Δεν ακούει και δε διαβάζει!!

[* Maraki *]

Γεια σας έχω δίδυμα(αγόρι + κορίτσι) επτά χρονών. Πάνε δευτέρα δημοτικού και ο γιος μου κοντεύει να μας τρελάνει(για να μην πω ότι το έχει κάνει ήδη). Δε θέλει να κάνει τα μαθήματά του , δεν ακούει κανέναν , μαλώνει συνεχώς με την αδερφή του , την ενοχλεί , φωνάζει , τσιρίζει , χτυπιέται και άλλα πολλά..Στο σχολείο δεν προσέχει πολλές φορές τη δασκάλα του στο μάθημα και στο διάλειμμα παλεύει (παίζοντας) , χωρίς βέβαια να δημιουργεί και φασαρίες (τουλάχιστον όχι τέτοιες ώστε να με καλέσουν) . Δεν αντέχω άλλο ..έχω κουραστεί αφάνταστα με αυτή την κατάσταση και πιστεύω και ο ίδιος .Πολλές φορές νοιώθω πως πρέπει να φύγω .. Πως φταίω εγώ για όλα ... Άλλα και πάλι που να πάω ? Δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσω τα παιδιά μου... Η κόρη μου είναι πολύ ήσυχο παιδί και ήρεμο.. Με τον ίδιο τρόπο μεγαλωμένα , στην ίδια ηλικία και τα δύο ...Δυο διαφορετικοί εντελώς χαρακτήρες (δεν επεδίωκα ποτέ να γίνουν ίδιοι γιατί ο καθένας μας έχει τη διαφορετικότητά του).Αλλά κάποια πράγματα άλλαξαν τον τελευταίο ένα με ενάμισο χρόνο. Ίσως όμως λόγω κάποιων καταστάσεων να " χαϊδεύαμε " λίγο περισσότερο το γιο μου αλλά και πάλι εγώ προσπαθούσα (με νύχια και δόντια ) να μην του κάνουμε όλα τα χατήρια.

[lena-aggelos]

μαρακι χαλαρωσε βρε λιγο...μηπως το παιδακι αντιμετωπιζει καποιο προβλημα στο σχολειο και δεν στο εχει πει?μπορεις επισης να συμβουλευτεις εναν παιδοψυχολογο.το εχεις σκεφτει αυτο?

[* Maraki *]

Το σκέφτομαι για παιδοψυχολόγο ή για αναπτυξιολόγο λόγω της υπερκινητικότητας του παρόλο που και τα δυο τα κάναμε πέρισυ τον ίδιο καιρό και μετά από καιρό , λόγω "χαϊδέματος" όλα έγιναν χειρότερα.Όλα μου φαίνονται βουνό...

[yasemi]

το να φυγεις συγνωμη αλλα δεν ειναι λυση του προβληματος....εαν ειναι υπερκινητικος πρεπει να του κεντρισεις το ενδιαφερον για τα μαθηματα με αλλο τροπο...ενας ειδικος πρεπει να σας βοηθησει....

 

και κοιτα εδω...http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=34698

[BIKY74]

ο μπαμπας πως αντιδραει σε ολα αυτα ;;δεν μας ειπες!!!!!

ειναι και αγορι!!!μηπως χρειαζεται να του μιλησει αυτος σαν αντρικο προτυπο;;;

[* Maraki *]

Του έχει μιλήσει ...Αλλά είπα ότι δεν ακούει κανέναν.Ο μπαμπάς λείπει πολλές ώρες (λόγω δουλειάς) αλλά όταν είναι σπίτι θα του μιλήσει ,θα τον βάλει τιμωρία .. Ασχόλειται όσο μπορεί αλλά το θέμα είναι ότι δεν ακουεί κανέναν ... Ξεκινάμε να κάνουμε τα μαθήματά μας και τότε θυμάται να τα κάνει όλα (ο μικρός). Εγώ είμαι σπίτι με τα παιδιά περισσότερες ώρες και πριν που δούλευα και τώρα και είμαι όλη μέρα μαζί τους . Ευτυχώς έχω και την πεθερά μου που βοηθάει κι αυτή όσο μπορεί. Οι μέρες που δεν έχουμε σχολείο είναι σαφώς καλύτερες αφού δεν κάνουμε μαθήματα ...

[* Maraki *]

Ευχαριστώ , το σκέφτομαι για τη διάσπαση προσοχής πολύ γιατί θέμα δυσλεξίας και μαθησιακών δυσκολιών δεν υπάρχει (από ότι μας είπαν), αφού πριν απο ενάμισο χρόνο είχαμε επισκεφθεί και το ΙΚΑ της Πύλης Αξιού . Άλλα νομίζω ότι γίνομαι υπερβολική πιστεύοντας πως κάτι έχει.. Νομίζω πως είναι πολύ "καλομαθημένος" και το θέμα είναι ότι από μωρό όλο στους γιατρούς πάμε ... για διαφόρους λόγους.....(για μικρά , τυπικά και λίγο ασήμαντα για άλλους , αλλά για εμένα προσωπικά ότι έχει να κάνει σε σχέση με τα παιδιά μου είναι σημαντικό) .

