μολις 11 ημερων

[baila]

Κοριτσια σας καταλαβαινω απολυτα. Γεννησα την κορη μου 28 εβδομαδων 900 γρ και αυτυχως ολα πηγαν καλα

για 3-4 μερες μεσα στο νοσοκομειο δεν ειχα παει καν να τη δω, φοβομουνα τι θα αντικρυσω, πηγαινε ο αντρας μου και μου εφερνε νεα.

εμεινε μεσα στη θερμοκοιτιδα σχεδον 2 μηνες

τις μερες που δε μπορουσε να παω (λογω διαμονης σε αλλη πολη) επαιρνα τηλεφωνο τρεμοντας πως θα ακουσω το δυσαρεστο.

βλεποντας στη δουλεια μου (ειδικη παιδαγωγος) γονεις προορων παιδιων που επεζησαν με προβληματα δεν ξερω ποιο ειναι το καλυτερο

να ζησει ενα μωρο με οποιοδηποτε κοστος?

εγω απλα ημουν τυχερη και προσπαθω να θυμαμαι να ευχαριστω τη τυχη και το θεο που μου χαρισε την κορη μου τελικα και ειναι υγιης

τι να πω, ειναι πολυ δυσκολο αλλα σας λεω σκεφτειτε και την αλλη εκδοχη που ισως ειναι χειροτερη

[small bart]

Δήμητρά μου...

 

Εζησες τον μεγαλύτερο πόνο που μπορεί να ζήσει άνθρωπος...

 

Δε θα ξεχάσεις ποτέ το αντράκι σου... Δε χρειάζεται να τον ξεχάσεις...

 

Εκτός όμως απο πόνο, η ψυχή σου έχει και ατέλειωτη αγαπη να δώσει.

 

Κράτα αυτό και προχώρα τη ζωή σου.

 

Για όλα τα μωράκια που βρίσκονται μακριά μας... και για όλους τους γονείς που έζησαν αυτόν τον πόνο... κουράγιο...

 

Σε ευχαριστω Στεφανια μου.

baila το εχω σκεφτει πολλες φορες οτι αν ζουσε μια ολοκληρη ζωη με προβλημα υγειας καλυτερα να εφευγε.Ομως ειδα το παιδι μου οταν γεννηθηκε.Και ειδα και τα αλλα παιδακια.Αναρωτιομουν γιατι ηταν εκει μεσα.Δεν ειχε καμια σχεση με τα αλλα μωρακια.Ηταν τοσο μεγαλος,φαινοταν τοσο υγιης....

Δυστηχως δεν μπορω να το σκεφτω ετσι.Θεωρω οτι υπο "αλλες συνθηκες" το παιδακι μου θα ζουσε τωρα.Και το χειροτερο απο ολα ειναι οτι δεν μπορω να κανω τιποτα για αυτο.Και καθε φορα που πηγαινω στο μνημα του το μονο που του λεω ειναι συγνωμη.Ξερω πως δεν ειναι αρκετη.Ελπιζω ομως να με εχει συγχωρησει που και αυτη την υποσχεση δεν την κρατησα.

[loukomamy]

Θεωρω οτι υπο "αλλες συνθηκες" το παιδακι μου θα ζουσε τωρα.Και το χειροτερο απο ολα ειναι οτι δεν μπορω να κανω τιποτα για αυτο.Και καθε φορα που πηγαινω στο μνημα του το μονο που του λεω ειναι συγνωμη.Ξερω πως δεν ειναι αρκετη.Ελπιζω ομως να με εχει συγχωρησει που και αυτη την υποσχεση δεν την κρατησα.

 

Γιατί βασανίζεις τον εαυτό σου...?

 

Γιατί το κάνεις αυτό...?

[small bart]

Υπάρχουν μέρες που είμαι καλά,υπάρχουν μέρες που είμαι χάλια και δεν μπορώ να τον βγάλω απο το μυαλό μου,υπάρχουν βράδια που δεν μπορώ να κοιμηθώ απο τα κλάμματα(προσπαθώντας να μην με καταλάβει ο άντρας μου).Προσπαθώ να είμαι καλά αλλά δεν τα καταφέρνω πάντα.Και όταν με πέρνει απο κάτω με πνίγουν οι τύψεις,ο πόνος,οι ενοχές.

