ΔΙΑΖΥΓΙΟ???

[Morchelina]

Εκέινη τη φορά που με έπιασε από το λαιμό άρχισα να ουρλιάζω γιατί φοβήθηκα πάρα πολύ! Στο τέλος βέβαια αυτός φοβήθηκε περισσότερο που με έιδε να αντιδράω και τα έκανε πάνω του! Μου έλεγε να μην κάνω έτσι και να σκεφτώ το παιδί μας.....!!!! Και του λέω τώρα θυμήθηκες το παιδί σου?? Αυτό φυσικά μπορεί να γίνει μόνο κατ' εξαίρεση γιατί αν γίνεται συνέχεια μετά γίνεται συνήθεια και ούτε αυτός θα φοβάται.

Από την αρχή τα κάνει όλα με το μωρό. Τον παρότρινα εγώ από την πρώτη στιγμή. Μήπως αυτό φταίει? Καθόλου, ίσα ίσα. Είναι ο μόνος τρόπος να γίνουν δοτικοί και να δεθούν με το παιδί τους. Και άντρας που δένεται με τα παιδιά του δεν χαλάει το σπίτι του εύκολα. Μετράει τον κόπο και το χρόνο που έχει επενδύσει και δεν τα παρατάει να πάει να κάνει άλλη οικογένεια. Βέβαια τον τελευταίο καιρό δεν κάνει τίποτα γιατί ο μικρούλης είναι δυόμιση και αντιδράει και όταν είναι μαζί και εγώ λείπω από το σπίτι τον βάζει να βλέπει τηλεόραση και όταν δει τα πολλά ζόρια τον πηγαίνει στην αδερφή του και αυτός χαλαρώνει και τον νταντεύουν οι άλλοι. Άστον να κάνει ότι θέλει με το μικρό αρκεί να είναι οι δυό τους και να αναλαμβάνει την ευθύνη του. Τώρα μπορεί να του έφυγε η πρώτη όρεξη αλλά με τα παιδιά δυστυχώς δεν μπορείς να τα επιστρέψεις όταν τα βαρεθείς, πρέπει να σκάψεις μέσα σου και να βρεις το κουράγιο να τα φροντίσεις. Αν είσαι εσύ μπροστά μπορεί να το παίζει και βαρύ πεπόνι με την ελπίδα να τον ξεφορτωθεί αλλά αν είναι οι δυό τους που θα πάει θα λυγίσει. Η διαδικασία τι εστί γονέας είναι αργή και επίπονη για πολλούς άντρες.

Πάντως ανέκαθεν με κατηγορούσε ως άχρηστη μητέρα, αλλά μετά από συζητήσεις με μένα και άλλους έκανε πίσω και δεν είπε ξανά τίποτα. Έτσι δείχνει τουλάχιστον. Αλλά από ότι κατάλαβα μάλλον του έχει βγει σε ζήλια που εγώ καταφέρνω καλύτερα πολλά πράγματα με το μωρό. Είναι ανταγωνιστικός Αλλά ξαναλέω, μήπως πλέον δεν θέλει να αναλαμβάνει ευθύνες και να νταντεύει το παιδι? Θέλει δεν θέλει τώρα που μπήκε στο χορό θα χορέψει. Δώστου χρόνο, μην το παίρνεις πάνω σου και άστον να παιδευτεί. Εκεί που αυτοί οι άντρες το παίρνουν απόφαση ότι δεν υπάρχει γυρισμός είναι όταν έρχεται το δεύτερο και μερικοί στο τρίτο.

Ας μου το πει να ξέρω κι εγώ τι να κάνω! Σαν τι να κάνεις; Άντε καλέ άστον να τρέξει καλό θα του κάνει σαν άνθρωπο, θα ωριμάσει. Αν επιδέχεται εκπαίδευσης μην σκέφτεσαι το χωρισμό ακόμη αλλά δυστυχώς εσύ θα πρέπει να τον εκπαιδεύσεις. Αν αποδειχτεί γάιδαρος τότε αποφασίζεις.

Εγώ δεν είμαι καθόλου της άποψης ότι η γυναίκα είναι μόνο για το σπίτι και το παιδι και ο άντρας αραχτός στον καναπέ και να επιβλέπει! Και αυτό το ξέρει πριν παντρευτούμε και στο κάτω κάτω δεν ήταν έτσι ούτε αυτός. Με βοηθούσε πάντα με τις δουλειές και όλα. Τώρα το μετάνιωσε? Τώρα θέλει να το παίξει άντρας βαρύς? Είναι βαριά η καλογερική, Μαριάννα. Τα θέλω του είναι πλέον πίσω από τα θέλω του παιδιού. Με την προπόνηση θα το καταλάβει μόνος του.

