Μια στιγμή φτάνει....

[tazoula82]

Μια στιγμή φτάνει για να αλλάξει εντελώς η διαθεσή μας.. Χτες ήταν μια ομορφη μερα για μενα και την οικογενεια μου.Σηκωθήκαμε το πρωι ηπιαμε καφεδακι διπλα στο τζακι,παιξαμε με τα μικρα μας και το μεσημερακι βολτα για ψωνια στο μαρκετ και στα jumbo.O αντρας μου με τον γιο μας πήγαν σε έναν παιδότοπο που εχει εκει στο εμπορικό για να παιξει λιγο ο μικρος και γω κατεβηκα στα jumbo να ψωνισω κατι δωρακια για τα παιδια μας και για τα ανηψακια μας.Ολο χαρα εγω φτανω στην ουρα για τα ταμεια.Μπροστα απο μενα ήταν ενας μπαμπας με το αγορακι του που θα ταν οχι πανω απο 5-6 χρονων.Το παιδακι χαρουμενο κρατουσε στα χερακια του ενα παιχνιδάκι οχι κατι το σπουδαιο και πολύ ακριβο (μια φιγουρα του Bakugan πως τα λενε) αλλα ήταν ενθουσιασμενο και το χαζευε.Η αδερφουλα του λίγο μεγαλυτερη κρατουσε μονο κατι αυτοκολλητα της patty.Δεν θέλω να φανω καπως αλλα φαινόντουσαν οι ανθρωποι οτι ήταν φτωχοι (οχι οτι εμεισ τα εχουμε αλλα σιγουρα υπαρχουν πολυ χειροτερα).Φτανουν λοιπον η σειρα τους να πληρωσουνε και ρωταει ο πατερας ποσο κοστιζει το παιχνιδακι που κρατουσε το αγορακι γιατι δεν ειδε την τιμή.Κοιταζει η ταμειας και του λεει οτι στοιχιζει 14 ευρω.Το αρπαζει τοτε ο πατερας το παχνιδι απο τα χερακια του παιδιου και στελνει την αδερφή του να παει να το αφήσει πισω.Το αγορακι βαζει τα κλάματα και ρωταει γιατί μπαμπα μην το παιρνεισ πισω? ενα δωρακι ηθελα και γω,ποτε δεν μου παιρνεισ τιποτα.Και τοτε το αγορακι γυριζει με τα ματακια του δακρυσμενα και κοιταει το δικό μου καροτσι με τα παιχνιδια και λεει στον μπαμπα του: κοιτα ποσα παιχνιδια εχει η κυρια και εγω ηθελα μονο ενα και μου το πήρατε πισω.Η ταμειας με φωναζει να περασω μπροστα γιατι καθυστερουσαμε την ουρα.Εγω κοκαλομενη να εχω ξαφνικα ενα παγωμενο βλέμμα.Αφου τελειωνω και πληρωνω καθομαι στην ακρη με τα πραγματα και αρπαζω ενα απο τα παιχνιδια να το δωσω στο αγορακι.Κοιταζω γυρω μου να το βρω που ειναι και δεν το βλεπω.Βγαινω εξω απο το μαγαζι και βλέπω να φευγουν με τον πατερα του και την αδερφή του με σκυμενο το κεφαλι.και γω εμεινα σαν χαζή με τις σακουλες στα χερια να τουσ κοιταω απο μακρια .Ποσο χαλια ενιωσα... δεν μπορεσα να κανω κατι για να χαρισω ενα χαμογελο σε αυτο το παιδάκι.Με πηραν τα κλαματα και γενικα μου χαλασε ολη η διαθεση.Απο χτες το σκεφτομαι συνεχεια, κοιταζω τον γιο μου που παιζει με τα παιχνιδια του που δεν τα υπολογιζει καν,τα πεταει, τα σπαει,τα βαριεται ευκολα, και σκεφτομαι οτι αλλα παιδακια θα ενιωθαν τοσο ευτυχισμενα αν μπορουσαν να εχουν εστω και ενα απο αυτα.Ειναι μολις 2,5 χρονων ο μικρός και δεν καταλαβαινει ακομα πολλα.Θέλω ομως καποια στιγμή να εχει μαθει να εκτιμαει αυτα που εχει και να μην ζηταει συνεχεια αλλα να ρωταει αν μπορουμε να εχουμε καποια πραγματα.

Κοριτσια ισωσ σας κουρασα αλλα ήταν μια στιγμή που ήθελα να την μοιραστω μαζι σας.Ευχομαι σε σας και τις οικογενειες σας να εχετε αγάπη και υγεια πανω απο ολα και πολλες ευτυχισμενες στιγμές!

