Απελπισια

[Elenna]

Καλησπερα, ειμαι η Ελενα 25 χρονων και στον 5ο μηνα τησ εγκυμοσυνης μου.Ειμαι κενουρια στο forum και πραγματικα χαρικα πολυ που το βρηκα! Αυτο που συνεβει σε εμενα ειναι οτι μετα απο ενα πολυ στρεσσογονο περιστατικο το οποιο δεν ειχε σχεση με την εγκυμοσυνη, εκανα μια οξια κριση ανχους και απο τοτε κανω συνεχια αρνητικες σκεψεις,ειμαι πολυ στενοχωριμενη, νιωθω αβοηθητη και απελπισμενη.Ειχε καποια αλλη κατι παρομοιο?Please, καθε γνωμη και βοηθεια μου ειναι πολυτιμη!!!!

[L250807]

MHN TO BAZEIS ΚΑΤΩ ΘΑ ΣΕ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΠΟΛΥ ΑΝ ΣΚΕΦΤΕΙΣ ΟΤΙ Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΣΟΥ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΠΙΡΕΑΖΕΙ ΤΟ ΕΜΒΡΥΟ.

ΓΙΑ ΤΟ ΛΟΓΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΑΝΑΚΑΜΨΕΙΣ.

ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΓΙΑ ΟΤΙ ΣΟΥ ΣΥΝΑΙΒΕΙ. ΑΛΛΑ ΠΡΟΣ ΘΕΟΥ ΜΗΝ ΤΟ ΒΑΖΕΙΣ ΚΑΤΩ.

ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΗ ΣΟΥ. ΦΑΝΤΑΣΟΥ ΤΗ ΖΩΗ ΜΕ ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΣΟΥ.

[elena73]

γλυκια μου ελενα......καλως ηρθες!!

εχουμε και το ιδιο ονομα............

μην ανησυχεις.....προσπαθησε να ηρεμησεις....

κι εγω περασα μια πολυ μεγαλη στεναχωρια -οικογενειακο θεμα-στον 3ο προς 4ο μηνα...ταυτοχρονα επαθα αποκολληση στο ενα μου μωρο(ασχημη-δεν ξερω αν ειχε σχεση )και μαζι και ουρολοιμωξη!!!ασε κλαμα!!!

προσπαθουσα πολυ να συνελθω....

ολο κακες σκεψεις εκανα.....φοβομουν την καταθλιψη..

να σου πω οτι προσευχομουν πολυ εκεινη την περιοδο......παρα πολυ...(δεν ξερω αν πιστευεις στο θεο)

ελεγα να περασει ο καιρος να γεννησω , τουλαχιστον να μην επηρεαζω τα μωρουλια μου καθολου!!!

η μαμα μου ελεγε οτι πρεπει να ειμαι καλα και ψυχολογικα , γιατι τα μωρα μου καταλαβαιναν τα παντα!!

αυτο τυπωθηκε πολυ καλα στο μυαλο μου!!!

 

περασα μεγαλη στεναχωρια......και ολο κακες σκεψεις.....

απο οταν γεννησα ομως, καταλαβα οτι το παν στη ζωη μου ειναι τα μωρα μου.

δεν με επηρεαζει πια τοσο πολυ κατι.....στεναχωριεμαι -υπαρχει ακομα θεμα....αλλα η ζωη συνεχιζεται και επισης δεν μπορω να σταματησω να χαμογελαω και να μοιραζομαι ομορφες στιγμες με τα μωρα μου...

 

δεν ξερω αν βοηθησα.....

ευχομαι να εισαι καλα.....

[Elenna]

προσπαθω παρα πολυ να μην το βαζω κατω και εχω αρκετη συμπαρασταση απο τον συζυγο.Αλλα μερικες φορες κοντεβω να καταρευσω....Μηπως πρεπει να δω καποιον ειδικο?

[elena73]

μιλησες καθολου στον γιατρο σου???

