Σχόλια (προσβλητικά) προς ξένους

[motherof2]

Χτες αισθάνθηκα πάρα πολύ άσχημα με τη μικρή μου κόρη Η ιστορία έχει ως εξής

Χτες πήγαμε οικογενειακώς σε ένα κατάστημα κινητής τηλεφωνίας για να κάνουμε μια νέα τηλεφωνική σύνδεση , πράγμα που πήρε πολύ ώρα (περίπου 1) Σε αυτό το διάστημα η μικρή ήταν, να το πω ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ θα ήταν και λίγο.... Φώναζε, έκλαιγε, σερνόταν κάτω, ήθελε να μπει στην αποθήκη με το έτσι θέλω Ήθελα να φύγω επιτόπου αλλά δεν γινόταν έτσι την έβγαλα έξω μαζί με τον αδερφό της, όπου και πλάνταξε στο κλάμα λέγοντας μου "συγνώμη μαμά, δεν θα το ξανακάνω πάμε μέσα στον μπαμπά...κρυώνω..." Επειδή όντως έπρεπε να πάμε μέσα για κάτι υπογραφές που έπρεπε να βάλω, της είπα ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΗΡΕΜΙΑ "πάμε μέσα αλλά θα είσαι καλό παιδί γιατί άλλη φορά θα σε αφήνω στο αμάξι" (Παρεπιπτώντως σε όλη τη φάση δεν της φώναξα καθόλου δυνατά ) ---για να είμαι και ειλικρινής και η "απειλή" ότι θα την αφήσω στο αμάξι δεν ξέρω αν ήταν και πολύ πετυχημένη, αλλά ευχαρίστως να μου πείτε εναλλακτικούς τρόπους να την επαναφέρω στο μέλλον στην τάξη

Τελικά όταν ξαναμπήκαμε μέσα στο μαγαζί άρχισε πάλι τα ίδια

το δε κλου που αυτό στην ουσία με έκανε ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΕΞΑΛΛΗ με το παιδί μου, ήταν ότι 1 λεπτό πριν φύγουμε και ενώ μίλαγε με την ταμία γυρνάει και απευθυνόμενη στην κοπέλα που ήταν "παχουλή" λέει στον πατέρα της "Αυτή είναι Χοντρή!!!" έχασα τον κόσμο κάτω από τα πόδια μου... Ούτε εγώ ούτε ο άντρας μου έχουμε ποτέ αναφερθεί με άσχημα λόγια για την εξωτερική εμφάνιση ανθρώπου και το ίδιο μου το αίμα να πει τέτοιο πράγμα...... -περιττό να σας πω τί κατσάδα έφαγε και τί κύρηγμα και από εμένα και από τον πατέρα της!!!! Εν τω μεταξύ το μεσημέρι που είχα πάει να τα πάρω από τα πεθερικά μου και βλέπανε κάποιο έργο στην τηλεόραση που έπαιζε μια αρκετά παχουλή κοπέλα, ο πεθερός μου έλεγε γελώντας "είναι χοντρή σαν αγελάδα!" εννοείται ότι αμέσως είπα ότι δεν πρέπει να λέμε τέτοιες κουβέντες και δεν είναι σωστό να κάνουμε τέτοια σχόλια για ΚΑΝΕΝΑΝ

Και βέβαια πάλι σήμερα θα πέσει κύρηγμα ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΩΣ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΠΑΠΠΟΥΔΟΓΙΑΓΙΑΔΕΣ

 

Πάντως αισθάνθηκα πάρα πολύ άσχημα, σε σημείο που μου έρχεται σήμερα να την πάρω από το χέρι και να την πάω να ζητήσει συγνώμη από την κοπέλα κολλάω μόνο στο γεγονός ότι η κοπέλα μπορεί να μην "το άκουσε" χθες και στο ότι θα την κάνω να αισθανθεί πολύ πολύ άβολα

Φοβερό πράγμα έχει να πέσει πολύ κατήχηση (και να πεις ότι δεν τους μιλάω, αφού ο άντρας μου "μας κοροϊδεύει" που συζητάμε ΤΤΟΟΟΣΟΟ πολύ )

[mata]

