Πρωτάκια 2012

[Λαΐδα]

Καλά προφανώς έχει η δασκάλα την τύχη να έχει ένα τμήμα που όλα τα παιδάκια να είναι πολύ προχωρημένα, πράγμα εξαιρετικά σπάνιο αφού θα μπορούσε έστω και ένα να μην είναι προχωρημένο οπότε για χάρη του θα έπρεπε να πηγαίνει πιο αργά. Πάντως ποτέ δεν έχω ξανακούσει τόσο νωρίς να γράφουν σκέφτομαι και γράφω, να κάνουν ουσιαστικά και πράξεις μέχρι το 20.!.Αφού όμως δεν ζορίζονται τα παιδιά πιστεύω ότι και εγώ στην θέση της δασκάλας το ίδιο θα έκανα. Καλή συνέχεια σε όλους μας!

καλημερα...ισως φταιει οτι ειναι μαζι αυτα τα παιδακια απο το προνηπιο...τρεις χρονιες δηλαδη.

Δεν τα λενε 'ουσιαστικα' βεβαια...τα λενε 'προσωπο, ζωο , πραγμα' ..σαν το παιχνιδι.

[Maya]

... και φυσικα επαναληψη ολα τα προηγουμενα

 

Αυτή η επανάληψη όλα τα προηγούμενα δεν είναι λίγο μάταιη? Εμένα τα έχει μάθει πλέον απ' έξω και τα λέει ... νεράκι! Αλλά όχι ότι τα διαβάζει! Θέλω να πω ότι αντί να τρως χρόνο να κάνεις επανάληψη, μήπως να την έβαζες να διαβάσει μία 'άγνωστη προτασούλα' με τις μέχρι τώρα συλλαβές, που θα σας πάρει και πιο λίγο χρόνο και θα είναι και πιο βοηθητικο για το παιδί?

[apricot]

Αυτή η επανάληψη όλα τα προηγούμενα δεν είναι λίγο μάταιη? Εμένα τα έχει μάθει πλέον απ' έξω και τα λέει ... νεράκι! Αλλά όχι ότι τα διαβάζει! Θέλω να πω ότι αντί να τρως χρόνο να κάνεις επανάληψη, μήπως να την έβαζες να διαβάσει μία 'άγνωστη προτασούλα' με τις μέχρι τώρα συλλαβές, που θα σας πάρει και πιο λίγο χρόνο και θα είναι και πιο βοηθητικο για το παιδί?

η επαναληψη ειναι στην ορθογραφια καθως καθε μερα εχουν για ορθογραφια και ολα τα προηγουμενα και μαλιστα τα ξαναγραφουν στην ταξη. οσο για την αναγνωση εμεις δεν τη διαβαζουμε καθως εχει διαβασει ουτε και εγω ξερω ποσα βιβλια εδω και ενα χρονο, οποτε δεν υπαρχουν αγνωστες προτασουλες σημερα πηγα στη δασκαλα, πηρα αδεια απο τη δουλεια και πηγα το μεσημερι. της εξηγησα το προβλημα του αγχους που εχει δημιουργηθει και μου ειπε οτι θα κανει μια συζητησα στην ταξη και θα σημειωνει στην κορη μου λιγοτερες ασκησεις. επιπλεον μου εδωσε το ελευθερο να γραφει λιγοτερο αν χρειαζεται με δικη μου επιλογη καθως το παιδι ειναι πολυ προχωρημενο και δεν χρειαζεται επιπελον πραγματα. μου ειπε οτι η κορη μου δεν ειναι σε ταξη συμφωνη με το επιπεδο της και βαριεται γιατι παντα τελειωνει πρωτη τα παντα...! ειπε οτι το επιπεδο της ταξης ειναι πολυ υψηλο για αυτο και βαζει τοσα πραγματα και της κανει εντυπωση οτι αγχωνεται γιατι ειναι η καλυτερη μαθητρια της ταξης. κανονικα ειπε επρεπε να ηταν 2 ταξεις μεγαλυτερη!!!! δεν εχει νοημα να ειναι στην πρωτη δημοτικου φαινεται οτι βαριεται! (αυτο μεταξυ μας το ηξερα απο την αρχη.....οτι θα το εχουμε προβλημα....)

παρολα αυτα ειμαι ευχαριστημενη γιατι πλεον η δασκαλα ειναι ενηνερη και προθυμη να μας βοηθησει σε αυτο το θεματακι που εχουμε . θεωρω οτι η μεγαλη της υπευθυνοτητα το δημιουργησε και η θεληση της να ειναι πρωτη σε ολα....κακο αυτο....αλλα θα το καταπολεμησουμε....

για να δουμε.....

[Maya]

Συγνώμη το έχασα το θέμα.

1. Εφόσον είναι τόσο προχωρημένη, γιατί σας παίρνει όλο το απόγευμα να κάνετε τις εργασείς, οι οποίες είναι βέβαια πολλές αλλά για ένα παιδί επιπέδου α τάξης. Για ένα παιδί πιο προχωρημένο, γιατί?

2. Στην αρχή της α' δημοτικού είναι φυσικό να είναι κάποια παιδιά πιο προχωρημένα. Οι δάσκαλοι ξέρουν να το χειριστούν αυτό. Πχ. εμείς έχουμε γωνιά βιβλιοθηκης, όπου τα παιδιά που τελειώνουν πηγαίνουν και διαβάζουν ή κάτι τέτοιο. Συζήτησέ το με τη δασκάλα, δεν είναι τόσο σπάνιο, γιατί η προετοιμασία των παιδιών στο νήπιο είναι διαφορετική σε κάθε σχολείο. Έτσι κι αλλιώς μετά τα χριστούγεννα θα έχει πολλά να μάθει. Δεν είναι μόνο η ανάγνωση, είναι και η ορθογραφία, είναι και η καλλιγραφία, η γραπτή έκφραση. Θα μπορεί να δουλέψει αυτά ίσως ήδη από τώρα.

