ΔΕΝ ΤΗΝ ΠΑΛΕΥΩ....

[alexaki]

Ας μπω λοιπόν και εγώ στο κλαμπ "ΔΕΝ ΤΗΝ ΠΑΛΕΥΩ..ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ" και έχω μόνο ένα παιδάκι..Φεύγω για την δουλειά 7:15 (ξυπνάω 6 και μισή) και επιστρέφω με τον αντρούλη μου που δουλέουμε ευτυχώς μαζί στις 7 το απόγευμα. Να μην σας περιγράψω μετά τι έχω να κάνω και τι μπορώ από την κουραση γιατί με έχετε καλύψει.. Το τελευταίο διάστημα με υπερβολική προσπάθεια κάνω το βράδυ και τα beaute μου...Πέφτω για ύπνο και ονειρεύομαι τις δουλειές που δεν έχω προλάβει να κάνω..Και σηκώνομαι ακόμα πιο κουρασμένη!! Αχ τι καλά.

[vagvasou]

Ξύπνημα στις 530, ετοιμασία + καφές έως τις 600.

Φεύγω για δουλειά με αυτοκίνητο + μετρό για να είμαι εκει στις 700.

Δουλειά έως τις 230.

Επιστροφή στο σπίτι 300-320.

Μαγείρεμα για εμάς και παιδιά (ανά 2η μέρα) ή σιδέρωμα ή καθάρισμα σπιτιού έως τις 430-500 αν και εφόσον η μπέμπα δε ξυπνήσει στο μεταξύ.

Ξυπνάω τα παιδιά στις 500 (το πρωϊ τα φυλούσε η νταντά), ταϊσματα, αλλάγματα, παιχνίδι και διάβασμα βιβλία έως τις 800. Παράλλήλα μικρά διαλείμματα για δουλειές σπιτιού.

Παιχνίδι με μπαμπα ή μικρή βόλτα στο παρκάκι έως τις 900, όπου συνήθως ακολουθώ κι εγώ γιατί δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα μόνος του με δυο θηριάκια.

Μπάνιο και ετοιμασία για ύπνο/γάλατα έως τις 1000. Μετά δουλειές σπιτιού έως τις 1100. Και μπανιο δικο μου εως τις 1130. Μετά νάνι. Και φτου και από την αρχή.

Τα Σαββατοκύριακα σουπερμάρκετ, μεγαλύτερες βόλτες με παιδιά & μπαμπά, διάβασμα δικό μου, καθαριότητα σπιτιού, καμιά επίσκεψη σε φίλους κ.λ.π.

Γενικά, από τότε που γέννησα και το δεύτερο παιδί, είμαι ένα υπέροχο μικρό αρκουδάκι ντούρασελ. Εκει που οι άλλοι σταματούν, εγώ συνεχίζω!

[vagvasou]

Ξύπνημα στις 530, ετοιμασία + καφές έως τις 600.

Φεύγω για δουλειά με αυτοκίνητο + μετρό για να είμαι εκει στις 700.

Δουλειά έως τις 230.

Επιστροφή στο σπίτι 300-320.

Μαγείρεμα για εμάς και παιδιά (ανά 2η μέρα) ή σιδέρωμα ή καθάρισμα σπιτιού έως τις 430-500 αν και εφόσον η μπέμπα δε ξυπνήσει στο μεταξύ.

Ξυπνάω τα παιδιά στις 500 (το πρωϊ τα φυλούσε η νταντά), ταϊσματα, αλλάγματα, παιχνίδι και διάβασμα βιβλία έως τις 800. Παράλλήλα μικρά διαλείμματα για δουλειές σπιτιού.

Παιχνίδι με μπαμπα ή μικρή βόλτα στο παρκάκι έως τις 900, όπου συνήθως ακολουθώ κι εγώ γιατί δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα μόνος του με δυο θηριάκια.

Μπάνιο και ετοιμασία για ύπνο/γάλατα έως τις 1000. Μετά δουλειές σπιτιού έως τις 1100. Και μπανιο δικο μου εως τις 1130. Μετά νάνι. Και φτου και από την αρχή.

Τα Σαββατοκύριακα σουπερμάρκετ, μεγαλύτερες βόλτες με παιδιά & μπαμπά, διάβασμα δικό μου, καθαριότητα σπιτιού, καμιά επίσκεψη σε φίλους κ.λ.π.

Γενικά, από τότε που γέννησα και το δεύτερο παιδί, είμαι ένα υπέροχο μικρό αρκουδάκι ντούρασελ. Εκει που οι άλλοι σταματούν, εγώ συνεχίζω!

[ΚΑΡΔΙΑ]

Εμένα το πρόβλημά μου αυτόν τον καιρό είναι ότι η μικρή κοιμάται στις 12 το βράδυ περίπου και αυτό με δυσκολία. Πιο πριν είναι μέσα στην καλή χαρά, πολύ δραστήρια και στην ουσία δεν μας αφήνει με τον άντρα μου να κάνουμε καμιά δουλειά της προκοπής γιατί θέλει να συμμετέχει σε όλα και να παίζουμε. Εντωμεταξύ από τις 10μμ περίπου ξεκινάει ο μαραθώνιος για να τη βάλουμε για ύπνο, που σημαίνει ότι χαμηλώνουμε φώτα και δεν κάνουμε θόρυβο (οπότε όχι και δουλειές) μπας και κοιμηθεί. Φυσικά δεν κοιμάται, αφού δεν νυστάζει. Και δεν νυστάζει γιατί κοιμάται κανένα 3ωρο στη μαμά μου το μεσημέρι όταν εμείς είμαστε στις δουλειές μας. Θα μου πείτε τώρα να μην την αφήνουμε να κοιμηθεί το μεσημέρι. Λίγο δύσκολο γιατί το μεσημέρι κουτουλάει από νύστα και στην ουσία πάει από μόνη της για ύπνο! Λυπάμαι να τη βασανίζουμε και να την κρατάμε ξύπνια ενώ νυστάζει τόσο πολύ. Δοκιμάσαμε να την αφήνουμε να κοιμάται λιγότερο (όχι 3 ώρες δηλαδή). Ε, πάλι στις 12 θα πέσει για ύπνο τη νύχτα και απλά θα είναι πιο πολύ γκρινιάρα και πιο πολύ κουρασμένη την άλλη μέρα και πάει λέγοντας... Τί να κάνω? Έχει ξεφύγει το πρόγραμμα από το καλοκαίρι και μετά...

 

Μία από τα ίδια Lucy και εμείς! Με την διαφορά ότι είναι 2 τα πιτσιρίκια. Η μεγάλη μου 4,5 ετών και ο μικρός κοντεύει τα 2. Εάν δεν κοιμηθούν το μεσημερί τρελαίνονται στην γκρίνια και το κλάμα. Εάν πάλι τα ξυπνήσεις δεν χορταίνουν ύπνο και γκρινιάζουν, αλλά και πάλι αργά θα κοιμηθούν.

