Maria-P

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    203
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

0 Neutral

Περισσότερα για την/τον Maria-P

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Converted

  • Περιοχή
    Νέο Φάληρο

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Το κάνει και ο δικός μου και είχα ρωτήσει την παιδίατρο. Μου είπε πως δεν είναι τίποτα.
  2. Και σε ΄μένα το ίδιο ακριβώς συνέβη. Το αμνιακό υγρό μειωνόταν συνεχώς και ο πλακούντας είχε ωριμάσει πάρα πολύ. Τις τελευταίες δύο εβδομάδες πήγαινα συνέχεια για NST και κολπική εξέταση και φαινόταν ότι παρόλα αυτά το μωρό ήταν μια χαρά, οπότε ο γιατρός δεν ανησυχούσε. Όταν όμως πήρα και κάποιες μέρες και από τον 10ο μήνα μου είπε να πάω για πρόκληση τοκετού γιατί πλέον ο πλακούντας ήταν σε κακά χάλια και το αμνιακό υγρό μηδαμινό. Τελικά μια μέρα πριν το ραντεβού μ΄έπιασαν οι πόνοι και γέννησα απολύτως φυσιολογικά! Με το καλό το μωράκι σου!
  3. Ο δικός μου μέχρι 5 μηνών είχε ένα κεφάλι... κεφάλα! Όχι απλά στα ανώτατα όρια. Η περίμετρος κεφαλής για δύο μήνες βγήκε και εκτός των ορίων. Εγώ είχα σκάσει από την ανησυχία μου, η παιδίατρος καθόλου. Μου είχε πει χαρακτηριστικά ότι είναι πολύ μικρό το μωρό για να το αξιολογήσουμε ως πρόβλημα και στην περίπτωση που συνεχιστεί θα το δούμε αργότερα. Τους τελευταίους μήνες βρίσκεται εντός των ορίων και ακολουθεί την καμπύλη, οπότε δεν τίθεται πλέον θέμα. Επίσης η παιδίατρος μου είχε πει ότι είναι συχνό φαινόμενο, το έχει δει σε πολλά μωράκια κατά τους πρώτους μήνες. Όσον αφορά το σχήμα, και εγώ είχα την εντύπωση ότι προεξέχει προς τα πίσω. Σταδιακά όμως και αυτό άρχισε να μειώνεται.

  4. Διαφημίσεις


  5. Maria-P

    Τι θα κάνατε........?

    Θα πρότεινα να κρατήσεις τη θέση σου, να συμπεριφέρεσαι με την αξιοπρέπεια που σε διακρίνει αλλά να τηρείς όσο το δυνατόν τις αποστάσεις. Στη θέση σου δεν θα τους άφηνα να κρατάνε το παιδί, κυρίως επειδή σε τέτοιους ανθρώπους δεν θα ήθελα να είμαι στο ελάχιστο υποχρεωμένη. Είναι λογικό να μην μπορείς να συγχωρέσεις... Αλλά προσπάθησε να μην το χτυπήσεις ποτέ αυτό στον άντρα σου, ούτε να μιλήσεις προσβλητικά γι' αυτούς. Είναι ευαίσθητο θέμα. Πρέπει όμως κατά τη γνώμη μου να κάτσετε να συζητήσετε. Να του εξηγήσεις ότι αυτό δεν μπορεί να επαναληφθεί. Τώρα έχετε υποχρεώσεις, παιδί... την δική σας οικογένεια να νοιαστείτε πρώτα απ΄όλα.
  6. Maria-P

    Τι θα κάνατε........?

    Συμφωνώ απόλυτα. Δεν το είχα δει ότι υπάρχει και εξοχικό! Ε, τότε πού είναι το πρόβλημα; Αν όντως το χρέος και των υπόλοιπων δανείων φτάνει τις 150.000 ευρώ (είσαι σίγουρη όμως ότι λέει αλήθεια; ) ας πουλήσουν και τα δύο σπίτια και αν τους περισσέψουν χρήματα αγοράζουν ένα δυράκι για μείνουν (δεν χρειάζονται και μεγαλύτερο δυο μεγάλοι άνθρωποι) αλλιώς νοικιάζουν. Συζήτησέ το με τον άντρα σου, δεν υπάρχει άλλη λύση. Γιατί και στα 10 χρόνια να έχεις αποπληρώσει αυτό το δάνειο μετά θα σας ζητούν συνέχεια δανεικά (και αγύριστα) για να πληρώνουν τις δόσεις των άλλων δανείων που έχουν πάρει.
  7. Maria-P

    Τι θα κάνατε........?

