Δύσκολες πρώτες στιγμές

[froufrou]

υπάρχει κάποια που τις πρώτες βδομάδες με το νινακι τα έβλεπε όλα βουνο?

Εγώ προσωπικά δυσκολεύομαι τόσο πολύ που νομιζω πως χάνω στιγμές που έπρεπε να είναι χαράς

[Sophia D]

froufrou mou...einai pragmatika polu duskoles oi protes ebdomades me to moro. Ego eixa pelagosei kai eno eimai atomo pou den klaio...eklaiga kathe ligo kai ligaki kai olo skeftomouna arnitika. Nomiza oti panta tha eimai kourasmeni...ksenuxtismeni kai anxomeni...alla pistepse oti ta pragmata tha ginoun polu kalutera se liges meres. San kainourgia manoula einai fusiko na eisai kourasmeni...alla upomoni kai prospathise na pas kamia boltitsa kai na hremiseis!

Mporo na sou po oti oi protes ebdomades itane oi pio duskoles ths zohs mou...itane kai h mama mou ston nosokomeio kai den eixa kamia boitheia...alla tora ta thumame ola san glukes stigmes!

[maria70]

froufrou για ολες μας ειναι δυσκολες οι πρωτες μερες..ειναι απολυτα φυσιολογικο αυτο το πελαγωμα που αισθανεσαι....

ΥΠΟΜΟΝΗ....το πρωτο βασικο

ΑΝΑΠΝΟΕΣ...το δευτερο

οταν κλεισεις μηνα τα πραγματα θα αρχισουν να ομαλοποιουνται....θελεις χρονο απλα να συνηθισεις....αν δεις οτι θες βοηθεια ζητα την απο την μαμα σου αν ειναι κοντα....

ολα θα πανε καλα πιστεψε με

στο δευτερο παιδι θα δεις .....θα πετας

κουραγιο νεα μανουλα

[froufrou]

Ευχαριστώ κορίτσια για την συμπαράσταση

Η αλήθεια είναι οτι είμαι και μονη γιατι η δικοι μου μένουν σε άλλη πόλη

Απλα νόμιζα ότι μόνο εγώ αισθάνομαι έτσι.Ακούω από αλλές οτι είναι σαν να τα ξέρεις όλα για την φρόντιδα του μόλις γεννιέται και εγώ δεν το αισθάνθηκα αυτό το "μητρικο" αλλα τρέχω να προσαρμοστώ

[katerina24]

εγω να πω την αληθεια μου τωρα αρχιζω να συνηθιζω και να το χαιρομαι πραγματικα!!!

πριν ημουν πολυ αγχωμενη και κουρασμενη και τα ειχα βρει μπαστουνια αλλα τωρα ολα ειναι πολυ πιο ευκολα!!!!

υπομονη,θα δεις πως αργοτερα θα ειναι πολυ πιο ευκολα για σενα!!!

[ΡΟΥΛΑ]

froufrou καμία μας δεν γεννήθηκε με το manual μαμα ανα χείρας , όλες δυσκολευτίκαμε το πρωτο καιρό, μην στεναχωριέσαι είναι μια περίοδο προσαρμογής και για σενα προς το παιδί αλλα και για το παιδί προς εσένα. Μην διστάζεις να δοκιμάζεις πράματα που σου φαίνονται εσενα λογικά. Κανε λίγο υπομονή και σε λίγο καιρό θα δεις ότι όλα θα είναι διαφορετικά!!!!

[Maria-P]

Ακούω από αλλές οτι είναι σαν να τα ξέρεις όλα για την φρόντιδα του μόλις γεννιέται και εγώ δεν το αισθάνθηκα αυτό το "μητρικο" αλλα τρέχω να προσαρμοστώ

 

Μάλλον θα πρέπει να κλείσεις τ΄αυτιά σου στις "πολύξερες" που τα ήξεραν όλα από την αρχή λες και τους ήρθε η επιφοίτηση του Αγ. Πνεύματος!

Εννοείται ότι τον πρώτο καιρό έχεις πολλές απορίες και δεν ξέρεις πώς να χειριστείς κάποια πράγματα, λογικό δεν είναι; Το μητρικό ένστικτο δεν συνδέεται με πρακτικά θέματα. Σιγά- σιγά θα προσαρμοστείς και θα σου φύγει το άγχος, μην ανησυχείς! Και εγώ με τον άντρα μου τους δύο πρώτους μήνες σε αυτή την κατάσταση ήμασταν, όσο όμως περνά ο καιρός τόσο περισσότερο ηρεμούμε και απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή με το μωρό μας!

