αγχος εκπαιδευτικών

[katerinak]

Burnout: Η "νόσος" που προσβάλλει τους εκπαιδευτικούς

 

Κ. Αναστάσιος Πλατής - ψυχίατρος

 

Τo επάγγελμα του εκπαιδευτικού κατέχει μια από τις πρώτες θέσεις στον κατάλογο των στρεσογόνων επαγγελμάτων. Οι δε εκπαιδευτικοί ανήκουν στην ομάδα των επαγγελματιών που είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς στο Burnout ή όπως αποδίδεται στα ελληνικά "σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης".

 

Έρευνες στην Αμερική και την Ευρώπη έχουν δείξει ότι από το σύνολο των εργαζομένων σε ανθρωπιστικά επαγγέλματα, οι εκπαιδευτικοί πλήττονται ιδιαίτερα. Σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία το 5-25% των εκπαιδευτικών υποφέρει από το σύνδρομο της επαγγελματικής εξουθένωσης.

 

Στην Ελλάδα το 10% των εκπαιδευτικών βιώνει υψηλή συναισθηματική εξάντληση, το 15-17% μέτρια ως υψηλή αποπροσωποποίηση που εκ δηλώνεται με τη δημιουργία απρόσωπων σχέσεων με τους μαθητές, και το 30-35% αισθάνεται ότι δεν μπορεί να είναι αποτελεσματικό στη δουλειά του. Το Burnout δεν έχει φύλο και πλήττει εξίσου άντρες και γυναίκες. Οι ανύπαντροι, οι πρωτοδιόριστοι και οι εκπαιδευτικοί με πολλά χρόνια υπηρεσίας είναι αυτοί που απειλούνται περισσότερο από το Burnout.

 

 

ΟΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡIΣΤΙΚΑ ΤΟΥ BURNOUT

Η επαγγελματική εξουθένωση είναι ένα σύνδρομο σωματικής και ψυχικής εξάντλησης στα πλαίσια του οποίου ο εκπαιδευτικός κατακλύζεται από συναισθήματα άγχους, χάνει το ενδιαφέρον του και τα όποια θετικά συναισθήματα έχει για τους μαθητές του, διαμορφώνει αρνητική εικόνα για τον εαυτό του και αδυνατεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που ανακύπτουν κατά την εκπαιδευτική διαδικασία

 

Τρία είναι τα χαρακτηριστικά της επαγγελματικής εξουθένωσης: α) n συναισθηματική εξάντληση που εκδηλώνεται με μία συνεχή αίσθησηn έντασnς και ψυχικής κόπωσnς,

β) n αποπροσωπoπoίησn που εκδηλώνεται με ΤΏ δημιουργία απρόσωπων σχέσεων με τους μαθητές και τους γονείς και

γ) n έλλειψη προσωπικών επιτευγμάτων που εκδηλώνεται με την μείωση της απόδοσης του.

 

 

ΤΑ ΣΤΑΔΙΑ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΘΕΝΩΣΗΣ

Το φαινόμενο της επαγγελματικής εξουθένωσης δεν έχει αιφνίδια έναρξη, αντίθετα ακολουθεί τέσσερα διαδοχικά στάδια.:

α) το πρώτο στάδιο είναι αυτό του ενθουσιασμού. Ο νεοδιόριστος εκπαιδευτικός εισέρχεται στον εpγασιαKό χώρο με πολύ υψηλούς στόχους και μεγάλες απαιτήσεις από τον εαυτό του, τους μαθητές, τους σuναδέρφoυς, τη διοίκηση.

β) στο δεύτερο στάδιο κυριαρxoύν η αμφιβολία και η αδράνεια. Ο εκπαιδευτικός αμφιβάλει αν η εργασία του ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του και στις βαθύτερες ανάγκες του. Αρχίζει να προβάλλει Ζητήματα αμοιβών και ορών εργασίας, αρνούμενος να αναθεωρήσει τις υπερβολικά υψηλές προσδοκίες του.

γ) η απογοήτευση και η ματαίωση είναι το τρίτο στάδιο. Ο εκπαιδευτικός αναρωτιέται αν και πόσο αξίζει τον κόπο να διδάσκει κάτω από συνθήκες πίεσης άγχους και απογοήτεύσης και θεωρεί κάθε προσπάθεια μάταια..

δ) το τελευταίο στάδιο, είναι η απάθεια. Ο εκπαιδευτικός παραμένει στο σχολείο, παίρνει τον μισθό του, αδιαφορώντας για κάθε εκπαιδευτική καινοτομία και για τις ανάγκες και τα προβλήματα των μαθητών.

 

 

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΤΟΥ BURNOUT

Οι κεφαλαλγίες η υπερένταση οι γαστρεντερικές διαταραxές, οι διαταραxές διατροφής, οι μεταβολές του σωματικού βάρους, οι καρδιαγγειακές διαταραχές, η έντονη αίσθηση κόπωσης και αδυναμίας, οι διαταραχές στον ύπνο, η υπερβολική κατανάλωση καφεΐνης, καπνού, αλκοόλ, είναι ορισμένες ψυχοσωματικές αντιδράσεις.

