Χωριζονται τα διδυμα στο σχολειο?

[Eleftheria]

...

βασίστηκα στο ένστικτο μου, στο τι θεώρησα καλό για κάθε παιδί ξεχωριστα και για τα δύο μαζί. Σε μεγαλύτερη τάξη - και δεδομένης της επιλογής- θα τα ρωτήσω και θα το ξανασκεφτώ. Σημασία έχει να έχεις και παιδαγωγούς που να ξέρουν πως να συμπεριφερθούν και να συνεργάζονται. ...

 

Συμφωνώ με τα παραπάνω και κυρίως με τη συνεργασία. Οι παιδαγωγοί έχουν τη γνώση και την εμπειρία, εμείς όμως ως γονείς γνωρίζουμε τη ζωή των παιδιών μας, τα συναισθήματα τους στην συγκεκριμένη περίοδο,…

Στο μόνο που έχω αμφιβολία είναι στο αν θα τα ρωτήσω. Στην περίπτωση που τεθεί αλλαγή τάξης σε μικρή ηλικία, μάλλον δεν θα ρωτήσω!

[alphae]

Παιδιά λίγο μου δώσατε κουράγιο..Είναι 4,5 οι δικές μου, το ένστικτο μου λέει πως δεν είναι ανάγκη ακόμη να χωρίσουν...Οι περισσότεροι όμως μου ρίχνουν ευθύνες για το δέσιμο τους. Γιατί λέει δεν τα βάζω να έχουν τις παρέες τους η καθε μια. Ελεος που να βρω παιδάκια για παρέα στην καθε μια ξεχωριστά;;;; Και ποιο παιδί που έχει το φίλο του στο σπίτι (στη περίπτωση μας) τον αφήνει για να πάει να παιξει αλλού;;; Αυτό θα γίνει στο δημοτικό, γυμνάσιο...ή μπορεί να μη γινει. Δεν μπορώ να ζορίζω καταστάσες!!! Εχεις ρε παιδιά το ζορι σου έχεις και τους γύρω να κρίνουν τι κάνεις αν το κάνεις καλά ...Ελεος!!!

[ballou]

Παιδιά λίγο μου δώσατε κουράγιο..Είναι 4,5 οι δικές μου, το ένστικτο μου λέει πως δεν είναι ανάγκη ακόμη να χωρίσουν...Οι περισσότεροι όμως μου ρίχνουν ευθύνες για το δέσιμο τους. Γιατί λέει δεν τα βάζω να έχουν τις παρέες τους η καθε μια. Ελεος που να βρω παιδάκια για παρέα στην καθε μια ξεχωριστά;;;; Και ποιο παιδί που έχει το φίλο του στο σπίτι (στη περίπτωση μας) τον αφήνει για να πάει να παιξει αλλού;;; Αυτό θα γίνει στο δημοτικό, γυμνάσιο...ή μπορεί να μη γινει. Δεν μπορώ να ζορίζω καταστάσες!!! Εχεις ρε παιδιά το ζορι σου έχεις και τους γύρω να κρίνουν τι κάνεις αν το κάνεις καλά ...Ελεος!!!

Να σου απαντήσω εγώ όχι σαν δίδυμη αλλά σαν αδελφή διδύμων (αγοριών). Όντως έχουν το "δέσιμο" μεταξύ τους, φαντάσουν μικρή τσακωνόμουν με έναν από τους δύο και ερχόταν και ο άλλος για συμπαράσταση.

Τα αδέλφια μου πήγαν μαζί παιδικό, νηπιαγωγίο, δημοτικό και κάπου εκεί ο καθένας έκανε τον δικό του κύκλο και την επιλογή των φίλων του. Επίσης το πιο κουφό είναι ότι ο ένας ήταν άριστος μαθητής και ο άλλος ίσα που πήγαινε και ίσα που ερχότανε. Αυτό όμως δεν τους επηρέασαι καθόλου στο ότι ήταν στην ίδια τάξη.

[andigo]