Τα παιδιά λόγω του ότι τα διακατέχει ο αυθορμητισμός, ξεστομίζουν πολλές φορές λέξεις που μπορεί να μας κάνουν να θέλουμε να ανοιξει η γη να μας καταπιεί. Σε όλους μας έχει τύχει. Αυτό που πρέπει να κάνουμε εμείς, είναι αυτό που ήδη κάνεις, οπότε δεν πρέπει να ανησυχείς ότι δεν έπραξες εσύ σωστά, ή ότι αφού έχεις σωστές απόψεις για την εξωτ. εμφάνιση των ανθρώπων, τα παιδιά δεν θα ξεστομίσουν κάποια "κοτσάνα" κάποια στιγμή στη ζωή τους.

Όσον αφορά τα υπόλοιπα, νομίζω ότι οι περισσότεροι το έχουμε βιώσει αυτό με τα παιδιά μας. Εϊτε σε ΣΜ, είτε σε επίσκεψη είτε σε κατάστημα. Απλά όταν σου συμβαίνει αισθάνεσαι τόσο απαίσια, που σκέφτεσαι: αυτό το παιδί, με αυτή τη συμπεριφορά, πώς γίνεται να είναι το δικό μου παιδάκι, που τόσο καλά του φέρομαι και τόσο του μιλάω, για όλα;;;

Υπομονή και όπως λένε...συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες!

[Jean]

Αν θεωρεις οτι αυτο ειναι ρεζιλι...θα σου φτιαξω το κεφι:

 

Ετος 1999 ειμαι στην ουρα στην τραπεζα. Ευειδης κυρια συνοδευομενη απ' το πιτσιρικι της περιμενει εκνευρισμενη στην ουρα. Ακολουθει ο παρακατω διαλογος:

Μικρος: Θα μου το παρεις;

Μαμα: Σου ειπα οχι, δεν εχουμε τοσα λεφτα!!

Μικρος: Μα ο μπαμπας ειπε χθες πως αν ετρωγα ολη τη φακη θα μου το παρεις.

Μαμα: Τα χριστουγεννα δεν σου πηρα το μεγαλο που ηθελες; Αυτο ειναι πιο μικρο, τι το θες;

Μικρος: (αρχιζει να κλαψουριζει) μου ειπε ο μπαμπας μου οτι θα μου το παρει. Μονο εσυ δεν θες...

Μαμα: Θα σταματησεις να με ζαλιζεις; Τι σε πηρα μαζι μου Θεε μου!!

Μικρος: τοτε κι εγω θα πω στο μπαμπα πως οταν πηγε στο γηπεδο την Κυριακη εσυ ειχες στο στομα σου το πουλακι του νονου.

 

Παγωσε η τραπεζα, σηκωθηκαν ορθιοι οι ταμιες, για ποτε τον βουτηξε για ποτε εξαφανιστηκε κατακοκκινη κανενας δεν καταλαβε...

 

Περαν της τραγικοτητας του συμβαντος:

 

Αυτο ειναι ρεζιλικι my dear motherof2!! Εισαι πολυ καλη μαμα τελικα, δεν νομιζεις;

[motherof2]

[karfori's baby]

Πώπω ρεζιλίκι! Γεια σου ρε Jean, έχω κατουρηθεί από τα γέλια πάλι!

[maryp]

βρε Jean!!

[Μαρια Στυλιανακη]

τα παιδιά είναι παιδιά

μην ανησυχείς... συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες!

 

τα παιδιά κάποιες φορές όταν ξέρουν ότι "πρέπει" να κάνουν ησυχία, κάνουν ακριβώς το αντίθετο.

 

άλλη φορά ίσως παίρνεις κάτι μαζί σου, κάποιο παιχνίδι? είχες?

 

όσο για το σχόλιο, είσαι στον καλύτερο δρόμο που θέλεις να τα εξηγήσεις αυτά στους υπόλοιπους στην οικογένεια.

 

η παλιά γενιά έχει ζήσει άλλες καταστάσεις, και η σάτιρα απέναντι σε διαφορετικά άτομα ήταν κάτι το αποδεκτό παλιά, δυστυχώς.

 

ευτυχώς όμως εσύ μπορείς να το εξηγήσεις, και στο παιδάκι σου και σε αυτούς.

