Κάπνισμα και εγκυμοσύνη

[Lela1]

Εσεις ειχατε αυπνιες?ειναι δυνατον να ξυπναω απο τις τεσσερεις????

[Lela1]

Μaloo τι κανεις?Που χαθηκες?Πως εισαι?

[Lela1]

On 10/4/2019 at 1:50 ΠΜ, Νένα 27 είπε:

 

Νενα 27 Τι κανεις?καλημερα..Ηθελα να σε ρωτησω οσο ησουν εγκυος φοβοσουνα καθολου για αυτα που θα ακολουθησουν? Για τον ρολο που θα κληθεις να αναλλαβεις? Ενιωθες καμια φορα οτι δε θα τα καταφερεις? H οτι εκανες λαθος? Γιατι να κανω τετοιες σκεψεις ???

 

[Νένα 27]

Just now, Lela1 είπε:

Νενα 27 Τι κανεις?καλημερα..Ηθελα να σε ρωτησω οσο ησουν εγκυος φοβοσουνα καθολου για αυτα που θα ακολουθησουν? Για τον ρολο που θα κληθεις να αναλλαβεις? Ενιωθες καμια φορα οτι δε θα τα καταφερεις? H οτι εκανες λαθος? Γιατι να κανω τετοιες σκεψεις ???

 

Καλημέρα!!!!Καλά είμαι εσύ πως εισαι;;;Εννοείτε ότι φοβόμουν και στις 2 μου εγκυμοσύνες...Η ίδια ανασφάλεια..Όλες πιστεύω τις κάνουμε αυτές τις σκέψεις...είναι μια φάση παράξενη για κάθε γυναίκα η εγκυμοσύνη...Εγώ προσωπικά δεν την πέρναγα και τοοοοοσο ευχάριστα όπως ακούω άλλες ειδικά την πρώτη μου...είχα κατάθλιψη κανονικοτατη αλλά κάνεις δεν ήξερε τι έπρεπε να κάνω...Στην δεύτερη ήμουν πιο ισορροπημένη γιατί είχαν προηγηθεί και 2 αποβολές και ήταν διαφορετικά είχα πιο πολύ υπομονή χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είχα φόβους,ανασφάλειες κτλ...Εσύ πως αισθανεσαι;;

[Lela1]

On 10/4/2019 at 1:50 ΠΜ, Νένα 27 είπε:

 

Νιωθω κι εγω οτι εχω καταθλιψη..Αν δε γινομαι αδιακριτη τι σκεψεις εκανες εσυ?

[Νένα 27]

Just now, Lela1 είπε:

Νιωθω κι εγω οτι εχω καταθλιψη..Αν δε γινομαι αδιακριτη τι σκεψεις εκανες εσυ?

Στον 1ο μου είμαι 19 χρόνων όποτε δεν ήξερα καν από που μου είχε έρθει και τι ήταν όλη αυτό που με είχε βρει ξαφνικά...όλο μη και δεν πρέπει με είχαν...είχα τρομάξει...σκεφτόμουν πως τώρα θα σταματήσω να ζω,δεν θα είμαι πια ελεύθερη,θα ειμαι μια ζωη κλεισμενη μεσα,ότι πρέπει να στερηθω τα πάντα για κάτι που δεν ήμουν σίγουρη πως ήθελα...ήμουν ανώριμη...ότι αρνητικό μπορείς να φανταστείς...Και αυτί συνεχίστηκε και αφού γέννησα....Μέχρι που σταμάτησα να θηλάζω...στον 2ο τώρα είχαν περάσει πλέον 6 χρόνια με δύο αποβολές όπως σου είπα και πριν και το ήθελα κυρίως για τον μεγάλο μου γιο που ήταν μόνος του...Όμως και πάλι είχα ανασφαλειες...θα τα καταφέρω;;;;Τώρα που μεγάλωσα τον πρώτο πάλι στην πάνα και στα ξενύχτια...θα είμαι καλή μαζί του;;θα αλλάξει πάλι η ζωή μου και τέτοια...απλά ήμουν πιο κατασταλαγμενη...Αλλά ανασφάλειες όλες έχουμε πιστεύω για κάτι καινούργιο...στον πρώτο μου ζοριστηκα πολύ...Δεν ήθελα να σηκώνομαι από το κρεβάτι, δεν ήθελαν να ντύνομαι να περιποιουμε τίποτα...Δεν έτρωγα...Στην πορεία κατάλαβα πως δεν ήταν τόσο μαύρα τα πράγματα 

