έχασαν το παιδί από το νηπιαγωγείο...

[Λαΐδα]

Μας παγωνει το αιμα οταν τα διαβαζουμε, λεμε δοξα το Θεο που δεν συνεβει σε μας αλλα καλο ειναι να κοιταμε πως να προφυλαχθουμε απο ενδεχομενα περιστατικα, παει δεν παει μετα η δασκαλα φυλακη τι να το κανουμε? Αμα παει κατεργα η συγκεκριμενη σαμπως δεν θα ξανασυμβει κατι παρομοιο?

α, μπραβο...ξαναειπα.

Αυτο ειναι μια καλη αφορμη να ειναι πιο 'προετοιμασμενες' οι νηπιαγωγοι. Ουτε θα παει φυλακη κανεις ουτε και θα ηθελα εφοσον δεν συνεβη τελικα τιποτα κακο στο παιδι. Αλλα δεν μπορω να δεχτω και τις δικαιολογιες. Αν ακουγα , ''οκ εκανε λαθος, ισως πανικοβληθηκε, ισως ηταν απειρη '΄....θα το δεχομουν.

Αλλα να αναλαμβανει τα παιδια μου και εκ των υστερων να μου λεει κακως μου τα εφερες με αυτες τις συνθηκες, δεν μπορω να το δεχτω.

[vera]

Το θεμα δεν ειναι να δεχθουμε το λαθος ουτε να τη δικαιολογησουμε. Ειμαι σιγουρη οτι κι αυτη χτυπαει το κεφαλι της στον τοιχο τωρα. Απλα διαπιστωνουμε καποια πραγματα και προσπαθουμε να προφυλαξουμε τα παιδια μας. Αν εστιασουμε στην ενδεχομενη ανικανοτητα της νηπιαγωγου χανουμε το δασος γιατι αυτη δεν μπορουμε να την ελεγξουμε και ουτε ξερουμε πως θα φερθουν σε αναλογη περιπτωση οι δικες μας νηπιαγωγοι. Απο τη μια ειναι καλο που συνεβει το συμβαν (κι εληξε αισια) γιατι θα προβληματιστουν ολες οι νηπιαγωγοι. Απο την αλλη διαβαζουμε για περιστατικα παλαιοτερα που εληξαν ασχημα και διαπιστωνουμε οτι δεν βελτιωθηκε τιποτα.

 

Αρα? Οτι μπορουμε ας κανουμε εκπαιδευοντας τα παιδια μας τουλαχιστον αυτο περναει απο το χερι μας.

[Sofiade]

1) Το 5χρονο μπορει να πλυθει τοπικα, οι νιπτηρες στα μηπιαγωγεια δεν ειναι μακρυα. Αν δεν μπορουσε, ας πηγαινε η δασκαλα μαζι εξασφαλιζοντας οτι ολα τα παιδια ειναι μεσα στην ταξη.

Αυτό το συμπέρασμα πώς το βγάζεις; Γιατί εμάς στο νηπιαγωγείο μας (που ήταν διθέσιο) οι νιπτήρες ήταν στην άλλη άκρη της αυλής, μαζί με τις τουαλέτες. Σίγουρα δεν υπήρχε περίπτωση να διατηρήσεις οπτική επαφή. Και στο δημοτικό που πήγαινα, οι τάξεις ήταν στον πρώτο όροφο και οι τουαλέτες στο ισόγειο.

2) Αν ηξερα εγω οτι μια ταξη ειναι υπεραριθμη και οτι η δασκαλα δεν μπορει, θα προσπαθουσα να μιλησω με ολες τις μητερες μηπως μπορουσαμε και ειτε μια απο εμας καθε μερα να την βοηθουσε εθελοντικα η να στελναμε μια αλλη κοπελα της οποιας να αναλαμβαναμε εμεις την πληρωμη.

Και πέντε παιδιά να έχει η τάξη, πάλι κάποιο από τα τέσσερα θα μπορούσε να φύγει όσο η δασκάλα φρόντιζε το πέμπτο. Άρα τι σχέση έχει ο αριθμός των παιδιών;

3) εφόσον ηταν διθεσιο ηταν και μικρο σε εκταση και υπηρχαν δυο δασκαλες. Οποτε κακως εχασε την οπτικη επαφη με τα παιδια. Εγω πιστευω οτι απλα πανικοβληθηκε.

Δεν έχεις καν δει το σχολείο και όμως βγάζεις συμπεράσματα...

4) Αν ειδικα οι ταξεις ειναι διπλα διπλα, μια χαρα μπορει η μια να προσεχει και τα παιδια της αλλης αν ειναι για 5 λεπτα μονο.

Και αν οι τάξεις δεν ήταν δίπλα δίπλα; Αν οι τουαλέτες ήταν μακριά; Στο νηπιαγωγείο που πήγαινε ο αδερφός μου (επίσης διθέσιο) οι τάξεις ήταν σε χωριστά κτήρια και ανάμεσα περνούσε δρόμος, με αυτοκίνητα και όλα.

 

Νομίζω ότι εφόσον δεν έχεις ιδέα για το πώς ήταν διαμορφωμένο το σχολείο, είσαι λάθος να ρίχνεις όλο το φταίξιμο στη δασκάλα. Όλες οι νηπιαγωγοί που ξέρω εγώ, ένα αίσθημα ευθύνης απέναντι στα παιδιά το έχουν. Αλλά όσο καλή θέληση και να έχουν, δεν μπορούν να κουνήσουν το μαγικό ραβδί και να κάνουν θαύματα, να μετακινήσουν τις τουαλέτες, να μεγαλώσουν τα κάγκελα, να αποκτήσουν μάτια στην πλάτη...

[Λαΐδα]

Νομίζω ότι εφόσον δεν έχεις ιδέα για το πώς ήταν διαμορφωμένο το σχολείο, είσαι λάθος να ρίχνεις όλο το φταίξιμο στη δασκάλα. Όλες οι νηπιαγωγοί που ξέρω εγώ, ένα αίσθημα ευθύνης απέναντι στα παιδιά το έχουν. Αλλά δεν μπορούν να κουνήσουν το μαγικό ραβδί και να κάνουν θαύματα, να μετακινήσουν τις τουαλέτες, να μεγαλώσουν τα κάγκελα, να βγάλουν μάτια στην πλάτη...

