ΔΙΑΖΥΓΙΟ???

[marianna82]

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ. ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΤΗΝ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΣΑΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΘΕΜΑ. ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΑ ΝΑ ΧΩΡΙΣΩ ΚΑΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΞΗΣ:

Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΔΕΝ ΜΕ ΕΧΕΙ ΔΕΙΡΕΙ ΑΛΛΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΣΗΚΩΣΕ ΑΠΥΛΗΤΙΚΑ ΤΟ ΧΕΡΙ, ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΟΡΑ ΜΕ ΕΠΙΑΣΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΒΕΡΚΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΒΑΛΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΔΥΝΑΜΗ ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΑΠΕΙΛΗΣΑ ΟΤΙ ΘΑ ΦΩΝΑΞΩ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΜΕΝΕΙ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ (ΜΕΣΟΤΥΧΙΑ).

ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΟΡΑ ΜΕ ΑΡΠΑΞΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΑΙΜΟ ΚΑΙ ΜΕ ΚΟΛΛΗΣΕ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ ΑΛΛΑ ΠΑΛΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΓΙΑΤΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΜΟΥ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΟΥΡΛΙΑΖΩ ΚΑΙ ΝΑ ΦΩΝΑΖΩ!

ΕΧΟΥΜΕ ΕΝΑ ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ ΑΓΟΡΑΚΙ 2 1/2 ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΦΟΡΕΣ ΤΑ ΕΚΑΝΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥ! ΕΛΕΟΣ! ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ?

[Alex Cross]

Κανονικά θα σου έλεγα κατευθείαν, φύγε. Μακριά από άνθρωπο που απλώνει το χέρι του. Απαράδεκτο δε, να βλέπει σκηνές βίας το πιτσιρίκι σας. (Να σου ζήσει κι όλας).

 

Αν επιτρέπεται, πόσα καιρό είσαστε με τον άνδρα σου? Και οι φορές που άσκησε βία, είναι αυτές οι τρεις που ανέφερες? Ρωτάω, γιατί, εννοείται ότι δεν υπάρχει δικαιολογία για τη βία και κάποιος που σηκώνει χέρι, είναι πολύ πιθανό να το ξανακάνει, αλλά λέω, μήπως έγιναν φοβερές αλλαγές στη ζωή σας και αντιδρά έτσι. (Και πάλι να διευκρινίσω, ότι με τίποτα δε δικαιολογώ οποιοδήποτε είδο βίας). Απλά προσπαθώ να καταλάβω.

 

Πριν από αυτά τα επεισόδια, τον άνδρα σου πως θα τον χαρακτήριζες? Ηρεμο ή οξύθυμο? Το ότι σήκωσε χέρι επάνω σου, είναι κάτι που περίμενες ότι θα συμβεί κάποια στιγμή λόγω του χαρακτήρα του ή είναι κάτι εντελώς ξένο που δε μπορείς να πιστέψεις ότι το έκανε?

 

Μέχρι πάντως να αποφασίσεις οτιδήποτε, τα μάτια σου 14 στο παιδί και σε εσένα βεβαίως.

[Eleni1004]

Η ενδοοικογενειακή βία δυστυχώς δε "θεραπεύεται", αν ο ένας από τα δύο μέλη (και στη συντριπτική πλειοψηφία πρόκειται για τη γυναίκα) κλείσει τα μάτια και λέει ότι δεν πρόκειται για βία ("γιατί δε με χτύπησε" ή "υποσχέθηκε να μην το ξανακάνει"). Τα περιστατικά που περιγράφεις ήδη αποτελούν άσκηση βίας εις βάρος σου και πρέπει να αντιδράσεις. Αν δε θες να καταφύγεις άμεσα στο διαζύγιο, μπορείς να το συζητήσεις μαζί του για να απευθυνθείτε σε ένα ψυχολόγο. Κάποιοι παράγοντες που πρέπει να λάβεις υπόψη σου είναι: Μήπως ο άντρας σου περνάει κάποιο σοβαρό πρόβλημα (π.χ. μακροχρόνια ανεργία); Μήπως πίνει υπερβολικά (εδώ μπορεί να ενυπάρχει αλκοολισμός) ή κάνει χρήση ναρκοτικών ουσιών; Θεωρώ ότι ο ψυχολόγος θα τα εξετάσει αυτά ούτως ή άλλως (διότι σε αυτές τις περιπτώσεις, αν αντιμετωπιστεί το πρόβλημα π.χ. της ανεργίας, σταματάει και η άσκηση βίας). Πάντως, σε καμία περίπτωση μην ανεχτείς παθητικά αυτή την κατάσταση και μην αφήσεις κοινωνικά στερεότυπα να σε επηρεάσουν. Η απόφαση για δράση δεν είναι εύκολη αλλά ξεκίνα τώρα που είναι ακόμη το πρόβλημα στην αρχή (βάσει της περιγραφής σου πάντα).