[elenik]

Εγω παλι πιστευω οτι ολα τα αγορακια εχουν ενα θεμα με το να παλουκωθουν να διαβασουν

Ειναι λιγο στην φυση τους νομιζω :lol:

[mariazil]

Καλησπέρα! Όταν λες 'υπερκινητικός' εννοείς ότι είναι εξαιρετικά ζωηρό παιδί ή μήπως ότι έχει γίνει διάγνωση 'συνδρόμου υπερκινητικότητας'; Ρωτάω, γιατί, αν είναι έτσι, το παιδί χρειάζεται ειδική αντιμετώπιση και όχι τιμωρία.

Αν πάλι είναι πολύ ζωηρός, μια συμβουλή από παιδοψυχολόγο θα σας βοηθούσε πολύ για να βάλετε το παιδί σε μια σειρά. Και στις δύο περιπτώσεις πάντως, καλό θα είναι να πάρετε τη βοήθεια ειδικού!

[Belfaccino]

Καλησπέρα κι από μένα.

Όντας στο σπίτι όλη μέρα με τα παιδιά είναι δύσκολο. Δεν βρίσκεις κάποια στιγμή να ηρεμήσεις, να αποφορτιστείς λίγο από το ρόλο του οργανωτή-διαιτητή, να αλλάξεις λίγο παράσταση και να γεμίσεις τις μπαταρίες σου. Φαντάζομαι ότι όταν λείπουν τα παιδιά στο σχολείο, εσύ ψωνίζεις, μαγειρεύεις, καθαρίζεις, παίρνεις μετά τα παιδιά από το σχολείο και, όντας πια κουρασμένη κι εσύ, φαίνονται όλα ακόμα πιο δύσκολα;

 

Μήπως να προσπαθούσες να εφαρμόσεις ένα είδους πρόγραμμα ρουτίνας, ώστε κάθε μέρα τα παιδιά να ξέρουν τι τα περιμένει και τι θα επακολουθήσει; Π.χ. επιστροφή το μεσημέρι, φαγητό, χαλάρωση (είτε βλέποντας παιδικά ή διαβάζοντας και ζωγραφίζοντας ή με μεσημεριανό ύπνο), διάβασμα (χαχα... εδώ είναι τα δύσκολα), φαγητό, ποιοτικό χρόνο με τον μπαμπά (ο οποίος να μην γυρνά σπίτι και να ξεκινά τις τιμωρίες, αλλά να συζητά μαζί τους ή να παίζει κτλ.) και ύπνο;

Δηλαδή, να ανακοίνωνες το πρόγραμμα στα παιδιά και να τα ενημέρωνες ότι όταν δεν τηρούν το χρόνο του διαβάσματος, ακολουθεί αφαίρεση αγαπημένου παιχνιδιού; Όταν φωνάζουν και αντιδρούν και δεν ανταποκρίνονται στις προειδοποιήσεις σου, να ξεκινάς την αφαίρεση για να δουν ότι το εννοείς. Έτσι γλυτώνεις μάχες. Και όταν τσιρίζουν και διαμαρτύρονται γι αυτή την τιμωρία, τα στέλνεις στο δωμάτιο για λίγη ώρα μέχρι να ξεθυμάνουν;

 

Αν, όμως, πιστεύεις ότι η ζωηράδα του μικρού οφείλεται σε κάποια άλλη αιτία, τότε φυσικά θέλει ειδικό.

 

Πάντως, κι εμείς ιδιαίτερα στη Β' Δημοτικού είχαμε μεγάλη αντίδραση και αρνητικότητα, επειδή τα μαθήματα ήταν πιο πολύπλοκα και δύσκολα σε σύγκριση με την Α' Δημοτικού. Στην Γ' Δημοτικού, έστρωσε πιο πολύ.

[* Maraki *]

'Οταν λέω ότι βάζει τιμωρίες εννοώ ότι του αφαιρούμε πράγματα και ότι άλλο κάνουν οι νταντάδες(έχω δει σχεδόν όλες τις εκπομπές) , αλλά το πρόγραμμα είναι λίγο δύσκολο να το τηρήσουμε όταν έρχεται η ώρα του μπάνιου και δεν έχει διαβάσει . Γιατί πεισμώνει κιόλας και θέλει να κάνει τα μαθήματά του (παρόλο που εκνευρίζεται και αργεί χασομερόντας) όταν του πω να τα παρατήσει και να μην τα κάνει ! Πάντως προσπαθούμε όσο μπορούμε αλλά κι εμείς άνθρωποι είμαστε και η υπομονή μας τελειώνει ...Και πιστέψτε με όλοι οι φίλοι μας λένε πως είμαι τέρας υπομονής!!

