Δεν την παλεύω άλλο

[Elli]

Θέλω να γκρινιάξω...

Δεν μπορώ να τα βγάλω πέρα...

Έχουμε απίστευτη γκρίνια τον τελευταίο καιρό...

Γκρίνια,απαιτήσεις,καυγάδες και ξύλο μεταξύ τους,κλάματα,αυτή είναι η καθημερινότητά μας.

Δεν ξέρω πια πως να τις ευχαριστήσω,δεν ξέρω τι να κάνω.

Μας ήρθε και μια ίωση με πυρετό και βήχα που ακόμη δεν έχει περάσει και δέσαμε...

Όλη η προηγούμενη εβδομάδα και η τωρινή καθώς φαίνεται είναι από τις χειρότερες που έχω περάσει.

Ξυπνάνε με γκρίνια,δεν θέλουν να τις ντύσω,τις παρακαλάω για να φορέσουμε τα ρούχα,τις παρακαλάω για τα παντοφλάκια,τις παρακαλάω για να πιούνε το γάλα τους,να πάρουν τα φάρμακά τους,τις παρακαλάω για να αλλάξουμε πάνα,η γκρίνια ασταμάτητη κάθε λεπτό,μου ζητάνε αγκαλίτσα αλλά δεν θέλουνε και οι δυο μαζί και δεν μπορώ ούτε σε αυτό να τις ικανοποιήσω,χτυπιούνται και μαλώνουν συνεχώς,δεν τρώνε,ακόμη και στη θάλασσα που τις πήγα πάλι γκρίνια...

Μου ζητάνε κορν φλέικς,τους τα βάζω,τα πετάνε κάτω και μου ζητάνε τυρί.

Μου ζητάνε νερό κρύο και μόλις πιούνε μια γουλιά απαιτούν οπωσδήποτε να το ξαναγεμίσω.Τους λέω 'τώρα να τελειώσω τη δουλείτσα μου και θα βάλω" και σέρνονται στο πάτωμα ουρλιάζοντας.

Το σπίτι είναι στα μαύρα χάλια του γιατί δεν μπορώ να κάνω τίποτα.Φαγητό δεν θυμάμαι από πότε έχω να μαγειρέψω.Δεν θυμάμαι πόσο καιρό έχω να τις βάλω για ύπνο το βράδυ και να ξυπνήσω το άλλο πρωί χωρίς να κάνω ατέλειωτα δρομολόγια παιδικό-κρεβατοκάμαρα,να παίρνω τη μια αγκαλιά,μετά να κλαίει η άλλη,να παίρνω τη μια μαζί μου,να παίρνω και την άλλη,να πηγαινοέρχομαι όλη νύχτα με ένα δίχρονο αγκαλιά από το ένα δωμάτιο στο άλλο.

Εγώ σέρνομαι όλη μέρα σαν ερείπιο,κουρέλι ψυχικά και σωματικά,έρχονται στιγμές που κάνω άσχημες σκέψεις,θέλω να ανοίξω την πόρτα και να φύγω κάπου μακριά...

Τί έχει γίνει;Τί κάνω λάθος;

Γιατί ποτέ δεν είναι ευχαριστημένες;

Εχω την αίσθηση ότι είμαι ανίκανη να τους προσφέρω μια χαρούμενη καθημερινότητα...

Σκέφτομαι μήπως τις έχω κακομάθει που τρέχω πάντα αμέσως να τους ικανοποιήσω την κάθε επιθυμία.Δοκίμασα και να αδιαφορήσω στην γκρίνια αλλά δεν το αντέχω,όχι γιατί τις λυπάμαι αλλά γιατί η γκρίνια με τρελλαίνει.

Θυμάμαι ότι όταν ήταν μωρά κουραζόμουν,αλλά με κούραζε το ξενύχτι,το πέρα δώθε με το καρότσι για να τις κοιμίσω...Τώρα έχω να αντιμετωπίσω τους καυγάδες τους,την άρνηση σε όλα,την κακοτροπιά τους...

Εχω φτάσει σε ένα σημείο μηδέν...νιώθω ότι δεν αντέχω άλλο,δεν έχω άλλη υπομονή...

[Coraline]

Υπομονή, και αν έχεις οποιοδήποτε που μπορεί να βοηθήσει ( μαμάδες, πεθερές, αδερφές κτλ) τώρα είναι η ώρα να τον πάρεις τηλέφωνο.

