Πρωτη εξοδος χωρις το μωρο...εσπευσμενη επιστροφη

[kikileuteris]

το πείραμα του Harlow με τα πιθηκάκια, είναι πραγματικό γεγονός, αποτελεί πλέον εξεταστέα ύλη στα παιδαγωγικά τμήματα των ελληνικών πανεπιστημίων στο μάθημα της εξελικτικής ψυχολογίας (φυσικά εκεί αναλύεται πολυ περισσότερο) και προσωπικά το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον. Μας βοηθάει γενικότερα να μελετήσουμε τον τρόπο που διαχειρίζονται τα μωρά το άγχος αποχωρισμού και τον τύπο του δεσμού (ασφαλής ή ανασφαλής προσκόλληση) που αναπτύσσουν με τη μαμά.

 

Το πείραμα έτσι όπως παρουσιάζεται από τη συμφορουμίτισσα έχει βασικές ελείψεις. Έχει μεγάλη διαφορά να συγκριθεί ένα πιθηκάκι που εγκαταλείφθηκε από τη μανούλα με ένα που αφέθηκε για λίγες ώρες.

 

Και πάλι βέβαια λίγο άστοχο. Γιατί εγώ όταν θα αφήσω το παιδί θα το αφήσω στη γιαγιά του? Οι χιμπατζήδες τα αφήνουν στις γιαγιάδες?

 

Για τα ελληνικά πανεπιστήμια και το τι διδάσκεται...σε παραπέμπω στο ντοκυμαντέρ του κουτιού της πανδώρας...άστο...δε με πείθει.

 

Και στα ελληνικά σχολεία ισχυρίζονται ότι διδάσκουν ελληνική ιστορία...διδάσκουν όμως ψέμματα.

 

έντιτ:όταν βιάζομαι γράφω σα χαζή!

[Aeriko]

Δεν είχα αγκαλιά συνέχεια το μωρό μου για να μιμηθώ τους πιθήκους, ούτε το θηλάζω για να μιμηθώ τους πιθήκους ή οποιονδήποτε. Δεν έχω ανάγκη να μιμηθώ κανέναν. Το κάνω επειδή μου αρέσει και επειδή το θεωρώ σωστό.

 

Τα περί των κοντινότερων συγγενών μας, τα ανεφέρω κι εγώ ενίοτε, ως επιχείρημα στους καλοθελητές που χωρίς να τους ρωτήσω προσπαθούν να με πείσουν ότι είναι "αφύσικο" και "κακομαθημένο" ένα μωρό 6 μηνών να ζητάει συνέχεια αγκαλιά, ή να θηλάζει μετά το έτος. Με βάση το DNA μας, λοιπόν, δεν είναι αφύσικο.

 

Αυτό που σου έχω κάνει bold και κόκκινο είναι τελείως διαφορετικό από το "αφού οι κοντινοί μας συγγενείς κάνουν αυτό πρέπει να το κάνουμε κι εμείς"... Την καταλαβαίνεις κι εσύ τη διαφορά φαντάζομαι έτσι; Είναι άλλο το "θεωρώ σωστό για την ψυχοσωματική ανάπτυξη του μωρού μου" και τελείως άλλο "το κάνουν οι κοντινότεροι συγγενείς άρα θα το κάνουμε κι εμείς"! Κακώς προσβάλλεσαι!

 

Αναγνωρίζεις δε στη συνέχεια ότι οι ανάγκες μας είναι κοινές αφού η διαφοροποίηση του DNA μας είναι μόλις 2%. Και πάλι όμως δεν μου απαντάς (ούτε εσύ) σε αυτό που ουσιαστικά ρώτησα!

 

Και τέλος πάντων το να βασίζουμε τα επιχειρήματά μας για την σωστή ή μη διαπαιδαγώγηση των παιδιών μας στα άλλα ζώα δεν μπορεί να είναι πάγια τακτική καθώς ισχύουν όλα όσα είπε η Κική (μην τα επαναλάβω κι εγώ) που μας διαφοροποιούν σαφέστατα από όλα ατα άλλα θηλαστικά! Εάν πρόκειται να διδαχθούμε από τα άλλα θηλαστικά για να αλλάξουμε ίσως λανθασμένες συνθήκες που έχουμε αποδεχθεί αιώνες τώρα ας το κάνουμε σε ένα άλλο θέμα και όχι στο πως μια μητέρα μπαιλντισμένη από την κλεισούρα φεύγει να πιει ένα ποτό (να καλύψει μια ανάγκη της) και γυρνάει εσπευσμένα και γεμάτη τύψεις πίσω!

 

Αυτό λέω!

[ΣΩΤΗΡΙΑ]

:confused: μπερδεύτηκα ποιο ειναι το πρόβλημα μας τώρα?

