Δύο ερωτήσεις και ένα σχόλιο:

[DALIA]

Αλκίνοε συγνώμι εγώ προσωπικά προτιμώ να σκέπτομαι εγώ καλύτερα όσο αυτό είναι εφικτό και όχι να το κάνουν οι άλλοι για'μενα...

[milkomama]

Βρε κορίτσια εσείς που έχετε παιδακια σε αυτη την ηλικία των 3-4 ξέρουν τα παιδάκια σας ποσο κάνει 4-2,5-3?

Δεν το λεω ειρωνικά ...αλλά εχουμε ανηψακι σε αυτη την ηλικια και φυσικα και δεν ξερει.....ουτε μεχρι το εικοσι δεν ξερει το παιδι να μετραει.Το θεωρουσα νορμαλ...πρεπει να ανυσηχησω?

 

Όχι,δεν ξέρουν

Σόρρυ κορίτσια αλλά με δύο μικρά να χοροπηδάνε και ένα μωρό να κλαίει δυσκολευόμαι να πάρω οποιαδήποτε άλλη θέση στο θέμα του Αλεξίνοου

Forgive me!!!

[ΝΙΚ-16]

Εγώ είπα, απλώς, τι θέλω... απαντώντας σε ερώτηση που μου ετέθη...

Αλλά, νομίζω, ότι το θέμα δεν είναι το 'ιδίωμα' που χρησιμοποιώ...

Με αυτό το 'ιδίωμα' σκέπτομαι καλλίτερα... Και νομίζω ότι σε όλους χρειάζεται να σκέπτονται οι άλλοι καλλίτερα... και ουδείς θέλει να παρεμποδίζονται...[/QUOTE]

 

 

Πού ακριβώς το έγραψες γιατί διαβάζω και ξαναδιαβάζω τις σελίδες αλλά άκρη δεν βγάζω...........

 

 

Δε σε παρεμποδίζει κανείς ούτε να σκέφτεσαι ούτε να γράφεις

Απλά να σε καταλάβουμε θέλουμε..........

[DALIA]

Βρε κορίτσια εσείς που έχετε παιδακια σε αυτη την ηλικία των 3-4 ξέρουν τα παιδάκια σας ποσο κάνει 4-2,5-3?

 

το καμάρι μου δεν έχει μπει ακόμη σ'αυτή τη λογική αλλά μετράει μέχρι το 30...

αυτό βέβαια δεν λέει κάτι, το κάνουν όλα τα παιδάκια στην τάξη του λογικά..

[Αλεξίνοος]

DALIA, μη λες: “λύσεις”... σε παρακαλώ. Και αν ακόμη είχα “λύσεις” αυτές θα έπρεπε να τεθούν σαν προτάσεις... Αλλά προτάσεις έχω κάνει έστω και ιδιωματικώς...

Θα ανα/γνώσω όλο τον διάλογο και θα τις κωδικοποιήσω...

Υ.Γ.:

Λυπούμαι ειλικρινώς, εάν κάποιος νομίζει ότι μιλάω καλά ελληνικά...

[Niki81]

Υ.Γ.:

Λυπούμαι ειλικρινώς, εάν κάποιος νομίζει ότι μιλάω καλά ελληνικά...

 

Μάλλον εσύ ο ίδιος θεωρείς οτι μιλάς καλά ελληνικά...από εμας δεν τιθεται τετοιο θεμα.

[Αλεξίνοος]

Ποιούς εννοείς με το "εμάς" (ή, μήπως χρησιμοποιείς πληθυντικό μεγαλοπρεπείας[;].

Εγώ απήντησα σε κάποι συγκεκριμένο σχόλιο που δεν θέλω να αντιγράψω...

[Αλεξίνοος]

Προτάσεις:

Θα αρχίσω με τις δύο “ρητορικές”[;] μου ερωτήσεις:

Α)

Οι ασκούντες την γονική μέριμνα (γονείς και κηδεμόνες), ως προς τα θέματα της παιδείας, είναι εντολείς ή, εντολοδόχοι;

Ερώτηση ρητορική:

Απάντηση: Είναι εντολείς και πρέπει να απαιτήσουν τα δικαιώματά τους;

Πρόταση: Το θέμα πρέπει να τεθεί στα 1ο/ 2ο/ κτλ/ βάθμια σωματεία γονέων και κηδεμόνων. Αυτό δεν το είπα διότι είναι αυτονόης... Εάν πω κάτι περισσότερο θα είναι ανόητο...

Β)

Τα σχολικά βιβλία, εις τίνων την έγκριση, πρέπει να υπόκεινται; (άλλη ρητορική ερώτηση).

Εις την έγκριση των γονέων (κι' αυτό, αυτονόητο κτλ... όπως και με την προηγούμενη).

Γ)

Στην marandnik, που μου απήντησε πρώτη, είπα ότι δεν γνωρίζω το τι γίνεται στις πολύ μικρές τάξεις και, ακόμη, ότι:...

“Θα προμηθευτώ το βιβλίο της Α' Δημοτικού και θα το μελετήσω...”