Στην καλύτερη των περιπτώσεων ο μικρός να κοιμηθεί κατά τις 22:30 και αυτό εάν είμαι και εγώ και η αδελφή του δίπλα του. Μετά βέβαια αρχίζει το δεύτερο "έργο" με την μεγάλη. Η οποία σημειωτέον περνάει φάση φόβου και με θέλει συνέχεια δίπλα της.

Αυτό που εγώ δεν παλεύω, εκτός από την κούραση, είναι ότι δεν έχω 10 λεπτά σαν άνθρωπος να μιλήσω με τον άντρα μου. "Κρασί στο μπαλκόνι"? Αχ όνειρο μου ακούγεται!!!

[νεφελη]

Εμεις τωρα πια εχουμε διαμορφωσει την καθημερινοτητα μας ετσι ωστε να περναμε οσο γινετε καλυτερα. Φευγω με τον αντρα μου εφτα παρα καθε πρωι οταν ερχεται η γυναικα για την μικρη. Γυρναμε παλι μαζι γυρω στις τεσσερις. Αν ειμαστε τυχεροι εχουμε καμια ωρα για να φαμε με την ησυχια μας κ να ξαπλωσουμε λιγο μεχρι να ξυπνησει η μικρη. Κ σχεδον καθε απογευμα βγαινουμε βολτα εξω κ για καφε. Γυρναμε σπιτι 8.30 με 9, λιγο να τακτοποιησουμε, να παιξουμε με την μικρη, να δουμε ολοι μαζι αγκαλιτσα στο κρεβατι τηλεοραση ή κανα παιδικο κ κατα τις 10 με 10.30 την βαζουμε για υπνο, οποτε εχουμε κ λιγη ωρα με τον αντρα μου μεχρι να κοιμηθουμε.

Βεβαια η αληθεια ειναι οτι δεν εχω μαγειρεμα (η μαμα μου τα κανει αυτα) κ οσο για τις δουλειες του σπιτιου κ το σιδερο εχω γυναικα μια φορα την εβδομαδα κ επισης κ η γυναικα για τη μικρη παντα αφηνει σχετικα τακτοποιημενο το σπιτι κ βοηθαει κ στο σιδερο. Οχι οτι κ εμεις δεν ασχολουμαστε λιγο καθημερινα, αλλα επειδη βοηθαει κ ο αντρας μου σε ολα γινονται ολα ευκολοτερα κ γρηγοροτερα. Το θεμα ειναι οσο μπορουμε (το ξερω δεν ειναι παντα ευκολο) να απλοποιουμε τις καθημερινες μας απαιτησεις, ωστε να εχουμε πιο πολυ χρονο για την οικογενεια μας κ τον αντρα μας. Δεν εγινε κ τιποτα αν δεν σιδερωσουμε τα παντα αμεσως, αν δεν φτιαξουμε δυο-τρια φαγητα την ημερα ή αν δεν λαμπει το σπιτι καθημερινα... Το θεμα ειναι να παιρναμε καλα κ αυτο εμεις εχουμε προσπαθησει να πετυχουμε οσο μπορουμε...

[MOTHERFATHER]

Το πρόγραμμά μου μοιάζει με το δικό σου πάρα πολύ. Όταν βρίσκω χρόνο για τις δουλειές, δεν έχω διάθεση και αντοχές. Πρέπει όλα να γίνουν όμως με υπομονή και καλή θέληση...

[Μίκα]

Τώρα που δουλεύω, το πρόγραμμα έχει ως εξής...φτάνω σπίτι σχεδόν στις 5 και μέχρι τις 9 ασχολούμαι με τα μικρά. Μετά από μπάνιο, γάλα, ύπνο, φτάσαμε 10, θα κάνω καμιά δουλειά ( λέμε τώρα...), φαγητό για την επομένη, για τον μικρό μαγειρεύει ο καλός μου την ίδια μέρα ( δεν δουλεύει, είναι στο σπίτι με το μικρό) και μετά η ...ώρα του παιδιού! αυτό φυσικά μας κρατάει και δεν έχουμε σαλτάρει ακόμα

 

Η αλήθεια είναι πως δεν είμαι και πρότυπο νοικοκυράς. Πάντα υπάρχουν ρούχα ασιδέρωτα, ε, κανένα πιάτο στο νεροχύτη, λίγη σκόνη ( το έχω φιλοσοφήσει είναι μία μάχη που δεν κερδίζεται ποτέ!!). Έβαλα όμως προτεραιότητες. Τι να το κάνω αν το σπίτι αστράφτει, είμαι συνέχεια με ένα πανί στο χέρι και δύο μωρά να κρέμονται στα πόδια μου κλαίγοντας για να ασχοληθώ μαζί τους...

 

Άρα ασχολούμαι περισσότερο με τα παιδιά, κάνω στο σπίτι τα βασικά και σαββατοκύριακο που έχω περισσότερο χρόνο κάνω και καμιά...σοβαρή δουλειά.

 

Άντε κορίτσια, υπομονή, μόνο 18 χρόνια μας έμειναν...:mrgreen:

[Ευάκι]

Ήρθα κι εγώ... Δεν μπορώ να σας καταλάβω βρε κορίτσια. Τι τον θέλετε τον ελεύθερο χρόνο; Τι να τον κάνετε; μήπως για να ηρεμήσετε από την τρέλα της ημέρας; Άντε καλέ τώρα. Κι εγώ είμαι μια από τα ίδια με σας. Ευτυχώς οι δικές μου κοιμούνται νωρίς 8,30 και οι δυο (ξυπνάμε όλοι στις 6) οπότε έχω λίγο χρόνο για μένα και τον άντρα μου. Αυτό είναι που με σώζει αλλιώς κι εγώ δε θα την πάλευα...

[spyni]

εγω δεν τη παλευω με τιποτα ομως.ξυπναω 6 παρα ετοιμαζομαι ετοιμαζω το μικρο.φορτωνομαι σαν το γαιδουρι τον δινω στο σχολικο και παω στη δουλεια.γυρναω δεν αλλαζω ρουχα αρχιζω το μαγειρεμα για τον μικρο γιατι του στελνω εγω φαγητο ερχεται απο τον παιδικο και αρχιζει το πανηγυρι...παιχνιδι στο σπιτι και καποιες μερες και κουνιες εξω.ευτυχως που ο μπαμπας του ασχολειται μαζι του σε μαλυτερο βαθμο απο οτι εμενα πολλες φορες για να κανω και καμια δουλεια.τωρα ομως αρχισε ο αντρας να λειπει καποιες μερες απο το σπιτι λογω δουλειας και τα πραγματα ειναι πιο δυσκολα.φαντασου οτι ξυπναω 05:40.ο μικρος ομως κοιμαται νωρις 20:30 οποτε μπορω να ξεκουραστω και εγω.απο δουλειες κανω τα βασικα.(εγω που παθαινα και παθαινω ακομα υστερια οταν χαλανε τα ριχταρια του καναπε).εσενα τι ωρα κοιμαται;

