Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
  • Tell a friend

    Είναι ενδιαφέρον αυτό το θέμα συζήτησης στο Parents.org.gr; Μοιράσου το με μια φίλη ή έναν φίλο!

ΠΩΣ ΣΑΣ ΞΥΠΝΗΣΕ ΤΟ ΜΗΤΡΙΚΟ ΕΝΣΤΙΚΤΟ...;;;


Recommended Posts

Ποια ηταν η στιγμη που σας εκανε κλικ και ειπατε οτι θελετε παιδακι?

Ζησατε εναν ερωτα μεγαλο;; Ειδατε πως πια ειχε ερθει η σωστη ηλικια;; Το θελατε απο παντα;;

 

Εγω προσωπικα, μετα απο 5 χρονια σχεσης σκεφτηκα οτι η κριση ειναι η καταλληλη περιοδος να κανεις παιδι! Χωρις υπερβολη! Λεω ή τωρα ή ποτε! Αμα περιμενουν να φτιαξουν τα πραγματα..... σωθηκα!

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις


Εγω επαιρνα 4,5 χρονια αντισυλληπτικα και ημουν 100% σιγουρη οτι δεν ηθελα παιδια. Απο τον μηνα ομως που τα σταματησα και εδω και ενα χρονο καθε μηνα περιμενω πως και πως να μην μου ερθει παρ ολο που δεν ειμαστε ακριβως σε φαση προσπαθειας!!...φαντασου πως θα κανω οταν θα προσπαθουμε κανονικα!!

Link to comment
Share on other sites

με τον αντρα μου ειμαστε μαζι 10 χρονια κ παντρευτηκαμε το καλοκαιρι.πιστευουμε εδω κ πολυυυ καιρο οτι ενα μωρακι θα ειναι το κερασακι στην ευτυχια μας κ αφου τελειωσαν ολες οι υποχρεωσεις με το σπιτι,τις δουλειες,το γαμο κ τα κιλα μου αρχισαμε προσπαθειες!!!!το μητρικο μου ενστικτο πιστευω το εχω εκ γεννετης!!!!! χχαχαχααχαχα το ονειρο μου ανεκαθεν ηταν να κανω οικογενεια με τον πριγκιπα μου που τελικα ηρθε κ να κανω μεγααααααλη οικογενεια!!!μακαρι ο θεουλης να μας φερει ενα ζουζουνακι συντομα!!!!!!κ ενα αλλο πιο μετα κ ενα αλλο πιο μετα!!!!!:-D:grin::-D:grin::-D:grin:

[sIGPIC][/sIGPIC]

 

I'm in LOVE with two babies I haven't yet met...

Link to comment
Share on other sites

Γεννήθηκε ο ανιψιός μου (με καισαρική). Ήμασταν μόνες με την αδερφή μου στο δωμάτιο, έκλαψε και αφού αυτή δεν μπορούσε να σηκωθεί, κάποιος έπρεπε να σηκώσει το παδί από το κουνάκι. Ήταν βαριά- βαριά τρισήμιση ωρών. Μετά από λίγους μήνες ήμουν έγκυος, πριν τον ακουμπήσω ούτε που μου περνούσε από το μυαλό. Αφού όταν έμεινε έγκυος η αδερφή μου την λυπήθηκα λίγο...

 

 

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Γεννήθηκε ο ανιψιός μου (με καισαρική). Ήμασταν μόνες με την αδερφή μου στο δωμάτιο, έκλαψε και αφού αυτή δεν μπορούσε να σηκωθεί, κάποιος έπρεπε να σηκώσει το παδί από το κουνάκι. Ήταν βαριά- βαριά τρισήμιση ωρών. Μετά από λίγους μήνες ήμουν έγκυος, πριν τον ακουμπήσω ούτε που μου περνούσε από το μυαλό. Αφού όταν έμεινε έγκυος η αδερφή μου την λυπήθηκα λίγο...

 

ειδες πως αλλαζουν τα πραγματα?!!:-P

Link to comment
Share on other sites

Δε με φανταζόμουν ποτέ χωρίς παιδιά αλλά μέχρι πρότινως δεν το σκεφτόμουν κιόλας! Πριν από δυόμιση χρόνια γνώρισα τον καλό μου κι έκτοτε όλα μου φαίνονται δυνατά, χρωματιστά κι αισιόδοξα...οπότε ένιωσα ότι και οι δυσκολίες του να φέρεις στον κόσμο ένα παιδί και οι ευθύνες που αυτό συνεπάγεται είναι αντιμετωπίσιμες εφόσον είμαστε μαζί σε αυτό. Πάντως και σε μένα η κρίση μου έδωσε μια ώθηση γιατί χειρότερα από εδώ δεν έχει, οπότε ή θα συνεχίσουμε έτσι ή αλλιώς δε μπορεί παρά να είναι καλύτερα από εδώ και πέρα. Τώρα κλείνουμε τον τρίτο μήνα προσπαθειών και όπως το βλέπω δυστυχώς θα αδιαθετήσω προσεχώς αλλά δεν πτοούμεθα!