Αυτό κάνω ...από εχθές μέχρι τώρα... Δεν είναι πρόταση, ούτε υπόδειξη αλλά, ένδειξη ότι όποιος ασχοληθεί για λίγο παίρνει χαμπάρι πολλά...

Δ)

Σ' αυτή την απάντησή μου προς την marandnik υπάρχει η φράση:

Αλλ', “ειδικοί' που να το κατανοούν, υπάρχουν μεταξύ υμών και στο φιλικό περιβάλλον όλων μας...”

Αυτό θα μπορούσε να εκληφθεί ως πρόταση την οποία (αφού εξέλιξα προς τα το τέλος) τώρα την διαμορφώνω:

Οι σύλλογοι γωνέων και κηδεμόνων πρέπει να συστήσουν επιτροπές μελέτης αυτών (και όχι μόνον) των θεμάτων και να απαιτήσουν από το κράτος να εισακουστούν. Προσοχή: Επί τη βάσει μελετών και ασκώντας το δικαίωμα του εντολέως... (Όχι μόνο να δίνουν λεφτά για τα σπασμένα τζάμια). Η πρότασή μου αυτή, δεν πάει πάρα πέρα...

Ε)

Υπάρχουν κάτι γέροι και γριές που όταν ρωτάνε ένα παιδί κάτι που δεν ξέρει να απαντήσει... του λένε:

“Δεν ξέρεις;;; Κρίμα... και πας και στο σχολείο...”

Εάν έστω και μία φορά έχουν δίκαιο αυτό έχει διπλή αξία... Ως αιτούμενη γνώση και ως παράδειγμα προς μίμηση... Το παιδί θα μάθει ότι το Έβερεστ είναι η ψηλότερη κορυφή του κόσμου αλλά όχι πως μπορεί να βρει ένα διανυκτερεύον φαρμακείο. Και με την ευκαιρία, μία ερώτηση... όχι πρόταση:

Σκεφθείτε πως θα ήταν ένας άνθρωπος εάν, ότι του χρειαζόταν να μάθει, το μάθαινε στο σχολείο...

Θα συνεχίσω (αμέσως μετά) με μία πρόταση εντελώς πρακτική...

[Αλεξίνοος]

Στην κριτική μου στο βιβλίο της Α' Δημοτικού είπα ότι μόνο για τους αριθμούς 1, 0, 4, 6 και 7, υποδεικνύεται ο τρόπος γραφής τους. Αυτό είναι αληθές αλλά στο ...τετράδιο του μαθητή δίδονται υποδείξεις και για τους υπόλοιπους.

Κατά την γνώμη μου τα πράγματα που έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό πρέπει να συγκεντρώνονται. Αυτό είναι ένα 'νοικοκυριό' για το οποίο πασχίζουν τα μαθηματικά... Εδώ, το κοινό χαρακτηριστικό, είναι η απόκτηση της δεξιότητας της γραφής. Δεν μπορεί, την δεξιότητα για τον ένα αριθμό, να την αποκτάς στο ένα βιβλίο και την άλλη ...εάν βρεις που έχει 'χωθεί' το άλλο.

Εάν κάποιος δεν συμφωνεί με αυτό, δεν θα επιμείνω.

Εάν όμως κάποιος συμφωνεί μπορεί να αντιγράψει της σχετικές σελίδες από την διεύθυνση που ακολουθεί, να τις μοντάρει σε ένα πίνακα να τις εκτυπώσει να τις κολλήσει σε ένα χαρτόνι ... Κτλ κτλ.

Εγώ εάν, ήμουν μικρός/ή μαθητής/τρια, πολύ θα αγαπούσα την μαμά μου, εάν επιμελείτο σχετικώς ...Άσε δε που θα καμάρωνα και μπροστά στους φίλους μου... ("Βλέπεις, ρε, πως γράφεται το 5"... τάχα μου, τάχα μου, για να με ρωτήσει: "Ποιός, σου το 'φτιαξε;"...).

http://www.oedb.gr:8080/oedvLibrary/user/results.zul?type=3&treeId=3

[soevan07]

Όσο περνάει η ώρα μπορώ να πω οτι "απλοποιείται" πιο πολύ η γλώσσα σου!........

πλησιάζει όλο και περισσότερο "την δημοτικήν"!

 

Ισως σου έκανε ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ να γραφτείς σε αυτό το φόρουμ!!!

 

χμ!!

 

Συνέχισε....εγώ προσωπικά σε παρακολουθώ με μεγάλη προσοχή!

[alcyon]

Καλησπέρα κι από μενα.

 

Το μέρος ενός ποσού όταν το ποσό είναι (π.χ.) πίτσα ή, πληθυσμός μίας χώρας κτλ ΔΕΝ είναι καθαρός αριθμός. Δεν μπορείς να πάρεις 30% πίστα και 10% των Ιταλών και να τα προσθέσεις. Αυτό σημαίνει καθαρός αριθμός. Τα άλλα είναι α λα μπουρνέζικα εις τα οποία συνηθίζει το παιδί από μικρό...:

Από την Α' Δημοτικού, 'μαθαίνει' τον ανύπαρκτο και σφαλερό όρο ...“στερεό ορθογώνιο” (σ. 15 του βιβλίου των μαθηματικών). Δεν θα τον ξανασυναντήσει ποτέ... Αλλ' όμως, θα τον έχει ...παρακαταθήκη και θα παθαίνει σύγχυση...

