Ειναι αδικο...

[pitsikoki]

Ολη μερα ειμαι με το παιδι και ασχολουμαι μαζι της. Παιδικο δεν πηγαινει. Το βραδυ οταν γυρναει ο αντρας μου απο τη δουλεια βρισκω ευκαιρια να κανω τα δικα μου...και η απαντηση του ειναι οτι ειμαι αδιαφορη απεναντι στο παιδι

Στεναχωρεθηκα πολυ σημερα και του ειπα οτι ειναι αδικο αυτο που λεει...

Το καταλαβαινω οτι και αυτος κουραζεται με τη δουλεια αλλα αυτο δεν σημαινει οτι και γω που ειμαι σπιτι 'ξεκουραζομαι'.

Γιατι παντα νομιζουν οτι το να εισαι ολη μερα σπιτι με το παιδι δεν ειναι κουραστικο μερικες φορες; Δηλ. μονο οι αντρες εχουν το δικαιωμα στη γκρινια επειδη δουλευουν; Θελει χρονο για τον εαυτο του, θελω ομως και γω για τον δικο μου εαυτο. Τοσο δυσκολο ειναι να το καταλαβει; Και ενταξει δεν με πειραζει αυτο αλλα με πειραζει απιστευτα οταν μου λεει οτι ειμαι αδιαφορη...

[kourkoumpini]

κανενας δεν το καταλαβαινει αμα δεν το ζησει. κινειται στη σφαιρα της φαντασιας η οποια και ωραιοποιει τη δικη σου καθημερινοτητα εφοσον δεν βγαινεις απο το σπιτι για δουλεια, πας βολτα με το καριτσι, χαιρεσαι το παιδι οσο θελεις κτλ.

η λυση φυσικα ειναι να μεινει αυτος μονος του με το παιδι οχι ολο το 24ωρο αλλα σιγουρα ενα 4ωρο χωρις εξωτερικη βοηθεια. και αυτο οχι μια φορα αλλα 3-4. να δεις μετα πως αλλαζει γνωμη.

[mpouli]

συμφωνω απολυτα!!Αφησε τον ένα πρωι αν είναι δυνατον για να δει την γλυκα!!! Βεβαια η αληθεια είναι ότι και αυτοι δουλευουνε και σίγουρα έχουν πολλα θεματα στο μυαλό τους που πολλες φορες δεν θελουν να μας τα μεταφερουν.Αυριο που θα είναι ηρεμα τα πραγματα συζητήστε το

[Έλενα Β.]

Βασικα καταλαβαινω τι λες κι ας μην εχω παιδι.Ολοι ακριβως το ιδιο σκεφτονται.Παντα δουλευα και ποτε ιδιες ωρες δεν θα ελεγα οτι τοτε μου ελεγε κατι αλλα επειδη σταματησα να δουλευω πριν την εγκυμοσυνη ξεκινησε οτι δεν κουραζομαι ειμαι σπιτι κλπ Σε πληροφορω που τον τελευταιο καιρο λογω μεσης δεν μπορω να κανω πολλα του εχει βγει η πιστη.Τωρα καταλαβαινει οτι επειδη παραταγα 2-3 πραγματα δεν ηταν γιατι ημουν τεμπελα ή βαριομουν αλλα επειδη καθαριζα ολη μερα και ημουν πτωμα.ολα μονη καθαρισμα ψωνια λογαριασμοι.Ολα ολα ολα εγω.Τωρα τα κανει και πελαγωνει.Ελπιζω τωρα να εκτιμησε 5-6 πραγματα και να μην ξαναγινει υπερβολικος επειδη δεν επλυνα κατευθειαν τα πιατα!

[pitsikoki]

Eιμαστε απο τα ζευγαρια που συζηταμε. Το εχουμε ξανασυζητησει αλλα δεν περιμενα οτι θα μου τα ξαναπει. Και τι εκανα δηλ; Απλα καθισα στον καναπε και πηρα την εφημεριδα...μου ζητησε συγνωμη αλλα αυτη τη στιγμη τα εχω παρει και ειμαι ακομη θυμωμενη μαζι του...για αυτο το εγραψα για να ξεσπασω καπου.

[Έλενα Β.]

Και εμενα το ιδιο κανει μετα.Αφου το ξερουν οτι εχουν αδικο προφανως ετσι ξεσπανε!και μετα το μετανιωνουν.Καλα εκανες και ξεσπασες.

[kourkoumpini]

πολυ καλα εκανες και που θυμωσες και που τσατιστηκες και που το ειπες. απλα δε προκειται να καταλαβει σε θεωρητικο επιπεδο οτι εσυ περιμενεις να γυρισιε αυτος απο τη δουλεια να αναλαβει τη μικρη για να ξεκουραστεις εσυ. πρπει να το πεις τοσο ωμα. εκτος αυτου πρπει να το βιωσει εμπρακτως.