Όσο γα τους γονείς... Κι εμείς που τους είχαμε κοντά μας μόνο προβλήματα μας δημιούργησαν με τις συμβουλές τους που πολλές φορές είχαν ολέθρια αποτελέσματα!

Να σου ζήσει το μωράκι!

[felinidoc]

Νομίζω ότι αυτή η περίοδος ήταν η καλύτερη και χειρότερη της ζωής μου. Από την μία ήμουν τρισευτυχισμένη με την μπέμπα, από την άλλη πίστευα ότι είχα κάνει ένα τεράστιο λάθος που έκανα παιδί γιατί νόμιζα ότι μου έλειπε το μητρικό ένστικτο...

 

Ηρέμησα μετά τους 3 μήνες πάντως....

Υπομονή, μην αγχώνεσαι, και προσπάθησε να το ζήσεις όσο πιο χαλαρά και ήρεμα μπορείς...

[bebua]

Froufrou βιωσα τον πρωτο μηνα με τη μπεμπα μου σα Γολγοθα!!!Ειχα απιστευτα νευρα,ξεσπουσα στον αντρα μου και στη μητερα μου,εκλαιγα,δεν μπορουσα να ηρεμησω.Πιστευα οτι η ζωη μου θα κυλουσε ετσι.Τωρα που εχουν περασει 4 μηνες απ τη γεννηση της μικρουλας μου δε θυμαμαι καν οτι περασα δυσκολα.Το μωρακι σου θα ηρεμησει,θα βρει τη σειρα του και μαζι του θα ηρεμησεις κι εσυ και θα απολαυσεις καθε στιγμη μαζι του.

[nnm004]

κοριτσι μου εγω ειχα παθει επιλοχειο καταθλιψη καραμπινατη οσο και να προσπαθουσα να πεισω τον εαυτο μου για το αντιθετο , αμα δεν ειχα τον αντρουλη μου εκεινον τον πρωτο καιρο να ασχολειτε με το μωρο δεν ξερω αμα θα τα ειχα καταφερει , εκεινος ταιζε το μωρακι , εκεινος σηκωνοτανε τα βραδια εγω απλως ξυπνουσα και εκλαιγα και ελεγα οτι ειμαι αχρηστη . Σιγα σιγα με τον καιρο βρηκα το ρυθμο μου , αλλα μαμα μαμα ενοιωσα 9 μηνες αργοτερα , τοτε εβαλα οτι εγωισμο ειχα και δεν ειχα στην ακρη και εκανα το παιδι μου σκοπο της ζωης μου , ως τοτε ενοειτε το λατρευα , ενοειτε το φροντιζα αλλα δεν εδεινα το 100% του εαυτου μου .Απο εκει και επειτα ολα κυλισανε νερακι , δεθηκα απιστευτα με το παιδι μου και δεν αντεχω ουτε ωρα μακρια του , απο εκει και επειτα κοβω πραγματα απο τον εαυτο μου για να τα δεινω σε εκεινο και στα επομενα που θα ερθουνε και περνω χαρα μεσα απο τη δικη του χαρα . Αλλες γυναικες ειναι ποιο ετοιμες για μαμαδες και ειναι απο την πρωτη στιγμη καλες και υπομονετικιες , εμενα δυστηχως ή ευτυχως μου πηρε λιγο καιρο παραπανω . Αλλα ο πρωτοες καιρος ειναι ενοειτε αρκετα δυσκολος , βλεπεις ενα μωρακια να κλαιει χωρις να 3ερεις το λογο και αυτο και μονο σε αγχωνει , ολα ομως παντα πανε τελεια , και ο καθε γονιος γινεται ο τελειος για το δικο τοθ παιδι .

[ALEXIS K STELLA]

froufrou,Εύχομαι σύντομα να βρειτε με το μωράκι σου το ρυθμό σας...

Συμφωνώ με όλες τις προηγούμενες κοπέλες που ήδη σου απάντησαν.Πρόκειται για μια προσωρινή κατάσταση που σε λίγο καιρό θα την θυμάσαι πολύ αμυδρά και θα χαμογελάς...

