Μοναξιά

[alvadi]

όχι κορίτσι μου! βλέπεις το μωρό σου και χαμογελάς! Κλωτσαει το έμβρυο και ξαναχαμογελάς......Αυτή πρεπει να ειναι η ζωή σου με χαμόγελο!

[gavrias]

όχι κορίτσι μου! βλέπεις το μωρό σου και χαμογελάς! Κλωτσαει το έμβρυο και ξαναχαμογελάς......Αυτή πρεπει να ειναι η ζωή σου με χαμόγελο!

[fistikaki]

Βρε συ Sol, να σε ρωτησω κατι. Ο αντρας σου, σε βλεπει, προφανως, να εισαι πολλες ωρες στον υπολογιστη.Σε ρωταει τι κανεις? ενδιαφερεται σε ποιο σαιτ εισαι, και πιθανων, με ποιον μιλας?

 

στο λεω αυτο, γιατι ο δικος μου εχει ψιλολυσσαξει.Περναει διαρκως πανω απο το κεφαλι μου και ριχνει και κρυφες ματιες...

 

σκεφτομαι οτι, αν και ειμαι 15 μερων λεχωνα, με μαλλι τζιβα, στραβωπατημενες παντοφλες, λερωμενο νυχτικο απο γαλα και γουλιες και το βλεμμα του τρελου απο τα ψυχοσωματικα και τα ξενυχτια, ο χριστιανος ριχνει και μια ματια, εχοντας στο νου, οτι ναι, λοιπον, ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΓΚΟΜΕΝΙΖΩ!! Οσο ελεεινη και παρανοικη μπορει να ειναι αυτη η σκεψη που (πιθανων) να περναει απο το μυαλο του,μη σας πω ψεμματα... με ψιλοκολακευει. Ισως δηλαδη, να μη με σκεφτεται μονο ως ενα πραγμα που εκανε παιδι, βγαζει γαλα και ξεσκατιζει, αλλα ισως καπου να του θυμιζω και γυναικα και μαλιστα καποια ικανη να του την κανει!!!

 

Τον δικο σου, τον βλεπεις να συμπεριφερεται ετσι? σου δειχνει ποτε μικρα, καθημερινα πραγματακια που να σε κανουν να πιστευεις, οτι ναι ρε παιδι μου, στη τελικη, με νιωθει γυναικα του!

[almak]

...... φίλη sol καταρχίν έθιξα τη συμπεριφορά .........

φωνή βοώντος εν τη ερήμο.

 

Δεν σκέφτηκα ούτε στιγμή ότι θα μπορούσα να μείνω έγκυος γιατί είπαμε, το σώμα δεν είχε ακόμα συνέλθει

όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια.

 

Jean η εγκυμοσύνη δεν μπορεί να είναι συγχωροχάρτι συνεχός για ότι λέμε και γράφουμε. Και καλά που πριν είκοσι χρόνια οι γυναίκες δεν ήξεραν τι πράγματι συμβαίνει στην ψυχοσύνθεσή τους από το ορμονολογικό πανηγύρι που γίνετε μέσα τους , σήμερα όμως γνωρίζουν πολλά και τα διαβάζουν εδώ μέσα , είναι διαβασμένες.Γνωρίζουν με ακρίβια μύτης βελόνας σε ποιές μοίρες γίνετε ακόμα και η σύλληψη των αγοριών ή κοριτσιών πλέον ( λέμε και κανένα καλό ).

[vera]

Βρε συ Sol, να σε ρωτησω κατι. Ο αντρας σου, σε βλεπει, προφανως, να εισαι πολλες ωρες στον υπολογιστη.Σε ρωταει τι κανεις? ενδιαφερεται σε ποιο σαιτ εισαι, και πιθανων, με ποιον μιλας?

 

στο λεω αυτο, γιατι ο δικος μου εχει ψιλολυσσαξει.Περναει διαρκως πανω απο το κεφαλι μου και ριχνει και κρυφες ματιες...

 

 

Αυτο ειναι αληθεια.......κρινοντας εξ ιδιων θα πρεπε να ανησυχει, ακομα κι αν δε γουσταρει..........αλλο να χεις χεσμενη τη γυναικα σου κι αλλο να γκομενιζει με αλλους κατω απο την μυτη σου......

[Jean]

 

Jean η εγκυμοσύνη δεν μπορεί να είναι συγχωροχάρτι συνεχός για ότι λέμε και γράφουμε..

 

Δεν καταλαβες τι εγραψα...Εννοουσα οτι θεωρω γρουσουζια σε μια εγκυμοσυνη που εχει ηδη δρομολογηθει και ειναι τετελεσμενο γεγονος να λεμε στην εγκυο "μα γιατι προχωρησες σε εγκυμοσυνη αφου....χ ψ ω.... "

[sol]

Βρε συ Sol, να σε ρωτησω κατι. Ο αντρας σου, σε βλεπει, προφανως, να εισαι πολλες ωρες στον υπολογιστη.Σε ρωταει τι κανεις? ενδιαφερεται σε ποιο σαιτ εισαι, και πιθανων, με ποιον μιλας?