[DFR]

Σε καταλαβαίνω απόλυτα. και εμενα θλιβεται η καρδια μου οταν σκέφτομαι ότι υπάρχουν παιδάκια που υποφέρουν και στερούνται . μαυρίζειη ψυχή μου αλήθεια

[pashalitsa]

Εγώ πολύ θα ήθελα να βρεθώ ΜΑΖΙ με την κόρη μου (4 ετών) ΜΠΡΟΣΤΑ σε τέτοιο σκηνικό, μπας και καταλάβει ότι αυτά που λέω ΟΛΗ ΤΗΝ ΩΡΑ ότι άλλα παιδάκια δεν έχουν κλπ κλπ κλπ, δεν είναι ιστορίες της μαμάς αλλά η πραγματικότητα!!! Θέλω να το καταλάβει αυτό το πράγμα... Πάντως μου έκανε εντύπωση που πήγαμε να πάρουμε παιχνίδι, πήρε εκεί ένα παιχνίδι και όταν εγώ κοιτούσα για ένα δεύτερο (ήταν φτηνούτσικο αυτό που διάλεξε) μου είπε "όχι άλλο μαμά, φτάνει αυτό, μη χαλάσουμε όλα τα χρήματα του μπαμπά!". Αυτό δείχνει ότι κάποιο τόπο έχει πιάσει το κήρυγμά μου... Πάλι καλά...

[ΣΤΕΓΙΑ]

Πόσο δίκιο έχεις..........

 

Εχτές πήγε ο γιός μου με την γιαγιά και τον μπαμπά για αγορά παππουτσιών.Τα αθλητικά τα πήρε η γιαγιά και ένα ζευγάρι μποτάκια από τον μπαμπά ε γυρνάνε και μου λέει η γιαγιά πως όταν πήγαν στο δεύτερο μαγαζί και κατάλαβε πως θα έπαιρναν και άλλα παπούτσια είπε με θαυμαστή ερώτηση αλλο παπά?????(!!!!!!!)

 

 

ΤΡΕΛΑΘΗΚΑ!!!

 

Γιάννος 23 μηνών!!!!!

[Σνουφελ μου]

Μην στεναχωριεσαι..ισως φοβηθηκες κ την αρνηση του πατερα μεσα σου

[tazoula82]

Μην στεναχωριεσαι..ισως φοβηθηκες κ την αρνηση του πατερα μεσα σου

Η αλήθεια ειναι οτι σκεφτηκα μήπως νιωσει ο πατερας οτι τον προσβαλλω με αυτην την κίνηση και ισως για αυτο να μην αντεδρασα οπως θα ηθελα.

[beba09]

Εγώ το βλέπω κάπως έτσι........

 

Πρώτη περίπτωση:

Ειλικρινά λυπηρό....αλλά καλά αυτός ο μπαμπάς δεν κοίταξε από πριν την τιμή.....δεν ήξερε πόσο έκανε;; Νομίζω καλό είναι να μην βάζουμε τα παιδάκια μας σε τόσο μεγάλους πειρασμούς όσο το jumbo ειδικά εάν έχουμε οικονομική στενότητα. Πάμε μόνοι μας και ψωνίζουμε.

 

Δεύτερη περίπτωση:

Η κόρη μου λέει ....μαμά δεν έχω παιχνιδάκια πολλά.....

έλα όμως που έχουμε 2 κούτες γεμάτες....απλά δεν την αφήνω να τις απλώσει σε όλο το σπίτι....έχουμε και γέρους ανθρώπους ....(από πέσιμο ή ....., ξέρετε τώρα).

 

Δεν είναι κατάσταση αυτή να μαθαίνουμε τα παιδιά μας με τόσα παιχνίδια που δεν τα παίζουν ούτε ένα λεπτό.

 

Και εγώ έτυχα σε σκηνικό που στο σουπερ μάρκετ που το παιδάκι γκρίνιαζε να του αγοράσει κάτι η μαμά του αλλά τελικά δεν υποχώρησε. Αυτό σίγουρα δεν σε καθιστά φτωχό αλλά δεν είναι πλέον εφικτό να υποκύπτουμε σε ότι ζητούν τα παιδιά.

 

Δυστυχώς τα παιδιά μας θα πρέπει να μάθουν να χαμογελούν και με απλά πράγματα και λιγότερα παιχνίδια. Τι να κάνουμε υπάρχουν και γονείς με μικρότερη αγοραστική δύναμη, δηλαδή αυτοί δεν πρέπει να κάνουν παιδάκια γιατί δεν μπορούν να αγοράσουν όλο το Jumbo...ή έστω ένα παιχνιδάκι που απλά είναι ακριβό??? όχι βέβαια. Όσο για τα παιδικά χαμόγελα αυτά μπορεί να προέρχονται από την αγάπη που δείχνουμε στο παιδί μας.