[mamavicky]

καπου πως δεν ειναι καλη μανα οποια αφηνει το παιδι για να βγει..κ εγω το εχω κανει αλλωστε 5-6 φορές.

απλά ποτέ δεν θα την άφηνα ενα ολόκληρο σ/κ.εγω γρναω απο την δουλεια κ την λαχταραω.θελω να ειμαι μαζι της οσο περισσοτερο γινεται.

κ οσο για τους φιλους ολοι παιδια εχουν κ ισα ισα χαιρεται το παιδι κ παιζει.

τα πεθερικα παρακαλαν να την παιρνουν μαζι τους σ/κ στο χωριο-2 ωρες μακρυα-κ απο τωρα μου λενε κ καλα σιγα που θα σε ρωταμε το καλοκαιρι.

[spring]

Ελεος ρε παιδιά! Το να μείνει ένα παιδί με την γιαγιά για ώρες ή ακόμα και ολόκληρο το σαββατοκύριακο δεν είναι κι έγκλημα! Ούτε το παιδί αποκτά ψυχολογικά προβλήματα.

 

Κάθε άλλο που το παιδί κοινωνικοποιείται, βλέπει άλλες εικόνες και απ'ό,τι έχω παρατηρήσει μέσα στην παρέα μου που υπάρχουν 4 μωρά, κανένα από αυτά δεν έχει πρόβλημα όταν το κρατάει η γιαγιά. Εννοείται ότι υπάρχει η λαχτάρα για την μαμά, αλλά ως εκεί. Και παίζουν και γελάνε και καλά περνάνε (Μιλάμε πάντα για φυσιολογικές καταστάσεις και υγιές οικογενειακό περιβάλλον).

 

Κι εμάς μας κρατούσε η γιαγιά μας όταν δούλευε η μάνα μου και δεν έχουμε ψυχολογικά προβλήματα. Αντιθέτως περάσαμε και πολύ καλά σαν παιδάκια.

 

Όλο αυτό δεν έχει καμία σχέση με την περίπτωση που μία μάνα θέλει να έχει το μωρό κολλημένο πάνω της. Δικαίωμά της. Δεν το βλέπει όσο θα ήθελε λόγω δουλειάς και δεν θέλει να το αποχωριστεί τις υπόλοιπες ώρες. Δεν είναι κατακριτέο.

 

Κι απ'ό,τι έχω καταλάβει στην πλειοψηφία τους οι γυναίκες που δεν αφήνουν το παιδί πουθενά, είναι αυτές που είτε δεν γουστάρουν την πεθερά, είτε γιατί η μάνα τους είναι μακριά, είτε γενικά γιατί δεν έχουν κάπου να το αφήσουν έστω για λίγο λόγω έλλειψης εμπιστοσύνης. Πιστεύω ότι αν υπήρχε δυνατότητα, θα το δίνανε. Και μην πέσετε πάνω μου να φάτε....Μίλησα για την πλειοψηφία.

 

Συγνώμη για το μεγάλο post. Απλά για να τελειώνω, θεωρώ ότι δεν πρέπει να είμαστε υπερβολικές, γιατί και τα άκρα δεν είναι καλά. Αν παρκάρεις το μωρό συνέχεια στην γιαγιά, ναι είναι κακό. Αλλά και το να έχεις το μωρό κολλημένο συνέχεια πάνω σου είναι και πάλι κακό, γιατί όταν θα χρειαστεί δεν θα μπορείς να κάνεις βήμα. Αυτά.

[glitter]

Το λατρεύω το παιδί μου! Και περνάμε πολύ χρόνο μαζί. Δεν καταλαβαίνω όμως γιατί το γεγονός ότι σαν γυναίκες χρειαζόμαστε λίγο χρόνο για τον εαυτό μας και για τον άντρα μας, ερμηνεύεται ως ''κακές'' μάνες που παρκάρουν το παιδί στην νταντά και στη γιαγιά. Αυτός ο χρόνος εμένα με τονώνει και γυρίζοντας από μια έξοδο είμαι πιο ξεκούραστη και με καλύτερη διάθεση για να ασχοληθώ με το παιδί μου. Να πω βέβαια πως δε δουλεύω και έχω πολύ χρόνο μαζί του. Και βέβαια πάμε και όλοι μαζί πολλές βόλτες με το παιδί, για να ξεσκάει κι αυτό και στην παιδική χαρά και σε πάρκα κλπ.. Και σε καφετέρεια όταν έχει καλό καιρό, καθόμαστε έξω, αλλά στο μισάωρο βαριέται και γκρινιάζει και σηκωνόμαστε. Πιο μικρός καθόταν στο καρότσι, τώρα όπως είναι το λογικό, θέλει να τρέχει και να τον κυνηγάμε. Οι άλλοι, πελάτες και σερβιτόροι δε φταίνε σε τίποτα να τρέχει ένα μωρό μες στα πόδια τους, να τσιρίζει και μία μαμά από πίσω να το κυνηγάει. Για φαγητό με παρέα για μένα είναι πολύ δύσκολο, πήγαμε τις προάλλες, αρχικά ήθελε να πειράζει ό,τι έβλεπε πάνω στο τραπέζι και μετά σηκωνόμασταν με βάρδιες για να τον κυνηγάμε. Και ούτε το παιδί περνάει καλά σε μια ταβέρνα, θέλει να τρέξει και να παίξει.

