Έγινε λίγο νευρικός

[AngiCat]

Αν και σε γενικές γραμμές θα έλεγα πως έχω υπόδειγμα συζύγου, υπάρχουν κάποιες φορές που δεν τον αναγνωρίζω. Έχει συμβεί 2-3 φορές κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης μου με την πιο πρόσφατη την περασμένη Παρασκευή που ήρθε να με πάρει από το μάθημα ανώδυνου τοκετού και δεν είχα τελειώσει. Έφυγα κι εγώ πιό νωρίς για να μην περιμένει και βγαίνοντας μου έβαλε τις φωνές επειδή τον είχα να περιμένει. Όχι μόνο δεν το έχει ξανακάνει αυτό αλλά δεν ταιριάζει και στον χαρακτήρα του. Δεν είναι γενικά νευρικός και δεν θα μου φώναζε ακόμα και αν χρειαζόταν να περιμένει.

Έχω λοιπόν την εντύπωση πως η εγκυμοσύνη τον επιρρεάζει και του δημιουργεί νευρικότητα που παλιά δεν είχε. Εγώ από την άλλη επειδή δεν θέλω να αγχώνομαι και να ταράζομαι, είμαι πολύ πιο αναίσθητη και πολλές κουβέντες τις αφήνω να περάσουν και δεν αποζητάω καυγάδες. Δεν είναι ότι μαλώνουμε πολύ, αλλά μαλώνουμε περισσότερο από πριν και για λόγους πραγματικά ανεξήγητους. Δεν ξέρω αν πρέπει να ασχοληθώ ή αν είναι απλά μια φάση που θα περάσει αλλά με προβλημάτισε και επειδή δεν θέλω να δω τον ένα δύο καυγάδες να γίνονται καθημερινότητα, θα ήθελα να ακούσω τις δικές σας εμπειρίες με αγχωμένο σύζυγο στην εγκυμοσύνη και να συγκρίνω.

[elenik]

Υπαρχει περιπτωση να τρεχει κατι στην δουλεια ή με τα οικονομικα και να μην θελει να στο πει?

 

Οι αντρες βιωνουν την πατροτητα ως ελευση ευθυνων. Νοιωθουν οτι πρεπει να μπορουν να παρεχουν τα παντα στο μωρο και γενικα ειναι η "ενηλικιωση" τους. Οποτε αν κατι δεν παει καλα στα οικονομικα ή νοιωθουν οτι εχουν χασει την μπαλα σε εκεινο το σημειο .... φρικαρουν

 

Οταν ολα μπουν σε μια σειρα και δει οτι μπορει να τα χειριστει , θα επανελθει στα φυσιολογικα του - μιας και δεν ειχε δειξει δειγματα πριν.

Αστον να βιωσει τις αντρικες του ανησυχιες ως μελλον πατερας και κανε λιγο υπομονη

 

Με το καλο.

[Ellemphriem]

Αν και σε γενικές γραμμές θα έλεγα πως έχω υπόδειγμα συζύγου, υπάρχουν κάποιες φορές που δεν τον αναγνωρίζω. Έχει συμβεί 2-3 φορές κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης μου με την πιο πρόσφατη την περασμένη Παρασκευή που ήρθε να με πάρει από το μάθημα ανώδυνου τοκετού και δεν είχα τελειώσει. Έφυγα κι εγώ πιό νωρίς για να μην περιμένει και βγαίνοντας μου έβαλε τις φωνές επειδή τον είχα να περιμένει. Όχι μόνο δεν το έχει ξανακάνει αυτό αλλά δεν ταιριάζει και στον χαρακτήρα του. Δεν είναι γενικά νευρικός και δεν θα μου φώναζε ακόμα και αν χρειαζόταν να περιμένει.