 

στο λεω αυτο, γιατι ο δικος μου εχει ψιλολυσσαξει.Περναει διαρκως πανω απο το κεφαλι μου και ριχνει και κρυφες ματιες...

 

σκεφτομαι οτι, αν και ειμαι 15 μερων λεχωνα, με μαλλι τζιβα, στραβωπατημενες παντοφλες, λερωμενο νυχτικο απο γαλα και γουλιες και το βλεμμα του τρελου απο τα ψυχοσωματικα και τα ξενυχτια, ο χριστιανος ριχνει και μια ματια, εχοντας στο νου, οτι ναι, λοιπον, ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΓΚΟΜΕΝΙΖΩ!! Οσο ελεεινη και παρανοικη μπορει να ειναι αυτη η σκεψη που (πιθανων) να περναει απο το μυαλο του,μη σας πω ψεμματα... με ψιλοκολακευει. Ισως δηλαδη, να μη με σκεφτεται μονο ως ενα πραγμα που εκανε παιδι, βγαζει γαλα και ξεσκατιζει, αλλα ισως καπου να του θυμιζω και γυναικα και μαλιστα καποια ικανη να του την κανει!!!

 

Τον δικο σου, τον βλεπεις να συμπεριφερεται ετσι? σου δειχνει ποτε μικρα, καθημερινα πραγματακια που να σε κανουν να πιστευεις, οτι ναι ρε παιδι μου, στη τελικη, με νιωθει γυναικα του!

 

Έχω τον υπολογιστή στην κουζίνα/καθιστικό (είναι ένας χώρος) για να είμαι και με το παιδί. Δεν κάθομαι σε αυτόν, συνήθως τριγυρίζω και ρίχνω ματιές οπότε η πρόσβαση σε αυτόν είναι ελεύθερη και για τον άντρα μου. Ναι, κοιτάζει να δει τι γράφω, ξέρει με ποιους μιλάω, επικοινωνώ με πολλούς φίλους μέσω νετ κι όταν π.χ. μιλάω με άντρες που δεν τους καλοξέρει (συμφοιτητές, παλιούς φίλους) σπάζεται πολύ. Ζηλεύει ο άντρας μου από παλιά όμως εγώ τα κάνω όλα ανοιχτά κι έτσι δεν μπορεί να μου απαγορεύσει και τίποτα. Όταν σχολιάζω με φίλες κανέναν τύπο (οι φίλες μου είναι ελεύθερες και φουλ στο παιχνίδι του φλερτ άρα μου ζητάνε μερικές φορές τη γνώμη μου) μου λέει υποτιμητικά σχόλια του στυλ "ωραία, είσαι και μάνα και το μυαλό σου ακόμα εκεί". Άρα, ναι, τον ενοχλεί. Όχι από αγάπη νομίζω αλλά από εγωισμό.

[sol]

Και καλά που πριν είκοσι χρόνια οι γυναίκες δεν ήξεραν τι πράγματι συμβαίνει στην ψυχοσύνθεσή τους από το ορμονολογικό πανηγύρι που γίνετε μέσα τους , σήμερα όμως γνωρίζουν πολλά και τα διαβάζουν εδώ μέσα , είναι διαβασμένες.Γνωρίζουν με ακρίβια μύτης βελόνας σε ποιές μοίρες γίνετε ακόμα και η σύλληψη των αγοριών ή κοριτσιών πλέον ( λέμε και κανένα καλό ).

 

Στο τσαντάκι μου το έχω το μοιρογνωμώνιο και μετριέμαι κάθε 8 ώρες προ φαγητού. Κι όταν κάνω σεξ δεν κοιτάζω να το απολαύσω αλλά λέω κάτι ξόρκια από μέσα μου για να ριζώσει το σπέρμα. Άσε που όλη μέρα με τα ροζ βρακάκια και τις ζαρτιέρες ήμουν να επιμένω να με γονιμοποιήσει. Αμ τον τύλιξα τον κύριο! Χα!

[fistikaki]

Άρα, ναι, τον ενοχλεί. Όχι από αγάπη νομίζω αλλά από εγωισμό.

 

Δε νομιζω βρε κοπελια οτι ειναι θεμα εγωισμου, η μαλλον , δεν νομιζω οτι εχει σημασια για ποιον λογο τον ενοχλει... Σημασια εχει, οτι οταν δεν νοιαζεσαι, βασικα, χεσ.....κες τι κανει ο αλλος και με ποιον μιλαει! οταν σε τρωει, ε τοτε... κατι σε τρωει!!