[Belfaccino]

Είναι δύσκολο να τηρήσεις πρόγραμμα, το ξέρω από πρώτο χέρι, ειδικά επειδή συνήθως δουλεύω και τα βράδια και δεν μπορώ να τον κυνηγάω και ελπίζω στην όρεξη ή στο χρόνο του συζύγου να το εφαρμόσει. Αλλά, στο βαθμό που το έχουμε εφαρμόσει (γιατί πάντα υπάρχουν οι παρεκτροπές) βλέπω ότι έχει πιάσει τόπο.

 

Κι εμένα χασομερούσε πολύ στη Β' δημοτικού, αλλά παρατήρησα ότι αυτό συνέβαινε κυρίως όταν δεν είχε καταλάβει ακριβώς τι έπρεπε να κάνει. Είχαμε κι ένα θέμα με τη δασκάλα της Β' Δημοτικού η συμπεριφορά της οποίας δεν ήταν και η καλύτερη (ειρωνία, χλευασμός, βρυσίδι) κι έτσι ή δεν είχε προσέξει τι έλεγε η δασκάλα στην τάξη ή δεν είχε καταλάβει το μάθημα, γιατί τον απασχολούσαν άλλα μέσα στην τάξη. Και δεν μου έλεγε ότι δεν ήξερε τι πρέπει να κάνει, γιατί ήξερε ότι θα κάτσω να του εξηγήσω την εργασία, (που βαριόταν ή ήταν κουρασμένος και δεν είχε όρεξη). Οπότε, συγχυζόταν, έστηνε ολόκληρο "καυγά" (φωνές και κλάματα) και προτιμούσε να μην την κάνει καθόλου. Μέχρι που, αφού πέρναγε αρκετή ώρα, του έλεγα "φτάνει, απλά δε θα την κάνεις" (και μου' ρχόταν να σκίσω και τα φυλλάδια) και τότε πείσμωνε αντίθετα και επέμενε ότι θα την κάνει (και μου ανέβαινε το αίμα στο κεφάλι). Αν ήξερε αυτός τι ήθελε από τη ζωή του θα είμαστε όλοι σε νιρβάνα, αλλά φυσικά αυτό δε γίνεται στην ηλικία που είναι, οπότε γινόταν μεγάλη πάλη για το ποιος θα επικρατήσει.

 

Η γνώμη μου είναι με όσα έχω καταλάβει από το μήνυμά σου είναι ότι, εφόσον δεν συντρέχει άλλος λόγος που να απαιτεί ειδική μεταχείρηση με συμβουλή ειδικού, θέλει ακόμα μεγαλύτερη υπομονή και ευελιξία από σένα.

 

Μερικές φορές, όταν φτάνω στα όριά μου από την αντίδρασή του και αισθάνομαι ότι μεταμορφώνομαι η ίδια σε τέρας, καλώ το σύζυγο να αναλάβει για να μην παρεκτραπώ. Όταν είμαι μόνη και είναι ο σύζυγος στη δουλειά του ακόμη, του τηλεφωνώ και του εξηγώ την κατάσταση και του λέω να αναλάβει, οπότε γυρνά σπίτι, τρώει, ηρεμεί λίγο και μετά παίρνει τη σκυτάλη. Όταν βλέπω ότι φτάνει κι εκείνος στο σημείο να σκάσει, επιστρέφω στη σκηνή πιο ήρεμη... αυτό συμβαίνει κυρίως με το διάβασμα.

Κάνουμε και το "time-out" μας, γιατί και το παιδί έχει φτάσει στα όριά του (μην πω ότι τα έχει ξεπεράσει), οπότε πρέπει όλοι να ηρεμήσουμε, αλλιώς θα γίνουμε οικογενειακώς μαλλιά-κουβάρια. Και μετά ξαναπροσεγγίζουμε το θέμα.

 

Να πω, επίσης, ότι από τη στιγμή που ο γιος μου βρίσκεται φέτος σε καλύτερο σχολικό περιβάλλον, έχει αλλάξει πάρα πολύ και είναι πιο ευδιάθετος και γαλήνιος σε σχέση με πέρυσι στη Β' Δημοτικού, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έχουμε μια καθημερινή επίδειξη επιβολής της θέλησης του ενός πάνω στον άλλον. Μήπως, δηλαδή, όπως είπε η lena-aggelos, συμβαίνει κάτι (όχι ντε και καλά τραγικό, απλά κάτι που τον αποδιοργανώνει) στο σχολείο και συνεχίζεται μετά το αλλαλούμ και στο σπίτι.