[annoula1987]

Συμφωνώ με την Coraline!!Βρες κάποιον να σε βοηθήσει ή ακόμα να τις κρατήσει κάποιες ώρες για να ηρεμίσεις και να μαζέψεις δυνάμεις...Δεν μπορώ να σε συμβουλέψω κάτι άλλο...Έχω κρατήσει 2 αγοράκια 2,5 και 3,5 χρονών για 4 μήνες κάθε μέρα,όλη μέρα και μπορώ να καταλάβω τι τραβάς...εγώ απλά τα χώριζα σε δωμάτια να ηρεμήσουν και έπιανε!

[ANDEDANTINOS]

Υπομονη ,κουραγιο, και οσο μπορεις να τα απασχολεις,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,τα εχω περασει τα περναω και οντως και εγω εχω νιωσει το ιδιο αισθημα ανικανοτητητας, και οτι εχω φταιω για αυτη την κατασταση

Απο οτι εχω διαβασει ειναι η ηλικια δυσκολη 2-3 χρονων

Προσπαθουνε να υπερισχυσουνε και να δειξουν τις ικανοτητηες τους και την δυναμη τους.

Και τα δικα μου εκει που παιζουνε και αγαπιουνται εκει μαλιοταβιουνται τι να κανουμε ΥΠΟΜΟΝΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ

Δεν εχεις καποια μαμα , πεθερα καποια κοπελα να τα κρατησει για λιγο για να πας καπου να ξεσκασεις και να γεμισουν οι μπαταριες σου ή να σε βοηθησει στο σπιτι ή στο φαγητο ,,,,,,,,,,,,εαν οχι θα σε συμβουλευα να παρεις καποια βοηθεια θα την χρειαστεις

Σου ευχομαι οτι καλυτερο για σενα και τα παιδακια σου

[pitsipopaki]

Υπομονή, και αν έχεις οποιοδήποτε που μπορεί να βοηθήσει ( μαμάδες, πεθερές, αδερφές κτλ) τώρα είναι η ώρα να τον πάρεις τηλέφωνο.

 

 

συμφωνω και γω με την coraline. Ζητα βοηθεια απο καποιον να φυγεις απο το σπιτι για λιγη ωρα, να πιεις ενα καφε, να πας για ψωνια η οτιδηποτε απλως για να ηρεμησεις λιγο..κ ο δικος μου εχει αρχισει τα δραματα ,τις απαιτησεις και αλλα διαφορα ,φανταζομαι ποσο εξουθενοτικο ειναι με 2..! η ηλικια αυτη ειναι πολυ δυσκολη τελεικα το βλεπω απο πολλες μαναδες ..οι ξενοι λενε terrible two (για την ηλικια των 2) και δεν εχουν αδικο τελεικα!!! θα μας ξεθεωσουν αυτα τα παιδια μας!!!!!!

[Γατουλα]

Ελλη κοιταξες για παιδικο???? Νομιζω εφτασε η ωρα να ανεξαρτοποιηθουν οι μικρες

Ηταν ετσι εδω και πολυ καιρο η τωρα τελευταια?

Τρωνε γενικα? ειναι λιγοφαγες (γιατι οση γκρινια και αν εχω ολη μερα εδω και 2,5 χρονια) το μαρτυριο της λιγοφαγιας ηταν η τρελλα για μενα.

Τις μαλωνεις? Πρεπει να βαλεις ορια στα θελω τους σιγουρα.

η Αναστασια αμα την πιασει το γινατι, απλα δεν ακουει, οτι και να της λεω χτυπιεται

ε μετα της περναει η κριση θυμου και τοτε τα ξαναλεμε

συζητατε? Μιλανε??

[Γατουλα]

Μου εχει τυχει να μη γυρναω απο τη δουλεια κατευθειαν στο σπιτι (υπαρχει νταντα) γιατι δεν αντεχα να μου πει οτι δεν εφαγε....το ψυχολογικο πατατρακ της 17μηνης αφαγιας δε βλεπω να το ξεπερναω τοσο ευκολα...

