υποβοηθουμενη αυτοκτονια

[fistikaki]

με αφορμη, αυτο

 

 

http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=100727&cid=5

 

αν πασχατε απο καποια ανιατη ασθενεια, απο καποια ασθενεια με αφορητους πονους ή καποια ασθενεια που δεν σας επετρεπε τον ελεγχο του σωματος σας και υποβαθμιζε την αξιοπρεπεια σας

 

θα ζητουσατε ιατρικη υποστηριξη για να τερματησετε τη ζωη σας?

[kalamaraki]

Ω ναι...

το εχω σκεφτει απειρες φορές και το εχω συζητήσει και με τον άντρα μου σχετικά με το τι θελω αν παθω ατυχημα και δεν μπορώ να παιρνω αποφάσεις για τον εαυτο μου! Του ζητησα να κανει δωρεα οτι σώζεται απο το σώμα μου ή οτι αλλο μπορει να βοηθήσει γυρω μας άλλους ανθρώπους...

και αν ειμαι στην πριζα να με βγάλει να υσηχάσει το πνέυμα μου και η ψυχούλα μου

οπως και σε αυτο που λες...να με βοηθήσει!

Μου υποσχέθηκε οτι θα τα τηρήσει.....

[nera_gr]

και αν ειμαι στην πριζα να με βγάλει να υσηχάσει το πνέυμα μου και η ψυχούλα μου

οπως και σε αυτο που λες...να με βοηθήσει!

Μου υποσχέθηκε οτι θα τα τηρήσει.....

 

 

Συμφωνώ με όσα λέτε, αλλά σίγουρα δε θα έχει πρόβλημα μετά; Νομίζω ότι δεν καλύπτεται από τη νομοθεσία.

[marandnik]

Συγγνώμη αν ακούγομαι απόλυτη αλλά δεν πιστεύω ότι μπορεί κάποιος να γνωρίζει εκ των προτέρων πώς θα αισθανθεί αν του τύχει κάτι τέτοιο.

 

Μπορεί εκείνη τη στιγμή ο πόνος να είναι αβάσταχτος και να υπερισχήσει η ανάγκη για λύτρωση, μπορεί όμως και αγάπη για τη ζωή να είναι τέτοια, ώστε να υπερισχήσει το ένστικτο επιβίωσης και η ελπίδα.

[elenik]

αν πασχατε απο καποια ανιατη ασθενεια, απο καποια ασθενεια με αφορητους πονους ή καποια ασθενεια που δεν σας επετρεπε τον ελεγχο του σωματος σας και υποβαθμιζε την αξιοπρεπεια σας

 

θα ζητουσατε ιατρικη υποστηριξη για να τερματησετε τη ζωη σας?

 

ΝΑΙ και εχω ενημερωσει και τον συζυγο αν δεν ειμαι σε θεση να το κανω.

[elenik]

Συγγνώμη αν ακούγομαι απόλυτη αλλά δεν πιστεύω ότι μπορεί κάποιος να γνωρίζει εκ των προτέρων πώς θα αισθανθεί αν του τύχει κάτι τέτοιο.

Μπορει αν το εχει δει σε κοντινο ανθρωπο.

Καποια στιγμη ειχα ρωτησει τον γιατρο " Αφου ποναει τοσο, αφου δεν αντεχει αλλο, γιατι ο θεος την κραταει και την βασανιζει? Ειναι καλος ανθρωπος δεν της αξιζει αυτο"

Και μου ειχε απαντησει " Μα δεν την κραταει ο θεος. Εμεις την κραταμε"

Και εμεινα μκς. Δλδ ενας ανθρωπος χωρις καμια ελπιδα και με τρομερους πονους, μενει ζωντανος για να παρηγορουνται οι συγγενεις οτι ειναι ακομα εν ζωη.

Ε οχι ρε παιδια . Πολυ απανθρωπο.

Δεν το θελω.

