Δε πάει άλλο…

[anti1980]

Καλημέρα… αντιμετωπίζω και εγώ το ίδιο πρόβλημα με κάποιες κοπέλες … είμαι με τον άντρα μου 3,5 χρόνια και έχουμε ένα κοριτσάκι 17 μηνών. Ο άντρας μου είναι ξαναπαντρεμένος και έχει και ένα παιδί από το προηγούμενο γάμο του. Στην αρχή της σχέσης μας, δεν είχα κανένα πρόβλημα ούτε με το γεγονός του προηγούμενου γάμου και του παιδιού αλλά γενικότερα, όλα κυλούσαν ομαλά.(αν εξαιρέσουμε τη ζήλια) Όταν μαθεύτηκε όμως ότι είμαι έγκυος και θέλουμε να παντρευτούμε, τότε βγήκαν οι αλήθειες και τα μαχαίρια. Πρώτα απʼόλα, έμαθα ότι δεν έδινε η πρώην διαζύγιο, ενώ εγώ ήξερα ότι έχουν πάρει. Πλάκωσαν οι δικοί του επάνω μας να μας χωρίσουν για να τα βρει με την πρώην και έμπαιναν μέσα στο σπίτι μου ενώ εγώ ήμουν έγκυος, για να μου βάλουν λόγια(και μόνο όταν έλειπε ο άντρας μου και με έβρισκαν μόνη)... τελικά παντρευτήκαμε κακήν κακός και από τότε τραβάω το δικό μου Γολγοθά… Απειλητικά τηλεφωνήματα από τη πρώην σε εμένα και τους γονείς μου (μη ρωτήσετε που βρήκε το τηλέφωνο… απλά σκεφτείτε...) και άλλα, διάφορα τέτοια… τέλος πάντων… εγώ έχω αποστασιοποιηθεί εντελώς απʼολη αυτή τη φάση γιατί παθαίνω κρίσεις πανικού από τότε και φοβάμαι μη μου συμβεί κάτι όταν είμαι μόνη με το μωρό…

Η στάση του άντρα μου τώρα… στην αρχή πίστευε τους δικούς του (του έβαζαν λόγια για διάφορα ηλίθια θέματα), όταν έκανα όμως μια κίνηση να χωρίσω έτρεξε σαν τρελός σε μένα. Αυτό του το αναγνώρισα και του το αναγνωρίζω, αλλά μέχρι εκεί… γιατί δε κάνει κάτι άλλο… από τότε που γεννήθηκε η μικρή, είναι άφαντος. Κάνει 2 δουλειές και από τη μια δουλειά πληρώνει τη δεύτερη(που είναι δικιά του και δείχνει το χαϊλίκι του). Στην αρχή βοηθούσαν οι γονείς μου (οι δικοί του ούτε φορμάκι για το μωρό δεν έφεραν ποτέ).μετά όμως αναγκάστηκα με τα χίλια ζόρια να δουλέψω (εκείνος δεν ήθελε)και τώρα τα πληρώνω όλα εγώ. Με το ζόρι πληρώνει το οτιδήποτε… για να μη σας πω ότι μετά από ψάξιμο έμαθα ότι χρεωστάει και σε όποιον μιλάει ελληνικά…

Τη μπέμπα τη βλέπει μόνο μερικές ώρες το Σάββατο και τη Κυριακή, δεν έχει ασχοληθεί αρκετά μαζί της και φυσικά μπροστά σε όλους το παίζει καλός οικογενειάρχης.

Σε μένα… ούτε λόγος για καλοσύνη… μόλις του πω για χωρισμό… με βρίζει… λέει ότι έχω βρει κάποιον άλλον.. και να φύγω εγώ και να του αφήσω το παιδί… να φύγω από το δικό μου σπίτι??? Και να του αφήσω το παιδί, που δεν έχει αλλάξει ούτε μια φορά??? Για να καταλήξει που??? Στων δικών του τα χέρια που δε το αναγνώρισαν ποτέ σαν εγγονή τους???Με τον τύφλα πατέρα του και τη παρδαλή μαμά του??? Για να μη σας πω και για τα αδέλφια του… Εννοείτε φυσικά ότι και ο καλύτερος πατέρας του κόσμου να ήταν, με τις καλύτερες προϋποθέσεις, θα προτιμούσα να πέθαινα από το να αφήσω το παιδί μου και να φύγω…

Έκανα πάρα πολύ υπομονή τόσο καιρό… νιώθω ότι δε πάει άλλο και του το λέω ξεκάθαρα. Δεν θέλω ούτε λεφτά να μου δίνει, ούτε τίποτα… Εφόσον δε μπορεί να μου δώσει λίγη αγάπη και λίγη τρυφερότητα, δε θέλω κάτι από αυτόν… του λέω να χωρίσουμε ειρηνικά για το καλό του παιδιού αλλά δε καταλαβαίνει… δε ξέρω τι άλλο να κάνω… αν είχα ένα δεύτερο σπίτι, θα είχα πάρει το μωρό και θα είχαμε φύγει… Και το χειρότερο απʼόλα είναι, ότι το μωρό όσο μεγαλώνει καταλαβαίνει… και εγώ το βλέπω στα ματάκια της, ότι δεν είναι καλά όταν και εγώ δεν είμαι καλά… Είδη μετά από έναν καυγά (και μοναδικό μπροστά της) άρχισε να ξυπνάει τη νύχτα και να κλαίει…