 

Ο λόγος είναι καθαρός αριθμός. Κι αυτό γιατί έχει προκύψει από τη διαίρεση ομοειδών πραγμάτων. Κι αυτό ισχύει από τα μαθηματικά και επεκτείνεται σε όλες τις φυσικές επιστήμες. Από εκεί και πέρα χρειάζεται η λογική για την επίλυση προβλημάτων.

 

Βρε κορίτσια εσείς που έχετε παιδακια σε αυτη την ηλικία των 3-4 ξέρουν τα παιδάκια σας ποσο κάνει 4-2,5-3?

Δεν το λεω ειρωνικά ...αλλά εχουμε ανηψακι σε αυτη την ηλικια και φυσικα και δεν ξερει.....ουτε μεχρι το εικοσι δεν ξερει το παιδι να μετραει.Το θεωρουσα νορμαλ...πρεπει να ανυσηχησω?

 

Σαφώς και όχι! Παιδιά 3ων ή 4ων ή 5 ετών δεν μπορούν να κάνουν αφαίρεση. Κι αν μπορούν δε θεωρείται κατάκτηση αυτής της ηλικίας. Τουλάχιστον όχι με χρήση συμβόλων. Γιατί τα μαθηματικά της 1ης είναι επιφορτισμένα με την εκμάθηση ΚΑΙ των συμβολισμών των αριθμών παράλληλα με τις έννοιες της πρόσθεσης και της αφαίρεσης.

 

....

Η εμπιστοσύνη που δείχνουν οι γονείς εις το εκπαιδευτικό σύστημα είναι συγκινητική... πλην, ενίοτε, διαπράττουν το αδίκημα της έκθεσης ανηλίκου εις κίνδυνον... .

 

Κανένα αδίκημα δε διαπράττουν. Το ότι διαφωνείς εσύ προσωπικά με τα βιβλία, βασιζόμενος στο προσωπικό σου κριτήριο (το οποίο καθορίζεται από τις γνώσεις, τις εμπειρίες και την ιδιοσυγκρασία σου) δεν κάνει αυτομάτως τα βιβλία ακατάλληλα.

 

Τα βιβλία αυτά σχεδιάστηκαν με σκοπό να χρησιμοποιηθούν με την ΠΑΡΟΥΣΙΑ δασκάλου!! Δεν υπάρχει κανένας λόγος να αναλυθεί περισσότερο, αφού ο δάσκαλος θα δώσει τις κατευθύνσεις και τις οδηγίες. Αυτά είναι συμπληρωματικά.

 

Αν τα κοιτάξει ο "γνωστός μας" όπως λες, σαφώς θα έχει να προσθέσει ΠΟΛΛΕΣ σελίδες σε αυτά τα βιβλία. Ξέρεις γιατί; Αυτές οι σελίδες έχουν ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΘΕΙ από την ΦΥΣΙΚΗ παρουσία του ΔΑΣΚΑΛΟΥ στο ΣΧΟΛΕΙΟ!! Τι πιο παιδαγωγικά ορθό από το να υπάρχει κάποιο φυσικό πρόσωπο που να υποδεικνύει τον τρόπο κατάκτησης της γνώσης;!

 

Ο γονιός δεν είναι ο αρμόδιος να κρίνει την κατάλληλότητα των βιβλίων. Αν κάποιος έχει ασχοληθεί με την εκπαίδευση βλέπει εντελώς διαφορετικά τα βιβλία, την παρουσία τους καθώς και τον τρόπο που χρειάζεται για να μεταδωθεί η γνώση. Κι αυτό γιατί έρχεται αντιμέτωπος με πλήθος παιδιών και μπορεί να αντιληφθεί τις μαθησιακές ανάγκες που υπάρχουν στις διάφορες ηλικίες, ανάλογα με το αντιληπτικό επίπεδο των παιδιών. Σίγουρα τα βιβλία επιδέχονται βελτιώσεων, αλλά αυτό απορρέει από τις συνεχώς μεταβαλλόμενες συνθήκες της εποχής μας.

 

Επίσης.... μας παραθέτεις σκέψεις κατά την κρίση σου. Όμως η χρήση της καθαρεύουσας μου προκαλεί κάποιες σκέψεις:

 

- Εφόσον δε χρησιμοποιείται ευρέως, αλλά μόνο από ελάχιστες εξαιρέσεις, μάλλον το κείμενό σου θέλει να στοχεύσει στην "υψηλή διανόηση" (όπως εσύ την εννοείς με τα δικά σου προσωπικά κριτήρια). Ο λόγος μας μεταβάλλεται ανάλογα με το κοινό που έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Επομένως αν κρίνω από τα γραφόμενά σου, δε θέλεις να στοχεύσεις τον απλό γονιό που ίσως να έχει τις βασικές σχολικές γνώσεις και όχι κάποια πανεπιστημιακή κατάρτιση.

