μολις 11 ημερων

[small bart]

Πονος.Υπαρχει μετρο στον πονο?Ο πονος της μανας που δεν προλαβε να παρει αγκαλια το παιδι της και να του δειξει ποσο το αγαπαει.Ο πονος της μανας που μεγαλωνει ενα παιδι και μια μερα της λενε πως δεν υπαρχει πια.Ποιος ειναι ο μεγαλυτερος πονος?Σημερα πηγα στο αντρακι μου και ακουγα μεσα στο κοιμητηριο μια γιαγια να κλαιει για το παιδι της.Σπαραξε η ψυχη μου.Τι να πεις και σε αυτη τη μανα πως να ξεχασει τοσες στιγμες με το παιδι της?Ενα μονο νιωθω.Οτι η μεγαλυτερη απωλεια ειναι αυτη της μανας για το παιδι.

[small bart]

Σε κάποιες ανατολικές θρησκείες πιστεύεται, πως η ψυχή του παιδιού που κοιμάται, απλώς χάνει για λίγο το δρόμο του, και ξαναγυρίζει στη μανούλα του για να την κάνει και πάλι ευτυχισμένη.

Κουράγιο χαρά μου, θα προσεύχομαι για εσάς και το αγγελούδι σας.

Αυτο σκεφτομουν σημερα να ξαναγυρισει η ψυχουλα του σε μενα και ας μην το μαθω.

Σας ευχαριστω ολες κοριτσια.Να ειστε ολες καλα.

[tzoi]

Κουράγιο κοπέλα μου σε καταλαβαίνω απόλυτα. Εγώ έχασα το αγγελάκι μου στην 34 εβδομάδα γενήθηκε νεκρή δεν την είδα ποτέ μου δεν τη αγκάλιασα ποτέ μου.Μετά από 15 μέρες είμαι ακόμη χάλια με τρομερά γιατί με αναμονή των εξετάσεων και με ένα τεράστιο φόβο για το μέλον. Μου λείπει το αγγελούδι μου και όλοι μου λένε να το ξεχάσω και να πάω μπροστά αυτό είναι δύσκολο

Μόνο ο καιρός θα απαλύνει τον πόνο και σύντομα να έχουμε ένα γερό μωράκι και μόνο χάρα

[small bart]

Ειμαστε δυστηχως τοσες πολλες!Και ο καταλογος μεγαλωνει!Διαβασα για τα τεσσερα αγγελουδια που πεθαναν στο Αλεξανδρα.Γιατι?Γιατι ειναι τοσο αδικη η ζωη?Και γιατι να μην προσεχουν πιο πολυ οι εργαζομενοι στα νοσοκομεια?Διαβασα οτι το μικροβιο υπηρχε στη μοναδα απο τις 21 Σεπτεμβρη.Δεν μπορουσαν να κανουν κατι να σωθουν αυτες οι ψυχουλες?

 

Και σκεφτομουν αν ποτε ξαναμεινω εγκυος να γεννησω εκει.Πουθενα δεν θα μπορεσω να νιωσω ασφαλης για το μωρο!

[sisika]

Προτιμάτε τις ιδιωτικές κλινικές.Πληρώνεις κάτι αλλά πιστεύω αξίζει πιο πολύ.Εχω ζήσει από κοντά νοσοκομείο στη Θεσσαλονίκη κ είδα το χάλι και τη βρωμιά του.

Βεβαια,αν ειναι να γινει το κακο,γινεται παντου αλλα....

Κουραγιο κοριτσακια μου

[tzoi]

Ειμαστε δυστηχως τοσες πολλες!Και ο καταλογος μεγαλωνει!Διαβασα για τα τεσσερα αγγελουδια που πεθαναν στο Αλεξανδρα.Γιατι?Γιατι ειναι τοσο αδικη η ζωη?Και γιατι να μην προσεχουν πιο πολυ οι εργαζομενοι στα νοσοκομεια?Διαβασα οτι το μικροβιο υπηρχε στη μοναδα απο τις 21 Σεπτεμβρη.Δεν μπορουσαν να κανουν κατι να σωθουν αυτες οι ψυχουλες?

 

Και σκεφτομουν αν ποτε ξαναμεινω εγκυος να γεννησω εκει.Πουθενα δεν θα μπορεσω να νιωσω ασφαλης για το μωρο!

