Πρωτη εξοδος χωρις το μωρο...εσπευσμενη επιστροφη

[malecon]

malecon ναι λογικό είναι, ειδικά αφού εμείς την είχαμε μέχρι τότε σε ένα ήρεμο περιβάλλον, και τα πεθερικά μου μόλις μας είδαν να φεύγουμε άρχισαν να τη χορεύουν και να της τραγουδάνε all together. Τι θα κάνει το παιδί, δεν θα τρομάξει?

εδώ τρόμαζε η δικιά μου που έμενε με μια κοπέλα που είχα βρει τον πρώτο καιρό που γύρισα στη δουλεια...δεν θα τρόμαζε η δικιά σου?

Πάντως πιστεύω πως το να παίρνουν οι γονείς το παιδί μαζί τους όπου πάνε έχει το πλεονέκτημα πως το παιδί μαθαίνει να προσαρμόζεται πιο εύκολα.Εννοείται βέβαια ότι και οι γονείς δεν θα πάνε στο μπαρ για ποτό με το παιδί. Δεν είναι η καλύτερη λύση να μένει πάντα σπίτι με την γιαγιά ή όποιον άλλο το προσέχει

[terra]

ΟΚ, κατανοητό. Σκοπεύεις να κάνεις άλλο παιδάκι; Ρητορική η ερώτηση, δε θέλω να γίνομαι αδιάκριτη. Στην περίπτωση όμως που η απάντηση είναι ναι και άμεσα, τότε θα είναι πολύ χρήσιμο το πρώτο παιδάκι να είναι εξοικειωμένο να μένει για λίγο έστω και με άλλους ανθρώπους εκτός από εσένα, έτσι δεν είναι;

[ELKARAK]

Η πρωτη φορα που αφησα τον μεγαλο μου βραδυ στη μαμα μου(γιατι πρωινες ωρες ενοτε τον αφηναμε)ηταν ολα καλα μεχρι την ωρα του υπνου αφου το παιδι ηταν εκτος του χωρου του υπνου του και εκλαιγε!Η μαμα μου καταφερε να τον κοιμισει στο καροτσακι και απο κει μετα τον εβαλε στο παρκο...γι αυτο τις επομενες φορες που τον αφησαμε τον κρατησαν σπιτι μας και ηταν ολα πολυ πολυ καλα!Τωρα που εχουμε και τον μικρο παλι δοκιμασα να τον αφησω ενα βραδυ στη μαμα μου και τα πραγματα ηταν πανω κατω παρομοια,δεν εκλαιγε αλλα δε κοιμοταν κι ολας!Οποτε για αλλη μια φορα οταν ειναι να λειψουμε ερχονται εδω!οσο μεγαλωνουν ομως τα παιδια εξοικιωνονται με το περιβαλλον που οταν ειναι μικρα τους φαινεται αγνωστο και το ζητανε κι ολας!οπως ο μεγαλος μου!

[XΡΙΣΤΙΝΑ]

Πάντως πιστεύω πως το να παίρνουν οι γονείς το παιδί μαζί τους όπου πάνε έχει το πλεονέκτημα πως το παιδί μαθαίνει να προσαρμόζεται πιο εύκολα.Εννοείται βέβαια ότι και οι γονείς δεν θα πάνε στο μπαρ για ποτό με το παιδί. Δεν είναι η καλύτερη λύση να μένει πάντα σπίτι με την γιαγιά ή όποιον άλλο το προσέχει

συμφωνω απολυτα...

[my_Kelly]

Ο λόγος που δεν την αφήνω δεν είναι μόνο το ότι δεν έχει συνηθίσει να μένει με άλλους, αλλά γιατί οι άλλοι δεν είναι διατεθειμένοι να την κρατήσουν. Οι δικοί μου οι γονείς ζουν σε άλλη πόλη οπότε δεν μπορούν να την έχουν.

Malecon έχεις δίκιο, προσέχουμε πάντα πού πάμε και πρώτα σκεφτόμαστε να είναι βολικά για τη μικρή.

terra ναι σκεφτόμαστε και για δεύτερο παιδί και μάλιστα όσο γρηγορότερα γίνεται. Έτσι ώστε να είναι κοντά στην ηλικία και τα χρόνια της δικής μου της "κλεισούρας" να πέσουν μαζεμένα και μετά να ξεμπερδεύω. Κι εσύ έχεις δίκιο όσο αφορά στην εξοικείωση αλλά... δυστυχώς στην περίπτωσή μας δεν γίνεται.