Link to comment
Share on other sites

Εγω κοριτσι απο παντα ηθελα να γινω μαμα..οταν ημουν μικρη κ με ρωτουσαν τι θελω να γινω οταν μεγαλωσω εγω ελεγα μαμα!!!ηθελα παντα να κανω 4 παιδια! Κ τωρα θελω!!εχω ενα γιο 9μηνων...αλλα τωρα πλεον λεω οσα γερα παιδια θελει να μου δωσει ο ΘΕΟΣ...με τον αντρα μου γνωριζομαστε 10 χρονια..δεν μπορω να φανταστω αλλον πατερα των παιδιων μου..αυτα!!!!

Link to comment
Share on other sites

εγω δεν ειμαι και πολυ φαν των παιδιων...ασε που δεν ξερω πως να συμπεριφερθω οταν βρεθω με καποιο μονη μου...Εδω και κανα χρονο παντως που γεννησαν καποιες φιλες μου το σκεπτομαι...αισθανομαι πως κατι λειπει απο τη σχεση μου...αλλα δυστυχως δεν υπαρχουν οι βασεις για κατι τετοιο (δουλεια, σπιτι, οικονομικη σταθεροτητα γενικα)

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Δεν μου ξυπναγε με τιποτα ....παντα ειχα και μια εμφυτη αντιπαθεια προς τα παιδια :oops: μεχρι που αγχωθηκα και απλα το εκανα. Λεω περναν τα χρονια οταν θα θελω ισως να μην μπορω. Επηρεαστηκα και απο τους υπολοιπους που γεννοβολουσαν αβερτα :D, και λογω πολλων ετων σχεσης, ειπα αντε να τελειωνουμε και με αυτο. Αν ηξερα πως θα γινοταν αμεσως ισως να το καθυστερουσα λιγο ακομα.

Μετα περασα το πρωτο σοκ της απελπισιας :oops: μετα τη γεννα οτι η ζωη εδω τελειωνει ...

Και τωρα περναω το δευτερο και μεγαλυτερο σοκ που ειμαι ξετρελαμενη και ανυπομωνω να περασει ο καιρος να παω για το επομενο :)

 

Μηπως τωρα μου ξυπναει???:confused::D:D:D

Link to comment
Share on other sites

Εγώ ανέκαθεν ήθελα να κάνω παιδιά.:D Απλώς έψαχνα το έτερον ήμισυ

 

:lol: :lol:

Το ίδιο!! Από το στόμα μου το πήρες!! Εγώ είχα σημαδέψει και αριθμό... τον οποίο τελικά πέτυχα! :)

Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

"... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

Link to comment
Share on other sites

Πριν μείνω έγκυος στον πρώτο μας γιο δεν είχα ιδέα από παιδία κι ούτε είχα σκεφτεί ποτέ να κάνω, ίσως τα αντιπαθούσα και λίγο...

Μόλις όμως ένοιωσα ότι υπήρχε περίπτωση να είμαι έγκυος, τότε αισθάνθηκα μια μεγάλη χαρά... Όταν βεβαιώθηκα ξετρελάθηκα από την χαρά μου, και ήμουν σίγουρη πως και ο σύντροφος μου θα συμφωνούσε να προχωρήσουμε μαζί. Έτσι κι έγινε!

Φανταστείτε πως μέχρι και που γέννησα πίστευα πως η κοιλιά μου θα γίνονταν την άλλη μέρα όπως ήταν... πριν! Τέτοια ασχετοσύνη!

Και ναι, το πρώτο μας παιδί είναι καρπός μεγάλου πάθους - έρωτα που ήρθε χωρίς να το έχουμε συμφωνήσει... τουλάχιστον συνειδητά!

tZh5p3.png

G0KVp3.png

Link to comment
Share on other sites

κοριτσια δεν καταλαβαινω πως σας βοηθησε η κριση στην αποφαση, εγω λογω ανασφαλειας το βλεπω βουνο

 

εγω προσωπικα, θεωρησα πως στη κριση οι προτεραιοτητες σου πρεπει να αλλαξουν. κ για μενα κυρια ηταν η αποκτηση ενος παιδιου. δε με ενοιαζε τοσο να αποταμιευσω χρηματα, ουτε να ταξιδεψω κ αλλο κλπ κλπ. Επισης, ηθελα να ξεκινησω προσπαθειες για να δω κ κατα ποσο μπορω να μεινω εγκυος.