Τον πρώτο καιρό 2-3 μήνες αισθανόμουν κι εγώ τα ίδια (τελείως άχρηστη)που δεν μπορώ να είμαι η τέλεια μητέρα κι η τέλεια σύζυγος.Έτσι τουλάχιστον νόμιζα.Το μωράκι μου ήταν μονίμως κολλημένο πάνω στο στήθος κι εγώ δεν έκανα τίποτα άλλο από το να θηλάζω...Εκτός αυτού φιλοξενούσα για λίγο και τους δικούς μου...Άλλη τραγωδία κι αυτή...

Ο μπαμπάς μου δεν είχε ιδέα που βρίσκονται τα βασικά πράγματα του σπιτιού κι ακόμα για τα μαχαιροπίρουνα και τις χαρτοπετσέτες έπρεπε να σηκωθώ και να του τις δώσω στο χέρι για να μην αισθάνεται άσχημα ψαχουλεύοντας στην κουζίνα μου

Η μαμά μου...Στις 8 το πρωί σηκωνόμουν να φτάξω 1 καφέ να αντέξω το μαρτύριο της μέρας κι εκείνη έλεγε'' ακόμα να βαλεις πλυντήριο????ακόμα να μαγειρέψεις???".Μόλις κατάλαβα (με μια φοβερή κρίση κλάμματος) ότι μου έκαναν κακό τους έστειλα στο πατρικό μου στην Αθήνα ...και βούτηξα στα βαθειά...Σε λίγο όλα βρήκαν το δρόμο τους κι ήταν τέλεια!!!!!!!!

Όσο για το θέμα του νοικοκυριού...Νεογέννητο μωράκι έχεις δεν χρειάζεται να είναι όλα τέλεια αν δεν έχεις κάποια βοήθεια!!

Τέλεια σύζυγος είσαι έτσι κι αλλιώς αφού του έκανες ένα τόσο πολύτιμο δώρο!!!Το παιδί σας.

[IOKASTH]

υπαρχω εγω λοιπον που οχι απλα βουνο τα εβλεπα αλλα...

ηταν τοσες πολλες οι ευθυνες και η κουραση που ειχα πελαγωσει...ομως περνοντας ο καιρος συνειδητοποιεις ποσο πολυ λατρευεις αυτο το μωρο και ποσο προθυμη εισαι να το φροντισεις..ειναι πολυ φυσιολογικο να πελαγωνεις στην αρχη ειναι κατι πρωτογνωρο και συναμα πολυπλοκο γεματο ευθυνες...ομως φροντισε να ξεκουραζεσαι συχνα και ολα θα πανε καλα..καλη συνεχεια..

[manina]

είσαι σοβαρή???

 

όλα φαίνονταν βουνό,εννοείται!!! με τον καιρό βελτιώνεται η κατάσταση-αν και πάντα θα υπάρχουν στιγμές που θα νοιώθεις ανεπαρκής ψυχραιμία όμως,κι όλα γίνονται! φιλιά!

[ΜΑΡΙΑ30]

Ακούω από αλλές οτι είναι σαν να τα ξέρεις όλα για την φρόντιδα του μόλις γεννιέται και εγώ δεν το αισθάνθηκα αυτό το "μητρικο" αλλα τρέχω να προσαρμοστώ

 

Μάλλον θα πρέπει να κλείσεις τ΄αυτιά σου στις "πολύξερες" που τα ήξεραν όλα από την αρχή λες και τους ήρθε η επιφοίτηση του Αγ. Πνεύματος!

Εννοείται ότι τον πρώτο καιρό έχεις πολλές απορίες και δεν ξέρεις πώς να χειριστείς κάποια πράγματα, λογικό δεν είναι; Το μητρικό ένστικτο δεν συνδέεται με πρακτικά θέματα. Σιγά- σιγά θα προσαρμοστείς και θα σου φύγει το άγχος, μην ανησυχείς! Και εγώ με τον άντρα μου τους δύο πρώτους μήνες σε αυτή την κατάσταση ήμασταν, όσο όμως περνά ο καιρός τόσο περισσότερο ηρεμούμε και απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή με το μωρό μας!

Να σου ζήσει το μωράκι!

 

Froufroudako, μη στεναχωριέσαι και κυρίως κλείσε τα αυτιά σου στις πολύξερες αλλά και σε όλους όσους σε πλησιάζουν για να σε συμβουλέψουν. Βρες ένα παιδίατρο που θα εμπιστεύεσαι(εδώ κολλάει το ένστικτο) και μίλα μόνο με αυτόν για συμβουλές. Όλοι οι υπόλοιποι απλώς θα σε μπερδέψουν...