 

Επειδή λες ότι όχι μόνο εσύ έχεις κουραστεί αφάνταστα, αλλά πιστεύεις ότι το ίδιο αισθάνεται εκείνος, τότε ίσως κι εκείνος βασανίζεται από τις "εκρήξεις" του (τα πειράγματα, τσακωμοί, άρνηση, κτλ.), απλά δεν είναι σε θέση να τις ελέξγει.

 

Δε νομίζω ότι θα πρέπει σώνει και καλά να φταις εσύ για τη συμπεριφορά του, ... απλά, όπως και να έχει, εσύ θα πρέπει να δώσεις τη λύση και η λύση αυτή θα είναι μια διεργασία που θα έχει και επιτυχία, αλλά κι άλλες μέρες αποτυχία.

 

Μακάρι να είχα μία συγκεκριμένη να σου προτείνω.

[Έλενα Κάσσαρη]

Καλησπέρα,

είμαι εκπαιδευτικός και διαβάζοντας το μήνυμά σας μου κέντρισε το ενδιαφέρον και είπα να προτείνω κάποια πράγματα. Φέτος έχω αναλάβει την πρώτη δημοτικού και οφείλω να ομολογήσω ότι η πλειοψηφία των αγοριών της τάξης έχει παρόμοιες συμπεριφορές με το δικό σας παιδάκι.

Κατ'αρχήν ψυχραιμία και ηρεμία!Ο πανικός δεν αποδεικνύεται ποτέ καλός σύμβουλος..Επιπλέον τα παιδιά αισθάνονται την αναστάτωση των ενηλίκων κι αυτό μπορεί να τα αγχώσει περισσότερο.

Όσον αφορά τη διαφορετικότητα των παιδιών σας, αυτή είναι φυσιολογική καθώς δυο ξεχωριστοί άνθρωποι βιωνουν διαφορετικά συναισθήματα και τα εκφράζουν ποικιλοτρόπως.

Πριν προχωρήσετε σε παιδοψυχολόγο προσπαθήστε να λύσετε το όποιο "πρόβλημα" μόνοι σας. Αυτό το "πήγαινε-έλα" σε γιατρούς είναι μια δικλείδα ασφαλείας στο πίσω μέρος του μυαλού σας που σας καθιστά ανασφαλείς να χειριστείτε τις όποιες καταστάσεις προκύπτουν.

Προσπαθείστε να καταλάβετε από που προέρχεται αυτή η συμπεριφορά. Παρατηρήστε το παιδί σας και συζητήστε μαζί του. Ενθαρρύνετέ τον να χρησιοποιεί λέξεις(κι όχι να ξυλοκοπεί ή να τσιρίζει) για να εκφράσει το εκάστοτε πρόβλημα και να σκέφτεται λύσεις.

Τα παιδιά αισθάνονται ασφαλή και νιώθουν υπεύθυνα όταν δέχονται και την αγάπη του περιβάλλοντός τους και ζουν με όρια και πειθαρχία . Βάλτε του, λοιπόν, όρια. Εξηγήστε του πως πρέπει να συμπεριφέρεται και τι συνέπειες θα έχει σε περιπτωση που δεν εφαρμόσει τους κανόνες που εσείς κρίνετε ότι πρέπει να θέσετε. Πάντα να επιβραβεύετε τη θετική συμπεριφορά αλλά να δέχεται τις συνέπειες μιας αρνητικής συμπεριφοράς.

Πειθαρχία είναι το πως οι γονείς και οι δάσκαλοι μαθαίνουν τα παιδιά να είναι χαρούμενα, ασφαλή και συνετά μέλη μιας κοινωνίας, λένε οι Αμερικάνοι επιστήμονες.

Ελπίζω και είμαι βέβαιη ότι μπορείτε να τα καταφέρετε.

Καλή τύχη στην προσπάθειά σας

[ξεν]

Θα με ενδιέφερε η γνώμη σου ως νέου εκπαιδευτικού στο εξής: γιατί πρέπει τα μικρά παιδιά των πρώτων τάξεων κυρίως του δημοτικού να διαβάζουν στο σπίτι. Μήπως πρέπει η δουλειά να γίνεται στο σχολείο και στο σπίτι απλά να απασχολούνται το πολύ μισή ώρα και χωρίς βέβαια να έχουν ανάγκη την παρουσία του γονιού? Και αυτό το ρωτάω γιατί βλέπω όλες τις φίλες μου που έχουν μικρά παιδάκια να έχουν όλα τα απογεύματά τους αφιερωμένα στο διάβασμα των μικρών παιδιών. Ταλαιπωρείται όλη η οικογένεια ενώ θα μπορούσαν να περνάνε πιο ευχάριστα και δημιουργικά. Ογιος μου θα πάει φέτος πρώτη δημοτικού και φοβάμαι ότι και έγω όσο και αν δεν το θέλω θα μπω σ' αυτο τον τρόπο ζωής. Θα με ενδιέφ.ερε νη θέση σου σ΄αυτό το θέμα