Γιατι ξερεις πως ηταν εσυ το σχολειο και την δικαιολογεις?? Πρακτικες λυσεις μου ζητησες και σου εδωσα εναλλακτικες.

εγω δεν ειπα οτι δεν εχει αισθημα αυθυνης, ειπα οτι εκανε λαθος. Ειναι τοσο δυσκολο να παραδεχτει καποιος οτι εκανε λαθος? Μονο τοτε ξερεις, ισως να μην το ξανακανει.

Τα υπολοιπα ειναι δικαιολογιες που χειροτερη γνωμη με κανουν να εχω....

Και ξαναλεω οτι ευθυνη ζητας μονο απο καποιον που μπορεις να την καταλογισεις, οχι απο το 5χρονο. Αν καποια εκπαιδευτικος ριχνει το φταιξιμο στο 5 χρονο, για εμενα κακως εγινε εκπαιδευτικος.

[Λαΐδα]

Το θεμα δεν ειναι να δεχθουμε το λαθος ουτε να τη δικαιολογησουμε. Ειμαι σιγουρη οτι κι αυτη χτυπαει το κεφαλι της στον τοιχο τωρα. Απλα διαπιστωνουμε καποια πραγματα και προσπαθουμε να προφυλαξουμε τα παιδια μας. Αν εστιασουμε στην ενδεχομενη ανικανοτητα της νηπιαγωγου χανουμε το δασος γιατι αυτη δεν μπορουμε να την ελεγξουμε και ουτε ξερουμε πως θα φερθουν σε αναλογη περιπτωση οι δικες μας νηπιαγωγοι. Απο τη μια ειναι καλο που συνεβει το συμβαν (κι εληξε αισια) γιατι θα προβληματιστουν ολες οι νηπιαγωγοι. Απο την αλλη διαβαζουμε για περιστατικα παλαιοτερα που εληξαν ασχημα και διαπιστωνουμε οτι δεν βελτιωθηκε τιποτα.

 

Αρα? Οτι μπορουμε ας κανουμε εκπαιδευοντας τα παιδια μας τουλαχιστον αυτο περναει απο το χερι μας.

αυτο εννοειται. Εμενα ειναι ησυχα τα παιδια μου σε γενικες γραμμες και τρεμουν να φυγουν μονα τους απο το σχολειο. Αλλα αυτο δεν σημαινει κατι....Αλλα παιδακια ειναι ατιθασα. ξεροντας μια δασκαλα οτι εχει ενα τετοιο παιδι στην ταξη, θα πρεπει να εχει δυο φορες το νου της

[vera]

α, μπραβο...ξαναειπα.

Αλλα δεν μπορω να δεχτω και τις δικαιολογιες. Αν ακουγα , ''οκ εκανε λαθος, ισως πανικοβληθηκε, ισως ηταν απειρη '΄....θα το δεχομουν.

 

Καταλαβαινω οτι εκνευριζει η κατανοηση και ειναι λογικο. Πιστευω οτι λογω ψυχραιμιας, επειδη δεν αφορα το δικο μας παιδι (αν αφορουσε θα την ξαντεριαζαμε ) κατανοουμε την κατασταση, επειδη αισθανομαστε την ευκολια να την πατησεις. Θα μπορουσε να συμβει και σε μενα...αυτο με τρομοκρατει. Και βιωνοντας το γεγονος καταλαβαινω ποσο ευκολα θα παθαινα το ιδιο. Η εμπειρια εδω ερχεται απο την αντιμετωπιση παρομοιων περιστατικων. Δλδ την επομενη φορα που θα συμβει καποιο ατυχημα στο σχολειο η νηπιαγωγος θα εχει τα ματια της 14. Απο την αλλη ομως με προβληματιζει η περιπτωση να χτυπησει ενα παιδακι σοβαρα και να μη το φροντισει απο το φοβο οτι θα συμβει καποια αποδραση. Εκει θα χουμε αλλα. Για αυτο θα επρεπε να υπαρχει καποια νοσηλευτρια στο σχολειο. Ονειρο θερινης νυχτος δλδ.

[Λαΐδα]

Καταλαβαινω οτι εκνευριζει η κατανοηση και ειναι λογικο. Πιστευω οτι λογω ψυχραιμιας, επειδη δεν αφορα το δικο μας παιδι (αν αφορουσε θα την ξαντεριαζαμε ) κατανοουμε την κατασταση, επειδη αισθανομαστε την ευκολια να την πατησεις. Θα μπορουσε να συμβει και σε μενα...αυτο με τρομοκρατει. Και βιωνοντας το γεγονος καταλαβαινω ποσο ευκολα θα παθαινα το ιδιο. Η εμπειρια εδω ερχεται απο την αντιμετωπιση παρομοιων περιστατικων. Δλδ την επομενη φορα που θα συμβει καποιο ατυχημα στο σχολειο η νηπιαγωγος θα εχει τα ματια της 14. Απο την αλλη ομως με προβληματιζει η περιπτωση να χτυπησει ενα παιδακι σοβαρα και να μη το φροντισει απο το φοβο οτι θα συμβει καποια αποδραση. Εκει θα χουμε αλλα. Για αυτο θα επρεπε να υπαρχει καποια νοσηλευτρια στο σχολειο. Ονειρο θερινης νυχτος δλδ.

αυτο ακριβως! και ευτυχως που δεν επαθε και τιποτα το παιδακι....

Οσο για τα αλλα, ο,τι κανουμε ολοι μας στην Ελλαδα του σημερα, θα κανουν και οι εκπαιδευτικοι..τι αλλο να γινει? τιποτα! ολοι μας το καλυτερο. Αλλα οσον αφορα την ανθρωπινη ζωη, ας ανεβασουμε λιγο τα standards.

[mmdad]

Τωρα για να ειναι εξασφαλισμενα τα παιδια θα επρεπε να υπαρχει φυλακας , εννοειται σωστη περιφραξη και καποιο ατομο μπαλαντερ με γνωσεις νοσηλευτικης. Δεν ξερω αν στο εξωτερικο λειτουργουν ετσι τα δημοσια νηπια παντως στην μπανανια που κατοικουμε αυτα ειναι επιστημονικη φαντασια. Σε λιγο θα κλεινουν τα σχολεια λογω ελλειψης χρηματων, οχι θα πληρωσουν για να φτιαξουν καγκελα.