[Jean]

Όταν σχολιάζω με φίλες κανέναν τύπο (οι φίλες μου είναι ελεύθερες και φουλ στο παιχνίδι του φλερτ άρα μου ζητάνε μερικές φορές τη γνώμη μου) μου λέει υποτιμητικά σχόλια του στυλ "ωραία, είσαι και μάνα και το μυαλό σου ακόμα εκεί"

 

Ωραιος τυπος βρε Sol.... Ενω δηλαδη κατα τη γνωμη του για τους μπαμπαδες επιτρεπεται να ειναι το μυαλο τους ακομη εκει;;

2 μετρα 2 σταθμα το παει... Τι του απαντας καλη μου τοτε; Ειμαι περιεργη να δω τι ειχε να απαντησει...Ή μηπως καταφευγει στο κλασικο και τετριμενο πλεον :Αλλο εγω, εγω ειμαι αντρας...

 

Καλημερουδια κιολας...

[sol]

 

Jean η εγκυμοσύνη δεν μπορεί να είναι συγχωροχάρτι συνεχός για ότι λέμε και γράφουμε..

 

Δεν καταλαβες τι εγραψα...Εννοουσα οτι θεωρω γρουσουζια σε μια εγκυμοσυνη που εχει ηδη δρομολογηθει και ειναι τετελεσμενο γεγονος να λεμε στην εγκυο "μα γιατι προχωρησες σε εγκυμοσυνη αφου....χ ψ ω.... "

 

 

Και μάλιστα σε μια εγκυμοσύνη που ήρθε μέσα σε γάμο, σε ανθρώπους που όταν την αντιλήφθηκαν πέταξαν από τη χαρά τους.

 

Εγώ το θεωρώ έλλειψη διακριτικότητας. Άντε, θα το πω καλύτερα: εγώ το θεωρώ γαϊδουριά. Και θα παρακαλέσω κάτι: σας κατέθεσα το πρόβλημά μου, που είναι πρόβλημα στη σχέση μου και δέχομαι όλες τις απαντήσεις περί αυτού, τις σκέφτομαι πραγματικα, μ' αρέσουν δε μ' αρέσουν. Η εγκυμοσύνη για μένα δεν είναι πρόβλημα, αν για σας είναι τότε κάτι πάει λάθος με σας. Γι' αυτό λοιπόν μην την αναφέρετε παρακαλώ παρά μόνο αν θέλετε να με ρωτήσετε πώς πάει. Δηλαδή έλεος, εγώ πρέπει να σας το πω;

[sol]

Άρα, ναι, τον ενοχλεί. Όχι από αγάπη νομίζω αλλά από εγωισμό.

 

Δε νομιζω βρε κοπελια οτι ειναι θεμα εγωισμου, η μαλλον , δεν νομιζω οτι εχει σημασια για ποιον λογο τον ενοχλει... Σημασια εχει, οτι οταν δεν νοιαζεσαι, βασικα, χεσ.....κες τι κανει ο αλλος και με ποιον μιλαει! οταν σε τρωει, ε τοτε... κατι σε τρωει!!

 

Ο εγωισμός σε τρώει; Δεν ξέρω, Φυστικάκι, μακάρι να έχεις δίκιο. Ο ίδιος θα συμφωνούσε μαζί σου αλλά εμένα πια δε με πείθει. Πάντως, από τότε που μιλήσαμε έχει αρχίσει τις προσφωνήσεις, μπαίνει και λέει "τι κάνουν τα μωρά μου; και τα 3;". Δεν ξέρω...

[sol]

Όταν σχολιάζω με φίλες κανέναν τύπο (οι φίλες μου είναι ελεύθερες και φουλ στο παιχνίδι του φλερτ άρα μου ζητάνε μερικές φορές τη γνώμη μου) μου λέει υποτιμητικά σχόλια του στυλ "ωραία, είσαι και μάνα και το μυαλό σου ακόμα εκεί"

 

Ωραιος τυπος βρε Sol.... Ενω δηλαδη κατα τη γνωμη του για τους μπαμπαδες επιτρεπεται να ειναι το μυαλο τους ακομη εκει;;

2 μετρα 2 σταθμα το παει... Τι του απαντας καλη μου τοτε; Ειμαι περιεργη να δω τι ειχε να απαντησει...Ή μηπως καταφευγει στο κλασικο και τετριμενο πλεον :Αλλο εγω, εγω ειμαι αντρας...

 

Καλημερουδια κιολας...