 

Εκτός από τα οργανικά υπάρχουν και συμπτώματα. Σε γνωστικό επίπεδο ο εκπαιδευτικός πιστεύει ότι δεν είναι αποτελεσματικός, ότι δεν έχει θετική επιρροή στους μαθητές του, έχει αδυναμία συγκέντρωσης, ξεχνά εύκολα το ονόματα των μαθητών. Όσον αφορά τα συμπτώματα σε συναισθηματικό επίπεδο, ο εκπαιδευτικός αναπτύσσει έντονη αποθάρρυνση, αίσθημα ανεπάρκειας, ενοχών και αδικίας. Σε επίπεδο συμπεριφοράς ο εκπαιδευτικός συμπεριφέρεται με απρόσωπο και ψυχρό τρόπο, αποφεύγει να ενημερώνει τους γονείς για την πρόοδο των μαθητών. Οι οικογενειακές συγκρούσεις, οι εντάσεις στις σχέσεις με τους συναδέρφους, οι δυσκολίες στις διαπροσωπικές σχέσεις, η κοινωνική απόσυρση, η μειωμένη ερωτική - σεξουαλική διάθεση είναι συμπτώματα που εμφανίζονται σε κοινωνικό επίπεδο. Τα συμπτώματα αυτά δεν γίνονται αμέσως αντιληπτά παρά μόνο στα δύο τελευταία στάδια.

 

 

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

Τα αίτια εμφάνισης, του συνδρόμου πρέπει να αναζητηθούν τόσο στη δομή και τη λειτουργία του εκπαιδευτικού συστήματος όσο και στην προσωπικότητα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του εκπαιδευτικού.

 

Οι στρεσογόνες συνθήκες εργασίας, η πολυετή εργασία των εκπαιδευτικών στην πρώτη γραμμή που πολλές φορές ξεπερνά τις τρεις δεκαετίες, σε συνδυασμό με τις περιορισμένες ευκαιρίες για υπηρεσιακή εξέλιξη, η δυσκαμψία του εκπαιδευτικού συστήματος, η απουσία καινοτόμων εκπαιδευτικών προγραμμάτων, η μείωση του δημόσίου κύρους των εκπαιδευτικών, η έλλειψη υποστήριξης, εποπτείας και συνεχούς εκπαίδευσης, η απουσία ίσων ευκαιριών, η κομματοποίηση και ο χαμηλός μισθός, είναι σοβαρές συνιστώσες του εκπαιδευτικού μας συστήματος που ενοχοποιούνται για την εμφάνιση του συνδρόμου.

 

 

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ BURNOUT

Η καλύτερη αντιμετώπιση είναι η πρόληψη. Για το λόγο αυτό το Υπουργείο Παιδείας οφείλει να διενεργήσει και να καταγράψει πανελλήνια και σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, όχι μόνο την έκταση και τους παράγοντες που ενοχοποιούνται για την εμφάνιση του συνδρόμου, αλλά και τις συνιστώσες εκείνες που μπορούν να προβλέψουν την εμφάνιση της επαγγελματικής εξουθένωσης.

 

Επιπρόσθετα θα προτείναμε την, αναδόμηση του συστήματος, την συμμετοχή των εκπαιδευnκών στο σχεδιασμό του εκπαιδευτικού έργου, τη συνεχή επιμόρφωση τους, την καθιέρωση του θεσμού της εποπτείας σε επίπεδο σχολικής μονάδας, την παροχή ευκαιριών υπηρεσιακής εξέλιξης, και τέλος την εκπόνηση και χρησιμοποίησης ειδικών "εργαλείων" ελέγχου του συνδρόμου. Ο ίδιος ο εκπαιδευτικός ως επαγγελματίας οφείλει να καταβάλει προσπάθεια ελέγχου των παραμέτρων που προκαλούν επαγγελματικό άγχος, να αναγνωρίσει εγκαίρως τα συμπτώματα και να ζητήσει βοήθεια από ειδικούς.

 

http://www.panakeia.org.gr

[kel]

Το συνδρομο του burnout ή αλλιως επαγγελματικής εξουθένωσης είναι πολύ διαδεδομενο σε διαφορα επαγγέλματα και μάλιστα εχει ήδη αρχισει να γινεται λόγος για αυτο και να το μελετουν απο τη δεκαετια του 60 (εχουν γραφτει αρκετα βιβλια και εχουν γινει ερευνες για το συγκεκριμενο σύνδρομο -καποιες και στα ελληνικα).

Παραθέτω ένα αρθρο για το σύνδρομο της επαγγελματικής εξουθενωσης γενικα. Ειναι πολυ ενδιαφερον γιατι μπορει καποιος να αντιληφθει οτι βρισκεται στα προθυρα burnout και να μην ειχε εντοπισει τι ηταν αυτο που τον εχει καταβαλει.

 

 

http://e-therapy.gr/?p=63

[mermaid]

Εφοσον λοιπον η αντιμετωπιση του συνδρομου αυτου ειναι στα χερια του Υπουργειου Παιδειας, μπορουμε να πουμε μετα βεβαιοτητος οτι στην Ελλαδα η νοσος αυτη ειναι ανιατη...

[Φλορα]

Εφοσον λοιπον η αντιμετωπιση του συνδρομου αυτου ειναι στα χερια του Υπουργειου Παιδειας, μπορουμε να πουμε μετα βεβαιοτητος οτι στην Ελλαδα η νοσος αυτη ειναι ανιατη...

:D:D:D:D:D

[katerinak]

ανιατη κ με φαρμακα που φτιαχνουμε απο μονοι μας μηπως κ σωθουμε!πραγματικα ομως ισχυει παιδια η περιγραφη..ψυχολογικο ξεζουμισμα..

[soevan07]

 

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΤΟΥ BURNOUT

Οι κεφαλαλγίες η υπερένταση οι γαστρεντερικές διαταραxές, οι διαταραxές διατροφής, οι μεταβολές του σωματικού βάρους, οι καρδιαγγειακές διαταραχές, η έντονη αίσθηση κόπωσης και αδυναμίας, οι διαταραχές στον ύπνο, η υπερβολική κατανάλωση καφεΐνης, καπνού, αλκοόλ, είναι ορισμένες ψυχοσωματικές αντιδράσεις.

