Για πρωτη φορα σχολειο....χαλια η μαμα

[vouraikos]

Ο γιος μου που το Σεπτεμβρη κλεινει τα 3 μετα το 15αυγουστο θα ξεκινησει παιδικο σταθμο. Και γιατι βλεπω οτι χρειαζεται ο ιδιος την επαφη με τα αλλα παιδακια (το περιμενει πως και πως) και γιατι σκεφτομαι να γυρισω στην δουλεια, αλλα και στην δουλεια να μην γυρισω , εχω και μια μικρη 6 μηνων που και με τα δυο μαζι , χειμωνα κλεισμενα στο σπιτι θα σαλταρουμε οικογενειακως!!!

Που ειναι το θεμα τωρα??? Τα εχω παιξει!!Το παιδι ειναι προετοιμασμενο μια χαρα και θελει να παει, το σχολειο ειναι πολυ καλο, εχουμε τις καλυτερες συστασεις , θα περασει και ενα σταδιο προσαρμογης (γιαυτο θα παει απο τελος αυγουστου), ολα καλα. Εγω ομως καθε βραδι που τον κοιταω να κοιμαται , καθομαι και τον φιλαω και με πιανει τετοιος πανικος, που θα τον αφησω, πως θα νιωσει μακρια μου, τι θα γινει αν κανενα αλλο παιδι τον χτυπησει (ο δικος μου γενικα δεν εχει μαθει απο ξυλο και ετσι δεν ξερει και να αμυνθει). Τι θα του λενε οι δασκαλες, ποσο θα τον επιρεασουν και το βασικοτερο....μηπως νιωσει ασχημα και μονος και δεν το πει γιατι εχει φαει τοοοση προπαγανδα για το ποσο καλα ειναι που θα παει σχολειο , που θα ντραπει να πει "δεν περναω καλα"

Με λουζει κρυος ιδρωτας καθε φορα που τον σκεφτομαι μονο του μεσα σε αλλα παιδακια και στην σκεψη να νιωσει οτι ειναι απροστατευτος....

ειμαι τρελη ε??

δεν αποκλειεται αλλα τι να κανω????

[Μαρια Στυλιανακη]

κοίτα η προπαγάνδα όταν είναι υπέρμετρη, όπως ακριβώς το σκέφτηκες,

δεν ειναι πολύ καλή,

 

διάβασε λιγο αυτό το άρθρο, και συνεχιζουμε με βάση αυτό,

ειναι πολυ σημαντικά αυτά που γράφει, νομίζω θα σε βοηθήσουν αρκετά

 

εδώ γράφω συγκεκριμένα για την εξιδανείκευση

 

http://parents.org.gr/psych/a257

 

http://parents.org.gr/psych/a151

 

εκτύπωσε το άρθρο διαβάστε το μαζι στην οικογένεια, για να είναι όλοι ενήμεροι όσοι θα εμπλακούν και θα εχουν επαφή μαζι τους,

κάνε ένα πλάνο

 

και κάνε όλα αυτά που γράφει το άρθρο για προετοιμασία.

 

συναισθηματικά,

είναι σημαντικό να του εξηγήσεις την ημέρα που θα πάει (όμως όχι νωριτερα)

(χμ πρεπει να το συμπληρώσω στο άρθρο)

οτι όπως σε ρωτάει εσένα για κατι ή ζητάει τη βοηθεια σου μπορεί το ίδιο να το κανει στην δασκάλα, και να επιμένει μέχρι αυτή να τον ακούσει, γιατί μπορεί να εχει φασαρία και να μην ακουσει κατα λάθος.

 

κανε παραδειγμα πως ειναι να φωναζει για να ακουστεί.!

 

επίσης εχεις χρησιμοποιησει στην παιδική χαρά την τεχνική

του να λέει απο μονο του το παιδί σου στο άλλο παιδί τι θέλει, ή να αμυνθεί?

όχι απο ότι είπες ε?