 

 

Καλημέρα! Ναι, φυσικά, δεν είναι το ίδιο για τους άντρες, ξέρεις... Έχει και ανάλυση η θεωρία: "οι γυναίκες φεύγουν από την οικογένεια πολύ δύσκολα, μόνο όταν έχουν ερωτευτεί άλλον και την διαλύουν την οικογένεια. Οι άντρες πάνε για μια βραδιά κι επιστρέφουν και την κρατάνε". Πώς το βρίσκεις;; Και η πλάκα είναι ότι παλιά δεν ήταν καθόλου έτσι όμως θεωρείται πια το κέρατο τόσο διαδεδομένο, τόσο φυσικό που νομίζω επηρεάστηκε (στην ηλικία των 8 επηρεάζεσαι εύκολα!!!). Όταν σου λέει το κάνουν όλοι χωρίς συνέπειες, γιατί όχι κι εγώ; Κάπως έτσι. Κακές παρέες φιλενάδα. Πολλοί γύρω μας το κάνουν και μάλιστα άνθρωποι που δεν περιμένεις (π.χ. το καλύτερο παιδί της παρέας που έχει 3 παιδάκια και με τη γυναίκα του πάνε παντού αγκαλιά!).

[Jean]

Κακες παρεες ισως αλλα δεν ειναι ποτε αρκετες για να χαλασει καποιος... Εγω θα εψαχνα τη ριζα στη σχεση αναμεσα στη μανα του και τον πατερα του... Ισως εκει βρισκεται η ακρη του κουβαριου...Ισως μιμειται καταστασεις που ο ιδιος βιωσε και θεωρει φυσιολογικες...Και δεν λεω καταναγκην οτι ο πεθερος κερατωνε την πεθερα αλλα οτι ισως η ιδεολογική βαση πανω στην οποια στηριχθηκαν σαν οικογενεια επηρεασε τον αντρα σου σε τετοιο βαθμο που να λεει αυτα τα τσιτατα...

[fistikaki]

Πάντως, από τότε που μιλήσαμε έχει αρχίσει τις προσφωνήσεις, μπαίνει και λέει "τι κάνουν τα μωρά μου; και τα 3;". Δεν ξέρω...

 

μακαρι βρε Sol...εμεις παντως πρωι πρωι, ριξαμε ενα ματς... βγηκε χτες "για μια μπυρα", με τους φιλους του στις 11, και γυρισε στις 4!! και καλα "αφου ξερεις με ποιους ημουν" και "αφου ξερεις που ημουν" και τετοια... και εννοειται οτι επεσε ξερος για υπνο (μετα τον τσακωμο , ξημερωματα) και δε προκειται να κανει καμια δουλεια απο αυτες που ειχε να κανει σημερα το πρωι... δουλειες εξωτερικες που δε μπορω να κανω εγω, και επειγουν, αλλα συμφωνα με εκεινον, "αφου ειμαι πτωμα, με πηρες απο τα μουτρα,εσυ φταις που δε θα κανω καμια δουλεια, τελος παντων, ξυπνα με στις 11"... και καλα μου κανει χαρη, να παει να πληρωσει λογαριασμους που εχουν ληξει και να δηλωσει το παιδι στη νομαρχια για να του βγαλει βιβλιαριο υγειας... και σιγα μη ξυπνησει στις 11.

 

και γω εδω... μονη μου παλι... ως συνηθως...

 

ασχετα ολα αυτα που γραφω με τη Sol, και το δικο της τοπικ (ισως και οχι τοσο ασχετα...) αλλα με πηρε το παραπονο... παλι

 

δεν ειναι μονο που με πνιγει η μοναξια, σαν αυτη τη μοναξια που περιγραφει η Sol, αλλα μ εχει πιασει παλι αυτο το συναισθημα του να μη νιωθω ανθρωπος, αλλα πραγμα.... σαν κατι που εχει χρηστικοτητα, αλλα πολλες φορες χαλαει και εκνευριζει τους ανθρωπους, η σαν κατι που εχουμε στο σπιτι μας και εξυπηρετει καποιο σκοπο, αλλα ουσιαστικα απλα περναμε απο διπλα του η αμα θελουμε το μετακινουμε και το παμε παραπερα...

 

μου ρχεται να του ανοιξω το κεφαλι με κανα τασακι και να γινω θεμα στα καναλια... πολυ θελει, τελικα, να σαλταρει ο ανθρωπος?? (η, εστω, το "πραγμα")

[sol]

Κακες παρεες ισως αλλα δεν ειναι ποτε αρκετες για να χαλασει καποιος... Εγω θα εψαχνα τη ριζα στη σχεση αναμεσα στη μανα του και τον πατερα του... Ισως εκει βρισκεται η ακρη του κουβαριου...Ισως μιμειται καταστασεις που ο ιδιος βιωσε και θεωρει φυσιολογικες...Και δεν λεω καταναγκην οτι ο πεθερος κερατωνε την πεθερα αλλα οτι ισως η ιδεολογική βαση πανω στην οποια στηριχθηκαν σαν οικογενεια επηρεασε τον αντρα σου σε τετοιο βαθμο που να λεει αυτα τα τσιτατα...