Νομίζω ότι πρέπει να κάνετε ότι νιώθετε σωστό. Δεν ξέρω αν έπρεπε να γράψω εδώ ή όχι. Ούτε ψυχολόγος είμαι ούτε μητέρα διδύμων (αν και η δεύτερη εγκυμοσύνη ξεκίνησε δίδυμη, άσχετα αν δεν προχώρησε το ένα).Μόνο ως μητέρα 1 αγοριού 3ετών και 1 κοριτσιού 1 ετους. Τέλοπάντων. Με τον αδερφό μου έχουμε διαφορά 10 μήνες και κάλλιστα θα μπορούσαμε να είμαστε στην ίδια σχολική χρονιά (δεν είναι το ίδιο βέβαια αν είσαι δίδυμος). Πολύ θα μου άρεσε να πηγαίναμε μαζί. Θυμάμαι ακόμα τις πρώτες ημέρες στο σχολείο και αυτός το ίδιο. Πιστεύω ότι θα ήταν διαφορετικά αν ήμασταν μαζί. Ακόμα χειρότερα ήταν όταν αλλάξαμε σχολείο λόγω μετακόμισης. Το κλαμα για εβδομάδες. Νομίζω (όπως είπα δεν είμαι ψυχολόγος) ότι είναι λίγο μικρά τα παιδάκια για να χωρίσουν. Σε αυτή την ηλικία θα βοηθήσουν το ένα το άλλο να προσαρμοστούν. Βέβαια μπορείτε να τα ρωτήσετε αλλά το πιθανότερο είναι να αρνηθούν. Μήπως να το αφήνατε για το γυμνάσιο; Μήπως να σκεφτείτε και την πρακτική πλευρά για αυτή τη μικρή ηλικία του δημοτικού: Τα παιδιά χρειάζονται στην άρχη βοήθεια να μάθουν να διαβάζουν μόνα τους. Έχετε το χρόνο να ασχοληθείτε κάποιες ώρες με το καθένα χωριστά όταν θα έχουν διαφορετική ύλη και διαφορετικά μαθήματα κάθε ημέρα να μάθουν αφού θα είναι σε άλλο τμήμα και θα έχουν άλλο πρόγραμμα; Μήπως καλύτερα να αφήσετε το χωρισμό για κάποια εξωσχολική δραστηριότητα όπου μπορούν να αναπτύξουν διαφορετικό κοινωνικό περίγυρο;

[alphae]

Παιδιά σας χιλιοευχαριστώ! Οι ενοχές δεν είναι το καλήτερο για μια μάμα που τρέχει απο το βράδυ ως το πρωϊ...Ας στο καλό! Το ένστικτο μου λέει πως κάνω το καλύτερο για τα παιδιά μου...όλοι οι άλλοι μοι λένε πως τα κάνω κολλημένα και αντικοινωνικά...Δηλαδή τι κάνω; Γιατί δηλαδή δεν τα χωρίζω και δεν τα στέλνω να παίξουν σε διαφορετικά σπίτια;;;Είμαι και εγώ λίγο φορτισμένη και ευαίσθητη και εκεί χάνω τη μπάλα!

[Eleftheria]

alphae, επειδή και μια απλή άποψη μπορεί να μας δημιουργήσει ενοχές απλά κάνε αυτό που νομίζεις σε συνδυασμό με κάποια καθοδήγηση από τους παιδαγωγούς.

Αυτό το λέω εκ πείρας, γιατί πέρασα (και δεν έχω ξεφύγει ακόμα, το παλεύω ) και εγώ μία φάση ενοχική-ευαίσθητη-φορτισμένη, όπως τη λες, που οδηγεί σε χειρότερα αδιέξοδα.

Επομένως, δε σου λέω να κλείσεις τα αυτιά σου, σου λέω να πεις ευθέως και στον πιο καλοπροαίρετο να ΠΑΨΕΙ να εκφέρει γνώμη.

Ακολούθησε το ένστικτό σου, έχε το νου σου στην συμπεριφορά τους και βήμα-βήμα προχωράς. Είναι τόσο δυναμικό το σύστημα (των διδύμων) που δεν μπορείς να προδιαγράψεις εύκολα από τώρα τι θα κάνεις στο δημοτικό, γυμνάσιο,….

[alphae]

Σ' ευχαριστώ πολύ Ελευθερία μου!

[jannis]

alphae, επειδή και μια απλή άποψη μπορεί να μας δημιουργήσει ενοχές απλά κάνε αυτό που νομίζεις σε συνδυασμό με κάποια καθοδήγηση από τους παιδαγωγούς.

Αυτό το λέω εκ πείρας, γιατί πέρασα (και δεν έχω ξεφύγει ακόμα, το παλεύω ) και εγώ μία φάση ενοχική-ευαίσθητη-φορτισμένη, όπως τη λες, που οδηγεί σε χειρότερα αδιέξοδα.

Επομένως, δε σου λέω να κλείσεις τα αυτιά σου, σου λέω να πεις ευθέως και στον πιο καλοπροαίρετο να ΠΑΨΕΙ να εκφέρει γνώμη.

 

Ακολούθησε το ένστικτό σου, έχε το νου σου στην συμπεριφορά τους και βήμα-βήμα προχωράς. Είναι τόσο δυναμικό το σύστημα (των διδύμων) που δεν μπορείς να προδιαγράψεις εύκολα από τώρα τι θα κάνεις στο δημοτικό, γυμνάσιο,….

 

Συμφωνώ.