[malecon]

Ο λόγος που δεν την αφήνω δεν είναι μόνο το ότι δεν έχει συνηθίσει να μένει με άλλους, αλλά γιατί οι άλλοι δεν είναι διατεθειμένοι να την κρατήσουν. Οι δικοί μου οι γονείς ζουν σε άλλη πόλη οπότε δεν μπορούν να την έχουν.

Άστο μεγάλη πίκρα, το ίδιο θέμα έχω και εγώ. Ευτυχώς που γουστάρουμε να είμαστε μαζί με την μικρή και που δεν έχει προκύψει ακόμα σοβαρός λόγος που να απαγορεύει να είμαστε μαζί.

[mamavicky]

Εγώ από την στιγμή που σαράντησα, αφήνω την μικρή μου κάθε Σάββατο απόγευμα στους γονείς μου και την παίρνω την Κυριακή το απόγευμα (καλώς ή κακώς δεν μπόρεσα να θηλάσω για πολύ). Έτσι μπορούμε να έχω με τον άντρα μου λίγο προσωπικό χρόνο, να βγούμε, να δούμε τους φίλους μας με άνεση ή ακόμα και να κάτσουμε να δούμε μια ταινία στο σπίτι με την ησυχία μας.

 

Ποτέ μα ποτέ η κούκλα μου δεν είχε πρόβλημα αποχωρισμού κι ας έχει τρελό κόλλημα μαζί μου. Συνήθισε από την πρώτη στιγμή και τώρα που είναι 21 μηνών σε πληροφορώ ότι όταν έρχεται κάποιες φορές η μάνα μου να την πάρει, μου φέρνει η μικρή το μπουφάν της για να της το φορέσω, πιάνει το χέρι της γιαγιάς της και την πάει προς την πόρτα και με χαιρετάει λέγοντάς μου "γεια!":shock:

 

Όταν π.χ. την επόμενη μέρα μας την φέρνει, είναι μέσα στις γλύκειες μαζί μου και τις αγκαλιές. Και όταν φεύγει η γιαγιά της, ξέρει ότι δεν θα πάει μαζί της ξανά και αυτή τη φορά λέει στην μάνα μου "γεια"και της κλείνει και την πόρτα!

 

Κατά την άποψη μου, θα πρέπει το κάθε μωρό να συνηθίζει να μένει μόνο του και με κάποια άλλα άτομα της εμπιστοσύνης μας, έτσι ώστε να έχουμε την δυνατότητα, αν χρειαστεί να απουσιάσουμε για κάποιες ώρες ή ακόμα και μέρες.

nai αλλα φανταζομαι δεν δουλευεις....οποτε δεν την αφηνεις κ ολη την εβδομαδα....εμεις που δουλευουμε δεν ειναι δυνατον να τα αφηνουμε για 10 ωρες τις καθημερινες κ να τα παρκαρουμε κ το σ/κ.τοτε γιατι τα καναμε αν δεν τα βλεπουμε?

[terra]

Όντως... Εγώ αναφερόμουν στις περιπτώσεις που είναι από επιλογή. Με το καλό να σας έρθει και το 2ο!

[terra]

Τα κορίτσια που λέτε ότι δεν τα αφήνετε ποτέ ή σχεδόν ποτέ ενώ είναι 9-12-15 μηνών σε άλλους, δε θα ξαναδουλέψετε προσεχώς;

 

Δε μπορώ να καταλάβω όταν ακούω μια μαμά να λέει: Το μωρό είναι 10-12 μηνών, δεν το αφήνω ποτέ για να μην του λείψω, αλλά σε 1-2 μήνες θα επιστρέψω στη δουλειά και θα λείπω 10 ώρες τη μέρα. ???