[vasdeli]

Σε ευχαριστω Στεφανια μου.

baila το εχω σκεφτει πολλες φορες οτι αν ζουσε μια ολοκληρη ζωη με προβλημα υγειας καλυτερα να εφευγε.Ομως ειδα το παιδι μου οταν γεννηθηκε.Και ειδα και τα αλλα παιδακια.Αναρωτιομουν γιατι ηταν εκει μεσα.Δεν ειχε καμια σχεση με τα αλλα μωρακια.Ηταν τοσο μεγαλος,φαινοταν τοσο υγιης....

Δυστηχως δεν μπορω να το σκεφτω ετσι.Θεωρω οτι υπο "αλλες συνθηκες" το παιδακι μου θα ζουσε τωρα.Και το χειροτερο απο ολα ειναι οτι δεν μπορω να κανω τιποτα για αυτο.Και καθε φορα που πηγαινω στο μνημα του το μονο που του λεω ειναι συγνωμη.Ξερω πως δεν ειναι αρκετη.Ελπιζω ομως να με εχει συγχωρησει που και αυτη την υποσχεση δεν την κρατησα.

 

Εσύ να ζητάς συγνώμη; Γιατί, Δήμητρα;

[vasdeli]

Υπάρχουν μέρες που είμαι καλά,υπάρχουν μέρες που είμαι χάλια και δεν μπορώ να τον βγάλω απο το μυαλό μου,υπάρχουν βράδια που δεν μπορώ να κοιμηθώ απο τα κλάμματα(προσπαθώντας να μην με καταλάβει ο άντρας μου).Προσπαθώ να είμαι καλά αλλά δεν τα καταφέρνω πάντα.Και όταν με πέρνει απο κάτω με πνίγουν οι τύψεις,ο πόνος,οι ενοχές.

 

Έχεις προσευχηθεί ποτέ για την ανάπαυση της ψυχούλας του;

Αυτό, τουλάχιστον εμένα με έχει βοηθήσει πάρα πολύ...

[Swifty]

" Όλοι αξίζουν την συγχώρεση καλή μου"

αυτό μου είπαν την Παρασκευή...

ότι πρέπει να φέρω κοντά την λογική και το συναίσθημα...

 

Θα κατηγορούσες κάποια άλλη μανούλα που θα ήταν στη θέση σου?

Τι κερδίζεις κατηγορώντας εσένα?

 

Υπάρχουν χίλια δυο κατηγορώ τα οποία δεν ευσταθούν...τα χρειαζόμαστε ως αντιστάθμισμα στην τραγωδία.

 

"Οι υπόλοιποι με σκοτώνουν χαλαρά" έιπα

"Μήπως πρώτη εσύ σκοτώνεις τον εαυτό σου? με ρώτησαν

 

Το να κάνεις λάθος είναι ανθρώπινο, το να συγχωρείς είναι Θεικό.

(γράφει η Βίκυ)

 

Συγχώρεσε τον εαυτό σου

(εφόσον πιστεύεις ότι έχεις μερίδιο ευθύνης)

 

Εκδήλωσε τον θυμό σου

 

Αγάπησε την Δήμητρα

(Όλοι θέλουν μια χαρούμενη μαμά, θα σου πω εγώ!)

 

Δύναμή μου το παρελθόν μου, αυτό το λέει η Ηλιάδη!!

 

Σε φιλώ!!!

[small bart]

Nα εισαι καλα κοριτσακι μου,να ειστε καλα ολες.Μου κανετε πολυ καλο πιστεψτε με.

[vasdeli]

Πένθος

 

H διαδικασία του πένθους:

Το πένθος είναι επίπονο και ο πόνος που προκαλεί είναι πολλές φορές αφόρητος. Αυτό συμβαίνει γιατί κατά τη διάρκεια του πένθους ανάμικτα συναισθήματα έρχονται και φεύγουν προκαλώντας συναισθηματική σύγχυση.

 

Το πόσο διαρκεί και το μέγεθος της δυσκολίας του εξαρτάται από διάφορους παράγοντες: από τη σχέση του επιζήσαντα με αυτόν που έχασε, από τις συνθήκες του θανάτου, αλλά και την γενικότερη κατάσταση αυτών που…έμειναν πίσω. Το πένθος μπορεί να κρατήσει εβδομάδες, μήνες, ακόμα και χρόνια. Το μόνο που είναι σίγουρο είναι ότι δεν ακολουθεί κάποιο συγκεκριμένο …πρόγραμμα, ωστόσο πάντα ο πόνος απαλύνει με την πάροδο του χρόνου.