 

Αν ηταν να παραιτουνται οσοι δεν εχουν τις σωστες συνθηκες εργασιας σε αυτη τη χωρα, ολοι ανεργοι θα ηταν. Γιατι στα νοσοκομεια και τα μαιευτηρια υπαρχει σωστη φυλαξη η επαρκει το προσωπικο? Ειναι να μη συμβει, γιατι οταν συμβαινει τοτε αποκαλυπτεται ποσοι κινδυνοι καραδοκουν. Αφηστε τα!!! Μας παγωνει το αιμα οταν τα διαβαζουμε, λεμε δοξα το Θεο που δεν συνεβει σε μας αλλα καλο ειναι να κοιταμε πως να προφυλαχθουμε απο ενδεχομενα περιστατικα, παει δεν παει μετα η δασκαλα φυλακη τι να το κανουμε? Αμα παει κατεργα η συγκεκριμενη σαμπως δεν θα ξανασυμβει κατι παρομοιο?

 

Εμας λοιπον το νηπιαωγιο μας εχει 136 πιαδακια σε 7 τμηματα. Δυο απο αυτα εχουν εκτως απο την νηπιαγωγο και βοηθο. Στο διαλειμα βγιανουν ολα μαζι εξω οποτε τα προσεχουν περιπου 9 ατομα. Δεν περνω και ορκο γιατι καποια στιγμη κανουν και οι νηπιαγωγοι διαλειμα (τις συνανταει η μαμα μου στο σουπερμαρκετ της γειτονιας). Το σχολειο συστεγαζεται με το δημοτικο οποτε λειτουργει η γραμματεια καποιες ωρες και θυρωρο επισεις καποιες ωρες.

Εχω ξαναγραψει οτι εχει τυχει να πεσει ο μεγαλος, να χτυπησει στο προσωπο, να το πει στην δασακλα του και αυτη να μην το δει (τι τονιζω γιατι ειναι σε σημειο που φαινεται). θελω να πιστευω γιατι κοιταζε τα υπολοιπα παιδια. Αν ενα παιδι λερωθει ή αρρωστησει σε φωναζουν να το παρεις και το παιδι περιμενει στην γραμματεια. Αν και το σχολειο εχει 300 παιδακια δεν εχει νοσηλευτη.

Για το αλλαγμα θα τα βοηθησουν μεσα στην ταξη - αν τα αλλαξουν. Πχ ο μεγαλος τωρα στο νηπιο δεν εχει αλλαξια μαζι του. Και φυσικα εχουμε καποια κενα κατα την αναχωρηση μια και δεν ελεγχουν ποιος περνει το παιδι...

[Sofiade]

Γιατι ξερεις πως ηταν εσυ το σχολειο και την δικαιολογεις?? Πρακτικες λυσεις μου ζητησες και σου εδωσα εναλλακτικες.

εγω δεν ειπα οτι δεν εχει αισθημα αυθυνης, ειπα οτι εκανε λαθος. Ειναι τοσο δυσκολο να παραδεχτει καποιος οτι εκανε λαθος? Μονο τοτε ξερεις, ισως να μην το ξανακανει.

Τα υπολοιπα ειναι δικαιολογιες που χειροτερη γνωμη με κανουν να εχω....

Και ξαναλεω οτι ευθυνη ζητας μονο απο καποιον που μπορεις να την καταλογισεις, οχι απο το 5χρονο. Αν καποια εκπαιδευτικος ριχνει το φταιξιμο στο 5 χρονο, για εμενα κακως εγινε εκπαιδευτικος.

Αυτό που λέω εγώ και που δεν εννοείς να καταλάβεις, είναι ότι εφόσον δεν υπάρχει διαθέσιμος δεύτερος ενήλικας, πάντα διατρέχεις τον κίνδυνο να αφήσεις τα παιδιά αφύλακτα για να φροντίσεις ένα παιδί κάτω από ιδιαίτερες συνθήκες. Είναι να μην σου τύχει, αλλά αν σου τύχει, δεν βλέπω τι μπορείς να κάνεις. Δηλαδή αν ήμουν εγώ και ένα από τα παιδάκια άνοιγε η μύτη του ή έκανε κακά επάνω του ή εμετό ή κάτι τέτοιο, θα το συνόδευα στις τουαλέτες για να το καθαρίσω, λέγοντας στα υπόλοιπα να μείνουν στην τάξη και να ζωγραφίσουν, και ο Θεός βοηθός. Αυτό θα το έκανα ανεξάρτητα από το αν είχα οπτική επαφή από τις τουαλέτες ή όχι.

 

Εσύ δεν έχω καταλάβει τι θα έκανες σε μια ανάλογη περίπτωση. Θα έλεγες "δεν πειράζει Γιαννάκη, κάτσε πασαλειμένος με τα κακά σου γιατί δεν μπορώ να φύγω και να αφήσω την τάξη μόνη της" ή "πάρε Μαιρούλα ένα χαρτομάντηλο και σκούπισε παιδί μου τον εμετό από τα ρούχα σου και όταν πας σπίτι θα σε πλύνει η μαμά σου;" Αν αυτό θα έλεγες, καταλαβαίνω γιατί πιστεύεις ότι φταίει η δασκάλα. Αλλά αν θεωρείς ότι το πρόβλημα είναι οι ελλειπείς υποδομές, τότε δεν μπορεί να φταίει η δασκάλα, ασυζητητί και χωρίς να ξέρουμε πώς ήταν διαμορφωμένο το σχολείο ή τι ακριβώς έγινε ή τι επιλογές είχε στην συγκεκριμένη περίπτωση.

 

Ακόμα κι αν η δασκάλα έβγαινε από την τάξη για να βρει την διευθύντρια, ακόμα κι αν έκανε μόνο 30 δευτερόλεπτα, πάλι θα μπορούσε ένα παιδάκι να της είχε φύγει από την τάξη.