 

Μπορεί εκείνη τη στιγμή ο πόνος να είναι αβάσταχτος και να υπερισχήσει η ανάγκη για λύτρωση, μπορεί όμως και αγάπη για τη ζωή να είναι τέτοια, ώστε να υπερισχήσει το ένστικτο επιβίωσης και η ελπίδα.

Μιλαμε για περιπτωσεις χωρις ελπιδα ξεκαθαριζω.

 

Αλλα και παλι υπαρχουν καποιες περιπτωσεις που παλι θα το επελεγα σε μενα κι ας μην ηταν ανιατο.

Ειμαι υπερ του να εχω επιλογη στο πως θα πεθανω σε τετοιες περιπτωσεις. Ειμαι υπερ της ευθανασιας - αναφερομενη παντα μονο σε μενα.

[Μηλίτσα]

Ω ναι...

το εχω σκεφτει απειρες φορές και το εχω συζητήσει και με τον άντρα μου σχετικά με το τι θελω αν παθω ατυχημα και δεν μπορώ να παιρνω αποφάσεις για τον εαυτο μου! Του ζητησα να κανει δωρεα οτι σώζεται απο το σώμα μου ή οτι αλλο μπορει να βοηθήσει γυρω μας άλλους ανθρώπους...

και αν ειμαι στην πριζα να με βγάλει να υσηχάσει το πνέυμα μου και η ψυχούλα μου

οπως και σε αυτο που λες...να με βοηθήσει!

Μου υποσχέθηκε οτι θα τα τηρήσει.....

ακριβως η ιδια θα ηταν η απαντηση μου. Εχω δηλωσει και στον ανδρα μου,αλλα και στον αδερφο μου αυτην την επιθυμια μου. Η μητερα μου πεθανε προσφατα απο αλτσχαϊμερ. Ηταν πολυ λυπηρο να βλεπεις εναν ανθρωπο να μην καταλαβαινει, να μη νιωθει καμμια απολυτως απολαυση. Ηταν στο τελικο σταδιο και σιτιζοταν απ τη μυτη. Ειχε ανοιξει πισω. Δεν ειχε συμμετοχη σε συνομιλιες,ουτε καν τις καταλαβαινε. Δεν σηκωνοταν. Δεν...δεν... Κι αναρωτιομουν τι χρωστα και τυραννιεται ετσι μια γυναικα 67 χρ που δεν εφταιξε σε τιποτα. Ευτυχως λυτρωθηκε. Το ευτυχες μεσα στη δυστυχια αυτη,ηταν πως δεν ειχε επιγνωση της καταστασης της,αφου δεν καταλαβαινε. Οποτε την εβλεπα σκεφτομουν ποτε επιτελους θα λυτρωθει,αφου δεν υπηρχε ελπιδα να καλυτερευσει. Δε θαθελα με τιποτα να βρεθω στη θεση της... Φυστικακι,πολυ ενδιαφερον το θεμα σου! Συγγνωμη για τη γλαφυρη περιγραφη...αληθεια,μπορω να γραψω ενα σημειωμα με αυτην μου την επιθυμια; μη γελασετε,αληθεια το σκεφτομαι. Θα βοηθουσε νομικα;

[ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13]

Αλλάζω την απάντηση μου γιατί το μετάνοιωσα...όσοι το διαβάσατε- το διαβάσατε.

Πάντως πιστευω πραγματικά ότι σε μία τέτοια κατάσταση θα ήθελα να ζώ, δε θα ήθελα να με αυτοκτονήσουν, δε θα είχα τη δύναμη να το ζητήσω...ποτέ!

