Πειράζει που θέλω ολική νάρκωση;

[nikol1981]

το ότι η ολική περνάει στο μωρό σημαίνει το εξής:

όταν σε κοιμήσουν ο γιατρός θα κάνει αγώνα δρόμου για να φτάσει το μωρό πριν το φτάσει η νάρκωση...

το γεγονός ότι έχεις κάνει άλλα τρία χειρουργεία σημαίνει ότι πιθανότατα θα έχεις κάνει συμφήσεις... οι συμφήσεις καθυστερούν τη δουλειά του χειρουργού ο οποίος λογικά θα αργίσει να φτάσει στο μωρό

αν το μωρό ξυπνήσει "ναρκωμένο" ίσως να χρειαστεί ανάνηψη με οξυγόνο και αμπού...

 

τώρα μια άλλη πολύ σοβαρή επιπλοκή της γενικής νάρκωσης, είναι ο θάνατος (σε εξαιρετικά μικρά ποσοστά βέβαια) της μητέρας, (ενώ στην επισκληρίδιο δεν υπάρχει αυτή η πιθανότητα), θάνατος της μητέρας μπορεί να γίνει: 1) αν για κάποιο λόγο κατά τη νάρκωση γίνει ανακοπή καρδιάς και 2) αν δεν γίνει σωστά η διασωλήνωση της μητέρας λόγω οιδημάτων που υπάρχουν στο λάρυγγα κατά την κύηση

 

 

ένα άλλο πρόβλημα είναι ότι μόλις ξυπνήσεις από το χειρουργείο θα είσαι γεμάτη με φλέγματα (λόγω της διασωλήνωσης) τα οποία για να αποβάλεις, και να μην πνίγεσαι, πρέπει να βήχεις, ο βήχας όπως καταλαβαίνεις σε φρεσκοχειρουργιμένο είναι εξαιρετικά επώδυνος

 

αν φοβάσαι να είσαι ξύπνια κατά την καισαρική, ζήτα να σου κάνουν ισχυρή μέθη

 

:mad::mad:

[livinath]

Γέννησα με καισαρική και ολική λόγω του ότι ήμουν αδιάγνωστη σε σχέση με μια πιθανή αιμορραγική προδιάθεση που ίσως να είχα και διάφορές άλλες μλκσ που τελικά αποδείχτηκαν μπαρούφες αλλά με τα μέχρι τότε δεδομένα οι γιατροί (αναισθησιολόγος-αιματολόγος) δεν αναλάμβαναν να γεννήσω ούτε φυσιολογικά ούτε με επισκληρίδιο... Τεσπα... Άλλο πακέτο αυτό... Αφού λοιπόν προσπάθησα να συμβιβαστώ με το ότι δεν θα έβλεπα την κόρη μου παρά μετά από 24 ώρες αφού θα την κρατούσαν και για παρακολούθηση μια και είχα διαβήτη (θυμάμαι τον εαυτό μου να κλαίω και ο άντρας μου να προσπαθεί να με παρηγορήσει λέγοντας μου ότι το το βασικό είναι να είμαι ασφαλής εγώ και το μωρό κοκ.... σκ@τ@) Τεσπα... Δεν θέλω να σε τρομάξω αλλά θα θα είμαι απόλυτα ειληκρινής μαζί σου και θα σου πω το εξής, μια και έχει τύχει να κάνω κι εγώ χειρουργεία με ολική αλλά όχι τέτοια. Όταν ξύπνησα στην ανάνηψη η πρώτη μου ερώτηση στην μαία που μου μιλούσε για να συνέλθω δεν ήταν "πως είναι το μωρό μου;" όπως βλέπουμε στις ταινίες.... Όχι... Η ερώτηση μου ήταν "Δεν τελείωσαν ακόμα;" και στην απορία της μαίας επανέλαβα "Δεν τελείωσαν; Με ράβουν ακόμα;" η μαία με διαβεβαίωσε ότι είχαν τελείωσει φυσικά κοκ. Δεν θυμάμαι ποτέ ξανά να έχω παρακαλέσει τόσο πολύ να μου κάνουν ένεση παυσίπονη. Στο τέλος έβριζα... Αφού δεν με πετάξαν έξω...! Μετά την παυσίπονη ηρέμησα κάπως και επειδή είχα τη ζάλη από την νάρκωση μπορώ να πω ότι το πρώτο 24ωρο πέρασε αρκετά γρήγορα, πράγμα που το ήθελα γιατί δεν θα το άντεχα να μετράω τις ώρες μέχρι να δω τη μικρή μου... Τις στιγμές ή τις ώρες από τη στιγμή που ξύπνησα στην ανάνηψη μέχρι να με πιάσει η παυσίπονη δεν θέλω ούτε να τις θυμάμαι. Από κει και πέρα η "ταλαιπωρία" είναι ίδια για όλες, είτε γέννησαν με ολική είτε με επισκληρίδιο. Πάντως, από την δική μου πείρα θα σου πω ότι πιο πολύ με πείραξε που δεν είδα το μωρό μου, που δεν έζησα ούτε λεπτό από τη γέννηση της, παρά ο πόνος κι ας ήταν αφόρητος για μένα...