[elenik]

Μήπως να προσπαθούσες να εφαρμόσεις ένα είδους πρόγραμμα ρουτίνας, ώστε κάθε μέρα τα παιδιά να ξέρουν τι τα περιμένει και τι θα επακολουθήσει; Π.χ. επιστροφή το μεσημέρι, φαγητό, χαλάρωση (είτε βλέποντας παιδικά ή διαβάζοντας και ζωγραφίζοντας ή με μεσημεριανό ύπνο), διάβασμα (χαχα... εδώ είναι τα δύσκολα), φαγητό, ποιοτικό χρόνο με τον μπαμπά (ο οποίος να μην γυρνά σπίτι και να ξεκινά τις τιμωρίες, αλλά να συζητά μαζί τους ή να παίζει κτλ.) και ύπνο;

Δηλαδή, να ανακοίνωνες το πρόγραμμα στα παιδιά και να τα ενημέρωνες ότι όταν δεν τηρούν το χρόνο του διαβάσματος, ακολουθεί αφαίρεση αγαπημένου παιχνιδιού;

 

Πολυ σωστο.

Εμεις το συναποφασισαμε (το προγραμμα) με τον Βασιλη. Εβαλε εκεινος καποια πραγματα που θελει να κανει και εβαλα και εγω καποια και βρηκαμε μια μεση λυση να ειμαστε και οι 2 ευχαριστημενοι.:D

 

Ετσι γινονται και αυτα που θελω εγω (αυτα που πρεπει δλδ) και ετσι εχει ωρες που μπορουμε να κανουμε αυτα που θελει.

Βαλαμε ζωγραφιες διπλα σε καθε ωρα (κρεβατακι = ωρα υπνου, βιβλιο = διαβασμα ) και το κολησαμε στο ψυγειο με μαγνητακια.:D

 

Οταν καποιος παει να αρνηθει κατι που λεει το προγραμμα... την πατησε :lol:

 

Η μονη δυσκολια ειναι οτι ο Γιαννακης δεν καταλαβαινει απο προγραμμα και θελει και εκεινος τα δικα του ωρες που ειναι προγραμματισμενες για αλλα με τον Βασιλη . Εκει.... ειναι δυσκολα τα πραγματα. Οποτε προσπαθω οτι αφορα παιχνιδι με τον Βασιλη να γινεται τις πιο πιθανες ωρες υπνου του Γιαννη.

[elenik]

' αλλά το πρόγραμμα είναι λίγο δύσκολο να το τηρήσουμε όταν έρχεται η ώρα του μπάνιου και δεν έχει διαβάσει .

Βαλε μετα το διαβασμα , ωρα για παιχνιδι.

Αν καθυστερει θα ειναι εις βαρος της επομενης ωρας :lol: πραγμα που δεν τον συμφερει.

 

Πχ εχω:

5:30-6:30 διαβασμα

6:30 - 7:30 παιχνιδι ολοι μαζι (και ο Γιαννης για να αποφυγω καυγαδες).

 

ή Σαββατο . Αφου διαβασει και προλαβουμε και εχει καλο καιρο, παμε κουνιες . Βιαζετε να τελειωσει χεχεχε.

[elenik]

Μερικές φορές, όταν φτάνω στα όριά μου από την αντίδρασή του και αισθάνομαι ότι μεταμορφώνομαι η ίδια σε τέρας, καλώ το σύζυγο να αναλάβει για να μην παρεκτραπώ.

αυτο το κανω κι εγω :mrgreen:

[mom]

Καλησπέρα!

Καταρχήν θα συμφωνήσω με την elenik ότι υπάρχει σαφής διαφορά μεταξύ κοριτσιών και αγοριών στο θέμα του σχολείου. 9 στα 10 κορίτσια θα είναι άριστες μαθήτριες, θα διαβάζουν πρόθυμα, θα είναι τακτικές, θα είναι ορθογράφοι και καλλιγράφοι κλπ.. 9 στα 10 αγόρια, θα είναι ζωηρά την ώρα του μαθήματος, θα μαλλώνουν και θα κυνηγιούνται στο διάλειμμα, θα κάνουν άσχημα γράμματα, θα βαριούνται να διαβάσουν, θα έχουν βρώμικα βιβλία και τετράδια κλπ. Όπως φυσικά διαφέρουν τα φύλα σε όλες τις φάσεις της ζωής, έτσι και στο σχολείο.

 

Και στο θέμα υπακοής και πειθαρχίας ισχύει το ίδιο.

Και ο γιος μου, που είναι επίσης στη Β' δημοτικού, φέτος είναι ένα άλλο παιδί.