 

παραδειγμα πραγματικο. γενναω τον μεγαλο, ο οποιος γεννηθηκε 2270, μικρο μωρο κτλ και ο αντρας μου ηταν αθηνα. εγω εδω ετοιμαζα γαμοβαφτιση, τα εκανα ολα μα ολα μονη μου στο σπιτι της μανας μου και προσπαθουσα να μην ενοχλω και τον αδερφο μου, ο μικρος ξυπνουσε 3 και 4 φορες τη νυχτα και η εγνοια του αντρα μου ηταν ποτε θα ερθουν οι γονεις του για επισκεψη για να δουν το μωρο. μια, δυο τρεις στο τελος μαλωσαμε χοντρα. γιατι απο την αθηνα στη σφαιρα της φαντασιας εγω προφανως το μονο που ειχα να κανω ηταν να δεχομαι και να ξεπροβοδω τα πεθερικα μου.

 

τωρα που το βιωσε, ολο τον πανικο με το νεογεννητο, το οποιο ξυπνουσε μαξιμουμ 2 φορες το βραδυ, οχι 3 και 4, με το θηλασμο με την αντληση, με την αυπνοα και με ολα γενικα (και οχι στο βαθμο που τα βιωσα εγωμε το πρωτο) γυρισε και ειπε "ειχες δικιο τοτε".

[pitsikoki]

Τον πρωτο χρονο δεν δουλεψα καθολου (τωρα δουλευω 2 απογευματα την εβδομαδα σε φροντιστηριο και πραγματικα περιμενω πως και πως να παω στη δουλεια για να βγω απο το σπιτι). Τους πρωτους μηνες λοιπον τους περασα με την κορη μου σε ενα κρεβατι-θηλαζαμε κιολας-ηταν κυριολεκτικα κολλημενη επανω μου. Και οταν καμμια φορα του το αναφερω μου λεει ε σιγα δεν σε χαλασε κιολας να εισαι ολη μερα στο κρεβατι!! (το λεει αυτο γιατι ειμαστε μαζι απο φοιτητες και ξερει ποσο πολυ υπναρου και χουζουρλου ημουν)!!

Α, ενταξει του λεω. Ετσι νομιζεις!!Το αγχος που εχει μια νεα μητερα (θηλαζει σωστα-τρωει-παιρνει βαρος-γιατι κλαιει- δεν εκανε κακα σημερα κτλ κτλ) δεν τα λαμβανουν υποψη. Επειδη εφευγε και με αφηνε στο κρεβατι με τη μικρη και γυριζε και με εβλεπε παλι στο κρεβατι θεωρουσε οτι ειναι και αραλικι αυτο!!

Θυμαμαι οταν πηγα να δω τη φιλη μου που γεννησε ειμασταν στο δωματιο της κλινικης αυτη πανικοβλητη με το νεο μωρο και το θηλασμο (οπως ημουν και γω) και ο αντρας της λεει τωρα που ηρθε η φιλη σου παω κατω για καφε- και σκεφτηκα τυχεροι οι αντρες πανε και για καφε δεν εχουν να ανησυχησουν για ολα αυτα που ανησυχουμε εμεις ως νεες μητερες...ετσι ειναι η φυση πως να το κανουμε!!

[moon child]

ασε πιστικόκι, ο δικός μου έμεινε άνεργος πριν 3 χρόνια, δουλεύει περιστασιακά...

 

ενώ ξέρει από σπίτι, κάνει δουλειές, babysitting full time κτλ, οταν γυρνάω εγώ μετά από 10 ώρες από την δουλειά περιμένει να αναλάβω να ξεμπλοκάρει. όταν εγώ έχω ρεπό και δουλεύει εκεινος, περιμένει να γυρίσει και να αράξει...

 

δεν δουλεύει μία εβδομάδα και αφήνει την γενική για το σάββατο, ενώ ξέρει οτι θέλω να πάω καμια βόλτα με την μεγάλη, να δω κανένα άνθρωπο, να πάω για ψώνια κτλ

 

δεν δουλεύω μία μέρα την εβδομάδα, ενώ δουλεύει αυτός, και μου λέει, μα τίποτε δεν έκανες σήμερα?

 

και είναι από αυτούς που κάνουν λάντζα, ξεσκατώνουν, σφουγγαρίζουν, μπανιαρίζουν κτλ... αλλά 30 χρόνια με την μαμά τους δεν ξεριζώνονται εύκολα... πάντα το παλιο προτυπο του "η γυναίκα είναι αυτή που κάνει τα πάντα στο σπίτι και είναι πάντα στο πόδι" είναι στο πίσω μέρος του μυαλού - μή σου πω και πιο μπροστά...

[lolalu]

Ετσι ακριβώς δύσκολα ξεριζωνουν,να κάτσουν στο βυζι της μανουλας τους αν δεν μπορούν να ειναι άντρες.εγω μεγαλώνω 2παιδια δεν χρειάζομαι και 3ο(τον άντρα μου).ειμαστε γυναίκες και αυτο ούτε χρειαζομαστε ειναι έναν ΆΝΤΡΑ δίπλα μας.τσακωνομαι όλη μέρα ε τον άντρα μου.με κούρασε το γεγονός πως θεωρεί πως εγω πρέπει να τρέχω για ολα.οι άντρες μας κάνουν ψυχολογικό πόλεμο.δεν καταλαβαίνουν πόσο κακό μας προξενούν με τη στάση τους.ΑΛΛΟ ΜΑΝΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΟΥ.μονο στο σεξ αντιλαμβάνονται τη διαφορα.