[taz18]

καταρχην το οτι μιλαμε για γεννα και σε καποιο ποστ αναφερεται η λεξη θανατος το θεωρω απαραδεκτο. παμε παρακατω

 

κοπελια ειναι δικαιωμα σου να επιλεξεις οτι θελεις, εφ οσον εχεις μιλησει με τον γιατρο σου κα ισου εχει εξηγησει τι γινεται στις δυο περιπτωσεις.

 

συναισθηματικα θα σου πω κι εγω οτι σου ειπαν και τα κοριτσια που εχουν κανει καισαρικη. ακομη και δεμενη στο κρεβατι του χειρουργειου, εγω ετσι ημουν, ζεις μοναδικες στιγμες που αργοτερα μπορει να μετανιωσεις που τις εχασες. τωρα οι ορμονες σου ειναι φουλ και τα βλεπεις λιγο πιο τραγικα τα πραγματα απο οτι ειναι

 

τι ειναι η καισαρικη με επισκληρηδιο? πας, σου κανουν την προετοιμασια ξυρισμα κλισμα κλπ, σου φορανε την ρομπιτσα σου, σε βαζουν σε ενα δωματιο να ακους την καρδουλα του μωρου σου και ξερεις οτι σε λιγη ωρα θα το δεις για πρωτη φορα. αρχιζει και σε πιανει μια ευχαριστη ενταση και ανυπομονησια. ερχεται ο αναισθησιολογος, σου βαζει την ναρκωση και περιμενουν να σε πιασει ρωτωντας αν νιωθεις τα ποδια σου.

μολις εισαι ετοιμη σε πανε στο χειρουργειο, ερχεται ο γιατρος σου, μπαινει και το παραβαν μπροστα και σε δεκα λεπτα ακους το μωρο σου που κλαιει. σου το φερνουν για λιγο να το δεις και μολις στο ετοιμασουν - καθαρισουν στο ξαναφερνουν.

μετα το παιρνουν να το δουν και οι συγγενεις και το πανε στο δωματιο.

 

εσυ στο μεταξυ μετα απο τοση ενταση σου υπογραφω οτι θα ριξεις και εναν ξεγυρισμενο υπνο :lol:

 

τι λες? δεν αξιζει να το ζησεις?

[Diamonds]

Θα συμφωνησω με τα κοριτσια που λενε οχι για τη ναρκωση, για τον απλο λογο οτι: εγω γεννησα με επισκληριδιο και καισαρικη, ενω δεν ηθελα με τπτ την καισαρικη και εκλαιγα με λιγμους καθ'ολη τη διαρκεια, την εικονα του γιου μου που βγηκε απο μεσα μου την θυμαμαι ακομα λες και ηταν χθες, και δεν την αλλαζω με τπτ.

Με το καλο το μωρακι σου!!