[nnm004]

Παρα πολυ ενδιαφερων θεμα . Εχω και εγω τον πατερα μου με τελικο σταδιο αλζχαιμερ , βλεπω καθημερινα να λιωνει , να βιαζεται η προσωπικοτητα του και να ειναι ουσιαστικα μαζι μας μονο το σωμα του γιατι το πνευμα του ειναι σε εναν αλλο κοσμο , τον κοσμο της απαισιας αυτης αρρωστειας . Βλεπω τη μητερα μου καθημερινα να τυρρανιετε με τη φροντιδα του και να πεθαινει στην ιδεα οτι θα το χασει . Να παλευει να τον αλλαξει , να προσπαθει να τον σηκωσει να κανει τα παντα για να μην ανοιξει το σωμα του , ομως με τιποτα δεν θα εδεινα τη συγκαταθεση μου να πεθανει με καποιο τροπο αυτος ο βασανισμενος απο την αρρωστεια ανθρωπος , μπορει να εχω ζητησει απο το Θεο να τον παρει για να παψει να βασανιζεται δεν θα εδεινα ποτε συγκαταθεση για να "αυτοκτονησει" ,ειμαι θρησκο ατομο και πιστευω οτι ο Θεος ξερει ποτε θα παρει καποιον και ποτε οχι , δεν θα μπλεκομουνα ποτε στο εργο Του . Και φυσικα δεν θα ζητουσα ποτε κατι τετοιο για μενα απο τα μελη της οικογενειας μου και ουτε θα συμφωνουσα να τερματισω τη ζωη καποιου αμα μου το ζητουσε . Δεν θεωρω λαθος κανενα που το εχει ζητησει μιλαω μονο για μενα και πωςς το βλεπω εγω και μονο εγω , για να λειψουνε παρεξηγησεις .

[Μηλίτσα]

καλη μου κυριακη,δεν ειχα σκοπο να σε στεναχωρησω. Διαβασα την πρωτη και δευτερη απαντηση σου. Ειδες; ειναι μεγαλο το διλλημα,σηκωνει πολλη σκεψη. Γραφιστρια, του πατερα σου το πνευμα δεν ειναι στην απαισια αυτη αρρωστια,αλλα τελειως αλλου. Μπορει να περιπλαναται σε ευτυχισμενες παιδικες αναμνησεις,μπορει να ταξιδευει ασκοπα. Παντως δεν υποφερει,ειναι σιγουρο αυτο. Φυσικα οσο ηταν η μητερα μου ετσι δεν σκεφτηκα να τη βοηθησω να αυτοκτονησει,βρε. Καθε αλλο.Απλα παρακαλουσα το Θεο να τη λυτρωσει. Και δεν με κουρασε ουτε η φροντιδα της,ουτε βαρυγκομησα ποτε για το οικονομικο,που ηταν μεγαλο. Απλα για κεινη λυπομουν. Και,φυσικα γραφιστρια,εννοειται πως δεν παρεξηγιεμαι για τις αποψεις κανενος,αρκει να μην ειναι απαξιωτικες για τις δικες μου. Αλοιμονο. Κι εγω τις δικες μου εγραψα... Που αφορουν τον εαυτο μου.Καλο κουραγιο...

[elenik]

Να το κανω σε εναν αλλο ανθρωπο με δικη μου επιλογη ΔΕΝ ΤΟ ΣΥΖΗΤΑΩ.

Αλλα θα ηθελα να υπαρχει ενας νομος που να μπορω να επιλεξω εγω (ή ο οποιοσδηποτε) τι θα ηθελα να κανουν οι αλλοι σε μενα αν μου τυχει.

 

Δεν ξερω αν γινομαι σαφης. Εννοω κατι σαν τους δωρητες οργανων που οι συγγενεις το κανουν γιατι ξερουν οτι αυτο ηθελε.

 

Σε αυτη την περιπτωση αν το παιδι μου ή ο συζυγος εβλεπε σε ενα χαρτι (το οποιο ας ανανεωνοταν η υπογραφη ανα τακτα διαστηματα γιατι ολοι αλλαζουμε γνωμη) οτι εγω θελω να φυγω οταν νοιωσω οτι δεν θελω να με θυμουνται ετσι, θελω να παω ψηλα να ησυχασω (αν και δεν ξερω αν θα πηγαινα ψηλα σε τετοια περιπτωση ) να πει στον γιατρο οτι αυτο ηθελε το σεβομαι προχωρα.