Επίσης δεν έχω καταλάβει γιατί είναι κακό το δέσιμο. Μέσα σε όλα τα προβλήματα που μπορεί να έχουν τα δίδυμα και το γεγονός ότι ίσως λίγο αδικούνται τον πρώτο καιρό τουλάχιστον λίγο σε σχέση με τα μωρά που έρχονται ένα - ένα ως προς την αποκλειστικότητα της φροντίδας της μαμάς έχουν και τα "τυχερά τους" . Για μένα είναι τύχη να έχεις κάποιο από την γέννα μαζί σου και να έχεις παρέα όλη την ώρα και να έχεις το δέσιμο - εγώ βλέπω αγάπη ανάμεσα στα μωρά μου βλέπω όμορφα συναισθήματα κυρίως - μερικές φορές βλέπω και αρνητικά όπως η ζήλια / ανταγωνισμός αλλά τα θετικά υπερισχύουν και είμαι χαρούμενη που μπορούν να τα βιώσουν τόσο μικρά. Αυτό το "δέσιμο" για μένα είναι η ξεχωριστή δύναμη τους γιατί να την ισοπεδώσω? Έτσι το βλέπω εντελώς υποκειμενικά και εντελώς συναισθηματικά...Έτσι έχω πει πολλές φορές εμέσως πλην σαφώς και ευγενικά στους άλλους να κοιτάνε την δουλεία τους...

Εμένα είναι μαζί συνέχεια (σταθμούς κλπ) μέχρι φέτος αρχίσαν να κάνουν διαφορετικές δραστηριότητες το απόγευμα - γιατί έτσι έτυχε είναι αγόρι κορίτσι. Όταν κάνουν 2-3 ώρες να βρεθούν μου λένε γλυκά ότι πεθύμησα το αδελφάκι μου, δεν μπορώ να περιμένω να ρθεί να παίξουμε! Και όταν βρίσκονται αγκαλιές χαρές και τρέλες, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και καυγάδες μέσα μέσα. Μια χαρά "φυσιολογικά" μου φαίνονται όλα αυτά και μια χαρά ξεχωριστή προσωπικοτήτα. Περνάνε φάσεις που το ένα ή το άλλο προσπαθεί να "εξουσιάσει", αλλά φαντάζομαι συμβαίνει με όλα τα αδέλφια σε κάποιο βαθμό. Και όπως είπε η Ελευθερία, βλέποντας και κάνοντας, άμα έχεις προβλήματα επαναθεωρείς!

[elenaki123]

Σκεφτήτε μια μητέρα διδύμων Α Δημοτικού όταν γυρνάει στο σπίτι μετά απο ένα 8ωρο εργασίας να έχει να διαβάσει 2 παιδάκια σε διαφορετικό τμήμα με διαφορετικούς δασκάλους και διαφορετικές εργασίες για το κάθε παιδί. Η μία δασκάλα να βάζει πολλές εργασίες και η άλλη όχι. Τότε τα παιδιά τι νομίζετε οτι δεν θα συγκρίνονται μεταξύ τους. Ποιος έχει την καλύτερη δασκάλα κτλ. Η σύγκριση θα υπάρχει πάντα εφόσων τα παιδιά ζουν στο ίδιο σπιτι.

Επίσης σκεφτήτε την μητέρα να διαβάζει το ίδιο μάθημα αλλιως στο ένα παιδί και αλλιώς στο άλλο γιατί κάθε δασκάλα έχεις διαφορετικές απαιτήσεις από τους μαθητές της.

Αργότερα να πηγαίνει αγγλικά το ένα στις 5 και το άλλο στις 7 πχ

αθλητισμό άλλες ώρες ο καθένας

Βέβαια αυτό συμβαίνει με παιδιά διαφορετικής ηλικίας αλλά εκει υπάρχει άλλη λογική (δεν είναι δίδυμα)

Οταν γίνεται ένας πανικός και οι γονείς είναι πελαγωμένοι πιστευεται οτι δεν επηρρεάζονται τα παιδιά;

Οταν οι γονείς δεν έχουν ένα λεπτό ελευθερο χρόνο για κουβέντα δεν το καταλαβαίνουν τα παιδιά;

Εγώ είμαι μητέρα τριδύμων και δεν τα έχω χωρίσει ποτέ ούτε στο σχολείο ούτε στα αγγλικά ούτε στα αθλήματα

Φυσικά δεν το κάνω για να έχω περισσότερο χρόνο για τον εαυτό μου αλλά προσπαθώ να έχω περισσότερο χρόνο για τα παιδιά μου και μόνο για αυτά.

[katerinak]

τα διδυμα στο σχολειο πρεπει να χωριζονται μονο οταν το ενα εχει ηγετικο ρολο κ το αλλο το ρολο του δευτερου η του θυματος.στην περιπτωσηαυτη αποκακρυνεται το ισχυρο παιδι

[alcyon]

Πέρσυ, πρώτη χρονιά στον παιδικό σταθμό (οι δίδυμες ήταν τότε 3 ετών).... και τις είχαν μαζί.

