Μοναξιά

[sol]

Δέξου λοιπόν τον λευκό (δηλ. χωρίς σεξ) γάμο σου και βρες έναν εραστή για να ακούσεις τρυφερότητες. Είναι το μόνο που μπορείς να προσφέρεις στον εαυτό σου. Άλλωστε μια σμυρναίικη παροιμία λέει "τον άντρα σου κεράτωνε και μάγια μην του κάνεις". Δεν θα είσαι η πρώτη ούτε και η τελευταία. Οι περισσότερες παντρεμένες φίλες μου τον δικό σου έγγαμο βίο βιώνουν...

 

Δεν θέλω εραστή, είχα διάφορους και διάλεξα τον άντρα μου. Αυτό για μένα σημαίνει κάτι, δεν τον διάλεξα επειδή ήταν ο πιο πλούσιος ή ο πιο όμορφος, με εννοείς; Τον αγάπησα πραγματικά. Και το καλύτερο σεξ της ζωής μου με τον άντρα μου το έχω κάνει. Παλιά ήμουν κι εγώ sex maniac και μάλιστα πολύ δραστήρια. Και θα ήμουν ακόμα αν δεν έβλεπα πλάτη τις υπόλοιπες ώρες. Δεν μου χρειάζεται εραστής, σύντροφος μου χρειάζεται.

 

Και για όσες λένε είσαι νέα και κοίτα να φτιάξεις τη ζωή σου, δεν διανοούμαι πια να βρω άλλον σύζυγο. Έχω (θα έχω αν όλα πάνε καλά) 2 παιδιά και δεν θα τους επιβάλλω άλλον μπαμπά επειδή εγώ τα σκάτωσα στη ζωή μου. Έτσι το βλέπω εγώ. Συμφωνώ ότι τα παιδιά δεν θέλουν δυστυχισμένους γονείς αλλά από την άλλη τα παιδιά θέλουν τους γονείς τους μαζί. Τα παιδιά λέω, μη μου γράψετε κι εγώ είμαι παιδί χωρισμένων και πάλι καλά που χώρισαν κλπ. γιατί εσείς τα λέτε ως ενήλικοι αυτά. Όταν τα παιδιά μου πάνε 20 τότε βλέπουμε. Κοίτα που μιλάω σαν ήδη χωρισμένη, μάλλον επειδή έτσι νιώθω!! Και να τελειώσω λέγοντας ότι με τον άντρα μου δεν μαλώνουμε καθημερινά, δεν ακούει το παιδί δράματα και υστερίες. Απλά δε μας βλέπει πολύ στα ζου ζου ζου. Εμένα με πειράζει ακόμα και αυτό γιατί του δίνω λάθος εικόνα, μπορεί αργότερα να νομίζει κι αυτός ότι είναι οκ να είναι έτσι με τη γυναίκα του, αφού έτσι ήταν και οι γονείς του. Αλλά ας μην ζητάω πια και τόσα πολλά. Το είπα στον άντρα μου αυτό μια μέρα κι από τότε μου σκάει κανένα φιλί όταν είναι το μωρό μπροστά. Ίσως εκεί να είναι το ευαίσθητο σημείο του; Και το μωρό γελάει όταν τον βλέπει, μερικές φορές τον διώχνει κιόλας, η μαμά είναι δική μου! Ευτυχώς, υπάρχει ένας άντρας να με αγαπάει, να προσέξω μόνο μη γίνω η κλασική ασφυκτική ελληνίδα μαμά που κρέμεται από τα τέτοια του γιου της (αχ, τι συζητήσεις πάω να ανοίξω, φτου κακά!).

[mata]

A ρε SOl, δεν σου αξιζει κοπελα μου...Φαινεσαι τοσο αξιοπρεπης κι αυτος τοσο...λιγος να το πω;

 

Εγω παντως ειλικρινα ασχετως του τι θα γινει τελικα σου ευχομαι να σου πανε ολα καλα

 

και οσο για τα παιδια σου...ξερω οτι θα ειναι ευτυχισμενα ετσι κι αλλιως.

 

Παραθέτω αυτό της Jean για να δείξω τη σύμφωνη γνώμη μου και να προσθέσω πως, ό,τι κι αν αποφασίσεις στη ζωή σου, να πειστείς ότι είσαι ένας άνθρωπος που αξίζει ευτυχία!!!!!!!Με όποιο τρόπο κι αν την βρείς, εύχομαι να σου χτυπήσει την πόρτα ή να βρείς εσύ την κατάλληλη πόρτα να ανοίξεις!!!!!!!!!!!!!!

[alvadi]

A ρε SOl, δεν σου αξιζει κοπελα μου...Φαινεσαι τοσο αξιοπρεπης κι αυτος τοσο...λιγος να το πω;

 

Εγω παντως ειλικρινα ασχετως του τι θα γινει τελικα σου ευχομαι να σου πανε ολα καλα

 

και οσο για τα παιδια σου...ξερω οτι θα ειναι ευτυχισμενα ετσι κι αλλιως.

 

Παραθέτω αυτό της Jean για να δείξω τη σύμφωνη γνώμη μου και να προσθέσω πως, ό,τι κι αν αποφασίσεις στη ζωή σου, να πειστείς ότι είσαι ένας άνθρωπος που αξίζει ευτυχία!!!!!!!Με όποιο τρόπο κι αν την βρείς, εύχομαι να σου χτυπήσει την πόρτα ή να βρείς εσύ την κατάλληλη πόρτα να ανοίξεις!!!!!!!!!!!!!!

 

Εγώ παραθέτω και τις δύο σας... με έχετε καλύψει.. άλλωστε τι άλλο να πεις?

[katrin]

Τι θα πει θέλω να κοιτά μόνο εμένα και δε θέλω να σχολιάζουμε μαζί άλλες γάμπες;;;; Να κοιτά μόνο εμένα είναι αδύνατον (δεν είπες να αγαπά) και οι γάμπες όταν είναι ωραίες, είναι ωραίες και ας τις κοιτάξει, θα του τις δείξω κι εγώ κιόλας

Ζηλεύω σημαίνει θέλω αποκλειστικότητα, θέλω ν'αγαπά και να κοιτά μόνο εμένα, δεν σχολιάζω μαζί του άλλα οπίσθια ή γάμπες, δεν τον στέλνω σε στριπτίζ!

Όπως βλέπεις καλή μου είπα ΚΑΙ να αγαπά, αλλά δεν το πρόσεξες...Γιατί άραγε δεν το πρόσεξες?