 

Τρέξτον, μόνο με την ενασχόληση θα καταλάβει τι εστί πατέρας και θα εκτιμήσει το παιδί του και εσένα. Μην υποχωρείς στην τεμπελιά του. Καλά όταν έρχεται το 2ο είναι σαν βρεγμένες γάτες γιατί πλέον τους πέφτει όλο το βάρος με το 1ο για ένα διάστημα αλλά και αργότερα. Τότε καταλαβαίνουν για τα καλά, μέσα τα κεφάλια. Δεν σου λέω βέβαια κάνε 2ο αλλά λέω τι διαπιστώνω. Κυκλοφορούν με το 1ο παντού σαν αυτοκολλητάκια, δραστηριότητες, κούνιες, καφέ. Εσύ να το κάνεις αυτό από τώρα.

[τον]

Το προβλημα του ειναι οτι εσυ τα καταφερνεις καλυτερα απο αυτον σε οτι αφορα το παιδι και καποιες στιγμες θα νιωθει μειονεκτικα ισως ....δεν πειραζη θα το ξεπεραση , εσυ βεβαια θα παροτρινης το παιδι να ειναι με τον πατερα του ...και θα κοβεις την φορα στον συζηγο σου οταν ξεκιναει να παρεκτρεπεται και να τον πιανουν οι ανασφαλειες του ,με αποτελεσμα να σου επιτιθεται εστω και λεκτικα ..

Η διαφορα ηλικιας δεν μου λεει κατι θα ελεγα μαλιστα οτι θα ειχε περισσοτερη ωριμοτητα ως ποιο μεγαλος......αλλα τελικα βλεπω οτι μπα........εμεις εχουμε 2 χρονια διαφορα αλλα ωρες ωρες εκανε τα ιδια ...

[marianna82]

Σας ευχαριστώ πολύ κορίτσια για το ενδιαφέρον!! Άντε να δούμε πώς θα πάει το πράγμα!!

[Ev]

να κανω κι εγω μια μικρη ερωτηση....εσυ πως φερεσαι στον αντρα σου.....??

Ειπες οτι ολα τα προβληματα αρχισαν απο τοτε που γεννησες! Πολλες φορες του

παραμεριζουμε και ριχνουμε ολη την αγαπη στα παιδια....κι αυτοι ναι αντιδρουν σαν

μικρα παιδια! Ζηλευουν και κανουν παραλογες ισως αντιδρασεις! Εχεις σκεφτει οτι ισως να

μην εισαι τοσο δοτικη και τρυφερη ως προς τον αντρα σου απο τοτε που ηρθε ο ερωτας της ζωης σου (ο γιος σου,.....οπως φυσικα και καθε μανας)!?

Αν αυτο συμβαινει ισως να αλλαξεις τακτικη και να δεις πως θα παει το πραγμα και πανω που θα ειστε καλα μαζι μετα σιγα σιγα να αρχισεις να τον τουμπαρεις και με το παιδι ...και οτι πρεπει να ειστε ενωμενοι σαν μια γροθια μαζι γιατι αργοτερα το παιδι θα σας εκμεταλλευεται και θα πηγαινει σε οποιον του κανιε τα χατιρια....και οτι μπροστα στο παιδι δεν πρπεει να διαφωνειτε αλλα να υποστηριζετε ο ενας τον αλλον σαν γονεις!

Αν φυσικα αυτη η συμπεριφορα συνεχιστει.....δεν το συζητω.....δρασε οπως νομιζεις εσυ καλυτερα....σε καμια περιπτωση μην τον αφησεις ποτε να σε μεταχιριστει ασχημα...μη δωσεςι τετοιο δικαιωμα ΠΟΤΕ!

Δωστου λοιπον λιγο παραπανω ενδιαφερον για να δεις τι συμπεριφορα του!Ολα φτιαχνουν αρκει να υπαρχει καλη θεληση και απο τους δυο σας!Αλλα χρειαζονται ΔΥΟ!

[μαφι]

Πάντως και εγώ από εκεί που δεν είχα τσακωθεί ποτέ με τον άντρα μου από τότε που κάναμε το παιδί τσακωνόμαστε συχνά πυκνά και ιδιαίτερα τον πρώτο καιρό ήταν όλο μούτρα μαζί μου και ένοιωθε ανασφάλεια ότι δε θα τα καταφέρω. Στην αρχή έκανε μόνο αυτός μπάνιο το παιδί και το κοίμιζε, εγώ το έκανα για να δεθεί με το παιδί και αυτός το έβλεπε σαν αδυναμία μου. Τώρα τα κάνω όλα μόνη μου για να είναι ήρεμος και εκείνος. Εγώ απλά κάνω υπομονή γιατί λέω πως αν μεγαλώσει το παιδί θα φτιάξουν όλα. Ισως να παίζει ρόλο και η ηλικία γιατί και ο δικός μου είναι 44 ετών και φοβάται πολύ για το παιδί, μέχρι που όταν είναι να τον βγάλω βόλτα κοιτάζει την θερμοκρασία στο internet για να ξέρει μην τυχον και κρυώσει το παιδί. Ασε που άμα κλάψει με μαλώνει γιατί κλαίει το παιδί. Υπομονή... θα μεγαλώσουν τα αγγελούδια μας.