[marianna82]

Καλημέρα! Ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις σας..! Αυτό που έχω να πω είναι οτι είμαστε μαζί από το 2006. Η αλήθεια είναι ότι έχω σκεφτεί πολλές φορές να πάμε σε ψυχολόγο και δεν είναι αρνητικός σε αυτό. Δεν ήξερα οτι είναι οξύθυμος, όλοι αλλά και εγώ τον θεωρούσαμε ήρεμο άνθρωπο, μέχρι τη μέρα που γέννησα. Ήτανε σαν να του πατήσανε κάποιο κουμπί και άρχισε να τρελένεται!! Έχει τρέλα με το παιδί. Αρρωστημένη αγάπη θα το έλεγα εγώ με την ταπεινή μου γνώμη. Μονήμως προσπαθούσε να '' προστατέψει '' το παιδί από μένα. Ποτέ δεν μου είχε φερθεί άσχημα.

Δεν θα έλεγα ότι έχει ιδιαίτερα προβλήματα. Έχει αγοράσει το σπίτι που μένουμε, ένα πανάκριβο αυτοκίνητο και ένα μηχανάκι και τα πληρώνει αυτός και δεν του μένει ούτε ένα ευρώ κάθε μήνα. Αυτό σημαίνει ότι όλα τα άλλα εξαρτώνται από μένα. Συγνώμη αλλά δεν δικαιολογώ να έχει πρόβλημα για αυτά που χρωστάει όταν διαλέγει να πέρνει τόσο ακριβά πράγματα χωρίς λόγο!

 

 

[tzini]

καλημερα! δηλ. θες να πεις οτι η συμπεροφορα του ειναι αμεσα συνδεδεμενη με την δικη σου συμπεριφορα προς το παιδιι κ θελει να το προστατεψει? η' γενικως το λες?

[marianna82]

Μα εγώ δεν συμπεριφέρομαι άσχημα στο παιδί μου. Προς Θεού!

Γιατί είναι παράλογο όλο αυτό. Άρχισε να φέρεται παράξενα από την κλινική που γέννησα ακόμα! Πώς μπορούσε να έχει άποψη από τότε για το τι μητέρα θα γίνω; Είχε και έχει τρομερό και εξωφρενικό άγχος με το παιδί και με θεωρεί αναίσθητη επειδή αντιμετωπίζω τις καταστάσεις με ηρεμία και σταθερότητα χωρίς υστερίες.

[Alex Cross]

Και οι τρεις περιπτώσεις δηλαδή που άσκησε βία εις βάρος σου, ήταν λόγω του παιδιού?΄Επειδή δεν του άρεσε η συμπεριφορά σου?

[marianna82]

Γενικά η συμπεριφορά του είναι άσχημη σε ότι αφορά το παιδί. Μου τον έχει αρπάξει πολλές φορές από την αγκαλιά μου για να τον ''σώσει'' από μένα. Παιδιά το παιδί μου δεν έχει κλάψει πάνω από δύο λεπτά από την ώρα που γεννήθηκε. Μόλις έκλεγε αυτός τρελενότανε!

[madrid05]

Οταν λες οτι έδωσε ένα σωρο χρηματα για να αγοράσει πανάκριβο αυτοκίνητο και μηχανή και δεν του μένει 1 ευρω..... πως το εννοείς οτι σκέφτεται το παιδί και έχει "εξωφρενικό άγχος με το παιδί" και και σε θεωρεί αναίσθητη??

[marianna82]

Οταν λες οτι έδωσε ένα σωρο χρηματα για να αγοράσει πανάκριβο αυτοκίνητο και μηχανή και δεν του μένει 1 ευρω..... πως το εννοείς οτι σκέφτεται το παιδί και έχει "εξωφρενικό άγχος με το παιδί" και και σε θεωρεί αναίσθητη??

