Η ΜΑΜΑ ΜΟΥ ΣΥΝΕΧΩΣ ΜΕ "ΜΑΛΩΝΕΙ" ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ ΜΟΥ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

[katd]

Καλήμερα σε όλες!!Δεν ξέρω αν είμαι παράλογη ή υπερευαίσθητη αλλά νομίζω οτι πλέον οτι και αν κάνω το θεωρει λάθος!!Η μαμα μου παντα ηταν μαζι μας πολυ διαχητικη και υπομονετικη, μιλουσαμε με τις ωρες για να μας εξηγησει το οτιδηποτε και γενικως δεν ειχαμε προβλήματα. Με τον αδερφο μου καποιες φορες ηταν πιο αυστηρη γιατι ηταν αρκετα ατακτος αλλα μεχρι εκει. Τωρα οταν εγω μαλωσω τα παιδια παντα εχει κατι να πει. Για παραδειγμα αν τους φωναξω, θα πει μην φωναζεις στα παιδια μετα θα σε φοβουνται και δεν θα σε θέλουν, αν τους πω οτι θα τους παρω το παιχνιδι ή θα τους στερησω την βολτα, θα μου πει μην τα απειλεις γιατι μετα θα σου κρυβουν πραγματα και δεν θα σου λενε αληθεια, αν κανουν κατι και προσπαθησω με την συζητηση να τους εξηγησω και δει οτι εκεινα δεν με ακουνε θα μου πει αστα βρε παιδι μου ειναι μικρα δεν καταλαβαινουν τοσες κουβεντες. Δεν συνεχιζω νομιζω το πιασατε το νοημα!!!

Εν το μεταξυ κατα κοινη ομολογια τα παιδια μου ειναι υπακουα, ηρεμα και ευγενικα δεν δειχνουν σημαδια ΛΑΘΟΣ διαπαιδαγώγησης, δεν εχω ποτε παραπονο απο τις δασκαλες τους.

Εχθες λοιπον για να ερθω και στο τελευταιο περιστατικο, ηταν τα παιδια στην μαμα μου, μενουμε πανω κατω και κατεβαινουν περιπου κανα μισαωρο το απογευμα για να την δουν. Εγω ανεβοκατεβαινα γιατι μαγειρευα κιολας. Σε καποια φαση κατεβαινω και τους λεω οτι ειναι ωρα για υπνο. Ο μικρος αρχιζει να κλαιει και να λεει οτι δεν προλαβε να κανει ποδηλατο και διαφορα αλλα. Η μανα μου αμεσως με αγριοκοιταξε. Στην αρχη προσπαθησα να του εξηγησω οτι ειναι αργα κ.λ.π. αλλα εκεινος εκλαιγε πιο πολυ. Οποτε αρχισα να του λεω να μην κλαιει και να μου πει τι θέλει να το συζητησουμε. Μετα απο λιγο σηκωθηκε απο το ποδηλατο και ηρθε στην αγκαλια μου. Μιλησαμε εκανε 2 γυρους ποδηλατο και πηγε για υπνο. Μετα βεβαια η μανα μου μου την ειπε οτι απο την αρχη ηθελε να τον παρω αγκαλια και εγω "αναισθητη" (δεν το ειπε το εννοουσε ομως) δεν το καταλαβα. Το μονο που της ειπα ειναι οτι ειναι μεγαλος και δεν μπορει συνεχεια να κλαιει πρεπει να μαθει να επικοινωνει. δεν θελω να γινει νιανιαρας.

Δεν ξερω ειμαι παραλογη ρε κοριτσια? Τι να πω? Δεν μπορω πια. Ολα τα κανω λαθος δηλαδη αλλα τα παιδια μου ειναι σωστα μεγαλωμενα δια μαγειας?

 

Sorry για το μεγαλο ποστ αλλα.....

[Niki81]

Και γιατι δε της λες πολυ απλα..."Σε παρακαλω μην ανακατευεσαι...ειναι δικο μου θεμα το τι κανω με τα παιδια μου"...τοσο δυσκολο ειναι?