 

Το θέμα είναι να βάζεις όρια σε αυτά τα πράγματα κι αφήστε με να πιστεύω ότι ο καθένας ορίζει τα δικά του όρια και ποτέ ποτέ δεν επιβάλλονται από άλλον. Όταν επιβάλλονται, ο άνθρωπος πασχίσει να τα παραβιάσει, είναι στη φύση του.

Συμφωνώ απόλυτα σ’αυτό, (αυτό που φαντάζομαι ότι ήθελες να πεις δλδ), το θέμα είναι πως απ’ό,τι φαίνεται η σχέση σας δεν τα είχε ποτέ αυτά τα όρια...

 

Βέβαια, όχι μόνο δεν κοιτάει λιγότερο αλλά τώρα που μεγάλωσε και ξέρει και τι έχει στο βρακί του κάνει και σχόλια και φυσικά τα κάνει μπροστά μου γιατί έτσι είχε συνηθίσει.

Βλέπεις λοιπόν?? ΕΣΥ του επέτρεψες να συνηθίσει έτσι!

 

μου λέει "τι σε νοιάζει εσένα κούκλα μου τι λέω σε αυτές τις καρ...λες, αυτές τέτοια σχόλια αξίζουν, εσύ είσαι το κοριτσάκι μου". Και κάθε λογική γυναίκα θα ένιωθε κολακευμένη...

Κάνεις λάθος εδώ! Καμία λογική γυναίκα δεν θα ένιωθε κολακευμένη με τέτοιου είδους σχόλια!!! Μόνο προσβεβλημένη θα μπορούσε να νιώθει και απορώ πώς δεν ένιωθες και σύ έτσι!!

 

Κι εγώ έχω κάνει τσατ, όχι ότι βρήκα κάτι ιδιαίτερο σε αυτό αλλά είχε πλάκα και ήταν εθιστικό. Δεν σημαίνει ότι πούλησα τον άντρα μου.

Είναι πολύ υποκειμενικά τελικά όλα. Για μερικούς ανθρώπους (ανάμεσά τους κι εγώ), το «εθιστικό» chatting είναι (κάποιου είδους) προδοσία...

 

Εμένα με πειράζει ακόμα και αυτό γιατί του δίνω λάθος εικόνα, μπορεί αργότερα να νομίζει κι αυτός ότι είναι οκ να είναι έτσι με τη γυναίκα του, αφού έτσι ήταν και οι γονείς του. Αλλά ας μην ζητάω πια και τόσα πολλά. Το είπα στον άντρα μου αυτό μια μέρα κι από τότε μου σκάει κανένα φιλί όταν είναι το μωρό μπροστά.

Ετσι ήταν και οι γονείς του? Μήπως έτσι ήταν κι αυτός από την αρχή, αλλά δεν το είχες δώσει σημασία πριν?? Θέατρο για το παιδί? Νομίζεις ότι τα παιδιά ξεγελιούνται τόσο εύκολα?

 

Τι να πω κοπέλα μου, σίγουρα αξίζεις την ευτυχία, όλοι οι άνθρωποι την αξίζουν πιστεύω... Το θέμα για μένα είναι τι είναι η ευτυχία για σένα, για τον καθένα είναι ίσως κάτι διαφορετικό...

Νομίζω πως αν ξαναδιάβαζες αυτά που εσύ έχεις γράψει, αν τα διάβαζεις με το μάτι ενός τρίτου ανθρώπου, θα έβλεπες ίσως αυτό που εγώ και κάποιοι άλλοι εδώ μέσα που σου έχουν απαντήσει, βλέπουν...

[sol]

Έκατσα και μίλησα στη μαμά μου αυτές τις μέρες, της τα είπα όλα χαρτί και καλαμάρι, μιλούσαμε με τις ώρες. Το πρώτο που μου είπε είναι "Τα ξέρω, παιδί μου, σε βλέπω ότι δεν είσαι ευτυχισμένη, εγώ είμαι η μάνα σου και τα ξέρω όλα πριν από σένα". Δεν ξέρετε πόσο με ανακούφισε όλο αυτό. Γιατί δε θέλω να στενοχωρήσω τους γονείς μου και αφού το ξέρουν ή το υποψιάζονται σημαίνει ότι δε θα φάνε την κρυάδα της ζωής τους. Πάντα η μαμά μου ήταν αυτή που με καταλάβαινε καλύτερα απ' όλους και μου έδινε τις καλύτερες συμβουλές ακόμα και σε θέματα που δεν περιμένεις (π.χ. τα καλύτερα κομμάτια της ντουλάπας μου με τη μαμά μου τα αγόρασα κι όχι με φίλες) και το ότι δεν μπορούσα να της μιλήσω για την πίκρα μου, μου κόστιζε. Τώρα νιώθω μεγάαααααλη ανακούφιση παρόλο που δεν λύθηκε και κανένα τρομερό πρόβλημα.

 

Πήρα -νομίζω- και μερικές αποφάσεις. Δεν πρόκειται προς το παρόν να χωρίσω ούτε μόνιμα ούτε προσωρινά. Τον χρειάζομαι προς το παρόν έστω και για πρακτικούς λόγους. Θα γεννήσω την άνοιξη και ποιος θα με βοηθήσει; Θα "κάψω" τους γονείς μου κι εκείνος, ελεύθερος, θα βγαίνει για καφεδάκια;;; Δε νομίζω! Όχι ότι είναι αυτός ο κύριος λόγος που δεν τον διώχνω αλλά είναι ο πιο άμεσος στην παρούσα φάση.

 

Συζητήσαμε και με τον άντρα μου κάποια πράγματα, ξενυχτήσαμε ένα όλόκληρο βράδυ συζητώντας, αλλά δεν πολυικανοποιήθηκα. Επιμένει στην άποψή του ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο τραγικά όσο τα βλέπω εγώ. Και γιατί δηλαδή να μην το πιστεύει αυτό αφού για εκείνον δεν είναι τραγικά. Επιμένει ότι με αγαπάει, ότι τίποτα δεν υπάρχει γι΄αυτόν πάνω από την οικογένεια, ότι δε θα μπορούσε να έχει καλύτερη σύντροφο και καλύτερη μαμά για τα παιδιά του. Μέλι έσταζε το στόμα του για μένα.