Ανθρώπους που να με βοηθήσουν και να μου συμπαρασταθούν έχω πολλούς δίπλα μου… δε θέλω όμως να ξέρουν τίποτα μέχρι να παρθεί η τελική απόφαση…

Το θέμα είναι όμως, πόσο ακόμα θα το τραβήξει όλο αυτό??? Θα πρέπει να ζήσω μια ολόκληρη ζωή μαζί του υπό αυτές τις συνθήκες??? Ο άνθρωπος δεν αλλάζει… και ούτε φυσικά θα ζητούσα από κάποιον να αλλάξει… αυτός άπλα άλλαξε προς το χειρότερο ή έβγαλε τον πραγματικό του χαρακτήρα και δεν επανέρχεται με τίποτα… άλλωστε έχουν γίνει τόσα πολλά… που δε μπορώ, αλλά και δε με αφήνει να τα ξεχάσω…

[Ευάκι]

Η πρώτη προτεραιότητα είναι το παιδί. Προστάτεψέ το και κάνε ότι νομίζεις για να ζει σε ήρεμο περιβάλλον. Δύσκολες και λυπηρές καταστάσεις.

[renakig]

Συμφωνώ με το Ευάκι!

Να κάνεις κουράγιο και να κάνεις ότι θεωρείς καλύτερο για την ψυχική ηρεμία του παιδιού σου

[pk33]

Προσωπικά δυστυχώς δεν βλέπω άλλη λύση από το να χωρίσετε.

Θα σε συμβούλευα να βρείς καλό δικηγόρο.

 

Αν θέλεις να τα ξαναφτιάξετε θα πρέπει να συζητήσετε, κατά προτίμηση όχι στο σπίτι, και ή θα βάλετε πρόγραμμα που θα το τηρείτε ευλαβικά, ή θα του πεις να μαζέψει τα πράγματά του και να φύγει από το σπίτι.

 

Γιατί πρέπει να κάνει 2 δουλειές αφού η μία τον βάζει μέσα; Ειλικρινά το διαβάζω και δεν μπορώ να το πιστέψω!

Εγώ προσπαθώ να μην αργώ στη δουλειά μου για να γυρίσω σπίτι στη γυναίκα μου και στα παιδιά μου και αυτός έχει βίτσιο να χάνει λεφτά; Μάλλον δεν θέλει να είναι στο σπίτι μαζί σας. Άλλωστε και το 1ου διαζύγιο δείχνει ότι δεν πολυήθελε δέσμευση μαζί σου

[anti1980]

Και εγώ δε βλέπω άλλο δρόμο εκτός από το διαζύγιο, δυστυχώς… εκείνος όμως δε φεύγει με τίποτα… μια φορά είπε ότι φεύγει τελικά, του πήρα τα κλειδιά και τον έκλεισα απʼεξω… και τελικά μετά από λίγο αφού δεν είχε που να πάει, γύρισε πίσω και βαρούσε τα κουδούνια, με αποτέλεσμα να ξυπνήσει και το μωρό και τους γονείς μου που μένουν από κάτω. Σας ορκίζομαι ότι έχω πει ότι νιώθω γιʼαυτόν και για τη κατάσταση όπου ζούμε οικογενειακώς… και αν αυτά τα άκουγε ένας φυσιολογικός άνθρωπος, θα είχε φύγει. Αλλά ρε παιδιά… δε φεύγει… και δεν αλλάζει… και δε βοηθάει τη κατάσταση…

pk33 η μια δουλειά έχει χαϊλικι… ε πώς να το κάνουμε… να φανεί στο κόσμο, ότι δε πάει καλά και ότι κλείνει… ε όχι ποτέ!!! (ειρωνικά το λέω εννοείτε)

Όσο για το θέμα του διαζυγίου με την πρώην, εκείνος τους παράτησε και έφυγε, γιατί (όπως λέει) του έκανε μαύρη τη ζωή και γιʼαυτό μετά δε του έδινε και το διαζύγιο… και όπως φαίνεται… εγώ πληρώνω τα σπασμένα… ε πώς να το κάνουμε… να φανεί στον κόσμο ότι χωρίζει για δεύτερη φορά?? Ε όχι ποτέ!!!

Το θέμα μας όμως είναι, πώς να τον πείσω να χωρίσουμε όσο το δυνατόν αθόρυβα… έχω πρόβλημα με τις κρίσεις και δε μπορώ τις εντάσεις… είδη παίρνω αντικαταθλιπτικά για να μη με πιάνουν…

[Nantia]

[

Το θέμα μας όμως είναι, πώς να τον πείσω να χωρίσουμε όσο το δυνατόν αθόρυβα… έχω πρόβλημα με τις κρίσεις και δε μπορώ τις εντάσεις… είδη παίρνω αντικαταθλιπτικά για να μη με πιάνουν…

 

 

Χωρισμος και αθορυβα δυστυχως δεν γινεται.....

 

Κοιτα να βρεις ανθρωπους να σε στηριξουν ψυχολογικα, γονεις φιλους, τωρα θα τους χρειαστεις περισσοτερο απο ποτε. Και οσο για τις κρισεις πανικου στο μυαλο σου ειναι να σκεφτεσαι καθε φορα οτι εισαι καλα και δεν εχεις τιποτα παθολογικο.