Φέτος είχαν πολλά παιδιά και αναγκάστηκαν να κάνουν κι άλλο τμήμα (για την ηλικία τους). Έτσι αποφάσισαν να τα χωρίσουν. Στην αρχή ενοχλήθηκα (ενστικτωδώς)... αλλά από την άλλη σκέφτηκα πως αφού τα παιδιά προσαρμόστηκαν χωρίς προβλήματα σε αυτή την αλλαγή, δεν έδωσα περισσότερη σημασία. Στο κάτω-κάτω, σκέφτηκα, πως όλη μέρα βρίσκονται μαζί, κι αφού οι δασκάλες επέλεξαν να τα "χωρίσουν", σιγά... δεν έγινε και τίποτα.

Έχω 4 παιδιά στον ίδιο παιδικό σταθμό.... Και τα 4 είναι σε διαφορετικά τμήματα!

 

Από τις εντυπώσεις των παιδιών, δε λαμβάνω αρνητική εικόνα.

Αν και καμιά φορά αισθάνομαι πως νιώθουν να "χάνουν" κάτι. Δηλαδή το βλέπουν σα να πηγαίνει η μια σε γιορτή και η άλλη μένει απέξω.

 

Τους είπα τότε πως ήταν πολύ έξυπνο αυτό που έκαναν οι δασκάλες... γιατί τώρα αφού είναι κάθε παιδάκι σε μια τάξη.... θα μαθαίνουμε τα νέα ΟΛΟΥ του σχολείου! Και έτσι θα ξέρουμε τι γίνεται σε κάθε τάξη!!

Πως θα ακούνε ιστορίες διαφορετικές και μετά θα μπορούν να τις ανταλλάσουν μεταξύ τους κι έτσι θα βλέπουν περισσότερα πράγματα.

Πραγματικά τα είδα πως τους άρεσε αυτή η προσέγγιση.

 

Από εκεί και πέρα, τα παιδιά δε συγκρίνουν αρνητικά τις δασκάλες, ούτε ανταγωνίζονται.... Λειτουργούν όπως όλα τα παιδιά.... Λένε τι έκαναν, κι αν ήταν διαφορετικές οι δραστηριότητες τότε τους εξηγούμε πως τη μια μέρα θα το κάνει ο ένας και κάποια άλλη μέρα ο άλλος... και οι δασκάλες δεν ξεχνάνε στο τέλος να πούνε σε όλα τα παιδιά πολλά πράγματα και ιστορίες.

 

Από την άλλη, εφόσον δεν υπάρχει σοβαρός λόγος (ποιος θα ήταν άλλωστε?) είπα να μην επέμβω στη λειτουργία του παιδικού σταθμού. Άλλωστε ο ρόλος μου ως γονιού δεν είναι να τρέχω να "διορθώσω" το περιβάλλον αλλά να μάθω τα παιδιά να προσαρμόζονται σε αυτό και να λειτουργούν όσο το δυνατόν καλύτερα μέσα σε αυτό ακόμα και με αναπάντεχες συνθήκες. (Σε φυσιολογικά πλαίσια εννοείται!!!)

[alphae]

Σκεφτήτε μια μητέρα διδύμων Α Δημοτικού όταν γυρνάει στο σπίτι μετά απο ένα 8ωρο εργασίας να έχει να διαβάσει 2 παιδάκια σε διαφορετικό τμήμα με διαφορετικούς δασκάλους και διαφορετικές εργασίες για το κάθε παιδί. .

Δεν το είχα σκεφτεί έτσι! Εγώ τώρα τα έχω παίξει που και να πάμε δημοτικό...Εμαι μόνη μου και τρέχω απο το πρωϊ ώς το βράδυ. Το διάβασμα είναι πολύ χρονοβόρα και κουραστική υπόθεση γιατί εχουν αλλάξει και πολλά στον τρόπο που εμείς τα μαθαίναμε στο σχολείο...Είμαι ήδη πάρα πολύ κουρασμένη!!!

[ballou]

Δεν το είχα σκεφτεί έτσι! Εγώ τώρα τα έχω παίξει που και να πάμε δημοτικό...Εμαι μόνη μου και τρέχω απο το πρωϊ ώς το βράδυ. Το διάβασμα είναι πολύ χρονοβόρα και κουραστική υπόθεση γιατί εχουν αλλάξει και πολλά στον τρόπο που εμείς τα μαθαίναμε στο σχολείο...Είμαι ήδη πάρα πολύ κουρασμένη!!!

Φυσικά και να το σκεφτείς! Ακόμα θυμάμαι την μητέρα μου να διαβάζει τα αδέλφια για ώωωωρες και ήταν και στην ίδια τάξη. Το κακό βέβαια για τα παιδιά είναι ότι δεν θα μπορούν να αποκρύψουν εργασίες! (είπαμε ο ένας μου αδελφός μαθηταράς και ο άλλος ......... )

[elenaki123]

Σκεφτείται μία μητέρα να έχει τα παιδιά της σε διαφορετικό τμήμα και να έχει

Το ένα ορθογραφία 1 σειρά και το άλλο 3 σειρές.