[katd]

Της το εχω πει απλα το κανει για να με συμβουλεψει αλλα εμενα με στεναχωρει γιατι δεν νομιζω οτι αν δεν ημουν καλη στην διαπαιδαγωγηση των παιδιων θα ηταν ετσι τα παιδια μου!!Δηλαδη δεν μπορει να τα κανω ολα λαθος?!!

[Niki81]

Απλα νομιζω οτι πρεπει λιγο κι εσυ να μεγαλωσεις και να σταματησεις να εξαρτασαι απο την αποψη της μαμας σου...Το λεω γιατι μου δινεις την εντυπωση πως αυτο που λες το λες με παραπονο και οχι με θυμο.Δλδ δεν ειναι οτι σε εκνευριζει η συμπεριφορα της τοσο...πιο πολυ σε στεναχωρει το οτι αμφισβητει την ικανοτητα σου ως μαμα.Κανω λαθος?

[DALIA]

Απλα νομιζω οτι πρεπει λιγο κι εσυ να μεγαλωσεις και να σταματησεις να εξαρτασαι απο την αποψη της μαμας σου

 

...και εμένα ακριβώς το ίδιο που λέει η Niki81 μου βγάζει το πόστ σου..

ξέρεις και το γράφεις ότι εσύ είσαι οκ...

ε αυτό το οκ βγάλτον και στη μαμά σου...

[katd]

Με στεναχωρεί που δεν αναγνωρίζει τις προσπάθειές μου και ως αποτελεσμα την επιτυχια μου (κατα την γνωμη μου παντα) ως προς την διαπαιδαγωγηση και ανατροφη των παιδιων μου. Δεν ειναι ακριβως οτι με ενδιαφέρει η αποψη της ετσι πως το εννοεις αλλα περιμενα οτι ώντας πλεον 30 χρονών και μητερα 2 παιδιων θα είχα μια πιο ώριμη αντιμετώπιση!!!Φυσικα και με εκνευριζει και της το εχω πει και ειδικα οταν λεει κατι μπροστα στα παιδια γιατι αυτο με ακυρωνει τελειως.

Πιστευεις ομως οτι ολες οι παρατηρησεις που προανεφερα οτι μου κανει ειναι σωστές? Μηπως τελικά κανω εγώ λαθος γιατι ξερω εγω καμια φορα δεν βλεπουμε τα λαθη μας και μετα ειναι αργα....

[katd]

Αυτο ακριβως DALIA με μια τετοια αντιμετωπιση εχω αρχισει και αμφιβάλλω για τον εαυτο μου!!Και λεω μηπως τελικα κανω οντως λαθη και εχουν αντικτυπο στα παιδια μου!!!

[DALIA]

Πιστευεις ομως οτι ολες οι παρατηρησεις που προανεφερα οτι μου κανει ειναι σωστές? Μηπως τελικά κανω εγώ λαθος γιατι ξερω εγω καμια φορα δεν βλεπουμε τα λαθη μας και μετα ειναι αργα....

 

Αυτό που βλέπω εγώ είναι ότι όλες τις παρατηρήσεις τις κάνει από υπερβολική αγάπη προς τα παιδιά σου...δεν ξέρω αυτό μου έβγαλε το αρχικό σου ποστ.

[DALIA]

Αυτο ακριβως DALIA με μια τετοια αντιμετωπιση εχω αρχισει και αμφιβάλλω για τον εαυτο μου!!Και λεω μηπως τελικα κανω οντως λαθη και εχουν αντικτυπο στα παιδια μου!!!

 

αν έχεις στο σπίτι σου μέσα δύο ευτυχισμένα παιδικά προσωπάκια τότε είσαι μια χαρά...keep walking.

Αν όχι το ξανασυζητάμε

[Έλενα Β.]