 

Καμία; (η mybeba δεν εμπίπτει γιατί δεν είναι από επιλογή της)

[SWEET]

Συμφωνώ μαζί σου ότι όλα θέλουν μέτρο και δεν είναι καθόλου κακό να μένει που και που με τους παππούδες το παιδί. Όμως δεν κατάλαβα αυτό που έχω σημειώσει. Γιατί δεν είναι ευκολο? Επειδή θέλει να σηκωθεί και πρέπει να το κυνηγάς? Λογικό είναι, απλά θα πρέπει να το πάρεις απόφαση πως οι έξοδοί σου δεν θα είναι όπως παλιά, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα κοπούν. Δηλαδή δεν βγαίνετε ούτε εσείς ούτε το μωρό? :confused: Κρίμα δεν είναι να μένει κλεισμένο?

 

Εννοειται το μωρο δε μενει κλεισμενο, την πηγαινω καθε μερα στην παιδικη χαρα (εκτος αν ειναι χαλια ο καιρος) και πολλες βολτουλες, αλλα οταν θελω να βγω να ξεσκασω, δεν μπορω να την εχω να θελει συνεχεια να σηκωθει απο το καροτσι, να πιασει τα φλιτζανια κι ο,τι υπαρχει πανω το τραπεζι, να πεταει τα παιχνιδακια της κατω, κλπ (ειναι σε αυτη τη φαση). οταν δεν μπορεις ν'ανταλλαξεις ουτε μια κουβεντα με τον αλλον, πως να περασεις καλα?

[malecon]

Καμία; (η mybeba δεν εμπίπτει γιατί δεν είναι από επιλογή της)

Θες να σου πω την δικη μου περίπτωση που είναι κάπου στην μέση? (έτσι νομίζω )

Λοιπόν εγώ δεν έχω συγγενείς να την αφήσω και για τις ώρες που είμαι στην δουλειά έχω βρει μια πολύ καλή κοπέλα η οποία είναι διαθεσιμη να την κρατήσει και κάποιο βράδυ για να βγω ή και απόγευμα για να κάνω μια δουλεια κλπ. Προτιμώ όμως να πηγαίνουμε οι τρεις μας βόλτα παρά να μένει η μικρή κλεισμένη σπίτι. Έχω διαπιστώσει πως το να έχεις μωρό δεν σε περιορίζει πια και τόσο πολύ. Και για φαγητό θα βγούμε, και για καφέ και ταξίδι στο εξωτερικό έχουμε κάνει. Μια στο τόσο μπορεί να βγούμε για ποτό οπότε κανονίζω με την κοπέλα. Όταν έχω μια δουλεια (πχ κομμωτήριο ) κανονίζω να μένει με τον πατέρα της. Αν είχα την επιλογή της γιαγιάς δεν το συζητάω θα την άφηνα με την γιαγιά

[DaF]

sporiklos δεν μπορεις να το παρεις μαζι σου στο λονδινο; ποσο θα ειναι τοτε; εμεις πηραμε τη μπουμπου 13 μηνων στην ισπανια , μια φορα μονο κουραστηκε πολυ γιατι ημασταν ολη μερα εξω κ ειχε παθει overdose! κατα τα αλλα μια χαρα περασαμε!

 

μια λυση για εξοδο,ειναι να βγαινετε μεσημερι για φαγητο, αλλη λυση να περιμενετε να κοιμηθει κ επειτα να βγειτε. παντα να μενει στο χωρο του ομως, ειναι σημειο αναφορας.

 

οσο για το αν ειναι καλο η οχι να αφηνεις το παιδι, σκεφτομαι οτι απο τη στιγμη που αρχιζει να συνεννοειται ενα παιδι με λεξεις, μπορει να διαχειριστει κ την πολυωρη απουσια, σιγουρα οχι οταν ειναι πιο μικρο απο ετος...απο εκει κ επειτα ειναι το τι ταιριαζει στην καθε οικογενεια κ το καθε ζευγαρι.

[agkiolina]

Εγω παντως και στο Χριστουγεννιατικο ταξιδι που μου εκανε δωρο ο αντρουλης μου την μικρη την πηραμε μαζι μας.Και που???Στην αραχωβα και μαλιστα την ανεβασα και με το τελεφερικ στον Παρνασσο και ηταν μολις 3,5 μηνων ... γιατι να μην την παρω μαζι μου δεν καταλαβα??

