ΠΡΟΣ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΑΜΑΔΕΣ!!!!!!!!

[katerina_mou]

Γεια σας!

Παρακολουθώ συχνά τις συζητήσεις στο forum και θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την εμπειρία μου και να συζητήσω τους προβληματισμούς που προέκυψαν απο αυτή....

Ο γιος μου έγινε σήμερα 4 μηνών. Είναι υγιέστατος και πολύ ζωηρός! Απο τη μέρα που γεννήθηκε δεν τον έχω αφήσει ούτε λεπτό. Είμαι μια ταλαιπωρημένη αλλά πολύ περήφανη μαμά!! Όταν όμως ακούω για μητρικό θηλασμό τα μάτια μου γεμίζουν δάκρυα........

Δεν είχα έρθει ποτέ σε επαφή με μωρό. Δεν είχα ιδέα. Έτσι την περίοδο της εγκυμοσύνης μου αποφάσισα να ενημερωθώ με κάθε λεπτομέρεια για τα πάντα! Φυσικά το θέμα του θηλασμού ηταν κύριο. Πήγα σε όλα τα σεμινάρια, κρατούσα σημειώσεις για τους τρόπους θηλασμού, τις στάσεις, τη διαδικασία, τι πρέπει να τρώμε, τι πρέπει να αποφεύγουμε, πως να πλενόμαστε, πως να βάζουμε το μωρό στο στήθος κτλ κτλ. Διάβασα ότι μπορούσα στο internet, πήρα 2 εγκυκλοπαίδειες και έκανα κάθε μέρα επαναλήψεις μην ξεχάσω τίποτα...

Φυσικά ενημερώθηκα και για το rooming in. Να έχεις δηλαδή το μωρό μαζί σου συνέχεια στο δωμάτιο του μαιευτηρίου για να μπορείς να το θηλάζεις και για το πόσο καλό του κάνει να μην αποχωρίζεται απο τη μαμά...

Γέννησα σε ιδιωτικό μαιευτήριο της Αθήνας με φυσιολογικό τοκετό. Το μωρό υγιέστατο το ίδιο κι εγώ. Πήγαμε σε ένα τρίκλινο δωμάτιο και οταν πήρα το μωρό αγκαλιά προσπαθούσα να φέρω στο μυαλό μου όλες τις λεπτομέρειες για το πως να το θηλάσω. Την πρώτη μέρα το είχα συνέχεια στο στήθος. ήταν όμως ανήσυχο πολύ.. Έκλαιγε, δεν κοιμόταν. Το ίδιο και τη δεύτερη και τις επόμενες μέρες που μείναμε στο μαιευτήριο. Περάσαμε 4 μέρες άυπνοι εντελώς, κι εγώ και το μωρό.... Οι μαίες μου έδειχναν διάφορους τρόπους θηλασμού. Στο πλάι, ανάσκελα, μπρούμυτα... Οι μισές μου έλεγαν οτι έχω εισέχουσες θηλές και μου έλεγαν να πάρω θηλές σιλικόνης, οι οποίες δεν έκαναν τελικά τίποτα και οι άλλες μισές οτι δεν υπάρχει πρόβλημα και να συνεχίσω την προσπάθεια. Εγώ φυσικά τις πρώτες μέρες δεν έβλεπα καθόλου γάλα στο στήθος και ένα μωρό να προσπαθεί μάταια να χορτάσει.

Όταν ρωτούσα γιατί το μωρό μου κλαίει συνέχεια η απάντηση ήταν ίδια. Γιατί πεινάει...Στην απελπισία μου ρωτούσα αν πρέπει να πάρει συμπλήρωμα και τότε μου έλεγαν οτι η απόφαση αυτή είναι καθαρά δική μου...

Να σημειώσω εδώ οτι το δωμάτιο δεν είχε ποτέ ησυχία. Όταν δεν είχε επισκέπτες οι μαίες ερχόντουσαν να δουν αν είναι όλα καλά. Πέρασαν τουλάχιστον 6 διαφορετικοί άνθρωποι να με ενημερώσουν για ζυγαριές, θήλαστρα, πάνες... Γιατροί, καθαρίστριες, φαγητό... Η πόρτα ανοιγόκλεινε όλο το 24ωρο. Και ναι μεν έχεις το μωρό μαζί σου αλλά δεν έχεις ένα χώρο ηρεμίας. Δεν έχεις πουθενά να το αλλάξεις, να το πλύνεις, να το περιποιηθείς, να το ηρεμήσεις.

Φτάσαμε λοιπόν σπίτι άυπνοι και πολύ εξαντλημένοι. Το στήθος μου πια είχε γάλα αλλά το μωρό συνέχιζε να μην χορταίνει, να κλαίει και να μην κοιμάται ποτέ. Κοίταξα όλες μου τις σημειώσεις για να διαπιστώσω οτι δεν κάνω κάτι λάθος. Πήρα τηλέφωνο όσους ήξερα να ζητήσω πληροφορίες και συμπαράσταση. Πήρα θήλαστρα, ειδικά μπιμπερό...τίποτα. Άλλες 5 μέρες άυπνοι με ένα μωρό που έκλαιγε συνεχώς...

Το μωρό μου ηρέμησε πρώτη φορά μετά απο 5 μέρες οταν απελπισμένη πια του έδωσα ξένο γάλα. Τελικά το θήλασα με πολύ κόπο συνολικά 1 μήνα και πάντα δίνοντας του συμπλήρωμα. Μετά το γάλα μου κόπηκε γιατί και το μωρό περίμενε το μπιμπερό και δεν έμπαινε στον κόπο να τραβήξει απο εμένα.

Θεωρώ οτι σίγουρα έκανα κάποιο λάθος. Μήπως τελικά όλη αυτή η πληροφόρηση που παίρνουμε για μια τόσο φυσική διαδικασία αγχώνει τις νέες μητέρες ? Όλα τα θηλαστικά του κόσμου ταίζουν τα μικρά τους χωρίς οδηγίες χρήσης. Εμείς γιατί πρέπει να βομβαρδιζόμαστε με ένα σωρό λεπτομέρειες? Αφού τα μωρά έχουν ένστικτο και θα την βρουν την άκρη. Μήπως η ανασφάλεια που μας δημιουργείται είναι μεγαλύτερη απο το όφελος κάποιας ειδικής συμβουλής? Και μήπως όλο αυτό μεταφέρεται στο νεογέννητο και χαλάει την ηρεμία του?

Επίσης είμαι πεπεισμένη οτι στο δεύτερο παιδί δεν θα επιλέξω να το έχω στο δωμάτιο. Γιατί δεν μπορώ να του προσφέρω τίποτα. Να παλεύει να πάρει την πρώτη του ανάσα και δίπλα του να περνάει ένα σωρό κόσμος.... Το μόνο που χρειάζεται είναι η μαμά του αλλά εφόσον γεννάμε πια σε νοσοκομεία τις πρώτες μέρες δεν μπορούμε να του παρέχουμε την ηρεμία που έχει ανάγκη. Αν κάποτε τα μαιευτήρια αποκτήσουν πραγματικά την υποδομή για rooming in, ίσως το ξανασκεφτώ.....

Με συγχωρείτε αν σας κούρασα αλλά πραγματικά ήθελα να τα μοιραστώ μαζί σας και να ακούσω τις δικές σας σκέψεις και τοποθετήσεις πάνω στο θέμα, γιατί με ενδιαφέρει πολύ.