[floraM]

Συμφωνώ με όλες σας! Είναι αχάριστοι! ΤΕΛΟΣ! Και εγω στο σπίτι όλη μέρα! Με δυο παιδια πλέον και πολυ πολυ πολυ κουρασμένη και με λίγες ώρες ύπνου! ( μπορει και 4 ώρες όλες και όλες την ημέρα!). Και όμως έχω πιο πολυ ενέργεια απο τον ίδιον. Πολλές φορές έχουμε μαλωσει για να κάνει κάποια πράγματα που θεωρεί ότι είναι δική μου δουλεια! Στην αρχη με πληγώνε αυτο αλλα τώρα απλά του απανταω ανάλογα και απαιτώ να κάνει κάτι! Τώρα με λέει ναύαρχος!(είναι στο πολεμικό ναυτικό). Αλλα δεν γίνεται διαφορετικά, δεν την βγάζω καθαρή! Και στην τελική και εμένα με είχε καλομαθη η μανούλα μου,όχι μονο αυτόν! Όταν δούλευα, γυρναγα απο την δουλεια και επαιζα με την μικρη μου και μετα δουλειές, φαγητο κλπ. Παλιά που γυρναγα απο την δουλεια αραζε στον καναπέ και μετα βούρ στον υπολογιστή για παιχνίδι, να κάνει κάτι που γουστάρει! Αλλα τώρα δεν έχει! Του έχω πει αφού πανε τα παιδια για ύπνο μπορει να κάνει αυτο που γουστάρει! Και το ΣΚ δουλειές γενική μαζί! Το καυαλαβε αυτο όταν τον άφηναν για 2 ώρες την ημέρα με τα παιδια κάθε απόγευμα για να πηγαίνω για περπάτημα για να ξέαμπηκαρω λίγο! Εκει καταλαβε τι σημαίνει ΌΛΗ την ημέρα με τα παιδα! Τώρα είναι πιο συνεργάσιμος! καμία φορά παει να μου ξεφύγει στα μουλαχτα και σιγά σιγά αλλα τον επαναφερω στην πραγματικότητα!:grin:

[zouzounel]

βρε κοριτσια με το μαλακό, μη φορτώνεστε και πέρνετε ανάποδες με τη μια!

η δική μου άποψη ειναι ότι και το να δουλεύεις ειναι κουραστικό και το να κρατάς τα παιδιά όλη μερα ειναι κουραστικό. και οι δυο πλευρες εχουν δίκιο. εγω όταν γυρίζω από τη δουλειά και πρεπει να αναλαβω τα παιδιά σκέφτομαι ότι θα ηθελα να ειχα λίγη ωρα περιθώριο να ξεκουραστώ, να ξεκουραστεί το μυαλό μου βρε παιδάκι μου. απ' την άλλη τις μερες που εχω άδεια και ειμαι όλη μερα με τα παιδιά, περιμένω πώς και πώς να γυρισει ο άντρας μου από τη δουλειά να τα κρατήσει κι εκεινος λίγο...

υπάρχει μια μέση λύση. συζητήστε το θεμα με τους συζύγους, να μοιράσετε τα απογεύματα, ώστε να εχει ο καθένας 2-3 απογεύματα ελεύθερα ενώ ο άλλος θα κανει το babysitting.

[ΛΕΑΝΑ]

γεννησα το τριτο μου αγγελουδι ιανουαριο και περασα ενα χειμωνα αρκετα δυσκολο...εχοντασ πισω δυ αλλα παιδια δημοτικου και νηπιου και το μωρο να με ξενυχταει αφανταστα...συζυγοσ αν με βοηθουσε σε κατι ηταν τισ πρωτες σαραντα μερες..και δεν μιλαμε για δουλειες σπιτιου....αυτο δεν παιζει απλα για δρομολογια εξωτερικα ψωνια λογαριασμουσ και ασχολια με τα μεγαλα παιδια.....ακομα και οταν εμεινα στο παιδων με το νεογεννητο μονοσ του φροντισε τα αλλα δυο και αψογα μπορω να πω....και τωρα ηρθε το καλοκαιρακι και θελω και γω το απογευμα μου να παιρνω τα κουτσουβελα μου και να τα πηγαινω στην πλατεια οπου εκει ειναι τοποσ συναντησησ με αλλες μαμαδεσ...και δω αρχιζουν οι φασαριες....γιατι φευγω γιατι τον αφηνω μονο του και μπλα μπλα οπου με απειλησε οτι θα φευγει και εκεινοσ να πηγαινει για καφε....και ολο αυτο με εχει κανει τουρμπο....ειμαι πιτι ολη την ημερα με τα παιδια...ολα στην εντελεια...το σπιτι το φαγητο τα παιδια...και ολα ολομοναχη κοριτσια χωρισ καμια βοηθεια ....δεν παραπονιεμαι αλλα θελω και γω να παρω τον αερα μου...εκεινοσ δουλευει βλεπει κοσμο μιλαει και ολο αυτο δεν το καταλαβαινει...του λεω ελα παρεα μασ οχι δεν μου αρεσει εκει μου απανταει να παμε αλλου...ελα ομωσ που εκει ειναι οι παρεες και συμμαθητες των παιδιων...μεχρι που μου εβαλε και χρονο οκ πηγαινε αλλα για μια ωρα.....και σημερα του υα ειπα εξω απο τα δοντια....τη ειμαι κανα κοριτσακι και το παιζει μπαμπασ μου?μετα απο 14 χρονια γαμου στα 33 να μου βαζει περιορισμουσ?ουρλιαξα φωναξα εκλαψα γιατι ολο αυτο με πνιγει....τοσα χρονια δεν ειχαμε τετιου ειδουσ προβληματα και τωρα συμπεριφερεται σαν 18χρονοσ...θελω και γω να ξεσκασω ...εστω και στην πλατεια με ενα καφεδακι και τα παιδια μου.....δεν μπορει να το καταλαβει?επειδη δεν δουλευω δεν εχω αυτο το δικαιωμα?