Ακομα και αν πηγαινω για ενα καφε (λεμε τωρα, σιγα μη πηγαινω)....το μυαλο μου ειναι εκει κολλημενο, θα γυρισω, θα τρωει, θα κοιμηθουν, θα θα θα

Σε νοιωθω....πολυυυυυυυυυυ

[Elli]

Δυστυχώς δεν έχω ουσιαστική βοήθεια...

Πεθερά δεν έχω,η μαμά μου μπορεί και δεν μπορεί...

Πώς να μπορέσει άλλος άνθρωπος αφού μόνο εγώ καταλαβαίνω τι λένε τί ζητάνε,πως θέλουν να φάνε πώς θέλουν να κοιμηθούν...

Έχουνε κι ένα κόλλημα τελευταία πολύ έντονο μαζί μου,πχ δεν θέλουν να τις αλλάξει ο μπαμπάς τους αλλά εγώ,ή ότι τις πιάσει ο εκνευρισμός θέλουν μόνο τη δική μου αγκαλιά...

 

Μέχρι τώρα φυσικά και ήταν δύσκολα,αλλά τα κατάφερνα καλά -το τελευταίο διάστημα έχει παραγίνει η κατάσταση.Μιλάω για σχιζοφρένεια.

Και το αποτέλεσμα είναι να μην τις χαίρομαι,κάθε μέρα είναι πιο δύσκολη από την προηγούμενη και κάθε βράδυ σκέφτομαι την επόμενη μέρα με τρόμο.

Κι όσο σκέφτομαι πόσο καιρό ακόμη θα κρατήσει αυτό...

 

Ευχαριστώ για την ανταπόκριση.Ξέρω ότι η μόνη συμβουλή είναι "υπομονή"αλλά πραγματικά νιώθω ότι αυτή μου έχει τελειώσει.

[elenaκι]

Νομίζω ότι οι περισσότερες το έχουμε περάσει. Βρες ένα τρόπο να χαλαρώσεις γιατί η ένταση σου μεταφέρεται στις μικρές και είναι κύκλος όλο αυτό......το ζω συχνά! ΑΣυτό που κάνω σε αυτές τις δύσκολες φάσεις να ασχολούμαι μαζί τους μόλις ξυπνήσουν! Αφιέρωσε τους χρόνο αμέσως με κάτι που τους αρέσει, παίξτε στο πάτωμα με μπαλόνια, βάλε χαρτί με το μέτρο και ζωγραφίστε και οι 3 για αρκετή ώρα και όταν έχουν χαλαρωσει πρότεινε να κάνουν κάτι μόνες τους όπως να δουν λίγο τηλεόραση ή να χορέψουν με δυνατή μουσική ώστε να μπορέσεις να κάνεις κάποια δουλειά με την υπόσχεση πως μόλις τελειώσεις πχ το φαγητό θα κάνετε κάτι άλλο ώστε να το περιμένουν. Ελπίζω να πιάσει!

[GEODATOU]

Δυστυχώς δεν έχω ουσιαστική βοήθεια...

Πεθερά δεν έχω,η μαμά μου μπορεί και δεν μπορεί...

Πώς να μπορέσει άλλος άνθρωπος αφού μόνο εγώ καταλαβαίνω τι λένε τί ζητάνε,πως θέλουν να φάνε πώς θέλουν να κοιμηθούν...

Έχουνε κι ένα κόλλημα τελευταία πολύ έντονο μαζί μου,πχ δεν θέλουν να τις αλλάξει ο μπαμπάς τους αλλά εγώ,ή ότι τις πιάσει ο εκνευρισμός θέλουν μόνο τη δική μου αγκαλιά...

 

Μέχρι τώρα φυσικά και ήταν δύσκολα,αλλά τα κατάφερνα καλά -το τελευταίο διάστημα έχει παραγίνει η κατάσταση.Μιλάω για σχιζοφρένεια.

Και το αποτέλεσμα είναι να μην τις χαίρομαι,κάθε μέρα είναι πιο δύσκολη από την προηγούμενη και κάθε βράδυ σκέφτομαι την επόμενη μέρα με τρόμο.

Κι όσο σκέφτομαι πόσο καιρό ακόμη θα κρατήσει αυτό...

 

Ευχαριστώ για την ανταπόκριση.Ξέρω ότι η μόνη συμβουλή είναι "υπομονή"αλλά πραγματικά νιώθω ότι αυτή μου έχει τελειώσει.