[apricot]

maya το προβλημα δεν ειναι η ωρα που της παιρνει το διαβασμα (δεν μας παιρνει πολυ περιπου 20-30 λεπτα) το προβλημα ειναι οτι εχει αγχωθει με την ποσοτητα ανεξαρτητα απο το οτι αυτη τελειωνει γρηγορα. η δασκαλα μου ειπε οτι με αυτα που τους βαζει καποια παιδια θα θελουν 1,5 ωρα να τελειωσουν και το ξερει. εμας ειναι πιο πολυ ψυχολογικο το θεμα....και ακριβως επειδη ειναι προχωρημενη δεν δικαιολογειται και με εχει αγχωσει για να μην δημιουργηθουν καταστασεις απο το πουθενα.

η δασκαλα της, της βαζει στην ταξη επιπλεον πραγματα απο τα αλλα παιδια επειδη τελειωνει γρηγοροτερα στο τετραδιο το προχειρο που εχουν. δεν ξερω τι αλλο μπορει να κανει θα το δουμε στην πορεια.

εγω ικανοποιηθηκα που θα συνεργαστουμε για να σταματησει το προβλημα του αγχους και μου υποσχεθηκα οτι θα τους κανει και συζητηση στην ταξη σχετικα με αυτο

[Maya]

εχουν παντα τοσα πολλα πραγματα να κανουν που δεν το δικαιολογει ουτε η ταξη αλλα ουτε και η ηλικια τους!

4 σελιδες φωτοτυπιες (που στην καλυτερη περιπτωση να ειναι 3) και 1-2 σελιδες στο γραφουλη μαζι με ορθογραφια και αναγνωση και ΠΑΝΤΑ επαναληψη ΟΛΑ τα προηγουμενα και μερα παρα μερα επιπλεον κολλαζ , είναι ή δεν είναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ???

δηλαδη θα γυριζει σπιτι στις 3,30-4,00 και πρεπει να εχει χρονο μονο για το διαβασμα της? που πηγε το παιχνιδι και η ανεμελια?

στην επομενη συναντηση που θα κανουμε θα ανακοινωσω στην δασκαλα οτι ΕΜΕΙΣ θα διαθετουμε μιση ωρα απο τον καθημερινο μας χρονο για το διαβασμα και οτι υπερβαινει το χρονο αυτο δεν θα το κανουμε!!!!!

χθες δεν την αφησα να κανει το κολλαζ και απο εδω και περα ετσι θα εφαρμοσω.

 

Εγώ σε αυτό το μήνυμα απαντούσα από 24/11. Νόμιζα από αυτό ότι είναι ζήτημα χρόνου. Τώρα αν δεν κατάλαβα καλά.......

[apricot]

δεν ξερω τι ειναι πολλα και τι λιγα αλλα εχω να πω τα κατωθι...

η κορη μου ειναι ενα παιδι που ετσι και αλλιως ξερει να διαβαζει και μαλιστα εχει ηδη 10 διαβασμενα βιβλια στο ενεργητικο της (ισως να ειναι και περισσοτερα...) η δασκαλα τους βαζει καθε μερα

1 ασκηση στο τετραδιο των μαθηματικων

1 φωτοτυπια στα μαθηματικα

1-2 φωτοτυπιες στη γλωσσα

1 σελιδα στο γραφουλη

αναγνωση οτι εχουν κανει

και ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ.

αυτα η κορη μου που ξερει ηδη να διαβαζει χρειαζεται περιπου 30-40 λεπτα κατα μεσο ορο για να τελειωσει οποτε και αναρωτιεμαι....αν δηλαδη δεν ηξερε ηδη αυτα που ξερει ποση ωρα θα χρειαζοταν για να τελειωσουμε τα μαθηματα της 1ης δημοτικου

οχι δηλαδη αν η κορη μου που ξερει να γραφει χρειαζεται τοση ωρα για να γραψει ενα αλλο παιδακι που δεν ξερει και ξεκιναει τωρα θα ηθελε 2-3 ωρες????

ειλικρινα εμενα δεν με αγχωνει αλλα επειδη θα εχω και το γιο μου στην 1η και δεν θεωρω οτι θα ειναι τοσο προκομενος οσο την κορη μου τι να υπολογισω οτι θα περναμε ΟΛΟ το απογευμα διαβαζοντας???

νωρις αγχωνομαι θα μου πεις αλλα θελω τη γνωμη σας

αυτο το μηνυμα μου ειναι απο παλαιοτερα που παλι λεω οτι ειναι πολλα , καθως απο την αρχη το ειχα προσεξει. βλεπεις οτι και εδω δεν διαμαρτυρομαι για το χρονο που αφιερωνει αυτη στο διαβασμα γιατι αυτος δεν ειναι πολυς! αλλα και στο μηνυμα που παρεθεσες παλι τα ιδια γραφω. το γεγονος οτι η κορη μου ειναι προχωρημενη δεν σημαινει οτι δικαιολογειται να εχουν τοσα πραγματα καθε μερα λες και πανε στο πανεπιστημιο. αν δεν ηταν προχωρημενη δεν θα ειχε καθολου χρονο για παιχνιδι και δε νομιζω οτι μοναδικος σκοπος ενος παιδιου ειναι το διαβασμα.

