βοηθεια!! ποιες μαχες ΜΕ ΠΑΙΡΝΕΙ να χανω?

[ζώπυρον]

Κούκλες δεν το ξέρετε αλλά είναι προκαταβολή για την εφηβεία. Αυτή η ηλικία είναι πρόβα. Τα ξεχνάνε όλα μετά γύρω στα έξι μέχρι τα δέκα βία έντεκα( αχ μαγική λανθάνουσα περίοδος). Και μετά η αληθινή εφηβεία. Τώρα μπαίνουν οι αρχές και τα πόστα. Παρακαταθήκη πριν τις νεκροκεφαλές και τις ηλεκτρικές κιθάρες.

 

Φιστίκι μου αρέσει πολύ το ερώτημά σου. Γιατί δείχνει ότι ξέρεις πως πρέπει να χάσεις κάποιες μάχες. Δίνεις, λοιπόν, προτεραιότητα στα ζητήματα ασφάλειας, στα ζητήματα υγείας τα πραγματικά (εμείς δε φοράμε παντόφλες και δεν αρωσταίνουμε και κάτω έχει πλακάκι. για τσέκαρέ το) και οι αποφάσεις της θα είναι πολλαπλής επιλογής, όπως σου πρότειναν παραπάνω. Το μπλέ ή το κόκκινο; Όχι αν. Επίσης όντως για τα σημαντικά δε ρωτάμε, ανακοινώνουμε και σε όποιον αρέσει. Δημοκρατία σπίτια τους τα σκασμένα. ()

 

 

Το βασικό σε όλα δεν είναι η φωνή. Είναι το βλέμμα. Ξέρεις εκείνο που λέει "ψιτ μικρό χόμπιτ δεν αστεύομαι. Αν δεν... τότε θα....", χωρίς να ξέρει τι "θα".

 

Κοινώς αν θέλεις πραγματικά να είσαι το αφεντικό, έσω το αφεντικό.

 

Επίσης μην ξεχάσεις να της θυμίσεις ότι ζακέτα/ κατούρημα/ φαγητό/ μπλα είναι για μεγάλα/ έξυπνα/ μπάρμπι/ ντόρα/ πάτυ κορίτσια και όποιος δε θέλει να είναι μωρό/ ανόητος/ κάτι που της σπάει τα νεύρα τέλοσπάντων συμμορφώνεται καταλλήλως. Όχι απειλητικά. Απλά να έτσι μωρέ γιατί το έφερε η κουβέντα

miriki, ομολογώ πως μ' αρέσεις πολύ!!

Δεν είναι μόνο που συμφωνώ με ότι λες- είναι που έχεις και τρόπο σου να τα λες!!

 

Ρε παιδια, σε σκορπιούς τι πιάνει??????????????????????????????

Το να έχεις γερό συκώτι...

[peony]

Αχ παιδιά και εγώ ομοιοπαθούσα - προς το παρόν με τη μεγάλη...Περνάει την εφηβεία της - κανονικότατα όμως, πού να γίνει 13 -εδώ και 20 μήνες (τώρα είναι 3 χρονών και 3 μηνών) από τότε που γεννήθηκε η μικρή. Τυχαίο; Δεν ξέρω. Μπορεί και όχι, σίγουρα βέβαια συνέβαλε κι η νέα άφιξη.

 

Πολύ καλές συμβουλές όσες έχουν γραφτεί, κι εγώ "χάνω" ουκ ολίγες μάχες καθημερινά για να κερδίζω στα θέματα υγείας - ασφάλειας. Από την άλλη, με κουράζουν αφάνταστα οι απαιτήσεις της μερικές φορές (όχι αυτό το σορτσ, εκείνο, θέλω παγωμένο νερό, να πετάξεις το ζεστό και να βάλεις καινούριο, στο ΡΟΖ ποτήρι ΣΟΥ ΕΙΠΑ) λίγο η κούραση και το άγχος, λίγο το πείσμα της (απύθμενο....) και αυτή η ενοχλητική εξυπνάδα, ώρες ώρες τα παίρνω και βάζω τις φωνές, και για να την μαλώσω και για να πω τον πόνο μου στον τοίχο.

 

Η ερώτηση: ρε παιδια, στην κόρη μου αυτές οι πολλαπλές επιλογές δεν πιάνουν: Θέλεις μακαρόνια με σάλτσα ή με τυρί; Δεν θέλω μακαρόνια, θέλω πατάτες. Θα βάλεις το μπλε παντελόνι ή το φούξια; Θελω φόρεμααααααα.