Νομιζω οτι την εχεις αφησει ηδη και λεει πολλα εφοσον εφτασες στο σημειο να αμφιβαλλεις και να αισθανεσαι ασχημα.Την θεωρω υπερβολικη.Μη το ενα μη το αλλο.Και νομιζω οτι πρεπει να γινεις λιγο πιο αυστηρη μαζι της!

[jackrussel]

αχ κορες κι εγω τα ακουω συνεχεια,,για ολα ομως για ολα,,,,

να μεγαλωσεις και να μην εξαρτασαι απο την γνωμη της μαμας σου,,,ποσο να μεγαλωσω πια για να μην με πληγωνουν αυτα που λεει και κανει, τα οποια δεν συγκρινονται με οσα περιγραφει η φιλη μας,,,αχ πλση δουλεια με τον εαυτο σου πια για να μπαινουν απο το ενα αυτι και να βγαινουν απο το αλλο?

 

εγω δεν τα καταφερνω παντα:sad:

και στενοχωριεμαι και για αυτα που ακουω και για οτι δεν καταφερνω να μην τα ακουω, να μην με αγγιζουν δηλαδη,,,,,ειναι δυσκολο να μην σε επηρεαζει ο τροπος που σε βλεπει η μανα σου:sad::sad::sad:

[katd]

Εχεις δίκιο. Πρεπει απλα την ωρα που μου λέει κατι να μην το παιρνω τόσο "της μετρητης". Σιγουρα το κανει απο υπερβολικη αγαπη γιατι ετσι ειναι ο χαρακτηρας της, ετσι ηταν και με εμας απλα εκεινη δεν ειχε παρεμβαση απο καμια γιαγια λογω συγκυριων. Και σιγουρα πρεπει να εχω περισσοτερο εμπιστοσυνη στον εαυτο μου και να βλεπω τα αποτελεσματα των πραξεων μου και τιποτα αλλο. Οπως λες οταν τα μωρα μου με αγκαλιάζουν και μου λενε οτι ειμαι η καλυτερη μανουλα του κοσμου και μ'αγαπανε πολυ σημαινει οτι είναι ευτυχισμενα και δεν πρεπει να το ξεχνάω. Σας ευχαριστώ!!

[DaF]

το λαθος που κανεις ειναι που την αφηνεις να ανακατευεται. αυτη σας μεγαλωσε, οκ παει αυτο. τωρα εσυ μεγαλωνεις τα παιδια σου, εσυ εισαι η μαμα, εσυ αποφασιζεις. ειναι πολυ χρησιμο το ΟΧΙ καποιες φορες-ελπιζω να με καταλαβαινεις.

 

Πρεπει απλα την ωρα που μου λέει κατι να μην το παιρνω τόσο "της μετρητης"

ειμαι της γνωμης να φτασεις στο να μην σου πει τιποτα απολυτως, οχι στο να μη σε ενοχλει αυτο που λεει. κ αυτο αγαπη δειχνει

[sofi@p]

Εχεις δίκιο. Πρεπει απλα την ωρα που μου λέει κατι να μην το παιρνω τόσο "της μετρητης". Σιγουρα το κανει απο υπερβολικη αγαπη γιατι ετσι ειναι ο χαρακτηρας της, ετσι ηταν και με εμας απλα εκεινη δεν ειχε παρεμβαση απο καμια γιαγια λογω συγκυριων. Και σιγουρα πρεπει να εχω περισσοτερο εμπιστοσυνη στον εαυτο μου και να βλεπω τα αποτελεσματα των πραξεων μου και τιποτα αλλο. Οπως λες οταν τα μωρα μου με αγκαλιάζουν και μου λενε οτι ειμαι η καλυτερη μανουλα του κοσμου και μ'αγαπανε πολυ σημαινει οτι είναι ευτυχισμενα και δεν πρεπει να το ξεχνάω. Σας ευχαριστώ!!