 

Μολις σταθεις στα ποδια σου και χαλαρωσεις ολα θα περασουν.

[κλάρα]

Κουράγιο κοπέλα μου ομως δεν υπάρχει άλλη λύση.Κοίτα το παιδάκι σου και πάρε δύναμη....Σε λίγο καιρό όταν περάσει αυτή η μπόρα θα είσαι καλύτερα και εσυ και το παιδί σου.Να στο χαίρεσαι.......

[anti1980]

Το ξέρω ότι χωρισμός και αθόρυβα δε γίνεται… αλλά δε μπορώ να καταλάβω τι δε καταλαβαίνει αυτός ο άνθρωπος??? Τι δε βλέπει??? Απορώ… αυτός είναι ευτυχισμένος??? Την ξέρω την απάντηση και από εκεί βγάζω και τα συμπεράσματα μου για τους λογούς που δε φεύγει… αυτός λέει, ότι δεύτερη φορά δε θα αφήσει την οικογένεια του να φύγει, αλλά μισώ λεπτό ρε παιδιά… αν είχε μετρήσει τα λάθη του από τη πρώτη φορά, γιατί τα ξανακάνει??? Και τι θα γίνει δηλαδή??? Θα πληρώσει το δικό μου παιδί τα σπασμένα??? Για μένα δε με νοιάζει τόσο πολύ… το μονό που με φοβίζει είναι να μη με στείλει καμιά κρίση αδιάβαστη και καταλήξει το παιδί μου στα χέρια του και από εκεί ποιος ξέρει σε ποια χέρια…(οοοοοουτε να το σκεφτώ δε μπορώ…)

Δε λέω πως εγώ δεν έχω κάνει τα λάθη μου σαν άνθρωπος… αλλά δεν είναι τέτοιου βαθμού σε καμιά περίπτωση… Πιστεύω πως σαν μανά, σύζυγος και νοικοκυρά, ήμουν υπόδειγμα εως τώρα… μπορεί να μην σεβάστηκαν και να μην εκτιμήθηκαν αυτά από εκείνον αλλά ποιος ο λόγος και να ζει μαζί μου αν δε τα βλέπει. Αν τη δεύτερη ευκαιρία να ξαναφτιάξει τη ζωή του την πατάει έτσι… Δεν αξίζουμε να ζούμε τέτοια ζωή… Και δε πρόκειται να στεναχωρηθώ άμα χωρίσω ούτε για ένα δευτερόλεπτο. Είδη μέσα στο μυαλό μου έχω δει πως θα είναι άμα χωρίσω μαζί του… θα νιώσω όπως κάποιος που βρίσκεται μέσα στη θάλασσα και του έχει τελειώσει ο αέρας… και τελικά βγαίνει στην επιφάνια και ανασάνει… για μένα το διαζύγιο είναι αυτή η αναπνοή… το θέμα είναι όμως να γίνει…

[mariantinos]

Τα διάβασα στα γρήγορα.συγνώμη αν επαναλάβω πράγματα που υποθηκαν.καταρχήν ψυχραιμία.πρέπει να είσαι ήρεμη για το παιδί σου.κ ο δικός μου είναι σχεδόν 17 κ τώρα τα αντιλαμβάνονται τα πάντα.

Εγώ σου βάζω 1 % πιθανότητα να σ αγαπάει πραγματικά αλλά να είναι όλα πολύ μπερδεμένα στο μυαλό κ στη ψυχή του.είναι δύσκολο να είσαι ανάμεσα σε γονείς κ στο σύντροφο σου.μίλησες μαζί του;

[ΣΩΤΗΡΙΑ]

Είσαι άξια συγχαρητηρίων υπομονής! Τελικά απο ότι κατάλαβα και εσύ η ίδια μάλλον το μετάνιωσες που τον γνώρισες ........ Νοιώθεις τίποτα για αυτόν πλέον? Αν χωρίσεις έχεις τους δικους σου να σου σταθούν?

[μαρακικ]

Είσαι άξια συγχαρητηρίων υπομονής! Τελικά απο ότι κατάλαβα και εσύ η ίδια μάλλον το μετάνιωσες που τον γνώρισες ........ Νοιώθεις τίποτα για αυτόν πλέον? Αν χωρίσεις έχεις τους δικους σου να σου σταθούν?

 

αυτο θα ρωτουσα και γω.πως αισθανεσαι και αν εχει καποιον να σε στηριξει πραγματικα

[Μαριρενα]

Ισως αν μπορουσες να συνενοηθεις με τους δικους σου να πουλησετε το σπιτι και να φυγεις σε αλλη περιοχη με το παιδι και τους γονοις σου????Φανταζομαι το σπιτι ειναι στο ονομα σου????