 

Εκεί τι κάνουμε;

[Ellemphriem]

Η ερώτηση: ρε παιδια, στην κόρη μου αυτές οι πολλαπλές επιλογές δεν πιάνουν: Θέλεις μακαρόνια με σάλτσα ή με τυρί; Δεν θέλω μακαρόνια, θέλω πατάτες. Θα βάλεις το μπλε παντελόνι ή το φούξια; Θελω φόρεμααααααα.

 

Εκεί τι κάνουμε;

 

Στο φαι επειδη δεν υπαρχει μια στο δις να ξαναμαγειρεψω αν μου πει πατατες της λεω δεν εχει. Εχει μακαρονια. Η με τυρι ή με σαλτσα. Αν δεν τα θες δεν θα φας. Τελος. Στο παντελονι δεν με νοιαζει. Αν θελει φορεμα, φορεμα δεν θα χαλαστω και ιδιαιτερα.

 

Ρενα? Στους σκορπιους ξερω απο εμας οτι πιανει το πολυ μπλα μπλα. ΠΟΛΥ ομως φιλε μου, για ολα..και να τους δινεις σημασια. Αν δεν τους δινεις τσαντιζονται για να τους δωσεις.....

[pashalitsa]

Άστα φυστίκι! Σε είδα που πήγες και έβαλες το ψόφιο ζουζούνι κάτω από εκεί που θα κατέβαινε η Μαρία! Μην κάνεις... τον ψόφιο κοριό τώρα!!!:lol:

 

Κι εμένα 4 είναι και έχει γνώμη για όλα... ΕΥΤΥΧΩΣ διαπραγματευόμαστε στις περισσότερες περιπτώσεις του τύπου "αν δεν κάνεις αυτό κι εγώ δε μπορώ να σου κάνω εκείνο". Το χειριστικό κλάμα το έχει στο τσεπάκι της αλλά δεν της δίνω σημασία και ξέρει ότι πια δεν πιάνει. Ξέρει ότι θα φύγω για να μην την ακούω. Το χρησιμοποιεί όμως σε παππού γιαγιά ή/και το κάνει επίτηδες σε εμένα όταν εκείνοι είναι μπροστά γιατί ξέρει ότι θα κάνουν κάτι (π.χ. παρατήρηση σε εμένα, θα της κάνουν το χατήρι κλπ). Έχει τύχει να μου κάνει υστερία με αυτό το θέμα, οπότε δυο φορές τη βούτηξα σηκωτή, την πήγα στο δωμάτιο, μείναμε μόνες μας, της εξήγησα πολύ αυστηρά ότι ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΚΑΙ Η ΜΑΜΑ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ, την άφησα να ξεσπάσει την υστερία και μετά την πήρα αγκαλιά... Τώρα το ξέρει και σπάνια το τολμάει πια (τα άκουσαν χοντρά και οι δικοί μου)... Τη δικιά μου την πιάνει υστερία και πείσμα όταν πλησιάζει η ώρα του ύπνου... Εκεί είναι ένα ΑΛΛΟ παιδί, που καλύτερα να μη βρισκόμαστε σε δημόσιο χώρο... Εκεί δεν ακούει, δεν καταλαβαίνει, δεν υπάρχει λογική, απλά είναι σα να μιλάει μόνη της... Οπότε κάπου εκεί κάπως υποχωρώ γιατί καταλαβαίνω ότι χάνει τον έλεγχο από την κούραση...

[rkt]

Ρενα? Στους σκορπιους ξερω απο εμας οτι πιανει το πολυ μπλα μπλα. ΠΟΛΥ ομως φιλε μου, για ολα..και να τους δινεις σημασια. Αν δεν τους δινεις τσαντιζονται για να τους δωσεις.....

Χαχαχα.. I Know.....

Και εγω που πάντα ήμουν της άποψης ότι τα πολλά λόγια είναι φτώχια, κοίτα τι έπαθα.....

Ξεκίνησα με έναν και βρέθηκα με ...3!!