 

 

Να με συγχωρείτε...

αλλά αυτά ακριβώς τα συμπτώματα τα έχω κι εγώ

που δεν είμαι εκπαιδευτικός και δουλεύω σε γραφείο...

 

...τα DEPON πάνε κι έρχονται εβδομαδιαίως

απο τους πονοκεφάλους!

 

(το μοναδικό μου διάλλειμα είναι αυτό το φόρουμ

με το οποίο "ξελαμπικάρω" λίγο απο τους λογιστικούς αριθμούς...)

[katerinak]

Να με συγχωρείτε...

αλλά αυτά ακριβώς τα συμπτώματα τα έχω κι εγώ

που δεν είμαι εκπαιδευτικός και δουλεύω σε γραφείο...

 

...τα DEPON πάνε κι έρχονται εβδομαδιαίως

απο τους πονοκεφάλους!

 

(το μοναδικό μου διάλλειμα είναι αυτό το φόρουμ

με το οποίο "ξελαμπικάρω" λίγο απο τους λογιστικούς αριθμούς...)

 

πρεπει να ανοιξεις τοτε ενα θεμα για το αγχος του γραφειου!

[soevan07]

πρεπει να ανοιξεις τοτε ενα θεμα για το αγχος του γραφειου!

 

Πιστεύω οτι όλες οι δουλειές έχουν άγχος και δυσκολίες.

Όλες έχουν τα υπέρ και τα κατά!

 

Οι εκπαιδευτικοί μπορεί να έχουν κάποια "κατά",

αλλά τα υπέρ τους είναι τόσα πολλά...

 

(Γιαυτό δεν θα έπρεπε να παραπονιούνται! )

[katerinak]

Πιστεύω οτι όλες οι δουλειές έχουν άγχος και δυσκολίες.

Όλες έχουν τα υπέρ και τα κατά!

 

Οι εκπαιδευτικοί μπορεί να έχουν κάποια "κατά",

αλλά τα υπέρ τους είναι τόσα πολλά...

 

(Γιαυτό δεν θα έπρεπε να παραπονιούνται! )

 

σοφη δεν ανοιξα το θεμα για να πει καποιος τα τυχερα των εκπαιδευτικων.ας μην παει αλλη μια φορα σε κοντρα το θεμα για το ποσο καλυτερο η χειροτερο ειναι το επαγγελμα των εκπαιδευτικων η των λογιστων η οποιου αλλου.το αγχος στη δουλεια υπαρχει σε ολους.εδω το θεμα αναφερει την εξεντληση κ την ψυχικη κοπωση που εχουν οι εκπαιδευτικοι.αυτο θα ηθελα να συζητησουμε. σε ενα αλλο θεμα μπορουμε να πουμε για το αγχος των λογιστων.αν θες κ εδω μπορουμε βεβαια αλλα οχι σε αντιπαραθεση σαν να ειμαστε ολυμπιακος - παναθηναικος

[soevan07]

σοφη δεν ανοιξα το θεμα για να πει καποιος τα τυχερα των εκπαιδευτικων.ας μην παει αλλη μια φορα σε κοντρα το θεμα για το ποσο καλυτερο η χειροτερο ειναι το επαγγελμα των εκπαιδευτικων η των λογιστων η οποιου αλλου.το αγχος στη δουλεια υπαρχει σε ολους.εδω το θεμα αναφερει την εξεντληση κ την ψυχικη κοπωση που εχουν οι εκπαιδευτικοι.αυτο θα ηθελα να συζητησουμε. σε ενα αλλο θεμα μπορουμε να πουμε για το αγχος των λογιστων.αν θες κ εδω μπορουμε βεβαια αλλα οχι σε αντιπαραθεση σαν να ειμαστε ολυμπιακος - παναθηναικος

 

Ακούγεται κάπως αστείο στους "υπόλοιπους"...

 

Δεν το λέω για να παίξουμε "ποδόσφαιρό" (χα-χα-χα :lol: )

άλλωστε δεν με αφορά το θέμα...

απλά έκανα μια μικρή παρέμβαση για να επισημάνω οτι δεν είστε οι μόνοι με άγχος!

 

Πάω να πάρω το DEPON-άκι μου! :lol:

[katerinak]

Ακούγεται κάπως αστείο στους "υπόλοιπους"...

 

δεν πειραζει,ας ακουγεται αστειο.ετσι ειναι ομως.

[kalamaraki]

Πιστεύω οτι όλες οι δουλειές έχουν άγχος και δυσκολίες.

Όλες έχουν τα υπέρ και τα κατά!

 

Οι εκπαιδευτικοί μπορεί να έχουν κάποια "κατά",

αλλά τα υπέρ τους είναι τόσα πολλά...

 

(Γιαυτό δεν θα έπρεπε να παραπονιούνται! )

 

Οριστε.... βλέπεις ακουγεται αστειο αυτο που περνάμε...

Δηλαδη κανεις δεν πιστευει οτι κουραζόμαστε? Οτι αγχωνόμαστε?

Οτι ειμαστε ενα ράκος πολλες φορές την εβδομάδα.... Δηλαδη ΕΛΕΟΣ....

Και με το που θα μιλησουμε θα μας πουν οτι δεν ειμαστε οι μονες...κατάλαβες...

τι να πω...? απορώ και σκέφτομαι

οταν λεω εγώ η απαξίωση μας ξεκινάει από το σπιτι των παιδιών ξερω τι λεω

Δεν θα έπρεπε να μιλάμε γιατι εχουμε πολλα καλα.... ε ναι για αυτο ας τα υπομένουμε ολα .....εμεις δεν εχουμε δικαιωμα να μιλάμε γιατι εχουμε τοσα θετικα πια!!!