 

Προσωπικά και εγώ πολλές φορές έχω πει στην κόρη μου, «έχεις τόσα και άλλα παιδάκια δεν έχουν κλπ κλπ κλπ». Τελικά κατάλαβα ότι είναι λάθος να το λέω αυτό. Το παιδί…..μαθαίνει ότι του διδάσκεις …..αγοράζω, αγοράζω και πάλι αγοράζω. Φέτος λοιπόν έκανα πολλά δωράκια στην μικρή….αλλά από του χρόνου θα κάνω πιο ειδικές αγορές, γιατί απλά γεμίζουμε κούτες και ίσως να εξαργυρώνουμε τις ενοχές που νοιώθουμε ο καθένας για τους δικούς του λόγους.

 

Αυτά τα πολλά από εμένα.

[gavramid]

Koριτσια μου καλα τα πραγματα δεν ειναι παντα οπως φαινονται και tazoula82 μην νιωθεις ενοχες οτι εσυ ειχες πολλα πραγματα και ομπαμπας εκεινος να μην πηρε κατι στο παιδακι του παο φτωχεια.

Θελω να περιγραψω ενα δικο μας σκηνικο που σιγουρα αφησε ιστορια σε οσους εβλεπαν την κορη μου να σπαραζει για κατι ψευτικα νυχια της χανα μοντανα κι εγω να μην της τα παιρνω.

Γενικα δεν της λειπει τιποτα κια ΟΤΙ μα ΟΤΙ ζηταει το εχει.Θελω ομως να ξερει οτι το οχι ειναι οχι.Ειμαστε λοιπον στο σουπερ μαρκετ και περναμε απο τα παιχνιδια .Αφου της εχω παρει γιαουρτακια παιδικα που της αρεσουν και μαρκαδορους και εχουμε κανει και συμφωνια-που παντα την τηρει- να μην παρει κατι αλλο βλεπει τα ψευτικα νυχια.Της λεω οχι αυτο τωρα με πολυ ωραιο τροπο και της εξηγω οτι πηραμε πολλα πραγματα και οτι μου υποσχεθηκε να μην παρει κατι αλλο.και οτι αυτα τα πραγματα δεν ειναι για την ηλικια της κλπκλπ..εεε ΧΑΜΟΣ!!!!Αρχισε να ουρλιαζει και να φωναζει οτι δεν εχει πολλα παιχνιδια(ακουσον ακουσον-σε λιγο θα βγουμε εμεις απο το σπιτι) και οτι δνε της παρνω τιποτα και οτι θα τα παρει αλλος αν παμε αλλη μερα...και να την τραβολογαω με χαμογελο να φυγουμε απο το σουπερ μαρκετ και να τσιριζει...Ο αντρας μου να εχει φρικαρει και εμεινε στο ταμειο να πληρωσει και μου ειπε οτι ακουγομασταν απο την γωνια που ηταν το αμαξι μεχρι τα ταμεια του σουπερ.

Οκ θα μου πεις τι πειραζει να της τα επαιρνα για να μην γινει αυτος ο χαμος...1)Πειραζει.Γιατι εγω ειχα πει οχι και αρχισε να τσιριζει.Αν τα επαιρνα μετα απο την τσιριδα το οχι δεν θα ειχε πια ισχυ.Θα τσιριξω λιγο θα λεει και θα κανω αυτο που θελω!!

2)Πειραζει γιατι δεν θα μαθει ποτε ποτε να σταματαμε και οτι η υποσχεση ειναι υποσχεση

Ολοι οσοι μας ακουσαν μπορει και αν το λυπηθηκαν το καημενο το παιδακι μου!!!!

Εγω ξερω ομως οτι αυτη ηταν η πρωτη φορα που μου το εκανε και η τελευταια.ΔΕΝ ξανατσιριξε και ΔΕΝ ξαναξεχασε αυτο που υποσχεθηκε.ΔΕΝ θα κανω δηλαδη ενα κακαμαθημενο παιδακι..(ελπιζω)

Τωρα οσον αφορα εκεινο τον μπαμπα το μονο του λαθος ηταν οτι αφησε το παιδακι να γλυκαθει και δεν ειχε δει απο μονος του την τιμη νωριτερα.Αυτος θα μπορουσε να αποφυγει την στεναχωρια του παιδιου του ή και οχι.Κατι θα του πηρε δεν μπορει απλα καθε γονιος κρινει μονος του τι αντεχει η τσεπη του ή και η ανοχη του...