[giasof]

σε καταλαμβαινω απολυτα γιατι μου και εγω αυτο επαθα ισως λιγο χειροτερα απο εσενα...πριν γεννησω ελεγα οτι θελω αποκλειστικο θηλασμο και ηθελα να δωσω ξενο γαλα αφου οταν εκανα την καισαρικη ακομα και εκεινη την ωρα τους ειχα πρηξει ολους με τον θηλασμο..τεσπα οταν μου εφερα το μωρο μετα απο 2 μερες το εβαλα στο στηθος μου και επεσαν ολοι επανω μου να με φανε οχι ετσι αλλιως ανχωθηκα εγω το θηλασα λιγο εκεινη την ωρα..μετα οσες φορες και να προσπαθουσα στην αρχη δεν μπορουσα καθουλου ουτε μετην βοηθεια τησ μαιας τιποτα επαθα μαζι με κατι αλλα ψυχολογικο και λεεω θα παω σπιτι και θα το κανω εκει με την ησυχια αλλα ουτε και εκει..προκειμενου να του δωσω το γαλα μου που ειχα παρα παρα πολυ το εβγαλα με θυλαστρο και πηρε το προτογαλα παλι καλα..στεναχωριεμαι πολλες φορες για αυτο που επαθα και δεν θηλασα το μωρο μου ενω ειχα γαλα μεχρι τον τριτο μηνα, το μετανιωνω αλλα τωρα ξερω για το επομενο..

[Έφη_]

Αρχικά να σου ζήσει το μικρό σου.

ΔΙαβάζοντας την ιστορία σου είναι σα να την γράφω εγώ ως ένα σημείο!!!Τα ίδια έκανα κι εγώ σεμινάρια, ενημέρωση κτλ.Το θεωρούσα δεδομένο ότι θα θηλάσω.Γιατί όχι άλλωστε?Όπως γράφεις κι εσύ, τόσα θηλαστικά ζώα πώς τα καταφέρνουν??Εγώ σκεφτόμουν και τις γιαγιάδες μας.Αφού κατάφεραν να θηλάσουν αυτές εν καιρώ πολέμου και με φτώχεια και ασιτία γιατί να μην μπορώ κι εγώ!!!

Γέννησα με καισαρική με ολική αναισθησία στο Έλενα.Αν και μονόκλινο το δωμάτιο ούτε κι εγώ βρήκα την ησυχία μου.Λίγο οι δικοί μου επισκέπτες, λίγο οι καθαρίστριες, λίγο το φαγητό...καταλαβαίνεις.Περίμενα πώς και πώς να φύγω και να πάω σπίτι μου!!!

Η μικρή μου δεν έκλαιγε όπως το δικό σου αλλά ήταν τόσο νωχελική και κατατονική που με το ζόρι μπήκε στο στήθος, αναποτελεσματικά βέβαια γτ δεν θήλαζε!!!Βλέπεις, δεν βρέθηκε ένας άνθρωπος να μου πει ότι "έφαγε" κι αυτό το καημένο ολική νάρκωση όπως κι εγώ κι ότι ήταν φυσιολογικό να μην τρώει και να χάσει τόσο βάρος τις πρώτες ημέρες!!!Με αγχώσανε οι παιδίατροι να δώσω συμπλήρωμα!!!Την πήρα απ'το μαιευτήριο με δική μου ευθύνη γτ ο γιατρός δεν υπέγραφε!!!Μόλις γυρίσαμε σπίτι και ήρθε αμέσως η παιδίατρος, τα ίδια μας είπε κι αυτή...δλδ να την "ντοπάρουμε" με ξένο για να μην αφυδατωθεί κι όταν πάρει τα πάνω της να την πρεσάρω με τον θηλασμό!!!Όλη μέρα ήμουν μ'ένα παιδί αγκαλιά και με τα στήθη έξω να προσπαθώ να την θηλάσω αλλά μάταια!!!

Σαράντα μέρες έκλαιγα και σκεφτόμουν τί έκανα λάθος και τί θα μπορούσα να έχω κάνει καλύτερα.Σήμερα, με αυτά που ξέρω, λοιπόν, αυτό που θα έκανα είναι να καλέσω απ'την πρώτη στιγμή-απ'το μαιευτήριο ακόμα- μια σύμβουλο θηλασμού για να μου πει τί να κάνω!!!Θεωρώ ότι ήταν τεράστιο λάθος το μπιμπερό γτ η μικρή μου ακόμα να μπει σωστά στο στήθος-κλείσαμε την 6η εβδομάδα.Τώρα πια το παίρνει αλλά πολύ ρηχά με αποτέλεσμα να μου πληγώνει τις θηλές μου.Η σύμβουλος με βοήθησε πολύ στο να κάνει θηλαστικές κινήσεις.Πλέον βγάζω το γάλα μου με θήλαστρο και της το δίνω με μπιμπερό.Είναι πολύ νωρίς ακόμα αλλά εύχομαι να μπορέσω να το κάνω αυτό έστω για 6 μήνες.

Τώρα, όσο για την πληροφόρηση που λες, θεωρώ ότι καλά έκανες κι ενημερώθηκες.Αλλά επειδή αυτά που βλέπουμε κι ακούμε είναι οι γενικοί κανόνες και κάθε περίπτωση είναι μοναδική, καλό θα ήταν να μας παρακολουθούσε ειδικός.Γιατί ναι μεν είμαστε θηλαστικά και υπάρχουν τα ένστικτα, αλλά ο θηλασμός είναι εκπαίδευση, τόσο για το νεογνο όσο και για την μητέρα,και θέλει υπομονή κι επιμονή!!

Εγώ πάντως στο επόμενο, σίγουρα θα έχω stand by το τηλέφωνο της συμβούλου, γιατί οι επαγγελματίες υγείας άλλοι λένε έτσι κι άλλοι κοκορέτσι!!!Ειδικά δε οι παιδίατροι είναι ΑΣΧΕΤΟΙ με τον θηλασμό και δεν τους ενδιαφέρει καν.Αν μπορείς δε να βρεις παιδίατρο-σύμβουλο θηλασμού, ακόμα καλύτερα.Να τον/την καλέσεις απ'το μαιευτήριο ήδη να δει και το παιδί γτ οι παιδίατροι λένε ότι θέλουν στα μαιευτήρια!!!!

[νελλίτσα]

και εγώ θα συμφωνήσω με την Έφη ως προς το κομμάτι του συμβούλου ώστε να ξέρεις που βρίσκεσαι και να μην κάνεις λάθη... σαφώς και δεν φταίνε όλα αυτά που έμαθες πριν γεννήσεις αλλά την ώρα ποιυ έχεις το μωρό σου αγκαλιά χρειάζεσαι κάποιον να σου δείξει επί τω έργω τι κάνεις σωστό και τι όχι για να βοηθηθείς και να ξεαγχωθείς. τώρα για το αν θα έχεις το μωρό σου κοντά ή όχι εγώ δεν το μετάνοιωσα που το είχα. ακόμα και με τον κόσμο που λες ότι μπαινοβγαίνει και χαλάει την ηρεμία σας κατά τη γνώμη μου είναι καλύτερο να με νοιώθει δίπλα του από το να είναι μόνο του σε ένα κουνάκι με άγνωστα χέρια να το σηκώνουν...