 

Σίγουρα θα τον έχει επηρεάσει και η σχέση των γονιών του (απ' ότι ξέρω παντρεύτηκαν έπειτα από συνοικέσιο, δεν τα πήγαιναν καλά για πολύ καιρό αλλά μετά τα 50 στρώσανε, τότε τους γνώρισα εγώ). Απλά, λέω για τις κακές παρέες γιατί παλιότερα δεν ήταν έτσι ρε γαμώτο, ήταν πολύ αξιοπρεπής σε τέτοια θέματα, ήθελε πάση θυσία να παντρευτούμε νωρίς για να είμαστε νέοι γονείς και τέτοια.

[sol]

μακαρι βρε Sol...εμεις παντως πρωι πρωι, ριξαμε ενα ματς... βγηκε χτες "για μια μπυρα", με τους φιλους του στις 11, και γυρισε στις 4!! και καλα "αφου ξερεις με ποιους ημουν" και "αφου ξερεις που ημουν" και τετοια... και εννοειται οτι επεσε ξερος για υπνο (μετα τον τσακωμο , ξημερωματα) και δε προκειται να κανει καμια δουλεια απο αυτες που ειχε να κανει σημερα το πρωι... δουλειες εξωτερικες που δε μπορω να κανω εγω, και επειγουν, αλλα συμφωνα με εκεινον, "αφου ειμαι πτωμα, με πηρες απο τα μουτρα,εσυ φταις που δε θα κανω καμια δουλεια, τελος παντων, ξυπνα με στις 11"... και καλα μου κανει χαρη, να παει να πληρωσει λογαριασμους που εχουν ληξει και να δηλωσει το παιδι στη νομαρχια για να του βγαλει βιβλιαριο υγειας... και σιγα μη ξυπνησει στις 11.

 

και γω εδω... μονη μου παλι... ως συνηθως...

 

ασχετα ολα αυτα που γραφω με τη Sol, και το δικο της τοπικ (ισως και οχι τοσο ασχετα...) αλλα με πηρε το παραπονο... παλι

 

δεν ειναι μονο που με πνιγει η μοναξια, σαν αυτη τη μοναξια που περιγραφει η Sol, αλλα μ εχει πιασει παλι αυτο το συναισθημα του να μη νιωθω ανθρωπος, αλλα πραγμα.... σαν κατι που εχει χρηστικοτητα, αλλα πολλες φορες χαλαει και εκνευριζει τους ανθρωπους, η σαν κατι που εχουμε στο σπιτι μας και εξυπηρετει καποιο σκοπο, αλλα ουσιαστικα απλα περναμε απο διπλα του η αμα θελουμε το μετακινουμε και το παμε παραπερα...

 

μου ρχεται να του ανοιξω το κεφαλι με κανα τασακι και να γινω θεμα στα καναλια... πολυ θελει, τελικα, να σαλταρει ο ανθρωπος?? (η, εστω, το "πραγμα")

 

Α πα πα, σταμάτα!!! Είσαι μικρομανούλα και οι ορμόνες σου σου παίζουν πονηρό παιχνίδι. Όταν σου έρχονται τέτοια πράγματα στο μυαλό, κάνε κάτι άλλο, ένα ντους, ένα καφεδάκι, διάβασε κάτι, παίξε ένα πακμαν στον υπολογιστή, κάτι να σου αποσπάσει την προσοχή. Δεν είναι ώρα να το φιλοσοφείς τώρα γιατί σίγουρα όλα τα συμπεράσματά σου θα βγουν λανθασμένα. Τώρα να σκέφτεσαι το μωρό και οτιδήποτε άλλο άσχετο και ασήμαντο, π.χ. τι φόρεμα θα βάλει η Μενεγάκη, αν θα βρέξει στη συναυλία της Μαντόνα, όσο πιο σαχλό και ανούσιο, τόσο το καλύτερο. Η σαχλαμάρα σώζει σε τέτοιες φάσεις. Και φιλιά φιλιά φιλιά στο μωράκι!

[Serba]

Σας παρακολουθώ με μεγάλο ενδιαφέρον από το πρώτο-πρώτο ποστ,

και έχω να πω το εξής:

το κάθε ζευγάρι ζει και ''κουβαλάει'' την δική του αλήθεια,

δεν είμαστε σε θέση να κρίνουμε την αλήθεια αυτή παρά μόνο αν τους γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά

Μερικοί από εμάς είναι πιο τυχεροί από άλλους και ευτυχούν στον γάμο τους, κάποιοι χρειάστηκε να προσπαθήσουν λίγο παραπάνω και κάποιοι προσπαθούν πολύ--πάρα πάρα πολύ--και δεν τα καταφέρνουν

Δεν είμαστε όλοι τυχεροί, και μην μου πείτε ότι την τύχη μας την ορίζουμε εμείς-δεν είναι πάντα έτσι...