το κολαζ απο μονο του που τους βαζει ξερεις ποσο χρονο θελει? πρεπει να κατσουν να ψαξουν λεξεις και να τις κολλησουν, θελει απο μονο του 20 λεπτα για να δουν τα περιοδικα,να κοψουν κ,τ,λ.

[jannis]

η επαναληψη ειναι στην ορθογραφια καθως καθε μερα εχουν για ορθογραφια και ολα τα προηγουμενα και μαλιστα τα ξαναγραφουν στην ταξη. οσο για την αναγνωση εμεις δεν τη διαβαζουμε καθως εχει διαβασει ουτε και εγω ξερω ποσα βιβλια εδω και ενα χρονο, οποτε δεν υπαρχουν αγνωστες προτασουλες σημερα πηγα στη δασκαλα, πηρα αδεια απο τη δουλεια και πηγα το μεσημερι. της εξηγησα το προβλημα του αγχους που εχει δημιουργηθει και μου ειπε οτι θα κανει μια συζητησα στην ταξη και θα σημειωνει στην κορη μου λιγοτερες ασκησεις. επιπλεον μου εδωσε το ελευθερο να γραφει λιγοτερο αν χρειαζεται με δικη μου επιλογη καθως το παιδι ειναι πολυ προχωρημενο και δεν χρειαζεται επιπελον πραγματα. μου ειπε οτι η κορη μου δεν ειναι σε ταξη συμφωνη με το επιπεδο της και βαριεται γιατι παντα τελειωνει πρωτη τα παντα...! ειπε οτι το επιπεδο της ταξης ειναι πολυ υψηλο για αυτο και βαζει τοσα πραγματα και της κανει εντυπωση οτι αγχωνεται γιατι ειναι η καλυτερη μαθητρια της ταξης. κανονικα ειπε επρεπε να ηταν 2 ταξεις μεγαλυτερη!!!! δεν εχει νοημα να ειναι στην πρωτη δημοτικου φαινεται οτι βαριεται! (αυτο μεταξυ μας το ηξερα απο την αρχη.....οτι θα το εχουμε προβλημα....)

παρολα αυτα ειμαι ευχαριστημενη γιατι πλεον η δασκαλα ειναι ενηνερη και προθυμη να μας βοηθησει σε αυτο το θεματακι που εχουμε . θεωρω οτι η μεγαλη της υπευθυνοτητα το δημιουργησε και η θεληση της να ειναι πρωτη σε ολα....κακο αυτο....αλλα θα το καταπολεμησουμε....

για να δουμε.....

 

αν το επίπεδο της τάξης είναι ψηλό τότε γιατί τους βαράει με φωτοτυπίες?

Οι άλλοι γονείς τι λένε?

[apricot]

αυτη μου ειπε οτι επειδη ακριβως βλεπει το υψηκο επιπεδο για αυτο και τα προχωραει και τους βαζει αρκετα πραγματα, θεωρει οτι το "σηκωνει" το επιπεδο

[jannis]

αυτη μου ειπε οτι επειδη ακριβως βλεπει το υψηκο επιπεδο για αυτο και τα προχωραει και τους βαζει αρκετα πραγματα, θεωρει οτι το "σηκωνει" το επιπεδο

Λίγο περίεργα μου φαίνονται αυτά που λες

ΟΚ βλέπει ψηλό το επίπεδο, τους βάζει πολλά για να προχωρήσουν, αλλά στην κόρη σου (που σύμφωνα με την δασκάλα έπρεπε να πηγαίνει 3η τάξη) δεν βάζει γιατί δεν τα χρειάζεται. Ε μα ούτε οι άλλοι τα χρειάζονται αφού μπορούν να καλύψουν την ύλη μια χαρά χωρίς να έχουν 4 φωτοτυπίες την ημέρα αν είναι όντως ψηλό το επίπεδο. Ποιός είναι ο στόχος της δασκάλας ? Να ετοιμάσει όλα τα παιδιά για την 3η /4η τάξη και μετά να τα στείλει στην 2α ? Η να τα κάνει να βαρεθούν το σχολείο πριν καλά καλά αρχίσει?

 

Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι το κοριτσάκι σου είναι προχωρημένο και καλά έκανες και αντίδρασες όπως αντίδρασες απλώς μου φαίνεται η στάση της δασκάλας πολύ παράξενη από αυτά που λες τουλάχιστον.

 

Ασχετο, αλλά δεν έχω καταλάβει πως μπορούν να υποχρεώνουν τους γονείς να αγοράζουν τον γραφούλη? Και αν καποιος αρνηθεί, τι γίνεται?

[apricot]

jannis δεν καταλαβες καλα τι ειπα. δεν ειπα οτι βαζει στην κορη μου λιγοτερα, βαζει ακριβως τα ιδια και περισσοτερα μεσα στην ταξη απλα χθες συνεννοηθηκαμε να της βαζει απο εδω και στο εξης καποια λιγοτερα για το σπιτι γιατι το παιδι εχει αποκτησει ψυχολογικο και αγχος με την ποσοτητα των ασκησεων που εχει για την επομενη μερα.

στα πλαισια αυτα επειδη το παιδι ειναι προχωρημενο δεν θεωρει οτι θα δημιουργηθει προβλημα να μεινει πισω με καποιες λιγοτερες ασκησεις, καθως ειναι ηδη μπροστα.

και για το γραφουλη μαλλον αν καποιος αρνηθει , θα βγαζουν υποθετω φωτοτυπιες δεν ξερω να σου απαντησω αλλα ειναι 2 βιβλια παντως γραφουλη , μολις τελειωσει το ενα αρχιζουν το αλλο.