 

Φυσικά δεν ζητάμε ευθύνες από το 5χρονο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αν γίνει μια στραβή, πρέπει αμέσως να κάνουμε μύνηση στη δασκάλα! Ή να διατυμπανίζουμε ότι αν δεν μπορεί να δεχτεί τις ευθύνες της, θα έπρεπε να είχε παραιτηθεί (μεγάλα λόγια εκ του ασφαλούς).

[Sofiade]

Εμας λοιπον το νηπιαωγιο μας εχει 136 πιαδακια σε 7 τμηματα.

Δημόσιο ή ιδιωτικό είναι το νηπιαγωγείο σας?

[vera]

αυτο εννοειται. Εμενα ειναι ησυχα τα παιδια μου σε γενικες γραμμες και τρεμουν να φυγουν μονα τους απο το σχολειο. Αλλα αυτο δεν σημαινει κατι....Αλλα παιδακια ειναι ατιθασα. ξεροντας μια δασκαλα οτι εχει ενα τετοιο παιδι στην ταξη, θα πρεπει να εχει δυο φορες το νου της

 

Ki εμενα που ειναι υποτιθεται αρνι ο μεγαλος και φοβιτσιαρης κοντεψα να τον χασω στην παιδικη χαρα μια μερα. Δεν μας ειδε, τον επιασε πανικος οτι φυγαμε και τον αφησαμε και κλαιγοντα εφευγε τρεχοντας. Αν δεν ειχα αγιο και τον εβλεπα τελευταια στιγμη κι αρπαζοντας τον μικρο αγκαλια να τρεξω να τον προλαβω θα τον εχανα. Δεν ξερεις ποτε τι θα περασει απο το μυαλο τους και πως θα αντιδρασουν. Τα αρνια να φοβασαι ...

[Λαΐδα]

Αυτό που λέω εγώ και που δεν εννοείς να καταλάβεις, είναι ότι εφόσον δεν υπάρχει διαθέσιμος δεύτερος ενήλικας, πάντα διατρέχεις τον κίνδυνο να αφήσεις τα παιδιά αφύλακτα για να φροντίσεις ένα παιδί κάτω από ιδιαίτερες συνθήκες. Είναι να μην σου τύχει, αλλά αν σου τύχει, δεν βλέπω τι μπορείς να κάνεις. Δηλαδή αν ήμουν εγώ και ένα από τα παιδάκια άνοιγε η μύτη του ή έκανε κακά επάνω του ή εμετό ή κάτι τέτοιο, θα το συνόδευα στις τουαλέτες για να το καθαρίσω, λέγοντας στα υπόλοιπα να μείνουν στην τάξη και να ζωγραφίσουν, και ο Θεός βοηθός. Αυτό θα το έκανα ανεξάρτητα από το αν είχα οπτική επαφή από τις τουαλέτες ή όχι. Εσύ δεν έχω καταλάβει τι θα έκανες σε μια ανάλογη περίπτωση. Θα έλεγες "δεν πειράζει Γιαννάκη, κάτσε πασαλειμένος με τα κακά σου γιατί δεν μπορώ να φύγω και να αφήσω την τάξη μόνη της" ή "πάρε Μαιρούλα ένα χαρτομάντηλο και σκούπισε παιδί μου τον εμετό από τα ρούχα σου και όταν πας σπίτι θα σε πλύνει η μαμά σου;" Αν αυτό θα έλεγες, καταλαβαίνω γιατί πιστεύεις ότι φταίει η δασκάλα. Αλλά αν θεωρείς ότι το πρόβλημα είναι οι ελλειπείς υποδομές, τότε δεν μπορεί να φταίει η δασκάλα, ασυζητητί και χωρίς να ξέρουμε πώς ήταν διαμορφωμένο το σχολείο ή τι ακριβώς έγινε.

 

Ακόμα κι αν η δασκάλα έβγαινε από την τάξη για να βρει την διευθύντρια, ακόμα κι αν έκανε μόνο 30 δευτερόλεπτα, πάλι θα μπορούσε ένα παιδάκι να της είχε φύγει από την τάξη.

 

Φυσικά δεν ζητάμε ευθύνες από το 5χρονο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αν γίνει μια στραβή, πρέπει αμέσως να κάνουμε μύνηση στη δασκάλα! Ή να διατυμπανίζουμε ότι αν δεν μπορεί να δεχτεί τις ευθύνες της, θα έπρεπε να είχε παραιτηθεί (μεγάλα λόγια εκ του ασφαλούς).

να γραψω και κατι τελευταιο και να σας καληνυχτισω.

Για να μη μου πεις παλι οτι βγαζω συμπερασματα χωρις να ξερω το χωρο, πες μου πως ηταν το σχολειο για να σου πω τι θα εκανα σε τετοια περιπτωση που μου γραφεις.

Να το αφηνα ετσι , αποκλειεται. Καθε μερα περναω απο το νηπιο στο σχολειο του γιου μου, και τα παιδακια πανε μονα τους τουαλετα ..(απο το προνηπιο μαλιστα).

Το μεγαλυτερο λαθος σε ενα νηπιο ειναι το γεγονος οτι τα παιδια απο καπου μπορει να το σκασουν. Αυτο θα πρεπει να επισημανθει απο τις πρωτες ημερες...Τωρα θα μου πεις δεν ειναι σιδηρουργος...ε τελικα ομως ουτε καλη φυλαξη εκανε οπως θα οφειλε.

Ελλειπεις υποδομες σιγουρα υπαρχουν ΠΑΝΤΟΥ αλλα αυτο δεν σημαινει οτι περιμενουμε κι ολας να μας παρουν τηλεφωνο και να μας πουν 'καλημερα, χασαμε το Γιαννακη σημερα'.

Επρεπε να εχουν συνεννοηθει οι δασκαλες μεταξυ τους με ποιον τροπο σημαινει 'συναγερμος' σε περιπτωση που χρειαστει η μια τη βοηθεια της αλλης.

Τροποι υπαρχουν πολλοι αναλογα την περιπτωση, αρκει να εχεις την διαθεση και την εμπειρια να τους σκεφτεις.

 

Sofiade τελικα εσυ δεν μου απαντησες...αν ενας γιατρος εκανε λαθος και εδινε επικινδυνο φαρμακο στο παιδι σου, επειδη δεν εχει υποδομες το νοσοκομειο, θα τον δικαιολογουσες με την ιδια ευκολια?