 

ΣΥΥΥΥΥΜΠΕΘΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΡΡΡΡΡΑ!!!!!!!!!!!!!που εισαι????-σπυ στελνψ και πμ-μια απο τα ιδια και εμεις..μονο που μαγειρευω κατα τις εντεκα το βραδυ,αφου εχω σκουπισει και σφουγγαρισει,διοτι μαλλον η μικρη δε με εμπιστευεται και τα κανει η ιδια το επομενο πρωι ειτε με τη γλωσσα της ειτε με το σωμα της..κατι σα να κολυμπαει!!ρουχα και σιδερωμα μονο την Κυριακη!!το βραδυ κοιμαται κατα τις 9,9.30.. ομως εχω παντα τοσα να κανω!αυτη την εβδομαδα πρεπει να τελειωσω και την εργασια μου μπας και ορκιστω επιτελους!!και ρωτω το γνωστ﨨πως τα προλαβαιναν οι μαναδες μας???εε????ουτε μπορω να φανταστω!!

[sassoulikostaki]

Κορίτσια, γεια! Είμαι καινούρια εδώ, αλλά σας διαβάζω κανένα χρόνο.... Θέλω κι εγώ να πω τον πόνο μου! Λοιπόν....

Έχω ένα αγοράκι 4 ετών πολλλλλλλύ ζωηρό και δύο διδυμάκια (αγοράκι και κοριτσάκι) 11 μηνών, ο σύζυγος λόγω δουλειάς έχει 2 εβδομάδες το μήνα διανυκτερεύσεις επαρχία..... Ο μπεμπούλης μου γεννήθηκε με πρόβληίμα σχιστίας - αν ξέρετε - και έχει κάνει ήδη 2 επεμβάσεις με την τελευταία να έπεται ακόμα....

Πέρασα μια εγκυμοσύνη κόλαση και πλέον είμαι σε άδεια ανατροφής τέκνων μέχρι τον Οκτώβριο. Κι εγώ δεν την παλεύω με τίποτα!!! Θέλω επειγόντως λίγο χρόνο για τον εαυτό μου και δεν τον έχω, και να φανταστείτε ότι έχω και τη μαμά μου στη διπλανή πολυκατοικία, ή οποία όμως τα 'χει φτύσει κι αυτή!!

Ο άντρας μου όταν είναι σπίτι με βοηθάει πάρα πολύ, τα κάνουμε όλα μαζί και δεν είναι και καθόλου απαιτητικός με φαγητά κλπ. Κι όμως ρε παιδιά, πάλι κουρασμένη είμαι !!!!! Και στρεσσαρισμένη και με νεύρα και με ξεσπάσματα!! Help!!

[Dimitra83]

οταν πηγαινετε για ψωνια με τα παιδια σας σας ακουει ολος ο κοσμος?γιατι εμεις οπου παμε ολοι μας κοιταζουν καπως ετσι....:shock:

πηγαμε σημερα για ψωνια και ο μικρος γκρινιαζε σχεδον ολη την ωρα και ηθελε να πιασει οτι εβλεπε.η μεγαλη εξαφανιζοταν απο διπλα μου συνεχεια και την κυνηγουσα με τον μικρο παραμασχαλα ενω αυτη επιανε κουβεντα με τον καθε ενα αγνωστο και του ελεγε την ιστορια της ζωης μας!μεχρι και τι εχουμε στις σακουλες εδειξε 100 φορες της ειπα οτι δε μου αρεσει να μιλαει με αγνωστα ατομα και να ειναι τοσο ανοιχτη με κοσμο που δε ξερει!τοσα και τοσα γινονται!τοσοι ανωμαλοι κυκλοφορουν!αποτελεσμα τελος παντων ηταν να μας κοιτανε ΟΛΟΙ ενω ηταν και αλλες μανες με παιδια γιατι μονο τα δικα γινονται θηρια οταν βγαινουμε εξω???και να πω οτι δε τα βγαζω συχνα??σχεδον καθε μερα εξω ειμαστε.μια για ψωνια μια για βολτα μια για κουνιες.τι αλλο να κανω πια!τα νευρα μου μαυτο το θεμα!!!:evil:

[melita]

Δήμητρα το παραμηθάκι με την κοκκινοσκουφίτσα και τον κακό τον λύκο θα βοηθούσε!???

 

Κι εγώ με ένα παιδάκι προσπαθώ όσο περισσότερο γίνεται να εξισορροπήσω τις δουλειές και το παιχνίδι του παιδιού.

Δουλεύω 7,30 με 2,30 συνήθως καθημερινές και μια με δυο φορές το μήνα απόγευμα ή σ/κ όπως σήμερα καλή ώρα.

Ο σύζυγος και να ήθελε λόγω σωματικής κούρασης στην δουλειά του δεν μπορεί να βοηθήσει περισσότερο από το να παίξει με την μικρή για να κάνω ένα ντουζάκι.

Η μητέρα μου κρατάει την μικρή τα πρωινά και εαν κοιμηθεί μπορεί να μου πλύνει κανα πιάτο ή να σιδερώσει κανα ρούχο αλλά όχι πολλά πράγματα.

Μαγειρεύω απαραιτήτως κάθε μέρα αλλά δουλειές του σπιτιού όπως καθαριότητα κάνω μια φορά την εβδομάδα και συνήθως τα πάνω πάνω. Παντζούρια, μπαλκόνια και παράθυρα τα αφήνω για την μητέρα μου μια φορά το μήνα ή παραπάνω.

Έτσι, τις καθημερινές όταν επιστρέφω σπίτι συνήθως με περιμένει η μικρή για να την βάλω για ύπνο αφού θηλάζει για να κοιμηθεί. Μετά θα φάω είτε το φαγητό της προηγούμενης ή θα μαγειρέψω κάτι που γίνεται γρήγορα π.χ. ζυμαρικό. Μετά θα ηρεμήσω για λίγο και θα σηκωθώ λίγο νωρίτερα από την μικρή για να κάνω κανα σιδέρωμα ή να καθαρίσω το μπάνιο. Μετά αφού σηκωθεί και η μικρή κατά τις 5 με 5.30 θα της δώσω κάτι να φάει το οποίο μπορεί να μου πάρει και καμμια ώρα αφού τρώει με πάρα πολύ αργούς ρυθμούς και παίζοντας. (Αυτό θέλει διόρθωση άλλά πως?)

