριέται να ασχοληθεί με τα παιδιά. Τον ρώτησα "α, δηλαδή απαγορεύεται να κανεις κακά στο σχολείο" και μου απάντησε "όχι, η κυρία Μαρούλα (άλλη δασκάλα που αντικαθιστά την κυρία Μ. όταν σχολάει) με αφήνει να κάνω κακά". Το τελευταίο μου το είπε χθες, και θέλω τη Δευτέρα να πάω στο σταθμό και να κάνω κάτι, αλλά δεν ξέρω τι. Σε ποιόν να μιλήσω; Στη διευθύντρια; Στην ίδια τη δασκάλα; Είμαι σε δίλημμα γιατί η φίλη που είχε πέρισυ πρόβλημα πήγε στη διευθυντρια αλλά δεν έγινε τίποτε. Αναγκάστηκε (μετά από τη διάγνωση του ψυχολόγου οτι το παιδί δεν είχε τίποτε) να πάει να απειλήσει τη δασκάλα. Και τότε κάτι έγινε. Ο άντρας μου θεωρεί οτι πρέπει να κάνω το ίδιο, αλλά δεν έχω ακράδαντα στοιχεία, παρα μόνο εντυπώσεις γονέων (τις οποίες δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω για να μην τους εκθέσω) και τα λόγια του γιου μου. Φοβάμαι μήπως η εν λόγω δασκάλα με χειριστεί και βγει λάδι... Και ακόμη περισσότερο φοβάμαι μη στοχοποιήσει το παιδί μου και του φερθεί χειρότερα. Εχει κανεις σας παρόμοια εμπειρία; Τι να κάνω;
  4. Εμένα, τι να σου πω... μέχρι 2 χρονών μόνο μπαμπα μαμα παππού γιαγιά, νερο, ναι, όχι έλεγε... Μετά πήγε παιδικό και βελτιώθηκε... Και μη φανταστείς, τώρα είναι 32 μηνών και κάνει προσπάθεια για πιο μεγάλες προτάσεις. Δε μιλάει και πολύ καλά, μερικές λέξεις τις λέει ακόμη κομμένες αλλά δεν ανησυχώ. Κάθε μέρα μιλάει και περισσότερο. Προσωπικά στο περιβάλλον μου είναι λίγα τα αγόρια που έκαναν προτάσεις πριν τα 2,5... Εφόσον βλέπεις οτι το παιδί σου είναι έξυπνο και μαθαίνει να μιλάει, μην ανησυχείς για τίποτε.
  5. και νόμιζα οτι μόνο εγώ το παθαίνω αυτο! Το ίδιο ακριβως! Αφού πολλές φορες λέει "φύγε εσύ, πήγαινε μέσα" και με σπρώχνει... οταν το κάνει αυτο ειμαι έτοιμη να κλάψω...
  6. Καλημερα. Λιγο γκρινιαρικο ηταν και το δικο μου, δεν εμενε μονο του με τιποτε. Αυτο που μας βοηθησε ηταν το κουβερτακι- γυμναστηριο, που εχει κρεμαςτα παιχνιδακια. Στην ηλικια που ηταν το δικο σου, οταν το πηραμε ασχολουταν πολυ με αυτο και καθομασταν και λιγο εμεις. Δεν ξερω αν εχεις κατι τετοιο, αν οχι παρε ενα, δεν ειναι πολυ ακριβο. Επισης αρχισε να το αφηνεις σταδιακα και λιγο μονο του χωρις να το παιζεις συνεχεια. Καμια φορα θελουν και την ησυχια τους.
  7. ωχ, τοτε ακυρο! χμμμμ αρα απο το προηγουμενο μου ποστ ισχυει το ...υπομονη!