[lina]

Μια προσθήκη από προσωπική πείρα. Προσοχή στις μάχες που έχουν να κάνουν με τους σφιγκτήρες (τσίσα, κακά). Είναι κάτι που μόλις έμαθαν να ελέγχουν και πρέπει να τα αφήνουμε να τα ελέγχουν γιατί μετά μπορεί να έχουμε θέματα...να κρατάνε κακά για μέρες (το έζησα) ή να τα κάνουν στη μέση του σαλονιού (το άκουσα). Οπότε, ας τα αφήσουμε να έχουν κάποιον έλεγχο στο σώμα τους στον βαθμό που αυτό είναι δυνατό...

[kounelitsa]

Ο άντρας μου είναι σκορπιός πείσμα και εγωισμός σε όλο του το μεγαλείο.Από όσο ξέρω λοιπόν για τους σκορπιούς 1ον αδιαφορία και 2ον αστούς να πάθουν για να μάθουν αλλιώς δεν καταλάβενούν κ πολλά.Ελπίζω να βοήθησα

 

 

Εμένα που η μικρή μου είναι Ταύρος με ωροσκόπο Σκορπιό, μήπως να πηδηχτώ από το παράθυρο?

[fenaki]

καλημέρα αν και δεν διάβασα όλες τις απαντήσεις....ίσως να σου πω κατι που ξαναειπατε.....

ειναι της ηλικίας....... θα ηρεμίσει...και ακόμα πιο δύσκολο όταν το παιδι δεν έχει καν στρώσει ακόμη στο σχολείο....και μην ξεχνάς πολλές φορές αντιγράφουν και συμπεριφορές άλλων παιδιών συνήθως τα άτακτα και μεγαλύτερα παιδιά με τα οποια δεν παιζουν και δεν έχουν και πολλά πάρε δώσε.....

επίσης αισθάνεται ανεξάρτητη.....ξαφνικά μεγάλωσε.......και συν το γεγονός ότι δεν μπορείς να κλεισεις ένα παιδάκι μέσα και δεν εννοώ πως φταις.....απλά εκεινο στο μυαλουδάκι του έχει μόνο το παιχνίδι....

ένας πολυ καλός τρόπος για να την κουμαντάρεις....είναι να επιστρατευσεις το χιουμορ σου και με αστειο τρόπο να την κάνεις να είναι πιο συνεργάσιμη....πχ.....η δικιά μου στην χρονιά που μας περασε και την πρωτη εβδομάδα που άρχισαν τα σχολεια φέτος....ενώ της αρεσει το σχολειο το πρωι μέχρι να ντυθεί έιχε απιστευτη γκρινια......σε πρωτη φαση της βγάλαμε την τηλεοραση απο το δωμάτιο της για ενα σαββ/κο για να καταλάβει πως υπάρχουν και οι συνέπειες όταν μια κατάσταση ειναι απαράδεκτη.....και όταν γκρινιάζει χωρις λογο.....καθίσαμε ήρεμα της μιλήσαμε το κάναμε σαββατο μεσημέρι και εν τέλη κατάλαβε βεβαια μας παρακάλαγε αλλα της ειπαμε πως η τηλεοραση θα μπει στο δωματιο της εφοσον δουμε πως σταματησε η γκρινια...βεβαια την επομενη μερα πηγαμε βολτα για καφε με τις φιλες της και τους γονεις τους για φαγητο στους κουμπαρους μας που ειχαν παιδιά και επειδη περασε όμορφα ειχαμε ένα θετικο αποτελεσμα.....απο εκεινη την μέρα καθε πρωι την ξυπνάω με χαδάκια φιλακια αγκαλιτσες και παιχνιδι.....την σκεπαζω με το σεντονι και καλα παιζουμε κρυφτο και άλλα τετοια....κανω και καλα πως δεν την βλεπω.....έτσι περασε αυτος ο μήνας........βεβαια της δινω και πολλές εναλλακτικές για να μην βαριεται κατεβαζουμε ταινιες με τινκερμπελ γουινι εποχη των παγετωνων και δεν συμαζευεται τι ζωγραφιές εκτυπώνω.....τι ρουχα για τα μωρα της της ράβω.....γενικά τον τελευταιο καιρο την βάζω να κοιμάται κατα τις 8:30 μιας και ξυπναει 7 μαγειρευω όση ώρα θα δει την ταινια της......ή όση ώρα θα ζωγραφισει......και μετα κάνω δουλειές.......άσε που μετα το σχολειο το στανταρ ειναι μια ωρα στις κουνιες με τις φιλες της οποτε κουράζεται και στο σπιτι ειναι λιγο πιο χαλαρη...