 

Και εδω σας καληνυχτω....μακαρι να εκλειψουν τετοια γεγονοτα.....

[Λαΐδα]

Ki εμενα που ειναι υποτιθεται αρνι ο μεγαλος και φοβιτσιαρης κοντεψα να τον χασω στην παιδικη χαρα μια μερα. Δεν μας ειδε, τον επιασε πανικος οτι φυγαμε και τον αφησαμε και κλαιγοντα εφευγε τρεχοντας. Αν δεν ειχα αγιο και τον εβλεπα τελευταια στιγμη κι αρπαζοντας τον μικρο αγκαλια να τρεξω να τον προλαβω θα τον εχανα. Δεν ξερεις ποτε τι θα περασει απο το μυαλο τους και πως θα αντιδρασουν. Τα αρνια να φοβασαι ...

καλε δεν φοβαμαι απλως, τρεμω!!! Για αυτο σκιαζομαι που διαβαζω αυτες τις δικαιολογιες,.....

Καθε μεσημερι που τα παιρνω χιλια ευχαριστω λεω στη δασκαλα του ....

[Sofiade]

Sofiade τελικα εσυ δεν μου απαντησες...αν ενας γιατρος εκανε λαθος και εδινε επικινδυνο φαρμακο στο παιδι σου, επειδη δεν εχει υποδομες το νοσοκομειο, θα τον δικαιολογουσες με την ιδια ευκολια?

Εξαρτάται από το πόσο επικίνδυνο και κατά πόσο θα θεωρούσα ότι έφταιγε ο γιατρός. Αν ας πούμε ο γιατρός συνταγογραφούσε το σωστό φάρμακο, αλλά το παιδί έπαιρνε λάθος φάρμακο επειδή το νοσοκομείο είχε ατελή φαρμακευτική υποδομή, όχι δεν θα κατηγορούσα το γιατρό.

 

Και στη συγκεκριμένη περίπτωση θα σου πω τι θα έκανα, αν δηλαδή έβρισκα τον 5χρονο γιο μου να περιφέρεται εκτός νηπιαγωγείου.

 

Πρώτον θα επέπληττα το παιδί (ο φόβος φυλάει τα έρημα).

 

Δεύτερον θα πήγαινα στο σχολείο να βρω τη δασκάλα και να ζητήσω εξηγήσεις.

 

Τρίτον αν οι εξηγήσεις της δασκάλας δεν με κάλυπταν, θα πήγαινα στη διευθύντρια και θα έκανα αναφορά.

 

Αυτό που δεν θα έκανα είναι να πάω κατευθείαν στην αστυνομία και να υποβάλλω μύνηση στη δασκάλα, χωρίς να ξέρω καν τι συνέβει.

[mmdad]

Δημόσιο ή ιδιωτικό είναι το νηπιαγωγείο σας?

 

Einai dimosio

[emmaki]

Βρε κορίτσια....

 

Μια γυναίκα μόνη ήταν για πολλά παιδιά.

Πέφτει ένα παιδί και ανοίγει η μύτη του. Το παιδί είναι μέσα στα αίματα, κλαίει γιατί πανικοβλήθηκε ή γιατί πονάει ή και τα 2. Το αίμα συνεχίζει να τρέχει (νομίζω όλοι ξέρουμε πώς αιμορραγεί μια μύτη, δεν είναι κάτι πρωτοφανές....) και το παιδί να κλαίει.

Η νηπιαγωγός το παίρνει το κτήριο για να το ηρεμήσει και να το καθαρίσει και βασικά να δει τι συμβαίνει (εκτός αν πούμε ότι βλέποντας ένα παιδί που αιμορραγεί, αμέσως καταλαβαίνουμε τι ταρύμα έχει και πόσο σοβαρό είναι αυτό, οπότε πάω πάσο και μάλλον εέχω κάποιο πρόβλημα, γιατί δεν το καταλαβαίνω αμέσως αλλά θέλω να δω από κοντά). Επείγει να φροντίσει το τραυματισμένο παιδί, δεν νομίζω ότι χωράει αμφιβολία αυτό. Για να μαζευτούν τα παιδιά και να μπουν στην τάξη, θέλει τουλάχιστον ένα 5λεπτο. Αφήνουμε παιδί να αιμορραγεί για ένα 5λεπτο και να κλαίει; Δεν νομίζω....

Παίρνει, λοιπόν, το παιδί και το πάει μέσα. Εκείνη την ώρα το άλλο παιδί το σκάει.....

Ναι, τα κάγκελα είχαν κενό πιθανότατα. Ξέρουμε αν δεν είχε ενημερώσει το δήμο για να διορθώσουν; Ξέρουμε, νομίζω, όλοι ότι τα συνεργεία δεν είναι "τώρα έχω θέμα, τώρα θέλω να επιδιορθωθει" αλλά κάνουν κάποιο διάστημα για να έρθουν...

 

Και ξαναρωτάω......αν άφηνε το παιδί που αιμορραγούσε γνωρίζει κανείς τι θα μπορούσε να έχει γίνει; Από το να την έτρεχε η μαμά του, γιατί τι άφησε έτσι οπότε πάι το ίδιο θα ήταν το αποτέλεσμα), μέχρι να είχε κάτι σοβαρό το παιδί, να μην το έπαιρνε χαμπάρι και να την έτρεχε η μαμά (με το ίδιο πάλι αποτελέσμα) και όλα τα ενδιάμεσα....

 

Τέλος, όσον αφορά το αν έπρεπε να είναι στο σχολείο ή όχι, σε έναν ακατάλληλο (πιθανότατα) χώρο, υπογραμμίζω ότι ΔΕΝ έχει δικαίωμα να κλείσει το σχολείο. Είναι υποχρεωμένη να είναι εκεί και να κάνει τη δουλειά της υπό όλες τις συνθήκες. Το μόνο που έχει υποχρέωση να κάνει είναι να ενημερώσει τη διεύθυνση πρωτοβάθμια εκπαίδευσης και το δήμο για το πρόβλημα.