 

-Άλλη σκέψη είναι πως υπάρχει μια προσκόληση σε κάτι που έχει "ξεπεραστεί". Η γλώσσα είναι ζωντανή. Μεταβάλλεται αναλόγως με την εποχή και τις ανάγκες της. Γιατί λοιπόν επιλέγεις να μιλάς σε καθαρεύουσα και όχι ας πούμε σε... αρχαία ελληνικά;

 

-Όταν πηγαίνεις για τις ημερίσιες αγορές σου, καθώς και σε οποιαδήποτε εργασία θέλεις να διεκπαιρεώσεις, δε φαντάζομαι να μιλάς στην καθαρεύουσα (γιατί αμφιβάλω αν θα σε κατανοούν, άρα με την καθαρεύουσα δεν θα κάνεις τη δουλειά σου ή θα χρειάζεσαι πολύ περισσότερο χρόνο). Άρα είναι σκόπιμη η χρήση της. Για ποιο λόγο;

[Αλεξίνοος]

Το προηγούμενο κείμενο μου θυμίζει το παιχνίδι που λέγεται φιδάκι... -Δεν μου αρέσει...

Όσο για την δημοτική και τις αγορές... Μία φορά, είπα σε μία υπάλληλο ... “Δυό λεφτά, να βρω ψιλά...” και μου απήντησε: “Λεπτά τα λένε...”

Διευκρίνηση:

Ήταν αλλοδαπή... (αυτό, ΔΕΝ σηκώνει άλλες προεκτάσεις...).

Όσοι με γνωρίζουν προσωπικώς γνωρίζουν ότι, το επεισόδιο, δεν είναι φανταστικό...

[Rasta]

Ισως το πιό σουρεαλιστικό νήμα του parents!

 

Αγαπητέ Αλεξίνοε, νομίζω ότι χάνεσαι (ή παίζεις) με τις λέξεις.

[marandnik]

Με υποχρεώνεις να αντιγράψω το κείμενό μου:

Αυτά τα γράφει το βιβλίο της ΣΤ' Δημοτικού...:

Στο βιβλίο της ΣΤ δημοτικού (σ. 96, άνω) μαθαίνομε:

Α) Ποσοστό ενός ποσού είναι ένα μέρος του ποσού αυτού (ο λόγος του μέρους προς όλο το ποσό)*.

Β) Ποσοστό στα 100 είναι ένα μέρος του ποσού που έχει τιμή 100 και γράφεται με κλάσμα που έχει αριθμητή το μέρος και παρονομαστή το 100 ή με το σύμβολο %.

Ας υποθέσουμε ότι ο συγγραφέας ήθελε να πει:

Β) Ποσοστό στα 100 είναι το μέρος ενός ποσού που έχει τιμή 100 και γράφεται σαν (πλην θα εννοούσε: “ως”) κλάσμα με αριθμητή το μέρος και παρονομαστή το 100 ή, συμβολίζεται με το σύμβολο %, που τίθεται στα δεξιά του ποσού.

 

Τώρα, εάν μου επιτρέπεις...:

Μή προσπαθείς να (αυτο)σχεδιάσεις ...ορισμούς. Το τι ισχύει “εξ ορισμού” και τι όχι δεν είναι κάτι που το χρησιμοποιούμε για να δώσομε έμφαση στα λεγόμενά μας. Ούτε ...τίθεται σε ψηφοφορία...

Το ποσοστό είναι “λόγος” μόνο εάν θεωρήσομε τις αριθμητικές τιμές των ποσών. Υπό την έννοια αυτή με (π.χ.) το 10% και το 30%, μπορούμε να κάμομε οποιαδήποτε πράξη και ας αφορά, το ένα, μειονότητα και το άλλο, γεωργικές καλλιέργιες. Κάτι τέτοιο όμως θα ήταν άχρηστο... Και θα ήταν άχρηστη η “επινόηση” του όρου “ποσοστό”. Ο “λόγος” δεν είναι ...κανένας κακοποιός για να έχει πολλά ονόματα...

 

Αλεξίνοε θα επιμείνω στο θέμα του ποσοστού και του λόγου για δύο λόγους:

1. Πιθανόν να παρακολουθούν τη συζήτηση άτομα που δεν έχουν γνώσεις μαθηματικών και δεν θα ήθελα να μείνουν με μια λάθος εκτίμηση για τα ποσοστά.

2. Είναι πολύ σημαντικό για μένα να ελεχθεί η ορθότητα της εκτίμησης ενός γονιού, όταν αυτός πιστεύει ότι το παιδί του διδάσκεται με λανθασμένο τρόπο ΑΛΛΑ δεν κατέχει το αντικείμενο.

 

Και αυτό συμβαίνει στο παράδειγμα αυτό. Όταν λέω ότι το ποσοστό είναι λόγος δηλαδή κλάσμα εξ ορισμού δεν αυτοσχεδιάζω ούτε προσπαθώ να εντυπωσιάσω. ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΩ!