[ada9]

Αφου τελειωνω και πληρωνω καθομαι στην ακρη με τα πραγματα και αρπαζω ενα απο τα παιχνιδια να το δωσω στο αγορακι.Κοιταζω γυρω μου να το βρω που ειναι και δεν το βλεπω.Βγαινω εξω απο το μαγαζι και βλέπω να φευγουν με τον πατερα του και την αδερφή του με σκυμενο το κεφαλι.και γω εμεινα σαν χαζή με τις σακουλες στα χερια να τουσ κοιταω απο μακρια

Πω πώ!!!!!

Ευτυχώς που δεν το δώσες!!!!!!!!!

Φυσικά και θα τον πρόσβαλες τον άνθρωπο και θα τον ακύρωνες στα μάτια των παιδιών του!Δεν είχες καμια δουλεια να ανακατευτείς!

Εγώ πάντως θα αντιδρούσα πολύ άσχημα:evil:

[v & a]

κι εγω τωρα που το διαβασα στεναχωρηθηκα. τουλαχιστον δεν επρεπε να το αρπαξει οπως ειπες απο τα χερια του παιδιου αλλα να του εξηγησει πως πχ θα το παρουμε αυριο...κριμα για το παιδακι εγω με κατι τετοια στεναχωριεμαι πολυ. καλυτερα να μη το παιρνε καθολου απ το ραφι. Βεβαια καλα εκανες και δε του δωσες, δε ξερεις τι σοι μπορει να τα ν ο πατερας κ να βρεις και κανα μπελα. Παντως εμεις μμια φορα ημασταν σουπερ μαρκετ και μετα απο μας ηταν ενα ζευγαρι απο την αλβανια με ενα κοριτσακι, και ειχαν παρει διαφορα και στο τελος δε τους εφταναν τα ψιλα να παρουν ενα γιαουρτακι, τους ελειπαν καπου 30-40 λεπτα δε θυμαμαιι, ελαχιστο ποσο και γυρισε ο αντρας μου που ειδε τη φαση και τους τα εδωσε, μας ευχαριστησαν και μας χαμογελασαν οι ανθρωποι και ο αντρας μου τους ειπε για να μη τους κανει να νιωσουν ασχημα: ε δε ξερεις, την αλλη φορα μπορει να μου λειπουν εμενα

[Ellemphriem]

Ακουγεται λυπηρο ετσι οπως το περιγραφεις αλλα υπαρχουν 2 οψεις σε ΚΑΘΕ νομισμα. Σημερα πηγαμε να παρω δωρο στην μικρη (3 χρονων) μαζι με την μεγαλη (12) για την γιορτη της. Υπαρχει 1 κανονας απαραβατος. Παιρνουμε μονο 1 δωρο και αυτο ΑΝ μπορουμε χρηματικα. Ε, πηραμε κατι με 24 ευρω. Της αρεσε μια παπια με 38 ευρω. Το θεωρησα κοροιδια ενα λουτρινο 38 ευρω και της λεω οχι αυτο δεν το παιρνουμε. Μενει εδω και δεν μπορει να φυγει. Πες της γεια και θα ερθουμε να την ξαναδουμε. Πηραμε τα παζλ μονο. Ε, ειχε ενα βλεμμα απιστευτης λυπης εκεινη την στιγμη. Αν την εβλεπε ξενος θα ελεγα 'το αμοιρο κοιτα το μωρε'........αλλα η αληθεια ειναι οτι ουτε αμοιρο ειναι ουτε λυπηση θελει. Εχει πολλα παιχνιδια, δεν χρειαζεται 1 καροτσι για να καταλαβει ποσο την εκτιμαω και την αγαπαω. Δεν γεμιζω το παιδι με δωρα οταν ΔΕΝ πρεπει να παρει τοσα.

 

Καποιος μιλησε για να μην πηγαινουμε να αγοραζουμε σε παιχνιδαδικα αν δεν εχουμε. Τυχαινει τα Jumbo να ειναι και πολυ φθηνα σε αλλα αγαθα που πολλες οικ με χρηματικο προβλημα να τα χρησιμοποιουν για φθηνες λυσεις. Τα παιδια τους πρεπει και θα μαθουν οτι δεν μπορουν να εχουν οτι θελουν οποτε το θελουν. Ολα αναλογα με το πορτοφολι.

 

Τελος ευτυχως που δεν εδωσες παιχνιδι. Ακυρη κινηση απο την αρχη μεχρι το τελος. Και εγω καντιλια θα σου εσουρνα αν το εκανες σε μας.