[koutavaki]

Κορίτσια έχω μπει στο θέμα για να έχω ένα μέτρο σύγκρισης για το τι κάνουν στα σχολεία και τι είναι περίπου φυσιολογικό να αναμέναται άπό ένα πρωτάκι καθώς δεν έχω εμπειρία από άλλο παιδάκι. προς το παρόν βλέπω ότι υπάρχουν δυο "σχολές" δασκάλων. Εκέινοι που θέλουν όλη η δουλειά να γίνεται στο ΄σχολείο κι εκείνοι που βάζουν και λίγη ή περισσότεροι δουλειά στο σπίτι. Εμείς ανήκουμε στη δεύτερη κατηγορία, με αρκετή δουλίτσα που παίρνει στον μικρό πάνω από μια ώρα, καθώς δεν τα κάνει με απόλυτη συνέχεια και συγκλεντρωση αλλά ξεφεύγει χαζεύοντας. Θεωρώ ότι είναι αρκετά αυτά που κάνει και ότι η α θα μπρούσε να είναι εξίσου αποτελεσματική και με λιγότερα αλλά δεν διανοούμαι να σχολιάσω τη δασκάλα. Τώρα από ύλη έχουν τελειώσει το πρώτο τεύχος της γλώσσας και μόλις μπήκαν στο δεύτερο και το πρώτο τετράδιο εργασιών των μαθηματικών και είναι στα μισά του δεύτερου με επανλήψεις κάθε Παρακευή βάση φυλλαδίου.

Αγαπητή άπρικοτ νομίζω ότι το θέμα σου δεν θα έπρεπε να είναι η ύλη τηςα δημοτικού και το σύστημα της δασκάλς αλλά η τελειομανία του παιδιού σου. Πρόσεξε το τώρα γιατί φαντάσου τι έχει να γίνει σε μεγαλύτερες τάξεις ότνα η ύλη δεν θα είναι πραγματικά διαχειρίσιμη και πραγματικά δεν θα μπορεί να είναι πάντα άριστη σε όλα. Με σόκαρε μια συνάδελφός που μου έλεγε ότι την πήρα τηλέφωνο η καθηγήτρια της κόρης (α γυμνασίου, άριστη μαθήτρια πάντα) που την άκουσε να λέι σε μια συμμαθήτρια της¨"Τι με νοιάζει τώρα εμένα ποιος κέρδισε στο μπάσκετ αφού πήτα 16 στο διαγώνισμα μαθηματικών είμαι για να πέσω από το μπαλκόνι, Πώς θα πάω σπίτι μου με το 16;". Και μου έλεγε η γυναίκα εμείς ποτέ δεν της είπαμε να μην φέρει κακό βαθμό. Αυτά τα παιδιά όμως τα προικισμένα ενδεχομένως, υπεραίσθητα δε νιώθουν από μόνα τους μια αφόρητη πίεση να είναι συνέχεια τέλεια. Γι αυτό κοίτα να την πλησιάσεις τώρα που είναι ακόμα παιδάκι πριν φτάσει στην εφηβεία και της εξηγήσεις όλα όσα κατλαβαίνεις κι από μόνη σου σίγουρα ότι αξίζουν σε αυτήν τη ζωή εκτός από την συνεχόμενη πρωτιά σε όλα.

[Λαΐδα]

Koytavaki εχεις δικιο! Καλημερα!!!

Ο γιος μου την προηγουμενη εβδομαδα εκανε λαθος στην ορθογραφια και με πηρε τηλεφωνο στην δουλεια και εκλαιγε!!!!!!!

Με στεναχωρησε γιατι και εγω δεν τον πιεζω καθολου...ειναι απο μονος του τυπικος και δεν θελω να γινει 'σπαστικος'. Του εξηγησα...οτι ολοι κανουμε λαθη, αλοιμονο αν κλαιμε ....Απλα τα καταλαβαινουμε και δεν τα ξανακανουμε.

Ανταγωνιστικος δεν ειναι καθολου και αυτο ειναι και που σκεφτομαι. Δηλαδη, αφου δεν ειναι ανταγωνιστικος, και εγω δεν τον πιεζω γιατι στεναχωρεθηκε??

Παρολο που χαιρομαι που ειναι καλος και καμαρωνω που ολο ακουω καλα λογια δεν θελω η ζωη του να αρχιζει και να τελειωνει στην επιτυχια, φυσικα. Η ευτυχια βρισκεται και αλλου.....και προσπαθουμε.....

[apricot]

koytavaki εχεις δικιο και για αυτο εχω αγχωθει.... δε την θελω αυτη την τελειομανια.....και ειδικα αν ειναι να γινεται ετσι το παιδι μου

για αυτο εχω αγχωθει και προσπαθω να δω τι θα κανω τωρα που ειναι νωρις !!!απλα ειναι σημαντικο για εμενα που η δασκαλα θα με βοηθησει....

εχω πελαγωσει ...δε θελω να ζησει με αυτο το ψυχοθφορο συναισθημα που εζησα εγω σας παιδι επειδη κανεις δεν το καταλαβε και δεν το διαχειριστηκε για εμενα οταν επρεπε

ουφ....με αγχωσατε περισσοτερο με αυτα που γραψατε αλλα θελω να μου γραφετε γιατι παιρνω λυσεις και ιδεες.