Έχω λοιπόν την εντύπωση πως η εγκυμοσύνη τον επιρρεάζει και του δημιουργεί νευρικότητα που παλιά δεν είχε. Εγώ από την άλλη επειδή δεν θέλω να αγχώνομαι και να ταράζομαι, είμαι πολύ πιο αναίσθητη και πολλές κουβέντες τις αφήνω να περάσουν και δεν αποζητάω καυγάδες. Δεν είναι ότι μαλώνουμε πολύ, αλλά μαλώνουμε περισσότερο από πριν και για λόγους πραγματικά ανεξήγητους. Δεν ξέρω αν πρέπει να ασχοληθώ ή αν είναι απλά μια φάση που θα περάσει αλλά με προβλημάτισε και επειδή δεν θέλω να δω τον ένα δύο καυγάδες να γίνονται καθημερινότητα, θα ήθελα να ακούσω τις δικές σας εμπειρίες με αγχωμένο σύζυγο στην εγκυμοσύνη και να συγκρίνω.

 

Επειδη ρωτησες για δικες μας εμπειριες θα σου θεσω απλα την δικη μου εμπειρια και δεν θα σχολιασω τιποτα αλλο γιατι εξαλλου ολα ειναι θεμα οικογενειων και τιποτα δεν ειναι γραμμενο σε πετρες.....εμενα δεν ηταν ποτε αγχωμενος στην εγκυμοσυνη και ηταν υποδειγμα συζυγου μεχρι να γεννησω. Μετα αλλαξαν πολλα πραγματα και δυστυχως οχι προς το καλυτερο. Εκει βγηκαν πολλα αρνητικα του χαρακτηρα του και του χαρακτηρα μου, και δυστυχως η καθημερινοι καυγαδες δεν ελειψαν για πολυυυυυυυυυ καιρο. Ακομα και τωρα ισχυουν σε ΠΟΛΥ μεγαλυτερο βαθμο απο οτι πριν το παιδι. Δυστυχως σε αρκετα ζευγαρια οι δυσκολες στιγμες που φερνει μια εγκυμοσυνη και ενα παιδι (φοβερη κουραση, αγχος, νευρα).....φερνουν στην επιφανεια θεματα που δεν θα εβλεπες ποτε σε ενα ζευγαρι που καθετε ανεμελο σε μια καφετερια στην παραλια αγκαλιασμενο. Οι δυσκολιες βγαζουν πισσα.....εξαρταται πως θα αντιμετωπιστει αυτο απο το ζευγαρι. Ελπιζω στην δικη σας την περιπτωση τιποτα απο τα παραπανω να μην συμβει, ή αν συμβει να ξεπεραστει γρηγορα. Ετσι οπως 'εγω' τα ξερω δεν βλεπω κατι περιεργο. Απλα βλεπω αλλαγη συμπεριφορας η οποια πιθανως βασιζεται στα παραπανω. Δηλαδη οτι πλεον 'μπηκαμε στα ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΑ'......

[apricot]

Επειδη ρωτησες για δικες μας εμπειριες θα σου θεσω απλα την δικη μου εμπειρια και δεν θα σχολιασω τιποτα αλλο γιατι εξαλλου ολα ειναι θεμα οικογενειων και τιποτα δεν ειναι γραμμενο σε πετρες.....εμενα δεν ηταν ποτε αγχωμενος στην εγκυμοσυνη και ηταν υποδειγμα συζυγου μεχρι να γεννησω. Μετα αλλαξαν πολλα πραγματα και δυστυχως οχι προς το καλυτερο. Εκει βγηκαν πολλα αρνητικα του χαρακτηρα του και του χαρακτηρα μου, και δυστυχως η καθημερινοι καυγαδες δεν ελειψαν για πολυυυυυυυυυ καιρο. Ακομα και τωρα ισχυουν σε ΠΟΛΥ μεγαλυτερο βαθμο απο οτι πριν το παιδι. Δυστυχως σε αρκετα ζευγαρια οι δυσκολες στιγμες που φερνει μια εγκυμοσυνη και ενα παιδι (φοβερη κουραση, αγχος, νευρα).....φερνουν στην επιφανεια θεματα που δεν θα εβλεπες ποτε σε ενα ζευγαρι που καθετε ανεμελο σε μια καφετερια στην παραλια αγκαλιασμενο. Οι δυσκολιες βγαζουν πισσα.....εξαρταται πως θα αντιμετωπιστει αυτο απο το ζευγαρι. Ελπιζω στην δικη σας την περιπτωση τιποτα απο τα παραπανω να μην συμβει, ή αν συμβει να ξεπεραστει γρηγορα. Ετσι οπως 'εγω' τα ξερω δεν βλεπω κατι περιεργο. Απλα βλεπω αλλαγη συμπεριφορας η οποια πιθανως βασιζεται στα παραπανω. Δηλαδη οτι πλεον 'μπηκαμε στα ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΑ'......