Ο ορισμός του ποσοστού αναφέρει ότι αυτό είναι ο λόγος του μέρους προς το όλο. Άρα το ποσοστό είναι λόγος, τόσο απλά, εξ ορισμού!

 

Προσπάθησα να σου εξηγήσω με απλό τρόπο ότι τα υπόλοιπα που αναφέρεις με τις πίτσες και τους Ιταλούς είναι απλοί σοφισμοί...

 

Σου εξηγώ ότι κατ' αντιστοιχία και οι αριθμοί 1 και 2 είναι καθαροί αριθμοί κάνουμε μ' αυτούς πρόσθεση (1+2=3) αλλά αν τους αναθέσουμε σε φυσικά μεγέθη τότε καταλήγουμε στο ίδιο πρόβλημα που περιέγραψες και για τα ποσοστά. 1 πίτσα και 2 Ιταλούς ΔΕΝ μπορούμε να τα προσθέσουμε.

 

Αυτό τι σημαίνει; Ότι είναι λανθασμένη και η προσέγγιση που χρησιμοποιείται στους φυσικούς αριθμούς;

 

Για μένα είναι πολύ σοβαρό όταν οι γονείς που επεμβαίνουν ενεργά στη μάθηση των παιδιών τους δεν κατέχουν σε έκταση το αντικείμενο καθώς τότε μόνο ζημία μπορεί να προκαλέσουν στα παιδιά τους και όχι όφελος....

[Αλεξίνοος]

Εάν ό,τι κάνεις με τους λόγους δεν μπορείς να το κάνεις με τα ποσοστά τότε αυτές οι δύο έννοιες δεν ταυτίζονται.

Αυτό δεν λέγεται πιο απλά...

[marandnik]

Εάν ό,τι κάνεις με τους λόγους δεν μπορείς να το κάνεις με τα ποσοστά τότε αυτές οι δύο έννοιες δεν ταυτίζονται.

Αυτό δεν λέγεται πιο απλά...

 

ΑΛΕΞΙΝΟΕ. Μόνο γράφεις, δε διαβάζεις!

Λοιπόν, θα μελετήσεις καλά ΟΛΕΣ τις απαντήσεις μου και θα έρθεις αύριο να σε εξετάσω. Επίσης στο τετράδιο μαθηματικών να γράψεις και να λύσεις το εξής πρόβλημα: στο Parents συμμετέχουν 20000 χρήστες 19538 εκ των οποίων είναι γυναίκες. Ποιο ποσοστό των χρηστών είναι άνδρες;

Να γράψεις αναλυτικά τον τρόπο που έλυσες το πρόβλημα και την πράξη που έκανες για να το βρεις.

 

Τέλος να μου εξηγήσεις απλά γιατί δεν μπορώ να προσθέσω 2 σκύλους με 3 γάτες. Ποιος φταίει και ποιες έννοιες δεν ταυτίζονται σ' αυτή την περίπτωση.

 

Αλεξίνοε μπορείς! Καληνύχτα και καλό διάβασμα!

[alcyon]

Το προηγούμενο κείμενο μου θυμίζει το παιχνίδι που λέγεται φιδάκι... -Δεν μου αρέσει...

Όσο για την δημοτική και τις αγορές... Μία φορά, είπα σε μία υπάλληλο ... “Δυό λεφτά, να βρω ψιλά...” και μου απήντησε: “Λεπτά τα λένε...”

Διευκρίνηση:

Ήταν αλλοδαπή... (αυτό, ΔΕΝ σηκώνει άλλες προεκτάσεις...).

Όσοι με γνωρίζουν προσωπικώς γνωρίζουν ότι, το επεισόδιο, δεν είναι φανταστικό...

 

To φιδάκι πού κολλάει;

 

Τη ροή σκέψης κρίκο-κρίκο... χωρίς χάσματα... τη θεωρείς... φιδάκι;;

 

Όσο για το γεγονός με την "αλλοδαπή", θα μπορούσε άνετα να είχε γίνει από "ντόπια"... Δε φαντάζομαι να υπονοείς πως για τα προβλήματά μας φταίνε... οι άλλοι!! Θα ήταν τόοοοοσο "βολικό"!

[mantinop]

Αγαπητέ Αλεξίνοε,

θέλω να σου γράψω ότι εγώ με ένα δίπλωμα 5ετούς φοίτησης από ελληνικό πολυτεχνείο, ένα μεταπτυχιακό τίτλο από ξένο ίδρυμα και ακόμα ένα μεταπτυχιακό σε εξέλιξη από ελληνικό πανεπιστήμιο, μου είναι αρκετά έως πολύ δύσκολο να παρακολουθήσω τον γραπτό λόγο σου. Θα εκτιμούσα ιδιαίτερα όπως φαντάζομαι και τα υπόλοιπα μέλη της παρέας μας αν χρησιμοποιούσες την δημοτική και πιο απλό και κατανοητό λόγο...δεν έχουμε όλοι τελειώσει φιλολογία υπάρχουν και μηχανικοί στην παρέα μας

Το μωρό μου είναι μικρό για να έχω άποψη περί των μελλοντικών μαθησιακών μεθόδων του δημοτικού που θα ακολουθήσουμε αλλά εγώ ακόμα σπουδάζω και έχω άποψη.