[malecon]

την εικονα του γιου μου που βγηκε απο μεσα μου την θυμαμαι ακομα λες και ηταν χθες

Εγώ πάλι την θυμάμαι πολύυυυυυυ αμυδρά (χρυσόψαρο κανονικό) :D:D:D:D:D

[lop]

elisaki μου συνέβησαν ακριβώς τα ίδια. 1η καισαρική με ολική γιατί ήταν σφηνωμένος στην λεκάνη μου, με ισχιακή προβολή, και 2η γιατί είχε προηγηθεί η πρώτη. Καλή μου τους ίδιους φόβους με σένα είχα: αν θα με πιάσει η επισκληρίδιος, αν θα μου δώσουν το δικό μου μωράκι και κυρίως θυμάμαι την επιμονή του γιατρού μου για επισκληρίδιο. Σε σημείο που του μίλησα έντονα να σταματήσει την πίεση γιατί ένιωθα πολύ άσχημα και πιεσμένη λίγο πριν μπω χειρουργείο. Και όλα πήγαν καλά (με ολική), και το μωρό ζωηρότατο (τι ναρκωμένο;...). Και ο πόνος φαντάζομαι είτε με ολική είτε χωρίς είναι ο ίδιος. Α και ούτε φλέμματα είχα όπως γράψαν πρίν.

[ΜΑΡΙΑΛ 2]

για να μπορέσει κάποιος άνθρωπος να πάρει αποφάσεις για την θεραπεία του θα πρέπει να γνωρίζει ΟΛΟΥΣ τους κινδύνους (μεγάλους - μικρούς - πολύ μικρους)

η κοπέλα ήταν παραπληροφορημένη και δεν γνώριζε καν τι σημαίνει να περάσει η γενική νάρκωση στο μωρό σου

Διάβασα επίσης ότι το μωρό στην ολική παίρνει νάρκωση. Τόσα χρόνια που οι καισαρικές γίνονταν με ολική έπαθε κανένα παιδί τίποτα;

και τα οφέλη της επισκληριίου σαφώς δεν είναι αυτά, αλλά οι κατά πολύ μειωμένοι κύνδινοι για μητέρα και παιδί

Για παράδειγμα λένε πως ζεις την εμπειρία της γέννας και πως βλέπεις εκείνη τη στιγμή το μωρό σου. Όταν ένας τοκετός δεν είναι φυσιολογικός ουσιαστικά ζεις το χειρουργείο και τα αίματα έτσι δεν είναι; Και στην τελική άμα δεν το δω το παιδί εκείνη την ώρα και το δώ μετά από δυο ώρες θα αλλάξει κάτι, θα μου το πάρουν ή δεν θα είμαι καλή μάνα; Μετά διαβάζω ότι οι μετεγχειρητικοί πόνοι μετά την ολική νάρκωση είναι πιο δυνατοί.

είμαι νοσηλεύτρια και ο ρόλος μου είναι μεταξύ άλλων η προαγωγή της αυτονομίας του αρρώστου (ο όρος σημαίνει να δίνουμε στον άρρωστο τη δυνατότητα να αποφασίζει για τη θεραπεία του, αφου τον ενημερώσουμε υπεύθυνα για τις επιλογές του)

και η υπεύθυνη θέση δεν θα ήταν όλα καλά κούκλα μου κάνε γενική... αυτή θα ήταν η πελατιακή σχέση...

[malecon]

Άλλο είναι να ενημερώνεις για τους κινδύνους μιας επέμβασης και άλλο να τους παρουσιάζεις σαν σχεδόν βέβαια ενδεχόμενα. Δηλ αναφέρεις το 1 άσχημο γεγονός και όχι τα 9999 ή και περισσότερα που όλα πήγαν ok. (δεν χρησιμοποιώ το 2ο πρόσωπο για να απευθυνθώ προσωπικά σε εσένα marial, μιλάω γενικά). Το γεγονός ότι η κοπέλα νιώθει πιο ήρεμη με την ολική νάρκωση δεν το λαμβάνει κανένας γιατρός υπ'όψη?