Στην αρχή το απέδωσα σε ενδεχόμενη εκδήλωση ζήλιας που μπορεί να ένιωθε για το καινούριο αδερφάκι. Η ζήλια υποχώρησε....η αντίδραση όμως όχι.

Και κάνοντας έρευνα στις υπόλοιπες μαμάδες της τάξης, διαπίστωσα ότι όλες έχουν το ίδιο θέμα με τους γιους τους.

Μάλιστα, όταν τους έλεγα ότι συνεχώς λέει "Δεν θέλω" (πήγαινε αγόρι μου για ύπνο-Δεν θέλω, Έλα παιδί μου να φας-Δεν θέλω, Πήγαινε μωρό μου να κάνεις μπάνιο-Δεν θέλω κλπ) δύο απ'αυτές μου είπαν: "Α καλά είστε εσείς, εμένα μου λέει "Άντε παράτα μας" η πρώτη και η δεύτερη είπε ότι της λέει: "Σκάσε!":shock:

 

Ενώ είναι καλός μαθητής και στο σχολείο και στα αγγλικά οι δασκάλες έχουν τα καλύτερα να πουν, με μοναδικό "πρόβλημα" το ότι μιλάει μέσα στην τάξη (στο σχολείο με τους κολλητούς του), σήμερα άκουσα και το καταπληκτικό: "Δεν μου αρέσει το σχολείο! Όλο διάβασμα, διάβασμα, δεν θέλω άλλο.....θέλω μόνο να διασκεδάζω!" Η συνέχεια της συζήτησης είχε και τα καλύτερα, τύπου: "Να μην ξαναπάω σχολείο. Έμαθα τώρα να διαβάζω και να γράφω, γιατί να πηγαίνω άλλο?":lol::lol:

Αυτά όλα βέβαια, τα είπε μετά απο την αντιγραφή ενός τετράστιχου 4 φορές, σχηματισμό 10 προτάσεων με ρήματα όπως ηρεμώ, ενθουσιάζομαι, λυπάμαι, ευτυχώ!, λύση 3 προβλημάτων με πολλαπλασιασμό και αντιγραφή και επανάληψη της προπαίδειας για το αυριανό τεστ. ..... περίπου 2 1/2 ώρες!!!

 

Όσο για το "δεν ακούει"....χα!! τον τελευταίο καιρό, έχω εισπράξει μερικά δολοφονικά βλέμματα με τρίξιμο δοντιών μετά απο τις φωνές που του έβαλα για να κάνει κάτι. Δεν μιλάει αλλά θυμώνει! Αφού αγχώθηκα! Λες, λέω, να τα κρατάει μέσα του και να ξεσπάσει κάποια στιγμή και να με βρουν κρεμασμένη ανάποδα? :lol:

Κάποιες άλλες, όχι μόνο τα λέει, αλλά λέει και παραπάνω απο αυτά που θα έπρεπε. Λες και μιλάει σε φίλο του και όχι στη μαμά. Ακόμα και ειρωνεία εισπράττω σε πληροφορώ.

Και φυσικά, στις περισσότερες περιπτώσεις, πρέπει να πω κάτι σχεδόν 6 φορές για να το κάνει τελικά.

 

 

Αυτάαααα......έτσι για να βλέπεις ότι δεν είσαι μόνη σου....

[evangelia]

ωχ αγχώθηκα!!!!!

τί μας περιμένει!!!!

[mom]

......να συμπληρώσω επίσης, ότι ο γιος μου είναι απο τα καλά, ευγενικά και ήσυχα παιδιά.... Φανταστείτε τα πιο ζωηρά και ατίθασα....

 

 

evangelia μου, εσύ μην αγχώνεσαι....εσύ έχεις κόρη και κατά πάσα πιθανότητα θα είναι πιο εύκολα τα πράγματα στο συγκεκριμένο θέμα. (κατά πάσα πιθανότητα πάντα....:lol:)

[elenik]

 

Ενώ είναι καλός μαθητής και στο σχολείο και στα αγγλικά οι δασκάλες έχουν τα καλύτερα να πουν, με μοναδικό "πρόβλημα" το ότι μιλάει μέσα στην τάξη (στο σχολείο με τους κολλητούς του), σήμερα άκουσα και το καταπληκτικό: "Δεν μου αρέσει το σχολείο! Όλο διάβασμα, διάβασμα, δεν θέλω άλλο.....θέλω μόνο να διασκεδάζω!" Η συνέχεια της συζήτησης είχε και τα καλύτερα, τύπου: "Να μην ξαναπάω σχολείο. Έμαθα τώρα να διαβάζω και να γράφω, γιατί να πηγαίνω άλλο?":lol::lol:

Αυτά όλα βέβαια, τα είπε μετά απο την αντιγραφή ενός τετράστιχου 4 φορές, σχηματισμό 10 προτάσεων με ρήματα όπως ηρεμώ, ενθουσιάζομαι, λυπάμαι, ευτυχώ!, λύση 3 προβλημάτων με πολλαπλασιασμό και αντιγραφή και επανάληψη της προπαίδειας για το αυριανό τεστ. ..... περίπου 2 1/2 ώρες!!!