εγω μιλουσα παρα πολυ.....

μηπως πρεπει????

και αν νομιζεις οτι θα σε βοηθουσε...ναι,.δες καποιον ειδικο.....γιατι οχι????

[Elenna]

Μιλισα με το γιατρο μου οταν ειχα την κριση ανχους, τοτε μου ειπε πως θα μπορεσω να το ξεπερασω μονη μου, αλλα εχουν περασει 3 εβδομαδες και εχω δει ελαχιστη βελτιωση.....

[ELENA K.]

Αν δεν μπορείς να το αντιμετωπίσεις μόνη σου , το να πάρεις την γνώμη ενός ειδικού δεν είναι καθόλου άσχημη ιδέα για το καλό το δικό σου και των μωρών σου ! Σκέψου οτι κάποιες γυναίκες δεν έχουν την τύχη να έχουν μια νορμάλ εγκυμοσύνη σαν την δική σου και βιώνουν αναγκαστικά στρες και άγχος μέχρι να την φέρουν εις πέρας ! Αυτή την στιγμή προέχει το παιδάκι που είναι να φέρεις στον κόσμο , αυτή η ζωούλα ότι και να ήταν αυτό που σου προκάλεσε αυτή την κατάσταση πρέπει να το παλέψεις γι ΄αυτό το μωρό ! Με το καλό και σου εύχομαι να το ξεπεράσεις γρήγορα !

[elena73]

οι επιστημονες της παρεας καμια ιδεα???

 

εγω θα σου ελεγα, αν συνεχιζεις και νοιωθεις ασχημα και δεν μπορεις να το αντιμετωπισεις μονη σου, δες καποιον ειδικο!!!

σιγουρα θα σε βοηθησει......ετσι νομιζω....

[Elenna]

Σας ευχαριστω πολυ!Μου δινετε κουραγιο!

[Rosalita]

Γειά σου, Έλενα. Συμφωνώ με τις κοπέλες και θα σου έλεγα και γω ότι ένα ειδικός ίσως να εδινε αποτελέσματα γρηγορότερα ,απ'ότι αν το αντιμετωπίσεις απλώς μόνη σου! Το βασικότερο είναι να σκέφτεσαι το μωρό σου...και μάλιστα να το φανταστείς κάπως, ότι το έχεις αγκαλιά, ότι σου χαμογελάει...Νομιζω ότι αυτό ίσως σε βοηθήσει και νιώσεις πιο άμεσα το στόχο που έχεις..ένα υγειές μωράκι!

[mam to be]

Κι εγώ νομίζω πως μπορείς να κάνεις θετικές σκέψεις για το μωράκι σου. Πως θα είστε όταν θα το έχεις αγκαλιά, πόσο ανάγκη θα σε έχει αυτό, και πως γι΄αυτό είσαι τα πάντα. Κρατήσου από αυτές τις σκέψεις αλλά και από την βοήθεια του άντρα σου, βγές από το σπίτι πήγαινε μια βόλτα μιας και ο καιρός άρχησε να βοηθάει και σιγά σιγά θα περάσουν οι μέρες, οι μήνες και θα έρθει η πολυπόθητη στιγμή που θα αλλάξει τα πάντα μέσα σου.

[Elenna]

Μακαρι!Αλλα ακομα και η σκεψη του μωρου που ερχετε μου φερνει τρομο! Και να φανταστιτε οτι αυτη την εγκυμοσυνη την περιμενα πως και πως!

[LENIO]

ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ:ΑΠΟΛΑΥΣΕ ΓΛΥΚΙΑ ΜΟΥ ΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΣΟΥ ΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΜΠΟΡΕΙΣ...ΧΑΛΑΡΩΣΕ,ΝΙΩΣΕ ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΣΟΥ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΘΕΤΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ...ΗΡΕΜΗΣΕ ΚΑΙ ΣΚΕΨΟΥ ΟΤΙ ΟΠΩΣ ΝΙΩΘΕΙΣ ΕΣΥ...ΝΙΩΘΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΣΟΥ...ΚΑΝ 'ΤΟ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΘΕΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΖΕΣΤΑΣΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΛΙΤΣΑ ΣΟΥ....