[apricot]

διπλο

[cateyes]

Κορίτσια έχω μπει στο θέμα για να έχω ένα μέτρο σύγκρισης για το τι κάνουν στα σχολεία και τι είναι περίπου φυσιολογικό να αναμέναται άπό ένα πρωτάκι καθώς δεν έχω εμπειρία από άλλο παιδάκι. προς το παρόν βλέπω ότι υπάρχουν δυο "σχολές" δασκάλων. Εκέινοι που θέλουν όλη η δουλειά να γίνεται στο ΄σχολείο κι εκείνοι που βάζουν και λίγη ή περισσότεροι δουλειά στο σπίτι. Εμείς ανήκουμε στη δεύτερη κατηγορία, με αρκετή δουλίτσα που παίρνει στον μικρό πάνω από μια ώρα, καθώς δεν τα κάνει με απόλυτη συνέχεια και συγκλεντρωση αλλά ξεφεύγει χαζεύοντας. Θεωρώ ότι είναι αρκετά αυτά που κάνει και ότι η α θα μπρούσε να είναι εξίσου αποτελεσματική και με λιγότερα αλλά δεν διανοούμαι να σχολιάσω τη δασκάλα. Τώρα από ύλη έχουν τελειώσει το πρώτο τεύχος της γλώσσας και μόλις μπήκαν στο δεύτερο και το πρώτο τετράδιο εργασιών των μαθηματικών και είναι στα μισά του δεύτερου με επανλήψεις κάθε Παρακευή βάση φυλλαδίου.

Αγαπητή άπρικοτ νομίζω ότι το θέμα σου δεν θα έπρεπε να είναι η ύλη τηςα δημοτικού και το σύστημα της δασκάλς αλλά η τελειομανία του παιδιού σου. Πρόσεξε το τώρα γιατί φαντάσου τι έχει να γίνει σε μεγαλύτερες τάξεις ότνα η ύλη δεν θα είναι πραγματικά διαχειρίσιμη και πραγματικά δεν θα μπορεί να είναι πάντα άριστη σε όλα. Με σόκαρε μια συνάδελφός που μου έλεγε ότι την πήρα τηλέφωνο η καθηγήτρια της κόρης (α γυμνασίου, άριστη μαθήτρια πάντα) που την άκουσε να λέι σε μια συμμαθήτρια της¨"Τι με νοιάζει τώρα εμένα ποιος κέρδισε στο μπάσκετ αφού πήτα 16 στο διαγώνισμα μαθηματικών είμαι για να πέσω από το μπαλκόνι, Πώς θα πάω σπίτι μου με το 16;". Και μου έλεγε η γυναίκα εμείς ποτέ δεν της είπαμε να μην φέρει κακό βαθμό. Αυτά τα παιδιά όμως τα προικισμένα ενδεχομένως, υπεραίσθητα δε νιώθουν από μόνα τους μια αφόρητη πίεση να είναι συνέχεια τέλεια. Γι αυτό κοίτα να την πλησιάσεις τώρα που είναι ακόμα παιδάκι πριν φτάσει στην εφηβεία και της εξηγήσεις όλα όσα κατλαβαίνεις κι από μόνη σου σίγουρα ότι αξίζουν σε αυτήν τη ζωή εκτός από την συνεχόμενη πρωτιά σε όλα.

 

Συμφωνώ μαζί σου κουταβάκι. Παρακολουθώ το διάλογο εδώ και αρκετές ημέρες και από τα γραφόμενα της apricot αντιλαμβάνομαι ότι έχει ένα παιδί αναμφισβήτητα προικισμένο, δείχνει όμως έντονα σημάδια τελειομανίας. Και αυτό πρέπει να το προσέξει, γιατί αυτό θα την ταλαιπωρήσει όλα τα χρόνια. Όταν η πίεση σε μεγαλύτερες τάξεις θα είναι αναγκαστικά μεγάλη θα αγχώνεται πολύ περισσότερο!

Ανεξάρτητα από τη μικρή της apricot (για να μη δημιουργηθούν και παρεξηγήσεις, το παιδί δεν το ξέρω, ούτε την ίδια την apricot), θέλω να μιλήσω γενικά για τα προχωρημένα παιδιά.