Βρες ενα καλο δικηγορο και ρωτα τον τι μπορεις να κανεις ωστε να μην εχεις ποινικες κυρωσεις και τις εκμεταλευτει εναντιων σου

αλλα συζητησε και το εδεχομενο να μεινετε αλλου σε ακραια περιπτωση

[ΣΩΤΗΡΙΑ]

Eπίσης θα ήθελα να ρωτήσω και κάτι άλλο ........... χωρίς να παρεξηγηθώ και χωρίς να προκαλέσω...... Είναι ένα γενικότερο ερώτημα προς τις γυναίκες που παντρεύονται άντρες που έχουν ήδη μια πρωην γυναίκα και παιδιά.... Θα ρωτήσω επι την ευκαιρία την anti. Δεν προβληματίστηκες όταν σου είπε την προσωπική του κατάσταση? Πχ εγώ δεν θα τα έφτιαχνα ποτέ με ένα άνθρωπο που ήδη έχει βιώσει ένα αποτυχημένο γάμο και έχει ήδη παιδιά. 1ον γιατί χάνεται η μαγεία του να τα ζεις με τον ανθρωπο σου όλα αυτά τα συναισθήματα ΜΑΖΙ για πρώτη φορά και 2ο αλλα γιατί κακά τα ψέματα μια ζωή ο ΄΄μπαμπάς΄΄ θα δουλεύει σαν σκύλος για να συντηρεί 2 σπίτια και έτσι θα αρχίσουν οι τριβές και οι γκρίνιες. Δεν θέλω γλυκια μου να με παρεξηγήσεις ίσα ισα που θα χαρώ πολύ αν μπορέσω και εγώ με κάποια συμβουλη μου να σε βοηθήσω. Αλλα θα ήθελα να μου απάνταγες.

 

ΥΓ: Ελπίζω να μην παρεξηγήθηκα.

[anti1980]

Είναι δυνατόν να λες ότι αγαπάς το παιδί σου και τη πρώτη μέρα που γυρνάει στο σπίτι από το μαιευτήριο να σηκώνεσαι και να φεύγεις αμέσως, λέγοντας ότι θέλεις να ξεσκάσεις και γυρνάς μετά από 6 ώρες αποβλακωμένος από το ίντερνετ καφέ???

Προχθές πήγα και αγόρασα ένα βιβλίο το «κοιμήσου παιδί μου» για να βοηθηθούμε και να βοηθήσουμε τη μικρή με το πρόβλημα που απέκτησε με τον ύπνο μετά τον καυγά. Κάθισα και το διάβασα σε 2 ώρες για να μη περάσει ούτε μια μέρα ακόμα χωρίς να μπορώ να τη βοηθήσω. Γύρισε στο σπίτι ο κύριος, μετά τη δουλειά, του το έδειξα και τον παρακάλεσα να διαβάσει όσο μπορεί… ούτε το άγγιξε το βιβλίο. Είπε ότι αυτός τα ξέρει… πως τα ξέρει και ποιος του τα έμαθε??? Το πρώτο του παιδί το παρατούσε στους δικούς του και έφευγε με γκομενιτσες, μέχρι που τους σπίτωσα εγώ και τα ανέλαβα όλα (ούτε αυτό εκτιμήθηκε). Όλα τα ξέρει και δε βλέπει μπροστά του…

Έχω ανθρώπους που μπορούν και θέλουν να μου σταθούν… είναι όμως λίγο παλιάς σχολής και ίσως να μη καταλάβουν αρχικά το πώς αισθάνομαι… μετά θα πρέπει να ανησυχώ και γιʼ αυτούς (ειδικά για τους γονείς μου, που με το παραμικρό χάνουν τον ύπνο τους και βασανίζονται)

Όσο για το τι αισθάνομαι… άλλες φορές τον λυπάμαι και λέω να τον βοηθήσω, αλλά τις περισσότερες, δε θέλω να τον βλέπω μπροστά μου. Έχει πολύ καιρό να με αγκαλιάσει και να μου δώσει λίγη τρυφερότητα, παρόλο που εγώ όσα και αν αισθανόμουν άσχημα για εκείνον, υποκρινόμουν στον ίδιο μου τον εαυτό για να δώσει άλλη μια ευκαιρία… πλέον όμως ούτε και αυτό μπορώ να κάνω… Ήμουν πάντα πολύ ειλικρινής άνθρωπος και δε μπορούσα να κρύψω τα συναισθήματα μου από κανέναν… τώρα πια αναγκάζομαι να το κάνω μπροστά στο μωρό για να μη το βλέπω στενοχωρημένο και νευρικό…

[eleni_k]

Αν κατάλαβα καλά από τα λεγόμενά σου, το θέμα δεν είναι αν θα πρέπει να χωρίσεις (το έχεις ήδη πάρει απόφαση) αλλά πως θα γίνει να το δεχτεί εκείνος αναίμακτα και να φύγει από το σπίτι. Αν έχω καταλάβει καλά, συνεχίζω:

Εφόσον το δύσκολο κομμάτι (την απόφαση) την έχεις ήδη πάρει, δεν καταλαβαίνω γιατί το καθυστερείς! Είναι προφανές ότι δεν μπορείς να ζήσεις άλλο με αυτόν τον άνθρωπο, δεν τον εμπιστεύεσαι, δεν τον εκτιμάς, δεν τον σέβεσαι ούτε σαν πατέρα καν. Μίλα με έναν καλό δικηγόρο και προχώρα. Δεν φεύγει από το σπίτι σου? Άλλαξε κλειδαριές!Μην περιμένεις να χωρίσεις αξιοπρεπώς την στιγμή που εκείνος και η οικογένειά του δεν είναι αξιοπρεπής.