 

Όλα αυτά που βιώνεις τα βιώνω επί καθημερινής βάσης από το γιό μου!!Δεν ξέρω αν θα τα έβγαζα πέρα αν έπρεπε να τα βιώνω εις διπλούν.Προσπάθησε να μην τους κάνεις όλα τα χατήρια.Δηλαδή δεν έγινε και τίποτα αν τους δώσεις το νερό και 5 λεπτά αργότερα.ΥΠΟΜΟΝΗ!!!Σπάνια αρετή.Όπως σου είπαν και οι άλλες κοπέλες ο παιδικός είναι η καλύτερη λύση.Εγώ με το γιό μου αλλά και με την κόρη μου που ήταν πιο κλειστό παιδί είδα θεαματική αλλαγή.Ανεξαρτοποιούνται τα παιδιά και κάνουν πολλά πράγματα μόνα τους.Όση βοήθεια μπορείς από τη μαμά σου και τον άντρα σου.

[Alice6]

Εlli νομίζω ότι ίσως είσαι λίγο συγκεντρωτική, Μπορεί και κάποιος άλλος να μάθει τι θέλουν και τι ζητάνε.... αρκεί να τον αφήσεις.

Αλλά έχω και μια ερώτηση! σαν μωρά πώς ήταν?? δλδ, μέχρι τώρα ήταν τόσο απαιτητικές, ή ξαφνικά τους βγήκε?

[Elli]

Γατούλα δεν δουλεύω για να τις στείλω παιδικό και φυσικά δεν μπορούμε να αντέξουμε ιδιωτικό.

Και αν τις στείλω τί θα γίνει με τις ιώσεις;Εδώ μια βδομάδα τώρα μας έχουν βγάλει την πίστη μια η μια και μια η αλλη...

 

Επικοινωνούμε τελευταία που λένε κουβεντούλες αλλά δεν είναι και πολύ πρόθυμες να συνεργαστούν...Δοκίμασα και συζήτηση,δοκίμασα και τιμωρία στο καρεκλάκι την μικρή που έχει ρημάξει την μεγάλη στο ξύλο,τίποτα.Και αδιαφορία στη γκρίνια,αλλά το αποτέλεσμα είναι να γανιάζουν από το κλάμα.

Με το φαγητό έχουμε θέμα,έχω κάνει και σχετικά ποστ,βασικά είναι κακόφαγες αλλά τον τελευταίο καιρό δεν τρώνε σχεδόν τίποτα,μερικές φορές το καταπίνω και αδιαφορώ αλλά άλλες το στομάχι μου γίνεται κόμπος.Εντάξει δεν με πολυπειράζει αυτό πια το έχω πάρει απόφαση,αλλά τα υπόλοιπα...δεν αντέχονται.

Να φταίει το καλοκαίρι;Και βόλτα τις πάω το απόγευμα,και για μπάνιο το ΣΚ στο εξοχικό.

[Γατουλα]

Θα συμφωνησω με την Αλις

ετσι πιστευα και εγω, οτι εγω και η νταντα ειμαστε οι μονοι ανθρωποι που μπορουμε να τα κουμανταρουμε. Τελικα μια χαρα τα πηγανε και στο παιδικο, εμαθαν να τρωνε καλυτερα, να παμε επιτελους στα αλιωτα μετα απο 20 μηνες, μετα τα 2 χρονια τα εβαλαν σε προγραμμα να βγαλουμε πανες σιγα σιγα και φυσικα να ειναι κοινωνικα γιατι τα διδυμα εχοντας παρεα δεν εχουν την ιδια αναγκη.

γυρναω και παμε κατευθειαν ας πουμε παιδικη χαρα

Τωρα ποτε θα κανεις τις δουλειες ειναι μεγα θεμα! Ελπιζω να σου κοιμουνται τουλαχιστο το μεσημερι

Οσο το να τα χωρισεις??? δυσκολο......ακομα και ηρεμα να ειναι, η απομακρυνση μου θα γινει αμεσα αντιληπτη και θα χωθουν και παλιι και μονιμα μες στα ποδια μου

ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ!!!!!!!! :D

[apricot]