 

Και να πω, ότι σε νηπιαγωγείο που εργαζόταν συμφοιτήτρια μου, στα κάγκελα από κάτω, σε ένα σημείο υπήρχε κενό τόσο όσο να χωρέσει το κεφάλι ενός παιδιού με αρκετή πίεση (όχι χαλαρά και εύκολα). Ε, κάποιο παιδί κατάφερε και έβαλε το κεφάλι του εκέι πέρα αφού πρώτα καταγρατσούνισε το πρόσωπο του, και μετά δεν μπορούσε να το βγάλει. Κλήθηκε η πυρεσβεστική για να κόψει τα κάγκελα και από τις σπίθες του τροχού (αν και είχαν σκεπάσει το παιδί με ένα ύφασμα) το παιδί έπαθε και κάποιο έγκαυμα (2ου βαθμού) στο λαιμό του. Η κοπέλα ήταν απίστευτα τυχερή, πρώτον που οι γονείς του παιδιού δεν το κυνήγησαν (θα μπορούσαν και εδώ να πουν ότι έπρεπε να γνωρίζουν αυτό το σφάλμα κατασκευής) και δεύτερον που όσο γινόταν αυτό και υπήρχε μεγάλη αναμπουμπούλα, καθώς ερχόταν οι γονείς του παιδιού, ερχόταν πυροσβεστική κλπ και η πόρτα της αυλής παρέμενε ξεκλείδωτη, δεν έφυγε κάποιο άλλο παιδί. Τι έπρεπε να κάνει; Να αφήσει το παγιδευμένο και υπέρ-φοβισμένο παιδί με τους πυροσβέστες; Απλά ήταν τυχερή!

[sternchen]

Για να δούμε λίγο τα πράγματα......

 

Βγήκαν τα παιδιά στην αυλή, προφανώς 2 τμήματα για να μιλάει η ανάρτηση για 2 νηπιαγωγούς, άρα στην καλύτερη των περιπτώσεων 40 παιδιά (από 20 στο κάθε τμήμα), στην χειρότερη 50 (από 25 σε κάθε τμήμα).

Πέφτει ένα και χτυπάει. Αιμορραγεί, και τρέχουν οι νηπιαγωγοί για να σταματήσουν την αιμορραγία.

Εκείνη την ώρα το άλλο παιδάκι φεύγει πάνω στην αναμπουμπούλα και μάλιστα όχι από την πόρτα της αυλής, που προφανώς ήταν κλειδωμένη, αλλά ανάμεσα από τα κάγκελα.

 

Μια απίστευτα άτυχη στιγμή. Για φανταστείτε τι θα κάνατε εσείς στη θέση των νηπιαγωγών; Δεν θα τρέχατε να δείτε τι συνέβη στο παιδί που αιμορραγεί; Δεν θα κάνατε ό,τι ήταν δυνατόν για να σταματήσει η αιμορραγία, να ηρεμήσει το παιδί, να κληθεί ασθενοφόρο πιθανόν; Έτσι και αλλιώς είναι απίστευτα δύσκολο να επιτηρήσεις και να απασχολήσεις τα παιδιά στο διάλειμμα, αν συμβεί και μια παρόμοια αναμπουμπούλα τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα.

Άλλωστε, αν θυμάμαι καλά από την ανάρτηση που διάβασα (γιατί πέρασαν και κάποιες ώρες από τότε) το αντιλήφθηκαν αμέσως και έγινε τεράστια κινητοποίηση όλων των αρμόδιων.

 

Ήταν μια άτυχη στιγμή και γι'αυτό λένε πως όσα δεν φέρνει ο χρόνος, τα φέρνει μια άτυχη στιγμή.

Είναι να μην σου τύχει. Εάν μου συνέβαινε και το παιδάκι μου πάθαινε κάτι το περαστικό, θα το αντιμετώπιζα με ψυχραιμία.

Μετά από πολλή σκέψη και περισυλλογή έχω καταλήξει πως ό,τι συμβαίνει, συμβαίνει σε ανθρώπους και δεν μπορούμε να αποφύγουμε τα πάντα, για μένα αρκεί να είναι περαστικό.

Προσωπικά αισθάνομαι μεγάλη υποχρέωση και ευγνωμοσύνη για τις νηπιαγωγούς, κάνουν πολύ μεγάλο αγώνα και ο κόπος τους δεν πληρώνεται με τίποτα και αυτό το λέω επειδή βλέπω με πόση μεγάλη αγάπη και ενδιαφέρον φέρονται στα παιδάκια και για μένα αυτό είναι το πολύτιμο.

 

Να ναι καλά και καλό θα μας κάνει να μπορούμε να αλληλοκαταλαβαινόμαστε και να μην φερόμαστε όπου γίνεται σαν να είμαστε σε αντίθετα στρατόπεδα.

[Stellinula]

Αυτή είναι η γνώμη μου και όλοι εδώ μιλάμε εκ του ασφαλούς, αν συμβεί κάτι τέτοιο στο παιδί μας ή κάτι πολύ χειρότερο όπως να μην βρεθεί ποτέ το παιδί ή να βρεθεί σε κατάσταση που ούτε να το σκεφτώ δεν θέλω, τότε μπορεί να πούμε κάτι άλλο από αυτά που λέμε εδώ..

 

Πόσο μα πόσο με καλυψες....ΟΛΑ τα αλλα παραμυθια Χαλιμας....

[sofi@p]

εγώ, πάντως, αν ήμουν αμέριμνη στη δουλειά και χτυπούσε το τηλέφωνό μου και μου ανακοίνωναν ότι χάθηκε το παιδί μου από το σχολείο και δεν ξέρουν πού είναι....... δε θα άκουγα και δε θα μου αρκούσε καμμιά δικαιολογία. ταύρος εν υαλοπωλείο....

[mariamb]

Πραγματική κατάσταση και όχι φανταστική: 2 τμήματα (45) παιδιά και 1 τμήμα ένταξης (5) με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες ...στο διάλειμμα μαζί με 3 νηπιαγωγούς. Ένα πολύ ήσυχο κοριτσάκι περπατάει ...πέφτει και όταν σηκώνεται είναι μέσα στο αίμα. Ακολουθεί πανικός...αυτό να ουρλιάζει , τα υπόλοιπα από πάνω, το ένα αυτιστικό να έχει πάθει κρίση και να έχει βγάλει τα ρούχα του ..ενώ ένα άλλο τα κάνει επάνω του.