Ειναι δυσκολα τα πραγματα, δε διαφωνω, αλλα 1 παιδι - γι αρχη - νομιζω μας παιρνει να το μεγαλωσουμε.

Link to comment
Share on other sites

Δεν μου ξυπναγε με τιποτα ....παντα ειχα και μια εμφυτη αντιπαθεια προς τα παιδια :oops: μεχρι που αγχωθηκα και απλα το εκανα. Λεω περναν τα χρονια οταν θα θελω ισως να μην μπορω. Επηρεαστηκα και απο τους υπολοιπους που γεννοβολουσαν αβερτα :D, και λογω πολλων ετων σχεσης, ειπα αντε να τελειωνουμε και με αυτο. Αν ηξερα πως θα γινοταν αμεσως ισως να το καθυστερουσα λιγο ακομα.

Μετα περασα το πρωτο σοκ της απελπισιας :oops: μετα τη γεννα οτι η ζωη εδω τελειωνει ...

Και τωρα περναω το δευτερο και μεγαλυτερο σοκ που ειμαι ξετρελαμενη και ανυπομωνω να περασει ο καιρος να παω για το επομενο :)

 

Μηπως τωρα μου ξυπναει???:confused::D:D:D

 

ε ναι! αυτη ειναι ωραια ιστορια!

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Έχοντας μεγαλώσει σε πολύτεκνη οικογένεια, θα πίστευε κανείς ότι θα είχα έμφυτο το μητρικό ένστικτο. Έλα που δεν ήταν έτσι όμως: τα παιδάκια με εκνεύριζαν και τα απέφευγα, μάλιστα εκνευριζόμουν με τις γυναίκες που δεν μιλούσαν για τίποτα άλλο εκτός από τα "καμάρια" τους. Ώσπου γέννησε η αδερφή του άντρα μου και τον παρατηρούσα με την ανηψιά του και κάτι έγινε μέσα μου! Είπα: θέλω να τον δω να κρατάει αγκαλιά το δικό μας παιδάκι και θέλω να του μοιάζει σε όλα... Ε, από εκείνη την ημέρα το σκεφτόμουν συνέχεια και όταν αποφασίσαμε να σταματήσουμε τις προφυλάξεις σταθήκαμε πολύ τυχεροί. Τώρα περιμένουμε την κορούλα μας τον Δεκέμβριο και είμαστε και οι δύο χαζο-γονείς. Και φυσικά...μιλάω συνέχεια για το "καμάρι" μου και είμαι σίγουρη ότι όλο και κάποιες θα εκνευρίζω! :-)

GEz7p3.png
Link to comment
Share on other sites

Έχοντας μεγαλώσει σε πολύτεκνη οικογένεια, θα πίστευε κανείς ότι θα είχα έμφυτο το μητρικό ένστικτο. Έλα που δεν ήταν έτσι όμως: τα παιδάκια με εκνεύριζαν και τα απέφευγα, μάλιστα εκνευριζόμουν με τις γυναίκες που δεν μιλούσαν για τίποτα άλλο εκτός από τα "καμάρια" τους. Ώσπου γέννησε η αδερφή του άντρα μου και τον παρατηρούσα με την ανηψιά του και κάτι έγινε μέσα μου! Είπα: θέλω να τον δω να κρατάει αγκαλιά το δικό μας παιδάκι και θέλω να του μοιάζει σε όλα... Ε, από εκείνη την ημέρα το σκεφτόμουν συνέχεια και όταν αποφασίσαμε να σταματήσουμε τις προφυλάξεις σταθήκαμε πολύ τυχεροί. Τώρα περιμένουμε την κορούλα μας τον Δεκέμβριο και είμαστε και οι δύο χαζο-γονείς. Και φυσικά...μιλάω συνέχεια για το "καμάρι" μου και είμαι σίγουρη ότι όλο και κάποιες θα εκνευρίζω! :-)

 

Τι ωραια.... με το καλο :):)

Link to comment
Share on other sites

Δεν μου ξυπναγε με τιποτα ....παντα ειχα και μια εμφυτη αντιπαθεια προς τα παιδια :oops: μεχρι που αγχωθηκα και απλα το εκανα. Λεω περναν τα χρονια οταν θα θελω ισως να μην μπορω. Επηρεαστηκα και απο τους υπολοιπους που γεννοβολουσαν αβερτα :D, και λογω πολλων ετων σχεσης, ειπα αντε να τελειωνουμε και με αυτο. Αν ηξερα πως θα γινοταν αμεσως ισως να το καθυστερουσα λιγο ακομα.