γενικά κανε πραγματα μαζι της με πολυ χιουμορ και μην προσπαθείς να της επιβληθείς......θα το χάσεις το παιχνιδι και στο λέω διότι και η δικιά μου απο μωρο έτσι είναι ανενδοτη ανεξάρτητη και σε ταπώνει χωρις να προλάβεις να ολοκληρώσεις δεν μπορουσα με τιποτα να την πεισω απλώς με τον διάλογο.......

επίσης το σαβ/κο εαν έχει κρυο μάζεψε 2-3 παιδακια να παιζουν στο σπίτι σας η σε κάποιο άλλο σπιτι και όλα θα πάνε καλα΄...........θέλει υπομονή........

[SKEK]

κοιτα αερικο, οταν εγω φωναζω,

δεν φωναζω για να την συνετισω/τρομαξω/οτιδηποτε...

 

φωναζω επειδη ειμαι πλεον στα ορια μου (και ενα κλικ παραπερα), η φωνη φευγει ως κραυγη απελπισιας, τυπου "ΑΓΓΚΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΜΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΓΚΚΚΚΚΚΚΜΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡ"

 

Λοιπόν, μετά από αιώνες που έχω να γράψω, το συγκεκριμένο το περνάμε και μεις (άσχημα μεν, μαθαίνοντας από κάθε περιστατικό δε ) γι'αυτό απαντώ. Και γω φωνάζω για τον ίδιο λόγο που φωνάζεις και συ αλλά με τη διαφορά ότι θα μου βγει ο άλλος από κάτω μετά, καθότι στον 7ο και μετά το περιστατικό πάω για ξάπλα και το θέμα λήξαν.

 

Άρχισα να βάζω όρια και να εμμένω σ'αυτά γιατί η κατάσταση ήταν πέρα για πέρα εκτός ελέγχου.

 

Παντόφλες: Δεν ασχολούμαι γιατί κατά το γιατρό δεν θα πάθει και πνευμονία αν περπατάει ξυπόλυτη.

 

Γάλα: Δεν θες, μην πιείς. Μετά όμως, να κτυπιέσαι κάτω δεν έχει γάλα. Μία φορά δεν θα το πιεί, από την επόμενη μονορούφι.

 

Σε σκάει για το σχολείο? Καθυστερεί και δεν ξεκινάτε στην ώρα σας? Πες φεύγω και μη γυρνάς πίσω σου, αποφασιστικά. Κλείσε και την πόρτα βγαίνοντας αλλά κάτσε απ'έξω γιατί σε ένα 2λεπτο θα αρχίσει να φωνάζει.

 

Φεύγοντας από το σχολείο: 1 φιλάκι και μια μεγάλη αγκαλιά και φύγε αποφασιστικά.

 

Αρχίσαμε σιγά σιγά να συνεννοούμστε μετά από κάτι τέτοιες φάσεις.

 

Όμως γενικώς έχω πάντα κατά νου ότι στον κόσμο των 3χρονων κυριαρχεί ο εγωισμός, τα πάντα είναι μαγικά, τα βλέπουν αλλιώς, δεν αντιλαμβ'ανονται το χρόνο, τους λόγους που πχ πρέπει να βάλουν κάλτσες με παπούτσια και όχι πέδιλα κτλ.

 

Δεν είναι σκληρό να βάλεις κανόνες γιατί μετά δεν θα σε σέβεται. Με τη δικιά μου η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν όταν μου πέταξε το εξής: Γιατί νευριάζεις άφού στο τέλος θα μου κάνεις το χατίρι για να μην κλαίω?

 

Επίσης είναι σημαντικό όταν βάζεις κανόνες, αυτούς τους κανόνες να τους ακολουθεί πάντα. Μην αφήνεις λάσκο ούτε για μισή φορά. ΌΠως είπα για τις παντόφλες δεν ασχολούμε. Στη βεράντα όμως ποτέ χωρίς παντόφλα, ποτέ όμως. Μέσα ή σε άλλα σπίτια φίλων μας ότι θέλει ας κανει με τα παπούτσια. Για το μπάνιο επίσης δε σηκώνω κουβέντα. Είναι κάθε μέρα και την ίδια ώρα για να θυμάται το τρίπτυχο κούνιες μπάνιο φαγητό πριν το νάνι.