δυστυχως θα συμφωνησω. οταν ερχεται ενα παιδι αλλαζουν πολλα πραγματα και οχι παντα για καλο. τα περισσοτερα ζευγαρια βιωνουν αυτο που περιγραφεις. εγω εχω ξαναπει εδω οτι ποτε πριν δεν τσακωνομουν με τον αντρα μου ενω τωρα αυτο ειναι πλεον καθημερινοτητα και φυσικα οι λογοι περιστρεφονται παντα γυρω απο τα παιδια! νομιζω οτι επωμιζομαστε πολλες ευθυνες και σε συνδυασμο με την κουραση και το αγχος δεν αφηνουμε τα ιδια περιθωρια που αφηναμε πριν....εξαλλου ειναι πολυ δυσκολο να μην εχεις νερα οταν εισαι συνεχως αυπνος!!(αυτο δεν ισχυει ακομη για εσας.)

[kalamaraki]

Υπαρχει περιπτωση να τρεχει κατι στην δουλεια ή με τα οικονομικα και να μην θελει να στο πει?

 

Οι αντρες βιωνουν την πατροτητα ως ελευση ευθυνων. Νοιωθουν οτι πρεπει να μπορουν να παρεχουν τα παντα στο μωρο και γενικα ειναι η "ενηλικιωση" τους. Οποτε αν κατι δεν παει καλα στα οικονομικα ή νοιωθουν οτι εχουν χασει την μπαλα σε εκεινο το σημειο .... φρικαρουν

 

Οταν ολα μπουν σε μια σειρα και δει οτι μπορει να τα χειριστει , θα επανελθει στα φυσιολογικα του - μιας και δεν ειχε δειξει δειγματα πριν.

Αστον να βιωσει τις αντρικες του ανησυχιες ως μελλον πατερας και κανε λιγο υπομονη

 

Με το καλο.

 

Δεν θα μπορούσα να τα πω καλύτερα! Σε αυτο το συμπέρασμα ειχα καταλήξει και εγω ουσα εγκυος και οντως μετά που ηρέμησε και τα εφερε βολτα χαλάρωσε ο αντρούλης και ξαναγυρισε στα ωραια του τα προ Αρτεμούλας!

[kalamaraki]

δυστυχως θα συμφωνησω. οταν ερχεται ενα παιδι αλλαζουν πολλα πραγματα και οχι παντα για καλο. τα περισσοτερα ζευγαρια βιωνουν αυτο που περιγραφεις. εγω εχω ξαναπει εδω οτι ποτε πριν δεν τσακωνομουν με τον αντρα μου ενω τωρα αυτο ειναι πλεον καθημερινοτητα και φυσικα οι λογοι περιστρεφονται παντα γυρω απο τα παιδια! νομιζω οτι επωμιζομαστε πολλες ευθυνες και σε συνδυασμο με την κουραση και το αγχος δεν αφηνουμε τα ιδια περιθωρια που αφηναμε πριν....εξαλλου ειναι πολυ δυσκολο να μην εχεις νερα οταν εισαι συνεχως αυπνος!!(αυτο δεν ισχυει ακομη για εσας.)

 

Που δηλωνω παρούσα για την αυπνία??????????

Εχω να κοιμηθώ σαν άνθρωπος έστω και ενα 6ωρο σερι απο τις 20 Ιουλιου 2009.....μια βδομάδα πριν χρονισει και τωρα ειναι 19μηνων....

[nekt]

δυστυχως θα συμφωνησω. οταν ερχεται ενα παιδι αλλαζουν πολλα πραγματα και οχι παντα για καλο. τα περισσοτερα ζευγαρια βιωνουν αυτο που περιγραφεις. εγω εχω ξαναπει εδω οτι ποτε πριν δεν τσακωνομουν με τον αντρα μου ενω τωρα αυτο ειναι πλεον καθημερινοτητα και φυσικα οι λογοι περιστρεφονται παντα γυρω απο τα παιδια! νομιζω οτι επωμιζομαστε πολλες ευθυνες και σε συνδυασμο με την κουραση και το αγχος δεν αφηνουμε τα ιδια περιθωρια που αφηναμε πριν....εξαλλου ειναι πολυ δυσκολο να μην εχεις νερα οταν εισαι συνεχως αυπνος!!(αυτο δεν ισχυει ακομη για εσας.)