 

 

Μην το βλέπεις αρνητικά και μενα όλα μου φαίνονται δραματικά αυτή τη στιγμή. Αυτό που έχει σημασία είναι να βρεις κάποιον γιατρό που εμπειστεύεσαι και εκεί που θα είναι θα πας. Πρέπει να βρεις κουράγιο και να ηρεμήσεις. Εγώ σε δημόσιο πήγα και εκεί θα ξαναπάω γιατί εμπειστεύομαι τον γιατρό μου και ας εγινε ότι έγινε.

[small bart]

Προτιμάτε τις ιδιωτικές κλινικές.Πληρώνεις κάτι αλλά πιστεύω αξίζει πιο πολύ.Εχω ζήσει από κοντά νοσοκομείο στη Θεσσαλονίκη κ είδα το χάλι και τη βρωμιά του.

Βεβαια,αν ειναι να γινει το κακο,γινεται παντου αλλα....

Κουραγιο κοριτσακια μου

Ετσι πιστευα και εγω και πηγα στο ιδιωτικο και το παιδι μου τωρα δεν ζει απο τα λαθη τους!!!

Ουτε μπορω να επιλεξω με βαση το γιατρο μονο,γιατι λογω του προωρου τοκετου αν ξανασυμβει θα πρεπει το μωρο μου να νοσηλευτει σε μια μοναδα που να μπορουν να το προσεξουν.

[small bart]

Μου λειπεις καρδουλα μου.Καθομαι στο δωματιο σου και κοιταζω τη φωτογραφια σου,τα αυτοκολητα στους τοιχους...Ηταν ολα ετοιμα και εσυ δεν ηρθες ποτε!

[sternchen]

Kουράγιο κάρδια μου , δεν σε γνωρίζω , μα σε σκέφτομαι κάθε μέρα από τότε που έμαθα τι σου συνέβη . θα περάσει πολύ καιρός μέχρι να επουλωθεί η ψυχή σου , πάρε το χρόνο σου και θρήνησε και να μην νιώθεις ότι πειράζει να θρηνείς . Εύχομαι το αγγελουδάκι σου να σε προσέχει από εκεί ψηλά .

[Γατουλα]

Ολα τα δικια δικα σου.......

[small bart]

[small bart]

:(

[Haris1]

Μου λειπεις καρδουλα μου.Καθομαι στο δωματιο σου και κοιταζω τη φωτογραφια σου,τα αυτοκολητα στους τοιχους...Ηταν ολα ετοιμα και εσυ δεν ηρθες ποτε!

 

Κουκλιτσα μου γλυκεια, κανε υπομονη!!!

Ετσι ακριβως αισθανομαι κι εγω!!Μπαινω στο δωματιο και το αδειο κρεβατακι νομιζω πως με τρελαινει!!! Δε θελω, ομως, να το βγαλω. Θελω το δωματιο να ειναι ετοιμο να υποδεχτει το επομενο γερο παιδακι!!

Πρεπει να ειμαστε αισιοδοξες!!!

Να ξερεις πως σε εχω στο νου μου και τακτικα επισκεπτομαι το φορουμ για να μαθω τα νεα σου...και τα νεα των αλλων κοριτσιων, που βιωνουν παρομοια κατασταση.

Ονειρευομαι τη στιγμη που θα μια μια θα ανακοινωνουμε την επομενη εγκυμοσυνη!!!

Που θα παει, θα περασουν οι ασχημες ημερες...

[ΤΙΓΡΑΚΙ]

κοριτσια καντε κουραγιο,ο Θεουλης μας δεν αφησει αδεια την αγκαλια σας.θα ερθουν στιγμες υπεροχες με νεα bebe και που ξερεται μπορει και δυδυμα.ευχομαι η μερα που θα φερει νεα ευχαριστα στη ζωη σας να ερθει συντομα.η προσευχη μου αποψε θα ειναι δικια σας.

[loukomamy]

Ξέρεις, κάποια πράγματα στη ζωή τα θεωρούμε δεδομένα: Μια καλή εγκυμοσύνη, ένα υγειές μωρό, ένα όμορφο παιδικό δωμάτιο, η χαρά του μαιευτηρίου, η επιστροφή στο σπίτι... και εδω που τα λέμε έτσι πρέπει κιολας... δε μπορούμε πάντα στη ζωή μας να σκεφτόμαστε το χειρότερο. Απο την άλλη μεριά όμως, αν κάνεις μια "βολτα" στο forum που είναι μια μικρή κοινωνία, βλέπεις καθαρά οτι το ίδιο νόμισμα έχει δυο όψεις...