 

Δύσκολο έργο και οι περισσότερη που έχουν 3χρονα με άποψη και προσωπικότητα το περνάνε. Όμως θα προτιμούσες να ήταν ένα easy going παιδάκι? Θα το άλλαζες με οποιοδήποτε άλλο "ευκολότερο" παιδί? Εγώ ποτέ. Νιώθω ότι είναι και κολλητή μου ώρες ώρες με το πνεύμα που διαθέτει και την αντίληψη που διαθέτει.

[peony]

Δύσκολο έργο και οι περισσότερη που έχουν 3χρονα με άποψη και προσωπικότητα το περνάνε. Όμως θα προτιμούσες να ήταν ένα easy going παιδάκι? Θα το άλλαζες με οποιοδήποτε άλλο "ευκολότερο" παιδί? Εγώ ποτέ. Νιώθω ότι είναι και κολλητή μου ώρες ώρες με το πνεύμα που διαθέτει και την αντίληψη που διαθέτει.

 

Αν και δεν απευθύνεσαι - ευθέως - σε μένα, απαντάω ως ομοιοπαθούσα: θα ήθελα απλώς να είναι πιο συνεργάσιμη. Μπορώ να πω ότι έτσι η καθημερινότητά μας θα ήταν πιο εύκολη κατά τουλάχιστον 20%. Υπάρχουν μέρες - φωτεινά διαλλείμματα και ξέρεις τι ωραία που είναι;

Φαντάζομαι φταίει ότι φέτος έχω πήξει και στη δουλειά (για την κούραση μου) - το παιδί μου είναι απλώς ένα παιδί.

[SKEK]

Ναι καταλαμβαίνω τι εννοείς... Το ίδιο συμβαίνει και σε μας, μην νομίζεις ότι είμαι πάντα τόσο ψύχραιμη. Είναι φορές που νομίζω θα κάνω ανάποδο σάλτο από το μπαλκόνι. Έρχομαι δουλειά και είμαι εκτός εαυτού πολλές φορές και το χειρότερο ξέρεις πιο είναι? Ο άντρας μου έχει καταντήσει σάκος του μποξ Απλά πρέπει να βρούμε η κάθε μια τον τρόπο να θέσουμε όρια. Σίγουρα το κάθε παιδί είναι διαφορετικό και όπως είπες έίναι απλά ένα παιδί.

[Rasputin]

Μεγάλη ανακούφιση που τα διαβάζω αυτά. Και νόμιζα πως η κόρη μου ήταν περίπτωση. Ουφ. Παρόλα αυτά "χρειάζεται" να φωνάζω πολλές φορές. Δοκιμάζει συνεχώς τις αντοχές (και ανοχές) μας. Τι να πω. Τα λεγα εγώ για τα κορίτσια.

 

Παρόλα αυτά προσπαθώ παρα με πάρα πολύ να επιλέγω τις μάχες και όσο περνάει ο καιρός λιγοστεύουν και οι μάχες που θεωρούμε απαραίτητο να κερδηθούν. Πάντως είναι πολύ δύσκολο ρε γμτ. Και το λυπάμαι το καημένο να του φωνάζω γιατί μετά έρχεται αμέσως στην αγγαλιά και αρχίζει τα "μπαμπά μου? μπαμπάκα? Γ'ηγόρη?"... Ε, αδικο.

[Tinsey]

Σε μας συμβουλεψε επιμονη σε αυτα που λεμε , και να δειχνουμε οτι ειμαστε αδιαλακτοι σε αυτο που θα πουμε , να μην δεινουμε περιθωρια γενικως , και αστηνα να κλαιει και να χτυπιετε . Εχει πιασει , πριν λιγο καιρο διαλεγε εκεινη τα ρουχα της και μερικα δεν τα ηθελε καθολου και τσιριζε , δεν παιζει αυτο πια , διαλεγω εγω τι θα βαλει , της τα φοραει αμα δεν τα θελει την αφηνω να τσιρι3ει , ε της περναει καποια στιγμη και της λεω παντα οτι "η μαμα 3ερει τι πρεπει να φορεσεις και οτι δεν εισαι ακομα σε θεση να διαλεξεις τι ρουχα θα φορεσεις " .