  8. Σας ευχαριστω για την αμεση απαντηση, ισως να περιμενω λιγο, αλλα οχι τοσο πολυ ωστε να μεγαλωσει και να μη φευγει. Σιγουρα εγω ειμαι ετοιμη, δεδομενου οτι δεν εχω συνηθισει τον υπνο μαζι του σαν μια αναγκη δικη μου( αλλα δε με ενοχλει οταν κοιμαται, κοιμαται πολυ ησυχα). Εμενα με νοιαζει να κοιμαται καλα. Ισως η καλυτερη ιδεα ειναι να το παω λαου λαου, συνδυαζοντας τις αποψεις που μου ειπατε. Οσο για τα μαλλια μου, να τα πιανει θελει. Αρα λοιπον σε λιγο καιρο που πιστευω οτι ισως δω το γιο μου λιγο πιο ετοιμο, θα το κανω. Και παλι ευχαριστω, θα παρακολουθω τις εξελιξειςψσας απο δω!
  9. newbie σε νιωθω απιστευτα. Και υπολοιπες ειστε πολυ καλες. Θα ηθελα μονο, μια και βοηθατε, να μου πειτε μια γνωμη στην προηγουμενη αμφιβολια που εγραψα πιο κατω για το ποτε να τον κανω να κοιμηθει ξανα στο κρεβατι του. Δεν εχει καιρο που το κοιμιζω μαζι μου, 1 μηνα μολις. Αρα να το κανω τωρα που ειναι νωρις, η να περιμενω να ξεκολλησει λιγο απο πανω μου γενικοτερα;
  10. Αυτο με το κουκλακι το σκεφτομουν κι εγω για το δικο μου προβλημα. Εμενα βεβαια για να ξανακοιμηθει θελει τα μαλλια μου, πολλες φορες τα ψαχνει και στο υπνο του. Ισως ενας αγκαλιτσας η ενα κουκλακι που θα διαλεξει μονος του μπορει να βοηθησει στο να ξανακοιμηθει στο κρεβατι του; υγ παντως η εμεπιρια σου και ολων των υπολοιπων ειναι πολυ χρησιμη, με εχετε βοηθησει στο να βρω ιδεες για να μην κοιμαμαι για πολυ ακομη μαζι του. Το μονο που με προβληματιζει ειναι το οτι επειδη ξαφνικα το αρχισε αυτο, μηπως εχει καποια αναγκη, πχ απο το αγχος αποχωρισμου που βιωνει τωρα τελευταια ( οπως εω γραψει σε ενα θεμα που ανοιξα) Αρα λοιπον, προβληματιζομαι για το ποτε να αρχισω εκπαιδευση. Τωρα, η οταν χαλαρωσει λιγο; Να σημειωσω οτι ειμαι μαζι του λογω ελλειψης εργασιας απο τη στιγμη που γεννηθηκε, αρα λοιπον δεν του λειπω και τοσο.
  11. . Κι εγω που τον κοιμιζω ξαφνικα στο κρεβατι μου μετα απο ...16 μηνες που δεν το εκανα, απο αναγκη ειναι. Αλλα παρακολουθω αυτο το φορουμ για να παρω ιδεες για το τι μπορω να κανω. Και μαλιστα εγω δεν ειχα ποτε σοβαρο προβλημα με τον υπνο του, και ηρθα προ εκπληξεως οταν ενα παιδακι που δεν ειχε προβλημα ξαφνικα ξυπναει καθε μιαμιση ωρα γιατι θελει ΞΑΦΝΙΚΑ να κοιμαται με τη μαμα. Εγω δεν εχω αποψη περι του cosleeping, γιατι εμενα ποτε δεν ηρεμουσε μαζι μας. Με την παραμικρη κινηση ξυπνουσε, ενω στο κρεβατι του κοιμοταν τον υπνο του δικαιου. Αρα λοιπον δεν τεθηκε μεχρι τωρατετοιο θεμα. Κι επισης δεν ειμα υπερ καμιας υπερβολικης πρακτικης, του στυλ το κουβαλαω συνεχεια, κοιμαμαι μαζι του, θηλαζω 50 χρονια. Αλλα ουτε ειμαι υπερ του αστο να κλαψει εκτος απο κατι περιπτωσεις σαν της τσαρλι που της βγηκε η Παναγια.