ΚΟΥΡΑΓΙΟ..... νομιζω οτι ειναι μια φαση και θα περασει. καπως ετσι ηταν και τα δικα μου αν εξαιρεσεις το φαγητο με το οποιο δεν εχουμε θεμα. οπως λες και εσυ αντιμετωπιζα την καθε μερα με τρομο, σκεφτομουν το αυριο και ελεγα να μην περασει το βραδυ. τωρα εχω κανει το εξης. το πρωι πανε παιδικο και οταν γυρισουν κοιμουνται. ξυπνανε κατα τις 5-30 και τους φτιαχνω κατι να φανε και μετα ΕΞΑΦΑΝΙΖΟΜΑΙ στον πανω οροφο του σπιτιου. σε πληροφορω λοιπον οτι δεν ειμαι μαζι τους ειναι ολα μια χαρα. ενταξει τσακωνονται κιολας αλλα μετα απο 5 λεπτα ολα ειναι μελι-γαλα. κανω εμφανισεις για το τυπικο να αλλαξω καμμια πανα του μικρου ή να βαλω για τσισα τη μεγαλη αλλα ως εκει!!!!! ειμαι απο πανω και παρακολουθω τα παντα χωρις να υπαρχω κανω τις δουλεις μου και αυτα παιζουν. μολις εμφανιστω αρχιζουν να ζητανε , να τσακωνονται κ.τ.λ.....μολις φυγω μια χαρα. κατεληξα στο συμπερασμα οτι με ανταγωνιζονται επομενως ετσι βρηκα την υγεια μου και αυτα τη δικη τους. δεν ξερω αλλα σε μενα επιασε και εχω και περισσοτερο χρονο για το σπιτι και τον εαυτο μου.

[Κοριτσομανα]

Νομιζα και εγω οτι μονο εγω καταλαβαινω τις διδυμες. Ομως και οι αλλοι θα τις καταλαβουν. Οταν ερθει ο μπαμπας, εξαφανισου, κανονισε για καφε. Θα δεις αλλη συμπεριφορα. Και θα μεινουν να τις αλλαξει ο μπαμπας...Φερε τη μαμα σου ή πηγαινε τα παιδια και φυγε...Θα στρωσουν, ξερουν οτι τους παιρνει να φερονται ετσι.

 

Και να ξερεις, οτι οσο πιστευεις οτι μονο εσυ τα καταλαβαινεις, αδιεξοδο θα συναντας. Ασε τα παιδια για να τα μαθουν και οι αλλοι!

 

Νομιζω οτι η πολλη σου ενεργεια εξαντληθηκε στα παιδια, κανε ενα διαλλειμμα, βγες εξω βολτα. Και να δεις που οταν γυρισεις θα εχεις το κουραγιο να κλεισεις τα αυτια σου στις γκρινιες, να πας σε αλλο δωματιο αν χρειαστει...

Σε δοκιμαζουνε, περνα την δοκιμασια με αδιαφορια,αδιαφορεις για τα τερτιπια τους και οχι γι' αυτα, βαλε μουσικη για εσενα ή τα παιδια...

Φυσικα ο παιδικος σταθμος ειναι πολλη καλη λυση αλλα αν δε γινεται, εφαρμοσε τα παραπανω! Παντως καπως ετσι εγω τη σκαπουλαρα στη δυσκολη ηλικια!

[Γατουλα]

Koritsomana στα ποσα χρονια θα ηρεμησουμε????? εχω βαλει τα 4 για στοχο!!!!

[jannis]

Και εγώ είμαι υπέρ του παιδικού. Και για αυτά και για σένα. Εμένα πήγανε από 16 μηνών, δεν κλάψανε καθόλου μάλλον τους άρεσε που ήταν με άλλα παιδάκια και κάνανε πράγματα διαφορετικά. Αρωστούσανε πολύ στην αρχή βέβαια, αλλά αυτό θα γίνει όποτε αποφασίσεις να ξεκινήσουν.

Ο παιδικός βοηθάει στο να μπούνε σε πρόγραμμα αλλά και στην πειθαρχία.

Αλλά και να μην τα στείλεις παιδικό θα σε βοηθήσει να τηρήσεις τακτικό πρόγραμμα και να αρχίσεις να τους δείχνεις ότι οι πράξεις τους έχουν συνέπειες.

Είναι αρκετά μεγάλες για να καταλαβαίνουν ορισμένα πράγματα όπως το "θα φάτε αυτό που ζητήσατε" και να μην τους δίνεις τίποτα άλλο (ακούγεται σκληρό αλλά μια δυο φορές να μείνουν νηστικές δεν είναι τόσο τρομερό όσο είναι οι συνέπειες του να σε κάνουν ότι θέλουν).