Το θέμα δεν είναι μόνο τι μαθαίνουμε εμείς ή τα παιδιά μας στο σχολείο ή το πανεπιστήμιο. Δεν μπορείς να βάλεις καλούπια στην γνώση. Ο καλύτερος συνδιασμός είναι να διαβάζουμε και και πράγματα εκτός ύλης.

Για παράδειγμα θα αναφέρω την ιστορία. Κατά την γνώμη μου για να διαβάσει κάποιος ιστορία δεν πρέπει να περιοριστεί στα σχολικά βιβλία. Πρέπει να ασχοληθεί διεξοδικά και να αναζητήσει πολλές πηγές. Να διαβάσει βιβλία από όλες τις απόψεις και τότε να βγάλει συμπεράσματα. Η γνώση δεν πρέπει να έχει στενά όρια.

Ιδιαίτερα για τα παιδιά στις ηλικίες που μιλάτε θα πρέπει οι γονείς με προσωπικό κόπο να τους διδάξουν κάτι παραπάνω και όσο μπορούν ανάλογα με τις δυνατότητες που ο καθένας έχει.

Εγώ για παράδειγμα δεν θα μπορέσω αύριο να βοηθήσω το παιδί μου στα αρχαία ελληνικά ούτε ο σύζυγός μου (καθότι και αυτός μηχανικός). Στα μαθήματα όμως που έχω γνώσεις θα κάνω ότι καλύτερο μπορώ. Αυτό δεν αποκλείει ο μικρός μου να βγει φιλόλογος όμως, γιατί αν μάθουμε στα παιδιά μας τον τρόπο που πρέπει να διαβάζουν και τα κατάλληλα ερεθίσματα για την γνώση θα τους "ανοίξουμε" τα μυαλά.

Πρέπει να μάθουμε στα παιδιά μας να αγαπήσουν την εκπαίδευση και ότι τα εφόδια που θα αποκτήσουν από την γνώση θα τα κάνουν καλύτερους ανθρώπους. Να ξεφύγουμε από τα στεγανά της επαγγελματικής αποκατάστασης μέσω των πτυχίων και μόνο. Η μόρφωση πρέπει να πάψει να μεταφράζεται σε καριέρα και χρήματα ή έστω να πάψει να είναι μόνο αυτό.

Επίσης, η αναζήτηση της γνώσης δεν έχει τέλος. Αποκτώντας ένα πτυχίο δεν πάει να πει ότι γίναμε πανεπιστήμονες...άλλωστε σε πολλές επιστήμες οι γνώσεις εξελίσσονται μέρα με την μέρα.

Συγνώμη για το μακροσκελές μήνυμά μου, ελπίζω να μην σας κούρασα και περιμένω την απάντηση με ενδιαφέρον.

[Αλεξίνοος]

Γράφω:

α = 19/20 Πλ. Τετρ.

Ε = (19/20)x(19/20) (Πλ. Τετρ.)x(Πλ. Τετρ.)

O = (19/20)x(19/20)x(19/20) (Πλ. Τετρ.)x(Πλ. Τετρ.)x(Πλ. Τετρ.)

Το “19/20” (ΣΚΕΤΟ), είναι λόγος.

Εάν το “Πλ. Τετρ.” είναι το μήκος της (μοναδιαίας) Πλευράς Τετραγώνου, τότε το Ε είναι το Εμβαδόν τετραγώνου πλευράς α και το Ο, ο Όγκος κύβου ακμής α.

Εάν το “Πλ. Τετρ.” είναι το Πλήθος των Τετραπ...εράτων μελών ενός φόρουμ, τότε ούτε το Ε, ούτε το Ο, ορίζονται... Δεν υπάρχει “Τετραπέρατος εις το τετράγωνο”, ως μαθηματική έννοια...

Αυτή είναι μία περίπτωση κατά την οποία το 19/20 = 95/100 το γράφομε ως 95% Πλ. Τετρ.

Σημείωση:

Δεν μπορείς να επικαλεστείς κάποιο απόσπασμα σχολικού βιβλίου, εν όσω, εγώ προσπαθώ να καταδείξω την αγραμματοσύνη των συγγραφέων του. Αυτό θα ήταν πρωθύστερο...

 

Υ.Γ.:

Η χλεύη σου, αφορά την σχέση σου με το φόρουμ, όχι με εμένα.

[Αλεξίνοος]

Α)

Το φιδάκι είναι εκείνο που όταν πέσεις στο τετραγωνάκι, που είναι το στόμα του ανοιχτό, σε καταπίνει και σε πηγαίνει στην αρχή του θέματος.

Ο “κρίκος κρίκος” της ροής της σκέψης σου δεν αντιστοιχεί προς τους κρίκους της ροής της συζήτησης...

Β)

...Και τό 'πα, δεν τό 'πα. “Αυτό, ΔΕΝ σηκώνει άλλες προεκτάσεις...”