 

ΥΓ: Δεν χρειαζεται να εχεις μειζον οικονομικο θεμα για να 'μαθεις' στα παιδια σου οτι καθε βολτα και καθε παιχνιδαδικο ή καθε πολυκαταστημα ΔΕΝ σημαινει και δωρο. ΟΧΙ δεν ισουνται τα παραπανω με δωρο απαραιτητα.

[tazoula82]

Σίγουρα εχετε δικιο κορίτσια και εννοειται πως δεν ήθελα να προσβαλλω τον ανθρωπο σε καμια περιπτωση.Απο το ολο σκηνικο αυτο που με στεναχωρησε ήταν που εβλεπα το παιδακι χαρουμενο που κρατουσε στα χερια του το παιχνιδακι του και τελευταια στιγμή του το πηραν αποτομα απο τα χερια και το πήρε και εφυγαν.Μπορουσε απο την αρχή να εχει δει την τιμή και να μην το ειχε παρει γιατι ειναι αλλο οπως λετε εσεισ να εξηγεις στο παιδάκι σου οτι δεν θα παρουμε το ταδε παιχνίδι για τον χ,ψ λόγο και αλλο να του το παιρνεισ να φτανεισ στα ταμεια και να του το αρπαζεις σχεδον βιαια απο τα χερια.Τελοσ παντων συμβαινουν τοσα καθημερινα γυρω μας και υπαρχουν πολλα που μπορουν να μας στεναχωρουν βλεποντας τα.

[kyra]

Εγώ τα έχω πάει πολύ λίγες φορές σε παιχνιδάδικο. Πείτε με άκαρδη αλλά νομίζω ότι θα τα βασανίσω χωρίς κανένα λόγο. Τα παιδιά τα θέλουν ΟΛΑ, και είναι απολύτως φυσικό. Σήμερα ήταν μία από τις ελλάχιστες φορές, είχε στείλει η γιαγιά χρήματα για τις γιορτές, είπα πάμε να χαρούν. Τί το ήθελα? Μόνο χαρά δεν ήταν. Είπα τόσα 'όχι', που δεν τα είχα πει όλη τη χρονιά. Ενώ, αν τους αγόραζα ένα δώρο και το πήγαινα σπίτι, αφού λίγο πολύ ξέρω τί θέλουν, καλύτερα θα ήταν, θα ενθουσιάζονταν και δεν θα είχα και ενοχές.

Για το θέμα τώρα.

Την τιμή του δώρου την κοιτάς πριν το ταμείο.

Μία οικογένεια που έχει οικονομικό πρόβλημα δεν πάει βόλτα το παιδί στα jumbo

Νομίζω ότι είναι λάθος να συνδέουμε τη φτώχια με τα παιχνίδια. Ας μην υπεραπλουστεύουμε. Η φτώχια είναι πολύ σοβαρό πράγμα για να λέμε στο παιδί μας ότι 'άλλα παιδάκια είναι φτωχά και δεν μπορούν να έχουν παιχνίδια'. Τα φτωχά παιδάκια δεν έχουν ψωμί και, πιστέψτε με, είναι πιο εύκολο να βρεθούν παιχνίδια παρά ψωμί.

Anyway, tazoula82, άδικα συγχίστηκες. Νομίζω ότι ήταν μία συνηθισμένη οικογενειακή στιγμή:lol:. Τίποτα περισσότερο!

[yotasam]

Εγώ πάω πολύ συχνά στα jumbo και δεν παίρνω τίποτα στα παιδιά. Η μικρή το έχει δει κάτι σαν λούνα παρκ. Ακουμπάει όλα τα παιχνίδια, αγκαλιάζει τα αρκουδάκια και πατάει όλα τα κουμπιά που έχουν μουσική. Χαίρομαι και εγώ μαζί της και δίνω παράσταση. Μετά φεύγουμε χωρίς να πάρει τίποτα και είναι τρισευτυχισμένη. Έτσι ήταν και η μεγάλη μου. Όταν κάποια στιγμή πολύ πιο μεγάλη ζητούσε, της εξηγούσα ποιο είναι ακριβό και της έλεγα να διαλέξει από τα φτηνά. Φυσικά πάντα υπάρχουν οι εξαιρέσεις που πάμε για να αγοράσουν πολύ συγκεκριμένα πράγματα και σπάνια ξεφεύγουμε απο τον προγραμματισμό μας. Πάντως για εμάς το συγκεκριμένο μαγάζι είναι μια ευχάριστη βόλτα. Αφού η μικρή μετά το "μαμά" και "μπαμπά" είπε "jumbo".