    Μαμά του Ωρίων, αυτοί δεν θα βάλουν από την τσέπη τους τίποτα; Θα το αποπληρώσετε όλο το δάνειο μόνοι σας; Τουλάχιστον να συμφωνήσετε να σας δίνουν κάθε μήνα ένα ποσό και να συμπληρώνετε εσείς για τη δόση. ΔΕν είναι δυνατόν να σας χρεώσουν έτσι και αυτοί να μη "στριμωχτούν" και καθόλου. Όσον αφορά τη συμπεριφορά σου η γνώμη μου είναι να είσαι ψυχρή και τυπική. Ε, όχι και γλυκομίλητη. Εδώ δεν είναι γλυκομίλητοι αυτοί (που μετά απ' όλα αυτά έπρεπε να στάζουν μέλι) και θα είσαι εσύ;
  8. Maria-P

    Τι θα κάνατε........?

    Δεν καταλαβαίνω κάτι.... Αυτοί με ποιά δικαιολογία δεν εξοφλούν το δάνειο; Δεν έχουν χρήματα; Καθόλου; Κάποια σύνταξη δεν παίρνουν; Τουλάχιστον να δίνουν ένα ποσοστό της δόσης (όσο αντέχει η τσέπη τους) και τα υπόλοιπα εσείς. Η γνώμη μου είναι να ξεκαθαρίσεις με τον άντρα σου ότι αυτή τη στιγμή προτεραιότητα έχει η δική σας η οικογένεια. Έχετε παιδί, υποχρεώσεις... Ας στριμωχτούν κι αυτοί για την αποπληρωμή του δανείου. Άλλα παιδιά έχουν; Αν ναι, ας ζητήσουν κι από 'κει βοήθεια. Τώρα, αν είναι σε πραγματικά απελπιστική οικονομική κατάσταση... Λύση δεν υπάρχει. Τουλάχιστον, όμως πάρτε τα μέτρα σας ώστε να μην αυξηθεί το οφειλούμενο ποσό... Σχετικά με το "ευχαριστώ" που δεν ακούς... Καταλαβαίνω το παραπονό σου αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Εδώ αυτοί δεν στεναχωριούνται για το παιδί τους που το έχουν φέρει σε τόσο δύσκολη θέση... Δεν αξίζει να στεναχωριέσαι γι΄αυτό, πραγματικά.
  9. Μyangel, στη δική μου περίπτωση το μωρό άρχισε να τους δέχεται σιγά-σιγά καλύτερα. Κάθε φορά και καλύτερα, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι τους βλέπει και τρελλαίνεται από τη χαρά του, όπως γίνεται με τον υπόλοιπο κόσμο. Λίγο-πολύ αυτά τα προβλήματα που αναφέρεις παραπάνω τα αντιμετωπίζω κι εγώ. Γι΄αυτό τα έχω φέρει έτσι τα πράγματα ώστε τα πεθερικά μου δεν κρατάνε καθόλου το παιδί. Το κρατάμε εναλλάξ με τον άντρα μου, αν και δεν ξέρω για πόσο μπορεί να συνεχιστεί αυτό μιας και το παιδί μεγαλώνει, οι απαιτήσεις του μεγαλώνουν κι εμείς έχουμε αρχίσει να... κλατάρουμε από την κούραση. Τουλάχιστον όμως είμαστε ήρεμοι και χωρίς προβλήματα και καυγάδες που σίγουρα θα υπήρχαν αν το παιδί το φύλαγαν οι παππούδες του που σίγουρα θα έκαναν... τα δικά τους, μη λαμβάνοντας καθόλου εμάς υπόψη τους. Νομίζω ότι πρέπει να προσπαθήσεις με διακριτικότητα να συζητήσεις το πρόβλημα με τον άντρα σου... να δείτε μαζί τί θα κάνετε.
  10. Μετά από μήνες.. τώρα είδα αυτά τα ποστ. Όταν λες για παράδειγμα συγγνώμη, αλλά ούτε συμβουλή δίνεις, ούτε λες την άποψη σου. Λες ότι είναι δεδομένο. Ότι το μωρό το δικό μου (που άρχισε να στηρίζει το κεφάλι του πριν κλείσει μήνα) και τα μωρά άλλων κοριτσιών στο φόρουμ που έχω διαβάσει ότι το στήριζαν ακόμα νωρίτερα, έχουν πρόβλημα. Επίσης ότι οι παιδίατροί μας δεν είναι σοβαροί. Ε, λοιπόν δεν είναι έτσι, τι να κάνουμε. Δεν μπορείς να πανικοβάλλεις κατ' αυτόν τον τρόπο νέες μητέρες. Μπορείς να λες "έχω ακούσει ότι δεν είναι και καλό, μήπως να ρώταγες το γιατρό σου;" Κάθε περίπτωση παιδιού είναι διαφορετική, γι΄αυτό τα πάμε στον παιδίατρο. Αλλιώς θα κάναμε μόνοι μας διαγνώσεις μέσω ίντερνετ. Επίσης λες ότι οι γαιτροί δεν έχουν πάντα δίκιο. Οκ, ένας γιατρός μπορεί να μην έχει δίκιο, για σιγουριά πας να ρωτήσεις κι έναν άλλον. Σε καμία περίπτωση όμως δεν πιστεύω ότι πρέπει να κάνεις ότι σου λένε σ' ένα φόρουμ, άνθρωποι που όχι μόνο δεν έχουν εξετάσει το παιδί αλλά δεν είναι καν γιατροί! Ούτε να βάζεις το παιδί να κάνει κάποιες ασκήσεις που σου έχει πει κάποιος στο φόρουμ χωρίς να έχεις πάρει το οκ του γιατρού. Δεν καταλαβαίνω καθόλου την ερώτηση. Απ΄ότι μου έχει πει η μητέρα μου, ήμουν καθιστή στο πάτωμα και έπαιζα με τα παιχνίδια μου. Κάποια στιγμή γύρισε να με δει και εγώ είχα σηκωθεί, στηριζόμενη κάπου (σε κάποιο έπιπλο ίσως, δεν θυμάμαι τί μου είχε πει.) Άρχισε να μου κάνει με τα χέρια της "έλα, έλα" και έτσι έκανα τα πρώτα μου βήματα. Χωρίς πριν να έχω μπουσουλήσει καθόλου. Μήπως, για σιγουριά να το έβλεπε το παιδάκι κι ένας ειδικός για την ψυχοκινητική ανάπτυξη των παιδιών;
  11. Maria-P