Πρέπει να βάλεις όρια, με ψυχραιμία και αποφασιστικότητα, δείχνοντας τους ότι δεν θα κάνεις πίσω και ότι εσύ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ότι θα γίνει αυτό που λες εσύ. Δεν χρειάζονται πολλά λόγια, λίγα απλά αλλά με πείσμα.

Και εμένα το κοριτσάκι μου έπεφτε και φώναζε σε αυτή την ηλικία και προσπαθούσα να μην δίνω σημασία. Κράτησε 3-4 μήνες η φάση, αλλά σίγουρα όταν δίνεις σημασία ενισχύεις την συμπεριφορά αυτή.

Δεν είναι εύκολο, ειδικά αν έχουν κακομάθει, αλλά στο χέρι σου είναι. Αποφάσισε 2-3 πράγματα που για σένα είναι σημαντικά, όπως η ρουτίνα του ύπνου και ξεκίνα από αυτά.

Εγώ όταν δυσκολεύομαι επειδή τους χαλάω χατίρια, υπενθυμίζω στον εαυτό μου ότι δεν το κάνω για μένα αλλά και για αυτά, γιατί όλοι οι ειδικοί λένε ότι τα παιδιά χρειάζονται και αγάπη αλλά και όρια και γιατί τα κακομαθημένα παιδιά μπορεί να γίνουν ανικανοποίητοι και δυστυχισμένοι ενήλικες. Είναι μικρά, αλλά δεν είναι μικρά να αρχίσουν να μαθαίνουν τον αυτοέλεγχο – σε κάποιο βαθμό- αλλά και ότι οι πράξεις μας έχουν συνέπειες (π.χ. όταν τσακωνόμαστε για τα παιχνίδια η μαμά τα παίρνει)

Δεν χρειάζεται να είσαι σκληρή, απλά να είσαι αποφασιστική και να μην νιώθεις τύψεις όταν κλαίνε αν εσύ πιστεύεις ότι κάνεις το σωστό. Τα παιδιά μαθαίνουν γρήγορα και προσαρμόζονται στις καταστάσεις.

[fistikaki]

ακριβως στην ιδια φαση με σενα ειμαι κοπελια, μονο που εγω εχω ενα... (φιουυυυυυυυυυ)

 

 

 

ασχετο (χμ... ισως και λιγο σχετικο)

 

θυμαμαι μολις ειχα πρωτομπει στο φορουμ, μολις ειχες γεννησει, εγω εγκυος ακομα....... θυμαμαι τις επεμβασεις... και τις προσευχες που καναμε ολοι μαζι για την μικρη.... σα χτες μου φαινεται... πρωτη φορα ειχα ευχηθει να πανε ολα καλα, τοσο πολυ, για ενα μωρακι που δεν ηξερα.... αυτα ειναι μωρε που σου βγαζουν την ψυχη??? :lol: αυτα που παρακαλαγαμε ολοι μαζι να ζησουν?????? εεεεεεεε ολα καλα τοτε, επιασαν οι ευχες!!! ηταν ανοιχτοι οι ουρανοι!!!!! και που εισαι ακομα!!!!!!!!!! εγω ειχα προσευχηθει να τελειωσει εκεινη η αγωνια σας γρηγορα, και να ρθει η αλλη αγωνια..... για τα γκομενικα!!!!! :D:D:D:D:D:D:D

[Κοριτσομανα]

Koritsomana στα ποσα χρονια θα ηρεμησουμε????? εχω βαλει τα 4 για στοχο!!!!

 

Βαλε νωριτερα, μετα τα 3! Αν δεν ηταν οι μεγαλες μου που ζηλευει η πρωτη, αυτες ουτε που θα τσακωνοταν. Οποτε απο οταν εκλεισαν τα 3, ειδα το φως! Ελπιζω και στα δικα σας!

[Γατουλα]

αντε ενας χρονος ακομα!!!!!!

Ελλι κουραγιααααααααααα , θα τον φαμε και αυτον!

Φυστικι φιλια

[Elli]

Πολύ καλό μου έκανε η συζήτηση!

Πραγματικά...