Τότε θα έρθει και ο σύζυγος. Συνήθως τα απογεύματα βγαίνουμε είτε για ψώνια, είτε για περπάτημα, είτε θα παίξω με το παιδί. Οπότε επιστροφή 9 με 10, να ξαναφάει η μικρή κάτι και εγώ με τον σύζυγο και μετα τα κλασσικά μπάνιο και θηλασμός καμια ώρα για νάνι. Οπότε 11 με 11.30 που τελικώς κοιμάται το παιδί δεν έχω κουράγιο να κάνω τίποτα εκτός από το να αράξω για λίγο στην τηλεόραση και μετά να κοιμηθώ.

Για δεύτερο παιδί ούτε το σκέφτομαι προς το παρόν.

[sonia :)]

ΒΡΕ ΠΑΙΔΙΑ,ΜΗΠΩΣ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΤΗ ΧΑΜΕΝΗ ΜΑΣ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ? ΕΙΜΑΙ ΤΥΧΕΡΗ (?) ΓΙΑΤΙ ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΣΕ ΑΔΕΙΑ ΑΝΑΤΡΟΦΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΟΥ ΚΙ ΕΤΣΙ ΕΙΜΑΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗ ΜΕΡΑ. Ο ΜΙΚΡΟΣ ΜΟΥ ΠΕΡΑΣΕ ΕΝΑ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΕΚΛΑΙΓΕ ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΤΟΝ ΗΡΕΜΗΣΕΙ.ΤΟΤΕ ΗΤΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΜΙΑ ΦΡΙΚΗ. ΑΥΤΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΚΡΑΤΑΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ! ΞΥΠΝΑΜΕ ΤΟ ΠΡΩΙ ΓΥΡΩ ΣΤΙΣ 07.30,Η ΕΛΙΣΣΑΒΕΤ ΠΙΝΕΙ ΤΟ ΓΑΛΑ,ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΙ Ο ΜΠΕΜΠΟΥΛΗΣ ΜΑΣ, ΠΛΕΝΟΜΑΣΤΕ, ΝΤΥΝΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΘΑ ΔΕΙ ΛΙΓΑ ΠΑΙΔΙΚΑ Ή ΘΑ ΠΑΙΞΕΙ Ή ΘΑ ΖΩΓΡΑΦΙΣΕΙ ΚΙ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΘΑ ΚΑΘΗΣΕΙ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΗΡΕΜΟΣ ΣΤΟ RELAX ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΡΟΝΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΒΑΛΩ ΣΙΔΕΡΟ Ή ΚΑΝΕΝΑ ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ...ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΘΑ ΑΦΙΕΡΩΣΩ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΙΞΩ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ ΟΜΩΣ,ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΣΟ ΑΠΑΙΤΗΤΙΚΑ ΟΣΟ ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ...ΕΝΑ ΜΙΣΑΩΡΟ ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΟ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΙ ΕΤΣΙ ΜΕΤΑ ΘΑ Μ'ΑΦΗΣΟΥΝ ΛΙΓΟ ΗΣΥΧΗ ΓΙΑ ΝΑ ΒΑΛΩ ΜΙΑ ΣΚΟΥΠΑ (ΟΧΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΒΕΒΑΙΑ!) ΚΙ ΑΡΓΟΤΕΡΑ Η ΕΛΙΣΣΑΒΕΤ ΘΑ ΓΙΝΕΙ Η ΒΟΗΘΟΣ ΜΟΥ ΣΤΗ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ (ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΠΕΡΗΦΑΝΗ ΓΙ'ΑΥΤΟ).ΥΣΤΕΡΑ ΕΧΕΙ ΕΡΘΕΙ ΜΕΣΗΜΕΡΙ.ΘΑ ΚΟΙΜΗΘΟΥΝ ΓΙΑ ΕΝΑ ΔΥΩΡΟ ΚΙ ΕΓΩ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΩ ΝΑ ΜΠΩ ΛΙΓΟ ΣΤΟ INTERNET Ή ΝΑ ΚΑΝΩ ΕΝΑ ΜΠΑΝΙΟ ΜΕ ΤΗΝ ΗΣΥΧΙΑ ΜΟΥ Ή ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΩ,ΝΑ ΓΡΑΨΩ,ΝΑ ΒΑΨΩ ΝΥΧΙΑ,ΝΑ ΞΕΚΟΥΡΑΣΤΩ, ΝΑ ΚΑΝΩ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ!

ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΙ Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΘΑ ΠΑΜΕ ΚΑΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ.ΘΕΛΩ ΜΟΝΟ ΕΝΑ ΔΕΚΑΛΕΠΤΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΚΙΓΙΑΡΙΣΤΩ.ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΚΑΤΕΒΕΙ Η ΕΛΙΣΣΑΒΕΤ ΜΕ ΤΟ ΜΠΑΜΠΑ ΤΗΣ ΣΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ,ΘΑ ΑΚΟΥΜΠΗΣΩ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΤΟ ΜΙΚΡΟΥΛΗ ΣΤΟ ΚΡΕΒΒΑΤΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΒΓΩ ΕΞΩ ΑΠΕΡΙΠΟΙΗΤΗ.

ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΚΑΤΑ ΤΙΣ 10.00 ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΚΟΙΜΗΘΕΙ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΚΑΙ ΤΟΤΕ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΣΤΑΜΑΤΑ.ΔΕΝ ΑΦΗΝΩ ΚΑΜΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΤΕ. ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ ΠΟΥ ΘΕΛΩ ΝΑ ΑΠΟΛΑΥΣΩ ΜΙΑ ΜΠΥΡΑ ΣΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΤΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΔΥΟ ΤΡΥΦΕΡΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ.

Η ΜΑΝΟΥΛΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΙΑ ΚΑΙ Η ΠΕΘΕΡΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΟΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΗΣ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ (ΟΧΙ ΕΛΛΗΝΙΔΑ). ΞΕΡΩ ΟΜΩΣ,ΟΤΙ ΘΑ ΜΟΥ ΚΡΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΟΤΑΝ ΕΠΙΣΤΡΕΨΩ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΜΟΥ ΚΡΑΤΗΣΕΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΓΙΑ Ν ΞΕΦΥΓΩ 2 Σ/Β ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΝΙΩΣΟΥΜΕ ΛΙΓΟ FREE.