Μου ειπαν οι γονεις μου να την κρατησουν 4 μερες οχι οτι δεν τους την εμπιστευομαι απεναντιας απο οταν 40ντησαμε και θελω να κανω εξωτερικες δουλειες την κρατανε οι γονεις μου που μενουν στην απεναντι πολυκατοικια κι αν ο,τι χρειαστουν απο κατω μενει ο αδερφος μου με την νυφη μου και τον ανιψιο μου{3ετων,αλλος που μεγαλωσε με τον παππου και την γιαγια },η πεθερα μου μενει μακρυα ,αλλα και λογω παρκισον δεν της την εμπιστευομαι και αυτο το ξερει και η ιδια.

Αλλα να το ταξιδι αυτο το θελαμε τοσο πολυ να το κανουμε οι 3 μας μαζι με τους φιλους μας....

Εγω εχω ομως και το αλλο , λογω της δουλειας του αντρα μου που φευγει για μερικες μερες ταξιδι παμε και μενουμε στο πατρικο μου θα μου πειτε γιατι? γιατι μετα απομια διαρηξη που μας κανανε ενω ημουν εγκυος φοβαμαι να μεινω μονη μ και ποσο μαλλον με το παιδι μαζι .... για αυτο κι εμεις παμε στην γιαγια και στον παππου και ειμαστε ολοι εκει οικογενειακα ,.... της εχω ουτως η αλλως παρκοκρεβατο για κρεωατακι στο δωματιο μου μεσα, μερικα ρουχα εδω ,ενα απο τα μπανακια του ανιψιου μου, το καροτσι της και φυσικα ενα ακομα παρκο μαζι μας στο καθιστικο για να μην την βγαζει στο καροτσι ολη μερα και πιανεται ...Οπως καταλαβατε εχουμε δημιουργησει ενα 2ο δωματιο της εδω και η μικρη απο την πρωτη την στιγμη ηταν βολικη και δεν εχει κλαψει ποτε οσες φορες την εχουμε αφησει στους γονεις μου για να παμε εξω ειτε για καφε , ειτε για δουλειες...Παντως το θεμα της μικρης το εχει αναλαβει εξολοκληρου ο παππους δεν αφηνει την μαμα μου να την αγγιξει , την ταιζει και την αλλαζει εκεινος και τραγουδακια της λεει και παιζουν και γελανε....{οτι δεν εκανε σ εμενα το κανει στην μικρη κι αυτο μ αρεσει γιατι οτι δεν χαρηκε με τα παιδια του λογω δουλειας τοτε το χαιρεται τωρα μαζι της .... αφου μου ειπε να παει να παρει και καρεκλακι για το αμαξι του να πηγαινουν και εξω βολτα για καφε....

Παντως και για δουλειες να παμε τωρα πχ που τρεχουμε για τα πραγματα του γαμου μας και της βαφτισης της την εχουμε παρει μαζι μας, αλλα την εχουμε αφησει κιολας στους γονεις μου ...Ετσι εμαθε και ο ανιψιος μου κι οταν φευγανε οι γονεις του περναγε μια χαρα μαζι μας δεν ειχε κανενα προβλημα...τωρα λογω της μικρης αμα θελουν να τον αφησουν καπου εχει αναλαβει μια χαζοθεια μας αλλο που δεν θελει κι αυτη και τον κραταει κανενα σαββατοκυριακο .

Εγω μεχρι τους γονεις μου παραπερα δεν την αφηνω αυτο ειναι για μενα νομος απλα τωρα τα παιδια ειναι επειδη ειναι και η μικρη εδω και ο μικρος ειναι συνεχεια λογω του παιδικου κρυωμενος και με μυξακια και για να μην κολησει η μικρη το κανουν αυτο.

Εδω μας εχουν καλεσμενους στο Παρισι κατι ξαδερφια μου και το σχεδιαζουμε με τον αντρα μου εχουμε μεσα και την μικρη εννοειται ...θα την παρουμε μαζι μας....

Εμας το καλο με την μικρη ειναι οτι την εχουμε μαθει να ειναι μεσα σε φασαρια και μουσικη και τετοια κι εκεινη να κοιμαται, οποτε και φιλους που φερνουμε στο σπιτι δεν μας ενοχλει καθολου.Εδω στην γιορτη μου μας γειωσε ολους και κοιμοταν απο της 6 τ'απογευμα μεχρι το πρωι της αλλης μερας.Εγω την ξυπναγα για να φαει και ντουπ ξανακοιμοταν....ειναι και στο παιδι ομως μερικες φορες...