Ως προισταμένη αρπάζω το παιδί να δω τι έχει συμβεί και να το καθαρίσω (μια πέτρα έχει καρφωθεί στο μέτωπο και έχει κάνει λακουβίτσα μεγάλη ενώ το αίμα δεν σταματάει), λέω στην μια νηπιαγωγό να ντύσει το παιδί που έχει πάθει κρίση, στην άλλη να ηρεμήσει τα παιδιά ..ενώ το κατουρημένο δεν το κοιτάζει κανένας.

Ταυτόχρονα τηλεφωνώ στον πατέρα του παιδιού και καλώ ασθενοφόρο ενώ έχουμε γίνει μέσα στο αίμα.

Έρχεται ασθενοφόρο, φεύγω με το παιδί για το κέντρο υγείας, αφήνω το τμήμα ένταξης στην άλλη νηπιαγωγό (άρα έχει το δικό της τμήμα + το τμήμα ένταξης ). Συναντάμε τον πατέρα στο Κ.Υ..ευτυχώς πολύ ψύχραιμο...γιατί είμαι στα όρια κατάρρευσης ...το παιδί κάνει ράμματα. Με επιστρέφουν στο νηπιαγωγείο...όπου βρίσκω μια μητέρα έξαλλη γιατί ένα παιδί από το τμήμα ένταξης έχει δαγκώσει κάποιο άλλο..και το κατουρημένο να φέυγει ακόμη στην ίδια κατάσταση γιατί κανένας μέσα στον πανικό δεν μπόρεσε ούτε να το αλλάξει ούτε να καλέσει τους γονείς.

Την επόμενη ημέρα η μαμά του παιδιού που ήταν λερωμένο ...επανέρχεται δρυμήτερη να μας καταλογίσει ανικανότητα στην διαχείριση της κατάστασης. Το περιστατικό που σας περιγράφω είχε διάρκεια περίπου 45 - 60 λεπτά.

Εγώ από ποιόν να ζητήσω την ευθύνη??: Από τον δήμο που του είχα στείλει άπειρα αιτήματα να φτιάξει την αυλή? από τον κράτος που νοίκιασε ένα ακατάλληλο κτίριο? Από την πολιτεία που δεν μας παρέχει ένα βοηθό?

Απλά καθημερινά εύχεσαι να μην συμβεί τίποτα σε εσένα και τα παιδιά σου...

[miriki]

Δε θεωρώ ότι ήταν αμέλεια. Ήταν μια από τις χιλιάδες περιπτώσεις που ζούμε καθημερινά μέσα στα σχολεία που επιλέγεις κάθε φορά από δυο κακές εκδοχές τη λιγότερο κακή. Γιατί περί αυτού πρόκειται.

 

BTW την επόμενη φορά που θα πάτε τα παιδιά στο σχολείο για τσεκάρετε το χώρο για ελλείψεις, κακοτεχνίες κλπ, ρωτήστε τους εκπαιδευτικούς και τη διεύθυνση πώς μπορείτε να βοηθήσετε και περάστε μια βόλτα από το Δήμο σας. Έχει τύχει σε σχολείο να κάνω τρεις αναφορές (23 Ιουνίου, 1η Σεπτεμβρίου, 15 Σεπτεμβρίου) γιατί είχαν ξεκολλήσει τα πλακάκια στον ΤΟΙΧΟ του μπάνιου (να έρθει στο κεφάλι του παιδιού να μείνει ξερό και φυσικά να φταίω εγώ έτσι; ). Και πάλι ήρθαν το Οκτώβριο αφού παρήλασαν όλοι οι γονείς του νηπιαγωγείου. Εχουν και οι γονείς ευθύνη για τα κακώς κείμενα και μπορούν να βοηθήσουν πάρα μα πάρα πολύ.

[DALIA]

Πραγματική κατάσταση και όχι φανταστική: 2 τμήματα (45) παιδιά και 1 τμήμα ένταξης (5) με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες ...στο διάλειμμα μαζί με 3 νηπιαγωγούς. Ένα πολύ ήσυχο κοριτσάκι περπατάει ...πέφτει και όταν σηκώνεται είναι μέσα στο αίμα. Ακολουθεί πανικός...αυτό να ουρλιάζει , τα υπόλοιπα από πάνω, το ένα αυτιστικό να έχει πάθει κρίση και να έχει βγάλει τα ρούχα του ..ενώ ένα άλλο τα κάνει επάνω του.

Ως προισταμένη αρπάζω το παιδί να δω τι έχει συμβεί και να το καθαρίσω (μια πέτρα έχει καρφωθεί στο μέτωπο και έχει κάνει λακουβίτσα μεγάλη ενώ το αίμα δεν σταματάει), λέω στην μια νηπιαγωγό να ντύσει το παιδί που έχει πάθει κρίση, στην άλλη να ηρεμήσει τα παιδιά ..ενώ το κατουρημένο δεν το κοιτάζει κανένας.

Ταυτόχρονα τηλεφωνώ στον πατέρα του παιδιού και καλώ ασθενοφόρο ενώ έχουμε γίνει μέσα στο αίμα.

Έρχεται ασθενοφόρο, φεύγω με το παιδί για το κέντρο υγείας, αφήνω το τμήμα ένταξης στην άλλη νηπιαγωγό (άρα έχει το δικό της τμήμα + το τμήμα ένταξης ). Συναντάμε τον πατέρα στο Κ.Υ..ευτυχώς πολύ ψύχραιμο...γιατί είμαι στα όρια κατάρρευσης ...το παιδί κάνει ράμματα. Με επιστρέφουν στο νηπιαγωγείο...όπου βρίσκω μια μητέρα έξαλλη γιατί ένα παιδί από το τμήμα ένταξης έχει δαγκώσει κάποιο άλλο..και το κατουρημένο να φέυγει ακόμη στην ίδια κατάσταση γιατί κανένας μέσα στον πανικό δεν μπόρεσε ούτε να το αλλάξει ούτε να καλέσει τους γονείς.

