Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ: ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

[mama tou kostantinoulh]

μαμα του κωνσταντινουλη πως τα πατε???εφαρμοσες τιποτα???εκανες κατι???πως ειστε???

 

Γιασεμι μου τρεχω γιατι τα εχω 10 μερες και τα 2 αρρωστα εναλλαξ. Ναι εφαρμοσα αρκετα απο αυτα που συζηταγαμε και εχουμε ηρεμησει αρκετα. Εφαρμοσα το κουτι των δραστηριοτητων (και μου χρειαστηκε πολυ μια που τωρα δεν παει σχολειο λογω αρρωστιας)με το οποιο ξετρελαθηκε εχω να σου πω. Επισησ προσπαθω να τον αντιμετωπισω με χιουμορ και να περισπασω ετσι την προσοχή του οταν γκρινιαζει αλλα μη νομιζεις οτι εχουμε γλυτωσει τη γκρινια και τις τσιριδες.Απλα εκεινη την ωρα δεν φτανουμε στα ακρα. Ουτε οτι βεβαια ακουει κατι που του λες. Αλλα γενικα εχω παρατηρησει οτι ειναι ωρες - ωρες. Δηλ. μπορει το ενα λεπτο να ειναι το σουπερ παιδι και μετα απο 5 λεπτα χωρις λογο να αλλαζουν ολα. Σιγουρα η ζηλια παιζει ρολο. Χτες τα ειχε με τον πατερα του. Επειδη του ειχε πεσει το μικρο απο το κρεββατι και φοβήθηκε και ηταν πιο κοντα σε αυτο απο τυψεις, ο μεγαλος ήταν απιστευτα αντιδραστικος σε οτι του ελεγε.Ασπρο-μαυρο. Μα καλα τη μικρη εφηβεια δεν την περνανε στα 2?Μεχρι ποτε κραταει αυτη η φαση?

Αυτο που εχω καταλαβει ειναι οτι οταν εχω το χρονο το απογευμα να τους παρω και τους2 και να κατσουμε να παιξουμε (μην κανοντας τιποτα αλλο βεβαια) ολα ειναι καλα. αλλα αυτο προυποθετει καποιος να μαγειρεψει - σιδερωσει.....κλπ

[miriki]

Μα καλα τη μικρη εφηβεια δεν την περνανε στα 2?Μεχρι ποτε κραταει αυτη η φαση?

 

Μέχρι τα τέσσερα, αλλά σβήνει σιγά σιγά......

Μπράβο καλά τα πάτε....

[marymarymary]

Καλημερούδια... Μιας που ανέφερες αρκετά στοιχεία έχω να σου πω τα εξής: Ο γιος σου μοναδικό παιδί στην οικογένεια γεννήθηκε έχοντας όλα τα καλά! Κι όπως σχολίασες ακόμη και το γάλα του όπως ακριβώς το θέλει, όλα στα δικά του μέτρα και σταθμά. Μέχρι που πήγε στο σταθμό. Εκεί έπαθε το πρώτο σοκ. Αντιλήφθηκε για πρώτη φορά πως ο κόσμος δεν περιστρέφεται γύρω του. Δεν είναι λογικό να έχεις νεύρα όταν έχεις μάθει να είσαι βασιλιάς στο σπίτι και ξαφνικά να γίνεσαι ένας ταπεινός υπήκοος στο σχολείο;

Που θα ξεσπάσει;

Στους δικούς του ταπεινούς υπήκοους εκεί που τον παίρνει....

Το μωρό ήταν το δεύτερο σοκ γι' αυτόν γιατί ξαφνικά ήρθε στο σπίτι ένα ''ξένο'' μωρό το οποίο του πήρε τη θέση του. Το παίρνεις αγκαλιά να το ταίσεις, του μιλάς γλυκά... Όσα έπρεπε να κάνεις σε εκείνον. ΝΙώθει πως χάνει το θρόνο του γιαυτό και διεκδικεί ένα ιδανικό γάλα παιδευοντάς σας κτλ...

Η λύση είναι να του επιβληθείς χωρίς να ανακαλείς την αστυνομία.

Δηλαδή βάλε του το γάλα. Θες πιες το δε θες μη το πίνεις , αλλά μέχρι να πιεις το γάλα σου δε μπορείς να παίξεις, ούτε να φας. Μπορείς να πας στο δωμάτιο σου και να σκφτείς τι θέλεις να κάνεις. Οφείλεις να έχεις ένα δικό σου προσωπικό χώρο και χρόνο. Πχ το μεσημέρι τώρα είναι ώρα να πας στο κρεβάτι σου και να αφήσεις τη μαμά να ξεκουραστεί. Πήγαινε τον στο κρεβάτι του μέχρι να καταλάβει ότι δεν υπάρχει κανένα περιθώριο. Στο τέλος να συζητάς πάντα μαζί του και να τον ρωτάς γιατί πιστεύει ότι έγινε αυτό, τι πιστεύει ότι έπρεπε να κάνει, τι έκανε λάθος κτλ. συγνώμη κτλ....

 

Ελπίζω να μη σου τα είπα μπερδεμένα. Αλλά είναι μία κατάσταση την οποία αν αφήσεις αδιόρθωτη πρώτον θα χειροτερέψει, και δεύτερον θα βλέπει το αδερφάκι του εχθρικά, ανταγωνιστικά και σε καμμία περίπτωση όπως θα φανταζόσουν. Αυτό να το παλέψεις... Να τους δείξεις ότι είναι ισότιμοι. Και σε καμμία περίπτωση δε παίζεις με το παιδί σου το παιχνιδάκι ποιον αγαπάς πιο πολύ, γιατί με αυτό του χαρίζεις μόνο συναισθηματική ανασφάλεια κάνοντας του ψυχολογικό εκβιασμό ασυνείδητα πάντα.

Λίγο πιο ξεκάθαροι οι ρόλοι στην οικογένεια, κανόνες και πιο έκδηλη αγάπη. Με αυτά τα 3 συστατικά όλα λύνονται.