Δεν ειναι κακο ουτε να μην αφηνεις το μικρο στην γιαγια και τον παππου , αλλα ουτε και να μην τον παρεις μαζι σου...

το παιδι θελει απλα να το μαθεις λιγες ωρες μαζι με εσενα να ειναι και σε ενα ξενο μερος για αυτο και μετα σιγα σιγα να τ'αφησεις μονο με την γιαγια πχ.

Καλη τυχη σου ευχομαι και να δεις θ'αλλαξει ...

[Aeriko]

Δεν διάβασα όλο το τοπικ... διάβασα όμως κάτι για τα πιθηκάκια και τις μαϊμούδες (τους κοντινούς μας συγγενείς) που το έχω διαβάσει πολλές φορές σε αυτό το φόρουμ ως "επιχείρημα προσκόλησης" και κάθε φορά μου δημιουργείται η ίδια απορία:

 

Οι κοντινοί μας συγγενείς που κουβαλάνε συνέχεια τα μικρά τους... κάνουν σεξ (και όλες τις υπόλοιπες βιολογικές αναγκες τους) κουβαλώντας τα! Θα το κάνουμε κι εμείς;

[filoudaki]

Εμείς εδώ και 16 μήνες, δεν έχουμε βγεί με τον άντρα μου για φαγητό ή ο,τι άλλο, βράδυ...

Οκ, θα θέλαμε, αλλά δεν το θεωρούμε και τόσο σημαντικό...Πήγαμε 1 φορά Κυριακή μεσημέρι μόνοι μας και τον κρατησε η μαμά μου.

 

Ο μικρός θέλει εμένα για να κοιμηθεί, και τον θηλάζω πριν τον ύπνο πάντα.

Μετά αν ξυπνήσει, δεν ηρεμεί εύκολα με άλλο άτομο. Τελευταία, τα καταφέρνει και ο άντρας μου να τον ξανακοιμήσει, αλλά αλλος δεν έχει επιχειρήσει ακόμα, πχ γιαγια.

Λέμε να το δοκιμάσουμε, αλλά να πάμε για φαγητό εδώ κοντα. Ετσι αν χρειαστεί, να γυρίσουμε γρήγορα.

[spring]

nai αλλα φανταζομαι δεν δουλευεις....οποτε δεν την αφηνεις κ ολη την εβδομαδα....εμεις που δουλευουμε δεν ειναι δυνατον να τα αφηνουμε για 10 ωρες τις καθημερινες κ να τα παρκαρουμε κ το σ/κ.τοτε γιατι τα καναμε αν δεν τα βλεπουμε?

 

Το έγραψα και πιο πάνω. Ο καθεμία από εμάς έχει διαφορετικό τρόπο ζωής.

 

Δουλεύω σε οικογενειακή επιχείρηση, που αυτό σημαίνει ότι το εξάμηνο του ΟΑΕΔ δεν ίσχυε για μένα, λόγω της Α' βαθμού συγγένειας. Βέβαια έχω την ευκολία να μην πηγαίνω κάθε μέρα στη δουλειά. Αλλά και τις μέρες που πηγαίνω, έρχεται η αδερφή μου στο σπίτι και την κρατάει.

 

Σε πληροφορώ ότι έχει τρελό κόλλημα μαζί μου. Αλλά και με την αδερφή μου και με την μάνα μου και τον πατέρα μου έχει μεγάλο δέσιμο. Πρώτο μωρό στην οικογένεια βλέπεις! Τρελαμένοι όλοι! Με την πεθερά μου δεν έχω επαφές και τον πεθερό μου τον έχει ρεζερβέ η κουνιάδα μου για τα δικά της παιδιά!

 

Το παιδί δεν το αφηνω για να κάνω την ζωή μου. Άλλωστε δεν μας το επιτρέπουν και τα οικονομικά μας, όπως παλιά. Αλλά χρειάζομαι κάποιες ώρες "μοναξιάς". Να ξαπλώσω σε έναν καναπέ και να μην σκέφτομαι τίποτα! Και αυτό δεν με κάνει κακιά μάνα! Κάθε άλλο που το παιδάκι είναι πολύ ισορροπημένο και μέσα στην αγάπη και τις αγκαλιές.