[Lucy]

Νομίζω ότι δεν υπάρχει τέτοιος νόμος εδώ... Αλλά το θέμα είναι ποιος και πως θα διασφάλιζε αυτή τη διαδικασία;

Πως μπορώ να είμαι σίγουρη ότι δεν θα με ξαποστείλει κάποιος με το που θα πέσω σε ένα κώμα ας πούμε; Ή με το που θα διαμαρτύρομαι ότι δεν αντέχω άλλο. Εκείνη τη στιγμή δεν πρέπει κάποιος να μου δώσει κουράγιο; Η απόφαση που θα πάρω θα είναι συνειδητοποιημένη; Και αν με πείσουν ότι δεν υπάρχει ελπίδα, ενώ τελικά υπάρχει; Ή αν είμαι αποδεδειγμένα σε τελικό στάδιο ασθένειας, γιατί να μην κερδίσω λίγες στιγμές ακόμα με τα παιδιά μου με τη βοήθεια φαρμάκων ας πούμε... Εϊναι πολλά τα ερωτηματικά. Πραγματικά δεν ξέρω...

[elenik]

Πιστευω οτι απο την στιγμη που υπαρχει υπογραφη με αιτημα αυτοι που σε αγαπουν ξερουν ποτε ειναι η ωρα...

[agentP]

Νομίζω ότι δεν υπάρχει τέτοιος νόμος εδώ... Αλλά το θέμα είναι ποιος και πως θα διασφάλιζε αυτή τη διαδικασία;

Δεν υπάρχει νόμος που να επιτρέπει την ευθανασία, όμως η ανθρωποκτονία με συναίνεση και η συμμετοχή σε αυτοκτονία, είναι ιδιαίτερα εγκλήματα και αντιμετωπίζονται διαφορετικά από την ανθρωποκτονία.

Πως μπορώ να είμαι σίγουρη ότι δεν θα με ξαποστείλει κάποιος με το που θα πέσω σε ένα κώμα ας πούμε; Ή με το που θα διαμαρτύρομαι ότι δεν αντέχω άλλο. Εκείνη τη στιγμή δεν πρέπει κάποιος να μου δώσει κουράγιο; Η απόφαση που θα πάρω θα είναι συνειδητοποιημένη; Και αν με πείσουν ότι δεν υπάρχει ελπίδα, ενώ τελικά υπάρχει; Ή αν είμαι αποδεδειγμένα σε τελικό στάδιο ασθένειας, γιατί να μην κερδίσω λίγες στιγμές ακόμα με τα παιδιά μου με τη βοήθεια φαρμάκων ας πούμε... Εϊναι πολλά τα ερωτηματικά. Πραγματικά δεν ξέρω...

Ακριβώς αυτό σκέφτομαι κι εγώ. Και καλά να έχεις ανθρώπους που σε αγαπάνε. Αν όμως έχεις μόνο μακρυνούς ή αδιάφορους συγγενείς; θα έχεις εμπιστοσύνη στην απόφασή τους;

[Μηλίτσα]

καλησπερα. Ειχα γραψει σαν ιδεα να ανοιξει καποιος θεμα με τιτλο γιατι δεν υπαρχει μεριμνα για οικογενειες με ασθενεις με αλτσχαϊμερ. Τελικα υπαρχει ενα σχετικο θεμα οπου μπορουμε να γραψουμε τις αποψεις μας πανω σαυτο. Λεγεται Νοσος Αλτσαχαϊμερ την αντιμετωπιζουμε"βημα_βημα"

[valeri]

http://tvxs.gr/news/%CF%85%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CE%B1/%CE%BD%CE%AD%CE%B1-%CF%80%CF%81%CF%8C%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CF%85%CE%B8%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CE%B3%CE%B3%CE%BB%CE%AF%CE%B1

[kiknaki]

Ούτε να το σκέφτομαι δεν θέλω!