[κλάρα]

εδω ταιριαζει τελεια το παρακατω κειμενο....!!!!

Ο σύζυγος επιστρέφει στο σπίτι του από τη δουλειά και βρίσκει τα τρία του παιδιά στον κήπο, ακόμα με τις πυτζάμες τους, να παίζουν. Τριγύρω τους υπήρχαν άδεια κουτιά από φαγητό διασκορπισμένα σε όλον τον κήπο.

 

Η πόρτα του αυτοκινήτου της γυναίκας του ήταν ανοιχτή, καθώς επίσης και η πόρτα του σπιτιού και πουθενά ίχνος από τον σκύλο.

 

Μπαίνοντας στο σπίτι συνάντησε ακόμα μεγαλύτερη ακαταστασία. Ένα φωτιστικό πεσμένο κάτω και το χαλί τσαλακωμένο και μαζεμένο πάνω στον τοίχο.

 

Στο σαλόνι η τηλεόραση ήταν αναμμένη και έπαιζε πολύ δυνατά σε ένα κανάλι με κινούμενα σχέδια και ο καναπές ήταν καλυμμένος με παιχνίδια και ρούχα.

 

Στην κουζίνα ο νεροχύτης ήταν γεμάτος κατσαρόλες, το πρωινό είχε χυθεί στα μάτια της κουζίνας, η πόρτα του ψυγείου ανοιχτή, τ φαγητό του σκύλου πεταμένο στο πάτωμα, κάτω από τραπέζι ένα σπασμένο ποτήρι κι ένας μικρός σωρός πίσω από την πόρτα.

 

Ανέβηκε αμέσως τη σκάλα παραμερίζοντας τις ντάνες από παιχνίδια και τους σωρούς από ρούχα, αναζητώντας τη γυναίκα του, τώρα πλέον ανήσυχος μήπως της συνέβαινε κάτι, μήπως αρρώστησε, μήπως έπαθε κάτι σοβαρό.

 

Όπως πήγαινε προς την κρεββατοκάμαρα πρόσεξε πώς έβγαινε νερό κάτω από την πόρτα του μπάνιου και μπαίνοντας είδε πετσέτες γεμάτες σαπούνια και ακόμα περισσότερα παιχνίδια στο πάτωμα, χιλιόμετρα από χαρτί υγείας ξετυλιγμένο και πεταμένο σε μια γωνιά και οδοντόκρεμα πάνω στον καθρέφτη και στους τοίχους.

 

Μπήκε τρέχοντας στην κρεββατοκάμαρα και βρήκε τη σύζυγό του χωμένη στο κρεββάτι με τις πυτζάμες, να διαβάζει 'ήρεμα ένα μυθιστόρημα.

 

Εκείνη τον κοίταξε, του χαμογέλασε και τον ρώτησε πώς ήταν η μέρα του.

 

Εκείνος την κοίταξε και αναμαλλιασμένος τη ρώτησε:

-Τι συνέβη εδώ πέρα ;

Εκείνη του χαμογέλασε ξανά και του είπε:

- Θυμάσαι που κάθε φορά που επιστρέφεις από τη δουλειά με ρωτάς

τι σκατά κάνω όλη μέρα ;

- Ναι, απάντησε αυτός.

- Ε ΛΟΙΠΟΝ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΤA ΕΚΑΝΑ . :shock::wink:8-)

 

 

 

 

 

[pitsikoki]

εδω ταιριαζει τελεια το παρακατω κειμενο....!!!!

Ο σύζυγος επιστρέφει στο σπίτι του από τη δουλειά και βρίσκει τα τρία του παιδιά στον κήπο, ακόμα με τις πυτζάμες τους, να παίζουν. Τριγύρω τους υπήρχαν άδεια κουτιά από φαγητό διασκορπισμένα σε όλον τον κήπο.