Θα λάβω υπόψη όλα όσα μου προτείνετε...

 

Απλά έχω συσσωρεύσει πολλή πολλή κούραση τελευταία...

 

Δεν μπορώ να πω με σιγουριά, ίσως τις έχω κακομάθει...αλλά από την άλλη και αυστηρή είμαι μαζί τους όταν χρειάζεται, και τις μαλώνω, και προσπαθώ με κόλπα που διαβάζω εδώ μέσα να χειριστώ τις διάφορες καταστάσεις...

 

Τελευταία λες και έχουν σηκώσει μπαϊράκι και δεν πιάνει τίποτα,δεν ακούνε τίποτα,δεν τις ευχαριστεί τίποτα.

Μια ανεξέλεγκτη κατάσταση μέσα στο σπίτι,κάτι που δεν συνέβαινε παλιότερα.

 

fistikaki ναι,η μικρή εκείνη που τότε ζούσε δε ζούσε,σήμερα είναι που έχει μελανιάσει την αδερφή της από τις δαγκωνιές και της έχει ρημάξει τα μαλλιά...ενάμισι κιλό ελαφρύτερη και πιο κοντή, κι όμως της έχει κάνει μαύρη τη ζωή

 

Οκ θα αρχίσω να μετράω,365 και σήμερα

[triplets]

Θες να σε παρηγορησω?

Ολα αυτα πολυ λες Χ 3 . Το περναω εδω και 4 μηνες περιπου.

Και απο κουραση και κλεισουρα αστα. Δεν θες να ξερεις.

Περιμενω να δω ποτε θα περασει. Και αν θα εχω αντεξει μεχρι τοτε.

[Eleftheria]

Elli κουράγιο!! Πως πάτε?

Είναι πολύ δύσκολο όταν είσαι μόνη σου! Πάντως, άρχισε να μετράς αντίστροφα. Όντως, μετά τα 3 είναι καλύτερα τα πράγματα.

Παιδικό σταθμό θα πάμε φέτος. Άργησα όσο μπορούσα να τα στείλω, γιατί το θέμα των διπλών ιώσεων δεν αντιμετωπίζεται εύκολα. Τουλάχιστον, από μένα!

[Elli]

Eleftheria θυμάμαι να με εμψυχώνεις πάντα...

 

Είμαστε λίγο καλύτερα τώρα που μας πέρασε η ίωση αλλά όχι σπουδαία πράγματα,συνεχίζεται η γκρίνια,οι απαιτήσεις και η κακοτροπιά.

Από εμένα αυτό που προσπαθώ να αλλάξω είναι να μην "πιάνομαι" ευκολα,προσπαθώ να αδιαφορώ όσο γίνεται,ακόμα κι όταν μαλώνουν δεν τρεχω αμέσως να επέμβω παρα μόνο όταν "χοντραίνει" ο καυγάς και πέφτει ξύλο.

Ελπίζω με το που θα φθινοπωριάσει να ηρεμήσουμε λίγο.Έχω την αίσθηση ότι και η ζέστη τις εκνευρίζει,και το κλείσιμο, γιατί με τη ζέστη το πρωί δεν μπορούμε να πάμε πουθενά...

Αν τύχει και έρθει κάποιος στο σπίτι μας είμαστε μια χαρά.Όταν μένουμε μόνες μας όμως...πανικός.Λες και δεν με γουστάρουν.Και να πω ότι δεν σπάω το κεφάλι μου να κατεβάσω ιδέες για να τις διασκεδάζω και να τις απασχολώ...Μόλις όμως τολμήσω να στρίψω λίγο για να κάνω καμιά δουλειά,μετανοιώνω και για το ένα βήμα που έκανα.

Πολλές φορές η γκρίνια ξεκινάει το πρωί από το κρεββάτι,δεν τους αρέσουν τα ρούχα που τους διαλέγω ή τα κοκκαλάκια των μαλλιών...μαλώνουν για το ποιο κανάλι θα βάλουμε στην τηλεόραση...για το ποιά θα καθίσει στην αγκαλιά μου.