Είσαι τυχερή που δεν τον έχεις ανάγκη οικονομικά ή συναισθηματικά και που έχεις ανθρώπους γύρω σου που θα σου σταθούν. Δεν αξίζει αυτή η κατάσταση σε σένα και το κυριότερο στο παιδάκι σου! Δεν είναι ευχάριστο όμως όσο το καθυστερείς τόσο θα πέφτεις χειρότερα μιας και η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη...

Όλα να πάνε καλά και να γαληνέψεις επιτέλους....

[anti1980]

Eπίσης θα ήθελα να ρωτήσω και κάτι άλλο ........... χωρίς να παρεξηγηθώ και χωρίς να προκαλέσω...... Είναι ένα γενικότερο ερώτημα προς τις γυναίκες που παντρεύονται άντρες που έχουν ήδη μια πρωην γυναίκα και παιδιά.... Θα ρωτήσω επι την ευκαιρία την anti. Δεν προβληματίστηκες όταν σου είπε την προσωπική του κατάσταση? Πχ εγώ δεν θα τα έφτιαχνα ποτέ με ένα άνθρωπο που ήδη έχει βιώσει ένα αποτυχημένο γάμο και έχει ήδη παιδιά. 1ον γιατί χάνεται η μαγεία του να τα ζεις με τον ανθρωπο σου όλα αυτά τα συναισθήματα ΜΑΖΙ για πρώτη φορά και 2ο αλλα γιατί κακά τα ψέματα μια ζωή ο ΄΄μπαμπάς΄΄ θα δουλεύει σαν σκύλος για να συντηρεί 2 σπίτια και έτσι θα αρχίσουν οι τριβές και οι γκρίνιες. Δεν θέλω γλυκια μου να με παρεξηγήσεις ίσα ισα που θα χαρώ πολύ αν μπορέσω και εγώ με κάποια συμβουλη μου να σε βοηθήσω. Αλλα θα ήθελα να μου απάνταγες.

 

ΥΓ: Ελπίζω να μην παρεξηγήθηκα.

 

Καλή και σωστή η ερώτηση σου… και δε παρεξηγώ!!!

Μόνο μη πέσεις από τη καρέκλα όταν το διαβάσεις… όταν τον γνώρισα, δεν ήξερα τίποτα για το προηγούμενο γάμο και για το παιδί… γνωριζόμασταν καιρό, τα φτιάξαμε, ήμασταν ερωτευμένοι παράφορα για 2-3 μήνες περίπου και εκεί έπεσε σαν βόμβα και όχι από αυτόν, αλλά από μια κοινή γνωστή μας… έφυγα τρέχοντας, γιατί και εγώ είχα την ιδία ακριβώς άποψη επί του θέματος. Έλα όμως που μέσα μου με έτρωγε… βλέπεις ήμουν πολύ ερωτευμένη και δεν έβλεπα κάτι άλλο που να στεναχωρεί τη σχέση μας…Εκεί επάνω σκέφτηκα… αφού σε όλα του αυτός ο άνθρωπος είναι τόσο εντάξει… τι κακό θα μου κάνει ένα παιδάκι??? ο ίδιος μου είπε ότι δε έβρισκε το τρόπο να μου το πει και ότι έχει και αυτός το δικαίωμα σαν άνθρωπος να ξαναφτιάξει τη ζωή του… και εγώ το ζων τον πίστεψα και του έδωσα αυτή την ευκαιρία. Ανοίξαμε τις αγκαλιές μας και εγώ και η οικογένεια μου (παρόλο παλαιών αρχών) να αγκαλιάσουμε αυτόν και το παιδί του… και τώρα… εισπράττω το ευχαριστώ!!!!

 

Σας αφήνω για την ώρα…

Ευχαριστώ πάρα πολύ για τη συμπαράσταση… θα συνεχίσω αύριο, ελπίζω με ευχάριστα νέα…

[yasemi]

of topic αλλα βρε σωτηρια συγνωμη οι ανθρωποι που χωριζουν και εχουν παιδια δεν εχουν δικαιωμα να ξαναφτιαξουν τη ζωη τους??

 

οσο για την αντι1980...δυσκολες οι καταστασεις αλλα αντι να βλεπεις το δεντρο κανε λιγοπισω και κοιτα το δασος....μιλα στους δικους σου για να εχεις συμπαρασταση..ειναι πολυ βαρυ φορτιο να το σηκωσεις μονη σου ....μιλα και σε δικηγορο πως μπορει να γινει να φυγει απο το σπιτι σου....επισης καλο ειναι να ρωτησεις τι απο τωρα πρεπει να μαζειυεις γιατι απο οτι καταλαβα θα σε τρεχει στα δικαστηρια ....μαζευε αποδειξεις το τι χρωσταει , που χρωσταει ,οτι τα πληρωνεις ολα εσυ δε ξερω να σε βοηθησει ο δικηγορος μη βρεθεις εξ απροοπτου...και οσο για το παιδι...μιλα με καποιον ειδικο πως θα μπορεσετε να ξεπερασετε το επομενο διαστημα που θα εχεις φουρτουνες...γιατι σιγουρα κατι θα εχεις...μια να κοπαναει τις πορτες ,μια να φωναζει δε ξερω...αληθεια το παιδι του απο το πρωτο γαμο το βλεπει καθολου???εχει αυτος την επιμελεια??σε ρωταω για να ξερεις τι σε περιμενει και εσενα...προσεχε γιατι η περιπτωση του αντρα σου μου θυμιζει της κουμπαρας μου τον αντρα που δε φευγει απο το σπιτι της ,χρωσταει αυτος παντου το παιδι του δεν ασχολειται καθολου και την προηγουμενη γυναικα του παραλιγο με τα κονε του και εγωιστικα παραλιγο να της παρει την επιμελεια..ευτυχως η γυναικα ειχε διαφορες αποδειξεις συμπεριφορας και παραμελησης του παιδιου...δε ξερω λεπτομερειες αλλα ρωτα το δικηγορο....καλο κουραγιο....