 

Το άφησα στη μαμά μου πρώτη φορά όταν σαράντησα, για να πάμε σε γάμο πολύ κοντινού μας προσώπου. Ευτυχώς η εκκλησία ήταν κοντά και μετά την τελετή πετάχτηκα στο σπίτι να το θηλάσω. Μετά πήγαμε στο τραπέζι και γυρίσαμε άρον άρον, γιατί έκλαιγε πολύ και δεν ηρεμούσε.. Ησύχασε μόλις το πήρα αγκαλιά, ήταν το άγχος του πρώτου αποχωρισμού. Τον πρώτο καιρό βγαίναμε σπάνια, γιατί θήλαζε πάρα πολύ συχνά. Μετά τους 6 μήνες, μπήκαν και οι στερεές τροφές και βγαίναμε συχνότερα. Βέβαια παίζει ρόλο και να έχεις έμπιστο άνθρωπο να αφήνεις το παιδί σου, εγώ έχω τη μαμά μου, που τα καταφέρνει τέλεια μαζί του και κάνει κρα κι εκείνη κι ο μπαμπάς μου να τους τον αφήνω. Όταν ήταν πιο μικρός, ερχόταν η μαμά μου εδώ, τώρα τον πάμε στο δικό της σπίτι (εκτός αν έχει πολύ κρύο ή αν σκοπεύουμε να γυρίσουμε αργά). Και στο σπίτι των γονιών μου μια χαρά περνάει το παιδί και δε θέλει και να φύγει! Μάλιστα το καλοκαίρι, ήταν 10 μηνών και τον αφήσαμε και πήγαμε ταξίδι 8 μέρες στο εξωτερικό. Ήταν με γκρουπ (δηλαδή τρέξιμο) και δεν τον πήραμε μαζί, το παιδί θα κουραζόταν όλη μέρα σε πούλμαν και σε μουσεία και κακά τα ψέμματα ούτε εμείς θα ευχαριστιόμασταν ψάχνοντας πού θα του λιώσουμε το φαγάκι του και πού θα τον αλλάξουμε και πότε θα κοιμηθεί.. Πριν αποφασίσουμε όμως για το ταξίδι, έμεινα κάποια βράδια με το παιδί στο πατρικό μου, χωρίς να σηκώνομαι τη νύχτα. Σηκωνόταν η μαμά μου και το παιδί αντέδρασε μια χαρά! Το ίδιο και όλες τις μέρες που λείπαμε, ούτε έκλαιγε, ούτε τίποτα! Και όταν γυρίσαμε, δεν είχε κανένα πρόβλημα. Και ούτε καν το θηλασμό δε σταματήσαμε, συνεχίζουμε ακόμα. Το φετινό καλοκαίρι που θα είναι πιο μεγάλος, θα πάμε κάπου στην Ελλάδα όλοι μαζί, αλλά ίσως και μερικές μέρες κάπου έξω με τον άντρα μου, για να να γεμίσουμε πάλι τις μπαταρίες μας.

 

Δε θεωρώ ότι παρκάρουμε τα παιδιά μας για να κάνουμε τη ζωή μας, τα κάνουμε όλα με μέτρο. Προφανώς δεν τα αφήνουμε συνέχεια για να πάμε βόλτες, τα παίρνουμε μαζί όπου μπορούν να περάσουν κι εκείνα καλά. Αλλά όταν τα αφήνουμε, είναι σε ανθρώπους που τα αγαπάνε και περνάνε καλά. Τα παιδιά πρέπει να είναι κοινωνικά, πώς θα προσαρμοστούν αργότερα στο σχολείο αν μέχρι τα 5 τους είμαστε κολλημένοι πάνω τους? Δεν πρέπει το παιδί να είναι απόλυτα εξαρτημένο από τους γονείς (να είναι εξαρτημένο αλλά σε φυσιολογικό βαθμό) και ούτε πρέπει εμείς οι γονείς να είμαστε εξαρτημένοι από το παιδί μας. Εκτός από γονείς, είμαστε και σύζυγοι και πρέπει να κρατάμε ζωντανή τη σχέση μας.. Ένα παιδί με ευτυχισμένους γονείς, είναι κι αυτό ευτυχισμένο!

 

Συγγνώμη για το πολύ μεγάλο post..