[mam to be]

όλες μας έχουμε φοβίες για το αν θα είμαστε καλές μάνες αν αυτο εννοείς με το ότι η σκέψη του ερχομού του παιδιού σου φέρνει τρόμο. Μην ανησυχείς. Όλα θα γίνουν χωρίς να το καταλάβουμε.

[Elenna]

Ειχε καμια σας περασει κατι παρομοιο?

Ειναι κατι που συμβενει στην εγκυμοσυνη η ειναι κατι που δεν εχει σχεση με αυτη?

[mam to be]

Όλες μας φοβόμαστε άλλες περισσότερο και άλλες λιγότερο. Δες και στο θέμα ΄΄Φοβίες ΄΄και θα καταλάβεις.

[Access]

Elenna, αν δεν είχες και παλαιότερα τέτοιου είδους κρίσεις, σκέφτηκες ότι ίσως να προέρχονται από τις ορμόνες τις εγκυμοσύνης?

 

Δυστυχώς οι ορμόνες της εγκυμοσύνης επιδρούν σε κάθε γυναίκα ακόμα και σε κάθε εγκυμοσύνη διαφορετικά. Εγώ ας πούμε που δεν θα μπορούσα να με χαρακτηρίσω ως αισιόδοξο άτομο από τις πρώτες μέρες είμαι σαν να παίρνω το «happy χάπι» ……..

 

Τώρα αν το πρόβλημα προϋπήρχε ίσως θα ήταν καλύτερα για σένα και το μωρό σου να ζητήσεις βοήθεια από επαγγελματία έτσι ώστε να μπορέσεις να χαρείς την πιο όμορφη περίοδο της ζωής σου.

[embryoyla]

Θα μπορούσες να μας πεις,αν ηθελες,τι ειναι αυτο που σε στεναχωρει τοσο πολυ κ ισως βρισκαμε μια λυση...

[maspi]

αν φυσικα αυτο που συνεβη ειναι προσωπικο το σεβομαστε και το κατανοουμε..

απλως κι εγω με τη σειρα μου θα ηθελα να σου τονισω οτι και μονο το γεγονος οτι εχεις απο μονη σου εντοπισει το προβλημα ειναι πολυ θετικο και θα σε βοηθησει να το ξεπερασεις.Το να επισκεφτεις εναν ψυχολογο εμενα προσωπικα μου φαινετε ιδανικο..αλλωστε ειναι κατι που μοναχα θετικα θα σε βοηθησει,ωστε να απολαυσεις την εγκυμοσυνη σου και να αποβαλλεις καθε αρνητικη σκεψη ή φοβια

[nnm004]

Καλησπερα κουκλα μου ,

κριση αγχους εννοεις κριση πανικου ? τετοιες ειχα πολλες και εκτος εγκυμοσυνης και εντως , με αρρυθμιες στην εγκυμοσυνη λιγο απο το πόλυ παραπανω βαρος λιγο απο τις κρισεις πανικου η αγχους . Ξερω οτι ειναι πολυ δυσκολο και εξαιρετικα στρεσογονο να αισθανεσαι ετσι , ομως ενα πραγμα θα σκεφτεσαι οτι δεν θα παθεις τιποτα , ολα ειναι του μυαλου σου , ενα παιχνιδι που κανει το μυαλο και τιποτα παραπανω , οταν σε πιανει αυτο θα λες στον εαυτο σου , αμα δεν πιασει επανελλημενα ισως θα πρεπε να δεις καποιο ψυχολογο , κυριως αυτες οι κρισεις κρυβουνε καποιο εντονο προβλημα μας και με την πρωτη λιγακι δυσκολη φαση για μας βγαινει στην επιφανεια .Κρισεις μεχρι και τωρα παθαινω με εκτακτες συστολες και ταχυπαλμιες , ομως προσπαθω να το πολεμαω και να μην το αφηνω να καταστρεφει την καθημερινοτητα μου , Μην ανυσηχεις ολα ειναι πολυ καλα και για σενα και για το μωρακι σου