  12. Για τον υπνο στην αγκαλια μου ειπαν ενα κολπο που επιασε σε ενα αγορακι που μονο αγκαλια κοιμοταν: Μπρουμυτα στο κρεβατακι με πιπιλα και στην πλατη μια κουβερτουλα. Και γυρω γυρω μαξιλαρια θηλασμου. αυτο βεβαια ισχυει για τους υπνους της ημερας, για να εχεις τον ελεγχο, καθως πολλοι φοβουνται τον υπνο μπρουμυτα. Επισης, η τοση γκρινια με κανει να σκεφτομαι μηπως εχει ακομη κολικους η καποια αλλεργια; Νομιζω οτι δεν ειπες αν θηλαζεις, αλλα μηπως πρεπει να το ψαξεις με τη διατροφη σου η με το γαλα του; Παντως κουραγιο, συμφωνω με ο,τι σου ειπαν οι προηγουμενες, οτι απο τη μια στιγμη στην αλλη μπορει ολα να αλλαξουν. Και παντα προς το καλυτερο. Εμενα ο μικρος μεχρι 3 μηνων ηθελε κουνημα στα χερια, αλλα μιλαμε πολυ κουνημα! Στους 5 μηνες εστρωσε και η γκρινια και ο υπνος γενικοτερα. Υπομονη, σε καταλαβαινω, εδω σκεφτομαι πολλες φορες οτι φοβαμαι να κανω 2 ο παιδι, γιατι τωρα ξερω πως ηταν το πρωτο! χαχαχαχα....
  13. Ενταξει, υπερέβαλα για να κανω πιο δραματικο αυτο που σκεφτομουν. Και το δεν την αφηνει να κοιμηθει το βραδυ, αν γινεται επι ενα χρονο π.χ., για καποιους ανθρωπους κανει την ψυχραιμη σκεψη αδυνατη, αρα δεν μπορουν να λειτουργηςουν σωςτα. δεν ειναι τοσο απλο. Και εγω δεν εβαλα στην ακρη κανενος την ψυχολογια, απλα τονισα οτι ειναι αλληλενδετη η ψυχολογια μαμας- παιδιου. Δε νομιζω να διαφωνεις πολυ σε αυτο.
  14. Επειδη με ενδιαφερει το θεμα υπνος, παρακολουθω αυτη τη συζητηση χωρις να μιλαω. Κι εγω σαν εσενα δε θα μπορουσα να κανω κατι τετοιο, αλλα και παλι η εμπειρια μου με τον υπνο του παιδιου μου απεχει παρασαγγας απο αυτην της Τσαρλι - προς το πολυ καλυτερο. Αν ημουν στη θεση της θα ειχα κλειστει στο τρελαδικο. Αναρωτιεμαι λοιπον, ποτε ανεβαινει η κορτιζολη πιο πολυ: Οταν σου στερει την παρουσια της η μαμα το βραδυ, η ΄οταν καποια στιγμη εχει σαλταρει και απο τα νευρα της μπορει να μην ανταποκρινεται σε τιποτε τη μερα, να σου φωναζει και μπορει κι απο νευρα να σε πεταξει στο πατωμα; Η νευρικοτητα και το στρες της μαμας σαφως κι επηρεαζει αρνητικα το παιδι, γιατι μεταδιδεται. Αρα λοιπον πρεπει να ζυγιασουμε και να βρουμε το μη χειρον βελτιστον... δυστυχως. Τσαρλι σου ευχομαι ολοψυχα να ηρεμησετε ολοι...
  15. Λες να εχει δει κατι; Αλλα μου κανει εντυπωση που τις τελευταιες εβδομαδες δεν καθεται ουτε με τον πατερα του, εκτος οταν ειναι εξω βολτα, αν δεν ειμαι εγω εκει. Αν τυχον τον αφησω στη μαμα μου για λιγο για να κανω δουλειες, μου ειναι πολυ δυσκολο να φυγω γιατι τρεχει απο πισω μου και κλαιει. Πραγμα που ως τωρα δεν το εκανε. Γι αυτο και τα συνδυασα αυτα τα δυο, το αγχος αποχωρισμου με την αδυναμια του να κοιμηθει το βραδυ. Συμβαινουν ταυτοχρονα.