 

Η πόρτα του αυτοκινήτου της γυναίκας του ήταν ανοιχτή, καθώς επίσης και η πόρτα του σπιτιού και πουθενά ίχνος από τον σκύλο.

 

Μπαίνοντας στο σπίτι συνάντησε ακόμα μεγαλύτερη ακαταστασία. Ένα φωτιστικό πεσμένο κάτω και το χαλί τσαλακωμένο και μαζεμένο πάνω στον τοίχο.

 

Στο σαλόνι η τηλεόραση ήταν αναμμένη και έπαιζε πολύ δυνατά σε ένα κανάλι με κινούμενα σχέδια και ο καναπές ήταν καλυμμένος με παιχνίδια και ρούχα.

 

Στην κουζίνα ο νεροχύτης ήταν γεμάτος κατσαρόλες, το πρωινό είχε χυθεί στα μάτια της κουζίνας, η πόρτα του ψυγείου ανοιχτή, τ φαγητό του σκύλου πεταμένο στο πάτωμα, κάτω από τραπέζι ένα σπασμένο ποτήρι κι ένας μικρός σωρός πίσω από την πόρτα.

 

Ανέβηκε αμέσως τη σκάλα παραμερίζοντας τις ντάνες από παιχνίδια και τους σωρούς από ρούχα, αναζητώντας τη γυναίκα του, τώρα πλέον ανήσυχος μήπως της συνέβαινε κάτι, μήπως αρρώστησε, μήπως έπαθε κάτι σοβαρό.

 

Όπως πήγαινε προς την κρεββατοκάμαρα πρόσεξε πώς έβγαινε νερό κάτω από την πόρτα του μπάνιου και μπαίνοντας είδε πετσέτες γεμάτες σαπούνια και ακόμα περισσότερα παιχνίδια στο πάτωμα, χιλιόμετρα από χαρτί υγείας ξετυλιγμένο και πεταμένο σε μια γωνιά και οδοντόκρεμα πάνω στον καθρέφτη και στους τοίχους.

 

Μπήκε τρέχοντας στην κρεββατοκάμαρα και βρήκε τη σύζυγό του χωμένη στο κρεββάτι με τις πυτζάμες, να διαβάζει 'ήρεμα ένα μυθιστόρημα.

 

Εκείνη τον κοίταξε, του χαμογέλασε και τον ρώτησε πώς ήταν η μέρα του.

 

Εκείνος την κοίταξε και αναμαλλιασμένος τη ρώτησε:

-Τι συνέβη εδώ πέρα ;

Εκείνη του χαμογέλασε ξανά και του είπε:

- Θυμάσαι που κάθε φορά που επιστρέφεις από τη δουλειά με ρωτάς

τι σκατά κάνω όλη μέρα ;

- Ναι, απάντησε αυτός.

- Ε ΛΟΙΠΟΝ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΤA ΕΚΑΝΑ . :shock::wink:8-)

 

 

 

 

 

 

Λες να το επιχειρησω και γω; Γιατι ειλικρινα (πιστευω και για ολες το ιδιο ισχυει) αν δεν τα κανω ολα αυτα μεσα σε μια μερα ετσι θα ναι το σπιτι χοιροστασιο! Ασε πια αυτες οι καλτσες...μα ποτε να μην τις βαζει στο καλαθι με τα απλυτα.Τις βρισκω πεταμενες σε απιθανα μερη (εξω στο μπαλκονι, κατω απο το κρεβατι κτλ)

 

 

[alcyon]

Eιμαστε απο τα ζευγαρια που συζηταμε. Το εχουμε ξανασυζητησει αλλα δεν περιμενα οτι θα μου τα ξαναπει. Και τι εκανα δηλ; Απλα καθισα στον καναπε και πηρα την εφημεριδα...μου ζητησε συγνωμη αλλα αυτη τη στιγμη τα εχω παρει και ειμαι ακομη θυμωμενη μαζι του...για αυτο το εγραψα για να ξεσπασω καπου.

 

Αχ... καλά τα λες!! Μα αν δε το ζήσει κάποιος... όχι για 1-2 ώρες... αλλά για καιρό, δεεεεε το νιώθει ο άλλος!

 

 

 

Εμείς είμαστε από τα ζευγάρια που... ο ένας δούλευε και εγώ όλη μέρα σπίτι με 3 παιδιά, κι όλα μικρά. Εκείνος γύρναγε από τη δουλειά κι εγώ όλη μέρα στο πόδι, πριν από εκείνον. Είχα να προετοιμάσω το φαγητό, πριν ξυπνήσουν τα παιδιά και μετά, άρχιζε η μέρα ολονών. Γυρνούσε λοιπόν κι εγώ πίστευα πως είχα δικαίωμα να ηρεμίσω λίγο. Εκείνος δεν ασχολιόταν (νόμιζα) κι εκείνος θεωρούσε πως δεν κουράζομαι και του φορτώνομαι.