[valeri]

ΕΛΕΝΑ επειδή αυτα που αισθάνεσαι διαρκούν ηδη 3 εβδομάδες πρέπει κατά τη γνώμη μου να επισκεφθείς οποσδήποτε ειδικό ,γιατί όσο το αφήνεις τοσο πιο πολύ χρόνο θα χρειαστείς να τα αντιμετωπίσεις.Απλά πρέπει να ψάξεις ειδικό να μην πας χωρίς σύσταση.Ολα θα πάνε μια χάρα.Είδες πόσες κοπέλες ανταποκρίθηκαν στο μήνυμά σου.Κεγώ σήμερα έκανα την εγγρφή μου.Θα τα ξαναπούμε.

[Μαρια Στυλιανακη]

ίσως αυτό που έχεις να είναι

μετατραυματικό στρές (post traumatic stress disorder)

κάτι που εμφανίζεται μετά απο μια τραυματική εμπειρία.

 

θα σε βοηθήσει σίγουρα να συζητήσεις για αυτό, εάν δεν είναι για άτομο προσωπικού σου περιβάλλοντος συζήτα το εδώ μήπως μπορούμε να βοηθήσουμε... αν είναι με άτομο του περιβάλλοντός σου ίσως είναι πιο περίπλοκο...(αν σου έκανε πχ ο συντροφός σου κάτι ή μέλος της οικογενείας) σίγουρα πάντως αν μας πεις θα προσπαθήσουμε να σε βοηθήσουμε όπως μπορούμε.

 

πάντως αν είναι μετατραυματικό στρές, θα σε βοηθήσει σίγουρα να το καταλάβεις ένας ειδικός ( κλινικός ψυχολόγος που χρησιμοποιεί γνωσιακή συμπεριφοριστική μέθοδο) με συζήτηση, έτσι ώστε να το αντιμετωπίσεις καλύτερα.

 

έχει πολύ σημασία να εκφραστείς όσο γίνεται - να εξωτερικεύσεις αυτά τα συναισθήματα δηλαδή - αλλιώς θα σε βασανίζουν καιρό.

όσο πιο πολύ βγαίνουν προς τα έξω τόσο καλύτερο είναι γιατί έτσι βγαίνουν απο μέσα σου και δεν θα σε ταλαιπωρήσουν ψυχοσωματικά κάτι πολύ σημαντικό για το μωράκι σου.

 

το κλάμα, πχ, δεν κάνει κακό, όσο και κάποιοι (ειδικά οι άντρες) το φοβούνται, και νομίζουν ότι κάτι συμβαίνει όταν κλαίει μια γυναίκα.

 

συζήτα το αν γίνεται με το σύντροφό σου... είναι πολύ βασικό το να μπορεί να σε βοηθήσει,

αλλά ακόμα και αν δε μπορεί, τουλάχιστον να μην αισθάνεσαι ότι πρέπει να τα κρατήσεις μέσα σου και να το "παίξεις" χαρούμενη,

εάν αυτό είναι κάτι που προφανώς σε έχει επηρεάσει πολύ.

κάποιες φορές και οι άντρες δεν καταλαβαίνουν πως "πιέζουν" άθελά τους μια γυναίκα να μην είναι στεναχωρημένη, απο καλό σκοπό, όχι κακό, ...