[katerina_mou]

Εφη καταρχην να σου ζήσει η κοράκλα!!! Εύχομαι μεσα απο την ψυχή μου να συνεχίσεις με τον θηλασμό για 6 μήνες και ακόμα παραπάνω!!!!!!!!!

Στον εβδομο μηνα της εγκυμοσύνης μου ξεκίνησα μαθήματα θηλασμού με μια μαία - σύμβουλο θηλασμού. Ακόμα θυμάμαι οτι μας έλεγε οτι αν το μωρό χρειαστεί να πιει γάλα δικό μας που το έχουμε βγάλει με θήλαστρο, πρέπει να χρησιμοποιήσουμε ειδικό ποτηράκι και όχι μπιμπερό γιατί θα χαλάσει ο θηλασμός...

Μια λίστα με το τι θα έπρεπε να τρώω για να έχω γάλα, για να μην κοπεί τογάλα, για να μην έχει το παιδί διάρροιες, κολικούς κτλ. Όταν λοιπόν έδωσα πρώτη φορά το μπιμπερό και μάλιστα με ξένο γάλα καταλαβαίνεις οτι τα λόγια της μου τρυπούσαν το μυαλό...ούτε ποτηράκι είχα, ούτε γάλα, ούτε κάποιον να μου φτιάχνει το μενού της ημέρας. Σκέφτηκα οτι δεν είχα καμιά ελπίδα πια και θα τα είχα παρατήσει απο πολύ νωρίτερα αν δεν είχα πειστεί για το πόσο καλό έκανα στο παιδάκι μου έστω και με τον 1 αυτό μήνα που τον τάισα. Επίσης, δεν ήξερα που μπορούσα να βρώ μια σύμβουλο θηλασμού να έρχεται σπίτι και να μου δείχνει. Όλο άκουγα και διάβαζα που το λέγανε αλλά πραγματικά εκείνες τις μέρες δεν είχα καν την ηρεμία να κάτσω να ψάξω και δεν ήξερα και που.....Και θα ήταν κάθε μέρα μαζί μου? όλη μέρα? Γιατι κι εγώ όπως κι εσύ ήμουν όλη μέρα και όλη νύχτα με το στήθος έξω και το μωρό πάνω μου.

Νελλίτσα σίγουρα δεν θα ήθελα με τίποτα να αφήσω το μωρό σε ξένα χέρια. Εδώ μέχρι τώρα δεν τον έχω αφήσει πουθενά και τον έχω συνέχεια μαζί μου. Απλά πιστεύω οτι το rooming in δεν μπορούνε να το υποστηρίξουνε τα μαιευτήρια. Θα έπρεπε να μπορούμε να απομονωνόμαστε με το μωρό, να μπορούμε να το αλλάξουμε, να το πλύνουμε, να περάσουμε πραγματικά χρόνο μαζί του. Εγώ τουλάχιστον ένοιωσα πολύ άσχημα όταν πέφτανε όλοι πάνω του να το δούνε και πολλές φορές ζητούσα απο τις κοπέλες να τον κρατάνε μέσα στο θάλαμο γιατί είχε πολύ φασαρία να μην αναστατωθεί...

[SWEET]

Κατερινακι ολα αυτα που εγραψες ειναι σαν να τα εχω γραψει εγω. Κι εγω στην εγκυμοσυνη ειχα διαβασει τα απιστευτα για το θηλασμο, αφου ουτε καν μπουκαλια δεν ηθελα να αγορασω, γιατι θα θηλαζα αποκλειστικα. Τελικα θηλασα ενα μηνα (ελαχιστες φορες εδωσα ξενο), ειχα παρα πολυ γαλα, αλλα ειλικρινα δεν αντεξα αλλο. Το μωρο δεν ηξερε να πιασει το στηθος και μου το ειχε καταπληγιασει, οση ωρα θηλαζε, ηταν μαρτυριο για μενα, πονουσα απιστευτα. Τη νυχτα, αντι να κοιμαμαι την ωρα που κοιμοταν, εψαχνα στο ιντερνετ απαντησεις. Αγορασα θηλαστρα, προσπαθουσα και μ'αυτα, ψευδοθηλες, κι ο,τι αλλο διαβαζα. Το στηθος μου καθε λιγο και λιγακι να πετρωνει. Αυτος ο μηνας ηταν ο πιο δυσκολος της ζωης μου. Τελικα πηρα χαπακι (αλλη ταλαιπωρια κι αυτη) και μετα απο 3 μερες παθαινω και μαστιτιδα. Ακολουθησαν μηνες τυψεων! Τωρα η μικρη μου ειναι 2 χρονων και τιποτα απο αυτα που φοβομουν δεν εγινε: ειναι υγιεστατη και πανεξυπνη (δεν εχει αρρωστησει ποτε!)

Στο επομενο θα ξαναπροσπαθησω να θηλασω, αλλα δε θα τα βαψω μαυρα αν δεν τα καταφερω. Νομιζω πως μια συμβουλος θηλασμου θα βοηθουσε καλυτερα, γιατι αν δεν εχεις καποιον να σου δειξει επιτοπου πως να βαλεις το μωρο σωστα στο στηθος πως να το κανεις? Α, και δεν ξερω αν θα κανω καλα, αλλα θα δινω που και που και ξενο. Ξερω παρα πολλες γνωστες που θηλαζουν αλλα δινουν και ξενο, και θηλασαν πολυ περισσοτερο καιρο απο μενα.

[Nina-Nana]

Κατερίνα, πιστεύω το καλύτερο ειναι να υπάρχει μια ενημέρωση πριν τον τοκετο αλλα μια σωστή ενημέρωση, μεσω των συναντησεων της LLL ή απο κείμενα όπως πχ του Παπαβεντση.

Απο εκει και πέρα όλα αυτα περί διατροφης ειναι απλα ένα εμπόδιο στο θηλασμο, εξάλλου κάθε περίπτωση ειναι διαφορετική.

Αν προκύψει κάποιο πρόβλημα οπως πληγωμενες θηλές, ελάχιστη πρόσληψη βαρους, γοπ κτλ τότε επικοινωνούμε με μια σύμβουλο θηλασμου γιατι και πάλι κάθε περίπτωση ειναι διαφορετική.

Αυτο περι αναστάτωσης του νεογεννητου δεν καταλαβαίνω. Νομίζεις στον θάλαμο που τα έχουν όλα μαζι ειναι πιο ήσυχα; Η στην κοιλια σου δεν άκουγε φασαρία; Και πάλι πόσο φασαρία μπορει να έχει ένα δωμάτιο; Εγω πάντως απο το rooming in σε τρικλινο έμεινα πολυ ευχαριστημένη. Συνήθως έδινα το μωρο αν είχε πολυ κόσμο.