ακόμα και εάν δεν το καταλάβουν ή δεν το τηρήσουν μην νομίζεις ότι το παιδί σου δεν θα σε ακούσει, αν του εξηγήσεις γιατί

δεν είναι ωραίο να κρίνουμε τους άλλους εξαιτίας του πως φαίνονται και αν είναι διαφορετικοί.

 

θα σε βοηθήσει σε αυτό κάποιο βιβλίο παιδικό που να λέει για την διαφορετικότητα, τις φυλές, τους ανθρώπους κτλ.

 

όσο για το άτομο αυτό, μπορείς απλά να ζητήσεις συγνώμη για το πως ήταν το παιδάκι σου και ότι δεν ήταν σωστό, χωρίς να αναφέρεις τι και πως - οπότε αν το είχε ακούσει το άτομο, να καταλάβεις εάν το είχε ακούσει ή όχι. (αν ξαναβρείς την κοπέλα).

 

η απειλή όπως θα είδες του να την αφήσεις στο αμάξι δεν πέτυχε, μιας και στιγμιαία φοβήθηκε μάλλον αλλά μετά επανέλαβε την συμπεριφορά αυτή.

 

όταν γίνεται κάτι τέτοιο αντι να λες εσύ τι επιτρέπεται μπορείς να κάνεις το εξής κόλπο -

θα ρωτάς το άτομο που είναι εκεί, "κυριε κυρια, η αντωνια θέλει να μπεί στο αποθηκάκι - επιτρέπεται να μπαίνουν εκεί παιδιά? " αααααα όχι δεν επιτρέπεται. "γιατί..??? " "γιατί έχει πράγματα μέσα που είναι επικίνδυνα και μπορεί να πονέσει είναι μόνο για μεγάλους "

ότι και ναπει ο κυριος κυρία,

θα είναι ένας εξωτερικός παράγοντας και δεν θα έχει λόγο να σου θυμώσει που δεν την αφήνεις

 

κάποιες στιγμές όταν τα παιδιά έχουν ένταση ακόμα και το πιο καλό σχόλιο πχ αν κάνεις ησυχία πολύ, (σσσσσ ) τότε θα προλάβουμε ΄μετά ίσως να πάμε στο χ μέρος για να παίξουμε .τι λές θέλεις? (βρίσκεις κάτι που να θέλει πρώτα και μετά συμφωνείς)

δεν πιάνει.

τότε λοιπόν ρωτάς κάποιον άλλο όπως πιο πάνω.

μπορείς και να τους κάνεις νόημα να είναι "αυστηροί" για να καταλάβουν την πρόθεσή σου -

 

απο τη στιγμή που δεν είσαι εσύ που κάνεις αυτούς τους κανόνες αλλά είναι κάποιου άλλου ο χώρος γιατί να επωμιστείς εσύ του θυμού -

ρωτάς, και ξεμπερδεύεις έτσι και το παιδί μαθαίνει ότι υπάρχουν κανόνες που τους βάζουν άλλοι σε άλλους χώρους εκτός αυτούς που βάζετε εσείς στο σπιτι.

 

(το προηγούμενο τραγικωμικό παράδειγμα ήταν πραγματικό ή κάπου το διάβασες Jean?...??!!?? φρίκη! )

[Renia]

Jean απιστευτο!!!

[Jean]

 

(το προηγούμενο τραγικωμικό παράδειγμα ήταν πραγματικό ή κάπου το διάβασες Jean?...??!!?? φρίκη! )[/quote

 

Μαρια μου υπηρξα αυτηκοος και αυτοπτης μαρτυρας του περιστατικού που αναφερω. Ειναι περα ως περα αληθινό. Μου εκανε τοση εντυπωση που αν και εχουν περασει τοσα χρονια το θυμαμαι σαν να ηταν χθες. Για να ειμαι ειλικρινης, προβληματιστηκα λίγο, γιατι μετα που το ποσταρα σκεφτηκα οτι περιεγραψα ενα περιστατικό που μόνο αστειο δεν ειναι κι αποτελει φυσικα ενα παραδειγμα της παθολογιας της ελληνικής οικογενειας καθως και των εικονων που πολλες φορες ανευθυνα και εγκληματικά εκθετουν καποιοι "γονεις" τα παιδια τους. Εν πασει περιπτωσει το προσεγγισα απλα απ' την πλευρα του"εξευτελισμου" γιατι μόλις διαβασα το ποστ της motherof2 ηταν τον πρωτο πραγμα που μου ηρθε στο μυαλο. Φυσικα δεν σημαινει οτι δεν αντιλαμβανομαι την φρικη που κρυβεται πισω απ' την αστεια πλευρα...