[mariantinos]

Eπίσης θα ήθελα να ρωτήσω και κάτι άλλο ........... χωρίς να παρεξηγηθώ και χωρίς να προκαλέσω...... Είναι ένα γενικότερο ερώτημα προς τις γυναίκες που παντρεύονται άντρες που έχουν ήδη μια πρωην γυναίκα και παιδιά.... Θα ρωτήσω επι την ευκαιρία την anti. Δεν προβληματίστηκες όταν σου είπε την προσωπική του κατάσταση? Πχ εγώ δεν θα τα έφτιαχνα ποτέ με ένα άνθρωπο που ήδη έχει βιώσει ένα αποτυχημένο γάμο και έχει ήδη παιδιά. 1ον γιατί χάνεται η μαγεία του να τα ζεις με τον ανθρωπο σου όλα αυτά τα συναισθήματα ΜΑΖΙ για πρώτη φορά και 2ο αλλα γιατί κακά τα ψέματα μια ζωή ο ΄΄μπαμπάς΄΄ θα δουλεύει σαν σκύλος για να συντηρεί 2 σπίτια και έτσι θα αρχίσουν οι τριβές και οι γκρίνιες. Δεν θέλω γλυκια μου να με παρεξηγήσεις ίσα ισα που θα χαρώ πολύ αν μπορέσω και εγώ με κάποια συμβουλη μου να σε βοηθήσω. Αλλα θα ήθελα να μου απάνταγες.

 

ΥΓ: Ελπίζω να μην παρεξηγήθηκα.

 

Σωτηρία ο ντίνος έχει 2 παιδιά AΠO άλλο γάμο.

Δηλαδή οποίος είναι παντρεμένος κ χωρίζει δεν έχει δικαίωμα να ξαναφτιάξει την ζωή του κ μπαίνει κατευθείαν στάμπα ο/η αποτυχημένος/η;

Έχει τα θετικά έχει κ τα αρνητικά του.

Καταρχήν εγώ δεν είχα ιδέα όχι μόνο πως να φερθώ στο μωρό αλλά ούτε να μαγειρεύω καλα καλα.όλα ο ντίνος μου τα έμαθε.κ επειδή έκανε κ αυτός λάθος στον προηγ γάμο του μου έβαλε κάποιους όρους για να MHN γίνουν τα ίδια λάθη.

AYTA τα λίγα AΠO μένα.

[Dimitra83]

συμφωνω με την μαριαντινος κ anti1980 εχω να πω οτι

η σχεση σας βασιζοταν σε ψεματα.απο την αρχη κιολας.σου εκρυψε ολοκληρο γαμο και παιδι!και 2ον σου ειπε οτι πηρε διαζυγιο μολις το εμαθες ενω ηταν ψεματα(αν καταλαβα καλα απο το πρωτο σου ποστ ) απο την αρχη κιολας που σου εκρυψε κατι τοσο σοβαρο επρεπε να ειχες φυγει.θα μου πεις ησουν ερωτευμενη τρελα.οκ σε δικιολογω.με την κατασταση ομως που περιγραφεις εγω προσωπικα στη θεση σου θα πηγαινα σε δικηγορο κ θα εκανα αιτηση διαζυγιου.μετα την αιτηση αν δε θελει να φυγει απο το σπιτι θα τον παρουν σηκωτο απο κει.

αφου οπως λες δε καταλαβαινει με το καλο τοτε θα καταλαβει μια και καλη ετσι.

με το να σου κρυψει κατι τοσο σοβαρο,εναν γαμο ενα παιδι,σημαινει οτι απο την αρχη δε σε σεβαστηκε κ νοιαστηκε μονο για τον εαυτουλη του.

το οτι ετρεξε σαν τρελος πισω σου σε μια κινηση σου να χωρισετε δε σημαινει απαραιτητα αγαπη αλλα πληγωμενος εγωισμος.ενας αντρας που αγαπαει την γυναικα του δε της φερεται ετσι οπως περιεγραψες στο 1ο σου ποστ ουτε και στο παιδι του φερεται ετσι.απλα ενιωσε την απορρηψη κ του θιχτικε ο αντρισμος

στη θεση σου θα πηγαινα αμεσως σε δικηγορο.

[Niki81]

Λοιπόν...αρχικά πάτα στα πόδια σου γερά...πολύ γερά και παρτο με πεισμα.