λοιπόν, με γλυκό και ήρεμο τρόπο, θα της πεις τα εξής:

"μανούλα μου, με μεγάλωσες με πολύ όμορφο τρόπο και σε ευχαριστώ πολύ για αυτό, γιατί με έκανες αυτό που είμαι. έχε λοιπόν εμπιστοσύνη στο "δημιούργημά" σου, ότι θα συμπεριφερθεί και θα διαπαιδαγωγήσει τα παιδιά του με ανάλογο σωστό τρόπο. έχε μου εμπιστοσύνη γιατί εσύ μου τα έμαθες όλα αυτά και τώρα τα "περνάω" κι εγώ στα παιδιά μου".

[Lucy]

Φυσικό είναι η μαμά σου να θέλει να σου δίνει συμβουλές και να θεωρεί ότι τα ξέρει καλύτερα.

 

Εμένα θα με ενοχλούσε αν με ακύρωνε μπροστά στο παιδί. Αν κατάλαβα καλά όμως είναι διακριτική ως προς αυτό.

 

Οπότε με την προϋπόθεση ότι αυτές οι συζητήσεις δεν γίνονται μπορστά στα παιδιά, μπορείς και εσύ να της εξηγήσεις τα επιχειρήματά σου με ήρεμο τρόπο, σεβόμενη τις απόψεις της. Δεν βλέπω να σου λέει κάτι τραγικό ή τραβηγμένο. Οπότε άκουσε τι έχει να πει, συζήτησέ το, δείξε μια καλή διάθεση αλλά από την άλλη εξήγησέ της ότι αισθάνεσαι άσχημα να σου υποδυκνύει κάποια πράγματα συνεχώς και πως νιώθεις σαν να σε θεωρεί ανίκανη.

[jannis]

Έτσι κάνουν πολλές γιαγιάδες μην το παίρνεις προσωπικά, στα "γεράματά'' τους βρίσκουν όση υπομονή είχαν και δεν είχαν νέες, και αντοχές που εμείς δεν έχουμε. Επίσης δεν τους απασχολούν τόσο τα πρακτικά ζητήματα και δεν τους πειράζει και τόσο αν δεν τους ακούνε τα παιδιά. Εχουν έτσι μια πιο χαλαρή προσέγγιση. Και φυσικά θεωρούν ότι αυτές ξέρουν καλύτερα από τις κόρες τους.

Μήν το παίρνεις προσωπικά! Η μαμά σου είναι η κλασσική Ελληνίδα μαμά, έτοιμη να κάνει τα πάντα για τα εγγόνια της, καλό σε μερικές περιπτώσεις κακό σε άλλες.

Κάντης το παράπονο σου, σίγουρα πες της να προσέχει τι λέει μπροστά τους και κατα τα άλλα ξεπέρνα το. Πρέπει να νιώσεις εσύ πρώτα σίγουρη για τις μεθόδους σου και μετά να την πείσεις - αν και το δεύτερο δεν έχει σημασία. Συμφωνείστε λοιπόν στο να διαφωνείτε - φτάνει να μην το κάνετε μπροστά στα παιδιά να είναι είναι ξεκάθαρο ότι η μαμά αποφασίζει, από πίσω η γιαγιά ας κάνει τις ζαβολιές της

[χελωνιτσα]

Καλήμερα σε όλες!!Δεν ξέρω αν είμαι παράλογη ή υπερευαίσθητη αλλά νομίζω οτι πλέον οτι και αν κάνω το θεωρει λάθος!!Η μαμα μου παντα ηταν μαζι μας πολυ διαχητικη και υπομονετικη, μιλουσαμε με τις ωρες για να μας εξηγησει το οτιδηποτε και γενικως δεν ειχαμε προβλήματα. Με τον αδερφο μου καποιες φορες ηταν πιο αυστηρη γιατι ηταν αρκετα ατακτος αλλα μεχρι εκει. Τωρα οταν εγω μαλωσω τα παιδια παντα εχει κατι να πει. Για παραδειγμα αν τους φωναξω, θα πει μην φωναζεις στα παιδια μετα θα σε φοβουνται και δεν θα σε θέλουν, αν τους πω οτι θα τους παρω το παιχνιδι ή θα τους στερησω την βολτα, θα μου πει μην τα απειλεις γιατι μετα θα σου κρυβουν πραγματα και δεν θα σου λενε αληθεια, αν κανουν κατι και προσπαθησω με την συζητηση να τους εξηγησω και δει οτι εκεινα δεν με ακουνε θα μου πει αστα βρε παιδι μου ειναι μικρα δεν καταλαβαινουν τοσες κουβεντες. Δεν συνεχιζω νομιζω το πιασατε το νοημα!!!