 

 

Έτσι είναι όπως τα λέτε.Δεν υπάρχουν οικογένειες σαν αυτές στις διαφημίσεις των δημητριακών:όλοι απαστράπτοντες και χαμογελαστοί.Το παιδί είναι άγχος, κούραση, ΑΥΠΝΙΑ, ο άντρας νοιώθει αλλιώς την ευθύνη σε κοινωνικοοικονομικό επίπεδο.Εγώ γενικά δεν έχω παράπονο και με βοηθάει, με το παιδί, να βγω, να ξεκουραστώ, γενικά είμαστε πολύ καλή ομάδα:κι όμως τους πρώτους 3-4 μήνες γίνόταν χαμός.Μία κουβέντα του έλεγες και σου έλεγε 100, όλο νεύρα.Μετά ομαλοποιήθηκε η κατάσταση.Ηρεμήσαμε και οι δύο.Απλά πρέπει όλοι να συνειδητοποιήσουν ότι το πριν (αγαπητού τέκνου) δεν έχει σχέση με το μετά, όπου χρειάζονται άλλες αντοχές και να σκεφτείς δύο φορες πριν μιλήσεις.

Αν λοιπόν τα νεύρα δεν φεύγουν από τα όρια και απλά είναι μεγαλύτερη "γκρίνια" από ότι στο παρελθόν μην ανησυχείς.

[babystar]

...αλλά δεν μπορώ να μην σχολιάσω:

Εχω να κοιμηθώ σαν άνθρωπος έστω και ενα 6ωρο σερι απο τις 20 Ιουλιου 2009.....μια βδομάδα πριν χρονισει και τωρα ειναι 19μηνων....

 

Θυμάσαι ακόμα και την ημερομηνία...Αυτό τα λέει όλα!(Προσωπικά δεν έχω τέτοια εμπειρία, γιατί μπορεί να τύχει να κοιμηθώ και...9 ώρες σερί, όπως την Κυριακή που πέρασε (22.30-7.30), να ξυπνήσω, να της δώσω γάλα και μετά..πάλι στο κρεβάτι για άλλες 2 ωρίτσες, μέχρι τις 9.30 που θα ξυπνήσει!)

[babystar]

...συμφωνώ με τα κορίτσια ότι ο σύζυγος σου μάλλον βιώνει πολύ έντονα την έλευση των ευθυνών και θυμάμαι όταν ήμουν έγκυος, ο άντρας μου, μου έλεγε ότι νιώθει ότ δεν μπορεί να κάνει κάτι, δεν ξέρει πώς να νιώσει, γιατί με έβλεπε να φουσκώνω και του ήταν δύσκολο να συνειδητοποιήσει το μωρό που μεγάλωνε εκεί. Προσπαθούσα να τον έχω όσο πιο κοντά μου γίνεται, πηγαιναμε μαζί πάντα στο γιατρό, του έλεγα να πιάνει την κοιλιά μου, πώς νιώθω, τα πάντα, έτσι ώστε να τον κάνω να νιώθει όσο πιο κοντά γίνεται στην εγκυμοσύνη και όχι από έξω...Το θέμα δεν είναι τι φέρνει ένα παιδι (κατά τη γνώμη μου):σίγουρα φέρνει ευθύνες, κούραση, αϋπνία (αν και αυτά δεν τα φέρνει όλα σε όλους) αλλά πώς το ζευγάρι θα διαχειριστεί από κοινού την νέα κατάσταση. Μου άρεσε αυτό που είπε μια κοπέλα "είμαστε καλή ομάδα" και συμφωνώ ότι έτσι πρέπει να είναι. Μίλησε με τον άντρα σου, ρώτα τον τι σκέφτεται, όχι επιθετικά ή με ύφος, αλλά πες του αυτά που έγραψες εδώ και δες τι θα σου απαντήσει...Μπορεί αυτός να νιώθει κάτι που εσύ και εμείς δεν το φανταζόμαστε...Βάλε από τώρα τα θεμέλια, έτσι ώστε όταν έρθει το μωρό να μην υπάρχουν κενά στη σχέση σας και μαζί να λειτουργείτε και να αντιμετωπίζετε τα πάντα...