Σωστές οι συμβουλές της δασκάλας. Επίσης αυτό που μπορείς να κάνεις είναι να της δίνεις πάντα δύο επιλογές. Δηλαδή μην της λες "πού θέλεις να πάμε", "τι θέλεις να φορέσεις", "τι θες να φας" αλλά "θες να πάμε βόλτα στην πλατεία ή επίσκεψη στη γιαγιά", "θες να φορέσεις το τζην παντελόνι ή την κόκκινη φούστα", "θες να φας αυγό ή πατάτες". Την ανοιχτή επιλογή είναι πολύ δύσκολο να την χειριστεί ένα παιδάκι, ενώ όταν του λες θες το Α ή το Β μπορεί να διαλέξει και να έχει την ικανοποίηση ότι η επιλογή είναι δική της. Εννοείται ότι θα προτείνεις πράγματα που να σε βολεύουν, δηλαδή θα τις δώσεις επιλογές τέτοιες που να μην σε νοιάζει ποια θα προτιμήσει.

[Aeriko]

Μεγάλη ανακούφιση που τα διαβάζω αυτά. Και νόμιζα πως η κόρη μου ήταν περίπτωση. Ουφ. Παρόλα αυτά "χρειάζεται" να φωνάζω πολλές φορές. Δοκιμάζει συνεχώς τις αντοχές (και ανοχές) μας. Τι να πω. Τα λεγα εγώ για τα κορίτσια.

 

Παρόλα αυτά προσπαθώ παρα με πάρα πολύ να επιλέγω τις μάχες και όσο περνάει ο καιρός λιγοστεύουν και οι μάχες που θεωρούμε απαραίτητο να κερδηθούν. Πάντως είναι πολύ δύσκολο ρε γμτ. Και το λυπάμαι το καημένο να του φωνάζω γιατί μετά έρχεται αμέσως στην αγγαλιά και αρχίζει τα "μπαμπά μου? μπαμπάκα? Γ'ηγόρη?"... Ε, αδικο.

 

Μια χαρά σε χειρίζεται και εσένα η κόρη και δεν μου κάνει καμία μα καμία εντύπωση! Μέχρι στιγμής όσους μπαμπάδες με κόρες συναναστρεφόμαστε... ε αυτό ακριβώς κάνουν χαχαχαχα... Πάρτο αλλιώς μπαμπά γιατί θα σε πουλάει και θα σε αγοράζει και δεν θα παίρνεις είδηση!

[SEFI1911]

Φυς αυτή τη στιγμή είμαι τόσο παρμένη που είμαστε στα ίδια. Η δικιά μου πάντα ήταν τσαούσα αλλά τώρα είναι θηρίο ανήμερο και δεν αντέχω άλλο... Μιλάμε παρακαλάω να ξημερώσει μια μέρα που δεν θα της φωνάξω, που δεν θα χω πονοκέφαλο απ τα νεύρα και απ τις φωνές. Μια μέρα που θα είμαι απλά ευτυχισμένη...

Στη δικιά μου δεν πιάνει τίποτα. Πλέον ανάλογα πόσο μπορώ να αντέξω, κινούμαι κλιμακωτά... Δηλαδή ξεκινάω με τη συμβουλή της marcopolo, εξηγώ εμπεριστατωμένα τι γίνεται αν... Αυτό πιάνει σπανιότατα επομένως αρχίζω τις απειλές... "Αν εξακολουθήσεις να συμπεριφέρεσαι άσχημα θα πετάξω τα παιχνίδια σου/θα τα δώσω σ άλλο παιδάκι/θα τα πάω στο υπόγειο/δε θα πάμε βόλτα" κ.ο.κ.

Τα πράγματα όμως γίνονται χειρότερα. Επομένως αρχίζω να φωνάζω. Έπειτα, καθώς οι φωνές απλά με κάνουν κακιά μάνα, το βλαστάρι μου ή θα μας χτυπήσει ή θα πετάξει κάτι στην τηλεόραση ή στο τζάμι κ.λπ.

Τότε θα πετάξω όντως τα παιχνίδια της. Και η κατάσταση είναι εντελώς χάλια, έχει εκτροχιαστεί και εκτροχιάζομαι και εγώ.

Σήμερα λόγω της καλοκαιρίας είπα ότι θα την πάω βόλτα. Ξεκίνησα με τις καλύτερες των προθέσεων πραγματικά. Την πήγα και στο λούνα παρκ λέγοντας από πριν ότι θα κάνει μόνο μια γύρα. "Ναι μαμά". Τελειώνει η γύρα, πάω να τη βγάλω και αρχίζει τις κλοτσιές. Την έχω αγκαλιά και απομακρύνομαι εξηγώντας πως πρέπει να φύγουμε κ.λπ.