 

Και ναι, έχεις δίκιο. Αν δουλεύεις πολλές ώρες, δεν μπορείς να αποχωρίζεσαι για πολύ το παιδί. Εγώ έχω απλά την "πολυτέλεια" να το κάνω.

[ladycat]

κ εμεις την αφηνουμε καθε σ/κ στην γιαγια της κ ειναι μονο 3 μηνων το εκανα απο πολυ νωρις το ξερω αλλα θελω να μπορω να κανω αυτα που θελω το σ/κ με τον καλο μου η μονη μου

[spring]

Το να βγει κανείς με το μωρό όταν είναι μέχρι 8 μηνών, εντάξει... δεν είναι και κατόρθωμα! Σ'ένα καρότσι κάθεται και ή τρώει ή παίζει με κανα παιχνιδάκι. Τι γίνεται όμως όταν αρχίσει να μπουσουλάει ή ακόμα και όταν περπατάει;

 

Επειδή το έχω δοκιμάσει, δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο να πας π.χ. σε μια ταβέρνα. Πρώτον, τι φταίνε οι άλλοι που δίνουν τα λεφτουδάκια τους για να βγουν έξω και είναι αναγκασμένοι να ακούνε τσιρίδες. Και δεύτερο και σημαντικότερο. Τι απολαμβάνουμε κι εμείς οι ίδιοι? Το φαγητό, την τυχόν θέα, ή την παρέα μας? Εγώ μια από τις φορές που την πήρα μαζί μου στην ταβέρνα με παρέα (πρέπει να ήταν 15 μηνών) δεν κατόρθωσα να φάω. Ήρθαν τα φαγητά, η μικρή δεν ήθελε να κάτσει με τίποτα στο καρότσι και την είχα απ'το χεράκι και βολτίτσα (είχε κάτι παιδάκια πιο πέρα που παίζανε). Όταν γύρισα σχεδόν είχαν φαγωθεί όλα τα μεζεδάκια κι εγώ έπρεπε να ταϊσω την μικρή. Δηλαδή είμαι σκάρτη μάνα που ήθελα, όταν έσκαγα τα λεφτά (που δεν μου περισσεύουν), να κάτσω με την ησυχία μου να απολαύσω την έξοδο?

[malecon]

Το να βγει κανείς με το μωρό όταν είναι μέχρι 8 μηνών, εντάξει... δεν είναι και κατόρθωμα! Σ'ένα καρότσι κάθεται και ή τρώει ή παίζει με κανα παιχνιδάκι. Τι γίνεται όμως όταν αρχίσει να μπουσουλάει ή ακόμα και όταν περπατάει;

 

Επειδή το έχω δοκιμάσει, δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο να πας π.χ. σε μια ταβέρνα. Πρώτον, τι φταίνε οι άλλοι που δίνουν τα λεφτουδάκια τους για να βγουν έξω και είναι αναγκασμένοι να ακούνε τσιρίδες. Και δεύτερο και σημαντικότερο. Τι απολαμβάνουμε κι εμείς οι ίδιοι? Το φαγητό, την τυχόν θέα, ή την παρέα μας? Εγώ μια από τις φορές που την πήρα μαζί μου στην ταβέρνα με παρέα (πρέπει να ήταν 15 μηνών) δεν κατόρθωσα να φάω. Ήρθαν τα φαγητά, η μικρή δεν ήθελε να κάτσει με τίποτα στο καρότσι και την είχα απ'το χεράκι και βολτίτσα (είχε κάτι παιδάκια πιο πέρα που παίζανε). Όταν γύρισα σχεδόν είχαν φαγωθεί όλα τα μεζεδάκια κι εγώ έπρεπε να ταϊσω την μικρή. Δηλαδή είμαι σκάρτη μάνα που ήθελα, όταν έσκαγα τα λεφτά (που δεν μου περισσεύουν), να κάτσω με την ησυχία μου να απολαύσω την έξοδο?