Μετα περασα το πρωτο σοκ της απελπισιας :oops: μετα τη γεννα οτι η ζωη εδω τελειωνει ...

Και τωρα περναω το δευτερο και μεγαλυτερο σοκ που ειμαι ξετρελαμενη και ανυπομωνω να περασει ο καιρος να παω για το επομενο :)

 

Μηπως τωρα μου ξυπναει???:confused::D:D:D

 

 

βρε eirinako...λες και εισαι εγω...ειμαι στη φαση που το σκεπτομαι σοβαρα και αν ειχα δουλεια θα το αποφασιζα...σε ποια ηλικια το αποφασισες?δικη σου πρωτοβουλια και ο αντρας σου ακολουθησε?

 

Παντως αισθανομαι λιγο καλυτερα γιατι ειχα την εντυπωση πως οι περισσοτερες γυναικες γεννηθηκαν με το μητρικο ενστικτο

Link to comment
Share on other sites

EIRINAKO ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΙΔΙΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΤΩΡΑ ΕΙΜΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΑΡΧΙΣΑ ΤΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΛΟΓΩ ΔΥΟ ΧΡΟΝΩΝ ΓΑΜΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙΓΥΡΟΥ............ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΤΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΑΝΥΠΟΜΟΝΩ ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΟΣΟ ΤΥΧΕΡΗ ΗΣΟΥΝ ΕΣΥ ΣΤΗΝ ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΟΥ ΜΩΡΟΥ ΣΟΥ

Link to comment
Share on other sites

Εμένα πάντως δε μου ξύπνησε ποτέ τίποτα...:rolleyes:

Επικράτησε η λογική της κατάλληλης ηλικίας, κατ'εμέ πάντα, για παιδί και έτσι το αποφάσισα...

ΕΜΕΙΝΕΣ ΓΡΗΓΟΡΑ ΕΓΚΥΟΣ?

Link to comment
Share on other sites

βρε eirinako...λες και εισαι εγω...ειμαι στη φαση που το σκεπτομαι σοβαρα και αν ειχα δουλεια θα το αποφασιζα...σε ποια ηλικια το αποφασισες?δικη σου πρωτοβουλια και ο αντρας σου ακολουθησε?

 

Παντως αισθανομαι λιγο καλυτερα γιατι ειχα την εντυπωση πως οι περισσοτερες γυναικες γεννηθηκαν με το μητρικο ενστικτο

 

Στα 33 το αποφασισα, τωρα ειμαι 34. Η δουλεια επισης επαιξε και για μενα ρολο στην αποφαση μου, γιατι εχω καλη δουλεια με καλο μισθο και ηθελα να κατωχυρωθω καπως.

Ο αντρας μου ηθελε ανεκαθεν παιδια. εγω δεν το αποφασιζα. Οταν τελικα το πηρα αποφαση, δεν με πιστευε... αλλα απο τον τρωτο μηνα εμεινα εγγυος και μαλιστα με λιγες προσπαθειες, οποτε δεν ειχα την ευκαιρια να το ξανασκεφτω.

Παντως ακομα ειμαι σοκαρισμενη και δυσκολευομαι να αποδεχτω τον νεο μου ρολο καθως ειχα μαθει τελειως διαφορετικα και ειμαι αλλου στυλ ανθρωπος.

Link to comment
Share on other sites

EIRINAKO ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΙΔΙΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΤΩΡΑ ΕΙΜΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΑΡΧΙΣΑ ΤΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΛΟΓΩ ΔΥΟ ΧΡΟΝΩΝ ΓΑΜΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙΓΥΡΟΥ............ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΤΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΑΝΥΠΟΜΟΝΩ ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΟΣΟ ΤΥΧΕΡΗ ΗΣΟΥΝ ΕΣΥ ΣΤΗΝ ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΟΥ ΜΩΡΟΥ ΣΟΥ

 

Στο ευχομαι!!!

 

Καλες προσπαθειες ;)

Link to comment
Share on other sites

Λάβετε μέρος στην συζήτηση

Μπορείτε να δημοσιεύσετε το κείμενό σας τώρα και να ολοκληρώσετε την εγγραφή σας αργότερα. Εάν έχετε ήδη όνομα/λογαριασμό χρήστη, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε με το όνομα χρήστη σας.
Προσοχή: Η δημοσίευσή σας θα χρειαστεί να εγκριθεί από τους διαχειριστές πριν αναρτηθεί στο φόρουμ.

Guest
Απάντηση σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Ο σύνδεσμος εμπεδώθηκε αυτόματα.   Εμφάνιση URL ως απλό σύνδεσμο

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Δημιουργία νέου...