Παρακάτω την αφήνω κάτω και αρχίζει το αγαπημένο της τροπάριο "Αγκαλιάααααααααααααααααααααααααααααααα" και να κλαίει, να χτυπιέται, να με χτυπάει, να ουρλιάζει. Και εγώ να μη δίνω σημασία (όχι απλά δεν πιάνει, την εξοργίζει) και απλά να τη σέρνω απ το χέρι. Επί 20 λεπτά με ξεφτύλισε σε ολόκληρη πόλη. Γυρίσαμε σπίτι, ανεβαίνοντας στη σκάλα μου είπε "η μαμά δεν πέρασε καλά γιατί έκανα βλακείες". Εδώ κολλάει το "εξοργιστικά έξυπνη" της Φυς... Στα ίδια είμαστε.

Εμας όντως απ όταν ξεκίνησε παιδικό έγινε πολύ χειρότερη. Η συμπεριφορά της είναι το πλέον ανασταλτικό μέσο για 2ο παιδί. Δεν πρόκειται να αντέξω. Ήδη δεν αντέχω. Πλέον είμαι πολύ κοντά στο να ανοίξω την πόρτα και να την κάνω. Αλλά την αγαπάω τόσο που μου είναι αδύνατον να την αφήσω μόνη...

 

Υ.Γ. Χαίρομαι πολύ που υπάρχουν μαμάδες που δεν φωνάζουν στα παιδιά τους... Απλά μου είναι αδύνατον να το πιστέψω πως μόνο εγώ είμαι "τέρας"...

 

 

Poso poly se niwthw den mporeis na fantasteis.....o dikos mou einai 4 etwn kai apo 1 etwn antimetwpizw kathe xrono kai pio dyskoles katastaseis.Afou eftasa sto simeio na pw oti ean imoun egkyos tha eixa apoballei me tosi piesi kai entasi (sorry gia tin grammatoseira alla to pc den exei greek xaraktires)

[Catrin]

χαχαχαχαχαχαααχαχαχα!!!!

 

πόσο δίκιο έχει το mirikiiiii!!!!!

 

Μαμάδες και μπαμπάδες κάντε υπομονή τα χειρότερα έρχονται!!!!! Φροντίστε να απολαύσετε την μαγική περιοδο 7-10 (καλά μην τρελλαίνεστε απλά καλυτερη απο την προηγούμενη) και εξοπλιστείτε με κουράγιοοο!!!

 

Φωναζα υστερίαζα και έλεγα δεν υπάρχει αυτό που ζω όταν ήταν γύρω στα 4, τώρα που ο μεγάλος είναι σε καραμπινάτη εφηβεία και ο μικρος στο δημοτικό προσπαθώ να μιλαω και να μιλάω και να τους φέρνω στο φιλότιμο και όταν φυσικά με εκείνο τον ιδιαίτερο τρόπο τους σε κάνουν έξω φρενών και το χάνεις αν δεν προλάβω να ανοιξω την πόρτα και να εξαφανιστώ για λίγο αρχίζω φυσικά τις φωνές και τι κάνουν νομίζετε??? Σταματούν αποτομα ισα ισα για να πουν "Πω πω πω υστερίαααα" και αλλάζουν δωμάτιο συνεχίζοντας το ίδιο βιολί!!!!

 

Βαλεριάνες λέμεε!!!!!

[Catrin]

διπλο...

[τον]

ξαφνικα...

 

μετα τις διακοπες μας φετος το καλοκαιρι... αλλαξε εντελως..

λιγες εβδομαδες πριν κλεισει τα 3,αλλα και τωρα, ενα μηνα μετα τα 3 της γενεθλια και η κατασταση χειροτερευει καθημερινα..

 

ενα αγριμι... κυριως με μενα (αλλα και στους αλλους δεν χαριζεται)

 

οχι σε ολα, πριν τελειωσεις την προταση σου, εχει πει ΟΧΙ..

 

ορια πουθενα, δεν ακουει τιποτα, μονιμος τσαμπουκας..