[vkdm]

θα σου πω την δική μας ιστορία.Σαν ζευγάρι προ γάμου τσακωνόμασταν αρκετά και τις περισσότερες φορές έντονα.Είμαστε και οι δύο "δυναμικοί " , ο άντρας μου πολύ εγωιστής(το παραδέχεται και ο ίδιος) και εγώ δεν άφηνα κουβέντα να πέσει κάτω.Μετά το γάμο ξαφικά αλλάξαμε , οι καυγάδες λιγόστεψαν και τα σκληρά λόγια ακόμα περισσότερο.Πριν ήταν απλά μια σχέση, εύκολα παίρνεις το καπελάκι σου και φεύγεις που λέει ο λόγος.Όμως μετά ήταν αλλιώς, ήταν άντρας μου, δεν μπορούσα να τον σκυλοβρίσω και μετά να μοιράζομαι όλα τα υπόλοιπα μαζί του.Ξαφνικά τον σεβόμουν περισσότερο, και αυτός το ίδιο φυσικά.Στην εγκυμοσύνη με περιποιόταν σαν πριγκήπισσα και ποτέ δεν με στεναχώρησε. Όσες ανυσηχίες κι αν είχε ποτέ δεν μου έδειξε τίποτα.Μετά τον ερχομό του παιδιού μου μίλησε για όλα τα άγχη που είναι...και ήταν πολλλλλά!Όμως οι καυγάδες έγιναν πάλι πολλοί στην συνέχεια με αιτία πάντα το παιδί.Είτε διαφωνούσαμε μεταξύ μας είτε δημιουργούνταν προβλήματα από τους άλλους.Σιγά σιγά τα πράγματα ηρέμησαν. Τώρα ο γιος μας είναι 2,5 και είμαστε μία ευτυχισμένη οικογένεια. Δεν εννοώ ότι δεν θα τσακωθούμε όμως μέσα σε λογικά πλαίσια. Έχουμε πια προσαρμοστεί στην ζωή με το παιδί, μάθαμε να συνεργαζόμαστε και να υποχωρούμε , να μην πληγώνουμε ο ένας τον άλλο και να αποφασίζουμε αρμονικά.Τελευταίο και σημαντικό : μιλάμε πάντα με ειλικρίνεια για το πως νιώθουμε και απέναντι σε όλους τους άλλους είμαστε μια γροθιά.

[renen]

Επειδη ρωτησες για δικες μας εμπειριες θα σου θεσω απλα την δικη μου εμπειρια και δεν θα σχολιασω τιποτα αλλο γιατι εξαλλου ολα ειναι θεμα οικογενειων και τιποτα δεν ειναι γραμμενο σε πετρες.....εμενα δεν ηταν ποτε αγχωμενος στην εγκυμοσυνη και ηταν υποδειγμα συζυγου μεχρι να γεννησω. Μετα αλλαξαν πολλα πραγματα και δυστυχως οχι προς το καλυτερο. Εκει βγηκαν πολλα αρνητικα του χαρακτηρα του και του χαρακτηρα μου, και δυστυχως η καθημερινοι καυγαδες δεν ελειψαν για πολυυυυυυυυυ καιρο. Ακομα και τωρα ισχυουν σε ΠΟΛΥ μεγαλυτερο βαθμο απο οτι πριν το παιδι. Δυστυχως σε αρκετα ζευγαρια οι δυσκολες στιγμες που φερνει μια εγκυμοσυνη και ενα παιδι (φοβερη κουραση, αγχος, νευρα).....φερνουν στην επιφανεια θεματα που δεν θα εβλεπες ποτε σε ενα ζευγαρι που καθετε ανεμελο σε μια καφετερια στην παραλια αγκαλιασμενο. Οι δυσκολιες βγαζουν πισσα.....εξαρταται πως θα αντιμετωπιστει αυτο απο το ζευγαρι. Ελπιζω στην δικη σας την περιπτωση τιποτα απο τα παραπανω να μην συμβει, ή αν συμβει να ξεπεραστει γρηγορα. Ετσι οπως 'εγω' τα ξερω δεν βλεπω κατι περιεργο. Απλα βλεπω αλλαγη συμπεριφορας η οποια πιθανως βασιζεται στα παραπανω. Δηλαδη οτι πλεον 'μπηκαμε στα ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΑ'......