[anthiet]

Μία από τα ίδια και εγώ!!!Είχα μια τέλεια εγκυμοσύνη, παρακολούθησα του κόσμου τα μαθήματα για το θηλασμό, πέρασα ατελείωτες ώρες βλέποντας βιντεάκια για σωστές στάσεις θηλασμού κοκ!!!Ούτε και εγώ αγόρασα μπουκάλια!!!Το θεωρούσα ΣΙΓΟΥΡΟ, ΔΕΔΟΜΕΝΟ ότι θα θηλάσω χωρίς κανένα πρόβλημα!Η μικρή μου "έφαγε" τελικά τις θηλες, εγώ έφτασα στο κατώφλι της κατάθλιψης και θήλασα για καμιά δεκαριά μέρες !από κει και πέρα θήλαστρο μέχρι και σήμερα που η μπέμπα είναι 3 μηνών!!είναι κουραστικό αλλά έχω γάλα και δε θα της το στερήσω!!!Πάντως όσο με αφορά μπορώ να πω ότι η ΠΟΛΛΗ πληροφόρηση με ΤΡΕΛΑΝΕ!!!Οι γιαγιάδες μας και οι μαμάδες χωρίς σεμινάρια, χωρίς ειδικούς και θηλάζανε για χρόνια!!!Να ναι καλά τα παιδάκια μας στην τελική ανάλυση!!!στο 2ο ελπίζω να τα καταφέρω καλύτερα!!!

[katerina_mou]

Κορίτσια είναι πολύ παρήγορο αλλά και στενάχωρο ταυτόχρονα να βλέπω οτι και άλλες κοπέλες έχουν περάσει τα ίδια. Σαφώς και η ενημέρωση είναι πολύτιμη αλλά μήπως ο βομβαρδισμός με κάθε είδους λεπτομέρειες δημιουργεί περισσότερο άγχος στις νέες και ήδη αγχωμένες μαμάδες? Μήπως είναι άδικο μια κοπέλα που τελικά δεν καταφέρνει να θηλάσει να αισθάνεται ανεπαρκής και κακή μάνα? Γιατί τα μωράκια χρειάζονται δίπλα μας να αισθάνονται ασφάλεια και ζεστασιά και όχι να μας βλέπουν μέσα στην τρέλα και την αγωνία.

Όσο για το rooming in, η άποψη είναι καθαρά προσωπική. Εγώ ακόμα και τώρα δεν αφήνω το παιδί μέσα σε πολύ κόσμο, να το παίρνουν ο ένας κι ο άλλος, γιατί βλέπω οτι σαστίζει και αποσυντονίζεται. Όταν τρώει, όταν προσπαθεί να κοιμηθεί δεν θέλει φασαρία. Θα προτιμούσα εκείνες τις μέρες να κοιμάται ήσυχο στο θάλαμο και να πηγαίνω να το παίρνω εγώ και να το έχω στο δωμάτιο τις ώρες που πραγματικά μπορούσα να είμαστε ήρεμοι.

[miriki]

Οι γιαγιάδες μου η μία θήλασε τρία παιδιά και το τέταρτο όχι γιατί δεν είχε γάλα και κοντέψανε να το χάσουνε (ξέρω ότι περνούσε πολύ δύσκολα εκείνο τον καιρό και υποθέτω ότι δε θήλαζε συχνά) και φυσικά η μητέρα μου και η αδελφή της δεν είχανε γάλα (κατά τους παιδιάτρους της εποχής).

 

Η άλλη γιαγιά ήταν από "καλή οικογένεια" κι έτσι τα μωρά πήραν μπουκάλι νωρίς νωρίς (αν και σύζυγος γιατρού και είχαν παραμάνες στην αρχή).

 

Οι γιαγιάδες στις οποίες αναφέρεσαι είχαν τους καλύτερους ειδικούς: την πείρα και τη σοφία των μεγαλύτερων γυναικών που απουσιάζουν από το δικό μας κύκλο καθώς η γενιά των μητέρων μας κατά την πλειοψηφία τους έδινε σκόνη.

 

Επίσης δεν είχαν εναλλακτική, αλλά δεν είχαν και παιδιάτρους και μαίες ταγμένους στη νεστλέ.

 

Καταλαβαίνω ότι κάποιες (μαζί τους κι εγώ) πέρασαν και περνάνε δύσκολα. Υπάρχουν λύσεις όμως και υπάρχουν οντως και οι ειδικοί για να βοηθήσουν.

 

Μην παίρνετε κατάκαρδα και κρίνετε το εαυτό σας για πράγματα που δε φταίτε. ΟΦΕΙΛΑΝ οι επαγγελματίες υγείας να είναι επαρκείς και ηθικοί και να σας βοηθήσουν κατάλληλα. Καλή η ενημέρωση και χρήσιμη, αλλά στη δύσκολη στιγμή θέλεις και μια ανθρώπινη κουβέντα κι ένα χέρι να σε καθοδηγήσει. Συνεπώς την επόμενη φορά επιλέξτε ειδικούς (μαιευτήρες, μαίες, παιδιάτρους) που θα είναι σε θέση και θα έχουν και τη διάθεση να σας βοηθήσουν. Μην επιτρέπετε σε κανέναν απολύτως να σας κάνει να αισθάνεσαι αρνητικά για το σώμα σας και τις δυνατότητές του ακόμη κι αν αυτό είναι στο επίπεδο του υπαινιγμού.

 

Και επειδή τα ελληνικά μαιευτήρια είναι για κατεδάφιση στο επόμενο μωρό (που σας το εύχομαι όσες το θέλετε) το τηλέφωνο της συμβούλου και της εταιρίας με τα νοσοκομειακά θήλαστρα μαζί.

[miriki]

Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω πώς είναι δυνατόν να αισθάνεται κάποια κακή μάνα επειδή δε θήλασε. Ειλικρινά δηλαδή....

[pitsikoki]

Θα μιλησω για την δικη μου εμπειρια. Θηλασα το μωρο μου για 2,5 χρονια (τωρα ειμαστε στην διαδικασια αποθηλασμου). Και εγω πριν γεννησω ειχα ενημερωθει με συμβουλους θηλασμου κτλ. Και εγω κατεβασα γαλα την 5 μερα. Γυρω στην 2 μερα με ειχε πιασει το αγχος συν την πιεση απο το μαιευτικο προσωπικο του Διαβαλκανικου να δωσω ξενο γαλα γιατι το μωρο δεν χορταινει (και αλλα ασχημα σχολια που τα εχω γραψει σε αλλα ποστ)...πραγματικα πολεμος νευρων. Τηλεφωνα απο τις συμβουλους θηλασμου που και αυτες εννιωθα οτι με πιεζουν αφου ηταν ανενδοτες και μου ελεγαν οτι καθε φορα που δινω μπιμπερο σαμποταρω το θηλασμο...απογνωση απο την πλευρα μου. Το μωρο κανει ικτερο και φοβηθηκα (λενε οτι το μητρικο γαλα δεν βοηθαει τον ικτερο να πεσει) και αρχιζω δειλα δειλα να δινω λιγο φορμουλα. Χαλαρωνω...και ο θηλασμος εδραιωνεται μια χαρα χωρις κανενα απολυτως προβλημα αφου οπως βλεπετε ακομα θηλαζω...

Γενναει η κολλητη μου μετα απο 4 μηνες απο μενα. Θελει να θηλασει.Της λεω να ηρεμησει και αν χρειαστει να δωσει και λιγο μπιμπερο στο μωρο στο μαιευτηριο δεν τρεχει και τιποτα αρκει να το παλεψει και να το εχει στο στηθος...Θηλασε 9 μηνες.

 

Η συμβουλη μου ειναι ψυχραιμια και οχι πολεμος νευρων. Εννιωθα να ειμαι στη μεση δυο στρατοπεδων (απο την μια οι μαιες απο την αλλη οι συμβουλοι θηλασμου). Απλα καταλαβα οτι μερικες συμβουλοι ειναι τοσο απολυτες γιατι η ευκολη λυση του μπιμπερο παραμονευει...απο την αλλη οι μαιες προωθουν τα γαλατα απο διαφορες εταιριες.