 

 

Καλημέρα! Συγνώμη αλλά δεν κατάλαβα την ερώτησή σου

[pashalitsa]

Λοιπόν σύμφωνα με όσα γράφεις, νομίζω ότι είσαστε από τις περιπτώσεις που χρειάζονται γρήγορα και άμεσα τη συνδρομή ψυχολόγου... Θα βοηθήσει να επανέλθουν οι χαμένες ισορροπίες στη ζωή σας νομίζω...

[σπουργίτι]

Και εγώ το ίδιο θα σου πρότεινα! Πριν προχωρήσεις στο διαζύγιο, επισκεφτείτε έναν ψυχολόγο! Ίσως μια αποστασιοποιημένη ματιά ενός ειδικού τον βοηθήσει να ξεκαθαρίσει κάποια πράγματα στο μυαλό του! Θα σου πρότεινα να το κάνεις άμεσα, χωρίς όμως να του αναφέρεις το θέμα "διαζύγιο" γιατί κάτι τέτοιο πιθανόν να τον κάνει μη συνεργάσιμο!

[marianna82]

Ναι νομίζω αυτό πρέπει να κάνουμε. Ψυχολόγος, αλλιώς δεν πρόκειται να βγάλουμε άκρη!!

[marianna82]

Είναι κρίμα όμως....δεν περίμενα με τίποτα να εξελιχθούν έτσι τα πράγματα...είμασταν τόσο αγαπημένοι... Ευχαριστώ πολυ!

[my_Kelly]

Τι είναι αυτά που κάνεις στο παιδί και αυτός τα θεωρεί τόσο άσχημα ώστε να βγει εκτός εαυτού? Αν μπορείς δώσε μας κάποια παραδείγματα για να μπορέσουμε να καταλάβουμε καλύτερα τι τρέχει...

[marianna82]

Όπως έχω αναφέρει και πιο πάνω απλά όταν το παιδί κλαίει για παράδειγμα, είμαι ψύχραιμη και προσπαθώ να καταλάβω τι θέλει, τον καθησυχάζω και τελειώνει η ιστορία. Βέβαια τώρα που έχει μεγαλώσει του βάζω όρια γιατί κάνει ζημιές και πρέπει να μάθει πιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος. Δηλαδή θα του πω και όχι, θα τον μαλώσω αλλά και θα τον επιβραβεύσω. Ένα άλλο παράδειγμα: παίζω πολύ με τον γιο μου. Του κάνω αεροπλανάκια αλογάκια και τέτοια. Ο άντρας μου δεν συμετεχει ποτέ και το μόνο που κάνει είναι να λέει στο παιδί '' άντε σταμάτα τώρα έλα να δούμε τηλεόραση''! Αυτό το κάνει νομίζω επειδή φοβάται συνεχώς μη χτυπήσει και κλαίει. Τον ταίζα φακές και στην αρχή γκρίνιαζε και με τραγουδάκια προσπαθουσα να τον καταφέρω να ξεκινησει να τρωει. Ο πατερας του νευριάσε πάρα πολύ και αρχισε να με βρίζει. Πήρε ενα πιάτο με μακαρόνια με κιμά που είχε φέρει από τη μητέρα του και ήρθε απο πανω να του δώσει να φάει λέγοντας μου τη βλακίες είναι αυτά που του δίνω να φάει.

Συγνώμη για την τόσο λεπτομερή περιγραφή αλλά ήθελα να σας δώσω να καταλάβετε.

[alepapa]

Marianna82 μια παρόμοια κατάσταση ζω και εγώ. Εμένα βέβαια ο άνδρας μου τις είχες αυτές τις "παραξενιές" πριν παντρευτούμε , απλά πίστευα ότι με τον γάμο θα ηρεμήσει και θα είναι πιο λογικός!!! Σαφώς και δεν έγινε κάτι τέτοιο και μέρα με την μέρα , ειδικά με τον ερχομό της κόρης μας , η κατάσταση έγινε χειρότερη.

Δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο που τον ενοχλεί αλλά ότι θεωρεί αυτός στραβό. Εμένα μου έβαλε κάποτε τις φωνές γιατί έβαλα αυτή την κρέμα στο παιδί και όχι την άλλη. Χαζά πράγματα.