Η Αλβανίδα που έχω υπ' όψιν μου (και πολλές ομοεθνείς της) προσπαθούν να μάθουν την ελληνικήν.

Οι 'ντόπιοι' νομίζουμε πως την γνωρίζουμε. Όπως ο αυτοκράτωρας του παραμυθιού του Άντερσεν, νόμιζε πως ήταν ντυμένος...

[Αλεξίνοος]

Αγαπητή mantinop,

Κάποτε 'δίδασκα' εθελοντικά, ελληνικά, και μαθηματικά σε τουρκόφωνα παιδιά της περιοχής του Γκαζιού...

Αυτά τα παιδιά δεν είναι μαθημένα στη σχολική πειθαρχία. Εάν τα καταφέρεις να παρακολουθήσουν επί 15-20 λεπτά ...είναι μεγάλο κατόρθωμα.

Το να έχουν μάθει, μετά τα είκοσι λεπτά, να γράφουν την λέξη “σιδηρόδρομος” (το πνευματικό κέντρο ήταν δίπλα στις γραμμές) - πίστεψέ με - δεν είναι 'κατόρθωμα'. Η μέθοδος που ακολούθησα δεν απαιτεί τρομερή ...'επινοητικότητα'...

Το να μη μπορεί ένα παιδί να γράψει την ίδια λέξη μετά από μήνες καθημερινής πολύωρης διδασκαλίας... αυτό είναι 'κατόρθωμα' και αυτό απαιτεί μεγάλη 'επινοητικότητα'...

Οι αρμόδιοι της εκπαίδευσης είναι πολυμαθείς. Διαβάσουν (φαντάζομαι) και ...γνωμικά.

Και (εντελώς αθέλητα) εφαρμόζουν τα αντίθετα. Π.χ.:

“Πολυμαθίη νόον ου διδάσκει” (Ηράκλειτος).

[Αλεξίνοος]

Αγαπητή mantinop,

Όταν το παιδί σου θα μάθει στην (ψευδεπώνυμη) θεωρητική γεωμετρία ότι μονάδα μέτρησης των γωνιών είναι η μοίρα, τότε θα ανακύψουν δύο προβλήματα.

Α) Θα αντιληφθεί ότι η μέτρηση αυτή είναι αδύνατη διότι η μοίρα είναι μέγεθος ασύστατο; (Δεν έχει υπάρξει μαθηματικός, ανά τους αιώνες, που να γνωρίζει πως να κατασκευάσει γωνία μίας μοίρα - τριών, ναι).

Β) Εάν το αντιληφθεί, θα το δηλώσει ευθαρσώς (προφορικώς ή/και γραπτώς, με όποιες συνέπειες) ή, θα κάνει το κορόϊδο;

Μήπως στο σχολείο, το παιδί μαθαίνει το: “μην αντιλαμβάνεσαι ή/και κάνε το κορόϊδο”;

Ποία θα πρέπει να είναι η προτροπή των γονέων σχετικώς και ποία η ισχύς που πρέπει να έχουν, δια να προτρέψουν με συνέπεια προς τις απόψεις τους.

Τελικώς, η πιο 'συνετή' στάση κυμαίνεται μεταξύ ευπείθειας και πονηριάς...

Αυτό όμως ισχύει για τα μεμονωμένα άτομα...

Γι' αυτό κι' εγώ είπα να ομιλήσω “εν δήμω”...

Και θα ήμουν ευτυχής εάν, για την ασυνεννοησία έφταιγε μόνον η ομιλία μου...

[Niki81]

Γράφω:

α = 19/20 Πλ. Τετρ.

Ε = (19/20)x(19/20) (Πλ. Τετρ.)x(Πλ. Τετρ.)

O = (19/20)x(19/20)x(19/20) (Πλ. Τετρ.)x(Πλ. Τετρ.)x(Πλ. Τετρ.)

Το “19/20” (ΣΚΕΤΟ), είναι λόγος.

Εάν το “Πλ. Τετρ.” είναι το μήκος της (μοναδιαίας) Πλευράς Τετραγώνου, τότε το Ε είναι το Εμβαδόν τετραγώνου πλευράς α και το Ο, ο Όγκος κύβου ακμής α.

Εάν το “Πλ. Τετρ.” είναι το Πλήθος των Τετραπ...εράτων μελών ενός φόρουμ, τότε ούτε το Ε, ούτε το Ο, ορίζονται... Δεν υπάρχει “Τετραπέρατος εις το τετράγωνο”, ως μαθηματική έννοια...

Αυτή είναι μία περίπτωση κατά την οποία το 19/20 = 95/100 το γράφομε ως 95% Πλ. Τετρ.

 

Πολύ σωστά...αλλά δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο αναμιγνυεις τη θεωρια συνολων με τη γεωμετρια και τους ορισμούς τετραγωνου και κυβου.

Τα παιδια διδασκονται τις εννοιες αυτές σε διαφορετικες ενοτητες,χωρις να υπαρχει καποιος συσχετισμοςμεταξυ τους.