Γιατι ακουγεται αστειο δεν το αντιλαμβάνομαι??????

Θελω να μάθω γιατι ακουγεται αστειο....

Ειμαι πολύ περίεργη...

[katerinak]

ολοι λενε για τα καλα των εκπαιδευτικων.οι ιδιοι ομως δεν λενε για τα καλα της δικιας τους δουλειας..πχ καποιοι ειναι υψιλομισθοι (οχι ολοι) κ εχουν κ τον χρονο να μπαινουν στο ιντερνετ απο την δουλεια. ασ μιλησουν λοιπον κ για τα θετικα της δικης τους δουλειας..

[kalamaraki]

ξερεις τι με ενοχλει?

εγω δεν κατηγορώ κανέναν και δεν χλευάζω κανέναν που μπορει να εχει εργασιακά προνόμια παραπάνω απο εμενα...

ε οχι ομως με το που θα μιλησει ενας εκπαιδευτικός να μας λενε κατευθειαν ααα εχετε πολλα καλα...

αν τα ζηλευετε τοσο πολυ τα πολλα καλά μας να γινόσασταν ή να γινεται εκπαιδευτικοι...

να δειτε και απο μεσα τι σημαινει εκπαιδευτικος σημερα στην ελλαδα του 2010....

αντε γιατι εχω γινει εξω φρενών με αυτα που ακουω

ακους εκει ακουγεται αστειο....

[kalamaraki]

Λοιπον...τωρα θα τα πω γιατι εχει ανέβει το αιμα στο κεφάλι

 

πως να μην εχω το συνδρομο...

αφου 5 χρονια σπουδαζα κανονικα στη σχολη μου ήμουν φοιτήτρια του 9 πηρα καλο πτυχιο ειχα ονειρα...και με το που βγαινω στη αγορα στον ιδιωτικο τομεα με προσλαμβάνουν με 8 ευρώ την ώρα...εγω δεν δουλευω 8ωρο την ημερα δεν βγάζω 64ευρώ την ημερα..

στον ιδιωτικο τομεα δεν με εχει με συμβαση αοριστου με εχει με συμβαση περιορισμένου χρονου...σεπτέμβρη με ιουνιο..δηλαδη το καλοκαιρι που εχω τα "καλα" προνομια μου ειμαι ανεργη και ψάχνω για δουλεια παλι....

 

Το ισχυον συστημα στο κρατικο τομέα με απαξιώνει με το που θα παρω πτυχιο λεγοντάς μου ξαναγράψε εξετάσεις στο γνωστικο σου πεδιο οχι πουθενά αλλου πχ ψυχολογικά κτλπ άσχετα αν πηρες πτυχιο 9 να δω αν κανεις να σε προσλάβω..αρα παλι ξανα τα ιδια...

ΒΑΡΕΘΗΚΑ να ακουω οτι εχω του κοσμου τα προνόμια...

ΗΜΑΡΤΟΝ ΠΙΑ

[Niki81]

Burnout: Η "νόσος" που προσβάλλει τους εκπαιδευτικούς

 

Κ. Αναστάσιος Πλατής - ψυχίατρος

 

Τo επάγγελμα του εκπαιδευτικού κατέχει μια από τις πρώτες θέσεις στον κατάλογο των στρεσογόνων επαγγελμάτων. Οι δε εκπαιδευτικοί ανήκουν στην ομάδα των επαγγελματιών που είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς στο Burnout ή όπως αποδίδεται στα ελληνικά "σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης".

 

Έρευνες στην Αμερική και την Ευρώπη έχουν δείξει ότι από το σύνολο των εργαζομένων σε ανθρωπιστικά επαγγέλματα, οι εκπαιδευτικοί πλήττονται ιδιαίτερα. Σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία το 5-25% των εκπαιδευτικών υποφέρει από το σύνδρομο της επαγγελματικής εξουθένωσης.

 

Στην Ελλάδα το 10% των εκπαιδευτικών βιώνει υψηλή συναισθηματική εξάντληση, το 15-17% μέτρια ως υψηλή αποπροσωποποίηση που εκ δηλώνεται με τη δημιουργία απρόσωπων σχέσεων με τους μαθητές, και το 30-35% αισθάνεται ότι δεν μπορεί να είναι αποτελεσματικό στη δουλειά του. Το Burnout δεν έχει φύλο και πλήττει εξίσου άντρες και γυναίκες. Οι ανύπαντροι, οι πρωτοδιόριστοι και οι εκπαιδευτικοί με πολλά χρόνια υπηρεσίας είναι αυτοί που απειλούνται περισσότερο από το Burnout.

 

 

ΟΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡIΣΤΙΚΑ ΤΟΥ BURNOUT

Η επαγγελματική εξουθένωση είναι ένα σύνδρομο σωματικής και ψυχικής εξάντλησης στα πλαίσια του οποίου ο εκπαιδευτικός κατακλύζεται από συναισθήματα άγχους, χάνει το ενδιαφέρον του και τα όποια θετικά συναισθήματα έχει για τους μαθητές του, διαμορφώνει αρνητική εικόνα για τον εαυτό του και αδυνατεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που ανακύπτουν κατά την εκπαιδευτική διαδικασία

 

Τρία είναι τα χαρακτηριστικά της επαγγελματικής εξουθένωσης: α) n συναισθηματική εξάντληση που εκδηλώνεται με μία συνεχή αίσθησηn έντασnς και ψυχικής κόπωσnς,

β) n αποπροσωπoπoίησn που εκδηλώνεται με ΤΏ δημιουργία απρόσωπων σχέσεων με τους μαθητές και τους γονείς και

γ) n έλλειψη προσωπικών επιτευγμάτων που εκδηλώνεται με την μείωση της απόδοσης του.