Καμιά μαμά στον κόσμο δεν ήξερε από τότε που γεννήθηκε πως να πιάσει το μωρό και τι να κάνει όταν κλαίει. Θέλει αρκετή υπομονή και πολλή αγάπη και όλα θα γίνουν πιο εύκολα. Δώστε λίγο χρόνο και στους 3 σας για να προσαρμοστείτε στη νέα τάξη πραγμάτων.

Για μένα και το σύζυγο το χειρότερο διάστημα ήταν οι 3-4 εβδομάδες και αρκετά δύσκολο είναι το πρώτο 3μηνο, μετά όλα είναι όμορφα (άσε που θα έρθουν και οι διακοπές οπότε θα ξεκουραστείς).....

Να σου ζήσει!!!!

[fourfourina]

Αν σε βοηθαει καθολου εγω ενιωθα οτι ειχα ΔΥΟ βουνα!!!!

Τα διδυμα βλεπεις ειχαν και εχουν απαιτησεις ταυτοχρονα. Τους πρωτους 4 μηνες που ειχανε και πονακια αστα να πανε.

Απεριγραπτες καταστασεις.

Τωρα ομως δεν θυμαμαι τιποτα και δεν τις αλλαζω με τιποτα.

Ακομα και αν μου λεγανε οτι δεν θα περασω οτι περασα εγω παλι αυτες θα ηθελα.

[Afroditi D]

Να μην περιγράψω την 1η εβδομάδα μας στο σπιτι με το παιδί !!!!

καλύτερα να μην !!! ...... πολυ κλάμα ...............μόνο που εγώ ημουν αυτή που έκλεγε περισσότερο οχι ο μπεμπάκος μας !

άσε που εκείνο το σπίτι ηταν γεμάτο τσάντες , σακούλες , λουλούδια , χαμός !!!!!!!!!!!!

πίστευα πως η ζωή μου θα ήταν για πάντα έτσι !

μετά τους 2-3 πρώτους μήνες έγινε πιο βιώσιμο το σπίτάκι μας !

Νομίζω πάντως όταν με τα καλό ξεμπερδέψετε με την αποστείρωση θα ηρεμήσεις άκόμα πιο πολύ !

Θα συμφωνήσω με την Μαρία ! στο 2ο παιδάκι θα είμαστε αστέρια !

δεν συζητάω για το 3ο και το 4ο βέβαια !!!!!

 

Καλή δύναμη !

[manoula]

Ωωωωχ μια απο τα ίδια κι εγώ!Το πρώτο 3μηνο με την Έλενα ήταν δραματικό.Δεν ήξερα τί μου γίνεται, η ψυχολογία μου ήταν άθλια και πραγματικά ένιωθα ότι μάλλον δεν έπρεπε να κάνω παιδί.Κλάμα και τίποτε άλλο. Σιγά σιγά στρώσαμε και άρχισα να απολαμβάνω το παιδάκι μου. Η δεύτερη φορά είναι ασύγκριτα καλύτερη, όλα γίνονται πιο γρήγορα, ευτυχώς!

[froufrou]

Με ηρεμήσατε κάπως κορίτσια

Βρίσκομαι σε κατασταση πανικου

Προχθές το βράδυ εκλαιγα γοερά γιατι δεν θυμόμουν αν διέλυσα το γάλα της μικρής σωστά

σας έτυχαν και τέτοια περιστατικά?

[Afroditi D]

2 φορές το πόσταρα...

[Afroditi D]

μόνο μια φορά ;;;;

μπουκάλια και μπουκάλια έχω αδιάσει τον πρώτο καιρό....

πόσες μεζούρες έβαλα ; 3 , 4 ή 5 ;;;;

και πάλι απο την αρχή .....

Κουράγιο Φρουφρού μας , όλα σε λίγο καιρό θα είναι μια χαρά θα δείς !

Προσπάθησε όσο μπορείς να ξεκουράζεσαι (εστω να ξαπλώνεις αν όχι να κοιμάσαι και να τρώς καλά για να έχεις δυνάμεις!..... )

[ALEXIS K STELLA]

Το χειρότερο ,πιστεύω ,που μπορεί να σου τύχει είναι να σου πέσει το μωρό από τα χέρια την ώρα που το θηλάζεις ή του δίνεις το γάλα του το βράδυ λόγω κούρασης .Έχω ακούσει 2 περιπτώσεις όπου έπεσε το μωρό.Οι μαμάδες ...τρελλάθηκαν από την αγωνία μέχρι να διαπιστώσουν ότι τα μωρά τους ήταν καλά!!