Εν το μεταξυ κατα κοινη ομολογια τα παιδια μου ειναι υπακουα, ηρεμα και ευγενικα δεν δειχνουν σημαδια ΛΑΘΟΣ διαπαιδαγώγησης, δεν εχω ποτε παραπονο απο τις δασκαλες τους.

Εχθες λοιπον για να ερθω και στο τελευταιο περιστατικο, ηταν τα παιδια στην μαμα μου, μενουμε πανω κατω και κατεβαινουν περιπου κανα μισαωρο το απογευμα για να την δουν. Εγω ανεβοκατεβαινα γιατι μαγειρευα κιολας. Σε καποια φαση κατεβαινω και τους λεω οτι ειναι ωρα για υπνο. Ο μικρος αρχιζει να κλαιει και να λεει οτι δεν προλαβε να κανει ποδηλατο και διαφορα αλλα. Η μανα μου αμεσως με αγριοκοιταξε. Στην αρχη προσπαθησα να του εξηγησω οτι ειναι αργα κ.λ.π. αλλα εκεινος εκλαιγε πιο πολυ. Οποτε αρχισα να του λεω να μην κλαιει και να μου πει τι θέλει να το συζητησουμε. Μετα απο λιγο σηκωθηκε απο το ποδηλατο και ηρθε στην αγκαλια μου. Μιλησαμε εκανε 2 γυρους ποδηλατο και πηγε για υπνο. Μετα βεβαια η μανα μου μου την ειπε οτι απο την αρχη ηθελε να τον παρω αγκαλια και εγω "αναισθητη" (δεν το ειπε το εννοουσε ομως) δεν το καταλαβα. Το μονο που της ειπα ειναι οτι ειναι μεγαλος και δεν μπορει συνεχεια να κλαιει πρεπει να μαθει να επικοινωνει. δεν θελω να γινει νιανιαρας.

Δεν ξερω ειμαι παραλογη ρε κοριτσια? Τι να πω? Δεν μπορω πια. Ολα τα κανω λαθος δηλαδη αλλα τα παιδια μου ειναι σωστα μεγαλωμενα δια μαγειας?

 

Sorry για το μεγαλο ποστ αλλα.....

 

σε καταλαβαινω απολυτα!!!! και η δικη μου μαμα μια απο τα ιδια. με παρατηρει συνεχως για τον τροπο που φερομαι στην μεγαλη μου κορη γιατι το αλλο ειναι μωρο ακομη.

τις περισσοτερες φορες δεν λεω τιποτα αλλα αλλες φορες της λεω απλα "κουμαντο στα δικα σου τα παιδια" υπο τυπου αστειου παντα... ο αντρας μου με κοροιδευει...μου λεει: τη φοβασαι??! δεν ειναι ομως αυτο....ειναι η μαμα μου και με ενδιαφερει η αποψη της και η γνωμη της και ισως υποσυνειδητα με επηρεαζει...λενε τα αλλα κοριτσια να μην δινεις σημασια και να ξεκολλησεις απο την κριτικη της μαμας σου,αλλα εγω πιστευω οτι ειναι θεμα προσωπικοτητας και δυναμικης της μανας-γιαγιας,τι εννοω δηλαδη...εμενα η οικογενεια μου ηταν μητριαρχικη επι το πλειστον, ο λογος της μαμας πιο ισχυρος απο του μπαμπα...παντα! οποτε νομιζω οτι αυτο σε ακολουθει παντα θελεις την επιβεβαιωση του πιο ισχυρου.δεν ξερω αν με καταλαβαινεις.