[dimitra1]

μακαρι βρε Sol...εμεις παντως πρωι πρωι, ριξαμε ενα ματς... βγηκε χτες "για μια μπυρα", με τους φιλους του στις 11, και γυρισε στις 4!! και καλα "αφου ξερεις με ποιους ημουν" και "αφου ξερεις που ημουν" και τετοια... και εννοειται οτι επεσε ξερος για υπνο (μετα τον τσακωμο , ξημερωματα) και δε προκειται να κανει καμια δουλεια απο αυτες που ειχε να κανει σημερα το πρωι... δουλειες εξωτερικες που δε μπορω να κανω εγω, και επειγουν, αλλα συμφωνα με εκεινον, "αφου ειμαι πτωμα, με πηρες απο τα μουτρα,εσυ φταις που δε θα κανω καμια δουλεια, τελος παντων, ξυπνα με στις 11"... και καλα μου κανει χαρη, να παει να πληρωσει λογαριασμους που εχουν ληξει και να δηλωσει το παιδι στη νομαρχια για να του βγαλει βιβλιαριο υγειας... και σιγα μη ξυπνησει στις 11.

 

και γω εδω... μονη μου παλι... ως συνηθως...

 

ασχετα ολα αυτα που γραφω με τη Sol, και το δικο της τοπικ (ισως και οχι τοσο ασχετα...) αλλα με πηρε το παραπονο... παλι

 

δεν ειναι μονο που με πνιγει η μοναξια, σαν αυτη τη μοναξια που περιγραφει η Sol, αλλα μ εχει πιασει παλι αυτο το συναισθημα του να μη νιωθω ανθρωπος, αλλα πραγμα.... σαν κατι που εχει χρηστικοτητα, αλλα πολλες φορες χαλαει και εκνευριζει τους ανθρωπους, η σαν κατι που εχουμε στο σπιτι μας και εξυπηρετει καποιο σκοπο, αλλα ουσιαστικα απλα περναμε απο διπλα του η αμα θελουμε το μετακινουμε και το παμε παραπερα...

 

μου ρχεται να του ανοιξω το κεφαλι με κανα τασακι και να γινω θεμα στα καναλια... πολυ θελει, τελικα, να σαλταρει ο ανθρωπος?? (η, εστω, το "πραγμα")

 

Α πα πα, σταμάτα!!! Είσαι μικρομανούλα και οι ορμόνες σου σου παίζουν πονηρό παιχνίδι. Όταν σου έρχονται τέτοια πράγματα στο μυαλό, κάνε κάτι άλλο, ένα ντους, ένα καφεδάκι, διάβασε κάτι, παίξε ένα πακμαν στον υπολογιστή, κάτι να σου αποσπάσει την προσοχή. Δεν είναι ώρα να το φιλοσοφείς τώρα γιατί σίγουρα όλα τα συμπεράσματά σου θα βγουν λανθασμένα. Τώρα να σκέφτεσαι το μωρό και οτιδήποτε άλλο άσχετο και ασήμαντο, π.χ. τι φόρεμα θα βάλει η Μενεγάκη, αν θα βρέξει στη συναυλία της Μαντόνα, όσο πιο σαχλό και ανούσιο, τόσο το καλύτερο. Η σαχλαμάρα σώζει σε τέτοιες φάσεις. Και φιλιά φιλιά φιλιά στο μωράκι!

 

Γεια σας και από εμένα,

νομίζω ότι η σαχλαμάρα είναι όντως σωτήρια στην αρχή, στις δύσκολες στιγμές που κάποιος νομίζει ότι θα σαλτάρει, αλλά στη συνέχεια για να υπάρχει ελπίδα να σωθούν τα πράγματα, θα πρέπει να τελειώσει η σαχλαμάρα και να αρχίσει η σκέψη και η συζήτηση.

Βέβαια δεν μιλάω για μεμονωμένα περιστατικά, αλλά για την περίπτωση που κάποια ενοχλητική συμπεριφορά επαναλαμβάνεται.

[xrysalis]

...πώς μπορείς να είσαι τόσο επικριτική; Σου λέει κάποια άγνωστη ότι έχει πρόβλημα στο γάμο της (δεν είναι δα και τόσο σπάνιο το φαινόμενο για να πέφτουμε από τα σύννεφα) και κατευθείαν αναφέρεις ότι τα παιδιά μπορεί να πέσουν στα ναρκωτικά και γιατί κάνεις άλλα;; Αυτή είναι δηλαδή σωστή εικόνα της κατάστασης; Εϊναι η ωμή πραγματικότητα; Είναι πραγματικότητα; Πού το ξέρεις; Είναι στραβός ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε;

 

Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς εδώ...

 

Sol με βρίσκεις απόλυτα σύμφωνη...

κι εμένα!...