 

 

ΤΑ ΣΤΑΔΙΑ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΘΕΝΩΣΗΣ

Το φαινόμενο της επαγγελματικής εξουθένωσης δεν έχει αιφνίδια έναρξη, αντίθετα ακολουθεί τέσσερα διαδοχικά στάδια.:

α) το πρώτο στάδιο είναι αυτό του ενθουσιασμού. Ο νεοδιόριστος εκπαιδευτικός εισέρχεται στον εpγασιαKό χώρο με πολύ υψηλούς στόχους και μεγάλες απαιτήσεις από τον εαυτό του, τους μαθητές, τους σuναδέρφoυς, τη διοίκηση.

β) στο δεύτερο στάδιο κυριαρxoύν η αμφιβολία και η αδράνεια. Ο εκπαιδευτικός αμφιβάλει αν η εργασία του ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του και στις βαθύτερες ανάγκες του. Αρχίζει να προβάλλει Ζητήματα αμοιβών και ορών εργασίας, αρνούμενος να αναθεωρήσει τις υπερβολικά υψηλές προσδοκίες του.

γ) η απογοήτευση και η ματαίωση είναι το τρίτο στάδιο. Ο εκπαιδευτικός αναρωτιέται αν και πόσο αξίζει τον κόπο να διδάσκει κάτω από συνθήκες πίεσης άγχους και απογοήτεύσης και θεωρεί κάθε προσπάθεια μάταια..

δ) το τελευταίο στάδιο, είναι η απάθεια. Ο εκπαιδευτικός παραμένει στο σχολείο, παίρνει τον μισθό του, αδιαφορώντας για κάθε εκπαιδευτική καινοτομία και για τις ανάγκες και τα προβλήματα των μαθητών.

 

 

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΤΟΥ BURNOUT

Οι κεφαλαλγίες η υπερένταση οι γαστρεντερικές διαταραxές, οι διαταραxές διατροφής, οι μεταβολές του σωματικού βάρους, οι καρδιαγγειακές διαταραχές, η έντονη αίσθηση κόπωσης και αδυναμίας, οι διαταραχές στον ύπνο, η υπερβολική κατανάλωση καφεΐνης, καπνού, αλκοόλ, είναι ορισμένες ψυχοσωματικές αντιδράσεις.

 

Εκτός από τα οργανικά υπάρχουν και συμπτώματα. Σε γνωστικό επίπεδο ο εκπαιδευτικός πιστεύει ότι δεν είναι αποτελεσματικός, ότι δεν έχει θετική επιρροή στους μαθητές του, έχει αδυναμία συγκέντρωσης, ξεχνά εύκολα το ονόματα των μαθητών. Όσον αφορά τα συμπτώματα σε συναισθηματικό επίπεδο, ο εκπαιδευτικός αναπτύσσει έντονη αποθάρρυνση, αίσθημα ανεπάρκειας, ενοχών και αδικίας. Σε επίπεδο συμπεριφοράς ο εκπαιδευτικός συμπεριφέρεται με απρόσωπο και ψυχρό τρόπο, αποφεύγει να ενημερώνει τους γονείς για την πρόοδο των μαθητών. Οι οικογενειακές συγκρούσεις, οι εντάσεις στις σχέσεις με τους συναδέρφους, οι δυσκολίες στις διαπροσωπικές σχέσεις, η κοινωνική απόσυρση, η μειωμένη ερωτική - σεξουαλική διάθεση είναι συμπτώματα που εμφανίζονται σε κοινωνικό επίπεδο. Τα συμπτώματα αυτά δεν γίνονται αμέσως αντιληπτά παρά μόνο στα δύο τελευταία στάδια.

 

 

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

Τα αίτια εμφάνισης, του συνδρόμου πρέπει να αναζητηθούν τόσο στη δομή και τη λειτουργία του εκπαιδευτικού συστήματος όσο και στην προσωπικότητα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του εκπαιδευτικού.

 

Οι στρεσογόνες συνθήκες εργασίας, η πολυετή εργασία των εκπαιδευτικών στην πρώτη γραμμή που πολλές φορές ξεπερνά τις τρεις δεκαετίες, σε συνδυασμό με τις περιορισμένες ευκαιρίες για υπηρεσιακή εξέλιξη, η δυσκαμψία του εκπαιδευτικού συστήματος, η απουσία καινοτόμων εκπαιδευτικών προγραμμάτων, η μείωση του δημόσίου κύρους των εκπαιδευτικών, η έλλειψη υποστήριξης, εποπτείας και συνεχούς εκπαίδευσης, η απουσία ίσων ευκαιριών, η κομματοποίηση και ο χαμηλός μισθός, είναι σοβαρές συνιστώσες του εκπαιδευτικού μας συστήματος που ενοχοποιούνται για την εμφάνιση του συνδρόμου.

 

 

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ BURNOUT

Η καλύτερη αντιμετώπιση είναι η πρόληψη. Για το λόγο αυτό το Υπουργείο Παιδείας οφείλει να διενεργήσει και να καταγράψει πανελλήνια και σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, όχι μόνο την έκταση και τους παράγοντες που ενοχοποιούνται για την εμφάνιση του συνδρόμου, αλλά και τις συνιστώσες εκείνες που μπορούν να προβλέψουν την εμφάνιση της επαγγελματικής εξουθένωσης.