 

Αυτο ειναι ενα αλλο μεγαλο θεμα το οποιο αντιμετωπισε και μια φιλη μου με γιο αριστουχο μαθητη (πολυ πιο προχωρημενο απο την ηληκια του μαθησιακα) . Παει νηπιο και δηλωσε οτι δεν θελει να ξαναπαει γιατι τα ξερει και βαριετε :shock:.

 

 

Συμφωνω σε ολα οσα γραφεις και αν θες παραδειγμα ζωηρου και υιου .. σου χω :lol:. Τρεχατε ποδαρακια μου

[Έλενα Κάσσαρη]

Γεια σας,

οι κατ' οίκον εργασίες είναι ένα διαχρονικό πρόβλημα που το συναντάμε και στο σημερινό σχολείο. Είναι ανησυχητική η αύξηση της ποσότητας και της συχνότητας με την οποία δίνονται στους μαθητές αλλά και γιατί οι γονείς αρέσκονται στις πολλές κατ' οίκον εργασίες "αξιολογώντας" πολλές φορές τους εκπαιδευτικούς από την ποσότητα που τις αναθέτουν. Είναι όμως αυτονόητο ότι οι εργασίες και οι δραστηριότητες ολοκληρώνονται στα πλαίσια της διδακτικής ώρας. Υπάρχουν κάποιες εγκύκλιοι από το Υπουργείο Παιδείας και σας παραθέτω το εξής χαρακτηριστικό απόσπασμα (εγκύκλιοςΦ. 12/428/85241/Γ1/18-8-2003) :

''Οφείλουμε να είμαστε ιδιαίτερα φειδωλοί με τις "κατ` οίκον" εργασίες που αναθέτουμε στους μαθητές. Ενδείκνυται όμως σε περιπτώσεις που εξυπηρετούν ειδικούς στόχους, όπως ανακεφαλαιώσεις ενοτήτων ή περαιτέρω εμπέδωση και επέκταση της ύλης. Οι ανατιθέμενες εν γένει εργασίες να απαιτούν την ελάχιστη εξωτερική βοήθεια (π.χ. από γονείς κλπ.) για να ολοκληρωθούν, να μην είναι χρονοβόρες και να είναι σύμφωνες με τα Αναλυτικά Προγράμματα. Επί πλέον σε περιπτώσεις που οι μαθητές εκπονούν στην τάξη σχέδια εργασίας να ενθαρρύνεται η "κατ` οίκον" ομαδική εργασία για την επίτευξη του συγκεκριμένου στόχου.΄΄

Προσωπικά πιστεύω σε αυτό ακριβώς που λέτε και σε αυτό που υποστηρίζουν οι περισσότεροι σχολικοί σύμβουλοι .Οι κατ΄ οίκον εργασίες καλό θα είναι στις μικρές τάξεις(Α΄,Β΄Γ') να μην υπερβαίνουν το μισάωρο και στις μεγαλύτερες (Δ΄,Ε',ΣΤ') να φτάνουν το πολύ τη μία ώρα. Φέτος δουλεύω κι εγώ την πρώτη δημοτικού.Οι δραστηριότητες για το σπίτι που τους αναθέτω είναι πολύ συγκεκριμένες και περιορισμένες και στοχεύουν στην επανάληψη ή στην εμπέδωση αυτών που κάναμε σχολείο. Ο κάθε δασκαλος επίσης μπορεί να προτείνει και διάφορες δημιουργικές δραστηριότητες ή παιχνίδια βιωματικού τύπου για το σπίτι που να σχετίζονται με το μάθημα.

Σε κάθε περίπτωση καλό θα είναι γονείς και εκπαιδευτικοί να αποφεύγουμε τις υπερβολές και να σεβόμαστε τον ελεύθερο χρόνο των παιδιών.

Εύχομαι να πάνε όλα καλά με το γιο σας και καλή αρχή στο δημοτικό!!

[mom]

Αγαπητή κυρία Κάσσαρη,

Συμφωνώ με τα γραφόμενα σας και πραγματικά εύχομαι όλοι οι εκπαιδευτικοί να ενστερνίζονταν τις απόψεις σας καθώς και τη "γραμμή" του Υπουργείου Παιδείας. Κάτι, που δυστυχώς δεν συμβαίνει.

 

Η απάντηση σας, θα μπορούσε να ταιριάξει άριστα και στο θέμα που είχαμε ανοίξει τον Δεκέμβριο: "Πόση ώρα διαρκεί η μελέτη για το σχολείο"...