 

Κοίτα κορίτσι μου, κανείς δεν έίναι ικανός να σε κρινει... άλλωστε ο γάμος για μένα είναι λαχείο, ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για την επιλογή σου, απλα παίζεις με τις πιθανότητες.....άλλοι παντρεύονται βάσει λογικής, άλλοι επηρρεασμενοι από το συναισθημα. Και πως μπορείς να είσαι σίγουρος για τον σύντροφο σου αφού σιγουροι δεν μπορουμε να είμαστε ούτε για τον ιδιο μας τον εαυτό!

 

Κοίτα να ηρεμήσεις όσο μπορείς, γράφε αν σε βοηθά να ξεσπάς (εμένα προσωπικά με έχει βοηθήσει πολύ εδώ το γράψιμο) απόλαυσε την εγκυμοσυνη και αφού γεννήσεις με το καλό και όποτε είσαι εσύ έτοιμη πάρε τις αποφάσεις σου!

 

Εισαι εσύ ευτηχισμένη θα ειναι και τα παιδιά σου! Αυτό είναι σιγουρο! Τα παιδιά εισπράαττουν τα συναισθήματα μας!

συνφωνώ και μ' αυτά!

 

και να προσθέσω αυτό που συχνά λέμε (και είναι η μόνη σίγουρη αλήθεια) "τι κρύβει το κάθε σπίτι μέσα... το ξέρει μόνο ο νοικοκύρης του!" πόσοι γάμοι και ζευγάρια είναι αξιοζήλευτα και μια μέρα μένουμε με το στόμα ανοιχτό σαν τους χάνους όταν το διαλύουν;;; Πόσοι παίζουν θέατρο για τον έξω κόσμο... και πόσοι από αυτούς τους "θεατρίνους" έχουν να λένε για σένα, για μένα... να κρίνουν και να επικρίνουν...

[Serba]

... και πόσοι από αυτούς τους "θεατρίνους" έχουν να λένε για σένα, για μένα... να κρίνουν και να επικρίνουν...

 

Συμφωνώ απόλυτα!

[vera]

Πραγματικα το θεμα εχει ξεφυγει (και οδευει για αρχειο φοβαμαι!)....

 

Το θεμα ειναι η μοναξια που βιωνει μια γυναικα σε ενα γαμο, οταν ο συζυγος εχει χασει το ενδιαφερον του.......

 

Δεν ειναι ουτε η εγκυμοσυνη της προβλημα......ουδεποτε κλαφτηκε γι αυτη, αντιθετως χαιρεται........ειναι ατοπο να την κατηγορουμε που περιμενει παιδι.....

 

Ουτε το στριπ και τα τσατ θα πρεπε να μας απασχολουν τοσο........ειλικρινα πιστευετε πως αν δεν ειχε γινει το στριπ και δεν του ειχε δειξει να τσαταρει, σημερα θα ηταν ενα ευτυχες ζευγαρι χωρις προβληματα?

 

Μπορει καλλιστα ο συζυγος να αδιαφορει και χωρις να ξεχαρμανιαζει στα τσατ ρουμ.....ειναι στο χαρακτηρα του καθενος......συμβαινει και στιε καλυτερες οικογενειες!

 

Νομιζω οτι ειναι ενα εξαιρετικα ενδιαφερον θεμα που αφορα πολλους και μπορει να αφορα περισσοτερους στο μελλον, (τα χει αυτα ο γαμος) και καλο ειναι να αφησουμε κριτικες που δεν ωφελουν στην ακρη........

 

Ειναι σαφες οτι δεν θελει να χαλασει την οικογενεια της, οποτε καλο ειναι να μη της κακιωνουμε γι αυτο........ουτε η πρωτη ουτε η τελευταια ειναι που βαζει πρωτη την ευτυχια των παιδιων της........αλλωστε λογικο ειναι να ελπιζει οτι μπορει να φτιαξει η κατασταση.........ποια απο μας δεν θα το ηθελε αυτο???

[athens2006]

Εχω διαβάσει ολες τις σελίδες του θέματος και δεν ξέρω αν θα παρεξηγηθώ από αυτά που θα πω αλλά θέλω να εκφερω αποψη.

Λοιπόν, καταλαβαίνω οτι η Sol νιωθει μονη, αδεια αλλά δεν μπορώ να καταλάβω γιατι επιτύθεστε τοσο στον αντρα της.

Εγω νομίζω οτι λιγο φταιει η κουραση της, λιγο οι ορμονες, λιγο που αμα μας παρει απο κατω δεν λεει να μας αφησει να σηκωσουμε κεφάλι...

Απο την αλλη, συμφωνα με τα λεγομενα της, καβγαδες δεν υπαρχουν σε μονιμη καθημερινη βάση, ο αντρας της καθεται και συζητάνε (που για μενα ειναι μεγαλο προσον σε αντρα) και αμεσα αντιλαμβάνεται οτι πρεπει να αλλαξει κατι στην συμπεριφορα του, εστω αφήνοντας λιγο το τσατ και απευθυνομενος με γλυκολογα.