Αν θυμαμαι καλα...διδασκεται η εννοια τετραγωνου και κυβου στα πλαισια αριθμητικης και μονο(σε καθαρους αριθμους)...αργοτερα γινεται εισαγωγη στη γεωμετρια οπου γινεται χρηση του ορου τετραγωνο και κυβος.Η θεωρια συνολων ειναι μια εντελως διαφορετικη ενοτητα.

 

Αν το θεμα ειναι και παλι το αν το ποσοστο ειναι λογος...ανεφερα και σε προηγουμενο ποστ μου.

Το ποσοστο ειναι λογος ενω ο λογος δεν ειναι κατ'αναγκη παντα ποσοστο.

[Niki81]

Αγαπητή mantinop,

Όταν το παιδί σου θα μάθει στην (ψευδεπώνυμη) θεωρητική γεωμετρία ότι μονάδα μέτρησης των γωνιών είναι η μοίρα, τότε θα ανακύψουν δύο προβλήματα.

Α) Θα αντιληφθεί ότι η μέτρηση αυτή είναι αδύνατη διότι η μοίρα είναι μέγεθος ασύστατο; (Δεν έχει υπάρξει μαθηματικός, ανά τους αιώνες, που να γνωρίζει πως να κατασκευάσει γωνία μίας μοίρα - τριών, ναι).

Β) Εάν το αντιληφθεί, θα το δηλώσει ευθαρσώς (προφορικώς ή/και γραπτώς, με όποιες συνέπειες) ή, θα κάνει το κορόϊδο;

Μήπως στο σχολείο, το παιδί μαθαίνει το: “μην αντιλαμβάνεσαι ή/και κάνε το κορόϊδο”;

Ποία θα πρέπει να είναι η προτροπή των γονέων σχετικώς και ποία η ισχύς που πρέπει να έχουν, δια να προτρέψουν με συνέπεια προς τις απόψεις τους.

Τελικώς, η πιο 'συνετή' στάση κυμαίνεται μεταξύ ευπείθειας και πονηριάς...

Αυτό όμως ισχύει για τα μεμονωμένα άτομα...

Γι' αυτό κι' εγώ είπα να ομιλήσω “εν δήμω”...

Και θα ήμουν ευτυχής εάν, για την ασυνεννοησία έφταιγε μόνον η ομιλία μου...

 

Ομολογουμένως αυτό δεν το κατάλαβα.

Και πάλι...αν θυμαμαι καλα...η έννοια της μοίρας στα παιδια διδάσκεται ως το 1/90 της ορθής γωνίας,με την ιδια λογική που το 1 cm διδασκεται ως το 1/100 του μέτρου.

Ποιά η παρανόηση και ποιο το προβλημα το οποιο προκυπτει?

 

Τωρα ως προς την προτροπη των γονέων και την ευπειθεια ή πονηριά η οποία χαρακτηριζει τη σταση τους...κατα τη γνωμη μου παντα...ενας γονιος ο οποιος αμφισβητει και την παραμικρη εννοια η οποια αναφερεται στα σχολικα βιβλια και περναει την αμφισβητηση αυτη(υπερβολικη αν προκειται για αμφισβητηση σε λεπτομερειες οπως αυτες που αναφερεις) σε ενα δεκαχρονο μαθητη δημοτικου...μαλλον συγχιση θα επιφερει στο παιδι και αρνητικα αποτελεσματα στη μορφωση του.

Το να διδασκεται το παιδι μου 10 πραγματα απο τη δασκαλα του στο σχολειο και ερχομενο σπιτι να του ανατρεπω οσα εμαθε περνωντας του το νοημα οτι η δασκαλα δεν ξερει και τα λεει λαθος...δεν προκειται να βοηθησει το παιδι.Θα το κανω αν θεωρησω οτι το παιδι διδασκεται κατι τελειως λανθασμενα ή κατανοει κατι με λαθος τροπο αλλά το να ψηριζω το σχολικο βιβλιο και να βρισκω 10 λαθη σε καθε 2 γραμμες..απο την εμμονη μου να αποδειξω πως εγω τα ξερω καλυτερα...προσωπικα το θεωρω λαθος.

[Αλεξίνοος]

Τα παιδια διδασκονται τις εννοιες αυτές σε διαφορετικες ενοτητες,χωρις να υπαρχει καποιος συσχετισμοςμεταξυ τους.

---Ιδού και κάτι επί του οποίου συμφωνούμε.

---Δεν γνωρίζω ποίος ανέφερε περί θεωρίας συνόλων.

---Περί του του επιμάχου θέματος “ποσοστό λόγος” υπάρχουν και τα βιβλία... Αλλά, βιβλίο που να γράφει “προσοχή μη τα μπερδέψετε”, δεν θα υπάρχει. Διότι δεν μπορεί να έχει υπάρξει αντίδοτο εναντίον μίας νόσου, που ήταν άγνωστη πριν από τη έκδοση του βιβλίου, που ανέφερα. Άρα, πρέπει να μπορείς να συμπεράνει από μόνη σου... Ει δε μη (εάν σε ενδιαφέρει), να ερωτήσεις κάποιον ...αξιοπιστότερο εμού.