Ο Μανώλης, μου ξέφυγε ένα βράδυ που τον θήλαζα αλλά ευτυχώς έπεσε πάνω στο κρεββάτι (απόσταση λίγων εκατοστών ,ευτυχώς).

Από τότε κάθε βράδυ ,νομίζω 3-4π.μ. που θήλαζα έβαζα TV κι έτσι είδα όλα τα επεισόδια της σειράς "στην εντατική"

Ώσπου ανακάλυψα την ξαπλωτή στάση θηλασμού και ...βρήκα την υγεία μου

[pegi]

ΑΧ!τι ωραιο θεμα ανοιξες φρουφρου.

κι εγω πελαγωμενη,ως εκει που δεν παει.

πανω που λεω αντε βαλαμε μια ρεγουλα,ξανα φτου κι απο την αρχη.

τι να κανουμε,θα περασουν καποια στιγμη ολα αυτα.

ΑΓΑΘΑ ΚΟΠΟΙΣ ΚΤΩΝΤΑΙ,ΣΟΦΗ ΚΟΥΒΕΝΤΑ...

ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΑΝΟΥΛΕΣ ΝΕΕΣ ΚΑΙ ΜΗ

[elenik]

Επισης υπάρχουν ηρεμα βρεφη και υπαρχουν και βρεφη με προσωπικοτητα (χεχε ).

Γέννησα παρεα με μια φιλη μου (μια εβδομαδα διαφορα).

 

Ο δικος μου ειχε:

 

Διαροές απο την πανα γιατι ηταν μικρουλης (με αποτελεσμα να τρεχω και να μην φτανω απο πλυντηρια και σίδερο) --> Στο δικο της οι πανες εφαρμοζαν τέλεια και δεν εβγαινε σταγονα.

Κολικούς (αρα νυχτα μερα τεντα το ματι μου) --> Εκεινης οχι

 

Εμένα ηθελε συνεχεια αγκαλία (νυχτα - μερα) --> Εκεινης ηταν σε μια κουνια και δεν ακουγοταν

 

Με αυτο θελω να καταλάβεις οτι μπορεί 2 γυναικες να ζουν την ίδια κατασταση αλλα οι συνθήκες να είναι διαφορετικές. Δεν σημαινει οτι ήμουν κακή μητερα. Ισως απλα μου έτυχαν περισσότερα.

 

Φιλια και όλα θα περάσουν.

[myrto]

Αν δεν έχεις παρηγορηθεί μέχρι τώρα, σου γράφω κι εγώ πως τον πρώτο καιρό ένιωθα τεράστια εξάντληση, έκλαιγα πολλές φορές χωρίς σταματημό και

αισθανόμουν σαν να είχα πέσει σε πηγάδι! Δεν ξέρω γιατί αλλά αυτή η εικόνα που είχε κολλήσει και δεν έλεγε να φύγει! Μετά τον τρίτο μήνα άρχισα να το απολαμβάνω και όσο περνάει ο καιρός γίνομαι και πιο ευτυχισμένη!

[fourfourina]

Η πλακα ειναι οτι εγω ήμουν και ανυπομονη... Νομιζα οτι πραγματα γενικως θα φτιαξουν οταν θα σταματουσε και η αποστειρωση οταν θα αρχισουν να τρωνε. Εμ ελα ομως που οταν αρχισανε να τρωνε ειπα χιλιες φορες καλυτερα το γάλα.

Μαλλον σε καθε αλλαγή ειναι εκει που μας πιανει ο πανικος. Και γιατι τρωνε λιγο και πρεπει να φανε ολο το μπωλ.... και μηπως εχουν κατι.... και δωστου τα φτυσιματα δεξια και αριστερα απο τα μωρα...ΧΑΜΟΣ!!! Τωρα δεν με αγχωνει ουτε αν φανε λιγο απο το φαγητο μας ουτε αν φανε λιγοτερο απο το δικό τους. Υπάρχουν μερες που τσακιζουν το φαγητο τους και θελουν κι αλλο και υπαρχουν μερες που τρωνε , απλα λιγοτερο. Μαλλον τα μωρα ξερουν περισσοτερα.