Πως νιώθετε όταν το παοδί σας εκφράζει την αδυναμία του σε άλλα συγγενικά πρόσωπα?

[marakiz]

Δήθεν γιατί? Επειδή λέει ο καθένας τη γνώμη του?  

 

 

[Macgyver]

@Polina87 η αντίδραση σου επιβεβαιώνει τα ψυχολογικά βέβαια . Ελπίζω τουλάχιστον να το έχουν αντιληφθεί στο περιβάλλον σου γιατί όντως θες βοήθεια. Το συμπέρασμα βγαίνει από τα γραφόμενα σου : ανταγωνίζεσαι με την ίδια σου τη μάνα , λες και το παιδί είναι βραβείο ! 

[marakiz]

Κοίτα εγώ δεν λέω πως έχεις ψυχολογικά,  δεν μου αρέσει σαν έκφραση.  Άσε βέβαια που λίγο πολύ όλοι έχουμε!  

 

Αλλά να ζηλεύεις που τα πάει καλά η μαμά σου με το μωρό σου, δεν έχει λογική και δεν σε βοηθάει ούτε καταλήγει κάπου.   Κι όταν ήταν μικρότερο σε πειραζε που έδειχνε αδυναμία στο μπαμπά του. Αυτό πιστεύεις ήταν σωστό?  Σκέψου το λίγο.  

[Έσπερος]

Σκέψου το αντίθετο σκηνικό: το παιδι να μεγαλωνει μακρια απο παππουδες κ καθε φορα που τους βλεπει να ειναι σαν ξένοι, να γατζωνεται πανω σου κ να φοβαται κ να θελει καιρο να τους συνηθισει κ μεχρι να τους συνηθισει να ξαναφύγει. Δεν ξερω αν σε βοηθαει αυτο αλλα πραγματικα ειναι ευλογία να περναει καλα με αλλους συγγενεις. 

 

Παρατηρησεις κ υποδείξεις κ αυτο επαίνους ακουνε μαλλον πολλοι απο τις γιαγιαδες. Κι εμεις που τις εχουμε μακρια ακουμε σχολια, κριτικές, έμμεσες συγκρίσεις με ανιψια ή ασχετα παιδακια. Αλίμονο αν διαλύονταν οι οικογενειες για αυτο. 

 

Τελος, εσυ σε τι φαση εισαι; Ποσο ειναι το παιδι σου;; Δουλευεις; Μηπως εχεις πεσει πανω του κ εχεις χασει τον εαυτο σου κ σου βγαινει ετσι η αντιδραση; Εμενα πχ η ολη φαση μου εχει βγει σε μια συγκριση με αλλα μωρα ή γονεις κ την αισθηση οτι πρεπει βα ειναι μια άψογη μητερα που θα μεγαλωσει ενα παιδι πιο προχωρημένο κ πιο κοινωνικο κ πιο ησυχο απο ολα γθατι αυτο ειναι το εργο της ζωης μου ας πουμε (κ φαντασου δν εχω παρατήσει τη δουλεια απλως ειμαι σε αδεια). Μηπως να βρεις καπιια ενδιαφεροντα για να ξεκολλήσεις λιγο απο το παιδι; 

[tzenaki1982]

@Polina87.καλησπερα κοριτσι..εχω διαβασει λιγο απο αυτα που γραφηκαν..

Ειναι πολυ λιγεσ οι πληροφοριεσ για να ξερουμε τι ακριβωσ συμβαινει..κ ισωσ δικαιωσ να προσβληθηκεσ..

Για μενα ισωσ η μαμα σου ειναι ανταγωνιστικη..ισωσ γι αυτο να κοκορευεται ..κ σου εχει δημιουργησει ανασφαλειεσ..

Θηλαζεισ ακομη? Μηπωσ οι ορμονεσ σου δεν επανηλθαν κ λιγο τα μεγαλοποιειεισ?

Απο την αλλη καπου παραδεχτηκεσ πωσ εισαι λθγο ζηλιαρα..παιζει κ αυτο ρολο..

Παντωσ τα μικρα μασ οσο κ να αγαπανε τουσ αλλουσ...δεν συγκρινεται μ αυτο που νιωθουν για τη μαμα ..

Να χαιρεσαι που μαθαινει να αγαπαει..κ που εχει ανθρωπουσ διπλα του να το αγαπουν κ να το φροντιζουν..

τη δικη σου θεση δεν μπορει να την κερδισει κανεισ..