Στο σχολείο του μικρού μου υπάρχει σε καθημερινή 8ωρη βάση σχολική ψυχολόγος. Σε μια συνάντηση κατ' ιδίαν που κάναμε (έκανε με όλους τους γονείς της α' τάξης) και αφού με ρώτησε πώς διαβάζει στο σπίτι και γενικά τα ωράριά μας, την αντίδρασή του κλπ., όταν της είπα ότι του μικρού του αρέσει να προσπαθεί να διαβάσει μόνος του παιδικά βιβλία ή ότι κάθε πρωί που πίνει το γάλα του βγάζει ένα τετράδιο που έχουμε στο σπίτι και γράφει μόνος του γράμματα, λέξεις και φράσεις, μου είπε χαρακτηριστικά: "Τα παιδιά που είναι πολύ προχωρημένα και γνωρίζουν και τα παρακάτω βαριούνται στην τάξη, δεν βρίσκουν κανένα ενδιαφέρον, κατά κάποιο τρόπο σνομπάρουν ή απαξιώνουν τους συμμαθητές τους και δεν μπορούν να αποτελέσουν μέλος της ομάδας των υπόλοιπων μαθητών που προσπαθούν να απαντήσουν και τα οποία δένονται έτσι μεταξύ τους. Τα ξεχωριστά παιδιά διαφοροποιούνται από τα υπόλοιπα. Αυτό είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό γιατί μπορεί να οδηγήσει σε πολύ άσχημες καταστάσεις π.χ. (1) το παιδί δεν αναπτύσσει τις κοινωνικές δεξιότητές του (κοινωνικές δεξιότητες δεν είναι απλώς το παιχνίδι στο διάλειμμα, στο πάρκο ή στον παιδότοπο), είναι η διάθεση να αποτελούν μέρος ενός συνόλου, η χαρά του να κατακτούν μέσα στην τάξη και να μοιράζονται τη γοητεία του καινούργιου, άγνωστου μαθήματος (2) το παιδί ξέροντας ότι είναι το καλύτερο, το πιο προχωρημένο υποφέρει από άγχος για να είναι πάντα πρώτο, να κάνει τα καλύτερα γράμματα, να μην της κάνει καμιά απολύτως παρατήρηση η δασκάλα και αυτό σε όλα τα μαθήματα, με αποτέλεσμα όταν δεν προλαβαίνει να αγχώνεται υπερβολικά και αναλόγως του χαρακτήρα του (εσωστρεφής ή εξωστρεφής) να το κρατά μέσα του ή να το εκδηλώνει με οργή και θυμό (3) όσο μεγαλώνουν οι τάξεις και αυξάνονται οι απαιτήσεις, η ανάγκη να είναι οι πρώτοι μαθητές, τους δημιουργεί υπερβολικό άγχος, με αποτέλεσμα κάποιες φορές να θολώνει το μυαλό τους και τελικά να μη μπορούν να κάνουν σωστή διαχείριση του χρόνου τους και να μην τα καταφέρνουν, οπότε η απογοήτευση είναι εξαιρετικά μεγάλη και κάνει υπερβολικά δυστυχισμένα αυτά τα παιδιά διότι νοιώθουν αποτυχημένα". Η μεγαλύτερη ανάγκη ενός 6χρονου παιδιού είναι το παιχνίδι, η ξεγνοιασιά, η συναναστροφή του με συνομηλίκους, η χαρά της ζωής. Τη γνώση θα την κατακτήσει, τη στιγμή που πρέπει, εξισορροπώντας όμως τις ανάγκες του. Άλλωστε τί θέλουμε εμείς οι γονείς, φαντάζομαι όλοι θέλουμε ευτυχισμένα και χαρούμενα παιδιά, αλοίμονο αν τα 6χρονα παιδιά μας είναι τόσο καλοκουρδισμένα σα ρομποτάκια, χωρίς να μπορούν να χαίρονται την παιδικότητά τους. Εμείς που ζήσαμε και τις αλάνες, τη ξεγνοιασιά πρέπει να το έχουμε πάντα κατά νου αυτό.

Βεβαίως όλα είναι σχετικά και ένα πολύ προχωρημένο παιδί δε σημαίνει κατ' ανάγκη και αγχωμένο παιδί, όλα έχουν να κάνουν με το χαρακτήρα του, τα μηνύματα που λαμβάνει από το περιβάλλον του και πολλά άλλα. Πάντως, καλό είναι εμείς οι γονείς να είμαστε γενικά σε επιφυλακή και αν έχουμε κάποιες ενδείξεις να κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να αποφορτίζουμε τα παιδιά μας και όχι να τα φορτώνουμε με δεκάδες δραστηριότητες. Τα λέω σ' εσάς για να τα ακούω εγώ....... που πολλές φορές ξεχνώ ότι το παιδί μου είναι μόνο 6 ετών.....

Να σας αναφέρω κι ένα περιστατικό που βίωσα την εποχή που έδινα πανελλαδικές εξετάσεις (προ αμνημονεύτων ετών δηλαδή...). Πολύ καλός μου φίλος, της β' δέσμης, του 20 μαθητής σε όλα, προετοιμάζόταν να δώσει πανελλαδικές εξετάσεις για ιατρική. Υπόδειγμα μαθητή και παιδιού, στο σχολείο οι καθηγητές το είχαν σίγουρο, οι γονείς του επίσης, το παιδί αγχώθηκε τρομερά, πήρε τεράστιο βάρος επάνω του και καθότι εσωστρεφής χαρακτήρας.....το ψυχοσωματικό δεν άργησε να εμφανιστεί. Γύρω στις 10 ημέρες πριν από τις εξετάσεις, ένα βράδυ στον ύπνο του, του έπεσαν όλα τα μαλλιά.....σοκ, απελπισία, ντροπή, σκηνές απείρου κάλλους, τί να σας λέω....φυσικά μετά από όλα αυτά ήταν αδύνατο να γράψει καλά, δεν πέρασε στην Ιατρική, αλλά δεν προσπάθησε και άλλη χρονιά. Πέρασε στη Γυμναστική Ακαδημία έπαιζε πολλά χρόνια μπάσκετ. Σήμερα είναι καθηγητής ΤΕΦΑΑ στην Κομοτηνή και είναι σούπερ ευτυχισμένος!

Καλό είναι να μην ξεχνούμε πως τη ζωή δεν την κατακτά ο μαθητής του 20, αλλά ο ευτυχισμένος και ισορροπημένος άνθρωπος. Και όλες εμείς οι μαμάδες που λέμε ότι δεν πιέζουμε τα παιδιά μας, να σκεφτούμε μήπως, αν και δε το λέμε βεβαίως, ισως να τους το δείχνουμε και να τους το περνάμε με τον τρόπο ζωής μας.

Αυτά από εμένα. Ξεκαθαρίζω, για να μην παρεξηγηθώ, ότι δεν αναφέρομαι στην apricot, απλ΄λα αφορμή μου έδωσαν τα γραφόμενά της για να αναπτύξω (από τη δική μου βεβαίως σκοπιά) το θέμα του παιδικού άγχους και της τελειομανίας.