 

Συμφωνώ ΑΠΟΛΥΤΑ όμως.....

[apricot]

Που δηλωνω παρούσα για την αυπνία??????????

Εχω να κοιμηθώ σαν άνθρωπος έστω και ενα 6ωρο σερι απο τις 20 Ιουλιου 2009.....μια βδομάδα πριν χρονισει και τωρα ειναι 19μηνων....

ΩΡΑΙΑ δεν ειμαι μονη μου αλλα εγω που εκλεισα 4 χρονια μπορω να φουνταρω γιατι δεν αντεχω αλλο?????

[katia1984]

και εγω πιστευω οτι μια εγκυμοσυνη και ο ερχομος ενος παιδιου επηρεαζουν πολυ και τους αντρες.

εμενα ο δικος μου εχει γινει απιστευτα ευαισθητος.αν δει κατι στην τηλεοραση η ακουσει κατι ριχνει απιστευτο κλαμα..ο καθε ανθρωπος εκφραζεται και λειτουργει διαφορετικα.

δεν σας κρυβω οτι με ταραξε,με στεναχωρησε,με παραξενεψε ολη αυτη η αλλαγη του..συζητωντας ομως μαζι του και εξηγωντας μου καποια πραγματα καταλαβα οτι και για αυτους ειναι κατι το πρωτογνωρο και οτι ισως εχουν και λιγο παραπανω αγχος απο εμας!

[vkdm]

Πάντως γενικά οι άντρες όταν τους προβληματίζει κάτι κλείνονται στον εαυτό τους και δεν λένε ακριβώς τι έχουν και αντιδρούν άσχημα πολλές φορές γιατί είναι φορτωμένοι με τα δικά τους χωρίς να καταλαβαίνουν ότι όταν ένα πρόβλημα μοιράζεται και συζητιέται λύνεται και πιο εύκολα...

[katia1984]

εμενα παντως για να παρεις μια κουβεντα απο τον αντρα μου πρεπει να εχεις μεγαλη υπομονη...

πριν λιγες μερες ειχε κατι προβληματα με την δουλεια του και δεν μου ειπε κουβεντα παρα μονο οταν ειχε λυθει το θεμα.θυμωσα μαζι του αλλα νομιζω οτι δεν μου το ειπε για να μην στεναχωρηθω στην κατασταση μου.

ειδικα στην εγκυμοσυνη οι αντρες αισθανονται περισσοτερο πιεσμενοι και αγχωμενοι...

θελω να ελπιζω οτι ολες αυτες οι αλλαγες ειναι προσωρινες..

[vkdm]

Οι περισσότεροι φέρονται έτσι! Μην ανυσηχείς όλα θα περάσουν. Όταν υπάρχει αγάπη και η σχέση είναι δυνατή μην φοβάσαι τίποτα.Απλά είστε σε μία καινούργια κατάσταση και χρειάζεστε χρόνο προσαρμογής. Μπορεί η γέννηση του παιδιού να φέρει κάποιες συγκρούσεις αλλά ταυτόχρονα θα σας ενώσει ακόμα πιο πολύ.Δεν θα είστε πια ζευγάρι...Θα είστε οικογένεια!!!!

[agentP]

Συμφωνώ ότι και οι άντρες έχουν τα άγχη τους όταν η γυναίκα τους είναι έγκυος.

Επίσης πολλές φορές και οι δύο, όταν έρχεται το παιδί νομίζουν ότι "έδεσαν το γάιδαρό τους" και ότι ο άλλος θα ανεχτεί και τον κακό τους εαυτό και αδιαφορούν πια για τη μεταξύ τους σχέση.