Ο θηλασμος ειναι ενα δωρο και για σενα και για το μωρο σου αλλα ενταξει και αν καποιες μαμαδες δεν θηλαζουν ε δεν εγινε και τιποτα τρομερο πια!

Οπως νιωθει η καθεμια μας.

[goody]

Συμφωνω οτι η ''υπερπληροφοριση'' φερνει μεγαλυτερο αγχος.

Προσωπικα το θεωρουσα δεδομενο οτι θα θηλασω. Δεν το ειχα ψαξει ποτε αλλα το θεωρουσα φυσιολογικο και ευκολο. Διαβασα σε 2-3 site πληροφοριες σχετικα με τη σωστη σταση, την εναλλαγη στα στηθη, και το μονο που ουσιαστικα συγκρατησα ηταν οτι προσφερουμε το στηθος οσο και οποτε θελει το μωρο. Αυτα.

Ουτε σεμιναρια, ουτε συμβουλους θηλασμου, το πολυ δηλαδη να ασχοληθηκα καποιες ωρες ωστε να ενημερωθω.

Οταν γεννησα θηλασα μετα απο 5 ωρες, ο μικρος ειχε ικτερο οποτε ειχε υπνηλια αλλα λιγο λιγο θηλαζε. Την δευτερη μερα καταλαβα οτι μαλλον του δινουν γαλα οι μαιες γιατι ποτε δεν εδειχνε να πειναει ιδιαιτερα, οποτε ζητησα να γραψουν πανω στο καρτελακι του οτι θελω αποκλειστικο θηλασμο και ολα καλα. Στο σπιτι επι ενα μηνα ημουν με το στηθος σχεδον μονιμα εξω. Δεν αγχωθηκα ιδιαιτερα ομως γιατι ειπαμε ''οσο και οποτε θελει''. Ακουσα πολλα απο τους γυρω μου, οτι για να ζηταει συχνα μαλλον πειναει κτλ. αλλα δεν πτοηθηκα. Ουτε εκανα σαν τρελη να θηλασω ομως, υπηρξαν 2-3 φορες που ημουν εξαντλημενη απο την αυπνια και αφησα το παιδι με τη μαμα μου ωστε να κοιμηθω μερικες ωρες συνεχομενα οποτε της εδωσα αδεια να δωσει σκονη στο μωρο. Ή καποιες φορες που θηλαζε πανω απο μια ωρα και δεν χορταινε παλι εδωσα μπιμπερο. Συνολο οσο θηλαζα να ηπιε καμια 20αρια φορες σκονη και θηλασα ενα χρονο.

Πιστευω δεν πρεπει να το αναγουμε σε επιστημη, ειναι κατι απλο, βαζεις το μωρο σωστα στο στηθος και το αφηνεις να θηλασει. Απο το βαρος του θα καταλαβεις αν ολα πανε καλα. Δεν χρειαζεται αγχος, ουτε να εχεις διαβασει οτι εχει γραφτει για τον θηλασμο, ηρεμια και υπομονη θελει. Και φυσικα οποια δεν θηλασε ενω ηθελε δεν σημαινει οτι πρεπει να νιωθει τυψεις. Κανατε οτι μπορουσατε αλλα στην τελικη αυτο που μετραει ειναι να ταιζετε τα μωρακια σας και να τα αγαπατε! Γερα να ειναι και να τα χαιρομαστε ολες!

[pitsikoki]

Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω πώς είναι δυνατόν να αισθάνεται κάποια κακή μάνα επειδή δε θήλασε. Ειλικρινά δηλαδή....

 

 

Eδω εγω καμμια φορα εχω τυψεις που γεννησα με προκληση και με επισκληριδιο...φαινεται ειναι στη φυση της γυναικας να αισθανεται τυψεις τί να πω...

[katerina_mou]

Ακριβώς αυτό ήθελα να πω....Οι ειδικοί στον θηλασμό, εμένα τουλάχιστον μου περασαν το μήνυμα οτι με το πρώτο μπιμπερό που θα δώσεις το μωρό δεν θα θέλει πια το στήθος.Έτσι κι εγώ εγκατέλειψα την εντατική προσπάθεια οταν του έδωσα συμπλήρωμα με αποτέλεσμα να καταφέρω μόνο ένα μήνα να το θηλάσω. Ουσιαστικά όμως τα μωρά που στο μαιευτήριο πίνουν ξένο γάλα μπορούν άνετα να συνεχίσουν στο σπίτι με αποκλειστικό θηλασμό. Το ίδιο άνετα μπορεί να θηλάσει ένα μωρό και να παίρνει και κάποιο συμπλήρωμα οταν χρειαστεί χωρίς να έρθει και η καταστροφή. Αυτό εμένα δεν μου το είπε κανείς. Ούτε και το διάβασα πουθενά. Φυσικά το τέλειο θα ηταν το μωρό να τρέφεται μόνο απο τη μαμά του!

¨οταν όμως αυτό δεν είναι δυνατόν δεν σημαίνει οτι πρέπει να διακοπεί τελείως και ο θηλασμός.

[SWEET]

Eδω εγω καμμια φορα εχω τυψεις που γεννησα με προκληση και με επισκληριδιο...φαινεται ειναι στη φυση της γυναικας να αισθανεται τυψεις τί να πω...

 

Εγω τον πρωτο καιρο αισθανομουν τυψεις καθε μερα και για κατι αλλο, πχ. αν αργουσα λιγο να παρω χαμπαρι την λερωμενη πανα τυψεις, αν πηγαιναμε καπου και περνουσαμε ωραια και γυριζοντας το μωρο εκλαιγε απο την κουραση τυψεις, κλπ κλπ. Αλλα με το θηλασμο αλλο πραγμα. Γι'αυτο οταν διαβαζω για μαμαδες που νιωθουν ασχημα για την διακοπη του θηλασμου, τρεχω ν'απαντησω οτι δεν χρειαζεται! Θα το δειτε, μια χαρα θα μεγαλωσουν τα μωρακια σας!

Τελικα απ'ο,τι καταλαβα, για να καταφερεις να θηλασεις, χρειαζεται να το δεις χαλαρα και να μην πωρωθεις απο την αρχη (δεν παιρνω μπουκαλια, κλπ) Επισης χρειαζεται να εχεις κοντα σου ενα ατομο που να τα καταφερε στο θηλασμο, να σε συμβουλευσει. Δυστυχως εγω δεν ειχα κανεναν, ωρες ωρες ενιωθα τελειως αβοηθητη!

[opal]

Πιστεύω ότι η ενημέρωση είναι πάντα χρήσιμη. Ακόμα και όταν ο θηλασμός έχει όλες τις προϋποθέσεις να πάει καλά, είναι πολύ πιθανό χωρίς ενημέρωση να κάνει κανείς λάθη που θα κάνουν κακό στη γαλουχία. π.χ. πρέπει να έχεις ενημερωθεί για το νόμο ζήτησης και προσφοράς αλλιώς μπορεί να αρχίσεις π.χ. να δίνεις ξένο γάλα και να μην ξέρεις ότι με αυτόν τον τρόπο θα μειωθεί το δικό σου. Ή αν το μωρό για κάποιο λόγο δεν μπορεί να θηλάσει να ξέρεις να διατηρήσεις τη γαλουχία με νοσοκομειακό θήλαστρο. Ή το πώς να προλάβεις μία μαστίτιδα.