ΑΝ ΜΕ ΡΩΤΑΤΕ,ΠΡΟΤΙΜΩ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΠΟΥ ΔΟΥΛΕΥΑ.Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ ΑΝΘΡΩΠΟ,ΑΝΤΑΛΛΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΥΟ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ,ΣΥΝΑΝΑΣΤΡΕΦΕΣΑΙ ΚΑΙ ΜΕ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙΣ ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΛΑΧΤΑΡΑ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΓΙΑ ΜΑΓΕΙΡΕΜΑ,ΣΙΔΕΡΟ,ΚΑΘΑΡΙΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΛΙΓΟΣ,ΝΑΙ,ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ

 

ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΛΕΕΙ ΣΟΦΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΘΕΙΑ ΜΟΥ,ΟΤΑΝ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΑΓΑΠΑΩ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΚΑΙ ΠΑΙΡΝΩ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΩ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ

[SKEK]

οταν πηγαινετε για ψωνια με τα παιδια σας σας ακουει ολος ο κοσμος?γιατι εμεις οπου παμε ολοι μας κοιταζουν καπως ετσι....:shock:

πηγαμε σημερα για ψωνια και ο μικρος γκρινιαζε σχεδον ολη την ωρα και ηθελε να πιασει οτι εβλεπε.η μεγαλη εξαφανιζοταν απο διπλα μου συνεχεια και την κυνηγουσα με τον μικρο παραμασχαλα ενω αυτη επιανε κουβεντα με τον καθε ενα αγνωστο και του ελεγε την ιστορια της ζωης μας!μεχρι και τι εχουμε στις σακουλες εδειξε 100 φορες της ειπα οτι δε μου αρεσει να μιλαει με αγνωστα ατομα και να ειναι τοσο ανοιχτη με κοσμο που δε ξερει!τοσα και τοσα γινονται!τοσοι ανωμαλοι κυκλοφορουν!αποτελεσμα τελος παντων ηταν να μας κοιτανε ΟΛΟΙ ενω ηταν και αλλες μανες με παιδια γιατι μονο τα δικα γινονται θηρια οταν βγαινουμε εξω???και να πω οτι δε τα βγαζω συχνα??σχεδον καθε μερα εξω ειμαστε.μια για ψωνια μια για βολτα μια για κουνιες.τι αλλο να κανω πια!τα νευρα μου μαυτο το θεμα!!!:evil:

 

Μη σε ενδιαφέρει πως σε βλέπουν, είναι που δεν ξέρουν από παιδιά. Όσοι ξέρουν από παιδιά είμαι σίγουρη ότο βλέπουν και θυμούνται τα δικά τους

 

Και μας το ίδιο μας βλέπουν όταν ψωνίζουμε και γενικώς όπου και να κυκλοφορήσουμε γιατί είναι η μικρή λίγο ανεξάρτητη, λίγο να γίνει το δικό της και παντού είμαστε το επίκεντρο. Να τσακωθώ δημοσίως?? Με τίποτα ότι και να λέει ο καθένας.

 

Όσο για την μικρή σου, προσπάθησε να της μιλάς συνεχώς όταν είστε έξω για κάτι που την ενδιαφέρει και κυρίως κάνε απορημένες ερωτήσεις για να είναι συνεχώς σε σκέψεις και να σου απαντάει για να μη βαριέται και να χάνεται.

[STELLINI2]

Λοιπόν, θα καταθέσω κι εγώ την άποψη μου, ως μαμά ενός αγοριού 11,5 ετών και μίας κορούλας, ετών 9, ως εργαζόμενη, νοικοκυρά κλπ, κλπ.

Καταρχήν πηγαίνω 2 φορές το μήνα super market, 1 φορά την εβδομάδα λαϊκή.

Προγραμματίζω 15νθήμερο μενού, ώστε να μην τρελαίνομαι καθημερινά για το τι θα μαγειρέψω, αλλά και να μην ψωνίζω άχρηστα πράγματα.

 

Γυρνάω στο σπίτι περίπου στις 5.30μ.μ. Ξεκουράζομαι μέχρι τις 7.00. Βγαίνουμε κάθε μέρα στο πάρκο- παιδική χαρά μέχρι τις 9.30-10.00 και επιστρέφουμε για μπάνιο, ύπνο. Μαγειρεύω το βράδυ.

Τα Σάββατα η καθαριότητα του σπιτιού, τις Κυριακές το σιδέρωμα, και το εβδομαδιαίο γλυκό της οικογένειας.

 

Όταν λέω καθαριότητα του σπιτιού, εννοώ τα απολύτως απαραίτητα. Όταν λέω ότι βγαίνουμε κάθε μέρα, το εννοώ επίσης απόλυτα. Όσο για τις ενοχές, προτιμώ να τις έχω ως μισερή νοικοκυρά, παρά ως μαμά. Η αλήθεια είναι ότι το πρόγραμμα αυτό είναι αρκετά κουραστικό, αλλά αποζημιώνομαι τα ΣΚ όπου είναι νόμος να ξαπλώνω από τις 3-7 μ.μ.

 

Πάντως και σε σχέση με άλλες φίλες μου που δεν δουλεύουν, διαπιστώνω ότι επειδή ο χρόνος για εμάς τις αργαζόμενες είναι περιορισμένος, δεν σπαταλιέται, όσο όταν τον έχεις απλόχερα.

Τώρα, αν με ρωτούσαν, θα προτιμούσα να τον σπαταλήσω απλόχερα παρά να τρέχω σαν τον Βέγγο

[SKEK]

Λοιπόν, θα καταθέσω κι εγώ την άποψη μου, ως μαμά ενός αγοριού 11,5 ετών και μίας κορούλας, ετών 9, ως εργαζόμενη, νοικοκυρά κλπ, κλπ.

Καταρχήν πηγαίνω 2 φορές το μήνα super market, 1 φορά την εβδομάδα λαϊκή.

Προγραμματίζω 15νθήμερο μενού, ώστε να μην τρελαίνομαι καθημερινά για το τι θα μαγειρέψω, αλλά και να μην ψωνίζω άχρηστα πράγματα.

 

Γυρνάω στο σπίτι περίπου στις 5.30μ.μ. Ξεκουράζομαι μέχρι τις 7.00. Βγαίνουμε κάθε μέρα στο πάρκο- παιδική χαρά μέχρι τις 9.30-10.00 και επιστρέφουμε για μπάνιο, ύπνο. Μαγειρεύω το βράδυ.

Τα Σάββατα η καθαριότητα του σπιτιού, τις Κυριακές το σιδέρωμα, και το εβδομαδιαίο γλυκό της οικογένειας.

 

Όταν λέω καθαριότητα του σπιτιού, εννοώ τα απολύτως απαραίτητα. Όταν λέω ότι βγαίνουμε κάθε μέρα, το εννοώ επίσης απόλυτα. Όσο για τις ενοχές, προτιμώ να τις έχω ως μισερή νοικοκυρά, παρά ως μαμά. Η αλήθεια είναι ότι το πρόγραμμα αυτό είναι αρκετά κουραστικό, αλλά αποζημιώνομαι τα ΣΚ όπου είναι νόμος να ξαπλώνω από τις 3-7 μ.μ.

 

Πάντως και σε σχέση με άλλες φίλες μου που δεν δουλεύουν, διαπιστώνω ότι επειδή ο χρόνος για εμάς τις αργαζόμενες είναι περιορισμένος, δεν σπαταλιέται, όσο όταν τον έχεις απλόχερα.