[Maggie]

όταν έκανα μαθήματα ψυχοσωματικής προετοιμασίας στο Αττικό μας τόνισαν ότι προτιμάν την επισκληρίδιο από την ολική νάρκωση γιατί έχει λιγότερους κινδύνους για την μητέρα και το παιδί. Ποτέ δεν μπορεί κάποιος να ξέρει πώς θα αντιδράσει ένας οργανισμός μετά από ολική νάρκωση. Αυτή ήταν η θέση μιας πανεπιστημιακής κλινικής

εντιτ: στο Αττικό κάνουν ολική νάρκωση μόνο αν το ζητήσει η μητέρα, γιατί στο τέλος αυτή έχει το δικαίωμα να επιλέξει τι θεωρεί καλυτερο

[ΜΑΡΙΑΛ 2]

τώρα μια άλλη πολύ σοβαρή επιπλοκή της γενικής νάρκωσης, είναι ο θάνατος (σε εξαιρετικά μικρά ποσοστά βέβαια) της μητέρας

δηλαδή έτσι γραμένο σου φένεται ότι είναι σαν σχεδόν βέβαιο;;

όσο για τα υπόλοιπα: ναρκωμένο μωρό, φλέγματα είναι όντως πολύ συχνό φαινόμενο...

[malecon]

δηλαδή έτσι γραμένο σου φένεται ότι είναι σαν σχεδόν βέβαιο;;

όσο για τα υπόλοιπα: ναρκωμένο μωρό, φλέγματα είναι όντως πολύ συχνό φαινόμενο...

Τώρα μου φαίνεται μια χαρα Αλήθεια το ενδεχόμενο του θανάτου (φτου φτου) δεν ισχύει σε κάθε επέμβαση που γίνεται με ολική νάρκωση? Βέβαια θα μου πεις εκεί δεν έχεις ίσως την εναλλακτική της επισκληριδιου.

Κοίτα πιστεύω πως η επισκληρίδιος είναι σαφώς προτιμότερη από την ολική νάρκωση (ολική νάρκωση = ο χειρότερος εφιάλτης μου). Όμως δεν πρέπει και ο ασθενής να νιώθει καλά και ήρεμα?

[G.STONE]

Δυστυχώς και εγώ εχω γράψει για την πολύ άσχημη εμπειρία που είχα από την επισκληρίδιο. Ωστόσο εγώ θα σου έλεγα καλύτερα να το συζητήσεις με τον γιατρό σου και αυτός θα σε βοηθήσει να αποφασίσεις. Τώρα όλες εμείς έχουμε ζήσει διαφορετικά την εμπειρία της ολικής και της επισκληριδίου.

 

Αν ρωτούσες εμένα εγώ θα σου έλεγα ότι και στο επόμενο παιδι θα γεννούσα πάλι με ολική μετα από όλα αυτά που πέρασα. Να σου πώ όμως ότι ξεκίνησα με την προοπτική να γεννήσω με επισκληρίδιο. Την ολική δεν την είχαμε συζητήσει με τον γιατρό μου. Δυστυχώς όμως τις επιπλοκές που προέκυψαν δεν μπορείς να τις προβλέψεις σε καμία από τις 2 αναισθησίες.

 

Μην τρομοκρατείσαι με ότι διαβάζεις εδώ. Σου ξαναλέω με τον γιατρό σου μίλα.

 

Με το καλό!

[teddy-tedi]

γεια σας κοριτσια!!!