[Λαΐδα]

Και όλες εμείς οι μαμάδες που λέμε ότι δεν πιέζουμε τα παιδιά μας, να σκεφτούμε μήπως, αν και δε το λέμε βεβαίως, ισως να τους το δείχνουμε και να τους το περνάμε με τον τρόπο ζωής μας.

.

Ναι ισως να συμβαινει αυτο. Αν το παιδι βλεπει τους γονεις να αγχωνονται και να προσπαθουν (ισως και υπερβολικα) αυτο θεωρει 'λογικο'.

Απο την αλλη ομως δεν θελω να μην προσπαθει και να μην αγχωνεται...Απλα θελω να μαθει να το διαχειριζεται ολο αυτο, κατι που πιστευω θα γινει σιγα σιγα.

[apricot]

1000% δε θα μπορουσα να συμφωνησω περισσοτερο!!!!!

δεν θελω το παιδι μου να ξεχωριζει....θα γινει δυστυχισμενο.....θελω να ενταχθει στο συνολο της ηλικιας του και τιποτα αλλο.

ας τα κανει ολα πιο ευκολα αφου εχει τις δυνατοτητες αλλα μεχρι εκει δεν μπορει το ελληνικο σχολειο να υποστηριξει τιποτα περισσοτερο και ειλικρινα δεν ειναι κατι που θελω ετσι και αλλιως. η ηλικια των 6 δεν παυει να ειναι η ηλικια των 6, ας μεγαλωσει και ας κανει οτι νομιζει...οχι τωρα και οχι με αυτο τον τροπο.!

[Amaryllis*]

Καλησπέρα και από εμένα! Και εγώ περήφανη μαμά μιας τσουπρίτσας στην 1η, δεν σας είχα παρακολουθήσει όμως από την αρχή…Κρίμα…Βρήκα όμως εξαιρετικά ενδιαφέρουσα τη συζήτηση στην παρούσα φάση της και λέω να θέσω και εγώ κάποιους προβληματισμούς μου.

Καλό είναι να μην ξεχνούμε πως τη ζωή δεν την κατακτά ο μαθητής του 20, αλλά ο ευτυχισμένος και ισορροπημένος άνθρωπος. Και όλες εμείς οι μαμάδες που λέμε ότι δεν πιέζουμε τα παιδιά μας, να σκεφτούμε μήπως, αν και δε το λέμε βεβαίως, ισως να τους το δείχνουμε και να τους το περνάμε με τον τρόπο ζωής μας.

Θεωρώ πως μάλλον συμφωνούμε όλοι με την πρώτη πρόταση, φαίνεται όμως να χρησιμοποιούμε την παραδοχή, ότι ο μαθητής του 20 ή εν γένει ο τελειομανής χαρακτήρας δεν είναι ευτυχισμένος ή ισορροπημένος. Νομίζω πως αν το συστατικό αυτό της ιδιοσυγκρασίας ενός παιδιού δεν συνοδεύεται από αντικοινωνικότητα ή άλλου είδους έλλειψη κοινωνικών δεξιοτήτων, από εσωστρέφεια, από υπεροψία, από έλλειψη άλλων ενδιαφερόντων πέραν των μαθητικών επιδόσεων, τότε ίσως αδικούμε τους χαρακτήρες αυτούς. Απλώς οι χαρακτήρες αυτοί βάζουν ψηλά τον πήχη για τον εαυτό τους, είναι αυστηροί με αυτόν και δεν του συγχωρούν λάθη. Ωστόσο, εκεί «ψηλά» εκείνοι ίσως ισορροπούν.

Μήπως, αν η τελειομανία αποτελεί ένα εγγενές στοιχείο του χαρακτήρα του παιδιού, και το οποίο βέβαια μια μαμά μπορεί σίγουρα να εντοπίσει, ίσως και πολύ νωρίτερα από την 1η δημοτικού, είναι ίσως λίγο άτοπο να προσπαθήσει κανείς να «αναιρέσει» ή να «αφαιρέσει» το στοιχεί αυτό από τον χαρακτήρα του; Παραινέσεις του τύπου «έλα βρε παιδί μου, καλά τα έχεις κάνει, τι αγχώνεσαι» ίσως να εκλαμβάνονταν από το παιδί ως μια απόρριψη ή τουλάχιστον αποθάρρυνση για κάτι που, εν τέλει, για εκείνο είναι σημαντικό. Πιο λογικό και αποτελεσματικό μου φαίνεται να προσπαθήσει κανείς να εξοπλίσει τον ή την μικρή τελειομανή με ικανότητες διαχείρισης της επιτυχίας και της πιθανής αποτυχίας και σεβασμό της διαφορετικότητας τόσο της δικής του όσο και των άλλων.

 

δεν θελω το παιδι μου να ξεχωριζει....θα γινει δυστυχισμενο.....θελω να ενταχθει στο συνολο της ηλικιας του και τιποτα αλλο.

Apricot, επίτρεψέ μου να διαφοροποιηθώ λιγάκι. Δεν θα πιέσω το παιδί μου να κάνει κάτι εκτός των δυνατοτήτων του από φιλοδοξία δική μου και μόνο, θα το ενθαρρύνω όμως να εξερευνά τις δυνατότητές του και να τις εξελίσσει και θα το υποστηρίξω στις δικές του φιλοδοξίες. Με την ίδια λογική, δεν θα του αποκρύψω την επιμονή, την προσπάθεια και τον κόπο που χρειάζονται προκειμένου να επιτυγχάνεις στόχους που βάζεις ούτε όμως και την ηθική ανταμοιβή και την ικανοποίηση που συνεπάγεται να τους καταφέρνεις, ίσως και καλύτερα από το σύνολο, πολλώ δε μάλλον τότε. Αν το παιδί μου θέλει να ξεχωρίζει και μπορεί να το υποστηρίξει, εγώ μαζί του.