[dora]

Τι να πω βρε παιδια? Πραγματικα ελπιζω να μην βρεθω σε αυτη τη δυσκολη θεση.. Γιατι δεν ξερω κατα ποσο θα μπορεσω να το αντιμετωπισω ψυχραιμα και να μην βγω απο τα ρουχα μου..

Εμεις σαν παιδακια (εγω και η αδελφη μου) ειμασταν γενικα "κυριες" οταν βγαιναμε εξω αλλα η μαμα μου αναφερει ενα περιστατικο, γυρω στα 4 εγω (μροστα στην αδελφη μου) όπου εγω επαθα μια κριση στο σουπερ μαρκετ και ηθελα να μου αγορασει κατι το οποιο ηταν εκτος προυπολογισμου (ηταν και δυσκολα τοτε τα χρονια οικονομικα). Αρχισα να χτυπιεμαι λεει μεσα στο σουπερ και να τσιριζω και να κλαιω, με πηρε φυγαμε, και πιαστηκα απο μια κολωνα εξω απ΄το μαγαζι και συνεχισα να χτυπιεμαι... Εφαγα λοιπον μια αναποδη (σφαλιαρα απο την αναποδη πλευρα του χεριου για οποιον δεν εχει φαει και δεν ξερει) και ηρθα στα ισια μου.. Απο τοτε ουτε εγω ουτε η αδελφη μου ξανακαναμε ποτε τετοια σκηνικα..

[Polina]

Δεν μπορώ να πώ ότι έχω αντιμετωπίσει τέτοια κατάσταση σε αυτή τη μορφή...περισσότερο light καταστάσεις ναί, αλλά τις ξεπερνάμε.

Αυτό το περιστατικό με την τράπεζα, εγώ το ήξερα για ανέκδοτο! Κοίτα να δείς που είναι πραγματικότητα.

 

Μαρία μιας που πιάσαμε το θέμα της ανυπακοής, επειδή ο Ιωακείμ τελευταία έχει μια τάση ότι λεω εγώ να κάνει το αντίθετο ή να λέει το αντίθετο, παρόλο που του εξηγώ με ήρεμο τρόπο γιατί πχ δεν πρέπει να ανακατέψει τα μακαρόνια ενώ βράζουν, εκείνος το κάνει.

αλλο παράδειγμα, μου λέει να πάμε να αγοράσουμε αυτοκινητάκι. Του λέω επειδή είναι μεσημέρι τα καταστήματα είναι κλειστά, θα πάμε όταν ανοίξουν. Εκείνος απαντά όχι δεν είναι μεσημέρι, είναι ανοικτά, να πάμε τώρα.

Τις περισσότερες φορές με αποσυντονισμό αποτρέπω τα δυσάρεστα, όμως κάποιες φορές όταν νευριάσει με αυτό που θα του πώ, έρχεται και με χτυπά. Δεν αντιδρώ, του εξηγώ ότι πόνεσα ή κάνω ότι πονάω και το αφήνω να περάσει.

[motherof2]

Τώρα που διάβασα ότι έγραψε η dora μου ήρθε "φλασιά".......

Πριν 8 χρόνια περίπου -πρόσφατα δηλαδή - είχαμε πάει με την αδερφή μου σε ένα μαγαζί μαζί με τα παιδιά της και τον άντρα της. Η μικρή ανηψιά μου θα ήταν 2-3 χρονών όπου ήθελε κάτι από το μαγαζί και στην κυριολεξία Πλάνταξε στο κλάμα (μιλάμε ότι ειλικρινά ΔΕΝ ΕΧΩ ΔΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΑΛΛΟ ΠΑΙΔΙ ΝΑ ΚΛΑΙΕΙ ΜΕ ΤΕΤΟΙΟ ΤΡΟΠΟ )