Το ένα ιστορία 1 σελίδα και το άλλο 2 σελίδες

Το ένα φωτοτυπίες για το Σαββατοκύριακο και το άλλο όχι.

Πώς θα πείσεις το ένα παιδάκι να διαβάσει και το άλλο να ξεκουράζεται;

και δεν λέω να βλέπει παιδικά γιατί τότε είναι που θα γίνει πανικός!

ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ;

ΧΑΜΟΣ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[jannis]

 

Από την άλλη, εφόσον δεν υπάρχει σοβαρός λόγος (ποιος θα ήταν άλλωστε?) είπα να μην επέμβω στη λειτουργία του παιδικού σταθμού. Άλλωστε ο ρόλος μου ως γονιού δεν είναι να τρέχω να "διορθώσω" το περιβάλλον αλλά να μάθω τα παιδιά να προσαρμόζονται σε αυτό και να λειτουργούν όσο το δυνατόν καλύτερα μέσα σε αυτό ακόμα και με αναπάντεχες συνθήκες. (Σε φυσιολογικά πλαίσια εννοείται!!!)

 

Συμφωνώ με το παραπάνω και καλά έκανες αφού στην περίπτωση σου δεν ήταν πρόβλημα. Εγώ πάλι στην προκειμένη περίπτωση θεωρώ ότι η απόφαση πρέπει να παίρνεται αφού ρωτηθούν οι γονείς. Δεν ξέρω τι γίνεται στο Δημοτικό, νομίζω ότι παλαιότερα τα χωρίζαν υποχρεωτικά αλλά νομίζω - ελπίζω ότι τώρα αφήνουν τους γονείς να αποφασίσουν ή να συναποφασίσουν με δασκάλους / ψυχολόγους σε περιπτώσεις με προβλήματα. Νομίζω ότι αυτό συστήνουν τώρα οι ειδικοί. Γιατί να μην το κάνουν και στον παιδικό? Εμείς θα τα γράφαμε σε ένα ήμι-ιδιωτικό σταθμό όταν έγιναν 2 στον οποίο μας είπαν ότι θα τα χωρίσουν και δεν τα γράψαμε γιατί τότε νιώθαμε ότι ήταν για το καλό τους (ή τουλάχιστον για τό ένα από τα δύο) να είναι μαζί. Τώρα στα 4 δεν ξέρω... Η αλήθεια είναι ότι είναι βολικό και για μένα και αφού δεν βλέπω προβλήματα δεν τους χωρίζω. Επιφυλασσομαι για το δημοτικό...

[Serba]

alphae, ακολούθησε το ένστικτό σου, μην ακούς κανέναν από τον ''περίγυρό''σου,

όσα ξέρεις εσύ για τα παιδιά σου, δεν τα ξέρει κανείς,

 

πιστεύω πως ο ανταγωνισμός και οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες,

με το να χωρίσουν τα παιδιά όμως, μειώνονται οι εντάσεις τους,

μόνο όμως αν είναι έτοιμα τα παιδιά να χωριστούν, δηλ. να μην στεναχωριούνται και

μαραζώνουν,

εμείς δεν έχουμε τέτοιο θέμα... όταν λείπει κάπου ο ένας, ο άλλος έχει πάρτυ,

οπότε νομίζω ότι στο σχολείο θα χωριστούν με ευκολία...

[alcyon]

jannis...

Αν ήταν μικρότερα θα διαφωνούσα κι εγώ για διαχωρισμό. Καλώς ή κακώς αυτά τα παιδιά ήρθαν μαζί στη ζωή. Ας χαρούν για αυτό το διάστημα τη "διαφορετικότητά" τους. Πώς αποδεχόμαστε τη διαφορετικότητα στα αγόρια-κορίτσια κτλ... Ας γίνει σεβαστή κι αυτή η διαφορετικότητα (εφόσον δεν υπάρχει ειδικός λόγος).