 

Και τότε τι σου φταίει και δεν με αγκαλιάζεις, δεν με φιλάς, δεν με διεκδικείς ερωτικά; Τι βρίσκεις στις άλλες; Ποιες άλλες, έλεγε, δεν υπάρχουν άλλες, όλες είναι για τα μπάζα, δε με γεμίζουν, μόνο το μου** τους κοιτάνε, για πήδημα ψάχνουν (του τη σπάει που οι γυναίκες "παίζουν τους άντρες" στο θέμα της διεκδίκησης). Γιατί αυτά που λες σε αυτές σταμάτησες να τα λες σε μένα, τον ρωτούσα; Γιατί εσύ με διώχνεις, πήρα την πληρωμένη απάντηση. Γιατί σοβάρεψες. Παλιά "παίζαμε" πιο πολύ, τώρα είσαι μαμά, πώς να σου πω ό,τι λέω σε αυτές;

 

Είπαμε πολλά αλλά ήταν σα να μη με άκουγε, ό,τι κι αν έλεγα μου έλεγε "εσύ είσαι αυτή που θες να χωρίσεις, όχι εγώ, εγώ δεν τα παρατάω". Ναι, ήθελα να πω, δεν τα παρατάς γιατί μια χαρά περνάς. Δεν τα παρατάς αλλά δεν προσπαθείς και για κάτι καλύτερο.

 

Με λίγα λόγια, δεν αποκόμισα πολλά, δεν πήρα απαντήσεις, δεν έβγαλα συμπεράσματα. Όμως, εκείνος σαν κάτι να είδε στην άκρη του τούνελ. Δε λέω ότι είδα τη θεαματική αλλαγή, είδα όμως ότι σκέφτηκε κατιτίς παραπάνω. Μου είπε και 2 γλυκόλογα που βέβαια εμένα μου φάνηκαν σαν να με κορόιδευε, όταν έχεις χρόνια να ακούσεις "μωρό μου" και το ακούς ξαφνικά μια μέρα, φαίνεται ψεύτικο. Α, και δεν κάθεται πια στον υπολογιστή, θέλει λέει να μου αποδείξει ότι το τσατ δεν είναι τόσο σημαντικό για εκείνον όσο νομίζω.

 

Πάντως, να την πω την αμαρτία μου;; Δεν έχω ελπίδες ότι κάποτε θα είμαστε πάλι αγαπημένοι. Νομίζω ότι απλά "δεν το 'χουμε", δεν το είχαμε ποτέ, η νιότη μας ξεγέλασε και η καλοπέραση. Είμαστε πολύ διαφορετικοί, είμαι σαφώς ωριμότερη συναισθηματικά, εγώ μεγάλωσα πολύ, εκείνος πολύ λιγότερο, δεν με ξέρει πια και δεν νομίζω να μπορεί ή να θέλει να με μάθει (π.χ. όταν είναι να μου πάρει κανένα δωράκι, πονοκεφαλιάζει, δεν ξέρει τι θα μου άρεσε αλλά δεν παίρνει και την κολλητή μου τηλέφωνο να της πει "πώς σκατά το λένε το τελευταίο πατσουλί που είπε ότι θέλει να αγοράσει;" και να κάνει έστω την κίνηση).

 

Ζητάω πολλά ρε κορίτσια; Εγώ νομίζω ότι ναι, αλλά δίνω και πολλά γαμώτο. Τον ξέρω τόσο καλά, όπως δεν τον ξέρει η μάνα του, γιατί έκατσα και τον μελέτησα. Ξέρω από πριν αν θα του αρέσει το τάδε παντελόνι, το τάδε φαγητό, το τάδε μπαρ, η τάδε γκόμενα, το τάδε τραγούδι. Και το ξέρει κι εκείνος, το λέει, το καυχιέται κιόλας. Αλλά δε μπαίνει στην ίδια διαδικασία και για μένα. Κι αυτό ούτε επιβάλλεται, ούτε μαθαίνεται, ή τό 'χεις ή όχι. Τελικά αγαπάει πιο πολύ από καθετί τον εαυτό του.

[Jean]

Sol μου, κανε υπομονη να γεννησεις και εχω την αισθηση οτι καποια πραγματα θα εχουν αλλαξει μεχρι τοτε... Νομιζω οτι τελικα δεν ειναι τοσο κακος, απλα λιγο στον κοσμο του... και κατα εναν περιεργο τροπο το οτι σ' αγαπαει το πιστευω κι εγω...Ισως η πολλη ελευθερια που του εδωσες μεσα στη σχεση τον εκανε καπως να χασει τη μπαλα και περναει σε εκνευριστκο βαθμο τα ορια αλλα νομιζω οτι αν σε χασει θα γκρεμιστει η γη κατω απ΄τα ποδια του. Αυτο τουλαχιστον αποκομιζω σαν συμπερασμα διαβαζοντας το τελευτιο του ποστ...

[katrin]

Είμαστε πολύ διαφορετικοί, είμαι σαφώς ωριμότερη συναισθηματικά, εγώ μεγάλωσα πολύ, εκείνος πολύ λιγότερο, δεν με ξέρει πια και δεν νομίζω να μπορεί ή να θέλει να με μάθει (π.χ. όταν είναι να μου πάρει κανένα δωράκι, πονοκεφαλιάζει, δεν ξέρει τι θα μου άρεσε αλλά δεν παίρνει και την κολλητή μου τηλέφωνο να της πει "πώς σκατά το λένε το τελευταίο πατσουλί που είπε ότι θέλει να αγοράσει;" και να κάνει έστω την κίνηση).

 

Ζητάω πολλά ρε κορίτσια; Εγώ νομίζω ότι ναι, αλλά δίνω και πολλά γαμώτο. Τον ξέρω τόσο καλά, όπως δεν τον ξέρει η μάνα του, γιατί έκατσα και τον μελέτησα. Ξέρω από πριν αν θα του αρέσει το τάδε παντελόνι, το τάδε φαγητό, το τάδε μπαρ, η τάδε γκόμενα, το τάδε τραγούδι. Και το ξέρει κι εκείνος, το λέει, το καυχιέται κιόλας. Αλλά δε μπαίνει στην ίδια διαδικασία και για μένα. Κι αυτό ούτε επιβάλλεται, ούτε μαθαίνεται, ή τό 'χεις ή όχι. Τελικά αγαπάει πιο πολύ από καθετί τον εαυτό του.

 

Ετοιμαζόμουν να σου γράψω τα παρακάτω, όταν είδα ότι τα ξέρεις ήδη!