 

Από κει και πέρα υπάρχουν και περιπτώσεις παθολογικές, όπως π.χ. αν το μωρό έχει κοντό χαλινό ή αν η μητέρα έχει ορμονικά προβλήματα ή έχει μείνει στη μήτρα της κομμάτι του πλακούντα. Ο θηλασμός δυστυχώς δεν είναι πάντα κάτι απλό. Είναι πολύ σημαντικό που η επιστήμη έχει προοδεύσει κι έτσι ακόμη και σε τέτοιες περιπτώσεις υπάρχουν έιδικοί που βοηθάνε τις μητέρες να θηλάσουν.

 

Το πιο σημαντικό όμως θεωρώ ότι είναι να χαρεί η μητέρα τις πρώτες μέρες ζωής του μωρού της. Να είναι και η ίδια ψυχολογικά καλά για να δώσει και στο μωρό της τη ζεστασιά και την ασφάλεια που χρειάζεται. Το αν θα ταίσει το μωρό της με θηλασμό, με ανλημένο δικό της γάλα ή με φόρμουλα για μένα είναι δευτερεύον.

[kounelitsa]

Αμαν πια αυτοί οι γύρω....μην τρως θα πάρεις πολλά κιλά, μη δώσεις ξένο γάλα γιατί είναι δηλητήριο και μετά δεν θα θέλει εσένα κλπ...Είχα θεια που με έπαιρνε καθημερινά τηλέφωνο αφού γέννησα να με ρωτήσει αν είχα αρκετό γάλα (που δεν είχα αλλά δεν το ήξερε...) για α φάει το μωρό, ωσπου την Ξεχ@@$ε η μαμά μου και δεν ξαναπήρε...

 

Είχα αγχωθεί κι εγώ τόσο πολύ, όλοι από πάνω μου με το ζόρι να θηλάσω να με πιέζουν και σωματικά και ψυχολογικά...εντάξει ρε φίλε καισαρική έκανα έχω εξαντληθεί, θα βάλω το μωρό στο στήθος θα προσπαθήσω αλλά παράλληλα δεν θα το αφήσω και νηστικό.

 

Έπρεπε να ακούσω το ένστικτό μου. Θα του έδινα και συμπλήρωμα στο νοσοκομείο, να μην είναι ούτε και εκεινο νευρικο ούτε κι εγώ ένα ψυχολογικό ράκος και παράλληλα θα προσπαθούσα και με το θηλασμό. Δε χάθηκε και ο κόσμος. Τώρα θα έχω έτοιμο το μπιμπερό, το θήλαστρο και όλα τα συναφή και ότι γίνει. Το γάλα μου (όσο έχω) θα το πάρει είτε με τον ένα τρόπο είτε με τον άλλο.

 

ΣΗΜ εγώ είχα και πρόβλημα με τις θηλές και με την ποσότητα του γάλακτος, έκανα κι εγώ τα άπειρα σεμινάρια θηλασμού και διάβασα κλπ κλπ...και μιλάω μόνο για τη δικιά μου περίπτωση.

[miriki]

Eδω εγω καμμια φορα εχω τυψεις που γεννησα με προκληση και με επισκληριδιο...φαινεται ειναι στη φυση της γυναικας να αισθανεται τυψεις τί να πω...

 

Το έχω σκεφτεί πάρα πάρα πάρα πολύ αυτό το ζήτημα, γιατί βλέπω ότι σχεδόν για όλα όσα συμβαίνουν αρνητικά η πρώτη μου αντίδραση είναι η ενοχή.

 

Μας το μαθαίνουν αυτό. Μας κάνουν να νιώθουμε ότι φταίμε. Ακόμη και για πράγματα που δεν υπάρχει λάθος, ακόμη και για ευθύνες αλλωνών. Η έννοια της καλής μάνας που όλα τα καταφέρνει, όλα τα υπομένει, όλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει. Που είναι και καλή σύζυγος και καλή επαγγελματίας και καλή νοικοκυρά και καλή νύφη και φυσικά εύκολααααα καλή ψυχοπαθής..... Βάλε και τις ορμόνες του πρώτου καιρού δε θέλει πολύ να την ακούσεις αλλιώς.....

[Μπουρμπουρ1]

Συμφωνω οτι η ''υπερπληροφοριση'' φερνει μεγαλυτερο αγχος.

 

Οπως ακριβως λεει και η goody, πριν μεινω εγκυος θεωρουσα το θηλασμο κατι απαραιτητο κι ευνοητο- ευκολο κι αυτοματο λιγο πολυ.

Οταν εμεινα εγκυος κι αρχισα να ενημερωνομαι λεπτομερεστερα για ολα τα θεματα της εγκυμοσυνης ομολογω πως καποια στιμγη αγχωθηκα. Το συνειδητοποιησα ευτυχως εγκαιρα-αφου δεν εχω γεννησει και δεν εχω θηλασει ακομα- και παρολο που ειμαι αποφασισμενη να θηλασω και μαλιστα για πολυ καιρο, ειπα ομως να κρατησω μεσα μου μια πιο κουλ σταση, κι ολα θα γινουν 8-)

 

Αντιστοιχα κατα καιρους εχω αγχωθει απο την πολλη ενημερωση για αλλα προβληματα που μπορει να προκυψουν στην εγκυμοσυνη η τη γεννα, απο τις πολλες και λεπτομερεις εξετασεις που ολο ανακαλυπτουμε και κατι που αφου μας αγχωνει πρωτα, μπορει να διορθωθει απο μονο του μετα... Βαρεθηκα...

 

Ομως η ενημερωση ειναι σαρακι και μερακι ταυτοχρονα. Κι ας μη γελιομαστε ειναι κατι που χρειαζεται. Αυτη την υποψια (με την καλη εννοια) που σου προκαλει δεν την αλλαζω εστω κι αν μου κοστιζει μερικες φορες σε αγχος.

 

Αυτο που προσπαθω να κανω ειναι να ακουω το σωμα μου -κι αργοτερα το μωρο μου- και νομιζω οτι αυτο εχει δοσει μεχρι στιγμης καλυτερα αποτελεσματα απο την οποια ενημερωση και τις οποιες συμβουλες. Επισης υπενθυμιζω συνεχως στον εαυτο μου οτι δεν μπορω ουτε χρειαζεται να ελεγχω τα παντα απολυτα. Ξεχωριζω τα σημαντικα απο τα λιγοτερο σημαντικα.

 

Οτι ειναι να συμβει ας συμβει εγω θα εχω προσπαθησει για το καλυτερο.

[pax]

Να σου ζήσει! Σε καταλαβαίνω, γιατί κι εμείς είχαμε παρόμοιο ξεκίνημα.

 

Όλα τα θηλαστικά του κόσμου ταίζουν τα μικρά τους χωρίς οδηγίες χρήσης. Εμείς γιατί πρέπει να βομβαρδιζόμαστε με ένα σωρό λεπτομέρειες? Αφού τα μωρά έχουν ένστικτο και θα την βρουν την άκρη.

 

Και στα ζώα υπάρχουν δυσκολίες θηλασμού. Απλώς στη φύση θεωρείται δεδομένη η υψηλή βρεφική θνησιμότητα.