Τώρα, αν με ρωτούσαν, θα προτιμούσα να τον σπαταλήσω απλόχερα παρά να τρέχω σαν τον Βέγγο

 

Μπράβο σου πάντως άμα μπορείς και το κάνεις συνειδητά!! Απλά να πω ότι τα παιδιά σου είναι μεγαλύτερα και δεν χρειάζεται να τα τρέχεις ξωπίσω μην πέσουν, μην σκαρφαλώσουν. Καταλαβαίνουν όταν τους λες τώρα ξεκούραση, κάνουν μπάνιο μόνα τους και τρώνε μόνα τους. Τα δικούλια μας ότι ώρα κοιμούνται μπορούμε να κάνουμε δουλειές και όχι να ξεκουραστούμε απαραίτητα. Φυσικά και τα δικά σου είμαι σίγουρη ότι έχουν άλλες απαιτήσεις και η κάθε ηλικία διαφορετικές δυσκολίες.

[STELLINI2]

Μπράβο σου πάντως άμα μπορείς και το κάνεις συνειδητά!! Απλά να πω ότι τα παιδιά σου είναι μεγαλύτερα και δεν χρειάζεται να τα τρέχεις ξωπίσω μην πέσουν, μην σκαρφαλώσουν. Καταλαβαίνουν όταν τους λες τώρα ξεκούραση, κάνουν μπάνιο μόνα τους και τρώνε μόνα τους. Τα δικούλια μας ότι ώρα κοιμούνται μπορούμε να κάνουμε δουλειές και όχι να ξεκουραστούμε απαραίτητα. Φυσικά και τα δικά σου είμαι σίγουρη ότι έχουν άλλες απαιτήσεις και η κάθε ηλικία διαφορετικές δυσκολίες.

 

Ναι, έχεις δίκιο είναι μεγαλύτερα και καταλαβαίνουν. Όμως αυτό τον προγραμματισμό τον έχω από τότε που γεννήθηκαν και με βοήθησε πάρα πολύ και εμένα, αλλά πιστεύω κι εκείνα, που ήξεραν τι να περιμένουν. Βέβαια, όταν ήταν μικρότερα, ήταν πιο εύκολα τα πράγματα, διότι εκείνα ακολουθούσαν το πρόγραμμά μου (8.30 μμ κοιμόντουσαν) και έμενε χρόνος για τα υπόλοιπα. Ωστόσο, ήξεραν ότι το απόγευμα θα βγουν έξω απαραιτήτως, ότι η μαμά το ΣΚ θα κοιμηθεί τα μεσημέρια.

Κορίτσια, όπως εσείς έτρεχα ξοπίσω και όσο θυμάμαι ότι ταυτοχρόνως ο γιος ήθελε να τρέξει γύρω - γύρω και η κόρη να κάνει κούνια..... ΤΡΑΓΙΚΟ.

Αλλά, τώρα που ακολουθώ εγώ το πρόγραμμά τους και τις ανάγκες τους, το παραδέχομαι είναι λίγο πιο χαλαρά τα πράγματα.

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ήρθε η ώρα που αυτά παίζουν με τις παρέες τους στο πάρκο και εγώ κάθομαι, με τη δικιά μου παρέα στο παγκάκι και ξεκουράζομαι ..... ΟΝΕΙΡΟ!

[Dimitra83]

αχ τι ωραιο ονειρο!:p σημερα πρεπει να παμε παλι για καλι λιγα ψωνια....η αληθεια ειναι οτι μια φορα ειχα μια πολυ ηλιθια κριτηκη απο μια πολυ ηληθια γυναικα σε ενα σουπερ μαρκετ!ο μικρος ηταν χρονιαρικο τοτε και η μεγαλη 3.5 ετων και ημουν στο ταμειο φορτωμενη ψωνια.ο μικρος ειχε βαρεθει και γκρινιαζε και η μεγαλη γκρινιαζε κ αυτη γιατι δε της επαιρνα ολο το σουπερ μαρκετ περιμενα κανενα 10λεπτο στην ουρα σιγουρα για να μη πω και παραπανω γιατι ειχε παρα μα παρα πολυ κοσμο!ηρθε επιτελους η σειρα μου και η απο πισω μου η γερμανιδα λεει με υφος ''επιτελους!πρωτη φορα βλεπω παιδια να κανουν ετσι!'' και η ταμειας φανηκε οτι νευριασε και της λεει ''μαλλον δεν εχετε παιδια ?'' η αλλη δεν απαντησε αλλα κοριτσια μου ηρθε να την πιασω απο το μαλλι μα την παναγια απορω πως κρατηθικα!!!!!

[STELLINI2]

Μου έχει τύχει.... Χι χι το μόνο που έκανα ήταν να χαμογελάσω σαρδόνια, όπως ακριβώς είχε χαμιγελάσει σε εμένα μία άλλη ταλαίπωρη μαμά, όταν τα παιδάκια της μας είχαν πρήξει από τις φωνές στην ουρά του σούπερ μάρκετ και τόλμησα να δυσανασχετήσω -χωρίς όμως να σχολιάσω. Δεν ήξερα....

[SKEK]

αχ τι ωραιο ονειρο!:p σημερα πρεπει να παμε παλι για καλι λιγα ψωνια....η αληθεια ειναι οτι μια φορα ειχα μια πολυ ηλιθια κριτηκη απο μια πολυ ηληθια γυναικα σε ενα σουπερ μαρκετ!ο μικρος ηταν χρονιαρικο τοτε και η μεγαλη 3.5 ετων και ημουν στο ταμειο φορτωμενη ψωνια.ο μικρος ειχε βαρεθει και γκρινιαζε και η μεγαλη γκρινιαζε κ αυτη γιατι δε της επαιρνα ολο το σουπερ μαρκετ περιμενα κανενα 10λεπτο στην ουρα σιγουρα για να μη πω και παραπανω γιατι ειχε παρα μα παρα πολυ κοσμο!ηρθε επιτελους η σειρα μου και η απο πισω μου η γερμανιδα λεει με υφος ''επιτελους!πρωτη φορα βλεπω παιδια να κανουν ετσι!'' και η ταμειας φανηκε οτι νευριασε και της λεει ''μαλλον δεν εχετε παιδια ?'' η αλλη δεν απαντησε αλλα κοριτσια μου ηρθε να την πιασω απο το μαλλι μα την παναγια απορω πως κρατηθικα!!!!!

 

Υπάρχουν και οι πανέξηπνοι, ναι!! Όπως η κυρία που προχτές ήρθε από το πουθενά να πει στην δικιά μου "μα θα θυμώσω εγώ τώρα που δεν είσαι φρόνιμη". "Τι λες καλέ που θα θυμώσεις στο παιδί μου?" και εξαφανίστηκε δια μαγείας από το κατάστημα. Και δεν ένανε και τίποτα η μικρή απλά ήθελε να πάει στις κυλιόμενες και μου έλεγε ένα συνεχές "εκεί μαμά, εκεί μαμά."