[samsympan]

πρίν από 16 λεπτά , Νένα 27 είπε:

Στον 1ο μου είμαι 19 χρόνων όποτε δεν ήξερα καν από που μου είχε έρθει και τι ήταν όλη αυτό που με είχε βρει ξαφνικά...όλο μη και δεν πρέπει με είχαν...είχα τρομάξει...σκεφτόμουν πως τώρα θα σταματήσω να ζω,δεν θα είμαι πια ελεύθερη,θα ειμαι μια ζωη κλεισμενη μεσα,ότι πρέπει να στερηθω τα πάντα για κάτι που δεν ήμουν σίγουρη πως ήθελα...ήμουν ανώριμη...ότι αρνητικό μπορείς να φανταστείς...Και αυτί συνεχίστηκε και αφού γέννησα....Μέχρι που σταμάτησα να θηλάζω...στον 2ο τώρα είχαν περάσει πλέον 6 χρόνια με δύο αποβολές όπως σου είπα και πριν και το ήθελα κυρίως για τον μεγάλο μου γιο που ήταν μόνος του...Όμως και πάλι είχα ανασφαλειες...θα τα καταφέρω;;;;Τώρα που μεγάλωσα τον πρώτο πάλι στην πάνα και στα ξενύχτια...θα είμαι καλή μαζί του;;θα αλλάξει πάλι η ζωή μου και τέτοια...απλά ήμουν πιο κατασταλαγμενη...Αλλά ανασφάλειες όλες έχουμε πιστεύω για κάτι καινούργιο...στον πρώτο μου ζοριστηκα πολύ...Δεν ήθελα να σηκώνομαι από το κρεβάτι, δεν ήθελαν να ντύνομαι να περιποιουμε τίποτα...Δεν έτρωγα...Στην πορεία κατάλαβα πως δεν ήταν τόσο μαύρα τα πράγματα 

Λόγια αληθινά! Πολύ όμορφο και χρήσιμο αυτό!

 

Χωρίς να εστιάσω στο συγκεκριμένο θέμα, επιτρέψτε μου να προσθέσω ότι όταν βλέπουμε ξεκάθαρα το πρόβλημα, το επόμενο βήμα είναι να σταματήσουμε να ανακυκλώνουμε τον πόνο μας, την αγωνία μας, τον φόβο μας, να σταματήσουμε να μεμψιμοιρούμε και να προχωρούμε στην λύση.

Χρειάζεται να "ξεβολευτούμε" από τη μιζέρια μας, να κοπιάσουμε για να "ανασάνουμε καθαρό αέρα" αλλά είναι η μόνη διέξοδος. Και ένας άνθρωπος που θα γεννηθεί είναι σημαντικό κίνητρο... ίσως το πιο σημαντικό.

[Νένα 27]

Just now, samsympan είπε:

Λόγια αληθινά! Πολύ όμορφο και χρήσιμο αυτό!

 

Χωρίς να εστιάσω στο συγκεκριμένο θέμα, επιτρέψτε μου να προσθέσω ότι όταν βλέπουμε ξεκάθαρα το πρόβλημα, το επόμενο βήμα είναι να σταματήσουμε να ανακυκλώνουμε τον πόνο μας, την αγωνία μας, τον φόβο μας, να σταματήσουμε να μεμψιμοιρούμε και να προχωρούμε στην λύση.

Χρειάζεται να "ξεβολευτούμε" από τη μιζέρια μας, να κοπιάσουμε για να "ανασάνουμε καθαρό αέρα" αλλά είναι η μόνη διέξοδος. Και ένας άνθρωπος που θα γεννηθεί είναι σημαντικό κίνητρο... ίσως το πιο σημαντικό.

Έτσι ακριβώς είναι...Αλλά πιστεύω ότι όσα παιδιά και να κάνεις έστω πώς έχεις 5 και μένεις έγκυος στο 6 η ανασφάλεια θα έρθει κάποια στιγμή να χτυπήσει την πόρτα σου...Έτσι νιώθω εγώ τουλάχιστον και ας ξέρεις πως θα τα καταφέρεις...ακόμα και όταν γεννιούνται λες χαλάλι σου σου όλα Αλλά εγώ τουλάχιστον μια φοβία την έχω ακόμα μόνο όταν μου γελάνε τα ξεχνάω όλα..!μεγάλο πράγμα το να είσαι μάνα...Δεν υπάρχει κάτι ανώτερο από αυτό...Μια μάνα πιστεύω πως περνάει πολλές διαφορετικές φάσεις..