    ελεος!

    Εγώ θήλασα για πολύ μικρό χρονικό διάστημα (μπαίνω στο τόπικ "θηλασμός" από... περιέργεια και κυρίως για να είμαι ενημερωμένη στο επόμενο παιδί όταν προκύψει!). Πραγματικά γίνομαι έξαλλη με μανάδες και πεθερές που "ξέρουν" τα πάντα. Όταν ήμουν στο μαίευτήριο και οι θηλές μου είχαν πληγωθεί σε απίστευτο βαθμό (μου ερχόταν να ουρλιάξω από τους πόνους όταν θήλαζα) είχα από τη μια τη μητέρα μου να μου λέει με ύφος "γκεσταπίτισας" "δεν πειράζει που το μωρό δεν πιάνει σωστά τη θηλή και σε πονάει εσύ ΠΡΕΠΕΙ να συνεχίσεις να θηλάζεις, μην το βγάζεις καθόλου από το στήθος" και από την άλλη την πεθερά "πονάς επειδή το γάλα σου είναι λίγο και δεν του φτάνει, δώσε ξένο γάλα, μην το ταλαιπωρείς το καημένο το μωρό". Σύμφωνα με τη μια ταλαιπωρούσα το μωρό επειδή προσπαθούσα να το τοποθετήσω σωστά στο στήθος για να μην πονάω, σύμφωνα με την άλλη ταλαιπωρούσα το μωρό θηλάζοντάς το. Ήταν και οι μαίες στον κόσμο τους... Και πολύ γρήγορα αποθήλασα. Δεν αμφιβάλλω ότι μαμάδες και πεθερές έχουν τις καλύτερες προθέσεις αλλά γιατί πρέπει σώνει και καλά να τα ξέρουν όλα και να επιμένουν κιόλας; Έλεος πια, για το δικό μας παιδί η ευθύνη είναι αποκλειστικά δική μας, για ποιό λόγο πρέπει να ακούμε από τον καθένα το μακρύ και το κοντό του;
  12. Εμένα πραγματικά δεν με απασχολεί καθόλου τί ακούει ο καθένας, με τι διασκεδάζει, με τι χορεύει κτλ. Είναι θέμα γούστου, κουλτούρας... είναι τέλοσπαντων κατά τη γνώμη μου κάτι το υποκειμενικό. Δεν κρίνω κανέναν. Το να ξέρουμε όμως το τί είναι παράδοση και τί όχι... Ε. αυτό το θεωρώ υποχρέωση όλων μας. Ας ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα, όπως για παράδειγμα ότι ο Γιαννούλης δεν τραγουδάει νησιώτικα αλλά ένα άλλο είδος ("σκυλονησιώτικα" τα λέω εγώ). Τι θυμήθηκα τώρα... Μια συμμαθήτρια μου στο σχολείο ήταν φαν τραγουδιστών τύπου Βανδή, Θώδη κτλ. Σε μια συζήτηση λοιπόν, το φέρνει η κουβέντα και αρχίζει να λέει το τί αξιόλογος τραγουδιστής είναι ο Σφακιανάκης και, και και... Εγώ απλά είπα πώς δεν μ΄αρέσει, για την ακρίβεια πώς δεν μπορώ καν να τον ακούσω. "Μα τι είναι αυτά που λες"μου απαντά. "Τις προάλλες που ήμασταν σπίτι σου είχες βάλει μια κασέττα και άκουσα ένα τραγούδι του Σφακιανάκη μόνο που το έλεγε άλλος". Τελικά κατάλαβα ότι αναφέροταν στην "Μπαλάντα του κυρ-Μεντιου" του Ξυλούρη!!!! Και αυτή να επιμένει ότι δεν ξέρω τι μου γίνεται και ότι το τραγούδι είναι του Σφακιανάκη!!!! Δεν έχω πρόβλημα που άκουγε Σφακιανάκη, δικαίωμά της, έτσι διασκέδαζε. Την ασχετοσύνη όμως δεν την αντέχω ειλικρινά. Και μετά την ατάκα "αυτόν τον Ξυλούρη δεν τον ξέρω, αλλά τη φωνή του Σφακιανάκη δεν τη φτάνει", δεν συνέχισα τη συζήτηση γιατί αδυνατούσα. Από τη σύγχυση, ούτε να απαντήσω δεν μπορούσα. Μπορεί να ακούγεται αστείο αλλά και μόνο που το σκέφτομαι... τρέμω από τα νεύρα μου.
  13. Κι εγώ ακριβώς τα ίδια έκανα. Τα εσώρουχα μιας χρήσης (όχι με διχτάκι) και οι τεράστιες σερβιέτες πραγματικά με έσωσαν τις πρώτες μέρες που είχα απίστευτα μεγάλη ροή. Και στο σπίτι για λίγες μέρες συνέχισα έτσι... Τα λόχεια κράτησαν 38 μέρες!
  14. Maria-P