Οι άνθρωποι αυτοί τρώγονται στην κυριολεξία με τα ρούχα τους. Ποτέ μην πειστείς ότι φταις εσύ για κάτι. Συνήθως αυτοί έχουν το πρόβλημα και ποτέ μα ποτέ δεν θα το παραδεχθούν.

Από την στιγμή που δέχεται να πάτε σε ειδικό είναι καλό να γίνει αυτό. Θα σας βοηθήσει και τους δύο , όχι ότι θα δείτε φοβερές αλλαγές αλλά τουλάχιστον θα συνειδητοποιήσει κάποια πράγματα...

Εμείς δεν καταφέραμε να πάμε γιατί πιστεύει ότι δεν υπάρχει λόγος. Εγώ είμαι επιφυλακτική με τα πάντα μαζί του γιατί έχουν γίνει και με εμάς χονδρά σκηνικά. Για κάποιο διάστημα μείναμε και χώρια (λίγο μην φανταστείς).

Εγώ πάντως δεν θα πέσω στην παγίδα του να με κάνει ότι θέλει. Εχω κρατήσει την αξιοπρέπειά μου και βαδίζω ακάθεκτη. Προέχει το παιδί μου και η ψυχική του ηρεμία. Αυτός να πιστεύει ότι θέλει. Το ίδιο κάνε και εσύ. Μην δίνεις σημασία σε λέξεις και πράξεις...αυτά γίνονται σε όλες τις οικογένειες άλλες φορές ποιο σοβαρά άλλες ποιο λίγο. Κάποιοι τα κρύβουν κιόλας γιατί φοβούνται να μιλήσουν ή ντρέπονται.....

Καλη τύχη σου εύχομαι και προσέχεις τον εαυτό σου και το παιδί σου...

[τον]

ΣΥΓΝΩΜΗ αλλα υπάρχη μεγάλο πρόβλημα με τον αντρα σου η συμπεριφορά του δειχνει αντρα που ζηλευει πολυ ....την αγαπη του παιδιου του στην μαμα του

Θελει να σε κανει να πιστευεις οτι δεν εισαι σωστη μανα και οτι αυτος το το αγαπαει περισοτερο απο σενα ...ΠΡΕΠΕΙ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΝ ΝΑ ΠΑΤΕ ΣΕ ΨΥΧΟΛΟΓΟ ...ΕΧΤΕΣ ΚΙΟΛΑΣ...ΖΗΛΕΥΕΗ ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΟΤΑΝ ΠΑΙΖΕΙΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ...γιαυτο σου επιτηθεται ετσι .

Δεν μπορει να το διαχειριστη αλλιως ..και αφου λεσ οτι πριν το παιδι δεν ειχε προβλημα αρα η συμπεριφορα του δειχνει αυτο δεν ειμαι ειδικος βεβαια

Το σωστο ειναι το παιδι να φαει φακες και οχι μακαρονια ...μην σε πεισει οτι σαν μανα δεν κανεις σωστα την δουλεια σου προσεχε , το προβλημα το εχει αυτος και οχι εσυ ...............

Πρεπει να πατε σε ειδικο και αν αυτος δεν θελει θα πρεπει να αποχωρησεις απο το σπιτι με τοπαιδι διοτι η συπμεριφορα του θα χειροτερεψη ,αν καταλαβει οτι τον φοβασε και σε επιρεαζει παρα πολυ θα σε εκματελευτη ΠΡΟΣΕΧΕ

[marianna82]

tov και alepapa αυτά που μου λέτε είναι απίστευτα!! Δεν το πιστεύω ότι με καταλαβαίνετε και οτι υπάρχουν λίγο πολυ κιαλλες τέτοιες περιπτώσεις! Επίσης έχω σκεφτεί πολλές φορές ότι προσπαθεί να κάνει το παιδί να θέλει εκείνον και όχι εμένα και πολλές φορές το καταφέρνει. Οταν τον μαλώνω αυτός πάει και τον παρηγορεί και μετά εμένα το παιδί με θεωρεί κακιά και τρέχει στην αγκαλιά του μπαμπάκα που του κάνει τα πιο βλακώδει χατήρια...!! Πολλές φορές με κάνει να σκέφτομαι ότι το παιδί μου δε με αγαπάει όσο θα ήθελα αλλά πάντα λέω στον εαυτό μου να μην το σκέφτεται αυτό γιατί αλλιώς θα τρελαθώ.