δεν γνωριζω αν η μαμα σου ηταν τελεια στην ανατροφη σας εμενα η δικη μου εκανε τα λαθη της. εγω το μωρο ποτε δεν το "ακουμπησα" ουτε για πλακα ενω εμεις οταν ημασταν παιδια μας εδινε και απο καμια. ειναι γενικα υπερβολικη..αν αφησω τα παιδια καμια ωρα να πιω εναν καφε με κατηγορει οτι τα παραταω,οτι τα παιδια με ψαχνουν,οτι δεν τα χαιδευω αρκετα οτι δεν τα παιζω αρκετα και αλλες τετοιεςμ@@@@ς! γενικα μου δημιουργει ενοχες με το τιποτα να φανταστεις τα παιδια ποτε δεν εχουν κοιμηθει σε γιαγια βραδυ για να βγω! οποτε τωρα μολις κανει την παρατηρηση της λεω οτι αυτη δεν μας μεγαλωσε οπως θελει να μεγαλωνω εγω τα παιδια μου ε...μου λεει εσεις ησασταν τρεις και θηρια....ασε που τις περισσοτερες φορες οταν θυμαμαι καμια παλια ιστορια με "ξυλο" η το αρνηται η με βγαζει ψευτρα και υπερβολικη!.μετα ομως απο τις μπηχτες μου συνηθως μαζευεται....

ουφ!!! ελεος!

[Mammy in love]

Αχ μαμάδες...Από που να το πιάσω;Ας μην πω κι εγώ τα δικά μου. Κόψτεις λίγο εως πολύ τον αέρα!Πάντα εμείς θα είμαστε μικρότερες από εκείνες και θα κάνουμε λάθοι που αν τις ακούγαμε δεν θα γίονταν.Πάντα ξέρουν καλύτερα και επιλέγουν να ξεχνούν (οι περισσότερες)τα δικά τους λάθοι.Εγώ όταν οι γονείς Επεμβαίνουν τους λέω :¨Εγώ είμαι η μαμά και η υπεύθυνη για το παιδί μου σας παρακαλώ όταν του μιλάω και λέω κάτι δεν θα ανακατευστε¨.Και σταματάει εδώ γιατί συγχίστηκα απογευματιάτικο η γυναίκα...

[χελωνιτσα]

Αχ μαμάδες...Από που να το πιάσω;Ας μην πω κι εγώ τα δικά μου. Κόψτεις λίγο εως πολύ τον αέρα!Πάντα εμείς θα είμαστε μικρότερες από εκείνες και θα κάνουμε λάθοι που αν τις ακούγαμε δεν θα γίονταν.Πάντα ξέρουν καλύτερα και επιλέγουν να ξεχνούν (οι περισσότερες)τα δικά τους λάθοι.Εγώ όταν οι γονείς Επεμβαίνουν τους λέω :¨Εγώ είμαι η μαμά και η υπεύθυνη για το παιδί μου σας παρακαλώ όταν του μιλάω και λέω κάτι δεν θα ανακατευστε¨.Και σταματάει εδώ γιατί συγχίστηκα απογευματιάτικο η γυναίκα...

 

πες τα χρυσοστομη!!! εγω και λιγα ειπα!!! αν σας πω τι με ενοχλει πιστευω θα γραφω μεχρι αυριο!!!!

ετσι θα γινουμε και εμεις???

[alcyon]

Με τον ερχομό ενός παιδιού, ο ρόλος μας αλλάζει. Γινόμαστε γονείς. Σε αυτη αλλαγή προσαρμοζώμαστε καθημερινά. Και σαφώς... βελτιωνώμαστε.

 

Εκτός όμως από το δικό μας γονεϊκό ρόλο, υπάρχουν κι άλλοι ρόλοι που αλλάζουν. Έτσι η μαμά, γίνεται γιαγιά. Εκείνη νιώθει "δυό φορές μαμά"... και επειδή αισθάνεται τη δοτικότητα απέναντι στο παιδί της (εσένα), θέλει να περάσει την εμπειρία της.