[Lela1]

Theodora καλημερα..Τι κανεις? Χαθηκες..Ολα καλα?

[Theodora85]

Γεια σας κορίτσια.. Τις τελευταίες μέρες νομίζω ότι εχω κλειστεί λίγο στον εαυτό μου δεν ξέρω τι μου φταίει όλα μου φαίνονται βουνό... Ίσως επειδή είναι η πρώτη μου εγκυμοσύνη.. Αλλά το προσπαθώ πιστεύω. Εσείς τι κάνετε πως είστε? 

[Lela1]

Καλημερα theodora..Κι εμενα ολα βουνο μου φαινονται..Σε καταλαβαινω

Κι εγω το προσπαθω..

Ο υπνος σου πως ειναι?

[Theodora85]

Δύσκολα θα βολευτώ το βράδυ αλλά εντάξει ο ύπνος μου μια χαρά προς το παρόν.. 

[Lela1]

Just now, Theodora85 είπε:

Δύσκολα θα βολευτώ το βράδυ αλλά εντάξει ο ύπνος μου μια χαρά προς το παρόν.. 

Καλημερα χαθηκες εισαι καλα?

 

[Theodora85]

Γειά σου Lela η αλήθεια είναι οτι δεν μπαίνω συχνά! Πολλές φορές ξεχνάω κιόλας! Εγω όλα καλά είδαμε κ το μωράκι κ όλα πάνε τέλεια ευτυχώς! Εσύ τι κάνεις.? 

[Lela1]

On 11/4/2019 at 1:30 ΜΜ, Νένα 27 είπε:

Στον 1ο μου είμαι 19 χρόνων όποτε δεν ήξερα καν από που μου είχε έρθει και τι ήταν όλη αυτό που με είχε βρει ξαφνικά...όλο μη και δεν πρέπει με είχαν...είχα τρομάξει...σκεφτόμουν πως τώρα θα σταματήσω να ζω,δεν θα είμαι πια ελεύθερη,θα ειμαι μια ζωη κλεισμενη μεσα,ότι πρέπει να στερηθω τα πάντα για κάτι που δεν ήμουν σίγουρη πως ήθελα...ήμουν ανώριμη...ότι αρνητικό μπορείς να φανταστείς...Και αυτί συνεχίστηκε και αφού γέννησα....Μέχρι που σταμάτησα να θηλάζω...στον 2ο τώρα είχαν περάσει πλέον 6 χρόνια με δύο αποβολές όπως σου είπα και πριν και το ήθελα κυρίως για τον μεγάλο μου γιο που ήταν μόνος του...Όμως και πάλι είχα ανασφαλειες...θα τα καταφέρω;;;;Τώρα που μεγάλωσα τον πρώτο πάλι στην πάνα και στα ξενύχτια...θα είμαι καλή μαζί του;;θα αλλάξει πάλι η ζωή μου και τέτοια...απλά ήμουν πιο κατασταλαγμενη...Αλλά ανασφάλειες όλες έχουμε πιστεύω για κάτι καινούργιο...στον πρώτο μου ζοριστηκα πολύ...Δεν ήθελα να σηκώνομαι από το κρεβάτι, δεν ήθελαν να ντύνομαι να περιποιουμε τίποτα...Δεν έτρωγα...Στην πορεία κατάλαβα πως δεν ήταν τόσο μαύρα τα πράγματα 

Καλησπερα τι κανεις?  Σημερα δεν ειχα μια καλη μερα ..Ειχα ασχημη ψυχολογια..Η δικη σου τοτε ασχημη ψυχολογια επηρεασε την εγκυμοσυνη και το παιδακι σου;

On 20/4/2019 at 3:19 ΠΜ, Theodora85 είπε:

Γειά σου Lela η αλήθεια είναι οτι δεν μπαίνω συχνά! Πολλές φορές ξεχνάω κιόλας! Εγω όλα καλά είδαμε κ το μωράκι κ όλα πάνε τέλεια ευτυχώς! Εσύ τι κάνεις.? 

Καλησπερα τι κανεις?Μπραβο για το μωρο..Εσυ πως εισαι? Πως τα πας με το θεμα μας?