 

Μας δόθηκε η ευκαιρία να αλλάξουμε ρόλους. Πήρε τη γονική άδεια των παιδιών. Στο μεταξύ τα 3 παιδιά είχαν γίνει 4. Τώρα... μπορώ να πω τα εξής:

 

- Όταν γυρίζει σπίτι κάποιος από τη δουλειά, είναι εξουθενωμένος και χρειάζεται κάποιο χρόνο για να "στρώσει" κεφάλι.

 

Εκείνος πάλι κατάλαβε:

- Είναι κουραστικό να είναι κάποιος όλη μέρα σπίτι.

 

Φυσικά επειδή το έχω ζήσει... δεν του έχω πει "γιατί είναι ακατάστατο το σπίτι" κτλ...

Ούτε κι εκείνος έχει πει... "γιατί κοιμάσαι, κράτα λίγο τα παιδιά".

 

Σε λίγο καιρό θα είμαστε και οι δύο εργαζόμενοι... Γευτήκαμε και τις δύο πλευρές της καθημερινότητας. Ρίξαμε τις απαιτήσεις μας... και ...

χαμογελάμε με τα "χάλια" μας...

 

 

Επίσης... τον βλέπω τελευταία να ρίχνει σπόντες... πως δεν ρωτάω πώς περνάει, που μένει στο σπίτι κτλ.... Μιλάμε... η ΥΠΕΡΤΑΤΗ "εκδίκηση!!"

 

Όπως κι αν έχει... μόνο όποιος το περάσει το καταλαβαίνει.

Να είναι καλά... και να αντέχει!!

[iosifina123]

Βρε κορίτσια συγγνώμη κιόλας, αλλά κάπου διάβασα ότι οι άντρες είναι αχάριστοι. Μήπως είναι αχάριστη μια γυναίκα που κάθεται σπίτι με το παιδάκι της, δεν έχει κανένα προϊστάμενο ή πελάτη να την πρήζει, έχει τον άντρα της να δουλεύει και να της φέρνει λεφτά και γκρινιάζει κι από πάνω?

 

Τώρα πέστε να με φάτε!

[iosifina123]

Ετσι ακριβώς δύσκολα ξεριζωνουν,να κάτσουν στο βυζι της μανουλας τους αν δεν μπορούν να ειναι άντρες.εγω μεγαλώνω 2παιδια δεν χρειάζομαι και 3ο(τον άντρα μου).ειμαστε γυναίκες και αυτο ούτε χρειαζομαστε ειναι έναν ΆΝΤΡΑ δίπλα μας.τσακωνομαι όλη μέρα ε τον άντρα μου.με κούρασε το γεγονός πως θεωρεί πως εγω πρέπει να τρέχω για ολα.οι άντρες μας κάνουν ψυχολογικό πόλεμο.δεν καταλαβαίνουν πόσο κακό μας προξενούν με τη στάση τους.ΑΛΛΟ ΜΑΝΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΟΥ.μονο στο σεξ αντιλαμβάνονται τη διαφορα.

 

Ώπα μαγκιά! Καλά χαλάρωσε λίγο... Πω πω πόσο με εκνευρίζουν οι γυναίκες που όλο γκρινιάζουν και θεωρούν ότι οι άντρες τους χρωστάνε! Και θεωρούν επίσης ότι δεν πρέπει να κάνουν τίποτα και ότι είναι και δουλάρες αν κάνουν κάτι παραπάνω.

 

Αν έχεις τέτοια αντιμετώπιση απέναντί του και τσακώνεστε συνέχεια όπως λες, τον βλέπω να πηγαίνει όντως στη μανούλα του και να βρίσκει και την ησυχία του :lol:

[mama@2]

Εχω αρκετο καιρο που μπαινω στο φορουμ κ διαβαζω διαφορα....

 

Λοιπον, εγω πως το βλεπω.....

 

Απο τη στιγμη που κλεινομαστε στο σπιτι κ μεγαλωνουμε τα παιδια μας(κ εγω δεν εργαζομαι, αφου δεν υπαρχει καποιος να μου κρατησει τα παιδια--δ.παιδικοι σταθμοι θελουν μεσον, ιδ.υπερογκα ποσα οποτε 1 χρονο υπομονη κ ελπιζω του χρονου να εργαζομαι!) κ η αληθεια ειναι πως δεν ειναι κ το πιο ευκολο πραγμα στον κοσμο το να εισαι μητερα κ νοικοκυρα(το πιο δυσκολο για μενα ειναι οτι ΟΛΗ ΜΕΡΑ κανω τα ΙΔΙΑ πραγματα, αφου τα ζουζουνια μου ειναι ανταρτες!!!)