εγω γεννησα με καισαρικη και ολικη και ημουν μια χαρα...οταν ξυπνησα σηκωθηκα αμεσως με το που μου περασε η ζαλη και δεν εβηχα!!πονουσα και μου εδωσαν παυσιπονο και γενικα καθε μερα εδιναν μαζι με αντιφλεγμονωδες αλλα το παυσιπονο μετα την πρωτη μερα δεν το πηρα καθολου!!πιστευω οτι για τον καθε ανθρωπο ο πονος δεν ειναι ο ιδιος ειναι υποκειμενικος!!!η γρηγορη αναρρωση μου ισος ηταν λογο της ηλικιας μου η το οτι ειχα πισμωσει!!!ομως δυο κοριτσια που ηταν μαζι ειχαν επιπλοκες λογο της ολικης,της μιας δεν δουλευαν οι πνευμονες οταν την φεραν πανω τη δευτερη μερα εγω σουλατσαριζα γυρω γυρω!!!απο αλλη εμπειρια η θεια του καλου μου εκανε καισαρικη με επισκληριδιο και σταματησε η επιδραση στα μισα του χειρουργειου,παλι καλα που μας κραταν δεμενες!!ενα χειρουργειο ειναι παντα ενα χειρουργειο απο εκει και περα αμα εμπιστευεσαι το γιατρο σου και ειναι καλος μην φοβασε τιποτα!!!γνωμη μου ειναι επισκληριδιος να δεις το μωρακι σου πρωτη φορα να ακουσεις το κλαμα του,να του δωσεις το πρωτο φιλακι!!!ειναι πραγματα που εγω δεν τα εζησα λογο ολικης,ο γιατρος δεν εμπιστευοταν τον αναισθησιολογο για επισκληριδιο!!!!βεβαια αν εσυ νιωθεις οτι θα ανεβει η πιεση και θα φοβηθεις τοτε καλητερα μην επιχειρισεις επισκληριδιο αν και δεν ειναι τιποτα και ουτε που βλεπεις..το μεγαλο συν της επισκληριδιου ειναι οτι την πρωτη μερα δεν θα πονας!!!με την ολικη πονας αμεσως μολις ξυπνησεις και πριζεσαι σαν μπαλονι!!

[mamatopolina]

Να παραθέσω και εγώ την εμπειρία μου από τις δύο προηγούμενες καισαρικές με ολική νάρκωση. Στην πρώτη μου γέννα το τελευταίο πράγμα που θυμάμαι είναι το ρολόι στο χειρουργείο που έδειχνε 11,40 το πρωί και το πρώτο αφότου ξύπνησα στην ανάνηψη οι φωνές των νοσηλευτριών ¨ΞΥΠΝΗΣΕΕΕΕΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ¨ και η ώρα ήταν 17,30( ούτε ελέφαντα να χειρουργούσαν!!!!!!) προσπάθησα να μιλήσω κάτι στην τραχεία με εμπόδιζε. Το βράδυ ανέβασα πυρετό (39, ο οποίος συνεχίστηκε για όλες τις ημέρες που νοσηλεύτηκα και ο οποίος εμφανιζόνταν κάθε μεσημέρι γύρω στις 11,30.Την τρίτη ημέρα πρίστηκα (σαν το πασχαλινό αρνί ένα πράγμα) με αποτέλεσμα να βγώ από το μαιευτήριο με +5 κιλά τα οποία ευτυχώς έφυγαν στο δεκαήμερο. Το μόνο παρήγορο της υπόθεσης είναι ότι το μωρό δεν επηρεάστηκε από την όλη κατάσταση με μοναδική εξαίρεση ότι λόγο του πυρετού δεν το θήλασα.

Στην δεύτερη γέννα λοιπόν πήγα γνωρίζοντας το πρόβλημα μου με την ολική και ο αναισθησιολόγος μου έκανε λιγότερη δόση με αποτέλεσμα να ξυπνήσω μόλις είχαν τελειώσει και μάλιστα τους άκουσα που έψαχναν μία βελόνα και χαρακτηριστηκά το γιατρούλη μου να λέει ¨βρείτε τη βελόνα αλλιώς κατεβάστε την για ακτινογραφία¨(ευτυχώς βρέθηκε) δεν είχα τα προβλήματα της πρώτης αναισθησίας ΑΛΛΑ το μωρό νοσηλεύθηκε για 3 μέρες στη ΜΕΝΝ γιατί μόλις το έβγαλε ο γιατρός έκανε παύση αναπνοής από τη νάρκωση (που να είχε βάλει και κανονική δόση ο αναισθησιολόγος). Ακόμη και τώρα που ο μικρός είναι δύο ετών ταλαιπωρούμαστε με βροχιολίτιδες, πνευμονίες κτλ.....