Μα πώς γίνεται καποιος να παντρεύεται έναν άνθρωπο επειδή τον αγαπάει και μετά ξαφνικά να μην τον εμπιστεύεται και να κάνει πόλεμο μαζί του....; Εντάξει δεν είμαι και καμιά αγία αλλά όχι κι ετσι........

[τον]

καλη μου μην αγχωνεσαι αυτα συμβαινουν και στις καλυτερες οικογένειες....

Ο αντρας σου ειναι ανασφαλεις απλα ....και πεφτεις στην παγιδα του δυστιχως

θα σου πω ενα παραδειγμα ...εχω τρια παιδια ..η μεγαλη μου η κορη ειναι δεμενη με τον πατερα της, της κανει ολα αααα τα χατηρια και πιστευη καποιες στιγμες βεβαια οτι καπια πραγματα που γινοντε οι κορη μου δεν μου τα λεει και τα λεει μονο σε αυτον ...χαχα και οταν μου λεει εγινε αυτο με την κορη σου του λεω παντα το ξερω μου το ειπε..... και βεβαια του εξηγω και ας μην θελει να το καταλαβει οτι το παιδι μου ακομα και αν το βαλω τιμωρια και αν το μαλωσω για κατι που εκανε παλι θα μαγαπαει και παλι θα μαθαινω τα παντα για την ζωη του και παλι θα μαθαινω τα μυστικα του και μαλιστα περισσοτερα πραγματα που γνωριζει εκεινος αυτο θα ξερει παντα αυτα που πρεπει να ξερει δεν καταλαβαινουν οι μπαμπαδες οχι ολοι βεβαια ...οτι το παιδι αγαπαει τη μαμα του ουτο συ αλλο ς και εσυ μην αγχωνεσε οταν βλεπεις το γιο σου να θελει τον μπαμπα του καποιες στιγμες πιο πολυ μην ενοχλησε αντιθετος να χαιρεσε ......και να επιδιωκησ να δειχνει την αγαπη του στο μπαμπα του περισσοτερο ετσι μονο θα αρχιση ο αντρα σου να ηρεμη και να μην σε ανταγωνιζετε ....

Δεν υπαρχη περιπτωση ο γιο σου να σε αγαπαει λιγοτερο επειδη του βαζεις ορια και κανονες και φροντιζεις το σωστο γιαυτο ακομα και αν δεν το καταλαβαινει τωρα που ειναι μικρος .... καποιος θα πρεπει να παιζει και το ρολο του γονιου που τιμωρει στην δικια μου περιπτωση αυτη η ειμαι εγω διοτι ο αντρας μου δεν μπορει να το χειριστη ,να παιξει το ρολο του κακου αρα τον αφηνω να χαιδευη την κατασταση και εγω να βαζω της τιμωριες Διοτι ειναι αρκετα νευρικος και ξευφεγει μαλωνει και σε 2 λεπτα συγχωρι και ειναι το χειροτερο που μπορεις να κανεις σε ενα παιδι αρα αστο καλυτερα .....

[marianna82]

Σε ευχαριστω πολυ....μπορω να πω οτι μου ανοιξες τα ματια. Εύχομαι να είστε παντα ευτυχισμένοι και ξέρω πολύ καλά ότι τα παιδιά μας μας αγαπάνε πιο πολύ από τον καθένα και δεν θα σταματήσουν ποτέ! Μάνα είναι μόνο μία που λέει και το ρητό!

[ster]

Εμένα δεν μου άρεσε όλο αυτό έτσι όπως το άκουσα. Βασικά κόλλησα στο ότι ο άντρας σου σήκωσε χέρι επάνω σου. Για μένα αυτό και μόνο είναι επικίνδυνο, προστάτεψε τον εαυτό σου (και το παιδί σου εν συνεχεία). Αμα φτάνει σε τέτοιες καταστάσεις τι μπορεί να κάνει στο μέλλον;

[marianna82]

Kάποτε απορούσα όταν άκουγα γυναίκες να λένε τέτοιες ιστορίες και απορούσα γιατί το ανέχονταν!! Εγώ θα προσπαθήσω να σώσω την κατάσταση. Του δίνω ακόμη μία ευκαιρία, αν ξανασηκώσει χέρι τελειώσαμε. Αλλά θέλω να πω και κάτι άλλο. Μένω πολύ μακριά από την οικογένεια μου. Είμαι εντελώς μόνη εδώ που μένω, χωρίς κανένα συγγενή. Δεν τους έχω πει τίποτα. Ούτε στους δικούς του. Κάνω σωστά?