Φαίνεται ότι είχατε μία χαλαρή σχέση, ερωτευτήκατε όταν ήσασταν νεότεροι, και μεγαλώνοντας εσύ άρχισες - χωρίς να το έχεις ούτε εσύ συνειδητοποιήσει καλά καλά - να ζητάς κάτι βαθύτερο και ουσιαστικότερο από το χαβαλέ και το απλό - έστω και καλό, δεν έχει σημασία - σεξ.

 

Το πρόβλημα ίσως άρχισε να δημιουργείται από το γεγονός ότι ο άντρας σου δεν ωρίμασε και τόσο, ή ωρίμασε προς άλλη κατεύθυνση από τη δική σου. Και δεν αποζητάτε πια τα ίδια πράγματα.

 

Και εκείνος απορεί πραγματικά, γιατί εσύ τώρα φαίνεται να μην ικανοποιείσαι με τα ψίχουλα προσοχής που σου δίνει (ενώ ίσως παλιά δεν ζητούσες περισσότερα). Και να αντιδράς στην προσοχή που αυτός δίνει στις "άλλες", ενώ παλιότερα όχι μόνο δεν το έκανες, αλλά τον βοηθούσες κιόλας.

 

Δυστυχώς αυτό συμβαίνει πολλές φορές σε ζευγάρια που είναι μαζί από την εφηβική ηλικία. Μεγαλώνοντας οι απόψεις τους διαφοροποιούνται...

 

Κοίτα να γεννήσεις με το καλό, και να κοιτάξεις τον εαυτό σου. Να διεκδικήσεις αυτά που σου ανήκουν ως γυναίκα (προσοχή, τρυφερότητα, αποκλειστικότητα). Μην αρκείσαι στα ψίχουλα. Κι αν αυτά μπορεί να σου τα δώσει ο πατέρας των παιδιών σου, ακόμη καλύτερα. Αν όχι, τότε φύγε και αναζήτησέ τα αλλού.

Η ζωή είναι πολύ μικρή για να την σπαταλούμε περιμένοντας κάτι που δεν μπορούν να μας δώσουν...

[Sam]

Πήρα -νομίζω- και μερικές αποφάσεις. Δεν πρόκειται προς το παρόν να χωρίσω ούτε μόνιμα ούτε προσωρινά. Τον χρειάζομαι προς το παρόν έστω και για πρακτικούς λόγους. Θα γεννήσω την άνοιξη και ποιος θα με βοηθήσει; Θα "κάψω" τους γονείς μου κι εκείνος, ελεύθερος, θα βγαίνει για καφεδάκια;;; Δε νομίζω! Όχι ότι είναι αυτός ο κύριος λόγος που δεν τον διώχνω αλλά είναι ο πιο άμεσος στην παρούσα φάση..

 

Συγνώμη αλλά προσωπικά δεν μου αρέσουν αυτές οι απόψεις αισθάνομαι

ότι χρησιμοποιείται ένας άνθρωπος (όποιος και να είναι αυτός) για λάθος λόγους...

Δηλαδή δεν μου κάνει τον κρατάω γιατί τον έχω ανάγκη και μετά τον

πετάω σαν στυμμένη λεμονόκουπα και δεν ξέρει ούτε καν από που του ήρθε?

 

εύχομαι να κατάλαβα λάθος......

[sol]

Τι θα πει θέλω να κοιτά μόνο εμένα και δε θέλω να σχολιάζουμε μαζί άλλες γάμπες;;;; Να κοιτά μόνο εμένα είναι αδύνατον (δεν είπες να αγαπά) και οι γάμπες όταν είναι ωραίες, είναι ωραίες και ας τις κοιτάξει, θα του τις δείξω κι εγώ κιόλας

Ζηλεύω σημαίνει θέλω αποκλειστικότητα, θέλω ν'αγαπά και να κοιτά μόνο εμένα, δεν σχολιάζω μαζί του άλλα οπίσθια ή γάμπες, δεν τον στέλνω σε στριπτίζ!

Όπως βλέπεις καλή μου είπα ΚΑΙ να αγαπά, αλλά δεν το πρόσεξες...Γιατί άραγε δεν το πρόσεξες?

 

Το θέμα είναι να βάζεις όρια σε αυτά τα πράγματα κι αφήστε με να πιστεύω ότι ο καθένας ορίζει τα δικά του όρια και ποτέ ποτέ δεν επιβάλλονται από άλλον. Όταν επιβάλλονται, ο άνθρωπος πασχίσει να τα παραβιάσει, είναι στη φύση του.

Συμφωνώ απόλυτα σ’αυτό, (αυτό που φαντάζομαι ότι ήθελες να πεις δλδ), το θέμα είναι πως απ’ό,τι φαίνεται η σχέση σας δεν τα είχε ποτέ αυτά τα όρια...

 

Βέβαια, όχι μόνο δεν κοιτάει λιγότερο αλλά τώρα που μεγάλωσε και ξέρει και τι έχει στο βρακί του κάνει και σχόλια και φυσικά τα κάνει μπροστά μου γιατί έτσι είχε συνηθίσει.

Βλέπεις λοιπόν?? ΕΣΥ του επέτρεψες να συνηθίσει έτσι!

 

μου λέει "τι σε νοιάζει εσένα κούκλα μου τι λέω σε αυτές τις καρ...λες, αυτές τέτοια σχόλια αξίζουν, εσύ είσαι το κοριτσάκι μου". Και κάθε λογική γυναίκα θα ένιωθε κολακευμένη...

Κάνεις λάθος εδώ! Καμία λογική γυναίκα δεν θα ένιωθε κολακευμένη με τέτοιου είδους σχόλια!!! Μόνο προσβεβλημένη θα μπορούσε να νιώθει και απορώ πώς δεν ένιωθες και σύ έτσι!!

 

Κι εγώ έχω κάνει τσατ, όχι ότι βρήκα κάτι ιδιαίτερο σε αυτό αλλά είχε πλάκα και ήταν εθιστικό. Δεν σημαίνει ότι πούλησα τον άντρα μου.

Είναι πολύ υποκειμενικά τελικά όλα. Για μερικούς ανθρώπους (ανάμεσά τους κι εγώ), το «εθιστικό» chatting είναι (κάποιου είδους) προδοσία...

 

Εμένα με πειράζει ακόμα και αυτό γιατί του δίνω λάθος εικόνα, μπορεί αργότερα να νομίζει κι αυτός ότι είναι οκ να είναι έτσι με τη γυναίκα του, αφού έτσι ήταν και οι γονείς του. Αλλά ας μην ζητάω πια και τόσα πολλά. Το είπα στον άντρα μου αυτό μια μέρα κι από τότε μου σκάει κανένα φιλί όταν είναι το μωρό μπροστά.