Όσο για το θέμα, και έγω θα στενοχωριόμουνα αν ήμουν μπροστά. Οπότε σε καταλαβαίνω.

[eleanax]

Μια στιγμή φτάνει για να αλλάξει εντελώς η διαθεσή μας.. Χτες ήταν μια ομορφη μερα για μενα και την οικογενεια μου.Σηκωθήκαμε το πρωι ηπιαμε καφεδακι διπλα στο τζακι,παιξαμε με τα μικρα μας και το μεσημερακι βολτα για ψωνια στο μαρκετ και στα jumbo.O αντρας μου με τον γιο μας πήγαν σε έναν παιδότοπο που εχει εκει στο εμπορικό για να παιξει λιγο ο μικρος και γω κατεβηκα στα jumbo να ψωνισω κατι δωρακια για τα παιδια μας και για τα ανηψακια μας.Ολο χαρα εγω φτανω στην ουρα για τα ταμεια.Μπροστα απο μενα ήταν ενας μπαμπας με το αγορακι του που θα ταν οχι πανω απο 5-6 χρονων.Το παιδακι χαρουμενο κρατουσε στα χερακια του ενα παιχνιδάκι οχι κατι το σπουδαιο και πολύ ακριβο (μια φιγουρα του Bakugan πως τα λενε) αλλα ήταν ενθουσιασμενο και το χαζευε.Η αδερφουλα του λίγο μεγαλυτερη κρατουσε μονο κατι αυτοκολλητα της patty.Δεν θέλω να φανω καπως αλλα φαινόντουσαν οι ανθρωποι οτι ήταν φτωχοι (οχι οτι εμεισ τα εχουμε αλλα σιγουρα υπαρχουν πολυ χειροτερα).Φτανουν λοιπον η σειρα τους να πληρωσουνε και ρωταει ο πατερας ποσο κοστιζει το παιχνιδακι που κρατουσε το αγορακι γιατι δεν ειδε την τιμή.Κοιταζει η ταμειας και του λεει οτι στοιχιζει 14 ευρω.Το αρπαζει τοτε ο πατερας το παχνιδι απο τα χερακια του παιδιου και στελνει την αδερφή του να παει να το αφήσει πισω.Το αγορακι βαζει τα κλάματα και ρωταει γιατί μπαμπα μην το παιρνεισ πισω? ενα δωρακι ηθελα και γω,ποτε δεν μου παιρνεισ τιποτα.Και τοτε το αγορακι γυριζει με τα ματακια του δακρυσμενα και κοιταει το δικό μου καροτσι με τα παιχνιδια και λεει στον μπαμπα του: κοιτα ποσα παιχνιδια εχει η κυρια και εγω ηθελα μονο ενα και μου το πήρατε πισω.Η ταμειας με φωναζει να περασω μπροστα γιατι καθυστερουσαμε την ουρα.Εγω κοκαλομενη να εχω ξαφνικα ενα παγωμενο βλέμμα.Αφου τελειωνω και πληρωνω καθομαι στην ακρη με τα πραγματα και αρπαζω ενα απο τα παιχνιδια να το δωσω στο αγορακι.Κοιταζω γυρω μου να το βρω που ειναι και δεν το βλεπω.Βγαινω εξω απο το μαγαζι και βλέπω να φευγουν με τον πατερα του και την αδερφή του με σκυμενο το κεφαλι.και γω εμεινα σαν χαζή με τις σακουλες στα χερια να τουσ κοιταω απο μακρια .Ποσο χαλια ενιωσα... δεν μπορεσα να κανω κατι για να χαρισω ενα χαμογελο σε αυτο το παιδάκι.Με πηραν τα κλαματα και γενικα μου χαλασε ολη η διαθεση.Απο χτες το σκεφτομαι συνεχεια, κοιταζω τον γιο μου που παιζει με τα παιχνιδια του που δεν τα υπολογιζει καν,τα πεταει, τα σπαει,τα βαριεται ευκολα, και σκεφτομαι οτι αλλα παιδακια θα ενιωθαν τοσο ευτυχισμενα αν μπορουσαν να εχουν εστω και ενα απο αυτα.Ειναι μολις 2,5 χρονων ο μικρός και δεν καταλαβαινει ακομα πολλα.Θέλω ομως καποια στιγμή να εχει μαθει να εκτιμαει αυτα που εχει και να μην ζηταει συνεχεια αλλα να ρωταει αν μπορουμε να εχουμε καποια πραγματα.