Στο τέλος την πήραν σηκωτή από το μαγαζί και την έβγαλαν έξω ....φοβερή κατάσταση....και μεγάλο ρεζίλι (εν τω μεταξύ μου κάνει μεγάλη εντύπωση το γεγονός ότι πλέον η ανηψιά μου είναι το πλέον υπάκουο παιδί... Δεν ζητάει ποτέ τίποτα υπερβολικό και να φανταστείτε ότι επειδή την έχω βαφτίσει κιόλας με το ζόρι μου λέει κάθε φορά τί δώρο θέλει για Χριστούγεννα ή Πάσχα γιατί μόνιμα μου απαντάει "δεν θέλω τίποτα νονά"!! τελείως κουλό

Τέλος για αυτό που είπε η Μαρία -και την ευχαριστώ θερμά για την απάντηση

- ότι δηλαδή να πω σε κάποια υπάλληλο αν επιτρέπεται να μπει στην αποθήκη κλπ. , το έκανα αλλά δυστυχώς η μικρή δεν καταλάβαινε, τη συγκεκριμένη στιγμή τουλάχιστον, από απαγορεύσεις

Εν τω μεταξύ κάτι άλλο -και συγνώμη που είναι ψιλοάσχετο με το θέμα- που μου κάνει η μικρή και με βγάζει από τα ρούχα μου είναι ότι για να διεκδικήσει κάτι πλανταζει στο κλάμα και χτυπιέται κάτω (και προσοχή μόνο στο σπίτι όχι στο σχολείο )

Εχω δοκιμάσει να την αγνοήσω, να το συζητήσω με ήρεμη φωνή και να της αποσπάσω την προσοχή με κάτι άλλο, αλλά μέχρι να σταματήσει το κλάμα περνάει πολύ ώρα Μέχρι τώρα τουλάχιστον δεν ξέρω ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπίσω μια τέτοια συμπεριφορά

[angela]

Και εγώ το ίδιο πρόβλημα έχω και αργεί ακόμη το ραντεβού μας με τον παιδοψυχίατρο!!!

Οταν ήμαστε έξω σε κάποιο μαγαζι και σώνει και καλά θέλει κάτι και δεν του το παίρνουμε και του λέμε οχι τότε.... κλαιει, τσιρίζει και κωλοχτυπιέται στα πατώματα!!! Τον τράβάμε σέρνοντας έξω από το μαγαζί και κάνω μήνες να ξαναπατήσω εκεί γιατί ντρέπομαι!!!

ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ;;;

[motherof2]

Και εγώ το ίδιο πρόβλημα έχω και αργεί ακόμη το ραντεβού μας με τον παιδοψυχίατρο!!!

Οταν ήμαστε έξω σε κάποιο μαγαζι και σώνει και καλά θέλει κάτι και δεν του το παίρνουμε και του λέμε οχι τότε.... κλαιει, τσιρίζει και κωλοχτυπιέται στα πατώματα!!! Τον τράβάμε σέρνοντας έξω από το μαγαζί και κάνω μήνες να ξαναπατήσω εκεί γιατί ντρέπομαι!!!

ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ;;;

 

 

[Marilena]

Μαδεροφ2 (τελειοε ?), να σου πω κι εγω που το ζω απο την αλλη πλευρα ... Κι εγω ειμαι χονδρη , αλλα κυριως το αντιμετωπιζω με τον συζυγο αυτο... λογω πολλων κιλων... συνηθως τα παιδακια που τον βλέπυνε τρελαίνονται... συνηθως επειδη τα παιδια δεν ξερουν και καλα τις λεξεις, δεν τον λενε χοντρο αλλα τεραστιο !!!

Μην ανησυχεις παντως γιατι οι νοημονες ανθρωποι καταλαβαινουν οτι το παιδι δεν μπορει να μην το πει !!! Και η Αγγελιαννα το λεει και μαλιστα εγω της φαινομαι αδυνατη !!!

 

Αλλά θελω να σου πω οτι δεν νομιζω κανεις να παρεξηγησει το παιδι... εδω εγω βλεπω και μας σχολιαζουν στον δρομο οι μεγαλοι... το παιδι θα παρεξηγησω ?

 

Μην τρελενεσαι !!!