Δεν θα σου πω για μετεγχειριτικούς πόνους γιατί πιστεύω ότι ο κάθε άνθρωπος αισθάνεται διαφορετικά τον πόνο.

Τον Ιούνιο πάντως με το καλό που θα κάνω την τρίτη καισαρική αν όχι επισκληρίδιο (λόγο του ότι γεννάω στο Έλενα) σίγουρα θα κάνω ραχιαία.

Πάντως ότι και να σου λέμε εμείς η απόφαση είναι καθαρά δική σου σε συνενόηση με το γιατρό σου.

Ότι και να επιλέξεις με το καλό να δεχθείς το μωράκι σου.

[livinath]

Παρντόν... Αυτό με τα φλέματα το είχα κι εγώ.... Μα να θες να βήξεις και να πνίγεσαι και να το σκέφτεσαι...!!

[maria ampelokipi]

Και εγώ γέννησα με ολική νάρκωση και καισαρική. Φυσικά εμπιστευόμουν τον γιατρό μου και δεν εξέφερα κάποια άποψη, η νάρκωση ήταν πολύ καλή και ξύπνησα μια χαρά χωρίς ζαλάδες και είχα πλήρη αντίληψη πού ήμουν και τι είχε γίνει. (σε προηγούμενη εγχείριση σκωληκοειδίτιδας είχα πολύ περισσότερες παρενέργειες από την νάρκωση).

Επίσης η νάρκωση διήρκεσε μισή ωρίτσα μόνο, μπήκα στο χειρουργείο 10.20 και στις 11.00 είχα ξυπνήσει (είχε ρολόι τοίχου μέσα στο χειρουργείο, γιαυτό το ξέρω). Φλέματα και τέτοια δεν είχα, την ώρα που ξυπνούσα μου έβγαζαν το σωλήνα από το λαιμό και μόνο αυτό λίγο με ενόχλησε.

Δεν θα σου πω ούτε ότι με πείραξε που δεν είδα κατευθείαν το μωρό (μου το έφεραν μετά από μια ώρα στο δωμάτιο και μετά ήμασταν αχώριστοι, θήλασα κανονικά και δεν είχα θέμα), ούτε οι πόνοι που με ταλαιπώρησαν μόλις ξύπνησα (ένιωθα σφαγμένη, όμως ο πόνος είναι υποκειμενικός).

Αυτό που με χάλασε πάρα πολύ ήταν το πρήξιμο όμως! Για δυο μέρες δεν μπορούσα να λυγίσω το πόδι μου από το πρήξιμο, πονούσε το δέρμα μου και είχα γίνει και εγώ σαν μπαλόνι, αυτό ήταν το πιο ενοχλητικό κομμάτι και από πρακτική άποψη και από αισθητική αν θέλεις (όσοι δεν με είχαν δει πριν γεννήσω νόμιζαν ότι θα είχα βάλει καμιά τριανταριά κιλά). Αλλά και πάλι μετά από τρεις μερούλες ήμουν μια χαρά.

Σου εύχομαι ό,τι αποφασίσεις να γίνει με τον καλύτερο τρόπο και με το καλό ένα υγιές μωρό.

[mazitafagate]

Διάβασα με πολύ προσοχή όσα γράψατε και σας ευχαριστώ και για τις πληροφορίες και για τις ευχές.Δεν έχω πρόβλημα με όσα παρέθεσε η Μαριάλ γνωρίζω ότι υπάρχει ποσοστό θνησιμότητας στην ολική όπως και ποσοστό παράλυσης στην επισκληρίδιο κι ότι γενικά όλα έχουν τα ρίσκα τους (στο μόνο που διαφωνώ είναι ως προς τις συμφήσεις καθώς τα χειρουργεία που είχα κάνει πριν 20 χρόνια με ολική ήταν τα δύο σοβαρά και τα άλλα δύο ελαφριά και πάει πάρα πολύς καιρός δεν τίθεται θέμα).Με κατατοπίσατε πλήρως και κατάλαβα πως τελικά για τον καθένα κάθε εμπειρία είναι διαφορετική ανάλογα με τον οργανισμό και κυρίως με τον αναισθησιολόγο και ότι δεν υπάρχει κανόνας.Το μόνο που δεν έχω ακούσει ποτέ από όλες τις εμπειρίες που είχαν γνωστοί και φίλοι ήταν ναρκωμένα μωρά από ολική και στα άρθρα που έψαξα σε έγκριτα ιατρικά σάιτ δεν ανέφεραν πουθενά κάτι τέτοιο ως παρενέργεια.