[kounelitsa]

Κορίτσια τα συγχαρητήριά μου!!! Εμένα η μπουμπού είναι 3μηνών, δεν δουλεύω ακόμα και επικρατέι ΧΑΟΣ!!! Μέχρι πριν 2 εβδομάδες έκλαιγε οοοοολη μερα και όλη νύχτα!!!!!!! Τώρα που ηρέμησε λίγο προλαβαίνω και τα κάνω όλα, βέβαια όχι την ίδια μέρα!!!!! Τα βάζω στη σειρα.....τα καθημερινά είναι να είναι τρώμε, να μην έχουμε άπλυτα γενικά(ρούχα, επιφάνειες και πιάτα) και να είναι σιδερωμένα τα ρούχα της μπουμπούς.αααααα και να είναι καθαρό το μπάνιο....τα υπόλοιπα......σιγααααα σιγααααααα.......

 

(ψώνια και λογαριασμούς ο σύζυγος!)

[Dimitra83]

τελικα ηταν σχετικα ανωδυνα τα ψωνια μας σημερα.την δασκαλεψα απο το σπιτι για κακους ξενους κλπ πηγε να μιλησει στην ταμεια μια φορα και της ειπα να θυμηθει τι ειπαμε σπιτι.ε και το εκοψε.ελπιζω να μην ηταν τυχαιο ..απλα πρεπει να της μιλαω απο πριν φυγουμε απο το σπιτι μου φαινεται!οσο για τους πανεξυπνους που αναφεραμε πιο πανω...ναι ειναι παντου τελικα τετοια ατομα!εμενα παλι ποτε δε πειραξαν παιδια αλλων αν κλαινε μονο τα δικα μου με ενοχλουν

[manoula giorgou]

Όπως μου λεει η μαμα μου,το σπιτι και οι δουλειες δεν τελειωνουν ποτε.Οι γυναικες εχουμε αυτο το κακο να φορτωνομαστε τυψεις,παραπανω δουλειες,παραπανω τρεξιμο,ολες θελουμε να κανουμε πιο ευκολη την ζωη μας αλλα σιγουρα πολυ λιγες μπαινουν στην διαδικασια να προσπαθησουν.Ο καλος προγραμματισμος βοηθαει πολυ αλλα πιο πολυ πιστευω βοηθαει η αποδοχη του γεγονοτος οτι θα κανουμε οτι προλαβουμε και τελος.Στον εξω κοσμο καμια δεν θα πει οτι γραφεται εδω μεσα.Ολες το παιζουν ή το παιζουμε τελοσπαντων οτι πανω κατω ολα τα προλαβαινουμε,και μπαλκονια και κορμο,και η αγορα του βιολογικου σουπερ ντουπερ μηλου για το μωρο,και το πλυσιμο της κουβερτας του στο χερι,και το καθαρισμα των ντουλαπιων και και και και..με αποτελεσμα να πιστευουμε οτι εμεις υστερουμε και καποια αλλη τα καταφερνει καλυτερα ή γρηγοροτερα.Βλακειες...Όντως καλυτερα να μαστε μισες νοικοκυρες,παρα μισες μανες.Αυτος ο μυθος των παλιων γυναικων που ολα τα προλαβαιναν και ολα τα καναν μονες τους ισχυει πολυ λιγοτερο απο την πραγματικοτητα πιστευω.Εγω μια φορα καθησα και σημειωσα τι δουλειες ειχα να κανω γενικα και οταν τελειωσα την λιστα,γουρλωσα,φρικαρα και σκεφτηκα πως εξεκιουτιβ αν ημουν σε πολυεθνικη πιο λιγα θα χα να κανω.Σημειωτεον,δεν δουλευω εχω ενα αγορακι απιστευτα πολυ ζωηρο κ ενεργητικο 2 ετων σχεδον,καθολου βοηθεια στο σπιτι,παρα μονο στον μπεμπη που θα μου τον κρατησουν η πεθερα μου ή η μανουλα μου για να τον δουν κιολας.Ειναι μερες που παραμιλαω στον μπεμπη και του λεω " η μανουλα καταρρεει" και υπαρχουν πολλες ανεγκεφαλες ξερετε που πιστευουν και μου εχουν πεταξει πως "σιγα,τι κανεις,ολη την μερα σπιτι εισαι".Εχουμε χασει κ μεις λιγο τον δρομο μας,την ψυχολογια μας,το μπριο μας,ειναι φορες που σκεφτομαι συνεχεια πως μια γυναικα απαξ κ φυγει απο το πατρικο της,δεν ξαναξεκουραζεται ποτε.Τα μωρακια μας δεν θα ναι παντα μωρα κ εγω σκεφτομαι ηδη πως οταν θα ναι ολοκληρο παιδακι θα μου λειπει απιστευτα η φαση που ζω τωρα,οποτε κοιταω αυτον και λεω να πανε στον...αολο οι δουλειες,παιδι ηθελα να κανω,οχι συμβαση καθαριστριας αοριστου χρονου.Πεντε βασικα πραγματακια να γινονται και τα παραπανω οποτε νιωθει η καθεμια οτι μπορει,αντεχει ή της βγαινει να τα κανει,αυτα τα ολιγα και κουραστικα!!!

[sweet_february]

Εγω παλι γυριζω σαν την αδικη καταρα ολη μερα.. Δουλευω μονο τις Παρασκευες και το σπιτι οπως επισης και το μωρο (τροπος του λεγειν "μωρο" μιας και σε 16 μερες γινεται 18 μηνων) ειναι ολα επανω μου..

Και ναι ρε κοριτσια, το παραδεχομαι πως δεν αντεχω την ακαταστασια και τη βρωμα... Ο αντρας μου δουλευει συνεχεια και η μερα μου ειναι εξοντωτικη.. Περα απο το ταϊσμα, κοιμισμα, ξεσκατισμα, παιχνιδι, μπανιο εχω κι ενα σωρο αλλα.. Δηλαδη δεν μπορω να μην κανω καθημερινα τη λεκανη και τη μπανιερα (στην οποια καθεται η μικρη για να κανει μπανιο). Δεν μπορω να μην στρωσω κρεβατια ή να αφησω το νεροχυτη απλυτο. Δεν μπορω να μην ριξω ενα σκουπισμα - σφουγγαρισμα απο τη στιγμη που η Μαρια τρωει π.χ. κουλουρι - το ριχνει κατω για να πιει νερο - το ξαναπιανει για να συνεχισει τη μασα.. Τα θεωρω μερος της καθημερινοτητας μου πια..