Ακριβώς επειδή το πένθος είναι κάτι τόσο επίπονο, πολλοί άνθρωποι προσπαθούν να το «ξεπεράσουν» με το να αρνούνται τον πόνο. Όμως οι έρευνες υποστηρίζουν πως όταν δεν δουλεύουμε τα συναισθήματά μας τότε ο πόνος δεν εξαφανίζεται ως διά μαγείας. Απλά παραμένει και μπορεί να έρχεται στην επιφάνεια με άλλους τρόπους, με άλλα συναισθήματα και συμπτώματα.

Τα συναισθήματα του πένθους

Σύμφωνα με την Elisabeth Kübler-Ross που πρώτη αναφέρθηκε επιστημονικά στην εμπειρία του πένθους και της τραγωδίας, υπάρχουν 5 στάδια που περνά κανείς κατά τη διάρκεια του πένθους:

- Άρνηση (Αποκλείεται, δεν μπορεί να έχασα τον αγαπημένο μου!),

- Θυμός (Είναι άδικο, γιατί σε εμένα; Δεν πρόλαβα να ζήσω με τον άνθρωπό μου αυτά που ήθελα!),

- Διαπραγμάτευση (Τουλάχιστον ας μην μου συμβεί κάτι άλλο κακό, δεν θα το αντέξω),

- Κατάθλιψη (Δεν έχω ελπίδες, απλώς θα περιμένω να πεθάνω για να πάω να βρω τον άνθρωπό μου),

- Αποδοχή (Εντάξει, ο χρόνος θα μου δείξει πως όλα θα πάνε καλά!).

 

Οι έρευνες μαρτυρούν πως οι περισσότεροι άνθρωποι περνούν από τα παραπάνω στάδια με αυτήν ακριβώς τη σειρά. Ωστόσο η εμπειρία στην ψυχοθεραπεία μιλά για μεγάλη απόκλιση αναλόγως τον κάθε άνθρωπο και την προσωπικότητά του. Αρκετές φορές μάλιστα, όπως προείπαμε, αυτά τα συναισθήματα συνυπάρχουν, με αποτέλεσμα να οδηγούν τον άνθρωπο που πενθεί σε ψυχολογικό αδιέξοδο.

 

 

Τα συμπτώματα του πένθους

Είναι πολύ πιθανό κατά τη διάρκεια του πένθους να προκύψουν διάφορα ψυχοσωματικά συμπτώματα, ειδικά στην περίπτωση που αυτός που πενθεί βρίσκεται σε διαρκή άρνηση. Είναι τότε που αυξάνονται οι πιθανότητες να έρθουν την επιφάνεια συμπτώματα σωματικά που όμως υποδηλώνουν ψυχολογική κόπωση και κατάπτωση. Για παράδειγμα, εμφανίζονται πολλές φορές τα παρακάτω: διαταραχές της όρεξης, διαταραχές του ύπνου, έντονο στρες, έντονος θυμός που όμως έχει λάθος δέκτες (π.χ. θυμός προς τα παιδιά ενώ πέθανε η μητέρα τους). Επειδή αυτά τα συμπτώματα μπορεί να αποβούν εξαιρετικά επιβλαβή, προτείνονται τα παρακάτω:

 

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΞΕΠΕΡΑΣΩ;

Η εμπειρία

Οι άνθρωποι που βρίσκονται σε πένθος, έχουν δύο εναλλακτικές λύσεις: ή να αποφύγουν την όλη εμπειρία και να ελπίζουν σε …λήθη, ή να αναγνωρίσουν το ζόρι που βιώνουν και να κάνουν ό,τι μπορούν για να το ξεπεράσουν.

Νιώστε τον πόνο

Αφεθείτε στην εμπειρία του πόνου. Όσο άσχημη εμπειρία κι αν είναι, ζήστε την στο έπακρο. Αν το αφήσετε απλά θα επιβαρύνετε τον εαυτό σας. Να είστε έτοιμοι για μία περίοδο που θα είναι δύσκολη, αλλά θα περάσει σίγουρα.

Συγχωρήστε τον εαυτό σας

Είναι κάτι που οφείλετε να κάνετε. Συγχωρήστε τον εαυτό σας για όλα αυτά που νομίζετε πως μπορούσατε να έχετε κάνει ή πει πριν έρθει ο θάνατος. Επίσης συγχωρήστε τον εαυτό σας για όλα αυτά που είπατε, για το θυμό και τα έντονα συναισθήματα που βιώσατε και ακόμα βιώνετε κατά τη διάρκεια του πένθους.