Την επόμενη ημέρα η μαμά του παιδιού που ήταν λερωμένο ...επανέρχεται δρυμήτερη να μας καταλογίσει ανικανότητα στην διαχείριση της κατάστασης. Το περιστατικό που σας περιγράφω είχε διάρκεια περίπου 45 - 60 λεπτά.

Εγώ από ποιόν να ζητήσω την ευθύνη??: Από τον δήμο που του είχα στείλει άπειρα αιτήματα να φτιάξει την αυλή? από τον κράτος που νοίκιασε ένα ακατάλληλο κτίριο? Από την πολιτεία που δεν μας παρέχει ένα βοηθό?

Απλά καθημερινά εύχεσαι να μην συμβεί τίποτα σε εσένα και τα παιδιά σου...

 

Πόσο δίκιο έχεις…και να προσθέσω στις ρητορικές ερωτήσεις τμήμα με 45 νήπια ?

οι γονείς τι ενέργειες έκαναν πάνω σ’ αυτό ?

Εκπαιδευτικός δεν είμαι αλλά είμαι μητέρα παιδιού στο δημοτικό και γνωρίζω πολύ καλά πόσο θέλει να γίνει το κακό και ακόμη καλύτερα πόσο γρήγορα.

Δυστυχώς όλοι γνωρίζουμε τις ελλείψεις/κενά/κακοτοπιές στην παιδεία μας. Το μόνο που κάνουμε σα γονείς όμως είναι να ρίχνουμε πάντα το βάρος στους κακούς εκπαιδευτικούς. Κρίμα πραγματικά διότι αν ήμασταν μαζί με τους εκπαιδευτικούς σίγουρα θα καταφέρναμε πολύ περισσότερα πράγματα.

Σίγουρα υπάρχουν και οι κακοί/αδιάφοροί οκ λογικότατο ( αν και θεωρώ ότι στις μέρες μας είναι μειοψηφία ), γιατί να ασχολούμαστε μονίμως με αυτούς ?

Προσωπικά από όταν το παιδί μου πήγαινε στον παιδικό μέχρι και σήμερα «εντόπιζα» πιθανούς κινδύνους άσχετα αν υπεύθυνοι ήταν οι δάσκαλοι του και του μιλούσα. Δυστυχώς δεν μπορούν να είναι παντού και πάντα άσχετα αν θα έπρεπε ή όχι.

[sofi@p]

ρε παιδιά, άλλο πράγμα να συμβεί ένα ατύχημα, όπου μπορεί και να μη φταίει κανείς (ή και όλοι) κι άλλο να χαθεί ένα παιδί. δηλαδή, τί πρέπει να πούμε ως δικαιολογία? ε, είναι πολλά τα παιδάκια, δε μπορούμε να τα προσέχουμε όλα όπως θα θέλαμε, είναι φυσιολογικό να χτυπήσουν 2-3 και να χαθούν κι 1-2...

όλοι μαζί, γονείς και νηπιαγωγοί να κάνουμε κάτι!!!

[emmaki]

ρε παιδιά, άλλο πράγμα να συμβεί ένα ατύχημα, όπου μπορεί και να μη φταίει κανείς (ή και όλοι) κι άλλο να χαθεί ένα παιδί. δηλαδή, τί πρέπει να πούμε ως δικαιολογία? ε, είναι πολλά τα παιδάκια, δε μπορούμε να τα προσέχουμε όλα όπως θα θέλαμε, είναι φυσιολογικό να χτυπήσουν 2-3 και να χαθούν κι 1-2...

όλοι μαζί, γονείς και νηπιαγωγοί να κάνουμε κάτι!!!

 

Μα ένα ατύχημα συνέβη (χτύπησε ένα παιδί) και ταυτόχρονα συνέβη ακόμα ένα....

 

Στην περίπτωση που παραθέτει η mariab το κατουρημένο παιδί θα μπορούσε μέσα στον πανικό να είχε φύγει....ή θεωρείς ότι δεν επικράτησε πανικός;

 

Όταν χτυπάει ένα παιδί και ματώνει (και πάλι λέω ότι δεν μιλάω για να γρατσουνιά σε χέρι ή γόνατο αλλά αιμορραγία σε μύτη ή κεφάλι ή στόμα που συνέβη σε δικό μου παιδί) επικρατεί πανικός. Και είναι λογικό γιατί πρέπει να δει η νηπιαγωγός τι έχει συμβεί, να κάνει τις απαραίτητες ενέργειες για να σταματήσει η αιμορραγία (αν μπορεί), να ειδοποιήσει τους γονείς του χτυπημένου παιδιού, να ειδοποιήσει ασθενοφόρο (αν χρειάζεται), να ηρεμήσει το παιδί που έχει πανικοβληθεί....Υπάρχει καμία αμφιβολία σε αυτά; Καμία ένσταση;

Ταυτόχρονα, όμως, έχει και άλλα 5-10-20-15 παιδιά. Και εγώ θα επέλεγα να φροντίσω το παιδί που έχει ποιο πολύ ανάγκη (=αιμορραγία) και απλά θα έλπιζα ότι δεν θα συμβεί τίποτ' άλλο εκείνη την ώρα. Αντικειμενικά δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο.

 

Αν έφευγε έτσι ένα παιδί, χωρίς να έχει συμβεί το ατύχημα με το άλλο που να τραβήξει την προσοχή της νηπαιγωού, τότε θα μιλούσαμε με άλλα δεδομένα. Τότε θα είχαν όλοι όσοι διαμαρτύρονατι όλα τα δίκια του κόμσου με το μέρος τους και δεν θα μπορούσε κανείς να πει κάτι.

[emmaki]

Πόσο δίκιο έχεις…και να προσθέσω στις ρητορικές ερωτήσεις τμήμα με 45 νήπια ?

[

 

Ήταν 2 τμήματα συν ένα τμήμα ένταξης. 45 παιδιά τα 2 τμήματα συν 5 του ένταξης. Σύνολο 50 παιδιά και 3 νηπιαγωγοί (2 των τάξεων και μία ειδική του ένταξης).

Στην αυλή ήταν και οι 3 όπως ορίζει ο νόμος.

 

(κατάλαβα καλά