Δεν κανω με τιποτα σιδερωμα ομως (αυτη τη στιγμη που μιλαμε εχω πανω απο 7 πλυντηρια), ξεχναω να απλωσω τα ρουχα κι οταν το θυμηθω βαριεμαι οποτε τα ξαναπλενω :oops: οπως επισης μια φορα το μηνα (μη σας πω 2μηνο) παιρνω αποφαση να κανω τζαμια. Την τελευταια φορα απο την αναβολη στην αναβολη (τωρα θα ξεκινησω, σε λιγο θα ξεκινησω), κατεληξα να τα κανω στις 2μιση το πρωι

Απλα κοιταω πως να οργανωσω το χρονο μου.. Π.χ. το πρωι, αφου εχουμε πιει γαλα/αλλαξει πανα, της βαζω τραγουδακια και κανω το νεροχυτη. Το τελευταιο διαστημα που εχει κοψει το μεσημεριανο υπνο τη βαζω στο παρκοκρεβατο για μιση ωρα και κανω τοτε σκουπισμα - σφουγγαρισμα ενω το μπανιο θα το κανω μαζι της, δηλαδη της δινω δικα της "καθαριστικα" ενα αδειο μπουκαλι απλικατερ και ενα παλιο της ζιπουνακι που δεν της κανει και της λεω "εσυ θα καθαρισεις εδω και η μαμα εκει". Προς το παρον πιανει κι ετσι με αφηνει και τα πλενω ολα. Αυτα που περιεγραψα τα κανω καθημερινα.. Τωρα για τις αλλες, τις πιο βαριες δουλειες, ή θα τις κανω αργα το βραδυ ή θα την πασσαρω στον αντρα μου να πανε κουνιες ή κανεναν παιδοτοπο για να τις κανω με την ησυχια μου.

Οσο για το μπανιο (τη δικη μου καθαριοτητα δηλαδη), πρεπει να με δειτε! Επειδη τωρα το καλοκαιρι που ιδρωνω δεν αντεχω να κολλαω, την παιρνω μαζι στο μπανιο και κανουμε "κουκουτα" με την κουρτινα.. Ολα μαζι τα κανουμε.! Οσο για τον υπολογιστη, δεν μπορω να μην μπω εδω ή στο facebook, ειναι το μοναδικο πραγμα που κανω και που νιωθω πως με ξεκουραζει. Απλα και παλι, κοιταω να ειναι η μικρη απασχολημενη ενω πολυ σπανια την κραταω στα χερια και παταμε μαζι τα κουμπια..

Δεν ειμαι η σουπερ μαμα/γυναικα/συζυγος... Περασα κι εγω ενα διαστημα στο οποιο ο αντρας μου ηταν σε αναρρωτικη γιατι χτυπησε σε τροχαιο εν ωρα υπηρεσιας και ειχα να φροντισω μωρο-σπιτι-αντρα.. Τοτε ομολογω πως δεν τα καταφερνα με τιποτα....

Απλα με τον καιρο εμαθα να στηριζομαι στις δικες μου δυναμεις και να συνηδητοποιησω πως αν δεν τα κανω εγω, δεν θα τα κανει κανεις αλλος.. Κι ετσι απλα συνηθισα..

[2411konmar]

Ξαφνικά δεν αίσθάνομαι μονη με όλα αυτα που διάβασα ..

Μια απο τα 'ίδια κι εγω και χειρότερα μη σας πω... Εργαζομαι εως τις 4 ενω ο σύζυγος 11 το πρωί με 11 το βράδυ και καθεται μονο Σαββατα , μαμα πεθερα επαρχια δηλ καμια βοήθεια οπως καταλαβαινεται . Εχω γυναικα για τη μικρη τα πρωινά . Μια φορά τη βδομαδα θα παω λαική και θα φορτωθω σαν το γαιδουρι , περπατάω ενα χιλιομετρο περίπου καθε μερα για να παω και να γυρίσω στη δουλεια εκτος απο κατι πρωινά που δεν εχω κουράγιο και παιρνω ταξι. Σουπερ μαρκετ παει ο σύζυγος ευτυχως.

Οταν γυρνάω απο δουλειά η μικρη παντα μα πάντα ειναι ξύπνια και με περιμενει , παιζουμε, τρωω με την μικρη αγκαλια ακομα και τουαλετα μαζί πάμε και κατα της 7.00 παμε παιδικη εως της 9.00 οπου φυσικά την κυνηγάω συνεχως ( Θελει και τσουληθρα το σκ$το ) Μετα την κανω μπανιο μόνη μου την ταιζω και την κοιμήζω Μολις κοιμηθεί δηλ κατα της 10.00 ξεκινα αλλος μαραθωνιος , μαγειρεμα , σκουπισμα , σφουγγαρισμα και οποτε προλαβαινω σιδερο αλλιως οικολογικό σιδέρωμα .... Για τα χοντρα φωναζω γυναικα 2 φορες το μήνα.

Για να ανταπεξελθω παιρνω κανα φυτικο συμπλήρωμα αλλα και πάλι σέρνομαι .

Αυτο ειναι το τωρινο μου πρόγραμμα .Απο Σεπτεμβρη θα δουλευω και απογευματα και Σαββατα στη δουλεια ενω η μικρη θα πάει παιδίκό. Εκει πραγματικά δεν ξερω αν θα τα καταφερω ... Και το ωράιο ειναι πως παραπονιέμαι στη μανα μου και μου λεει ελα βρε κοριτσάκι μου ολες οι μανες έτσι ειναι .. Εγω παντως αυτες οι μανες που ξερω εχουν τους άντρες τους να δουλευουν με φυσιολογικα ωράρια και τις μανουλες τους κοντά να τους μαγειρευουν και να τους κραταν τα παιδιά. Και ναι το ξερω πως αυτα τα λεω απο την ζήλια μου που η μανα μου ειναι 5 ωρες μακρυα απ την Αθηνα κι άντρας μου δουλευει απ το πρωι ως το βράδυ. Διαβασα και τα δικα σας και πήρα λιγακι κουράγιο ....

Για εξοδους δεν το συζητω Μονον οι τρεις μας παντου και πάντα.

Για το σουπερ μαρκετ που λετε το χειμωνα που την παιρναμε μαζί μας ακουγα κάτι έξυπνους να λένε πισω απ την πλάτη μας που το πανε το μωρό με τοσες ιώσεις που σέρνονται ... Α μα ειχα που να το αφήσω μανταμ δεν θα το επαιρνα μαζί μου

Καμια φορά θυμώνω και με τον σύζυγο που καθεται και μπανιαρίζεται με τις ώρες ενω εγω ακόμα και τουαλετα με συνοδεια πάω κι ενα μπανιο με την ψυχή στο στόμα το κανω και κανω παράλληλα και τον κλοουν για να με αφησει η μικρη

Παντως οσο κουραστικη στο γραφειο και ύστερα στο σπίτι κι αν είναι η μερα μου εκεινη η στιγμη που μενω δίπλα στην μικρη και της χαιδευω το κεφαλακι μεχρι να την παρει ο υπνος ειναι η πιο χαλαρη της ημερας ....

 

Υπομονη λεω θα μεγαλώσει που θα πάει .....