[Τόνια]

μια λίγο άσχετη λίγο σχετική παρεμβολή. Ο λόγος για τον οποίο στην Αναπτυξιακή Ψυχολογία γίνονται τα πειράματα με μαιμουδάκια είναι γιατί δεν μπορούν να γίνουν με ανθρώπινα υποκείμενα. Είναι αδύνατον να υποβληθούν άνθρωποι, βρέφη, μωρά και νήπια στις πειραματικές συνθήκες που απαιτούνται για να επαληθευθεί μια πειραματική υπόθεση. Για αυτό επιλέγεται το 'είδος' που είναι πιο κοντά στα ανθρώπινα χαρακτηριστικά τόσο γενετικά όσο και συμπεριφορικά...Αυτά τα πειράματα προχώρησαν πολύ την Αναπτυξιακή Ψυχολογία και τις διάφορες θεωρίες της...

 

Για όλα τα άλλα η κάθε οικογένεια είναι διαφορετική, το κάθε παιδί διαφορετικό και η κάθε περίπτωση αντιμετωπίζεται εξατομικευμένα...

[filoudaki]

Μάλιστα το καλοκαίρι, ήταν 10 μηνών και τον αφήσαμε και πήγαμε ταξίδι 8 μέρες στο εξωτερικό. Ήταν με γκρουπ (δηλαδή τρέξιμο) και δεν τον πήραμε μαζί, το παιδί θα κουραζόταν όλη μέρα σε πούλμαν και σε μουσεία και κακά τα ψέμματα ούτε εμείς θα ευχαριστιόμασταν ψάχνοντας πού θα του λιώσουμε το φαγάκι του και πού θα τον αλλάξουμε και πότε θα κοιμηθεί.. Πριν αποφασίσουμε όμως για το ταξίδι, έμεινα κάποια βράδια με το παιδί στο πατρικό μου, χωρίς να σηκώνομαι τη νύχτα. Σηκωνόταν η μαμά μου και το παιδί αντέδρασε μια χαρά! Το ίδιο και όλες τις μέρες που λείπαμε, ούτε έκλαιγε, ούτε τίποτα! Και όταν γυρίσαμε, δεν είχε κανένα πρόβλημα. Και ούτε καν το θηλασμό δε σταματήσαμε, συνεχίζουμε ακόμα.

..

 

με τον θηλασμό πώς το κατάφερες αυτές τις 10 μερες? Εκανες αντλήσεις?

[itsme]

Λες ότι δεν έγινες προσβλητική προς οποιονδήποτε, αλλά επίσης λες πως όσες δεν αποχωριζόμαστε τα βρέφη μας και τα φοράμε ας πούμε σε μάρσιπο συνέχεια, μιμούμαστε τα πιθηκάκια. Συγνώμη, αλλά αυτό εγώ το θεωρώ προσβλητικό.

 

Δεν είχα αγκαλιά συνέχεια το μωρό μου για να μιμηθώ τους πιθήκους, ούτε το θηλάζω για να μιμηθώ τους πιθήκους ή οποιονδήποτε. Δεν έχω ανάγκη να μιμηθώ κανέναν. Το κάνω επειδή μου αρέσει και επειδή το θεωρώ σωστό.

 

Τα περί των κοντινότερων συγγενών μας, τα ανεφέρω κι εγώ ενίοτε, ως επιχείρημα στους καλοθελητές που χωρίς να τους ρωτήσω προσπαθούν να με πείσουν ότι είναι "αφύσικο" και "κακομαθημένο" ένα μωρό 6 μηνών να ζητάει συνέχεια αγκαλιά, ή να θηλάζει μετά το έτος. Με βάση το DNA μας, λοιπόν, δεν είναι αφύσικο.

Κι εδώ βρήκες πως κάποιος σου επιτίθεται για τον θηλασμό;;

Σπουδαίος ο θηλασμός, δεν αντιλέγω, αλλά υπάρχουν και άλλα θέματα.

 

Δεν αντέχω άλλο αυτή τη κατάσταση σε αυτό το φόρουμ!

Ειλικρινά!

Δεν υπάρχει θέμα που να μην έχει γίνει χαμός!

Εχει αρχίσει και γίνεται εξαιρετικά κουραστικό και κανένας δεν ενημερώνεται...

[Ellemphriem]

το πείραμα του Harlow με τα πιθηκάκια, είναι πραγματικό γεγονός, αποτελεί πλέον εξεταστέα ύλη στα παιδαγωγικά τμήματα των ελληνικών πανεπιστημίων στο μάθημα της εξελικτικής ψυχολογίας (φυσικά εκεί αναλύεται πολυ περισσότερο) και προσωπικά το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον. Μας βοηθάει γενικότερα να μελετήσουμε τον τρόπο που διαχειρίζονται τα μωρά το άγχος αποχωρισμού και τον τύπο του δεσμού (ασφαλής ή ανασφαλής προσκόλληση) που αναπτύσσουν με τη μαμά.