 

http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=52332

[* Maraki *]

Να 'μαστε πάλι ... τρίτη τάξη φέτος και ακόμα δεν ξεκινήσαμε το σχολείο , ο κανακάρης μου μου είπε ότι δεν του αρέσουν τα μαθήματα ...μόνο η γυμναστική. Μετά από ώρες φυσικά διαβάσαμε και την ιστορία ,αλλά μάλλον σε λίγο καιρό θα γραφτεί και η δική μας ιστορία. Πόσες ώρες μπορεί να κάνει για να διαβάσει τα μαθήματά του; Θα με σκάσει αυτό το παιδί!! Και το λυπάμαι αλήθεια πολύ αλλά δε γίνεται να τον αφήσω έτσι και να πάει και αδιάβαστος , άσε που δεν το δέχεται κι ο ίδιος του γιατί ντρέπεται αλλά θα μάθει έτσι και θα παίζει και δε θα διαβάζει καθόλου. Υποτίθεται πως θα ξεκινήσουμε και αγγλικά φέτος ..εδώ δε μπορούμε να διαβάσουμε τα ελλήνικα ...

[Morchelina]

Να 'μαστε πάλι ... τρίτη τάξη φέτος και ακόμα δεν ξεκινήσαμε το σχολείο , ο κανακάρης μου μου είπε ότι δεν του αρέσουν τα μαθήματα ...μόνο η γυμναστική. Μετά από ώρες φυσικά διαβάσαμε και την ιστορία ,αλλά μάλλον σε λίγο καιρό θα γραφτεί και η δική μας ιστορία. Πόσες ώρες μπορεί να κάνει για να διαβάσει τα μαθήματά του; Θα με σκάσει αυτό το παιδί!! Και το λυπάμαι αλήθεια πολύ αλλά δε γίνεται να τον αφήσω έτσι και να πάει και αδιάβαστος , άσε που δεν το δέχεται κι ο ίδιος του γιατί ντρέπεται αλλά θα μάθει έτσι και θα παίζει και δε θα διαβάζει καθόλου. Υποτίθεται πως θα ξεκινήσουμε και αγγλικά φέτος ..εδώ δε μπορούμε να διαβάσουμε τα ελλήνικα ...

 

Mαράκι μου σε καταλαβαίνω απόλυτα. Τα αγόρια μας πάνε ίδια τάξη. Εγώ έχω κόρη μεγαλύτερη που διάβαζε μόνη της από Β' δημοτικού οπότε το θεωρούσα αδιανόητο ότι παιδιά διαβάζουν 3 και 4 ώρες τα μαθήματά τους. Αλλά με το γιο μου τα είδα όλα πέρισυ. Φυσικά δεν διάβαζε, χάζευε και έχανε και τις δραστηριότητές του. Το μόνο καλό είναι ότι ντρέπεται και ο δικός μου οπότε διαβάζει υπό την επιτήρησή μου στο σαλόνι ή στην κουζίνα γιατί δεν μπορώ να κάθομαι από πάνω του στο δωμάτιό του και να μην κάνω τίποτε. Για την Ιστορία μην ανησυχείς για αποστήθιση, μόνο διάβασμα, κάτι μένει στο μυαλό του. Οι δάσκαλοι είναι πολύ ελαστικοί πλέον και δεν απαιτούν αποστήθιση λεπτομερειών, πιο πολύ κατανόηση.

 

Βάλτον δίπλα σου να του δίνεις ένα ρυθμό στο διάβασμα και ανάλογες ανταμοιβές ή στερήσεις αναλόγως αν τελειώνει ή όχι εγκαίρως. Εμείς κάνουμε μία δραστηριότητα κάθε χρόνο γιατί παραπάνω θα τρελαινόμασταν να μαλώνουμε. Πέρισυ κολυμβητήριο, φέτος ποδόσφαιρο. Αγγλικά δεν τον στέλνω φροντιστήριο γιατί δεν θα προλαβαίναμε το ποδόσφαιρο. Εξάλλου είμαστε στα πιλοτικά 800 σχολεία και έχουν 4 ώρες αγγλικά την εβδομάδα και φιλοδοξώ να τον διαβάσω και εγώ αργότερα πιο εντατικά. Ας κάνει τώρα την αρχή η δασκάλα Αγγλικών και βλέπουμε. Και δέκα το βράδυ ύπνο, είμαι ανυποχώρητη. Σιγά μην το πάρουμε συνήθεια να διαβάζουμε μέχρι τα μεσάνυχτα. Έτσι τον έχω στείλει και άγραφο κανά δυο φορές πέρισυ αλλά τα έκανε την επομένη, δεν γλύτωσε.

 

Άντε υπομονή.