 

Το έχω γράψει ξανά : έχω συγκλονιστεί με τον αριθμό των ζευγαριών που βιώνουν ή έχουν βιώσει αυτό το μαρτύριο! Το να τελειώσει άδοξα μια εγκυμοσύνη όταν αυτή είναι στην αρχή της είναι ένα πολύ άσχημο συναίσθημα.... το να χάσεις όμως την ψυχή του παιδιού σου μεσα απο τα χέρια σου.... αυτό δεν ξέρω τί είναι ... προσωπικά πάντως δε μπορώ να το εκφράσω με λέξεις όσο και άν προσπαθώ..

 

Αν κάτι θέλω να σας πω σαν γονιός προς γονιό, είναι να δώσετε την ευκαιρία σε ένα άλλο παιδάκι να μεγαλώσει με όλη αυτή την αγάπη που έχετε να προσφέρετε! Και εγω θα προσεύχομαι για όλους σας να γεμίσετε σύντομα τις αγκαλιές σας!

[thessalonikia]

μπορω να σε καταλαβω γιατι περασα απο το σταδιο αυτο της εντατικης μα πανω απο ολα γιατι ειμαι μανα οπως ολες οι μανουλες εδω μεσα σε καταλαβαινουν και πιστεψε με πονανε μαζι σου

 

ειναι απο τα δυσκολοτερα πραγματα που μπορει να περασει καποιος

 

η σκεψη μου ειναι μαζι σου

[eleni_k]

Ξέρεις, κάποια πράγματα στη ζωή τα θεωρούμε δεδομένα: Μια καλή εγκυμοσύνη, ένα υγειές μωρό, ένα όμορφο παιδικό δωμάτιο, η χαρά του μαιευτηρίου, η επιστροφή στο σπίτι... και εδω που τα λέμε έτσι πρέπει κιολας... δε μπορούμε πάντα στη ζωή μας να σκεφτόμαστε το χειρότερο. Απο την άλλη μεριά όμως, αν κάνεις μια "βολτα" στο forum που είναι μια μικρή κοινωνία, βλέπεις καθαρά οτι το ίδιο νόμισμα έχει δυο όψεις...

 

Το έχω γράψει ξανά : έχω συγκλονιστεί με τον αριθμό των ζευγαριών που βιώνουν ή έχουν βιώσει αυτό το μαρτύριο! Το να τελειώσει άδοξα μια εγκυμοσύνη όταν αυτή είναι στην αρχή της είναι ένα πολύ άσχημο συναίσθημα.... το να χάσεις όμως την ψυχή του παιδιού σου μεσα απο τα χέρια σου.... αυτό δεν ξέρω τί είναι ... προσωπικά πάντως δε μπορώ να το εκφράσω με λέξεις όσο και άν προσπαθώ..

 

Αν κάτι θέλω να σας πω σαν γονιός προς γονιό, είναι να δώσετε την ευκαιρία σε ένα άλλο παιδάκι να μεγαλώσει με όλη αυτή την αγάπη που έχετε να προσφέρετε! Και εγω θα προσεύχομαι για όλους σας να γεμίσετε σύντομα τις αγκαλιές σας!

 

Έτσι ακριβώς! Στον φιλικό και οικογενειακό κύκλο μας δεν έχουμε άσχημα περιστατικά και έτσι κακώς βέβαια έπαιρνα πολλά πράγματα σαν δεδομένα! Έχω κλάψει πολλές φορές διαβάζοντας στο forum συγκλονιστικές ιστορίες, νιώθω απίστευτη πίκρα και στεναχώρια για όλες τις μανούλες που έχουν πονέσει για τα παιδάκια τους, θα ήθελα να μην υπάρχουν παιδάκια που ταλαιπωρούνται....

Μακάρι ο Θεός να μας λυπηθεί όλους μας και να μην ζήσουμε άσχημες καταστάσεις με τα παιδάκια μας... Να είναι όλα πάντα γερά!

[small bart]

Κουκλιτσα μου γλυκεια, κανε υπομονη!!!

Ετσι ακριβως αισθανομαι κι εγω!!Μπαινω στο δωματιο και το αδειο κρεβατακι νομιζω πως με τρελαινει!!! Δε θελω, ομως, να το βγαλω. Θελω το δωματιο να ειναι ετοιμο να υποδεχτει το επομενο γερο παιδακι!!