 

Εχω διαβασει εκτενεστερα για αυτο, αλλα πουθενα δεν επεκτινετε σε μια μανα να αφησει το παιδι 2 ωρες να βγει να φαει. Μιλαει για συστηματικη εγκαταληψη σε συνθηκες ιδρυματοποιησης, ειτε στο σπτι ειτε σε παιδικους σταθμους........μην τραβαμε τα πραγματα στα ακρα και τρελλενουμε μανες τωρα.....

[Palladin]

Κι εδώ βρήκες πως κάποιος σου επιτίθεται για τον θηλασμό;;

Σπουδαίος ο θηλασμός, δεν αντιλέγω, αλλά υπάρχουν και άλλα θέματα.

 

Δεν αντέχω άλλο αυτή τη κατάσταση σε αυτό το φόρουμ!

Ειλικρινά!

Δεν υπάρχει θέμα που να μην έχει γίνει χαμός!

Εχει αρχίσει και γίνεται εξαιρετικά κουραστικό και κανένας δεν ενημερώνεται...

την παλεύεις;

καταλαβαίνεις ελληνικά;

Εχω διαβασει εκτενεστερα για αυτο, αλλα πουθενα δεν επεκτινετε σε μια μανα να αφησει το παιδι 2 ωρες να βγει να φαει. Μιλαει για συστηματικη εγκαταληψη σε συνθηκες ιδρυματοποιησης, ειτε στο σπτι ειτε σε παιδικους σταθμους........μην τραβαμε τα πραγματα στα ακρα και τρελλενουμε μανες τωρα.....

μάλλον δεν γίνομαι κατανοητή.

Δεν είπα πουθενά ότι το πείραμα σχετίζεται με το να αφήσουμε το παιδί στη γιαγιά για 2 ώρες. Κι εγώ αφήνω την κόρη μου στη γιαγιά της για 2-3 ώρες κάποια απογεύματα για να βγω με τον άντρα μου, και περνάω και σούπερ.

Είπα ότι είναι ένα ενδιαφέρον πείραμα που μας βοηθά να κατανοήσουμε το πώς βιώνουν τα βρέφη το άγχος αποχωρισμού και την προσκόλληση στη μητέρα.

[Ellemphriem]

την παλεύεις;

καταλαβαίνεις ελληνικά;

 

μάλλον δεν γίνομαι κατανοητή.

Δεν είπα πουθενά ότι το πείραμα σχετίζεται με το να αφήσουμε το παιδί στη γιαγιά για 2 ώρες. Κι εγώ αφήνω την κόρη μου στη γιαγιά της για 2-3 ώρες κάποια απογεύματα για να βγω με τον άντρα μου, και περνάω και σούπερ.

Είπα ότι είναι ένα ενδιαφέρον πείραμα που μας βοηθά να κατανοήσουμε το πώς βιώνουν τα βρέφη το άγχος αποχωρισμού και την προσκόλληση στη μητέρα.

 

Αλλο οτι ειναι ενδιαφερον σαν θεμα που επισης υπαρχει σαν ερευνα ΚΑΙ σε ανθρωπους (secure attachment και non secure attachment το οποιο σπαει σε αλλες τοσες υπο-ομαδες) και αλλο να το δινουμε ως παραδειγμα σε ενα θεμα που μιλαει για εξοδους και μονο. Επαναλαμβανω δεν ειναι αναγκασμενοι ολοι να ξερουν τι εστι ολο αυτο και ακουγεται καπως σε μια μανα που οπως εσυ θελει απλα ενα διαλειμμα.......και που μπορει να εχει εξτρα τυψεις με ολα αυτα που γραφουμε.....μην τραβαμε τα ακρα.....

[glitter]

με τον θηλασμό πώς το κατάφερες αυτές τις 10 μερες? Εκανες αντλήσεις?

 

Nαι, είχα μαζί το θήλαστρο (το swing της medela), έκανα αντλήσεις και ξαλάφρωνα. Και στο παιδί είχα αφήσει πολύ γάλα, αλλά έτρωγε και φαγητό, οπότε δεν είχε πρόβλημα.

[Stap]

Καταρχήν δε βρίσκομαι εδώ για να έρθω σε αντιπαράθεση με οποιονδήποτε.

 

Διευκρινίζω όμως, γιατί φαίνεται ότι ορισμένοι βλέπουν μόνο την απάντησή μου σχετικά με τους "κοντινούς συγγενείς"....