Αναφορικά με τις κρίσεις πανικου...επειδη ξερω απο πρωτο χερι ποσο δυσκολες ειναι...οταν σταματησεις να τις φοβασαι θα υποχωρησουν.Εφόσον λες οτι παιρνεις αντικαταθλιπτικα...προφανως εχεις ηδη παει σε γιατρο...μπραβο σου.Το να φοβασαι οτι θα σου παρει το παιδι λογω των κρισεων ειναι απλα στο μυαλο σου και ειναι κατι το οποιο δεν ισχυει.Σε ατομα που αντιμετωπιζουν κρισεις πανικου...το μυαλο παιζει περιεργα παιχνιδια και δημιουργουνται παραλογες αυθαιρετες σκεψεις που απλα δεν ισχυουν.

 

Βρες ενα δικηγορο...χωρις φυσικα να το μαθει...φροντισε να ενημερωθεις για τα παντα και να τον συμβουλευεσαι πριν κανεις την οποιαδηποτε κινηση.ψαξε τα παντα χρηματα,λογαριασμους και γενικα εχε το νου σου στα παντα.

 

Σταματα να ανησυχεις για ολους...γονεις,πεθερικα,πρωην κλπ .Να σκεφτεσαι μονο το καλο το δικο σου και του παιδιου σου.Δεν εχεις να απολογηθεις σε κανεναν...για τιποτα.Καπου ανεφερες δε σε νοιαζει για σενα αλλα για το παιδι.Λαθος!!Αν εσυ δεν εισαι ευτυχισμενη ουτε το παιδι σου θα ειναι.

 

Με την καθοδηγηση του δικηγορου σου πετα τον εξω κι απο το σπιτι κι απ' τη ζωη σου και ας παει αλλου να κλαφτει.Μη καθεσαι και χαραμιζεσαι για ατομα που δεν αξιζουν!!!

[beba09]

Νομίζω ότι πρέπει να πάρεις τις αποφάσεις σου, αν πραγματικά δεν το θέλεις ενημέρωσε τον πρέπει να πάρει τα πράγματα σου από το σπίτι σου και να φύγει, διαφορετικά ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ.

[anti1980]

Δυστυχώς πρέπει να κάνω λίγη υπομονή… είδη άρχισα κρυφά, τα μαθήματα οδήγησης για να μπορέσω να ξαναοδηγήσω, γιατί έχω να πιάσω τιμόνι από τότε που έβγαλα το δίπλωμα… έτσι δε θα τον έχω ανάγκη… και δε θα ξανακούσω από αυτόν ότι κάνει το ταξιτζή που με φέρνει στη δουλειά(και αυτό δικιά του ιδέα ήταν, για να με ελέγχει).

Δεύτερον θέλω να γίνει και η βάφτιση της μικρής, γιατί αν μπω στη διαδικασία του διαζυγίου νωρίτερα μπορεί να μου κάνει σκηνή μέσα στην εκκλησία ενώπιο συγγενών και φίλων και να γίνουμε ρεζίλι… και ότι φτάσαμε εως εδώ να μην έχουμε βαφτίσει το παιδί… και αυτό από εκείνον ξεκινάει… που όλο το κανόνιζε (γιατί είναι και της εκκλησίας παναθεμάτων) και όλο το αμελούσε. Τελικά μάζεψα εγώ τα χρήματα και τα οργάνωσα όλα (μέχρι και τα ρούχα του πλήρωσα)…

Μετά από εκεί νομίζω πως θα είμαι ποιο ήρεμη και θα μπορώ και οικονομικά να στηριχτώ, γιατί, όπως και να έχει, ένα μισθό παίρνω των 800 ευρώ… ευτυχώς που το σπίτι είναι δικό μου…

 

Yasemi με ρώτησες για το παιδί από τον προηγούμενο γάμο. Δεν μένει μαζί μας. Και δε μένουν ούτε στην ίδια πόλη… Μέχρι πριν ένα χρόνο το παίρναμε κάθε δεύτερο σ.κ. αλλά από τότε που άρχισαν οι απειλές και οι εκβιασμοί, το ξεκαθάρισα στον άντρα μου, ότι αν θέλει να τον παίρνει, να διαλέξει που θέλει να τον πηγαίνει… τον έφερνε πρώτα σε μας και αφού έφευγε το παιδάκι χαρούμενο, καθαρό και συμμαζεμένο, το πήγαινε μετά στους δικούς του και όταν γυρνούσε στη μαμά του, ήταν βρόμικο, κατουρημένο επάνω του, βρομούσε τσιγαροοινοφαγείο, έβριζε, έφτυνε, χτυπούσε και γενικά καμιά σχέση με εμένα όλα αυτά… έπαιρνε μετά η μάνα του τηλέφωνο και τα έριχνε σε εμένα αυτά…(γιατί φυσικά έτσι της λέγανε οι άλλοι). Έφτασα μια μέρα στο αμήν και του είπα διάλεξε που θα τον πηγαίνεις… και αυτός φυσικά διάλεξε τους γονείς του που μπορεί να το παρατάει εκεί και να μην ασχολείται μαζί του, όπως τον ανάγκαζα εγώ να κάνει όταν τον έφερνε στο σπίτι. Έτσι δεν έχω πλέον επαφή με κανέναν από αυτούς. Ούτε πρώην, ούτε συγγενείς. Και εκεί πάνω που είπα ότι ηρέμισα (παρόλο που με έτρωγε μέσα μου για αυτό το παιδάκι και το που θα καταλήξει…) άρχισε να μου πετάει ότι εγώ φταίω που δε βλέπει το παιδί του και που η πρώην του τον σέρνει στα δικαστήρια… το χάνεις μετά το μυαλό σου ή δε το χάνεις????