Ετσι ήταν και οι γονείς του? Μήπως έτσι ήταν κι αυτός από την αρχή, αλλά δεν το είχες δώσει σημασία πριν?? Θέατρο για το παιδί? Νομίζεις ότι τα παιδιά ξεγελιούνται τόσο εύκολα?

 

Τι να πω κοπέλα μου, σίγουρα αξίζεις την ευτυχία, όλοι οι άνθρωποι την αξίζουν πιστεύω... Το θέμα για μένα είναι τι είναι η ευτυχία για σένα, για τον καθένα είναι ίσως κάτι διαφορετικό...

Νομίζω πως αν ξαναδιάβαζες αυτά που εσύ έχεις γράψει, αν τα διάβαζεις με το μάτι ενός τρίτου ανθρώπου, θα έβλεπες ίσως αυτό που εγώ και κάποιοι άλλοι εδώ μέσα που σου έχουν απαντήσει, βλέπουν...

 

Αισθάνομαι μια μικρή επίθεση. Αν την αισθάνθηκες κι εσύ με το δικό μου ποστ, ζητώ συγνώμη, δεν ήταν αυτή η πρόθεσή μου, απλά ήθελα να πω ότι δεν είναι όλες οι σχέσεις ίδιες και αυτό που εσένα σου φαίνεται αδιανόητο, εμένα μου φαίνεται φυσιολογικό.

 

Τώρα το αν ξεγελάω το παιδί μου και τα λοιπά, τα είπα και παραπάνω. Κι αν το ξεγελάω, σταυρώστε με, που λέει και το άσμα, το παραδέχομαι, ΔΕΝ έχω την τέλεια σχέση, κι ο έλεγχος μου έχει ξεφύγει, και θέατρο παίζω πού και πού, και η τέλεια μάνα σίγουρα δεν είμαι. Να υποθέσω ότι το να μη θες να χωρίσεις πριν εξαντλήσεις τα όρια κάνει τελικά τόσο κακό στα παιδιά όσο και το να χωρίσεις; (το τελευταίο είναι γενικό, δεν απευθύνομαι ειδικά σε σένα). Καμιά χωρισμένη υπάρχει να μας πει τη γνώμη της;;;

[sol]

Πήρα -νομίζω- και μερικές αποφάσεις. Δεν πρόκειται προς το παρόν να χωρίσω ούτε μόνιμα ούτε προσωρινά. Τον χρειάζομαι προς το παρόν έστω και για πρακτικούς λόγους. Θα γεννήσω την άνοιξη και ποιος θα με βοηθήσει; Θα "κάψω" τους γονείς μου κι εκείνος, ελεύθερος, θα βγαίνει για καφεδάκια;;; Δε νομίζω! Όχι ότι είναι αυτός ο κύριος λόγος που δεν τον διώχνω αλλά είναι ο πιο άμεσος στην παρούσα φάση..

 

Συγνώμη αλλά προσωπικά δεν μου αρέσουν αυτές οι απόψεις αισθάνομαι

ότι χρησιμοποιείται ένας άνθρωπος (όποιος και να είναι αυτός) για λάθος λόγους...

Δηλαδή δεν μου κάνει τον κρατάω γιατί τον έχω ανάγκη και μετά τον

πετάω σαν στυμμένη λεμονόκουπα και δεν ξέρει ούτε καν από που του ήρθε?

 

εύχομαι να κατάλαβα λάθος......

 

Το παιδί δεν το έκανα μόνη μου, γιατί να το μεγαλώσω μόνη μου; Δεν είμαι part time γονιός, γιατί να είναι εκείνος; Θα τον χρησιμοποιήσω για κάτι που είναι και δικό του χρέος;

 

Και να τονίσω ότι εδώ λέω τι θα κάνω εγώ, τι ταιριάζει σε μένα, όχι τι συμβουλεύω να κάνουν άλλοι. Εσύ στη θέση μου, μπορεί να τον έδιωχνες. Εννοώ, επειδή λέω κάτι διαφορετικό απ' ότι πιστεύετε, μην το παίρνετε ότι σας κατηγορώ γι' αυτό. Απλά έτυχε εδώ να μιλάμε σε πραγματική βάση για κάτι που αφορά εμένα και γι΄αυτό έχω το θάρρος να τα λέω κάπως "κάθετα".

[Sam]

sol έγραψε

 

Το παιδί δεν το έκανα μόνη μου, γιατί να το μεγαλώσω μόνη μου; Δεν είμαι part time γονιός, γιατί να είναι εκείνος; Θα τον χρησιμοποιήσω για κάτι που είναι και δικό του χρέος;

Δεν εννούσα αυτό μην παρερμηνεύεις τα λόγια μου!!!

Θεωρώ σωστό να τον ενημερώσεις από πριν για τις αποφάσεις σου και

για τον τρόπο που θα ήθελες να συμμετέχει στη ζωή των παιδιών σου

κι όχι να βρεθεί μπροστά σε καταστάσεις που δεν θα ξέρει από που προκύψανε....

Δεν φταίει μόνο εκείνος αν το φιλαράκι του αποφάσισε να αλλάξει την πορεία της ζωής του και δεν ικανοποιείται με αυτά που του προσφέρει και σίγουρα

δεν καταλαβαίνει γιατί αλλάξαν τα πιστεύω σου για την σχέση σας...

[katrin]

Όπως ίσως θα έχεις ήδη διαπιστώσει και με το προηγούμενο post μου, Sol, καμία επίθεση από μέρους μου προς εσένα δεν υφίσταται. Αυτά που σου έγραψα, ήταν αποσπάσματα από δικά σου post - δικά σου λόγια - και τα έγραψα για να δεις και εσύ πόσο αλλόκοτα ακούγονται. Αλλωστε κάπου κάπου κι εσύ το παραδέχεσαι ότι σε ενοχλούν...

 

Οσον αφορά το παιδί σου, σε καμία - μα καμία περίπτωση δεν εννοούσα ότι δεν το μεγαλώνεις σωστά, ή ότι δεν θα έκανες το παν για να είναι ευτυχισμένο κ.λ.π. Μάλλον παρεξηγήθηκαν τα λόγια μου. Αυτό που ήθελα να πω - και δεν αφορούσε τα συναισθήματα του παιδιού - είναι ότι δεν έχει κανένα νόημα το φιλί όταν είναι απλώς "για τα μάτια" και δεν έχει κρύβει μέσα του συναισθήματα!