 

Επιπρόσθετα θα προτείναμε την, αναδόμηση του συστήματος, την συμμετοχή των εκπαιδευnκών στο σχεδιασμό του εκπαιδευτικού έργου, τη συνεχή επιμόρφωση τους, την καθιέρωση του θεσμού της εποπτείας σε επίπεδο σχολικής μονάδας, την παροχή ευκαιριών υπηρεσιακής εξέλιξης, και τέλος την εκπόνηση και χρησιμοποίησης ειδικών "εργαλείων" ελέγχου του συνδρόμου. Ο ίδιος ο εκπαιδευτικός ως επαγγελματίας οφείλει να καταβάλει προσπάθεια ελέγχου των παραμέτρων που προκαλούν επαγγελματικό άγχος, να αναγνωρίσει εγκαίρως τα συμπτώματα και να ζητήσει βοήθεια από ειδικούς.

 

www.panakeia.org.gr

 

Διαβαζω και ξαναδιαβαζω το αρθρο και αυτο που καταλαβαινω ειναι οτι λόγω αγχους...ο εκπαιδευτικος ενω μπαινει στο χωρο της εκπαιδευσης με ονειρα και δυναμισμο...συντομα καταληγει να

1)προβάλλει Ζητήματα αμοιβών και ορών εργασίας, αρνούμενος να αναθεωρήσει τις υπερβολικά υψηλές προσδοκίες του

2)αναρωτιέται αν και πόσο αξίζει τον κόπο να διδάσκει κάτω από συνθήκες πίεσης άγχους και απογοήτεύσης και θεωρεί κάθε προσπάθεια μάταια..

3) παραμένει στο σχολείο, παίρνει τον μισθό του, αδιαφορώντας για κάθε εκπαιδευτική καινοτομία και για τις ανάγκες και τα προβλήματα των μαθητών.

 

 

Προσωπικα αν ημουν εκπαιδευτικος το συγκεκριμενο αρθρο ...θα με θυμωνε και θα με εθιγε.Αλλα βλεπω οτι εσεις απλα συμφωνειτε με οσα γραφει.

 

Σε μια χωρα λοιπον που η παιδεια εχει τα μαυρα της τα χαλια...και η παραπαιδεια βρισκεται στα υψη...αν οντως ευθυνεται το αγχος των εκπαιδευτικων για την απαθεια ,την αδιαφορια τους και την αδυναμια τους να ανταπεξελθουν στο ρολο τους...τοτε καλο θα ηταν να βρειτε τροπο να αντιμετωπισετε το αγχος σας και να συγκεντρωθειτε στη δουλεια σας γιατι τα παιδια του κοσμακη δεν φταινε σε τιποτα να πληρωνουν τα δικα σας ψυχολογικα.

[marandnik]

Λοιπον...τωρα θα τα πω γιατι εχει ανέβει το αιμα στο κεφάλι

 

πως να μην εχω το συνδρομο...

αφου 5 χρονια σπουδαζα κανονικα στη σχολη μου ήμουν φοιτήτρια του 9 πηρα καλο πτυχιο ειχα ονειρα...και με το που βγαινω στη αγορα στον ιδιωτικο τομεα με προσλαμβάνουν με 8 ευρώ την ώρα...εγω δεν δουλευω 8ωρο την ημερα δεν βγάζω 64ευρώ την ημερα..

στον ιδιωτικο τομεα δεν με εχει με συμβαση αοριστου με εχει με συμβαση περιορισμένου χρονου...σεπτέμβρη με ιουνιο..δηλαδη το καλοκαιρι που εχω τα "καλα" προνομια μου ειμαι ανεργη και ψάχνω για δουλεια παλι....

 

Το ισχυον συστημα στο κρατικο τομέα με απαξιώνει με το που θα παρω πτυχιο λεγοντάς μου ξαναγράψε εξετάσεις στο γνωστικο σου πεδιο οχι πουθενά αλλου πχ ψυχολογικά κτλπ άσχετα αν πηρες πτυχιο 9 να δω αν κανεις να σε προσλάβω..αρα παλι ξανα τα ιδια...

ΒΑΡΕΘΗΚΑ να ακουω οτι εχω του κοσμου τα προνόμια...

ΗΜΑΡΤΟΝ ΠΙΑ

 

Καλαμαράκι, cool...

Είναι προφανές ότι το άρθρο αναφέρεται στους μόνιμους εκπαιδευτικούς του δημοσίου τομέα. Σε αυτούς αναφέρονταν και η Σόφη παραπάνω.

 

Οι του ιδιωτικού δεν έχουν τον απαραίτητο χρόνο να πάθουν burn out.

[kalamaraki]

Διαβαζω και ξαναδιαβαζω το αρθρο και αυτο που καταλαβαινω ειναι οτι λόγω αγχους...ο εκπαιδευτικος ενω μπαινει στο χωρο της εκπαιδευσης με ονειρα και δυναμισμο...συντομα καταληγει να

1)προβάλλει Ζητήματα αμοιβών και ορών εργασίας, αρνούμενος να αναθεωρήσει τις υπερβολικά υψηλές προσδοκίες του

2)αναρωτιέται αν και πόσο αξίζει τον κόπο να διδάσκει κάτω από συνθήκες πίεσης άγχους και απογοήτεύσης και θεωρεί κάθε προσπάθεια μάταια..

3) παραμένει στο σχολείο, παίρνει τον μισθό του, αδιαφορώντας για κάθε εκπαιδευτική καινοτομία και για τις ανάγκες και τα προβλήματα των μαθητών.

 

 

Προσωπικα αν ημουν εκπαιδευτικος το συγκεκριμενο αρθρο ...θα με θυμωνε και θα με εθιγε.Αλλα βλεπω οτι εσεις απλα συμφωνειτε με οσα γραφει.