Το δικό μου θέμα είναι καθαρά ψυχολογικό.Είμαι πάρα πολύ ευαίσθητη στον πόνο και φοβιτσιάρα.Με την πιεσή μου δεν είχα ούτε έχω πρόβλημα είναι φυσιολογικότατη αλλά ότι θα τρέμω σαν το ψάρι θα τρέμω ξέρω τον εαυτό μου.Και ακριβώς επειδή τον ξέρω δεν θέλω ο πανικός μου, να δημιουργήσει πρόβλημα στον τοκετό και κατά συνέπεια στο μωρό.Δεν με νοιάζει αν δεν δω το μωρό στις 09.00 και το δω στις 10.45 ή ποιός θα το δεί πρώτος.Με νοιάζει η ψυχολογία μου που αν είναι κακή θεωρώ ότι είναι και η χειρότερη παρενέργεια από όλες.Μερικές απορίες μόνο έχω.Διάβασα μια κοπέλα εδώ που έγραφε ότι ακουγε κοπέλες που είχαν κάνει ολική να ουρλιάζουν από τους πόνους βγαίνοντας απο το χειρουργείο.Γιατί δεν σου δίνουν παυσίπονα; Βγαίνεις απο το χειρουργείο και σε αφήνουν στο έλεος; Και κάτι άλλο, στην καισαρική σου σπάνε τα νερά και σου κάνουν κλίσμα;

[MarcoPolo]

Εγω ημουν η κοπελα που εγραψα οτι στην ανανηψη διπλα μου ηταν δυο κοπελες απο ολικη και πραγματικα σπαραζαν απο τον πονο αλλα κυριως ηταν σε κατασταση σοκ. Δεν ξερω γιατι συνεβαινε αυτο οποτε μην σε παρω στο λαιμο μου. Απλα ακουγοντας τα ουρλιαχτα τρομαξα και σοκαριστηκα και μια μαια που ηταν διπλα μου μου ειπε οτι οι κοπελες αυτες ηταν απο ολικη ναρκωση γιαυτο ηταν σε αυτη την κατασταση.

 

Μπορει να ηταν τυχαιο, εγω ημουν εξαντλημενη μετα την καισαρικη αλλα δεν πονουσα, αρχισα να ποναω την αλλη ημερα το μεσημερι που μου βγαλαν την επισκληριδιο. Αλλα πονουσα με τις κινησεις οχι συνεχεια.

 

Κλισμα σου κανουν κανονικα πριν την καισαρικη και τα νερα ουσιαστικα βγαινουν οταν ανοιγουν την κοιλια.

[PEPI1979]

kai εγώ με ολική γένησα . Το μόνο που συγκινηθηκα όταν ξύπνησα και δεν είχα δει ακόμα το μωρό . Την πρώτη μέρα δεν πόναγα καθόλου και σιγά σιγά απόκτησα επαφή με τους γύρω . Εντάξει πρηστικα πολύ από τον ορό τις επόμενες μέρες αλλά τώρα μου φαίνεται όλα καλά . Απλά δν μπορούσα εύκολα να σηκωθω ...αυτό θα το έχουν όλοι ... τραβαει η τομή

[teddy-tedi]

και ξυρισμα και κλισμα κανουν στην καισαρικη ειναι στανταρ!!!!!!