 

Μέσα στα πλαίσια του ρόλου της είναι να αναγνωρίσει τη δική σου ικανότητα να λειτουργήσεις ως μαμά.

 

Όπως εμείς θέλουμε κάποιο χρόνο προσαρμογής μέχρι να νιώσουμε "σιγουριά" για την ανατροφή των παιδιών μας, έτσι και εκείνη θέλει το χρόνο της για να συνειδητοποιήσει τον διαφορετικό αυτό ρόλο.

 

Νομίζω πως για να τη βοηθήσεις θα πρέπει να της μιλήσεις ανοιχτά.

Να πεις αυτό που σκέφτεσαι, έτσι όπως το νιώθεις. Δηλαδή, χωρίς πίκρα ή θυμό. Απλά σα γεγονός. Να μη νιώσει δηλαδή πως έκανε κάτι "κακό". Απλά πως εσύ θα δοκιμάζεις αυτά που νομίζεις ... και όταν θέλεις τη γνώμη της θα πηγαίνεις ΕΣΥ να τη ρωτάς.

 

Να νιώσει δηλαδή πως δε χάνει το ρόλο της ως μαμά σου. Αλλά, όπως σε άφησε να "πέσεις για να μάθεις να σηκώνεσαι", έτσι πρέπει να σε αφήσει να αναπτύξεις τη σχέση σου με τα παιδιά σου. Και πως θα είστε ... κοντά και θα κουβεντιάζετε... και όταν τη χρειάζεσαι θα τη ρωτάς.

Να νιώθει δηλαδή... χρήσιμη.

 

 

Γενικά φαίνεται πως έχετε καλή σχέση μεταξύ σας, άρα πιστεύω πως είναι απλά θέμα χρόνου να βρείτε τις ισορροπίες σας.

[mariamb]

Αν εσύ νιώθεις καλά με την διαπαιδαγώγηση και την σχέση που έχεις διαμορφώσει με τα παιδιά σου γιατί χρειάζασαι την επιβεβαίωση της μαμάς σου; Σου μιλάω ως ομοιοπαθούσα....αφού εξέφρασα τα παράπονά μου , αφού αναρωτήθηκα άπειρες φορές γιατί την αφήνω να με επηρεάσει, αφού άρχισα να αμφιβάλλω σοβαρά για τον εαυτό μου και να νιώθω ανεπαρκής σε διάφορους τομείς σύγκρισης...τελικά αποφάσισα ότι εγώ είμαι διαφορετική και τα κάνω διαφορετικά, όχι σωστά ή λάθος...αλλά με τον τρόπο που θεωρώ εγώ ότι μου επιτρέπει να χειρίζομαι αποτελεσματικά καταστάσεις, πρόσωπα, σχέσεις και γεγονότα.

Έτσι συμφιλιώθηκα με τον εαυτό μου και την μαμά μου....Τα σχόλια της πλέον τα αντιμετωπίζω με χιούμορ....και απαντώ αναλόγως

[katd]