[marianna82]

να κανω κι εγω μια μικρη ερωτηση....εσυ πως φερεσαι στον αντρα σου.....??

Ειπες οτι ολα τα προβληματα αρχισαν απο τοτε που γεννησες! Πολλες φορες του

παραμεριζουμε και ριχνουμε ολη την αγαπη στα παιδια....κι αυτοι ναι αντιδρουν σαν

μικρα παιδια! Ζηλευουν και κανουν παραλογες ισως αντιδρασεις! Εχεις σκεφτει οτι ισως να

μην εισαι τοσο δοτικη και τρυφερη ως προς τον αντρα σου απο τοτε που ηρθε ο ερωτας της ζωης σου (ο γιος σου,.....οπως φυσικα και καθε μανας)!?

Αν αυτο συμβαινει ισως να αλλαξεις τακτικη και να δεις πως θα παει το πραγμα και πανω που θα ειστε καλα μαζι μετα σιγα σιγα να αρχισεις να τον τουμπαρεις και με το παιδι ...και οτι πρεπει να ειστε ενωμενοι σαν μια γροθια μαζι γιατι αργοτερα το παιδι θα σας εκμεταλλευεται και θα πηγαινει σε οποιον του κανιε τα χατιρια....και οτι μπροστα στο παιδι δεν πρπεει να διαφωνειτε αλλα να υποστηριζετε ο ενας τον αλλον σαν γονεις!

Αν φυσικα αυτη η συμπεριφορα συνεχιστει.....δεν το συζητω.....δρασε οπως νομιζεις εσυ καλυτερα....σε καμια περιπτωση μην τον αφησεις ποτε να σε μεταχιριστει ασχημα...μη δωσεςι τετοιο δικαιωμα ΠΟΤΕ!

Δωστου λοιπον λιγο παραπανω ενδιαφερον για να δεις τι συμπεριφορα του!Ολα φτιαχνουν αρκει να υπαρχει καλη θεληση και απο τους δυο σας!Αλλα χρειαζονται ΔΥΟ!

 

 

Οταν γέννησα ειχα συνεχεια στο νου μου να μην παραμερησω τον αντρα μου. Ημουνα πολυ τρυφερη μαζι του και δεν τον παραμερησα ουτε μια στιγμη.

Τον αγκαλιαζα και αυτος με εσπρωχνε διακριτικα και μου έλεγε το παιδι το παιδι. Ελεος! εγω νόμιζα οτι οι γυναικες τα κανουν αυτα και οχι οι αντρες. βεβαια αυτο δεν συνεχιστηκε μεχρι τωρα, μετα τους 6-7 μηνες αρχισε να ερχεται πιο κοντα μου.

Τωρα αυτη τη στιγμη που μιλαμε και τους τελευταιους μηνες η συμπεριφορα μου ειναι ασχημη απεναντι του. Τον κατακρίνω για όλα αυτα που κάνει με το παιδι αλλα και γενικα. Ε δεν αντεχω άλλο! Εχω και εναν εγωισμο. Τον πηρα με το καλο, τον πηρα με το κακο και ακρη δεν εβγαλα! παντως ειδικα τον τελευταιο καιρο μου λεει ψεματα για τα παντα, για το παραμικρο. Και όταν τον ανακαλυπτω μετα δεν τα παραδεχεται! Πως γινεται αυτο!!! Αφου τον τσακωσα πως γινεται να μην το παραδεχεται! Απλα μασαει τα λογια του και αλλαζει θεμα!!!! Εγω αυτα τα έκανα στους γονεις μου όταν ημουν 10 χρονων!

[μαφι]

Συγνώμη που θα στο πω αλλά τα πράγματα δε μου φαίνονται καλά. Προσπάθησε να εκτονόσεις την κατάσταση για χάρη του παιδιού σου γιατί και αυτό δε φταίει σε τίποτα.

και εγώ όταν αγανακτώ με τον άντρα μου και κάνω άσχημες σκέψεις μόνο που βλέπω το παιδί πως κάνει για αυτόν το μετανιώνω και λέω πως να του τον στερίσω? και ξανά κάνω υπομονή.