 

Και στις παλιότερες εποχές που δεν υπήρχε η N***é κυκλοφορούσαν ένα σωρό προλήψεις και μύθοι για το θηλασμό, σε βάρος της υγείας των νεογέννητων. Και βέβαια δεν θήλαζαν όλα τα παιδιά επιτυχώς.

 

Δεν φταίει λοιπόν η πολλή πληροφόρηση για τις δυσκολίες, το αντίθετο μάλιστα. Κρίνοντας από τη δική μου περίπτωση, θα σε βοηθούσε πολύ μια σύμβουλος με πρακτική πείρα. Από κει και πέρα, ευτυχώς που υπάρχει η φόρμουλα και δεν χρειάζεται να καταφύγουμε σε λύσεις στις οποίες κατέφευγαν σε άλλες εποχές λόγω άγνοιας (π.χ. γάλα γαϊδούρας, νερό με μέλι, νερό με αραιωμένο αλεύρι κτλ.).

 

Επίσης είμαι πεπεισμένη οτι στο δεύτερο παιδί δεν θα επιλέξω να το έχω στο δωμάτιο. Γιατί δεν μπορώ να του προσφέρω τίποτα. Να παλεύει να πάρει την πρώτη του ανάσα και δίπλα του να περνάει ένα σωρό κόσμος.... Το μόνο που χρειάζεται είναι η μαμά του αλλά εφόσον γεννάμε πια σε νοσοκομεία τις πρώτες μέρες δεν μπορούμε να του παρέχουμε την ηρεμία που έχει ανάγκη. Αν κάποτε τα μαιευτήρια αποκτήσουν πραγματικά την υποδομή για rooming in, ίσως το ξανασκεφτώ.....

 

Πώς δεν έχεις να του προσφέρεις τίποτε, αφού η ίδια λες ότι το μόνο που χρειάζεται είναι η μαμά του;

Μην περιμένεις να γίνουν ιδανικές οι συνθήκες για να το ξανασκεφτείς. Οι συνθήκες είναι αυτές που είναι, επικεντρώσου στο τι μπορείς να κάνεις εσύ.

[babycobra]

Eδω εγω καμμια φορα εχω τυψεις που γεννησα με προκληση και με επισκληριδιο...φαινεται ειναι στη φυση της γυναικας να αισθανεται τυψεις τί να πω...

 

διαβάζω κάτι τέτοια και απορώ..δεν το λέω ειρωνικά εννοείται..

 

εγώ με κ.τ. και δεν θήλασα με εντολή γιατρού, έχω κάποιον ιό που δεν ήθελε να περάσει στο μωρό...μα ούτε μια φορά να μη νιώσω άσχημα...τώρα στο δεύτερο που θα έρθει τον Αύγουστο..μία από τα ίδια..πόσο διαφορετικές είμαστε τελικά..

[Amygdalitsa]

μην απορεις που πολλες μαμαδες νιωθουν τύψεις ... έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι καλως ή κακώς περναει το μήνυμα ότι αν δεν θηλάσεις είσαι λιγότερο καλή μαμά

 

συγνώμη κορίτσια που το λέω έτσι αλλά δυστυχώς αυτό εισπράτω (μπορεί να κάνω και λάθος απλά λέω πως νιώθω)

 

παρακολουθώ το forum εδώ και αρκετό καιρό, από πριν μείνω έγκυος και ακόμα τώρα που έχω ένα παιδάκι 51/2 μηνών. δεν γράφω συχνά γιατί δεν προλαβαίνω. ειδικά τώρα με το παιδί

 

Ναι, θηλάζω αποκλειστικά και ναι ειχα rooming-in (το οποίο με κουρασε απίστευτα), ναι βρήκα παιδίατρο που είναι και σύμβουλος θηλασμού (πριν γεννήσω ακόμη είχα συναντηθει μαζί της), ναι έτρεξα σε συναντήσεις, ναι ενημερώθηκα κλπ....

 

Πολλές φορές ήμουν (και είμαι) στο τσακ να του δώσω ξένο, κρατήθηκα απο τύψεις ότι δεν θα είμαι καλή μαμά αν το κάνω

 

το παιδακι μου δεν κοιμάται ακόμη την νύχτα, ξυπνάμε συνέχεια, δεν μπορώ να κοιμάμαι κατα την διάρκεια της ημέρας (ούτε το παιδί μου κοιμάται πολύ εξάλλου), έχω να ασχοληθώ με το σπίτι μου, με τον άντρα μου και με τον εαυτό μου (είναι και αυτός εξίσου σημαντικός)

 

Θέλω να πάω μια βόλτα στα μαγαζιά (έχω θηλάσει σε δημόσιο χώρο αλλά δεν είναι καθόλου εύκολο με ένα υπερκινητικό παιδί), για έναν καφέ, θέλω να πάω στην κομμώτρια, στην αισθητικό κλπ...

 

δεν μπορώ όμως να αφήσω το παιδί πολλή ώρα γιατί μπορει να θέλει εντωμεταξύ να φάει.

 

έχω δοκιμάσει με το θήλαστρο αλλά ευχαριστώ δεν θα πάρω. το στήθος μου γέμισε ραγάδες και έβγαζα λιγότερο γάλα σε περισσότερο χρόνο.

 

σε λίγο καιρό θα το βαφτίσουμε και έχω του κόσμου τις δουλειές. πραγματικά δεν ξέρω πως θα συνεχίσω, ακόμα το δουλεύω μέσα μου, γιατί ακόμα και τώρα που ξέρω ότι είναι αστείο να σκέφτομαι έτσι, εχω τύψεις (μάλλον θά δώσω και ξένο και όσο πάει πήγε - μπορείτε να πέσετε να με φάτε)

[paros]

Δεν είχα έρθει ποτέ σε επαφή με μωρό. Δεν είχα ιδέα. Έτσι την περίοδο της εγκυμοσύνης μου αποφάσισα να ενημερωθώ με κάθε λεπτομέρεια για τα πάντα! Φυσικά το θέμα του θηλασμού ηταν κύριο. Πήγα σε όλα τα σεμινάρια, κρατούσα σημειώσεις για τους τρόπους θηλασμού, τις στάσεις, τη διαδικασία, τι πρέπει να τρώμε, τι πρέπει να αποφεύγουμε, πως να πλενόμαστε, πως να βάζουμε το μωρό στο στήθος κτλ κτλ. Διάβασα ότι μπορούσα στο internet, πήρα 2 εγκυκλοπαίδειες και έκανα κάθε μέρα επαναλήψεις μην ξεχάσω τίποτα...

οποιαδηποτε πληροφορια απο περιοδικα, σεμιναρια, βιβλια,ιντερνετ κλπ οπου δεν υπαρχει υπογραφη Πιστοποιημενου Συμβουλου IBCLC ή συμβουλου θηλασμου της LLL, και αφορα τον θηλασμο, δεν θα πρεπει να την διαβαζει η νεα μητερα..υπαρχει τρομερη παραπληροφορηση απο μαιες/γυναικολογους και παιδιατρους...

δινουν συνεχως λαθος πληροφοριες και δεν ξερουν να βοηθησουν οι περισσοτεροι..εαν εχεις τυχη και πεσεις σε καποια μαια που ξερει καλως,αλλιως εχει τελειωσει..