Η απάντησή μου στην κοπέλα που έκανε το θέμα για να αφήσει το παιδί της και να βγει κλπ βρίσκεται στην πρώτη σελίδα του θέματος. Κι εκεί, φυσικά, και δεν είπα ότι θα έρθει η καταστροφή του κόσμου εάν το κάνει.

http://parents.org.gr/forum/showpost.php?p=1906325&postcount=17

 

Εκεί δεν είπα ότι δεν πρέπει να το αφήσει αλλά να ακούσει τον εαυτό της, να δοκιμάσει πρώτα αφήνοντάς το με τη γιαγιά κι αυτή να μείνει κοντά ώστε να δει πως πάει κλπ κλπ...

Η κοπέλα ρώτησε τι λέει γι' αυτό η επιστήμη. Έδωσα κάποιες απ' τις πληροφορίες που γνωρίζω για τη βοηθήσω. Συγκεκριμένα για το άγχος αποχωρισμού και για τα "πιθηκάκια", με έναν ίσως εκλαϊκευμένο τρόπο το ότι όπως και να 'χει, τα μωρά μικρής ηλικίας έχουν πολύ έντονη την ανάγκη να είναι μαζί με τη μαμά τους.

 

Η απάντησή μου εκείνη αφορούσε, φυσικά, τη συγκεκριμένη ηλικία παιδιού κι όχι όλη τη ζωή μιας μητέρας...

 

Η δεύτερή μου απάντηση για τα πειράματα του Harlow κλπ., αφορούσε την off topic "απορία" του μέλους Aeriko και το εντελώς άστοχο παράδειγμα που επιμένει να χρησιμοποιεί για τις βιολογικές ανάγκες και το αν τις κάνουμε κι αυτές μαζί με το παιδί.... Έτσι όσοι μας διαβάζουν να γνωρίζουν ότι αυτά τα παραδείγματα για τα "πιθηκάκια" δεν είναι κάποια περίεργα που σκέφτονται ορισμένοι αλλά υπάρχει γι' αυτά επιστημονική τεκμηρίωση.

Βέβαια, εάν κάποιος θέλει να απομονώσει μία φράση-λέξη ώστε να βρεθεί σε αντιπαράθεση με κάποιον άλλο, αυτό είναι δικαίωμά του. Εγώ, όμως, δε το παρακολουθήσω.

 

Και οι δύο απαντήσεις μου είναι σαφείς και δε χρειάζονται νομίζω άλλη διευκρίνιση από αυτήν εδώ.

[eleanax]

Όντως δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα αλλά κανένας δεν είπε πως η ζωή μας θα είναι η ίδια μετα τον ερχομό του μωρού...έχω αποδεχτεί το γεγονός πως πλέον πρέπει να ξεχάσω πολλά από αυτά που ήξερα

Για το θέμα του φαγητού, προτιμώ να πάω με τον άντρα μου καθημερινή που το μαγαζί δεν θα είναι γεμάτο, οπότε και η μικρή δεν θα ενοχλεί. Αν πάμε Κυριακή το παίρνω απόφαση πως δεν θα φάω σαν άνθρωπος, αλλά εν αλλάξ με τον άντρα μου για να κυνηγάμε την μικρή. Για καφέ έχω κατλήξει σε 2-3 καφετέριες που έχουν χώρο και έτσι μπορεί να κατέβει από το καρότσι της χωρίς να ενοχλήσει απαραίτητα τους διπλανούς. θελει τρόπο, όχι κόπο

 

βρε κορίτσια γιατί μαλώνετε? και το ένα και το άλλο θεμιτό είναι, κι εμείς εναλλάξ με τον άντρα μου κυνηγάμε τον μικρό και κάθεται ο άλλος μόνος ή κάνει παρέα με τα άτομα που έχουμε βγει, και στην ταβέρνα δεν προλαβαίνω να φάω και να πω μια κουβέντα αλλά όταν έχεις μωρό έτσι είναι, το παίρνεις απόφαση

από την άλλη όσες φορές είναι εφικτό και μπορεί να έρθει βασικά η μαμά μου, πηγαίνουμε στα κλεφτά για κανένα καφεδάκι ή φαγητό, και παλιότερα που ήταν πιο μικρούλης και σε συγκεντρώσεις φίλων, τότε φοβόμαστε και για τη γρίπη συν το ότι δε θέλαμε να τον βγάλουμε από το πρόγραμμά του, τώρα που μεγάλωσε λιγάκι δεν έχουμε τόση αγωνία, πότε θα φάει, και τι, πότε θα κοιμηθεί, είναι πιο ελαστικός οπότε πολλές φορές μας συνοδεύει

πάντως κάπου κάπου μια έξοδο άνευ μωρού, όταν υπάρχει η δυνατότητα βέβαια, είναι καλή, γυρνάς με κέφι και περισσότερες δυνάμεις, και δε μιλάω μόνο για το ζευγάρι, που και αυτό χρειάζεται, αλλά και να μείνει ένας από τους δύο με το παιδί και να βγει ο άλλος με μία φίλη/φίλο, ξελαμπικάρεις!!!! και ξεφεύγεις από τη ρουτίνα!