Επίσης πρέπει ο άντρας να έχει μια στοιχειώδη συναίσθηση για να αντιλαμβάνεται, ότι μια έγκυος δεν έχει τις ίδιες αντοχές με πριν και ότι χρειάζεται βοήθεια.

Η δική μου εμπειρία, παρόμοια με των κοριτσιών παραπάνω, ζήτημα αν είχαμε καυγαδίσει 2-3 φορές πριν γεννηθεί το πρώτο μωρό. Εντάσεις δημιουργήθηκαν μετά τη γέννηση του πρώτου και πολύ περισσότερες μετά τη γέννηση του δεύτερου που χρειαζόμουν πλέον βοήθεια και αυξήθηκαν πολύ οι υποχρεώσεις. Στις εγκυμοσύνες, συνέχιζα να τα κάνω όλα μόνη μου, δουλειά, ψώνια, οδήγηση, γιατρό, εξετάσεις, σπίτι, χωρίς τη δική του βοήθεια.

[Nefelirene]

ΩΡΑΙΑ δεν ειμαι μονη μου αλλα εγω που εκλεισα 4 χρονια μπορω να φουνταρω γιατι δεν αντεχω αλλο?????

 

Μη τα λες αυτά γιατί τρελλαίνομαι δείτε το tickeraki μου και σκεφτείτε πόσες ακριβώς μέρες είμαι αύπνη

[nekt]

Μη τα λες αυτά γιατί τρελλαίνομαι δείτε το tickeraki μου και σκεφτείτε πόσες ακριβώς μέρες είμαι αύπνη

 

Παναγία μου!Δηλαδή εγώ που μετράω 8 μήνες να μην ελπίζω ;ΝΥΣΤΑΖΩ, ΝΥΣΤΑΖΩ,ΝΥΣΤΑΖΩ (εγώ νυστάζω, ο αντρούλης μου γιστί έχει νεύρα

[elli v]

Γλυκιά μου agnicat,

το πρώτο που θα σου πω σαν μεγαλύτερη είναι ότι οι εποχές είναι πολύ περίεργες...βλέπεις τι γίνεται με τις δουλειές...

Βεβαίως, εσύ είσαι η εγκυμονούσα και χρειάζεσαι στοργή...έχεις δίκιο.

Όμως εννέα μήνες είναι αυτοί. Κάπου κι ο άλλος θα κάνει μπαμ! Δώσ΄του μια ευκαιρία. Αλλά αν δεις ότι η κατάσταση έχει τάση να ξεφύγει μία είναι η λύση: βάλ΄τον κάτω να μιλήσετε. Όμορφα όμως, με αγάπη. Δείξ΄του την αγάπη σου και ότι ειλικρινά ενδιαφέρεσαι για το τι σκέφτεται.

Ο ΤΡΟΠΟΣ που θα πεις κάτι είναι πολύ σημαντικός! Μην τον προσβάλεις κι απ΄την άλλη μην υποτιμάς τον εαυτό σου.

Ελπίζω να μην είναι κανένας μαμάκιας ή να κάθεται ν΄ακούει τον έναν και τον άλλον περισσότερο από τη γυναίκα του! εκεί έχεις πρόβλημα!

Όταν ήμουν έγκυος τύχαινε να παραπονεθώ στον άντρα μου για τα νεύρα του και μου απαντούσε ότι οι ορμόνες μου μ΄έχουν κάνει πολύ νευρική και βλέπω τους άλλους να έχουν νεύρα ! ! !

Τα καυγαδάκια πάντα υπάρχουν και τα θεωρώ φυσιολογικότατα. Όταν υπάρχει πραγματικό ενδιαφέρον του ενός για τον άλλο και αγάπη είναι θέμα χρόνου να ξεπεραστούν.

Όσο για την αϋπνία που αναφέρετε, κορίτσια, η μεγάλη μου η κόρη είχε φθάσει τρισήμισυ σχεδόν και ένα βράδυ δε με είχε αφήσει να κοιμηθώ σαν άνθρωπος. Δε σας μιλώ για νεογέννητο...θα απογοητευθείτε. Μετά ήρθε και η μικρή μου (με είχε με πιο ελαστικό ωράριο αυτή), σύνολο πρέπει να έκανα να κοιμηθώ οχτάωρο πάνω από πέντε χρόνια...