Αν ήταν εξ αρχής ο διαχωρισμός θα έλεγα ΟΧΙ. Κι αυτό γιατί σε άλλες συνθήκες (π.χ. που το παιδί έμενε σπίτι αντί για παιδικό ή ίσως με γιαγιά) θα ήταν ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΜΑΖΙ. Τουλάχιστον στην ηλικία των 2-3. Αν και στα 4 αρχίζουν να αντιλαμβάνονται διαφορετικά τον κόσμο. Άρα γιατί να γίνει σκόπιμος διαχωρισμός εξαρχής;

 

 

 

Γι' αυτό που έγινε τώρα μιλάω ας πούμε "εκ του ασφαλούς". Τα παιδιά έχουν ΗΔΗ ένα χρόνο ΜΑΖΙ (στο ίδιο τμήμα) στον παιδικό. Γνωρίζουν το χώρο, τις δασκάλες και αρκετά από τα παιδιά. Είναι ΟΙΚΕΙΟΣ ο τόπος και τα πρόσωπα. Έτσι ο διαχωρισμός που έγινε φέτος, τελικά τους φάνηκε σα να παίζουν σε άλλο δωμάτιο για λίγη ώρα. Έτσι κι αλλιώς... μαζί τρώνε, μαζί βγαίνουν στην αυλή. Μόνο κάποιες δραστηριότητες κάνουν χώρια. Κι έτσι δεν τους κακοφαίνεται.

 

Όσο για το διαχωρισμο των παιδιών... δεν ενημερώθηκα. Θα έπρεπε? (δεν το γνωρίζω... είναι υποχρεωμένοι να πάρουν την άδειά μου για να φτιάξουν τη σύνθεση των τμημάτων?) Αν είχα ένα παιδί.... σίγουρα δε θα με ρώταγαν σε ποιο τμήμα να το βάλουν. Βέβαια το γνωρίζω από την πρώτη μέρα εφαρμογής γιατί μου το είπαν τα παιδιά.

 

Να σημειώσω πως νιώθω σιγουριά σε όλα τα τμήματα... γιατί έχω γνωρίσει το προσωπικό. Συχνά όταν πάω να τα πάρω τα παιδιά καθυστερώ λίγο επίτηδες για να πω καμιά κουβεντούλα και να γνωρίσω λίγο καλύτερα τις δασκάλες. Έτσι έχω κάποια εικόνα για το πώς διαχειρίζονται κάποια πράγματα... τι λένε, πώς τα καταφέρνουν, πώς αντιδρούν όταν είναι κουρασμένες (μεσημέρι...) κτλ. Σίγουρα δεν είναι 100% σωστή η εικόνα, αλλά έχω μια ένδειξη...

 

 

 

Στο σχολείο (δημοτικό κτλ) πάνε με αλφαβητική σειρά. Συναντώ συχνά αδέρφια (δίδυμα ή μη) στο ίδιο τμήμα (γυμνάσιο-λύκειο). Ο μόνος διαχωρισμός γίνεται στις εξετάσεις που αφήνουν ένα θρανίο κενό.

 

Τώρα... για το θέμα τι θα κάνει το ένα όταν διαβάζει το άλλο... Αυτό μπορεί να είναι πρόβλημα ακόμα και στο ίδιο τμήμα. Το κάθε παιδί είναι διαφορετικό και θεωρώ πιθανό τα δίδυμα να διαβάζουν και να αφομοιώνουν με διαφορετικό ρυθμό τα μαθήματά τους. Έτσι κι αλλιώς θα έχουν διαφορές στη μελέτη τους.

Αλλά να μην πω περισσότερα, αφού δεν έχω φτάσει σε αυτές τις ηλικίες ακόμα.......

[xristina one love]

Θα μιλήσω απο την πλευρά των παιδιών μιας και έιμαι δίδυμη.

Η φύση έφερε στον κόσμο δυό διαφορετικούς ανθρώπους παρέα και τους έδωσε και μιά μεγάλη "κατάρα" για δώρο,να πρέπει συνεχώς να αποδυκνείουνε ότι: ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ Ο ΑΛΛΟΣ΄!!!

Όλα αυτά που οι άλλοι βλέπουνε χαριτωμένα και τονίζουνε στα παιδιά(πόσο μοιάζουνε εξωτερικά και σαν χαρακτήρες), είναι τεράστιο βάρος για τα ίδια και τη μεταξύ τους σχέση αργότερα.Στο σχολείο αν και σήμερα πιά δεν έιναι σπάνια τα δίδυμα , χάρην ευκολίας θα τα αποκαλέσουνε πολλές φορές "τα δίδυμα" εκείνα θα προτιμούσανε να τα αποκαλέσουνε τον καθένα με τ'όνομά του.

Επειδή στο δημοτικό μπαίνει πιά και η επίδοση του κάθε παιδιού σε πρώτο πλάνο ,έρχονται αναπόφευκτα και οι συγκρίσεις στο ποιός είναι καλύτερος μαθητής κι αυτό άλλο βάρος, όταν εκτός απο την υπόλοιπη τάξη πρέπει να συγκρίνεσαι συνέχεια και με το άλλο σου μισό (ακόμη κι αν δεν υπάρχει θα βγεί ανταγωνισμός)...είναι πολλά τα βάρη των διδύμων και αν είχα γεννήσει δίδυμα θα τα χώριζα οπωσδήποτε .Άλλωστε θα τους αρέσει πολύ να ανταλλάσουν εμπειρίες απο την τάξη του ο καθένας και στο διάλλειμα θα έιναι πάλι μαζί.