Δεν υπάρχει περίπτωση να ζητήσω κάτι τέτοιο..η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία.Η ζωή είναι γλυκιά μέχρι την τελαυταία της στιγμή...Και αν βρεθώ κάποια στιγμή σε αυτή τη θέση να περιμένω το θαύμα και δεν αντέχω άλλο..τί να πω! Δεν ξέρω...Και πως να ξέρω αφού όταν ζεις κάτι τότε μόνο ξέρεις. Ξέρεις την αντίδραση, την συναίσθηση κτλ. Πως μπορώ να γνωρίζω τη δύναμη και την αντοχή που κρύβω μέσα μου από τώρα για να υπολογίζω για το τότε?

Αυτό όμως που γνωρίζω είναι οτι δεν υπάρχει περίπτωση να ζητήσω από τον άντρα μου ή το παιδί μου να με απαλλάξει από τη ζωή μου. Γιατί μετά ποιος θα τους απαλλάξει από αυτό το βάρος..από τις τύψεις..."μήπως δεν έκανα σωστά, μήπως γινόταν το θαύμα και εξαιτίας μου δεν έγινε?μήπως...μήπως???" Ποιος θα μπορέσει να τους φέρει την λύτρωση κι ας ξέρουν οτι ήταν δική μου επιλόγη θα είναι σίγουροι όμως αν ήταν το σωστό??

Δεν θέλω με τίποτα να βρεθούν σε μια τέτοια ψυχοφθόρα κατάσταση άνθρωποι που αγαπώ.

[Nikolekaki]

Απλά, τίμια και ειλικρινά... ναι, θα ζητούσα. Τουλάχιστον έτσι όπως το σκέφτομαι τώρα. Γιατί ξέρεις, αυτές τις υποθετικές ερωτήσεις μερικές φορές τις απαντάμε στον εαυτό μας με σθένος, αλλά αν ο μη γέννητω μας συμβεί κάτι τέτοιο τελικά, εκλπήσσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό!

 

Πάντως έτσι όπως το φαντάζομαι τώρα, ναι θα το έκανα σίγουρα. Ο χειρότερος φόβος της ζωής μου δεν είναι ο θάνατος. Είναι η έλλειψη αξιοπρεπούς ζωής που επιφέρουν κάποιες αρρώστιες...

[kiknaki]

..... Είναι η έλλειψη αξιοπρεπούς ζωής που επιφέρουν κάποιες αρρώστιες...

 

Εμένα αυτό μου φαίνεται κάπως..

Δηλαδή άνθρωποι που πάσχουν από ανίατες ασθένειες και το γνωρίζουν δεν ζουν με αξιοπρέπεια?

Και τι θα πει αξιοπρεπής ζωή??Γνώρισα ανθρώπους που αν και άρρωστοι ανίατα έζησαν μέχρι την τελευταία τους στιγμή με περισσότερη αξιοπρέπεια από εμάς που έχουμε όλη τη ζωή μπροστά μας γιατί την κάθε στιγμή την θεωρούσαν ζωή και όχι απλά μια στιγμή.

Μάλλον κάτι άλλο θέλεις να πεις και δεν το κατάλαβα.

[elenik]

Οταν ενας ανθρωπος εχει μαθει να ειναι περηφανος και να στηριζετε στα ποδια του, ξαφνικα χρειαζεται για τις βασικες καθημερινες του αναγκες βοηθεια απαραιτητα......ποναει. Οχι σωματικα...

 

Αυτο πιστευω εννοουσε αν καταλαβα καλα.

 

ΥΓ. Μια διευκρινιση: Προσωπικα δεν αναφερομαι στο Αλτσχαιμερ. Δεν ξερω σταδια και καταστασεις και δεν θα ηθελα να θεωρησει κανεις οτιδηποτε. Δεν μιλαω για συγκεκριμενη ασθενεια. Γενικα . οκ? Αναφερομαι στο τι θα ηθελα για μενα και μονο για μενα ξαναλεω.