αρκεί να μην τα φορτώνουμε για να κάνουμε τη ζωή μας, αλλά μία έξοδος που και που δεν είναι σε καμία περίπτωση φόρτωμα και παράτημα των παιδιών, και δεν κάνει το γονιό κακό!

[malecon]

Eleana επειδή δεν ξέρω αν χρησιμοποίησες το post μου τυχαία ή νόμισες ότι μάλωνα με κάποια άλλη κοπέλα να πω πως (σε αυτό το θέμα τουλάχιστον ) δεν μάλωσα Πηγαίνω παντού μαζί με το παιδί αφού δεν έχω εναλλακτική...ευτυχώς όπως ξαναείπα που μας αρέσει να είμαστε μαζί της και κυρίως στον άντρα μου.

Γενικά όμως δεν είναι όλες οι περιπτώσεις ίδιες. Πιστεύω πως όποια έχει διαθέσιμη γιαγιά καλά κάνει και αφήνει το παιδί μια στο τόσο για να βγει για βόλτα να ξελαμπικάρει ή για δουλειά (ζηλεύωωωωωωω). Επίσης καλά κάνει και όποια δεν θέλει να αφήνει το παιδί της αλλά να το έχει μαζί της. Από την άλλη, ίσως κάποιες μητέρες πιστεύουν πως το παιδί δεν μπορεί να ακολουθήσει στις εξόδους και το αφήνουν με την γιαγιά. Αν προσαρμόσουμε λίγο τις εξόδους μας και στα δεδομένα του παιδιού όλα μπορούν να γίνουν. Φυσικά υπάρχουν και περιπτώσεις που εκ των πραγμάτων το παιδί δεν μπορεί να ακολουθήσει (λόγω ηλικίας ίσως κλπ κλπ)

[eleanax]

το χρησιμοποίησα καθώς συμφωνεί με το πρώτο μέρος της τοποθέτησής μου, ότι ναι όταν βγεις με το μωρό κάπως έτσι είναι τα πράγματα όταν αρχίζει να περπατάει και είναι λογικό, δεν είναι ενήλικας να κάτσει σε μια καρέκλα όπως εμείς να πιει το καφεδάκι του και να συζητήσει ή να διαβάσει εφημερίδα, το παιδί βγαίνει για να τρέξει και οι γονείς έπονται.... και κυνηγούν

[tiller]

Δεν διάβασα όλο το τοπικ... διάβασα όμως κάτι για τα πιθηκάκια και τις μαϊμούδες (τους κοντινούς μας συγγενείς) που το έχω διαβάσει πολλές φορές σε αυτό το φόρουμ ως "επιχείρημα προσκόλησης" και κάθε φορά μου δημιουργείται η ίδια απορία:

 

Οι κοντινοί μας συγγενείς που κουβαλάνε συνέχεια τα μικρά τους... κάνουν σεξ (και όλες τις υπόλοιπες βιολογικές αναγκες τους) κουβαλώντας τα! Θα το κάνουμε κι εμείς;

 

Εδώ μας κάνεις πλάκα, έτσι;

Εννοείς ότι θηλυκό θηλαστικό με μωρό επιτρέπει σε αρσενικό να πλησιάσει...

[aleca]

Εδώ μας κάνεις πλάκα, έτσι;

Εννοείς ότι θηλυκό θηλαστικό με μωρό επιτρέπει σε αρσενικό να πλησιάσει...

α γεια σου ρε κοριτσι μου!!!!! Αυτο θα πω στον αντρα μου που με εχει πρηξει !:lol:

[Aeriko]

Μπα μάλλον εσύ μας κάνεις πλάκα... θες να μας πεις δηλαδή ότι όσες θηλάζουν και μέχρι να αποθηλάσουν βάζουν ζώνη ασφαλείας και περίμετρο με συρματόπλεγμα στο κρεβάτι και φωνάζουν στον άντρα τους "άμα με πλησιάσεις σε σκότωσα" :lol:

[matina21707]

καλησπερα κοριτσια. εγω πιστευω πωσ παντου και για καθε τι υπαρχουν και οι δυο πλευρεσ του νομισματοσ!κι ολα ειναι μεσα στο μυαλο μασ!εμεισ τα κανουμε δυσκολα τα πραγματα.(γενικα μιλαω).

εγω την κορη μου την αφηνω απο πολυ μιρκη και στισ δυο γιαγιαδεσ και μαλιστα ολοκληρα βραδια γιατι θεωρω πωσ πρεπει να μαθαινει. εκτοσ απο το οτι το χρειαζομαστε σαν γονεισ να εχουμε λιγο ελευθερο χρονο ειμαστε και ανθρωποι και μπορει να τυχει μια αναγκη.επισησ την εχω αφησει και στην κουμπαρα μου να την κρατησει μαζι με την αδερφη τησ και μια αλλη φιλη μου. κανενα προβλημα.βεβαια περασε μια φαση αποχωρισμου αλλα ηταν ανεπαισθητη.