Όντως δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα αλλά κανένας δεν είπε πως η ζωή μας θα είναι η ίδια μετα τον ερχομό του μωρού...έχω αποδεχτεί το γεγονός πως πλέον πρέπει να ξεχάσω πολλά από αυτά που ήξερα

Για το θέμα του φαγητού, προτιμώ να πάω με τον άντρα μου καθημερινή που το μαγαζί δεν θα είναι γεμάτο, οπότε και η μικρή δεν θα ενοχλεί. Αν πάμε Κυριακή το παίρνω απόφαση πως δεν θα φάω σαν άνθρωπος, αλλά εν αλλάξ με τον άντρα μου για να κυνηγάμε την μικρή. Για καφέ έχω κατλήξει σε 2-3 καφετέριες που έχουν χώρο και έτσι μπορεί να κατέβει από το καρότσι της χωρίς να ενοχλήσει απαραίτητα τους διπλανούς. θελει τρόπο, όχι κόπο

[bellissima]

Γιατί το μετανιώσατε;

Το μετανιώσαμε γιατί τα αφήσαμε με μια baby sitter και τα μωρά (14 μηνών τότε), πηγαίνανε πίσω από την πόρτα και κλαίγανε...έτσι μας είπε η κοπέλα μετά. Γιατί όταν την έπειρνα τηλέφωνο μου έλεγε ότι όλα ήταν καλά, αλιώς θα ε'ιχαμε γυρίσει αμέσως στο σπίτι....

[bellissima]

[/color]

 

και εμεις το ιδιο!!και εχω τρια παιδακια!!!ειναι αρκετα ζορικα και μερικες φορες κουραζομαι φοβερα αλλα ειναι κι ευτυχια!!!:mrgreen:

Και εγώ κουράζομαι πάρα πολύ γιατί είναι δίδυμα και ο σύζυγος λείπει πολλές ώρες...Σίγουρα να έχεις μια στιγμή απόλυτης ησυχίας θα ήταν θετικό, αλλά σίγουρα και τα παιδιά τους αρέσει να βγαίνουν έξω και να διασκεδάζουν και αυτά!

[bellissima]

E αμα ειναι να γκανιασει στο κλαμα ας το κανει οταν ειναι απολύτως απαραιτητο!μην του κανω γυμνασια του παιδιου για να εκπαιδευτει στην περίπτωση που....

αμα ειναι ετσι, να με κερατωνει και ο αντρας μου καποιες φορες, λίγο, όχι πολύ, ισα για να συνηθισω!χαχαχαχα!!!(αστειακια!!):lol:

Καλόοοοοοοοοοοοοοοοο!!!!

[terra]

Το μετανιώσαμε γιατί τα αφήσαμε με μια baby sitter και τα μωρά (14 μηνών τότε), πηγαίνανε πίσω από την πόρτα και κλαίγανε...έτσι μας είπε η κοπέλα μετά. Γιατί όταν την έπειρνα τηλέφωνο μου έλεγε ότι όλα ήταν καλά, αλιώς θα ε'ιχαμε γυρίσει αμέσως στο σπίτι....

 

Δηλ. έμειναν χωρίς τους γονείς τους για πρώτη φορά με μια κοπέλα που δεν ήξεραν αν κατάλαβα καλά. Αν αυτό είχε γίνει σταδιακά μάλλον η αντίδρασή τους θα ήταν πολύ διαφορετική.

[bellissima]

Καμία; (η mybeba δεν εμπίπτει γιατί δεν είναι από επιλογή της)

Εγώ όταν δούλεψα γαι 4-5 μήνες στην αρχή τα πήγα σε ιδιωτικό βρεφικό σταθμο (7 μηνών) και μετά από 1 μήνα πήρα baby sitter στο σπίτι...Όμως για τις εξόδους (διασκέδαση, ψώνια) δεν τα αφήσαμε ποτέ παρά μόνο μια φορά (εξήγησα παραπάνω)...

Εαν βρεθεί κάποια δουλειά θα τα στείλω παιδικό...

[bellissima]

Δηλ. έμειναν χωρίς τους γονείς τους για πρώτη φορά με μια κοπέλα που δεν ήξεραν αν κατάλαβα καλά. Αν αυτό είχε γίνει σταδιακά μάλλον η αντίδρασή τους θα ήταν πολύ διαφορετική.

Βραδινή ώρα ναι, αλλά πρωινές ώρες είχανε μείνει με baby sitter γιατί τότε δούλευα