    Ωτίτιδα

    Εγώ προσέχω στο μπανάκι να μην του πέφτει νερό στα αυτιά του. Η παιδίατρος μου είχε πει όταν του ξεβγάζω το κεφαλι, με το χέρι μου να κλείνω τα αυτάκια του. Μετά τα καθαρίζω προσεκτικά με μια βρεγμένη πετσέτα. Περαστικά στον Ωρίωνα!
  15. Συμφωνώ απόλυτα με τη xrysalis... Επίσης εγώ έχω και ένα ηλίθιο και παράλογο "κόλλημα" με τη νάρκωση. Ανέκαθεν φοβόμουν μήπως χρειαστεί να κάνω κάποια επέμβαση μόνο και μόνο γι΄αυτό το λόγο... Αντιθέτως τους πόνους ποτέ δεν τους φοβήθηκα. Πόνοι μισής ώρας είναι (εννοώ οι πολύ έντονοι πόνοι) και μετά περνάνε...
  16. Maria-P

    εμβολια και προβληματισμοι

    Όχι, δεν είναι όλα υποχρεωτικά. (για παράδειγμα το εμβόλιο για τον ροταϊό δεν είναι υποχρεωτικό). Το υπουργείο Υγείας (για την ακρίβεια η Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών η οποία αποτελείται από επιστήμονες) θεωρεί ότι κάποια εμβόλια είναι υποχρεωτικά. Γι΄αυτό τον λόγο τα έχει εντάξει στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών. Στην ιστοσελίδα του υπουργείου Υγείας μπορείς να δεις ποιά είναι τα υποχρεωτικά εμβόλια ή να ρωτήσεις αργότερα τον παιδίατρο. http://www.mohaw.gr/gr/thefuture/anakoinoseis Δημόσια όλοι οι υπουργοί Υγείας λένε και ξαναλένε ότι τα εμβόλια αυτά είναι υποχρεωτικά. (Αν δεν κάνω λάθος ο daddycool είχε παραθέσει πιο πάνω ένα απόσπασμα ομιλίας του Αβραμόπουλου που έλεγε αυτό ακριβώς). Το ότι είναι 100% ασφαλή δεν θα το πει κανείς όχι μόνο για τα εμβόλια αλλά ούτε και για... την ασπιρίνη. Όλα τα σκευάσματα έχουν πιθανές παρενέργειες. Από εκεί και πέρα, βάζεις κάτω τις πιθανότητες. Και όπως είπε παραπάνω και η Sun (αλλά και όποιος παιδίατρος κι αν ρωτήσεις): Και για τις συνέπειες των επιδημιών, ο daddycool στη σελίδα 3 έχει παραθέσει ένα κατεβατό με αριθμούς...