 

Λες ότι "...αυτό που εσένα σου φαίνεται αδιανόητο, εμένα μου φαίνεται φυσιολογικό." Ναι? Είσαι σίγουρη ότι είναι έτσι? Αν ναι, τότε γιατί διαμαρτύρεσαι λέγοντας στον άντρα σου "Τι βρίσκεις στις άλλες;"

Μήπως γιατί πλέον δεν σου φαίνεται κι εσένα τόσο φυσιολογικό αυτό που κάνει?...

 

Σε μία γραπτή "συζήτηση" δεν μπορείς να εκφραστείς άμεσα και αποτελεσματικά. Αυτό που σου απαντώ π.χ. εγώ έρχεται καθυστερημένα και πολλές φορές παρερμηνεύεται.

 

Θα σου πω όμως ξανά ένα πράγμα. Διάβασε προσεκτικά αυτά που εσύ έχεις γράψει. Γράψε και σε ένα δικό σου χαρτί, όχι στο internet αν θέλεις, τι ποραγματικά σε ενοχλεί στη σχέση σου. Νομίζω ότι αυτά που θα δεις θα εκπλήξουν και εσένα την ίδια.

[xrysalis]

Ζητάω πολλά ρε κορίτσια; Εγώ νομίζω ότι ναι, αλλά δίνω και πολλά γαμώτο. Τον ξέρω τόσο καλά, όπως δεν τον ξέρει η μάνα του, γιατί έκατσα και τον μελέτησα. Ξέρω από πριν αν θα του αρέσει το τάδε παντελόνι, το τάδε φαγητό, το τάδε μπαρ, η τάδε γκόμενα, το τάδε τραγούδι. Και το ξέρει κι εκείνος, το λέει, το καυχιέται κιόλας. Αλλά δε μπαίνει στην ίδια διαδικασία και για μένα. Κι αυτό ούτε επιβάλλεται, ούτε μαθαίνεται, ή τό 'χεις ή όχι.

Αχχχ κάποτε τα είχα σκεφτεί κι εγώ αυτά! ακριβώς έτσι! ξέρεις που κατέληξα; ε; 15 χρόνια σχέσης είναι αυτά! αλίμονο αν δεν τους ξέραμε... (κι εμείς τόσα μετράμε ) το κακό είναι πως οι άντρες μεγαλώνουν και οριμάζουν με χρονοκαθυστέρηση και επίσης δύσκολα καταλαβαίνουν αυτή την ανάγκη της γυναίκας! Εμένα προσωπικά κάποτε μου είπε... αφού με ξέρεις... γιατί σκας;;; Βέβαια, νευριάζω πχ όταν ακόμη δε θυμάται πως το γάλα μου το πίνω με ζάχαρη ...

καταλήγω λοιπόν πως την απάντηση την έδωσες μόνη σου! αυτό ούτε επιβάλλεται, ούτε μαθαίνεται, ή τό 'χεις ή όχι

κι επειδή δεν το έχουν και το ξέρουμε καλάααααααα, δε μπορούμε να το επιβάλλουμε! άρα; ζούμε με αυτό! το ξεπερνάμε και μαθαίνουμε να εισπράτουμε, να νοιώθουμε και να βλέπουμε τα πράγματα αλλιώς! όπως ξέρουμε πως μας τα δίνουν

πίστεψέ με! σε αυτόν τον τομέα τουλάχιστον έτσι πρέπει!!

στα υπόλοιπα με κάλυψαν οι

Εγω παντως ειλικρινα ασχετως του τι θα γινει τελικα σου ευχομαι να σου πανε ολα καλα

και οσο για τα παιδια σου...ξερω οτι θα ειναι ευτυχισμενα ετσι κι αλλιως.

 

Παραθέτω αυτό της Jean για να δείξω τη σύμφωνη γνώμη μου και να προσθέσω πως, ό,τι κι αν αποφασίσεις στη ζωή σου, να πειστείς ότι είσαι ένας άνθρωπος που αξίζει ευτυχία!!!!!!!Με όποιο τρόπο κι αν την βρείς, εύχομαι να σου χτυπήσει την πόρτα ή να βρείς εσύ την κατάλληλη πόρτα να ανοίξεις!!!!!!!!!!!!!!

 

Aχ βρε Jean... όσα ήθελα να συμπληρώσω...

Sol μου, κανε υπομονη να γεννησεις και εχω την αισθηση οτι καποια πραγματα θα εχουν αλλαξει μεχρι τοτε... Νομιζω οτι τελικα δεν ειναι τοσο κακος, απλα λιγο στον κοσμο του... και κατα εναν περιεργο τροπο το οτι σ' αγαπαει το πιστευω κι εγω...Ισως η πολλη ελευθερια που του εδωσες μεσα στη σχεση τον εκανε καπως να χασει τη μπαλα και περναει σε εκνευριστκο βαθμο τα ορια αλλα νομιζω οτι αν σε χασει θα γκρεμιστει η γη κατω απ?τα ποδια του. Αυτο τουλαχιστον αποκομιζω σαν συμπερασμα διαβαζοντας το τελευτιο του ποστ...

[sunsun]

Σιγά το βούρδουλα η τσατοαπαγόρευση! Αφού και εσένα σε ενοχλεί... Εμείς, ας πούμε, έχουμε συμφωνήσει αν είναι να βγούμε χωριστά (όχι τώρα με το μωρό, πριν), να γυρνάμε πριν τη μία η ώρα ώστε να μην έχει κοιμηθεί ο άλλος, με εξαίρεση τα μπατσελορ που επιτρέπονται. Η αγάπη θέλει όρια, και λίγη ζήλια δεν βλάπτει.

 

Η γνώμη μου είναι να μη σκέφτεσαι τώρα το διαζύγιο και να μην τα ζητάς όλα. Η ζωή είναι γεμάτη αδικία, αλλά αυτά που περνάς δεν είναι και τόσο τραγικά. Συμφωνώ με τον άνδρα σου, λοιπόν. Επίσης, δεν φαίνεται ωραίο το οτι ποστάρεις μόνο αυτά τα οποία σε ενοχλούν και στα οποία διαφωνείς. Βέβαια μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις, αλλά εδώ φιλικά "μιλάμε". Στα μάτια μου να ξέρεις οτι έπεσες μετά τα τελευταία ποστ. Χέστηκες βέβαια.