[Morchelina]

Τώρα τα κάνω όλα μόνη μου για να είναι ήρεμος και εκείνος. Εγώ απλά κάνω υπομονή γιατί λέω πως αν μεγαλώσει το παιδί θα φτιάξουν όλα. Ισως να παίζει ρόλο και η ηλικία γιατί και ο δικός μου είναι 44 ετών και φοβάται πολύ για το παιδί, μέχρι που όταν είναι να τον βγάλω βόλτα κοιτάζει την θερμοκρασία στο internet για να ξέρει μην τυχον και κρυώσει το παιδί. Ασε που άμα κλάψει με μαλώνει γιατί κλαίει το παιδί. Υπομονή... θα μεγαλώσουν τα αγγελούδια μας.

 

Μάφι μου γιατί τα κάνεις όλα μόνη σου; Δεν κατάλαβα που εκνευρίζεται και δεν τα κάνει αυτός αφού θεωρεί ότι τα κάνει καλύτερα. Δεν είστε νταντάδες για να δέχεστε παρατηρήσεις και μην παίρνετε όλο το βάρος πάνω σας. Όποιος καλομαθαίνει, δύσκολα ξεμαθαίνει. Κι αν τα καταφέρνετε με ένα παιδί, με δύο θα πάρετε τα βουνά αν επωμίζεστε τα πάντα.

[Morchelina]

παντως ειδικα τον τελευταιο καιρο μου λεει ψεματα για τα παντα, για το παραμικρο. Και όταν τον ανακαλυπτω μετα δεν τα παραδεχεται! Πως γινεται αυτο!!! Αφου τον τσακωσα πως γινεται να μην το παραδεχεται! Απλα μασαει τα λογια του και αλλαζει θεμα!!!!

 

Έχεις εξετάσει το ενδεχόμενο να έχει σχέση και γιαυτό εκνευρίζεται μαζί σου;

[ster]

Επιμένω, το ότι σε έπιασε από το λαιμό τι είναι τώρα αυτό; Συμπεριφορά φυσιολογικού ανθρώπου;;;;;;;;; Εντάξει, υπάρχει ένας γάμος και παιδάκι αλλά για σκέψου σε παρακαλώ καλύτερα, είναι φυσιολογικό όλο αυτό;

[marianna82]

Σίγουρα δεν είναι φυσιολογικό να σε πιανει κάποιος απο το λαιμο! Αλλα του δίνω αλλη μια ευκαιρια. Και ελπιζω να μη χρειαστει να του δώσω και δευτερη.....

Τωρα για δευτερη σχεση δεν νομιζω να ισχύει γιατι ξερω ανα πασα στιγμη που ειναι και τι κανει. Αλλα ποτε δεν ξερεις.....αν και δεν το νομιζω γιατι ειναι αρκετες ωρες στο σπιτι. Τι να σας πω.... πως θα μπορουσα να το ανακαλυψω?

[marianna82]

Κατι ασχετο. Ξερει καποιος να μου πει αν μπορω να αλλαξω το username? Ευχαριστω

[Morchelina]

Σίγουρα δεν είναι φυσιολογικό να σε πιανει κάποιος απο το λαιμο! Αλλα του δίνω αλλη μια ευκαιρια. Και ελπιζω να μη χρειαστει να του δώσω και δευτερη.....

Τωρα για δευτερη σχεση δεν νομιζω να ισχύει γιατι ξερω ανα πασα στιγμη που ειναι και τι κανει. Αλλα ποτε δεν ξερεις.....αν και δεν το νομιζω γιατι ειναι αρκετες ωρες στο σπιτι. Τι να σας πω.... πως θα μπορουσα να το ανακαλυψω?

 

Εγώ νομίζω ότι οι άντρες γενικά είναι πιο βίαιοι ακόμη και από τον τρόπο που μεγαλώνουν, π.χ. συνήθως αγοράκια πλακώνονται στο ξύλο στο προαύλιο του σχολείου, ή βλέπεις άντρες να πιάνονται στα χέρια μετά από τρακάρισμα, αλλά φυσικά μία βίαιη συμπεριφορά που μπορεί να είναι "κατανοητή" σε μία κοινωνία ανδρών δεν μπορεί να μεταφέρεται μέσα στην οικογένεια. Εκεί υπάρχει σε αρκετούς μεγάλο πρόβλημα να επαναπροσδιορίσουν τη συμπεριφορά τους μέσα στο νέο οικογενειακό πλαίσιο που πλέον ζουν.

 

Αν ξέρεις ανά πάσα στιγμή που είναι και τι κάνει και αν γενικά είναι διάφανη η συμπεριφορά του δεν υπάρχει θέμα απιστίας. Επειδή ανέφερες τα ψέματα το σκέφτηκα.