Πρεπει να ειμαστε αισιοδοξες!!!

Να ξερεις πως σε εχω στο νου μου και τακτικα επισκεπτομαι το φορουμ για να μαθω τα νεα σου...και τα νεα των αλλων κοριτσιων, που βιωνουν παρομοια κατασταση.

Ονειρευομαι τη στιγμη που θα μια μια θα ανακοινωνουμε την επομενη εγκυμοσυνη!!!

Που θα παει, θα περασουν οι ασχημες ημερες...

Και εγω δεν το πειραξα το δωματιο του.Θελω να το βλεπω.Με ποναει ομως δεν θελω να το πειραξω.Ακομη και αν δεν κανω αλλο παιδακι το δωματιο θα μεινει ετσι γιατι θελω να θυμαμαι.

[small bart]

:(

[vasdeli]

Small bart πες μου που είσαι να έρθω....να σ'αγκαλιάσω, να κλάψουμε μαζί.

[small bart]

Λυπαμαι πολυ για το μωρακι σου.Εχω διαβασει την ιστορια σου.Εχεις ομως δυο ζουζουνια ετσι δεν ειναι?Και ευχομαι να ξαναερθει ενα ακομη μωρακι στην παρεα.Φιλια.Σε ευχαριστω πολυ.

Οπου γης πατρις που κατοικοεδρευεις τωρα?

[irenese]

Δεν υπαρχουν λογια να παρηγορησουν μια μανα που χανει το μωρο της.....που ο γενναει νεκρο, που το χανει στην εντατικη, σε ατυχημα, ή ξαφνικα.............

Ευχομαι η Παναγια να σας δινει δυναμη στις δυσκολες ωρες σας και να σας χαρισει γερα και τυχερα μωρακια!!!!

[small bart]

3 ΜΗΝΕΣ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΣΕ ΕΧΑΣΑ ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΕΙ ΜΕΡΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΛΑΨΩ, ΜΕΡΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΕ ΣΚΕΦΤΩ ΚΑΙ ΝΑ ΠΟΝΕΣΩ.ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ, ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ Μ΄ΑΚΟΥΣ?ΚΑΙ ΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΔΙΝΑ ΝΑ ΣΕ ΞΑΝΑΔΩ.ΝΑ ΣΕ ΚΡΑΤΗΣΩ ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΑΣ ΠΕΘΑΝΩ ΜΕΤΑ.

[Dimitra83]

αυτη τη στιγμη κλαιω κ γω μαζι σου,,,κ σιγουρα κλαψαμε οι περισσοτερες που διαβασαμε αυτο που σου συνεβει...το γιατι κανεις δε μπορει να το εξηγησει αγαπη μου...το πως μαλλον μπορουν καποιοι γιατροι...πρεπει να πληρωσουν αν φταινε.δεν υπαρχουν λογια παρηγοριας να ακεφτω για να σου γραψω...απλα συνεχισε...κ μην απελπιζεσαι λεγοντας πως δεν αντεχεις να κανεις αλλο μωρο..ακουσε με.να ξερεις πως στο δεφτερο μωρακι θα υπαρχει ενα μερος της ζωης του πρωτου αφου θα ειναι το ιδιο αιμα...συνεχισε γλυκια μου....

[vasdeli]

3 ΜΗΝΕΣ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΣΕ ΕΧΑΣΑ ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΕΙ ΜΕΡΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΛΑΨΩ, ΜΕΡΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΕ ΣΚΕΦΤΩ ΚΑΙ ΝΑ ΠΟΝΕΣΩ.ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ, ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ Μ΄ΑΚΟΥΣ?ΚΑΙ ΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΔΙΝΑ ΝΑ ΣΕ ΞΑΝΑΔΩ.ΝΑ ΣΕ ΚΡΑΤΗΣΩ ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΑΣ ΠΕΘΑΝΩ ΜΕΤΑ.

 

Γλυκιά μου....στενοχωριέμαι τόσο να σε 'ακούω' έτσι....Σφίξε τα δόντια κοπέλα μου, ο αγγελουδίνος σου σε βλέπει από εκεί πάνω....και ξέρεις τι βλέπει; Βλέπει την μαμά του κομμάτια, θλιμμένη, χαμένη....και θλίβεται και στενοχωριέται κι εκείνο....και η ψυχούλα του δεν αναπαύεται....

Σου στέλνω μια ζεστή αγκαλιά...