 

Καλή εγκυμοσύνη εύχομαι, και με το καλό το δεύτερο μωράκι... Καλή συνέχεια

[sol]

Επίσης, δεν φαίνεται ωραίο το οτι ποστάρεις μόνο αυτά τα οποία σε ενοχλούν και στα οποία διαφωνείς. Βέβαια μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις, αλλά εδώ φιλικά "μιλάμε". Στα μάτια μου να ξέρεις οτι έπεσες μετά τα τελευταία ποστ. Χέστηκες βέβαια.

 

Καλή εγκυμοσύνη εύχομαι, και με το καλό το δεύτερο μωράκι... Καλή συνέχεια

 

Όχι, όχι, απαντώ σε αυτά που θεωρώ ότι δεν έχουν καταλάβει τι εννοώ ή ότι έχουν οδηγηθεί σε λάθος συμπεράσματα επειδή δεν με γνωρίζουν και είναι πολύ λογικό να συμβαίνει. Γι' αυτό ποστάρω, για να εξηγήσω, επείδή από τα γραφόμενά μου μπορεί κάποιος να νομίζει κάτι που δεν είμαι ή που δεν ισχύει.

 

Όσο για το "πέσιμό" μου... γράφω επειδή με ωφελεί, δεν το κάνω ούτε για να ανέβω, ούτε για να πέσω, δεν ήξερα ότι "βαθμολογούμαι". Πάντως, σπανίως με συμπαθεί ο πολύς κόσμος οπότε no hard feelings που λένε. Το περίεργο θα ήταν να με είχες σε εκτίμηση! Ευχαριστώ πολύ πολύ για τις ευχές και γενικά ξανα-ευχαριστώ που αφιερώνετε τον χρόνο σας για να με βοηθάτε.

[sesame]

Λοιπόν...

 

Εγώ θα του απαγόρευα πάντως το τσατ με 20άρες... μπροστά μου. Απαγόρευση ρητή και αμετάκλειτη. Έτσι, χουντικά. Βασανιστικά. Αυτό είναι μια μορφή διεκδίκησης και μπορεί να τον αφυπνίσει. Ζήτα του πράγματα και μη δεχτείς όχι. Νομίζω του χρειάζεται... και θα του αρέσει κιόλας.

 

Εγώ πάλι θα του το απαγόρευα γενικώς....δεν είναι δυνατόν δυο άνθρωποι που υποτίθεται ότι έχουν οικογένεια να τσατάρουν και να γκομενίζουν....ουδεπόποτε!!!!!!!!

 

Είναι! Εγώ πιστεύω ότι είναι. Ο γάμος δεν είναι κλούβα κι εγώ δεν είμαι μπάτσος να απαγορεύω τίποτα. ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ πρέπει να αντιλαμβανόμαστε πότε περνάμε αυτή τη λεπτή κόκκινη γραμμή που κάνει κακό στον διπλανό μας (θεέ μου, πολύ χριστιανική ακούγομαι και δεν είμαι!). Ρε κορίτσια, δεν χάλασε η σχέση από το τσατ. Ας με χάιδευε εμένα όπως παλιά κι ας έπαιζε και στο τσατ να περνάει η ώρα, να νιώθει και πιο επιθυμητός... δεν υπάρχουν ιδανικές καταστάσεις, δεν έχω την ψευδαίσθηση ότι μετά από τόσα χρόνια θα με βλέπει γυμνή και θα έχει ρίγη, ούτε εγώ το παθαίνω εδώ που τα λέμε. Αν θέλει να εξιτάρει τη φαντασία του με το τσατ, ας το κάνει, χέστηκα (ουπς, σόρυ). Κι εγώ έχω κάνει τσατ, όχι ότι βρήκα κάτι ιδιαίτερο σε αυτό αλλά είχε πλάκα και ήταν εθιστικό. Δεν σημαίνει ότι πούλησα τον άντρα μου.

 

Τέλος πάντων, με παρασύρατε σε συζήτηση που απέχει πολύ από τη ουσία του προβλήματός μου, εμάς είναι το τελευταίο που μας απασχολεί στις συζητήσεις μας (εννοώ εμένα και τον άντρα μου).

 

Ίσως έπρεπε να είναι το πρώτο....

Όταν το μυαλό είναι αλλού στα τσαταρίσματα και στα παιχνίδια δεν έχεις μυαλό για άλλα πράγματα...ούτε όταν η σχέση σου είναι καλά έχεις ανάγκη από τσαταρίσματα, παιχνίδια κι αηδίες....αντιστρόφως ανάλογα είναι αυτά τα δυό...

με λυπεί που το θεωρείς δεδομένο....

με λυπεί που ελαφρά τη καρδία το έκανες κι εσύ...

Με λυπεί, αλλά και μου δείχνει πόσο σοβαρά αντιμετωπίζετε ο ένας τον άλλο...

Όχι δεν είναι η οικογένεια πάνω από όλα για σας....είναι η ιδέα την οικογένειας....δυστυχώς αυτή η μικρή διαφορά κάνει και την πραγματική διαφορά...

Δεν είναι οικογένεια αυτό είναι παντομίμα....

Κάνω πως έχω άντρα, κάνω πως φιλάω κάνω τον ευτυχισμένο μπροστά στο παιδί....για να μην το πληγώσω τάχα...

Το ποιος κοροϊδεεύει ποιον σε αυτή την υπόθεση θα το βρείτε μεταξύ σας...αν το βρείτε ποτέ....

Όσο για την απαγόρευση το εξήγησα παρακάτω...φυσικά και η ουσία είναι να το καταλάβει μόνος του...

Αλλά εσείς το θεωρείτε φυσιολογικό.....από δω η γυναίκα μου κι από δω τα μ@@νιά.....εμ δεν είναι έτσι....

Κι αυτό φαίνεται από τη μοναξιά και την απογοήτευση που βιώνεις...

Όλα είναι σχετικά λοιπόν και όλα επηρεάζουν....

[sol]

Δεν είναι οικογένεια αυτό είναι παντομίμα....

 

Εγώ στη θέση σου δε θα ήμουν τόσο απόλυτη.

[sesame]

Δεν είναι οικογένεια αυτό είναι παντομίμα....

 

Εγώ στη θέση σου δε θα ήμουν τόσο απόλυτη.

 

 

Είμαι απόλυτη σε ότι αφορά τις θέσεις μου και στο τι θέλω εγώ...