Καλημέρα κορίτσια!!Τελικά βλέπω οτι όλες λίγο πολύ το αντιμετωπίζουμε αυτό με τις μαμάδες μας!!Παντως η αληθεια είναι οτι καμια φορα επιτρεπω στον εαυτο μου να νιώθει τυψεις για κάποιες πραξεις μου, ειδικά αν τα μαλώνω ή αν τους φωνάξω και σε αυτο βοηθαει η κριτικη της μητερας μου, η οποια οπως χαρακτηριστικά αναφερατε όλες, ξεχνάει τα δικα της!!!Γιατι εγω θυμάμαι οτι και αυτη τα επαιρνε στο κρανιο που λεμε με τον αδερφο μου που ηταν διαβολακι, και του φωναζε, δεν ειδα το παιδι να εχει ψυχολογικα προβληματα ή να μην την θέλει ισα ισα ειμαστε πολυ δεμενοι και επικοινωνουμε σαν οικογενεια δεν ειχαμε μυστικα. Ολα αυτα τις τα εχω πει, οτι με ακυρωνει και δεν μαρεσει, οτι μπορω και μονη μου γιατι εκεινη με ανεθρεψε ετσι ωστε να τα καταφερω, οτι θα τις ζητησω την συμβουλη της οποτε χρειαστω οπως και το κανω αλλωστε, αλλα δεν παυει να εχω συναισθηματα και καποιες φορες να μην τα ελεγχω και να στεναχωριεμαι και να απογοητευομαι και να αναρωτιεμαι γιατι ενω η ιδια αναγνωριζει τα σωστα αποτελεσματα της διαπαιδαγωγησης της στο προσωπο μου , δεν με εμπιστευεται!!!Το γεγονος οτι μπορει να κανω κατι ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ δεν σημαινει οτι ειναι και ΛΑΘΟΣ!!!

[magdoulini]

μου δινεις την εντυπωση,οτι θελεις κατα καποιον τροπο την επιβεβαιωση της μητερας σου σχετικα με την ανατροφη των παιδιων σου..εγω εκει εντοπιζω το θεμα σου και οχι στις συστασεις που κανει η μητερα σου σχετικα...γιατι ζητας αυτη την επιβεβαιωση??εχεις δυο παιδακια,εσυ εισαι η μητερα τους,εσυ ξερεις πως πρεπει να τα μεγαλωσεις,ασχετα με την αγαπη της γιαγιας προς αυτα,δεν επιτρεπεται να της επιτρεπεις να ανακατευεται τοσο πολυ και σιγουρα πρεπει να αποδεσμευεις τον εαυτο σου απο την αναζητηση επιβεβαιωσης οτι, οτι κανεις για τα παιδια σου το κανεις καλα...διαφορετικα πιστευω οτι στο μελλον,θα εχεις να αντιμετωπισεις προβληματα προσωπικα δικα σου καθαρα,οταν πχ τα παιδια σου μπουν στην εφηβια που ειναι μια εντονη περιοδος και για τους γονεις και για τα παιδια...τοτε σε καθε διενεξη σου μαζι τους,θα αμφιβαλλεις για το αν τα διαπαιδαγωγεις καλα η οχι??απεξαρτησου απο την μαμα σου

[mmaria]

... η οποια οπως χαρακτηριστικά αναφερατε όλες, ξεχνάει τα δικα της!!!Γιατι εγω θυμάμαι οτι και αυτη τα επαιρνε στο κρανιο που λεμε με τον αδερφο μου που ηταν διαβολακι, και του φωναζε, δεν ειδα το παιδι να εχει ψυχολογικα προβληματα ή να μην την θέλει ισα ισα ειμαστε πολυ δεμενοι και επικοινωνουμε σαν οικογενεια δεν ειχαμε μυστικα. ....

 

καποτε που ειχα εκφρασει κι εγω αυτο το "παραπονο" στη μανα μου μου ειπε:

 

"ε.. μπορει κι εγω ως μανα να μην τα εκανα ολα σωστα, αλλά ως γιαγια τωρα που εχω πια μαλακωσει, που εχω σκεφτει τι εκανα σωστα ή λαθος στα δικα μου παιδια... αυτα σε συμβουλευω"

 

οποτε οταν κατι νορμαλ με συμβουλευει, τουλαχιστον το σκεφτομαι.

οσο για τη μαμα της θεματοθετριας, νομιζω οτι η παρεμβαση της εφοσον δεν εγινε μπροστα στο παιδι, δεν ηταν κατι τραγικο.

[katd]

Σιγουρα ο γραπτος λογος πολλες φορες δεν ειναι ξεκάθαρος. Δεν ζηταω επιβεβαιωση απλα δεν μπορω να καταλαβω τι πρεπει να κανω για να αποδεχτει η μητερα μου και να παραδεχτει οτι πλεον ειμαι μητερα και μπορω να πραττω αναλογα!!