 

Το μονο που χρειαζομαστε ειναι η αναγνωριση απο τη μερια του συζυγου(ευτυχως ο δικος μου μου τα αναγνωριζει ολα κ καμαρωνει πως μονοι μας μεγαλωνουμε τα παιδια κλπ)

Φυσικα κ καταλαβαινω την πιεση κλπ απο τη δουλεια του(αφου εργαζομασταν στην ιδια δουλεια κ γνωριζω κ αφεντικο, κ το δυσκολο αντικειμενο εργασιας του)

Εγω, οσο κ να κουραζομαι, προσπαθω τις ωρες που ειμαστε μαζι να μην εχω αφησει δουλειες, να παιζουμε με τα παιδια, να χαλαρωνουμε, κ το βραδυ, αγκαλια, μου φευγει ολη η κουραση(που σημαινει οτι τα πρωινα τα κανω ολα κ ξεπατωνομαι)

Αλλα, αν μου ελεγε πως καθομαι ολη μερα, ειμαι τεμπελα κλπ, θα το εκανα για 1 μερα αυτο που λεει κ η κλαρα, ειλικρινα, θα με πειραζε πολυ....

[goody]

Εγω παντως απο οσα διαβασα δεν καταλαβα να υπαρχει καποια τεμπελα αναμεσα μας που νιωθει δουλαρα αν βαλει μια σκουπα...

Σας νιωθω κοριτσια ολες! Και ας μην εχω συζυγο, εχω τη μαμα μου που δουλευει πολλες ωρες και γυρναει καθε μερα περιπου την ωρα που κοιμιζω τον μικρο. Αυτο το ''τι κανεις ολο το απογευμα'' το ακουω πολυ συχνα! Και οντως εκτος απο μαγειρεμα και κανα ψιλοσυμαζεμα δεν κανω ουσιαστικα κατι που να φαινεται. Αλλα αν οντως δεν εκανα τιποτα το σπιτι θα ηταν περιπου οπως στο κειμενακι που βαλατε! (πολυ πετυχημενο παρεπιπτοντως!)

Υπομονη και κουβεντα για να υπαρχει οσο γινεται κατανοηση και απο τις δυο πλευρες!

[floraM]

Βρε κορίτσια συγγνώμη κιόλας, αλλά κάπου διάβασα ότι οι άντρες είναι αχάριστοι. Μήπως είναι αχάριστη μια γυναίκα που κάθεται σπίτι με το παιδάκι της, δεν έχει κανένα προϊστάμενο ή πελάτη να την πρήζει, έχει τον άντρα της να δουλεύει και να της φέρνει λεφτά και γκρινιάζει κι από πάνω?

 

Τώρα πέστε να με φάτε!

 

Αυτο προφανώς παει για εμένα! Ναι! Τους θεωρώ. Γιατί δεν ξέρω σε τι καταστάση είσαι εσυ (δουλεύεις η όχι) αλλα εγω έχω κάνει και τις δυο περιπτώσεις (και να δουλεύω με τον προϊστάμενο και τον πελατη να με πρηζουν, και να μην δουλεύω) και καταλαβαίνω πως είναι και περιμένω να με καταλάβει και αυτός, γιατί και αυτός έκατσε 1 μήνα με το παιδι αλλα με βοήθεια την μαμα του. Δηλαδή περιμένω να με βοηθήσει όταν το χρειάζομαι και να μην με θεωρεί δεδομένη επειδή κάθομαι ( που ΔΕΝ κάθομαι) γιατί τώρα το πιστεύω ότι στο σπίτι η δουλεια δεν έχει ωράριο! Είναι 24ωρη, χωρίς άδεια, ρεπό και ΣΚ. Και εγω θα ήθελα να κάνω κάτι διαφορετικό, να πάω για ένα καφέ, δηλαδή να ξεφευγω λίγο αλλα μου είναι δύσκολο να το κάνω και την περίοδο που το εκανα (με το περπάτημα) καταλαβε τι σημαίνει σπίτι με δυο παιδια. Δηλαδή συμφωνώ απόλυτα με την Alcyon. Θέλω να υπάρχει ισσοροπια. Και δεν θέλω να το ξεχνάμε μόλις περάσει λίγο ο καιρός και να γυρνάνε στα παλιά. Το ότι κάθομαι σπίτι δεν με κάνει λιγότερη σημαντική, το ότι δεν φέρνω το χρήμα στο σπίτι δεν με κάνει αχαριστη οταν ζητάω και εγω κάτι και όταν δεν το έχω γκρινιαζω. Τουλάχιστον αυτο πιστεύω για εμένα. Νοιώθω ότι καί εγω έχω δικαίωμα και όχι μονο αυτός που φέρνει τα λεφτά!

[Maraki+]

Βρε κορίτσια συγγνώμη κιόλας, αλλά κάπου διάβασα ότι οι άντρες είναι αχάριστοι. Μήπως είναι αχάριστη μια γυναίκα που κάθεται σπίτι με το παιδάκι της, δεν έχει κανένα προϊστάμενο ή πελάτη να την πρήζει, έχει τον άντρα της να δουλεύει και να της φέρνει λεφτά και γκρινιάζει κι από πάνω?

 

Τώρα πέστε να με φάτε!

Προσωπικά δεν έχω παιδάκι ακόμα και απλά έτυχε να παρακολουθήσω το θέμα όπως τόσα άλλα στο φόρουμ αλλά αυτή η άποψη με ενόχλησε για ένα και μόνο λόγο (πέραν της ειρωνείας σου).