 

-δε θα κανω τσισα, δε θα παω σχολειο, δε θα κοιμηθω, δε θα βαλω παντοφλακια, δε θα φαω ΔΕΝ ΔΕΝ ΔΕΝ ΔΕΝ ΔΕΝ

 

συζητηση και απειρες κουβεντες, και για το παραμικρο πλεον... μιαμιση ωρα μπουρου μπουρου το πρωι, για να παει να κανει τσισα (δεν εχει κανει απο χτες στις 10, τελευταια φορα) αφου, οταν εκανε τελικα, κατουρουσε 2 λεπτα!!!

για να πιει το γαλα της, αλλη μια ωρα

 

τελικα, για να πετυχουμε να κανει εστω και τα βασικα, καταφευγουμε σε μεθοδους τυπου 'παω ΕΓΩ να κατουρησω στη λεκανη ΣΟΥ, ΠΡΩΤΗ!! ΣΕ ΚΕΡΔΙΣΑ!!!!!' οπου ακολουθει κριση και ουρλιαχτα 'ΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΚΑΝΗ ΜΟΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥ, ΕΓΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ ΠΡΩΤΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ'

 

για να πιει ΤΕΛΙΚΑ το γαλα της, το πηρα για να το χυσω, ουτως η αλλως ειχε κρυωσει, ειχε κανει και πετσα απο πανω..

 

αυτη τη στιγμη ΔΕΝ κατεβαινει απο τον καναπε, προκειμενου να βαλει τα παντοφλακια της για να παει οπουδηποτε, και να μην περπαταει ξυπολυτη.. τις προηγουμενες 2 μερες, δεν την παλευα να πλακωνομαστε για τα παντοφλακια και την αφηνα να περπαταει ξυπολυτη στο μαρμαρο, και ασφαλως τωρα, της τρεχουν οι μυξες ποταμι...

 

ειμαι πολυ ανυσηχη, δεν ξερω πως θα εξελιχθει αυτο και πως να το χειριστω.. ειναι φαση? ειναι ο χαρακτηρας της ετσι και να το συνηθισω? φταιει που αρχισαμε σχολειο? -μα, ειχε αρχισει ο πολεμος πριν ακομα

ξεκινησουμε-

 

ειναι υπερβολικα εξυπνη, -τολμω να πω ενοχλητικα εξυπνη- αυτο το πραγμα, να επιχειρηματολογει ΓΙΑΤΙ δεν θελει να κανει κατι, μου τη βαραει στα νευρα.... 'δε θελω να κανω τσισα γιατι ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ να ποναει η κοιλιτσα μου' 'δε θα κανω αυτο που μου λες, γιατι το εκανα χτες, και σημερα ΔΕ ΓΟΥΣΤΑΡΩΝΩ (αυτολεξει)

 

εν κατακλειδει, μη σας πρηζω και σας..

1) πως το παλευω ολο αυτο?

2) πειτε μου οτι ειναι κακη φαση και θα περασει

3) ΠΟΙΕΣ ΜΑΧΕΣ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΧΑΝΩ, ΚΑΙ ΠΟΙΕΣ ΝΑ ΚΕΡΔΙΖΩ?

 

 

σημειωση: χτες, ειδα στον υπνο μου οτι το πλακωσα στο ξυλο:twisted: ξυπνησα με ενα χαμογελο στη μουρη μου!!!! -δεν κρατησε πολυ, μετα ξυπνησε κι αυτη και με κυνηγουσε με εναν αναπτηρα, ηθελε να μου αναψει τη μυτη.... 'ΑΦΟΥ ΘΕΛΩ ΣΟΥ ΛΕΩ!!!!!!!!!!!!'

 

Δεν διαβασα τη σου ειπαν τα υπολοιπα κοριτσια .....αλλα οι δικια μου γνωμη λογο εμπηρειας 3 παιδιων το τριτο ειναι 4 τωρα .....τα ιδια κανανε

ειναι λογο ηλικιας και δοκιμαζει τα ορια σου ...κρατα γερα τα ηνια διοτι αν χασεις τον ελεγχο την εβαψες

θα εισαι σταθερη στις αποψης σου και στα λεγόμενα σου μεχρι να καταλάβει οτι οσο και να κτυπηθεί η αποψη σου σε κάποια θέματα δεν αλάζη ..ειναι πολύ δυσκολο κάποιες φορές διότι και εσυ δεν εισαι πάντα στα καλύτερα σου ......η δικια μου τωρα στα 4 έχει βελτιωθεί αρκετα ξερει που φτάνουν τα όρια μου χωρίς αυτό να σημαίνει οτι τα δέχεται πάντα ....