[Βερενίκη]

Amaryllis* καλώς ήρθες στην παρέα μας. Εγώ θα συμφωνήσω σε αυτά που λές και θα παρατηρήσω:

1. Στα παιδιά της ηλικίας -και μεγαλύτερα- αυτής ΔΕΝ αρέσει να ξεχωρίζουν γιατί αυτό είναι ένα εργαλείο για να ενταχθούν στην ομάδα

2. Εμείς κατά βάθος θέλουμε να ξεχωρίσουν γιατί για εμάς είναι ξεχωριστά παιδιά. Στην προσπάθειά μας αυτή ξεχνάμε ότι κάθε παιδί μπορεί να ξεχωρησει κάπου. Αν το παιδί μου είναι πολύ καλό πχ. στα μαθηματικά, δεν θα του το υποβιβάσω, θα τον κάνω να είναι χαρούμενο για αυτό. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούν να μπουν στην ομάδα, γιατί η ομάδα τα επιλέγει γι αυτό που ειναι και όχι γι αυτό που μπορούν ή δεν μπορούν να κάνουν. Αυτό θα προσπαθούσα να του εξηγήσω.

Τώρα για την τελειομανία. Σίγουρα είναι μια αγχωτική διαδικασία, αλλά το να την υποβιβάζει ο γονιός δεν είναι λύση. Η διαχείριση είναι η λύση, όπως λες. Ξέρουμε όμως να διαχειριζόμαστε κι εμείς τις εμμονές μας? Είναι τόσο απλό? Όχι, νομίζω. Άλλωστε είναι κάτι που πρέπει να το κάνει το ίδιο το παιδί. Εμείς μπορούμε να βάλουμε το πλαίσιο (πχ. την Κυριακή δεν διαβάζουμε), και αφήνουμε το παιδί να κινηθεί μέσα σε αυτό.

[Λαΐδα]

καλως ηρθες Amaryllis* και καλη χρονια να εχουν τα παιδακια μας!

[kyra]

Καλώς ήρθες και από εμένα.

Πότε έφτασαν τα Χριστούγεννα! Δύο εβδομάδες έμειναν και .... πάπαλα! Έχετε διαπιστώσει μία μικρή .... κούραση? Εγώ νομίζω ότι θα φτάσει οριακά το παιδί στις 21/12. Ευτυχώς που το πρόγραμμα χαλαρώνει. Κάτι εκκλησιασμοί, κάτι γιορτές, κάτι προετοιμασίες για τις γιορτές νομίζω ότι τα βάζει σε ένα mood διακοπών.

Ξέρετε τί θα έχουν για τις διακοπές? Θα τους βάλουν συγκεκριμένα μαθήματα?, θα τους πουν γενικά, επανάληψη? Θα κάνετε κάτι εσείς? Ή μήπως δεν θα κάνετε τίποτα?

Εγώ δεν ξέρω τί θα δώσει ο δάσκαλος, νομίζω όμως ότι αυτές οι διακοπές δεν είναι σαν τις καλοκαιρινές, δηλαδή δεν έχουν την 'πολυτέλεια' να αποκοπούν τελείως από το γνωστικό αντικείμενο, γιατί μετά μπαίνουν με τα 1000. Οπότε λέω, να κάνουμε κάθε μέρα λίγη ανάγνωση και λίγα μαθηματικά. Ένα 20λεπτάκι δηλαδή την ημέρα, κάπου εκεί το απόγευμα, και τίποτα άλλο.

Εκτός αν έχει φορτωμένο πρόγραμμα από το σχολείο, που από όσο είδα μέχρι τώρα, δεν το νομίζω. Εσείς τί λέτε?

[MY TREASURE]

του πρωτακιού μου η δασκαλα δήλωσε πως θα τους δώσει εργασίες για το σπίτι στις διακοπές των χριστουγέννων, για να μη χάσουν την επαφή επειδή είναι πρωτάκια (για το πασχα είπε δε θα δώσει τίποτα), οπότε θα δουλέψουμε με το υλικό που θα μας δώσει.

στο δευτεράκι μου όμως που δε θα τους δώσει κάτι - γενικώς δε δίνει δουλεια στο σπίτι- θα αναλάβω εγώ με κάποιο βοηθημα/βιβλιο και επαναλήψεις.

[Λαΐδα]

εγω δεν εχω ιδεα σε αυτη τη φαση τι κανουμε και τι θα μας δωσει...τελος της εβδομαδας θα παω να την δω.

Αν δεν δωσει κατι, θα κανουμε κανα μισαωρο καθε μερα. επαναληψη τα προηγουμενα, οχι κατι καινουριο.

[kyra]

Επανάληψη σίγουρα, αλλά από τα βιβλία του σχολείου? Εμένα έχει πια μάθει απέξω τα κείμενα (τα κάνουν φαίνεται εκεί, γιατί στο σπίτι εγώ επιλέγω άλλα κειμενάκια), και δεν 'φαίνεται' να έχει πρόβλημα. Πχ. μαθηματικά, έχει κανένα νόημα να κάνει κανείς επανάληψη κεφάλαιο κεφάλαιο? Το πρόβλημα είναι πρόσθεση - αφαίρεση.