νιωθω πολυ τυχερη που εχω αυτη την πολυτελεια τησ βοηθειασ απο τισ γιαγιαδεεσ και τισ κουμπαρεσ μου. γιατι να, τωρα που ερχετε το δευτερο θα τρελενομουν!!!γιατι ναι δεν νιωθω καθολου "κακη" μητερα οταν αφηνω το παιδι μου για να περασω λιγο χρονο για μενα με τον αντρα μου και με τουσ φιλουσ μου. φυσικα η μικρη μασ ακολουθει και παντου. και για καφε και για βολτεσ και για ψωνια και για ολα!!!!

[Mara-76]

katarxhn...ΕΚΦΡΑΖΩ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ ΜΟΥ ΣΤΟΥΣ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΥΣ ΧΙΜΠΑΤΖΗΔΕΣ και το ενοοώ

 

κατα δευτερον. ΟΛΑ ειναι αναλογα με το πώς λειτουργεί η οικογένεια και αν ικανοποιούνται οι ανάγκες του παιδιού σε ΚΑθΕ επιπεδο.. μια γλυκειά και γεματη αγάπη γιαγια ειναι προτιμότερη απο μια αγχωτική και παρλιακή μάνα. ενα διωρο με τον συντροφό μας για να πουμε τα δικα μας και να βρεθούμε με φίλους ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ να φανταστείτε ποσο καλό κάνει στην οποιαδήποτε γυναίκα και πόσο την ισοροπεί μέσα της όταν ηδη εχει απομουρλαθει με σπιτι δουλεια οικονομικά ψυχασθενικά δικά της, του συζυγου κλπ κλπ κλπ.

το οτι τα παιδια μας 8α παθουν τον απολυτο όλε8ρο αν τα αφησουμε για λιγες ώρες ή μερες με κάποιον ΟΙΚΕΙΟ ανθρωπο σε εκείνα σορυ κιολας αλλά είναι ο μεγαλύτερρος μύθος πουτ εχω καουσει ποτέ (μεγαλύτερος και απο το αν καθησεις εγκυος σταυροποδι 8α σου πεσει το παιδι )

 

 

(σχολασα παω σπιτι και επανακαμπτω γιατι εχω να πω κ αλλα)

[Μαρια2010]

Μαρα εισαι και η πρωτη;):D:Dεχεις δικιο σε αυτα που λες και εγω πιστευω οτι καλο ειναι καθε ζευγαρι να εχει τον χρονο του ανθρωποι ειμαστε εχουμε και τα ψυχολογικα μας,πιστευω οτι τα παιδια μας δεν θα παθουν και τιποτα αν ειναι για λιγες ωρες με αγαπημενα προσωπα......:cool:

[tiller]

Αλέκα μου, είμαι σίγουρος οτι αν ήμουν γυναίκα θα ήμουν πολύ καλή μητέρα.

 

 

Αερικό, δεν αναφέρθηκα στο τι πρέπει να κάνει ένα αντρόγυνο.

Σου είπα οτι η εντύπωση που έχεις για τη σχέση αρσενικού-θηλυκού στο ζωικό βασίλειο είναι λάθος. Στο διάστημα που τα θηλυκά θηλάζουν, δεν τολμά να τα πλησιάσει κανείς αρσενικός. Μάλιστα, για κάποια είδη, το διάστημα αποχής είναι πολύ μεγαλύτερο της περιόδου θηλασμού (π.χ. αρκούδες, οι οποίες είναι αιμοβόρες προς οποιονδήποτε τρίτο μέχρι να ενηλικιωθούν τα μικρά τους και να φύγουν από κοντά τους). Αυτό ισχύει από λεμούριους μέχρι φάλαινες.

Αλλά δεν είμαι βιολόγος, αν είναι κανείς βιολόγος ας με διορθώσει.

[tiller]

Μάρα, αυτό που λές δεν είναι απόλυτα σωστό. Ένας ψυχολόγος δεν θα συμφωνούσε μαζί σου.

Το πόσο χρονικό διάστημα μπορεί να αποχωριστεί τη μητέρα του ένα παιδί χωρίς να έχει συνέπειες, έχει να κάνει με τη συναισθηματική του ωριμότητα. Ένα συναισθηματικά ώριμο παιδί 3 ετών, μπορείς ίσως να το αφήσεις λίγες ώρες στη γιαγιά του. Ένα παιδί 2 μηνών δεν μπορείς να το αφήσεις εξίσου εύκολα.

 

Δές τα συμπεράσματα των Robertsons http://www.robertsonfilms.info/ στην ενότητα "Young children in brief separation".