Στο πως ερμηνεύει ο καθένας τις λέξεις ή στο τι νομίζει καλό ή κακό δεν είμαι απόλυτη...και είναι και δικαιώματά του άλλωστε...απλά συζητάμε....

Αν όμως σε ευχαριστούσε αυτή η κατάσταση θα σου έλεγα μπράβο....

Τώρα όμως?

[Jean]

Βρε παιδια, χαλαρωστε λιγο (και απευθυνομαι γενικα) δεν χρειαζεται να γινομαστε επιθετικοι. Η κοπελα μας τιμα εξομολογουμενη τον προβληματισμο της. Αν διαφωνουμε σε κατι ας το κανουμε σε ηπιους τονους. Ποιος ειναι ο καθενας μας δηλαδη για να υποδυθει το δικαστη; Εγω βλεπω μια γυναικα, μια μαμα με ενα παιδι στην αγκαλια κι αλλο ενα στην κοιλια να προσπαθει για το καλυτερο, ισως εξιδανικευοντας καπου τα πραγματα, αλλες φορες ενδεχομενως κανοντας λαθη αλλα ποιος απο μας δεν κανει; Και ποιος ειναι αυτος που εχει την τελεια σχεση... γιατι εγω ας πουμε δεν την εχω αλλα προσπαθω οπως ολοι μας κι εχω κι εγω τα προβληματα μου οπως κι εσεις αλλοι σε εντονοτερο βαθμο αλλοι σε πιο ηπιο αλλα νομιζω οτι απο τη διαδικασια της συζητησης ωφελουμαστε ολοι (αλλιως δεν θα εκτοξευοταν μεσα σε λιγες μερες σε τοσο δημοφιλες θεμα)... Κι εγω διαφωνω σε πολλα σημεια με τη Sol αλλα δεν μπορω παρα να της αναγνωρισω την αγνη και αδολη προθεση της, την αξιοπρεπεια και την εντιμοτητα. Χαλαρα... συζητηση κανουμε...

[vera]

Και ποιος ειναι αυτος που εχει την τελεια σχεση... γιατι εγω ας πουμε δεν την εχω αλλα προσπαθω οπως ολοι μας κι εχω κι εγω τα προβληματα μου οπως κι εσεις αλλοι σε εντονοτερο βαθμο αλλοι σε πιο ηπιο αλλα νομιζω οτι απο τη διαδικασια της συζητησης ωφελουμαστε ολοι (αλλιως δεν θα εκτοξευοταν μεσα σε λιγες μερες σε τοσο δημοφιλες θεμα)...

 

Σωστα.....

[sesame]

Επιθετικοί?

Συγνώμη αν εγώ φάνηκα έτσι...δεν ήταν αυτός ο σκοπός μου....

Είπαμε τέλειο δεν υπάρχει.....ο καθένας όμως ξέρει τι τον κάνει ευτυχισμένο και πως θα ήθελε να ζει...

Αυτό που μου τη δίνει εμένα είναι ότι όλο και περισσότερο οι άνθρωποι "βολεύονται" σε καταστάσεις....ή απλά ζουν στο ψέμα..

Προσωπική μου άποψη πάντα, αλλά η αλήθεια είναι καλύτερη...

[Athena]

Βρε παιδια, χαλαρωστε λιγο (και απευθυνομαι γενικα) δεν χρειαζεται να γινομαστε επιθετικοι. Η κοπελα μας τιμα εξομολογουμενη τον προβληματισμο της. Αν διαφωνουμε σε κατι ας το κανουμε σε ηπιους τονους. Ποιος ειναι ο καθενας μας δηλαδη για να υποδυθει το δικαστη; Εγω βλεπω μια γυναικα, μια μαμα με ενα παιδι στην αγκαλια κι αλλο ενα στην κοιλια να προσπαθει για το καλυτερο, ισως εξιδανικευοντας καπου τα πραγματα, αλλες φορες ενδεχομενως κανοντας λαθη αλλα ποιος απο μας δεν κανει; Και ποιος ειναι αυτος που εχει την τελεια σχεση... γιατι εγω ας πουμε δεν την εχω αλλα προσπαθω οπως ολοι μας κι εχω κι εγω τα προβληματα μου οπως κι εσεις αλλοι σε εντονοτερο βαθμο αλλοι σε πιο ηπιο αλλα νομιζω οτι απο τη διαδικασια της συζητησης ωφελουμαστε ολοι (αλλιως δεν θα εκτοξευοταν μεσα σε λιγες μερες σε τοσο δημοφιλες θεμα)... Κι εγω διαφωνω σε πολλα σημεια με τη Sol αλλα δεν μπορω παρα να της αναγνωρισω την αγνη και αδολη προθεση της, την αξιοπρεπεια και την εντιμοτητα. Χαλαρα... συζητηση κανουμε...

Συμφωνω απολυτα μαζι σου.Και ειναι κατι πολυ προσωπικο και θελει πολυ δυναμη νατο μοιραστεις.Σε τετοιες περιπτωσεις δεν μπορεις να τα ελεγξεις ολα.Ειναι πολυ φυσικο να βγαινει η ενταση και η ανασφαλεια και μερικες φορες να προσποιησε οτι ολα ειναι καλα.Γινονται και λαθη και θα γινουν κι αλλα στην πορεια ως προς τα παιδια μας και απο ολους μας.Οσο το γνωριζουμε καλο ειναι να γινονται αυτα με το μικροτερο κοστος.

[Jean]

Sesame μου καταρχην δεν απευθυνθηκα ονομαστικα. Ο καθε ανθρωπος παιρνει τις κρισιμες αποφασεις για τη ζωή του οταν αισθανθει ετοιμος και φυσικα το να κανει λαθη καποιος ειναι ανθρωπινο. Μην τρελαινεσαι οταν βλεπεις ανθρωπους να βολευονται οπως λες (η sol παρεπιπτοντως δεν μου φαινεται να βολευεται αλλιως δεν θα ανεφερε τιποτα απ' ολα αυτα) ας ειμαστε λιγο επιεικεις με τους ανθρωπους για να ειναι κι αυτοι αυριο μεθαυριο μ' εμας...

[fistikaki]

εμενα μ αρεσει αυτη η συζητηση.Ξελαμπικαρει κι ο εγκεφαλος ρε παιδι μου να ακους διαφορετικες αποψεις σε θεματα που σ ενδιαφερουν... φουντ φορ θοουτ

[Athena]

Προσωπική μου άποψη πάντα, αλλά η αλήθεια είναι καλύτερη...

και η sol την δικη της αληθεια μοιραζεται.