[evita79]

με αφορμη, αυτο

 

 

http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=100727&cid=5

 

αν πασχατε απο καποια ανιατη ασθενεια, απο καποια ασθενεια με αφορητους πονους ή καποια ασθενεια που δεν σας επετρεπε τον ελεγχο του σωματος σας και υποβαθμιζε την αξιοπρεπεια σας

 

θα ζητουσατε ιατρικη υποστηριξη για να τερματησετε τη ζωη σας?

Παντα θεωρουσα οτι δουλεια των γιατρων ειναι να σωζουν ζωες και οχι να τις τερματιζουν( αυτο δυστυχως μπορει να το κανει ο οποιοσδηποτε...). Η επιστημη προχωρα (πολυ κοινοτυπο , μα ετσι ειναι) και η ελπιδα η ιδια ειναι αυτη που βοηθα στην βελτιωση μιας καταστασης. Επειδη ομως εχω δει πολλη δυστυχια γυρω μου, πραγματικα δεν μπορω να ειμαι απολυτη στο τι θα εκανα...σιγουρα δεν θα ηθελα να με σκοτωσει γιατρος. Με ανατριχιαζει και μονο η ιδεα

[Nikolekaki]

Κυκνάκι αυτό ακριβώς που λέει η Ελενικ εννοούσα... Ότι θα με σκότωνε ψυχολογικά. Προς Θεού εννοείται ότι θαυμάζω και υποκλίνομαι στους ανθρώπους που λες, αλλά φοβάμαι ότι δεν είμαι τόσο δυνατή... Έχω και στο oικογενειακό μου περιβάλλον ανθρωπο σε δύσκολη κατάσταση που όντως ζει με μεγαλύτερη αξιοπρέπεια από πολλούς υγιείς και τον λατρεύω. Δεν μιλούσα όμως για ανίατες ασθένειες γενικά. Μιλούσα για καταστάσεις

 

ο καποια ασθενεια με αφορητους πονους ή καποια ασθενεια που δεν σας επετρεπε τον ελεγχο του σωματος σας

 

Η ελενίκ με κάλυψε πλήρως! (Είναι το πρόβλημα του γραπτού λόγου καμιά φορα...)

[kiknaki]

Σωστά δηλαδή υπέθεσα οτι δεν κατάλαβα καλά αυτό που εννούσες.

Ναι έχεις δίκιο όταν αναφέρεσαι σε καταστάσεις συγκεκριμένες και όχι γενικά. Γιατί τις καταστάσεις τις δημιουργεί ο ίδιος ο πάσχων ακόμη και το στενό οικογενειακό του περιβάλλον και όχι οι ασθένειες απόλυτα. Αλλοι δηλαδή παραιτούνται από τη ζωή και άλλοι πεισμώνουν και με οτι δύναμη έχουν το αντιμετώπιζουν.

[ilonka19]

Σε κάποιες χώρες όπως η Ελβετία επιτρέπεται, είχα παρακολουθήσει μάλιστα σχετικό ντοκιματέρ. Το θέμα καλύπτεται από το νόμο εκεί, μάλιστα υπάρχουν οργανώσεις που το στηρίζουν με αποτέλεσμα να πηγαίνουν εκεί άνθρωποι απ΄ολο τον κόσμο.

Από τη στιγμή όμως που στη χώρα μας υπάρχει τέτοια διαφθορά, καταπάτηση και διαστρέβλωση των νόμων θα φοβόμουν πολύ εάν στην Ελλάδα υπήρχε νόμος που να το επιστρέπει.

[peony]

Ακριβώς αυτό που λέει η ilonka.

 

Για μένα το πρόβλημα θα ήταν τα όρια χρήσης/κατάχρησης ενός τέτοιου νόμου.