(επειδή δεν θέλουν να την βλέπουν στεναχωρημένη)

 

μετατραυματικό στρές παθαίνουν όσοι ήταν μάρτυρες ή θύματα σε κάποιο δυστύχημα, θάνατο, πράξη βίας, φυσικη καταστροφή κτλ κτλ κτλ

πράγματα δηλαδή βαρυσήμαντα που δεν γίνεται να μην επηρεάσουν την ψυχή μας όσο χαρούμενοι να είμαστε.

 

εάν σε επηρέασε κάτι που δεν το έζησες άμεσα, αλλά το διάβασες ή το άκουσες, τότε μάλλον είναι ορμόνες.

αν είναι όμως το πιο πάνω, απο δική μου εμπειρία θα σου πω, ότι θα ελαφρύνει πολύ το πως αισθάνεσαι εάν μιλήσεις με κάποιον που μπορεί να κατανοήσει τι περνάς και να σε καθοδηγήσει σε αυτό με τον καλύτερα δυνατό τρόπο...

 

το μετατραυματικό στρές μπορεί να σε ακολουθήσει για χρόνια (με υπενθύμιση του γεγονότος κάθε φορά που κάτι έστω και λίγο στο θυμίζει) αν δεν το αντιμετωπίσεις με την βοήθεια ενός ειδικού...

[dina27]

η κριση αγχους..ηταν ενα περιστατικο που σε επηρεασε πολυ..ομως να θυμασαι παντα πως κανεις κακο στο μωρο σου..και γω παντα φοβαμαι και εχω ακουσει και τοσα πολλα για εγκυμοσυνες που ειμαι συνεχεια με ενα φοβο και προσπαθω να τον αποβαλλω..σκεφτομαι ηρεμα και πως οτι ειναι να γινει θα γινει..και οσο μπορω να το απολαυμανω και να μη το φαρμακωνω με αγχος και αρνητικες σκεψεις...προσπαθησε και συ γλυκια μου να κανεις το ιδιο...να σκεφτεσαι το μωρακι σου και να χαμογελας...

[IOKASTH]

Ειχε καμια σας περασει κατι παρομοιο?

Ειναι κατι που συμβενει στην εγκυμοσυνη η ειναι κατι που δεν εχει σχεση με αυτη?[/

 

 

καλημερα ελενα συνονοματη κι εγω..εγω στην εγκυμοσυνη μου λογω αγοραφοβιας περναγα συχνες κρισεις αγχους και πανικου..με βοηθησε πολυ η γνωμη ειδικου και η κουβεντα..μην το αφηνεις να χαλαει την πιο ομορφη στιγμη της ζωης σου..μιλησε σε καποιον που μπορει πραγματικα να βοηθησει..και σκεψου θετικα..ειμαι εδω για οτι χρειαστεις..

[Elenna]

Το περιστατικο που συνεβει δεν ηταν κατι το φοβερο, απλωσ και οι 2 γιαγιαδες μου ηταν πολυ αρρωστες και μαλιστα η μια επαθε κατι σαν κριση υστεριας μπροστα μου γιατι νομιζε πως πεθαινε

Γενικα αυτο το περιστατικο με γυρισε πισω σε μια περιοδο της ζωης μου ειχα χασει πολλα αγαπημενα ατομα και εγω δεν ειμουν καλα στην υγεια μου

 

Απο εκεινο το βραδυ κανω πολυ αρνητικες σκεψεις σε σχεση με το θανατο με την ποιο ασχημη (ντρεπομαι που το λεω ) γιατι να φερω στον κοσμο αυτο το παιδι αφου και αυτο θα πεθανει καποτε.

 

Επισεις νομιζω συνεχια οτι θα συμβει κατι τρομερο, οτι θα παθει κατι ο αντρας μου η η μητερα μου και διαφορα τετοια.

Ταχυκαρδιες και αρριθμιες ειχα οταν επαθα την κριση ανχους, τωρα ειμαι καλυτερα.

Ευχαριστω πολυ ολους σας ειστε πολυ μεγαλη βοηθεια για εμενα