Απλα η δικη σου διαθεση δεν σου αφηνει περιθωρια να δεις οτι αυτο ειναι ενα βήμα προοδου.

Δεν κακολογώ κανέναν, τέλειος γάμος δεν υπάρχει, τελεια συνυπαρξη και τέλεια ταυτιση απόψεων. Ολοι ή μάλλον όλες ονειρευόμαστε το καλύτερο, το τέλειο, το ανύπαρκτο....

Δώσε λιγο χρόνο στον άντρα σου μετα από τις συζητήσεις σας να δεις αν όντως αλλαξε ή προσπαθει τουλάχιστον, δώσε λίγο χρόνο στον εαυτό σου να ισορροπήσεις μεταξύ της γυναίκας και της μάνας, δωσε χρόνο στη μητρότητα να βάλει σε τάξη το άγχος, που έστω υποσυνείδητα σου προκαλεί ο ερχομος του νέου μέλους σε μια οχι τοσο ιδανική οπως εσυ θέλεις οικογένεια.

Αυτά από εμένα, εντελώς καλοπροαίρετα....

[xrysalis]

Ειναι σαφες οτι δεν θελει να χαλασει την οικογενεια της, οποτε καλο ειναι να μη της κακιωνουμε γι αυτο........ουτε η πρωτη ουτε η τελευταια ειναι που βαζει πρωτη την ευτυχια των παιδιων της........αλλωστε λογικο ειναι να ελπιζει οτι μπορει να φτιαξει η κατασταση.........ποια απο μας δεν θα το ηθελε αυτο???

συμφωνώ!

[sol]

Εχω διαβάσει ολες τις σελίδες του θέματος και δεν ξέρω αν θα παρεξηγηθώ από αυτά που θα πω αλλά θέλω να εκφερω αποψη.

 

Τελικά πρέπει να έχω δώσει την εντύπωση ότι παρεξηγώ εύκολα. Λυπάμαι, νομίζω δεν είναι έτσι αλλά πάλι δεν μπορώ ποτέ και να είμαι σίγουρη. Νομίζω ότι όλες οι απόψεις είναι καλοδεχούμενες από μένα και σε μερικές απλά θέλω να κάνω αντίλογο, όχι ότι με ενοχλούν (εκτός από 2 φορές).

Καλοδεχούμενα λοιπόν όλα χωρίς να φοβάσαι και τι θα πεις, εννοείται.

 

Δώσε λιγο χρόνο στον άντρα σου μετα από τις συζητήσεις σας να δεις αν όντως αλλαξε ή προσπαθει τουλάχιστον, δώσε λίγο χρόνο στον εαυτό σου να ισορροπήσεις μεταξύ της γυναίκας και της μάνας, δωσε χρόνο στη μητρότητα να βάλει σε τάξη το άγχος, που έστω υποσυνείδητα σου προκαλεί ο ερχομος του νέου μέλους σε μια οχι τοσο ιδανική οπως εσυ θέλεις οικογένεια.

 

Ναι, έχεις δίκιο, πρέπει να δώσω χρόνο, αυτά τα πράγματα θέλουν καιρό για να βελτιωθούν μιας και δεν συνέβησαν από τη μια μέρα στην άλλη.

 

Ίσως είμαι κάπως απογοητευμένη γιατί πολλές φορές τον έχω δει να κάνει ένα βήμα μπρος και μετά από ένα μήνα που κοπάζει το πράγμα να επανέρχεται στα παλιά. Εξ ου και η μοναξιά... πάνω που λέω αχ, θα φτιάξει το πράγμα, λέει ή κάνει κάτι και με πληγώνει τόσο πολύ! Και το φάντασμα της μοναξιάς εμφανίζεται. Και με πληγώνει κιόλας το γεγονός ότι παλιά υπήρξαμε τόσο αγαπημένο ζευγάρι, πολλοί μας ζήλευαν (με την καλή έννοια), μας έλεγαν πόσο τυχεροί είμαστε που αγαπιόμαστε τόσο. Και γίναμε ξένοι, εμείς; Αυτό με κόβει στα δυο, γι΄αυτό και "μοναξιά" το τόπικ. Μου λείπει ο σύντροφός μου, το φιλαράκι μου, η παρεούλα μου.

 

Βέβαια, τώρα πια του έδωσα να καταλάβει ότι έχει φτάσει ο κόμπος στο χτένι και μπορεί κι αυτό να παίξει το ρόλο του. Το μέλλον θα δείξει. Δεν κρύβω βέβαια ότι αυτές οι προσπάθειες εμένα μου φαίνονται ψεύτικες, θες επειδή είμαι έγκυος και ίσως νιώθει χρεός του να προφυλάξει το μωρό, θες επειδή το έχω ξαναδει το έργο. Αλλά εντάξει, έχεις δίκιο. Θα δώσω χρόνο.