Κοριτσια ισωσ σας κουρασα αλλα ήταν μια στιγμή που ήθελα να την μοιραστω μαζι σας.Ευχομαι σε σας και τις οικογενειες σας να εχετε αγάπη και υγεια πανω απο ολα και πολλες ευτυχισμενες στιγμές!

 

είμαστε ακριβώς στην ίδια φάση, εμείς τρελλαινόμαστε να αγοράζουμε-δε μας τρέχουν από τα μπατζακια, ο μόνος για τον οποίο δε σκεφτόμαστε να μην πάρουμε είναι ο μικρός, εμείς μετράμε και το ευρώ- κι εκείνος με τη μία τα βαριέται, ίδια ηλικία, πιο πολύ θέλει τη μαμά να ασχολείται παρά παιχνίδια, τα οποία με μεγάλη ευκολία πετάει δεξιά, αριστερά, διαλύει και άλλα τέτοια

πάντως και μόνο η εικόνα, μιλάμε το λυπήθηκα πολύ το παιδάκι, δεν ξέρω, δεν ήταν και μεγάλο ποσό, κανείς δεν μπορεί να ξέρει τα οικονομικά του άλλου, αλλά και πάλι να σε παρακαλάει έτσι το παιδί σου και να μην μπορείς είναι φοβερό, και θα δούμε κι άλλα τέτοια

[eleanax]

Εγώ τα έχω πάει πολύ λίγες φορές σε παιχνιδάδικο. Πείτε με άκαρδη αλλά νομίζω ότι θα τα βασανίσω χωρίς κανένα λόγο. Τα παιδιά τα θέλουν ΟΛΑ, και είναι απολύτως φυσικό. Σήμερα ήταν μία από τις ελλάχιστες φορές, είχε στείλει η γιαγιά χρήματα για τις γιορτές, είπα πάμε να χαρούν. Τί το ήθελα? Μόνο χαρά δεν ήταν. Είπα τόσα 'όχι', που δεν τα είχα πει όλη τη χρονιά. Ενώ, αν τους αγόραζα ένα δώρο και το πήγαινα σπίτι, αφού λίγο πολύ ξέρω τί θέλουν, καλύτερα θα ήταν, θα ενθουσιάζονταν και δεν θα είχα και ενοχές.

Για το θέμα τώρα.

Την τιμή του δώρου την κοιτάς πριν το ταμείο.

Μία οικογένεια που έχει οικονομικό πρόβλημα δεν πάει βόλτα το παιδί στα jumbo

Νομίζω ότι είναι λάθος να συνδέουμε τη φτώχια με τα παιχνίδια. Ας μην υπεραπλουστεύουμε. Η φτώχια είναι πολύ σοβαρό πράγμα για να λέμε στο παιδί μας ότι 'άλλα παιδάκια είναι φτωχά και δεν μπορούν να έχουν παιχνίδια'. Τα φτωχά παιδάκια δεν έχουν ψωμί και, πιστέψτε με, είναι πιο εύκολο να βρεθούν παιχνίδια παρά ψωμί.

Anyway, tazoula82, άδικα συγχίστηκες. Νομίζω ότι ήταν μία συνηθισμένη οικογενειακή στιγμή:lol:. Τίποτα περισσότερο!

 

πάντως κι εγώ δεν τον παίρνω από τώρα μαζί μου σε παιχνιδάδικο, και θα αργήσει πολύ αυτή η ώρα, διαλέγω μόνη μου ένα κατάλληλο για την ηλικία του παιχνίδι που πιστεύω θα του αρέσει, άλλοτε εκπαιδευτικό κι άλλοτε χαζοχαρούμενο, μέχρις στιγμής αυτοκινητάκια ζητάει, και οι γονείς μου το ίδιο έκαναν, άρχισα να πηγαίνω να διαλέξω προς το τέλος του δημοτικού, ήξερα τι ήθελα, βιβλίο, επιτραπέζιο ή και τα 2 αλλά δεν ήμουνα στη φάση που ότι έβλεπα το ήθελα, πιο μικρή μάλλον θα χαωνόμουνα, και δεν είχαμε και την ποικιλία που υπάρχει σήμερα, οπότε και με τον μικρό κάπως έτσι θα γίνει

[ZWH]

Θεωρω απαραδεκτο να αφησεις το παιδι να παρει το παιχνιδι απο το ραφι και μετα στο ταμειο να του το παρεις πισω!!!!

Πιστευω οτι αν ημουν πισω απο αυτο το παιδακι (παροτι δεν μου τρεχουν τα χρηματα απο τα πατζακια) θα ειχα δωσει τα χρηματα για να το παρει....η θα το επαιρνα και θα του το εδινα εξω...