Με την αδερφή μου,όταν τελικά φτάσαμε στο λύκειο ζήτησε μόνη της να αλλάξει σχολείο (όχι απλώς τάξη) γιατί δεν άντεχε άλλο αυτό το "παιχνίδι, και έιχε απόλυτο δίκιο.

kai egw paidia didumi eimai..apo mikra mas edunan idia kai malia kai ola,an kai eimastan entelos diafwretikoi xaraktires..pwte den mou arese h shgrish gia ola,oti pantou eprepe na phgenoume mazi..den exw katholou kalh sxesh m thn aderfi mou an kai eimaste 19...phsteuw oti tha eprepe na xwrizwntai ta diduma sto sxoleio,kai na mhn einai panta kai pantou mazi..emas auto mas exei kanei na mhn andexoume h mia thn allh..einai asximo,alla einai h alitheia...h routina auth epe3e polu asximo rolo sthn sxesh mou me thn aderfi mou..eimai vrefonupiokomos kai pisteuw oti ta mikra didumakia tha prepei na antimetopizwntai apo tous allous san duo 3exwrista atoma ,kai oxi san ''ta diduma''

[Serba]

Εγώ τα χώρισα τώρα που τα έγραψα στην πρώτη δημοτικού,

ο διευθυντής με ρώτησε αν θέλω, άρα ο γονιός αποφασίζει.

Προτιμώ να ζοριστώ εγώ περισσότερο στο διάβασμά τους παρά να έχω να αντιμετωπίσω έναν διαρκή ανταγωνισμό,

θέλω να συγκρίνονται με τον εαυτό τους και όχι με τον αδερφό τους, όχι πως μπορούμε να το αποφύγουμε τελείως, αλλά λίγο να μειώσουμε τις εντάσεις.

[Eleftheria]

Αυτή η χρονιά ήταν η πρώτη μας στο σχολείο. Τα μικρά είναι στην ίδια τάξη, αλλά κάποιες δραστηριότητες γίνονταν χωριστά.

Με την έναρξη του σχολείου, συνειδητοποιήσαμε ότι τελικά η «ανεξάρτητη» Κατ ήταν «εξαρτημένη» από το Νικ. Στις αρχές, μόλις τα κορίτσια τελείωναν το μπαλέτο (γίνεται εντός σχολείου), η Κατ έτρεχε σφαίρα να δει τι κάνει ο Νικ (έπαιζε με τα αγόρια).

Σε συζήτηση με τη δασκάλα συμφωνήσαμε να προάγει κάποιες ανεξάρτητες δραστηριότητες, το πέτυχε και δούλεψε πολύ καλά σαν φυσικό επακόλουθο του σχολείου (δεν κάνουν όλοι τα ίδια πράγματα).

Νοιώθουν τόσο οικεία πια στο σχολείο που ενδεχόμενος διαχωρισμός δεν νομίζω ότι θα τα ενοχλούσε για τη χρονιά που έρχεται. Το θέμα όμως είναι ότι το σχολείο έχει ένα τμήμα νηπιαγωγείου (αν είμαι σωστά ενημερωμένη) οπότε αυτό που σκέφτομαι να ζητήσω είναι να έχουν τις κατ’ ελάχιστον κοινές δραστηριότητες.

 

Τώρα... για το θέμα τι θα κάνει το ένα όταν διαβάζει το άλλο... Αυτό μπορεί να είναι πρόβλημα ακόμα και στο ίδιο τμήμα. Το κάθε παιδί είναι διαφορετικό και θεωρώ πιθανό τα δίδυμα να διαβάζουν και να αφομοιώνουν με διαφορετικό ρυθμό τα μαθήματά τους. Έτσι κι αλλιώς θα έχουν διαφορές στη μελέτη τους.

Αλλά να μην πω περισσότερα, αφού δεν έχω φτάσει σε αυτές τις ηλικίες ακόμα.......

Και εγώ συμφωνώ με αυτό.

Άλλωστε το είδα και αυτήν τη χρονιά. Κάτι ποιήματα είχαμε να μάθουμε, εντελώς διαφορετική προσέγγιση στο κάθε παιδί, εντελώς άλλοι ρυθμοί…

Και παρατήρησα ότι κάποια στιγμή ο Νικ «ενοχλήθηκε» που η Κατ ήξερε το ποίημά της και αυτός όχι (γιατί δεν καθόταν να το διαβάσουμε και χάζευε). Όταν την επόμενη μέρα, πήγαμε στο δωμάτιο οι δυό μας και το μάθαμε ήταν πολύ χαρούμενος, άλλαξε η φάτσα του. Το συζητήσαμε κιόλας,… όλα καλά…

Και εγώ φοβάμαι τον ανταγωνισμό που αναφέρει η Sebra.