 

κοιτα αυτά εφ όσον είναι πρώτες εμπειρίες, θα τα συζητάτε κάθε μέρα, τι εγινε πως με ποιον και έτσι τότε θα του λες α την επομενη φορά μπορείς να κάνεις αυτό,

αν σου ξαναπάρει καποιος το παιχνίδι.

 

το ίδιο και αν τον χτυπήσει κάποιος.

μή δώσεις την εντύπωση ότι ειναι κατι τρομερό φοβερό γιατί τότε μπορεί το παιδί σου να τρομοκρατηθεί περισσότερο, καλύτερα να αντιδράσεις μετρημένα και να συζητήσεις απλως τι μπορεί να κανει,

και μετά απλώς θα ρωτάς τη δασκάλα (όχι παρουσια του παιδιού)

τι εχει να σου πει, τι έγινε σημερα, πως μπορείς να βοηθήσεις κτλ.

 

βήμα βήμα θα προχωράς σε συνεργασία και καθοδήγηση των παιδαγωγών/υπευθύνων. κ αν έχεις αμφιβολίες, γράφεις και εδώ για να έχεις και το κεφάλι σου ήσυχο κάθε φορά!

[vouraikos]

Μαρια μου, σε ευχαριστω πολυ. δεν τα ειχα δει αυτα τα αρθρα και πραγματικα ειναι πολυ χρησιμα. Διαβαζοντας τα διαπιστωνα οτι πολλα απο αυτα που γραφει σαν βηματα για να βοηθησω το παιδι τα εχω κανει.

Του εχω για παραδειγμα πει ηδη , οτι τα παιδακια στο σχολειο δεν χρειαζονται την μαμα τους γιατι ειναι εκει η δασκαλα για οτι χρειαστουν και μπορεις να της λες τα παντα.

Τα νεα ερωτηματα που προκυψαν μετα απο την αναγνωση του αρθρου ειναι τα εξης.

1. Επειδη ισως να του το εχω εξιδανικευσει λιγο(και το λιγο ειναι ουσιαστικο, εννοω δεν εχω πει υπερβολες), του εχω πει , οτι επιτελους θα κανει τους δικους του φιλους, θα εχει πολλα παιχνιδια, θα μαθει πολλα πραγματα κλπ. πως το διορθωνουμε αυτο και πως του δινουμε και την διασταση οτι μπορει να νιωσει και ασχημα??

 

2. σε παιδικες χαρες και λοιπα δεν χρειαστηκε να αντιμετοπισει παιδακια που χτυπουσαν, αλλα και μια δυο φορες που συνεβει κατι τετοιο, ημουν εκει και ασχοληθηκα μαζι του και οχι με το αλλο το παιδι (συχαινομαι της μαμαδες που μαλωνουν τα ξενα παιδια). του εξηγησα οτι αυτο ειναι μια ανοητη συμεπριφορα και οτι αν καποιο παιδακι παει να το χτυπησει να φυγει και να απευθυνθει κατευθειαν σε μενα. Και αν βρησκετε στο σχολειο στην δασκαλα. Δεν ξερω αν αυτη ηταν η σωστη συμβουλη ομως.

 

μαλλον εχω λιγο πελαγωσει γιατι φοβαμαι μηπως στην προσπαθεια μου να κανω το καλυτερο , κανω λαθος κινησεις.

 

Στο σπιτι μας τα πραγματα ειναι πολυ ησυχα και αγαπησιαρικα. δεν εχει μαθει σε εντασεεις παρολο που εχουμε παντα κοσμο φιλουσ και συγγενεις. Και σκεφτομαι μηπως για την κοινωνια που θα κληθει να ζησει τελικα αυτο δεν ειναι καλο.

 

μμμμ μαλλον ειναι τεραστιο το post και συγνωμη γιαυτο, αλλα Μαρια μου, ειδα οτι το κατεχεις το θεμα και με χαλαρωνει αυτο.