Επίσης θα ήθελα να επισημάνω ότι είμαι 29 και είναι 41.

Τι έχετε να πείτε για αυτό? Ή δεν παίζει ρόλο η ηλικία αλλά οι εμπειριές?

[Morchelina]

Οπωσδήποτε να το πεις στους δικούς σου. Στους δικούς του δεν είμαι σίγουρη αν θα βρεις συμπαράσταση ή αν θα πάρουν το μέρος του, σε κατηγορήσουν, τον δικαιολογήσουν, κλπ. Δεν σου χρειάζονται τέτοια.

 

Εγώ νομίζω η διαφορά ηλικίας παίζει ρόλο στο ότι θα τείνει να είναι πατερναλιστικός, ότι αυτός τα ξέρει καλύτερα και να προσπαθεί να περνάει το δικό του. Γιατί όμως αμέσως μετά τη γέννα; Μήπως βγήκε από τη βολή του και του έπεσε βαριά η καλογερική και όλα αυτά τα περί άγχους για το παιδί είναι δικαιολογίες για να σου φέρεται άσχημα; Για το παιδί βάλτον να ασχοληθεί, να το ταίσει, να το παίξει να δει τα ζόρια και να εκτιμήσει και τον κόπο σου. Όταν ακούω ότι γονιός δεν αντέχει να ακούει το παιδί του να κλαίει (άντρες κυρίως) αυτό δεν δείχνει υπερευαισθησία αλλά αυτός είναι ένας γονιός που δεν έχει τριβή με το παιδί του, που δεν το ξέρει, που δεν έχει αναπτύξει αντοχές και γιαυτό νευριάζει και επειδή δεν μπορεί να ξεσπάσει στο παιδί ξεσπάει στον σύντροφό του.

 

Αν το ξανακάνει βάλε τις φωνές να σας ακούσει όλη η γειτονιά, όχι μόνο οι γείτονας, να του πέσει λίγο η μούρη και ο εγωισμός.

[marianna82]

Εκέινη τη φορά που με έπιασε από το λαιμό άρχισα να ουρλιάζω γιατί φοβήθηκα πάρα πολύ! Στο τέλος βέβαια αυτός φοβήθηκε περισσότερο που με έιδε να αντιδράω και τα έκανε πάνω του! Μου έλεγε να μην κάνω έτσι και να σκεφτώ το παιδί μας.....!!!! Και του λέω τώρα θυμήθηκες το παιδί σου??

Από την αρχή τα κάνει όλα με το μωρό. Τον παρότρινα εγώ από την πρώτη στιγμή. Μήπως αυτό φταίει? Βέβαια τον τελευταίο καιρό δεν κάνει τίποτα γιατί ο μικρούλης είναι δυόμιση και αντιδράει και όταν είναι μαζί και εγώ λείπω από το σπίτι τον βάζει να βλέπει τηλεόραση και όταν δει τα πολλά ζόρια τον πηγαίνει στην αδερφή του και αυτός χαλαρώνει και τον νταντεύουν οι άλλοι.

Πάντως ανέκαθεν με κατηγορούσε ως άχρηστη μητέρα, αλλά μετά από συζητήσεις με μένα και άλλους έκανε πίσω και δεν είπε ξανά τίποτα. Έτσι δείχνει τουλάχιστον. Αλλά από ότι κατάλαβα μάλλον του έχει βγει σε ζήλια που εγώ καταφέρνω καλύτερα πολλά πράγματα με το μωρό. Αλλά ξαναλέω, μήπως πλέον δεν θέλει να αναλαμβάνει ευθύνες και να νταντεύει το παιδι?

Ας μου το πει να ξέρω κι εγώ τι να κάνω!

Εγώ δεν είμαι καθόλου της άποψης ότι η γυναίκα είναι μόνο για το σπίτι και το παιδι και ο άντρας αραχτός στον καναπέ και να επιβλέπει! Και αυτό το ξέρει πριν παντρευτούμε και στο κάτω κάτω δεν ήταν έτσι ούτε αυτός. Με βοηθούσε πάντα με τις δουλειές και όλα. Τώρα το μετάνιωσε? Τώρα θέλει να το παίξει άντρας βαρύς?