 

Niki81 με βοηθάς πολύ με αυτά που μου γραφεις… και σε ευχαριστώ πολύ… στο θέμα όμως των αποδείξεων δε μπορώ να κάνω τίποτα. Δεν έχει αφήσει στο σπίτι, κανένα απολύτως έγγραφο. Τίποτα απολύτως. Όσες φορές τον ρώτησα γιατί τα κουβαλάει μαζί του ή τα αφήνει στο γραφείο, μου απάντησε ότι και καλά… μπορεί να τα χρειαστεί ανά πάσα στιγμή. Μια μέρα τα έφερε και τα άφησε για μερικές μέρες (για να μου θολώσει τα μάτια εννοείτε) και μετά τα ξαναπήρε και δε ξανάφησε τίποτα.

Το ίδιο έκανε και με τα οικονομικά του σπιτιού. Έφτασα να μην έχω χρήματα να πάρω γάλα για το μωρό. Προτιμούσε να του το λέω και να το φέρνει εκείνος από το να μου δίνει έστω 10 ευρώ να μπορώ να πάρω τα απαραίτητα για το σπίτι… έτσι ξεκίνησα να δουλεύω…(και φυσικά δε το μετάνιωσα ούτε λεπτό)

 

Σας ευχαριστώ όλους πάρα πολύ… δε περίμενα ότι θα υπάρξουν άνθρωποι που θα θελήσουν να βοηθήσουν… βλέπω όμως ότι το κάνετε με τη καρδιά σας… και το αισθάνομαι κιόλας, πάρα πολύ…

[Ευάκι]

Πρέπει οπωσδήποτε να τρέξεις σε καλό δικηγόρο, γιατί γνωρίζει καλά αυτός τι πρέπει να κάνει, μια και τα έχει περάσει ήδη μια φορά. Πήγαινε σε δικηγόρο και κάνε ότι θέλεις όποτε θέλεις. Απλά να μη σε πιάσει στον ύπνο.

[ΣΩΤΗΡΙΑ]

Καλή και σωστή η ερώτηση σου… και δε παρεξηγώ!!!

Μόνο μη πέσεις από τη καρέκλα όταν το διαβάσεις… όταν τον γνώρισα, δεν ήξερα τίποτα για το προηγούμενο γάμο και για το παιδί… γνωριζόμασταν καιρό, τα φτιάξαμε, ήμασταν ερωτευμένοι παράφορα για 2-3 μήνες περίπου και εκεί έπεσε σαν βόμβα και όχι από αυτόν, αλλά από μια κοινή γνωστή μας… έφυγα τρέχοντας, γιατί και εγώ είχα την ιδία ακριβώς άποψη επί του θέματος. Έλα όμως που μέσα μου με έτρωγε… βλέπεις ήμουν πολύ ερωτευμένη και δεν έβλεπα κάτι άλλο που να στεναχωρεί τη σχέση μας…Εκεί επάνω σκέφτηκα… αφού σε όλα του αυτός ο άνθρωπος είναι τόσο εντάξει… τι κακό θα μου κάνει ένα παιδάκι??? ο ίδιος μου είπε ότι δε έβρισκε το τρόπο να μου το πει και ότι έχει και αυτός το δικαίωμα σαν άνθρωπος να ξαναφτιάξει τη ζωή του… και εγώ το ζων τον πίστεψα και του έδωσα αυτή την ευκαιρία. Ανοίξαμε τις αγκαλιές μας και εγώ και η οικογένεια μου (παρόλο παλαιών αρχών) να αγκαλιάσουμε αυτόν και το παιδί του… και τώρα… εισπράττω το ευχαριστώ!!!!

 

Σας αφήνω για την ώρα…

Ευχαριστώ πάρα πολύ για τη συμπαράσταση… θα συνεχίσω αύριο, ελπίζω με ευχάριστα νέα…

 

Καταλαβαίνω........... και συγνώμη αν ακούστηκα κάπως

[ΣΩΤΗΡΙΑ]

Mακάρι ο γραπτός λόγος να είχε φωνή να καταλαβαίνατε ότι δεν εννοώ ότι ένας χωρισμένος με παιδιά δεν έχει δικαίωμα να ξαναφτιάξει την ζωή του. Μιλάω για γυναίκες όπου στην αρχή δεν το ήξεραν, ή ακόμα και αν το ήξεραν στην πορεία μετάνοιωσαν που μπήκαν σε ένα τέτοιο ΄΄λούκι΄΄ και όταν λέω λούκι μιλάω για άσχημε συνθήκες που μπορεί να προκαλέσει μια πρώην σύζυγος για να εκδικηθεί. ΑΥΤΟ ΕΝΝΟΩ. Μερικές γυναίκες φτάνουν στο σημείο να λένε καλύτερα να μην έμπαιναν σε μια τέτοια κατάσταση. Τέλος πάντων εδώ είμαστε για να βοηθησουμε με συμβουλές την anti η οποία είναι αξιαίπαινη , έχει τσαγανό η κοπέλα και μπράβο της1