[balabol]

Μαριλένα η περίπτωση του Γιάννη φαίνεται ότι είναι κάτι διαφορετικό, τουλάχιστον στους νοήμονες ανθρώπους. Αν είναι δυνατόν να τον βάλεις στην ίδια ζυγαριά με αυτούς που όλη μέρα δεν κάνουν άλλη δουλειά από το να μασουλάνε..........αυτοί είναι χοντροί (και σιγά που θεωρείς τον ευατό σου χοντρό μετά από 2 εγκυμοσύνες..... θα σε μπουφλίσω).

 

Και όσο για τα παιδάκια που σχολιάζουνε, αυτό δεν είναι για παρεξήγηση.

Εγώ πιο πολύ θα σχολίαζα τον γονιό που δεν εξηγεί στο παιδί του εκείνη την ώρα φωναχτά κάποια πράγματα.

Π.χ. όταν θα΄ρθει η ώρα μου και αρχίσει η δικιά μου να σχολιάζει δυνατά, θα της εξηγήσω δυνατά ότι αυτό που κάνει δεν είναι ευγενικό και σωστό και μετά ανάλογα την περίπτωση.

 

PS: Αν υποπέσει ξανά στην αντίληψή σου ότι σχολιάζουν τον Γιάννη και είμαι μπροστά, πες μου να πάω να δώσω μερικές απαντήσεις μούρλια που έχω υπόψη μου.

Να σου πω εγώ ποιός ξανασχολιάζει ποτέ κανείς............

[starlight]

Εγώ λέω να σταματήσουμε να ντρεπόμαστε όταν συμβαίνουν αυτά αφού διαβάσαμε τόσες πολλές περιπτώσεις!!! Προφανώς τα κάνουν πιο πολλά παιδιά απόσα φανταζόμαστε

[motherof2]

Μαριλένα η περίπτωση του Γιάννη φαίνεται ότι είναι κάτι διαφορετικό, τουλάχιστον στους νοήμονες ανθρώπους. Αν είναι δυνατόν να τον βάλεις στην ίδια ζυγαριά με αυτούς που όλη μέρα δεν κάνουν άλλη δουλειά από το να μασουλάνε..........αυτοί είναι χοντροί (και σιγά που θεωρείς τον ευατό σου χοντρό μετά από 2 εγκυμοσύνες..... θα σε μπουφλίσω).

 

Και όσο για τα παιδάκια που σχολιάζουνε, αυτό δεν είναι για παρεξήγηση.

Εγώ πιο πολύ θα σχολίαζα τον γονιό που δεν εξηγεί στο παιδί του εκείνη την ώρα φωναχτά κάποια πράγματα.

Π.χ. όταν θα΄ρθει η ώρα μου και αρχίσει η δικιά μου να σχολιάζει δυνατά, θα της εξηγήσω δυνατά ότι αυτό που κάνει δεν είναι ευγενικό και σωστό και μετά ανάλογα την περίπτωση.

 

PS: Αν υποπέσει ξανά στην αντίληψή σου ότι σχολιάζουν τον Γιάννη και είμαι μπροστά, πες μου να πάω να δώσω μερικές απαντήσεις μούρλια που έχω υπόψη μου.

Να σου πω εγώ ποιός ξανασχολιάζει ποτέ κανείς............

 

 

 

 

Συγγνώμη αλλά πιστεύεις ότι θα ήταν "ευγενικό"και "σωστό" από μέρους μου να αρχίσω να λέω δυνατά μέσα στο μαγαζί "ΡΑΝΙΑ ΓΙΑΤΙ ΕΙΠΕΣ ΤΗΝ ΚΟΠΕΛΑ ΧΟΝΤΡΗ? ΔΕΝ ΣΟΥ ΕΧΩ ΠΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΧΟΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ"

 

Εξάλλου στη συγκεκριμένη τουλάχιστον περίπτωση, Δεν ξέρω αν το άκουσε η κοπέλα

αλλά και να το άκουσε πιστεύεις ότι θα της άρεσε να ακούσει την ατάκα της μικρής και όλο το υπόλοιπο μαγαζί???