 

Σε μια χωρα λοιπον που η παιδεια εχει τα μαυρα της τα χαλια...και η παραπαιδεια βρισκεται στα υψη...αν οντως ευθυνεται το αγχος των εκπαιδευτικων για την απαθεια ,την αδιαφορια τους και την αδυναμια τους να ανταπεξελθουν στο ρολο τους...τοτε καλο θα ηταν να βρειτε τροπο να αντιμετωπισετε το αγχος σας και να συγκεντρωθειτε στη δουλεια σας γιατι τα παιδια του κοσμακη δεν φταινε σε τιποτα να πληρωνουν τα δικα σας ψυχολογικα.

 

ΔΕΝ κατάλαβες τιποτα απο το άρθρο...μα τιποτα γιατι πολυ απλά δεν το ζεις...

[mariazil]

β) στο δεύτερο στάδιο κυριαρxoύν η αμφιβολία και η αδράνεια. Ο εκπαιδευτικός αμφιβάλει αν η εργασία του ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του και στις βαθύτερες ανάγκες του. Αρχίζει να προβάλλει Ζητήματα αμοιβών και ορών εργασίας, αρνούμενος να αναθεωρήσει τις υπερβολικά υψηλές προσδοκίες του. [/b]]

'Οταν μιλάει για υψηλές προσδοκίες το κείμενο δεν εννοεί την αμοιβή του εκπαιδευτικού. Εννοεί τις υψηλές προσδοκίες που έχει σε σχέση με την ποιότητα της εργασίας του, προσδοκίες που μάλλον θεωρεί απίτθανο να πραγματοποιηθούν.

 

Μου κάνει τρομερή εντύπωση η ευκολία με την οποία κρίνουν και κατακρίνουν τη δουλειά των εκπαιδευτικών, συνήθως αυτό το κάνουν άνθρωποι που δεν ξέρουν καθόλου τί σημαίνει αυτή η δουλειά "από μέσα" κι ακόμα μου κάνει εντύπωση πόσο εύκολα αφαιρούν το δικαίωμα από μια ομάδα εργαζόμενων να διαμαρτυρηθεί για τα κακώς κείμενα ή να διεκδικήσει κάποια επιπλέον ωφέλη.

 

Αν δεχτώ ότι οι εκπαιδευτικοί αποτελούν προνομιούχα ομάδα, αντίστοιχα σε άλλο βαθμό προνομιούχους θα έλεγε κανείς τους τραπεζικούς, τους γιατρούς, δικηγόρους, συμβολαιογράφους, αεροσυνοδούς κ.α. Μου φαίνεται απλοϊκή, για να μην πω επιπόλαια αυτή η άποψη. Διαβάστε το άρθρο λίγο πιο προσεκτικά, χωρίς να προεξοφλείτε τί θέλει να πει.

[Niki81]

ΔΕΝ κατάλαβες τιποτα απο το άρθρο...μα τιποτα γιατι πολυ απλά δεν το ζεις...

 

 

Αυτά τα οποία ανέφερα ηταν κειμενο αυτουσιο απο το αρθρο που αναρτηθηκε στην ενοτητα "ΤΑ ΣΤΑΔΙΑ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΘΕΝΩΣΗ" οπότε αν καποιος εχει καταλαβει λαθος τοτε αυτος ειναι ο συγγραφεας του αρθρου και οχι εγω.

 

Να σου πω την αληθεια ο λογος που εγραψα αυτα δεν ειναι για να κατηγορησω τους εκπαιδευτικους...γιατι προσωπικα διαφωνω με οσα γραφονται και με τον τροπο που γραφονται.Θεωρω οτι κι εσεις οι εκπαιδευτικοι θα επρεπε να διαφωνειτε.Αλλα μου δινετε την εντυπωση πως παρασυρθηκατε απο τον τιτλο του θεματος και βιαστηκατε να υπερασπιστειτε τον κλαδο σας χωρις καν να διαβασετε αναλυτικα το τι αναφερει το συγκεκριμενο αρθρο.Το οτι το επαγγελμα του εκπαιδευτικου εχει αγχος το σεβομαι...το καθε επαγγελμα εχει αγχος...το να προβαλετε ομως απο καποιο αρθρο οτι το αγχος αυτο οδηγει τον καθε εκπαιδευτικο σε απαθεια και αδιαφορια..εμενα θα με εθιγε.

[Niki81]

β) στο δεύτερο στάδιο κυριαρxoύν η αμφιβολία και η αδράνεια. Ο εκπαιδευτικός αμφιβάλει αν η εργασία του ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του και στις βαθύτερες ανάγκες του. Αρχίζει να προβάλλει Ζητήματα αμοιβών και ορών εργασίας, αρνούμενος να αναθεωρήσει τις υπερβολικά υψηλές προσδοκίες του. [/b]]

'Οταν μιλάει για υψηλές προσδοκίες το κείμενο δεν εννοεί την αμοιβή του εκπαιδευτικού. Εννοεί τις υψηλές προσδοκίες που έχει σε σχέση με την ποιότητα της εργασίας του, προσδοκίες που μάλλον θεωρεί απίτθανο να πραγματοποιηθούν.

 

Μου κάνει τρομερή εντύπωση η ευκολία με την οποία κρίνουν και κατακρίνουν τη δουλειά των εκπαιδευτικών, συνήθως αυτό το κάνουν άνθρωποι που δεν ξέρουν καθόλου τί σημαίνει αυτή η δουλειά "από μέσα" κι ακόμα μου κάνει εντύπωση πόσο εύκολα αφαιρούν το δικαίωμα από μια ομάδα εργαζόμενων να διαμαρτυρηθεί για τα κακώς κείμενα ή να διεκδικήσει κάποια επιπλέον ωφέλη.