Ίσως φταίει το ότι είχα στο μυαλό μου μια εξειδανικευμένη εικόνα για τα δίδυμα,που δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα,πίστευα πως είναι πάντα αγαπημένα,πως σε όλες τις δραστηριότητες είναι μαζί με χαρά και συνεργασία και και...Εντάξει ίσως αυτό κάποτε να συμβεί,αλλά μάλλον εμείς απέχουμε ακόμη αρκετούς μήνες από μια τέτοια ιδανική κατάσταση,γιατί μπορεί να καταλαβαίνουν πολλά αλλά είναι και μωρά ακόμη,και το λάθος μου ίσως είναι στο ότι απαιτώ πολλές φορές να φερθούν "ώριμα".

 

Πάντως σήμερα νιώθω ωραία γιατί κάναμε την πρώτη μας επισκεψη σε σουπερ μαρκετ χωρίς καρότσι...Κρατούσα τη μια από το χέρι και αυτές κρατιόντουσαν μεταξύ τους,ωστόσο δεν κατέβασαν κανένα ράφι κάτω,μόνο στο ταμείο μου φύγανε και παίζανε με τα αυτόματα πορτάκια αλλά κατα τα άλλα καλά τα πήγαμε

[Eleftheria]

Λοιπόν, θα γράψω τις στατιστικές μου και τις σκέψεις μου…για να μη νοιώθουμε μοναξιές.

Έχω παρατηρήσει ότι μετά από ίωση, κάνουμε 1 εβδομάδα να επανέλθουμε στα φυσιολογικά μας. Γιατί όταν είναι άρρωστα, είμαι πολύ ελαστική επειδή ο στόχος μου είναι να είναι ήρεμα, να πίνουν φαρμακάκι,…Όποτε η πρώτη εβδομάδα μετά από ίωση, είναι crash test για τα νεύρα μου και την επιβίωσή μου! Και εννοείται ότι είναι πάνω μου σαν τις μαϊμούδες.

Οι πιο δύσκολες περίοδοι ήταν 1.5, 2.5, 3.5 ετών. Δεν ξέρω αν φταίνε τα μισά ή ότι πέφταμε σ’ αυτή την ηλικία άνοιξη-καλοκαίρι. Ή τα πιάνει η άνοιξη ή τότε έκαναν άλματα ανάπτυξης.

Και εγώ φανταζόμουνα αυτήν την εξιδανικευμένη εικόνα για τα δίδυμα, αλλά τελικά μάλλον εξιδανίκευα λάθος εικόνα. Αγαπιούνται απίστευτα, δεν υπάρχει αμφιβολία γι’ αυτό. Τσακώνονται γιατί είναι μέρος της ζωής και της ανάπτυξής τους, σαν δύο φυσιολογικά αδέλφια. Τουλάχιστον, αυτό σκέφτομαι για να ηρεμώ.

Και εγώ αναρωτήθηκα κάποια στιγμή, μέχρι που πρέπει να φτάσω για να περιμένω μία Χ συμπεριφορά, τι είναι ωριμότητα στα 2 ή στα 3 χρόνια. Και επειδή δεν μπορούσα να απαντήσω εύκολα, επέλεξα μια σχετική χαλαρότητα σε κάποια θέματα και σε κάποια άλλα να τα λύνω με πλάγια οδό. Έτσι, κατάφερα να επικρατεί μία «σχετική ηρεμία», αλλά κυρίως να καταναλώνω όσο λιγότερη ενέργεια γίνεται, γιατί η σωματική κούραση μαζί και ψυχική με διαλύει.

Οι περισσότεροι (+ μπαμπάς, μαμά μου) μου λένε ότι πρέπει να είμαι πιο αυστηρή. Μπορεί να είναι και έτσι. Αλλά δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι. Και αυτό που άρχισα να καταλαβαίνω είναι ότι επειδή τα μικρά είναι η ζωή μου ολόκληρη, μαζί με αυτά πρέπει να διαφυλάξω και τον εαυτό μου. Προσπαθώ να γίνω λίγο πιο ανέμελη (για να μην αρχίσω τα ζωο-επίθετα), κάνω φιλότιμες προσπάθειες....

Πάντως και εμείς έχουμε ακόμα γκρίνιες, διενέξεις,…

Επίσης, να έχετε στο μυαλό σας τους τρεις μαγικούς αριθμούς 0-3-6. Το πρώτο πακέτο είναι το 0 (νεογέννητα), το δεύτερο είναι το σκαλοπάτι των 3 ετών και το τρίτο είναι το μαγικό 6.