Ελπίζω να καταλαβαίνεις τί θέλω να πω έτσι

[ΣΟΦΙΑ]

Προσωπικά με τις μεγαλοφωνες παρατηρήσεις εχω ένα θέμα... ειμαι κατά για δύο λόγους:

 

1. είμαι κατα της προσβολής και του μαλώματος του παιδιου μπροστά σε τρίτους. Αν χρειαστεί να παρέμβω τον παιρνω στην άκρη και του μιλάω και του εξηγώ ότι δεν θελω να με φερει στο σημείο να τον προσβάλλω μπροστά σε αλλους (και ειλικρινα νομίζω οτι το καταλαβαινει)

 

2. νιώθω ότι αν το κάνω είναι σαν να θελω να πω εκείνη την ώρα κοιτα τη καλή μαμά είμαι εγώ μαλώνω ή κάνω παρατήρηση στο παιδί μου και αυτο δεν μ'ακούει...

[motherof2]

Προσωπικά με τις μεγαλοφωνες παρατηρήσεις εχω ένα θέμα... ειμαι κατά για δύο λόγους:

 

1. είμαι κατα της προσβολής και του μαλώματος του παιδιου μπροστά σε τρίτους. Αν χρειαστεί να παρέμβω τον παιρνω στην άκρη και του μιλάω και του εξηγώ ότι δεν θελω να με φερει στο σημείο να τον προσβάλλω μπροστά σε αλλους (και ειλικρινα νομίζω οτι το καταλαβαινει)

 

2. νιώθω ότι αν το κάνω είναι σαν να θελω να πω εκείνη την ώρα κοιτα τη καλή μαμά είμαι εγώ μαλώνω ή κάνω παρατήρηση στο παιδί μου και αυτο δεν μ'ακούει...

 

 

Συμφωνώ ΚΑΙ με αυτό

[balabol]

Όταν είπα φωναχτά δεν εννούσα να βγάλουμε ντουντούκα , ούτε να τα μαλώσουμε τα παιδιά ρε κορίτσια.

Καταλαβαίνω τι θέλετε να πείτε.

Αλλά αν την ώρα που σου λέει το παιδί σου κάτι "απρεπο" είμαι της γνώμης ότι πρέπει να του εξηγήσεις "φωναχτά" δηλαδή με τον ίδιο τόνο που μιλάς πάντα, γιατί αν αρχίσεις τα ψιθυρίσματα πιστεύω ότι δίνεις άσχημη εντύπωση στο παιδί. Δεν μιλάμε να κλαίει και να τσιρίζει το μικρό, μιλάω για τα απλά και "χαριτωμένα- άπρεπα" σχόλιά τους.

[angela]

Λύσεις για το πρόβλημα έχει κανείς να προτείνει ;;;

[balabol]

Λύσεις για το πρόβλημα έχει κανείς να προτείνει ;;;

 

Τα ηρεμιστικά που πήρα εχτές κάτι κάνουν

[angela]

Λύσεις για το πρόβλημα έχει κανείς να προτείνει ;;;

 

Τα ηρεμιστικά που πήρα εχτές κάτι κάνουν

 

[doudou]

Τι λυσεις να προτεινεις για παιδακια που η ηλικια τους δικαιολογει την συμπεριφορα τους. Ειμαστε τοσες πολλες που βιωσαμε παρομοια περιστατικα που προφαβως η εξαιρεση θα επιβεβαιωνε τον κανονα. Τα δικα μου οταν ηταν μικρα δεν ζητουσαν πραγματα γιατι τους εκανα κατηχηση πριν βγουμε, αλλα ειχαν αλλο "κουσουρι", ειδικα η κορη μου. δεν τολμουσα να πω κατι και με διορθωνε λεγοντας την αληθεια και εκθετοντας με πχ "δεν μαγειρεψα χθες το βραδυ γιατι δεν ημουν καλα", Απαντηση:"ε, πως δεν ησουν καλα ρε μαμα αφου επαιζες στον υπολογιστη" ρεζιλιιι! Η΄"δεν θα το παρουμε αυτο δεν μας αρεσε", "τι λες αφου ειπες οτι ειναι ακριβο". αυτα ειναι light παραδειγματα Αν καποιος πιανεται απο κουβεντες παιδιων και παρεξηγιεται ε τοτε δικο του προβλημα τι να πω!