Ο συγκεκριμενος πατερας για εμενα ηταν απαραδεκτος!!!!!!

Και για να μην παρεξηγηθω, και εγω εχω βαλει ορια στα παιδια μου. Ο γιος μου ηθελε απο τον Αγιο ΒΑσιλη την πυραμιδα απο τα playmobil. Του ειπα οτι ο Αγιος βασιλης ειναι φετος φτωχουλης και του ορισα ενα συγκεκριμενο ποσο. Βρηκε κατι αλλο και το παιδι ηταν χαρουμενο. ΜΟυ εχει τυχει και σε παιχνιδαδικο να μου φερει ενα παιχνιδι που δεν μπορω να ανταποκριθω. Κοιταμε μαζι την τιμη, αν μπορω να ανταποκριθω το παιρνω αν οχι του θετω συγκεκριμενη τιμη και κοιταζει κατι αλλο. Δεν παιρνω ποτε τα παιδια μαζι εαν δεν εχω σκοπο να τους παρω κατι. Τωρα βεβαια τα παιδια μου ειναι μεγαλα (αν και νομιζω οτι με το παιδακι της ιστοριας ισως εχουν την ιδια ηλικια με τον γιο μου). Απο μικρα ομως το ιδιο εκανα. Εαν δεν ειχα σκοπο να τους παρω κατι ποτε δεν τα επαιρνα μαζι και αν το πορτοφολι μου ειχε συγκεκριμενα χρηματα πορευομασταν με αυτα και τους εδειχνα τα αντιστοιχα παιχνιδια.

[leman]

Εγώ πάω πολύ συχνά στα jumbo και δεν παίρνω τίποτα στα παιδιά. Η μικρή το έχει δει κάτι σαν λούνα παρκ. Ακουμπάει όλα τα παιχνίδια, αγκαλιάζει τα αρκουδάκια και πατάει όλα τα κουμπιά που έχουν μουσική. Χαίρομαι και εγώ μαζί της και δίνω παράσταση. Μετά φεύγουμε χωρίς να πάρει τίποτα και είναι τρισευτυχισμένη. Έτσι ήταν και η μεγάλη μου. Όταν κάποια στιγμή πολύ πιο μεγάλη ζητούσε, της εξηγούσα ποιο είναι ακριβό και της έλεγα να διαλέξει από τα φτηνά. Φυσικά πάντα υπάρχουν οι εξαιρέσεις που πάμε για να αγοράσουν πολύ συγκεκριμένα πράγματα και σπάνια ξεφεύγουμε απο τον προγραμματισμό μας. Πάντως για εμάς το συγκεκριμένο μαγάζι είναι μια ευχάριστη βόλτα. Αφού η μικρή μετά το "μαμά" και "μπαμπά" είπε "jumbo".

Όσο για το θέμα, και έγω θα στενοχωριόμουνα αν ήμουν μπροστά. Οπότε σε καταλαβαίνω.

 

κι εμεις ακριβως ετσι ειμαστε!

μετα απο μια βολτα καμιας ωρας καταληγαμε στο ταμειο με ενα πλαστικο παπακι (αυτο το χρωματιστο των 25λεπτων):mrgreen:

και ακομη το εφαρμοζουμε. απλα τωρα πια επειδη ο γιος μου εχει μεγαλωσει του δινω δυο επιλογες και τον αφηνω να επιλεξει αναμεσα σε αυτες (που ειναι μεσα στα πλαισια που αντεχω οικονομικα).

[natassa-tasos]

Σημειώνω λάθος τη συμπεριφορά του πατέρα στο συγκεκριμένο περιστατικό.

Αν φερόταν διαφορετικά, λέγοντας στο παιδί του ότι το παιχνίδι αυτό είναι πολύ ακριβό, πάμε να διαλέξουμε ένα άλλο, δεν θα τον κατηγορούσα.

Εγώ αυτό θα έκανα και το έχω κάνει αρκετές φορές.

Πριν τις γιορτές, πήγα στον κάδο των σκουπιδιών, δυο σακούλες με παιχνίδια σπασμένα. Ακριβά παιχνίδια. Τα περισσότερα από αυτά τα είχε παίξει ελάχιστα.

Ήμουν πολύ λυπημένη όταν τα άφησα. Μετά από λίγο όμως ξαναπήγα να πετάξω τα σκουπίδια του σπιτιού και είδα ότι έλειπαν όλα τα παιχνίδια.

Πέταξα από τη χαρα μου. Κάποια παιδάκια θα κάνουν χαρούμενα Χριστούγεννα ...