[Agapi6]

Μαρια μου, σε ευχαριστω πολυ. δεν τα ειχα δει αυτα τα αρθρα και πραγματικα ειναι πολυ χρησιμα. Διαβαζοντας τα διαπιστωνα οτι πολλα απο αυτα που γραφει σαν βηματα για να βοηθησω το παιδι τα εχω κανει.

Του εχω για παραδειγμα πει ηδη , οτι τα παιδακια στο σχολειο δεν χρειαζονται την μαμα τους γιατι ειναι εκει η δασκαλα για οτι χρειαστουν και μπορεις να της λες τα παντα.

Τα νεα ερωτηματα που προκυψαν μετα απο την αναγνωση του αρθρου ειναι τα εξης.

1. Επειδη ισως να του το εχω εξιδανικευσει λιγο(και το λιγο ειναι ουσιαστικο, εννοω δεν εχω πει υπερβολες), του εχω πει , οτι επιτελους θα κανει τους δικους του φιλους, θα εχει πολλα παιχνιδια, θα μαθει πολλα πραγματα κλπ. πως το διορθωνουμε αυτο και πως του δινουμε και την διασταση οτι μπορει να νιωσει και ασχημα??

 

2. σε παιδικες χαρες και λοιπα δεν χρειαστηκε να αντιμετοπισει παιδακια που χτυπουσαν, αλλα και μια δυο φορες που συνεβει κατι τετοιο, ημουν εκει και ασχοληθηκα μαζι του και οχι με το αλλο το παιδι (συχαινομαι της μαμαδες που μαλωνουν τα ξενα παιδια). του εξηγησα οτι αυτο ειναι μια ανοητη συμεπριφορα και οτι αν καποιο παιδακι παει να το χτυπησει να φυγει και να απευθυνθει κατευθειαν σε μενα. Και αν βρησκετε στο σχολειο στην δασκαλα. Δεν ξερω αν αυτη ηταν η σωστη συμβουλη ομως.

 

μαλλον εχω λιγο πελαγωσει γιατι φοβαμαι μηπως στην προσπαθεια μου να κανω το καλυτερο , κανω λαθος κινησεις.

 

Στο σπιτι μας τα πραγματα ειναι πολυ ησυχα και αγαπησιαρικα. δεν εχει μαθει σε εντασεεις παρολο που εχουμε παντα κοσμο φιλουσ και συγγενεις. Και σκεφτομαι μηπως για την κοινωνια που θα κληθει να ζησει τελικα αυτο δεν ειναι καλο.

 

μμμμ μαλλον ειναι τεραστιο το post και συγνωμη γιαυτο, αλλα Μαρια μου, ειδα οτι το κατεχεις το θεμα και με χαλαρωνει αυτο.

 

 

 

Ολα αυτα ακριβώς σκέφτομαι εδω και πολυ καιρό και τα εξέφρασες καλύτερα απο ότι θα το έκανα εγώ. Είμαι ακριβώς στην ίδια φάση, με ίδιου χαρακτήρα παιδί και ίδιες σκέψεις. Πιστεύω ότι όταν έρθει η στιγμή θα δοθούν όλες οι απαντήσεις την πράξη. Σου στέλνω πμ γιατί θα ήθελα να σε ρωτήσω κάτι. Ευχαριστω!!

[TheoCoach]

Πολύ χρήσιμες οι αναρτήσεις σχετικά με τον παιδικό. Και εμείς είναι να τον πάμε από Σεπτέμβριο και το σκεφτόμαστε. Όχι τόσο πολύ για εκείνον, γιατί πιστεύω ότι θα προσαρμοστεί, αλλά πιο πολύ για εμάς.

 

Πάντως όλα αυτά που διάβασα στις αναρτήσεις είναι πολύ καλά και πιστεύω ότι θα βοηθήσουν αρκετά στην προσαρμογή και του μικρού αλλά και τη δική μας.

 

Θοδωρής