Ένας άνθρωπος που "κάθεται" στο σπίτι δε σημαίνει πως είναι άεργος. Ειδικά όταν υπάρχει παιδί/παιδιά. Δε χρειάζεται να έχω παιδιά για να ξέρω ότι είναι φουλ απασχόληση.

Ξέρω όμως πώς είναι το νοικοκυριό. Μπορεί να μην καθαρίζεις όλη μέρα, κάθε μέρα αλλά οι απαιτήσεις είναι επίσης αρκετές. Περισσότερες αν υπάρχει παιδί/παιδιά.

Από τα ανίψια μου επίσης, που τα έχω κρατήσει ουκ ολίγες φορές, 3 τον αριθμό ζωή να έχουν, γνωρίζω επίσης πώς είναι να περιορίζεσαι σε "συζητήσεις" με νήπια όλη μέρα που πολλές φορές δεν είναι συνεργάσιμα.

 

Δεν γνωρίζω πώς ζούνε οι μεγαλοκυρίες του Κολωνακίου -ίσως κάνεις με τέτοιες παρέα και έχεις την εν λόγω άποψη, αλλά οι περισσότερες κοπέλες που ξέρω εγώ δεν έχουν νταντάδες να βαστάνε τα παιδιά τους κι εκείνες με τα λεφτά που ΤΟΥΣ φέρνει ο άντρας να τρέχουν για μάνι-πέντι.

Αντιθέτως, φροντίζουν τα σπίτια τους και τα παιδιά τους όσο καλύτερα γίνεται και απλά ζητούν ένα δείγμα αναγνώρισης και για το δικό τους κόπο, μια καλή κουβέντα ας πούμε, δεν είναι ανάγκη να πέσει γονυπετής ο σύζυγος αντί για ύφος και απαξίωση για τη δουλειά της μητέρας, συζύγου και νοικοκυράς.

 

Δεν το βρίσκω παράλογο αίτημα.

[kourkoumpini]

περα απο την σωατικη κοπωση, το συνεχες τρεξιμο και συμμαζεμα και τη συνεχη ενταση στην προσοχη για ζημιες και πιθανα ατυχηματα, εμενα προσωπικα με κουραζει η ελλειψη επικοιννιας με εναν ενηλικα. θελω να πω μια κουβεντα διαφορετικη, να ξελαπικαρω. να μην εινια η επικοινωνια μου "οχι την πριζα", "κατεβα απο τον καναπε γιατι θα πεσεις και θα χτυπησεις", μπραβο που καναμε κακα", δεν χτυπαμε το μπεμπη κτλ κτλ κτλ.

 

οταν πας στη δουλεια αλλαζεις παραστασεις και επικοινωνεις φυφιολογια και με αλλους ανθρωπους. εγω περιμενω ολη μερα τον αντρα μου να ερθει να μιλησω φυσιολογικα και να τον κρατησει για να παω μονη ου τουαλετα, να κανω μπανιο κτλ.

[floraM]

Τώρα πέστε να με φάτε!

 

Δηλαδή το ζητάει ο οργανισμός σου, ε;:lol:

[pitsikoki]

περα απο την σωατικη κοπωση, το συνεχες τρεξιμο και συμμαζεμα και τη συνεχη ενταση στην προσοχη για ζημιες και πιθανα ατυχηματα, εμενα προσωπικα με κουραζει η ελλειψη επικοιννιας με εναν ενηλικα. θελω να πω μια κουβεντα διαφορετικη, να ξελαπικαρω. να μην εινια η επικοινωνια μου "οχι την πριζα", "κατεβα απο τον καναπε γιατι θα πεσεις και θα χτυπησεις", μπραβο που καναμε κακα", δεν χτυπαμε το μπεμπη κτλ κτλ κτλ.

 

οταν πας στη δουλεια αλλαζεις παραστασεις και επικοινωνεις φυφιολογια και με αλλους ανθρωπους. εγω περιμενω ολη μερα τον αντρα μου να ερθει να μιλησω φυσιολογικα και να τον κρατησει για να παω μονη ου τουαλετα, να κανω μπανιο κτλ.

 

Aυτο ρε παιδια με την τουαλετα που το βαζετε;

-Μαμα που πας;

-Τουαλετα παω να κανω κ@κ@ (το εξηγω επακριβως για να μαθει και αυτη και να βγαλουμε επιτελους το παμπερς).

Ερχεται φυσικα απο πισω μου μου κλεινει το φως και την πορτα, ανοιγοκλεινει την πορτα, τραβαει ολο το ρολο χαρτι υγειας, ανεβαινει στο σκαμνι της και αρχιζει να πλενει τα χερια της και ξανα και ξανα γεμιζοντας τον κοσμο νερα και υγρο σαπουνι, να οι καθρεφτες με πιτσιλιες κτλ κτλ

Θελω μια φορα να παω τουαλετα μονη μου να ξεφυλισω το περιοδικο μου με την ησυχια μου. Μπορω;