[mazitafagate]

marcopolo σορρυ που δεν ανεφερα το ονομα σου αλλα δεν θυμόμουν ποιος το είπε και το παραδεχομαι βαριόμουν να ψάξω

Απο οσα λέτε πάντως δεν τη γλιτώνω τη λεκάνη δηλαδή

[petalouditsa]

με τιποτα ολικη,

θες να δεις το παιδι σου 5 ωρες μετα τη γεννα κ να μην καταφέρεις ποτε να θηλάσεις???

δε νομιζω.

[BLUBLU]

Λοιπον εγω γέννησα με καισαρική κ επισκληριδιο. Η δοση της επισκληριδιου ήταν αρκετη λόγω του οτι η καισαρικη θα κρατούσε περισσότερο αφου ειχα διδυμα. Απο την ώρα που μου την κάνανε ένιωθα απαισια, έτρεμα σαν το ψαρι, μου ερχοταν αναγούλες κ ζαλάδες. Οταν με πηγαινανε με το φορειο στο χειρουργειο ένιωθα σα χαμένη...δεν καταλάβαινα τι μου γινοταν! Δε θα ξεχάσω τον γιατρο μου διπλα μου, την ώρα που σταμάτησαν το φορειο για να πάρουν κάτι...να με ρωτάει αν ειμαι καλά?! Τόση ώρα δεν τον ειχα προσέξει! Αν κ δεν ειμαι φοβιτσιάρα...μάλλον αναισθητη...ένιωθα τρόμο! Οχι ψυχολογικά...απο την επισκληρίδιο...ένα παγωμένο σώμα! Την ωρα του χειρουργειου δεν πονούσα αλλα ένιωθα έντονη πίεση κ αναγούλα. Μου έβαλαν οξυγονο κ ειχα μια μαία να μου μιλάει (μιλάμε με ειχε ζαλίσει...ποσο χρονών είσαι? απο που είσαι? κ αλλα τέτοια....τοσο πολύ που ηθελα να τις τραβηξω το μαλλι). Οταν ένιωσα το 1 μου μικράκι να βγαίνει στον κόσμο...δεν άκουσα κλάμα αμέσως αλλα μετά απο μερικά δευτερα, έτσι κ στο 2ο! Ρωτούσα όλη την ώρα αν χρειάζονται θερμοκοιτιδα κ αν ειναι πολυ μικρά (λόγω του οτι ηταν διδυμα), ολοι γελούσαν καθοτι ηταν θηριάκια!

 

Γενικά η επισκληριδιος ήταν μια απαισια περιπέτεια για μένα....αλλα δε θα το άλλαζα με τπτ...οταν μου έβαλαν τις φατσουλες στο μαγουλό μου κ τις ένιωσα....δεν μπορω να το περιγράψω...! Θυμάμαι να κλαίω...! Κ ένα ακομη θετικο ήταν πως με πηγαν στους δικους μου κ διηγούμουν αμέσως όλα όσα έζησα!

 

Θα συμφωνησω με την Marcopolo, μια κοπέλα που ηταν διπλα μου κ ειχε γεννησει με ολική σφάδαζε! Κ εγω πονούσα κ πολυ...αλλα αυτη υπέφερε! Ακομη την θυμαμαι!

Ελπιζω να πάρεις την σωστη απόφαση, με βάση το σκοπο που κάνεις το χειρουργειο. Τπτ δεν θα σε κάνει καλή ή κακή μητερα.

[mazitafagate]

με τιποτα ολικη,

θες να δεις το παιδι σου 5 ωρες μετα τη γεννα κ να μην καταφέρεις ποτε να θηλάσεις???

δε νομιζω.

 

Η ξαδέρφη μου γέννησε με ολική στο μισάωρο ξύπνησε σε μια ώρα της έφεραν το μωρό και θήλαζε.Γιατί το λες αυτό;:confused:

[mazitafagate]

Θα συμφωνησω με την Marcopolo, μια κοπέλα που ηταν διπλα μου κ ειχε γεννησει με ολική σφάδαζε!

 

Θα ρωτήσω τον γιατρό μου για αυτό καλά παυσίπονα δεν χορηγούν στον ορό μετά απο ολική;