Πάντως, επειδή βλέπω από τώρα τους διαφορετικούς ρυθμούς, το πλέον σίγουρο είναι να διαβάζουν αυστηρά μόνα τους, χωρίς ο ένας να ξέρει τι κάνει η άλλη. Σε χωριστά δωμάτια…

[angels]

εχω ένα θέμα με τα μικρα μου. φετος πήγανε α' δημοτικου και αποφασίσαμε να τα χωρίσουμε καθαρά για ψυχολογικούς λόγους ώστε το ένα να μην ζηλεύει το αλλο στις εργασίες κλπ και στους βαθμούς αργότερα. εσείς που είχατε διδυμα τι κάνατε? θα ήθελα τη βοήθεια σας καθώς το ένα από τα δύο αρνήται να πάει σχολείο και κλαει συνέχεια γιατί δεν είναι με τον αδελφό της. εχω στεναχωρηθεί πάρα πολύ και θα ήθελα την εμπειρία σας από όσες έχετε αντιμετωπίσει το ίδιο θέμα

 

φιλιά πολλά

και καλή σχολική χρονιά σε όλους

[GEOELI]

Δεν μπορώ να σου απαντήσω από προσωπική εμπειρία, θα σου πω όμως πως στις τάξεις και των 2 παιδιών μου υπάρχουν δίδυμα που τα έχουν χωρίσει οι γονείς τους σε διαφορετικά τμήματα. Και γενικά γνωρίζω ότι αυτήν την τακτική ακολουθούν οι γονείς των διδύμων για τους λόγους που προανέφερες. Τώρα για την δυσκολία που αντιμετωπίζεις με την μικρή, θεωρώ ότι θα την ξεπεράσει διότι πολλά παιδιάκια στις αρχές της Α'Δημοτικού εκφράζουν μία άρνηση για το σχολείο. Πολύ πιθανόν η μικρή σου να το "χρησιμοποιεί" σαν μια καλή δικαιολογία το ότι δεν είναι με τον αδελφό της ενώ οι λόγοι να είναι διαφορετικοί. Πιστεύω πάντως πως με τη συζήτηση και με τον χρόνο θα το ξεπεράσετε.

[ster]

Την σωστή απόφαση πήρες. Και οι δάσκαλοι το ίδιο συμβουλεύουν, να χωρίζονται πάντα τα δίδυμα. Απλά δώσε λίγο χρόνο στην μικρούλα σου να συμβιβαστεί και όλα θα πάνε καλά.

[Serba]

angels, κι εγώ τα χώρισα τμήματα τα παιδιά και είναι φέτος α δημοτικού, σε εμένα δεν παραπονέθηκαν ή να γκρινιάξουν για αυτό, γιατί έχουν πολλά γνωστά παιδιά από το νηπιαγωγείο στα τμήματά τους,

αν δεν γνωρίζανε κανένα παιδί, πιστεύω θα είχαμε το ίδιο θέμα κι εμείς,

οπότε άποψή μου είναι να προσπαθήσεις εσύ να της βρείς παρέα, δηλ. να έρθεις σε επαφή με μία ή δύο μαμάδες από το τμήμα της, ώστε να κάνετε παρέα έξω από το σχολείο κάποια απογεύματα και να απαγκιστρωθεί από τον αδερφό της , που το πιο πιθανό είναι να τον ζητάει όχι γιατί είναι αδερφός της, αλλά γιατί είναι η μοναδική της παρέα- στο σχολείο.

Επίσης βοηθάει πολύ να αναφέρουμε συχνά οι γονείς, το πως αντιμετωπίσαμε παρόμοιες καταστάσεις στην δική τους ηλικία, π.χ.''όταν πήγα εγώ πρώτη φορά σχολείο, όπως και εσύ δεν είχα τον αδερφό μου μαζί στην τάξη, και ναι, ένιωθα σαν κι εσένα τις πρώτες μέρες, μετά όμως από λίγο καιρό γνώρισα την Αγγελική που έγινε η καλύτερή μου φίλη'',

 

 

υπομονή σου εύχομαι !!

[rena_myst]

Εμενα που εχω διδυμη αδερφη επιτρεψτε μου να διαφωνησω.Το ευχαριστηθηκα παρα πολυ που πηγαμε σχολειο μαζι στην ιδια ταξη και εχουμε ολες τις παιδικες και σχολικες μας αναμνησεις κοινες.Ισα ισα που βοηθουσαμε και η μια την αλλη και ποτε δεν ειχαμε θεματα ζηλειας.Δε νομιζω να μου αρεσε να μας χωριζαν......ουτε που τα ειχα σκεφτει ποτε.Και τωρα που γεννησα και γεννησε και η αδερφη μου με 4 μηνες διαφορα απο μενα.......στην ιδια ταξη θα τις στειλουμε τις κορες μας μια και μεγαλωνουν σαν αδερφες.......