Τώρα όμως!!!!!!!!! Την Κυριακή φιάχνουν πρωινό μόνες τους!

Είμαι αναίσθητη;

[AngiCat]

Ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας. Φαίνεται πως είναι μια φάση και εύχομαι να περάσει. Μου έχει αναφέρει άπειρες φορές πως δεν αντέχει να περιμένει να έρθει το μωρό. Ίσως αυτό τον αγχώνει, η ανηπομονησία. Αν εξαιρέσεις το σκηνικό της Παρασκευής είναι πολύ καλός από τότε και δεν έχει γκρινιάξει για τίποτα. Ελπίζω να μην ξαναγίνει γιατί δεν τον αντέχω και θα ξεσπάσω κι εγώ άσχημα αν μου ξανακάνει τέτοια επίθεση όπως τότε.

[elenik]

Ελπίζω να μην ξαναγίνει γιατί δεν τον αντέχω και θα ξεσπάσω κι εγώ άσχημα αν μου ξανακάνει τέτοια επίθεση όπως τότε.

Δεν ειναι κακο αυτο.

[Ευάκι]

Καλημέρα, θα ήθελα να προσθέσω κι εγώ κάτι στη συζήτηση. Συμφωνώ με όσα είπαν και τα κορίτσια.

 

Απλά, λόγω της αλλαγής των ισορροπιών στο ζευγάρι μετά την έλευση του παιδιού, τηςς αλλαγής της καθημερινής ρουτίνας και των πολύ περισσότερων ευθυνών που προκύπτουν, δημιουργούνται προστριβές μέσα στο ζευγάρι.

 

Τα περισσότερα ζευγάρια αντιμετωπίζουν προβλήματα μέχρι να βρουν το ρυθμό τους. Αυτό μπορεί να γίνει πολύ γρήγορα, μπορεί όμως να χρειαστεί και περισσότερος χρόνος, εξαρτάται από τήν προσαρμοστικότητα των ατόμων και το δέσιμο του ζευγαριού.

 

Αυτό που θεωρώ εγώ πολύ σημαντικό είναι να υπάρχει διαφάνεια και αξιοπρέπεια στα ζευγάρια. Τι εννοώ: να κάνεις ξεκάθαρο στο έτερο ήμισυ τι είναι αποδεκτό και τι όχι. Να μην ανέχεται το άτομο συμπεριφορές που θίγουν την προσωπικότητα και τις αντοχές του. Τα προβλήματα καλό είναι να λύνονται αμέσως, ώστε να μην καταλίξουν μόνιμη κατάσταση. Επίσης να μην κρατάει κάτι μέσα του, γιατί έτσι δημιουργούνται προηγούμενα.

 

Αυτό που θα σου πρότεινα λοιπόν εγώ, για να έρθουμε και στο συγκεκριμένο ζήτημα, είναι σε κάποια άσχετη φάση, με καλή ατμόσφαιρα, να του θέσεις το ζήτημα όπως ακριβώς το έθεσες και εδώ. Να του παραθέσεις την ανησυχία και τους προβληματισμούς σου, καθώς και πως δεν είναι αποδεκτή για σένα αυτή η συμπεριφορά. Όλα αυτά με διάθεση αγάπης, ανησυχίας για τυχόν προβλήματος του συντρόφου σου και στην εξωτερίκευση των συναισθημάτων σας. Αυτά....

[apricot]

Μη τα λες αυτά γιατί τρελλαίνομαι δείτε το tickeraki μου και σκεφτείτε πόσες ακριβώς μέρες είμαι αύπνη

ω! ναι και τα δικα μου tickerakia μαρτυρουν τα ετη αυπνιας...4 στον αριθμο, ξεκινησε η κορη μου και το συνεχιζει ο γιος μου. ευελπιστω σε μερικους μηνες να ληξει αυτο το θεμα . η κορη μου αρχισε να κοιμαται 2,5 χρονων οποτε πιστευω και ο γιος μου το ιδιο.αρα nefelirene κανε και εσυ λιγους μηνες υπομονη....ακομη