 

Αν δεχτώ ότι οι εκπαιδευτικοί αποτελούν προνομιούχα ομάδα, αντίστοιχα σε άλλο βαθμό προνομιούχους θα έλεγε κανείς τους τραπεζικούς, τους γιατρούς, δικηγόρους, συμβολαιογράφους, αεροσυνοδούς κ.α. Μου φαίνεται απλοϊκή, για να μην πω επιπόλαια αυτή η άποψη. Διαβάστε το άρθρο λίγο πιο προσεκτικά, χωρίς να προεξοφλείτε τί θέλει να πει.

 

Καλα πλακα μου κάνεις;

Αρχίζει να προβάλλει Ζητήματα αμοιβών και ορών εργασίας αρνούμενος να αναθεωρήσει τις υπερβολικά υψηλές προσδοκίες του.

 

Η εκφραση "Ζητηματα αμοιβων και ορων εργασίας" δεν αναφερεται στην αμοιβη του εκπαιδευτικου;

[mariazil]

Θα μου επιτρέψεις να σου πω ότι όχι, δεν συνηθίζω τις πλάκες στο φόρουμ, ούτε και υποτιμώ τους συνομιλήτές μου.

 

Η φράση που αναφέρεις, ασφαλώς μιλάει για αμοιβή, πιο κάτω όμως τί λέει; Μιλάει για τις "υψηλές προσδοκίες" ή όχι; Θέλω να πω, ο συγγραφέας του άρθρου καταγράφει τα συμπτώματα που δημιουργεί το άγχος στην συγκεκριμένη επαγγελματική ομάδα, τίποτε άλλο. Εξηγεί δε την αδιαφορία που δείχνει ένα μέρος των εκπαιδευτικών με βάση το άγχος, την εξουθένωση λόγω της δουλειάς. Η διαπίστωση δεν αποτελεί δικαιολόγηση ούτε υποστήριξη του κακού επαγγελματία.

 

Για να το πάω πιο πέρα, η αδιαφορία προς τον πολίτη είναι διάχυτη στον δημόσιο τομέα, ή όχι;

 

Η διαχείριση του άγχους είναι πολύ σοβαρή υπόθεση, συμφωνώ. Πιστεύεις ότι στην Ελλάδα, χώρα με εξαιρετικά αγχωτικό τρόπο διαβίωσης είναι εύκολο για τον μέσο, καθημερινό άνθρωπο να διαχειριστεί το άγχος του; Εγώ ομολογώ ότι δυσκολεύομαι εξαιρετικά πολλές φορές να μην "ξεσπάσω" άδικα σε άλλους. Εσύ το καταφέρνεις εύκολα;

 

Οι καθηγητές οφείλουν να μην επιβαρύνουν με τα ψυχολογικά τους θέματα τα παιδιά ασφαλώς. Επειδή όμως είναι κι αυτοί άνθρωποι, όπως όλοι οι υπόλοιποι, και βιώνουν αγχωτικές καταστάσεις, όπως όλοι οι υπόλοιποι, πέφτουν επίσης σε σφάλματα ενίοτε, όπως όλοι οι υπόλοιποι.

 

Κι έτσι επιβαρύνουν το κοινωνικό σύνολο με τα ψυχολογικά προβλήματά τους, όπως όλοι οι υπόλοιποι.

 

Το ξαναλέω: διαπιστώνω, δεν δικαιολογώ.

Νομίζω πως όταν αρχίσουμε να "μπαίνουμε" και λίγο στη θέση του άλλου και πάψουμε να βλέπουμε τους άλλους ως αντιπάλους, μόνο κέρδος θα έχουμε.

[ANNA27!]

ας ήμουν διορισμένη εκπαιδευτικός στο δημόσιο κι ας πάθαινα και εξουθένωση ακόμα και παράκρουση!!! όποιος εκπαιδευτικός του δημοσίου έχει συναισθηματικά προβλήματα, φόρτιση, κόπωση ή ό,τι άλλο ας μου παραχωρήσει τη θέση του! και προέρχομαι από οικογένεια εκπαιδευτικών στο δημόσιο. και κάρβουνο να με βάζανε να φάω δε θα χα αντίρρηση! φτάνει να βλέπω τα παιδιά μου πάνω από 2 ώρες τη μέρα!

 

μια αδιόριστη φιλόλογος του κλώτσου και του μπάτσου.....

[katerinak]

το θεμα ειναι οτι ο εκπαιδευτικος ΕΧΕΙ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΓΙΑ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΔΟΥΛΕΙΑΣ Κ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ κ οοοοολο το συστημα κ η ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ που νιωθει οδηγουν στα υπολοιπα βηματα.δεν ειναι το θεμα να πουμε να,ο κακος εκαπιδευτικος που σταματησε να προσπαθει αλλα να κατανοησουμε τι συμβαινει κ πως απο μια πολυ καλη ψυχολογια η ΚΟΠΩΣΗ της διδασκαλιας τον οδηγει σε ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΕΞΑΝΤΛΗΣΗ.

δεν συγκρινουμε το ιδιωτικο με το δημοσιο και τον αναπληρωτη με τον μονιμο .μιλαμε για το αγχος που αποκτουν απο την διδασκαλια κ ολα τα συναφη

[ANNA27!]

αν παραφύλαγε έξω απ τη πόρτα της αίθουσας του το αφεντικό, οι γονείς ή όποιος άλλος για να του πάρει το κεφάλι να δεις τι κόπωση θα πάθαινε!

 

ως "παράλληλη στήριξη" μαθητών βλέπω πως όσοι θέλουν να κάνουν τη δουλειά τους την κάνουν, όσοι όχι το χουν απλά παρατήσει προ πολλού.

 

λίγοι είναι αυτοί που τα βάφουν μαύρα απ την ανεπάρκεια τους . μακάρι να ταν περισσότεροι.....