 

Οι μαίες μου έδειχναν διάφορους τρόπους θηλασμού. Στο πλάι, ανάσκελα, μπρούμυτα... Οι μισές μου έλεγαν οτι έχω εισέχουσες θηλές και μου έλεγαν να πάρω θηλές σιλικόνης, οι οποίες δεν έκαναν τελικά τίποτα και οι άλλες μισές οτι δεν υπάρχει πρόβλημα και να συνεχίσω την προσπάθεια. Εγώ φυσικά τις πρώτες μέρες δεν έβλεπα καθόλου γάλα στο στήθος και ένα μωρό να προσπαθεί μάταια να χορτάσει.

 

το οτι εχεις εισεχουσες δεν ειναι σημαδι οτι πρεπει να βαλεις θηλες σιλικονης..

το μωρο πιθανον να μην επιανε σωστα το στηθος και να μην εδινε το σωστο ερεθισμα για να ΄΄κατεβει΄΄ το γαλα..σου αναφερω μονο ενα παραδειγμα που κατι μπορει να παει στραβα..τα φαρμακα απο καισαρικη επισης μπορει να καθυστερησουν την εναρξη του θηλασμου..η μαια δεν πρεπει να ξερει να σου δειχνει μονο στασεις..πρεπει να ξερει πολυ περισσοτερα..δυστυχως η πλειοψηφια δεν ξερει καν πως να τοποθετει το παιδι στο στηθος..τοσο ''απλα''..

 

Όταν ρωτούσα γιατί το μωρό μου κλαίει συνέχεια η απάντηση ήταν ίδια. Γιατί πεινάει...Στην απελπισία μου ρωτούσα αν πρέπει να πάρει συμπλήρωμα και τότε μου έλεγαν οτι η απόφαση αυτή είναι καθαρά δική μου...

Φτάσαμε λοιπόν σπίτι άυπνοι και πολύ εξαντλημένοι. Το στήθος μου πια είχε γάλα αλλά το μωρό συνέχιζε να μην χορταίνει, να κλαίει και να μην κοιμάται ποτέ. Κοίταξα όλες μου τις σημειώσεις για να διαπιστώσω οτι δεν κάνω κάτι λάθος. Πήρα τηλέφωνο όσους ήξερα να ζητήσω πληροφορίες και συμπαράσταση. Πήρα θήλαστρα, ειδικά μπιμπερό...τίποτα. Άλλες 5 μέρες άυπνοι με ένα μωρό που έκλαιγε συνεχώς...

 

το μονο που επρεπε να κανεις ειναι να καλεσεις εναν συμβουλο θηλασμου στο σπιτι..κανεις αλλος δεν μπορει να βοηθησει εκεινη την στιγμη..

 

Μήπως τελικά όλη αυτή η πληροφόρηση που παίρνουμε για μια τόσο φυσική διαδικασία αγχώνει τις νέες μητέρες ? Όλα τα θηλαστικά του κόσμου ταίζουν τα μικρά τους χωρίς οδηγίες χρήσης. Εμείς γιατί πρέπει να βομβαρδιζόμαστε με ένα σωρό λεπτομέρειες? Αφού τα μωρά έχουν ένστικτο και θα την βρουν την άκρη. Μήπως η ανασφάλεια που μας δημιουργείται είναι μεγαλύτερη απο το όφελος κάποιας ειδικής συμβουλής? Και μήπως όλο αυτό μεταφέρεται στο νεογέννητο και χαλάει την ηρεμία του?

ο θηλασμος δεν ειναι μονο ενστικτο..ειναι ΚΑΙ τεχνη..και μαλιστα οταν εχουν προηγηθει φαρμακα και παρεμβασεις, το ενστικτο μειωνεται κατα πολυ..

η μαμα ΠΡΕΠΕΙ να ειναι ενημερωμενη ΣΩΣΤΑ τουλαχιστον για τα βασικα και στην συνεχεια να εχει επιλεξει σωστα ενημερωμενους επαγγελματιες υγειας να την στηριξουν..η μαμα και το μωρο μαθαινουν μαζι να συνεργαζονται και να πετυχουν τον στοχο τους αλλα ζευγαρια πιο γρηγορα και αλλα μετα απο ταλαιπωρια..

 

 

Επίσης είμαι πεπεισμένη οτι στο δεύτερο παιδί δεν θα επιλέξω να το έχω στο δωμάτιο. Γιατί δεν μπορώ να του προσφέρω τίποτα. Να παλεύει να πάρει την πρώτη του ανάσα και δίπλα του να περνάει ένα σωρό κόσμος.... Το μόνο που χρειάζεται είναι η μαμά του αλλά εφόσον γεννάμε πια σε νοσοκομεία τις πρώτες μέρες δεν μπορούμε να του παρέχουμε την ηρεμία που έχει ανάγκη. Αν κάποτε τα μαιευτήρια αποκτήσουν πραγματικά την υποδομή για rooming in, ίσως το ξανασκεφτώ.....

ευτυχως που ειχες το μωρο διπλα σου..του προσφερες την ζεστασια σου και την παρουσια σου που 9 μηνες την ενιωθε συνεχως..το να εχεις το παιδι διπλα σου οσο το δυνατον νωριτερα ειναι πολυ σημαντικο !!!!!

 

Με συγχωρείτε αν σας κούρασα αλλά πραγματικά ήθελα να τα μοιραστώ μαζί σας και να ακούσω τις δικές σας σκέψεις και τοποθετήσεις πάνω στο θέμα, γιατί με ενδιαφέρει πολύ.

 

χρειαζεται ενημερωση και βοηθανε παρα πολυ οι συναντησεις των εθελοντριων της la leche league οπως επισης και σε χαρτακι το τηλεφωνο ενος συμβουλου σε περιπτωση που κατι δεν παει καλα..

[miriki]

@Αμυγδαλίτσα

 

Με τι θήλαστρο αντλείς;

Κι εγώ έτσι έκανα γαμοβάπτιση στους 6 μήνες και όντως ήταν δύσκολο. Μπορεί κάποιος να σε συνοδεύει στις περισσότερες τουλάχιστον δουλειές σου ώστε να έχεις και το μωρό μαζί;

 

(να δεις πρόβα νυφικού με το μωρό στο ριλαξ στο σπίτι της μοδίστρας, πολλά γέλια).

 

Είναι καθαρά θέμα επιλογής. Αν όντως επιλέξεις κάτι έχοντας πλήρη γνώση και συνείδηση των υπέρ και των κατά και ζυγίζοντας και τις δικές σου δυνάμεις δε βλέπω κανένα λόγο για να έχεις τύψεις, ούτε εσύ ούτε καμία άλλη.

 

Απλά να αφήνεις ένα περιθώριο γιατί αυτό που σου φαίνεται βουνό και αδύνατο μπορεί να έχει μια εναλλακτική λύση που απλά έτυχε να μη σκεφτείς. Γιαυτό θα μπορούσες ίσως να ζητήσεις τη γνώμη ανθρώπων που έχουν περάσει παρόμοιες καταστάσεις (ίδιες ποτέ δεν είναι) για να δεις αν κάποιες από τις δικές τους επιλογές και λύσεις σου ταιριάζει.

 

Έτσι λοιπόν για μένα το φόρουμ και οι μαμάδες που συμμετέχουν ήταν για μένα απάγκιο σε δύσκολες ώρες και τους οφείλω πολλά. Ήταν και είναι πηγή λύσεων και ηρεμίας και όχι ενοχών και τύψεων. Είναι τελικά πώς το βλέπει κανείς....