Προσέχετε τον εαυτό σας

Tο πένθος είναι εξαντλητική διαδικασία. Για να αντέξετε και να διατηρήσετε την ενέργειά σας, οφείλετε να έχετε μία ισορροπημένη δίαιτα. Επιλέξτε τροφές που φτιάχνουν τη διάθεση , και συνδυάστε τις με κάποια ενασχόληση που προσφέρει άθληση και διασκέδαση ταυτόχρονα. Έτσι θα έχετε καθαρό σώμα και καθαρό μυαλό.

Αφεθείτε

Να κοιμάστε επαρκώς, να ακούτε την αγαπημένη σας μουσική, αλλάξτε χτένισμα, πηγαίνετε στο σινεμά, κάντε ένα χόμπι που σας ευχαριστεί.

Ζητήστε βοήθεια

Όπως είναι λογικό, κατά τη διάρκεια του πένθους τα συναισθήματα εναλλάσσονται ασταμάτητα. Ωστόσο, είναι πολλά αυτά που θα σας θυμίζουν την απώλειά σας και ακόμα περισσότερες οι στιγμές που θα αισθάνεστε μοναξιά. Μην φοβηθείτε και ζητήστε βοήθεια από ειδικό. Ακόμα καλύτερα αν βρείτε έναν ειδικό που προσφέρει group therapy έτσι ώστε να βρεθείτε σε ένα περιβάλλον με άτομα που μοιράζονται τα ίδια συναισθήματα με εσάς.

 

Το πένθος είναι επίπονο. Όμως δεν είναι μία κατάσταση που θα ζείτε διά βίου. Πάντα θα θυμάστε το άτομο που χάσατε, αλλά το να προχωρήσετε στη ζωή σας δεν θα είναι βλασφημία, αλλά κάτι που θα ήθελε και άνθρωπός σας για εσάς. Κάντε ό, τι μπορείτε για τον εαυτό σας, ζήστε την εμπειρία χωρίς να «κουκουλώνετε» τα συναισθήματά σας, και μη διστάσετε να ζητήσετε βοήθεια. Πάρτε το απόφαση, βάλτε στόχους, και με τη βοήθεια τόσο του εαυτού όσο και των δικών σας ανθρώπων, θα ζήσετε να τον θυμάστε.

__________________

[small bart]

Ενας χρονος!Ενας ολοκληρος χρονος περασε!Σαν σημερα τετοια μερα,τετοια ωρα!Και ομως δεν γιορτασαμε τα γενεθλια σου σημερα.Οχι με τον τροπο που επρεπε!Μου λειπεις τοσο πολυ καρδουλα μου.

[small bart]

[Γατουλα]

φιλιά ........

[lenaG]

αχ κοριτσι μου ποσο δυσκολες ειναι αυτες οι στιγμες!!!

θα θελα να ημουν εκει μονο για μια σιωπηλη αγκαλια.

για ενα μονο να εισαι σιγουρη αυτος ο άγγελος στον ουρανο ειναι περιφανος για τη μαμα που αφησε εδω στη γη.

μονο προσπαθησε να ζησεις οπως θα ηθελε κι εκεινο να ειναι η μαμα του ..ευτυχισμενη και να μην το ξεχναει

[meltemi 1961]

Σου στελνω μια μεγαλη αγκαλια και λιγα λογια του μεγαλου συγγραφεα Αντουαν Ντε Εξυπερυ.

 

Ο μικρος πριγκιπας

Θα ειναι σαν να γελουν ολα τα αστερια.

Αφου εγω θα ειμαι σ΄ενα απ΄αυτα,

κι αφου θα γελασω σ΄ενα απ΄αυτα,

τοτε για σενα θα ειναι σαν να γελουν ολα τ΄αστερια.

[Dimitra83]

γραφω και σβηνω και ξαναγραφω και ξανασβηνω μου φαινονται ολα τοσο ρηχα...οτι και να πω:(

[ayla]

Είναι απίστευτο το πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός....κ πως μερικά πράγματα παραμένουν ως είχαν....:(.

Οτι κ να σου πω είναι λίγο και θα ακουστεί φτωχό...

[vasdeli]

Ενας χρονος!Ενας ολοκληρος χρονος περασε!Σαν σημερα τετοια μερα,τετοια ωρα!Και ομως δεν γιορτασαμε τα γενεθλια σου σημερα.Οχι με τον τροπο που επρεπε!Μου λειπεις τοσο πολυ καρδουλα μου.

 

Αχ, βρε Δήμητρα....

Ο πριγκιπάκος σου....

 

Δυο λόγια μόνο θα σου πω, τα διάβασα κάπου και με σημάδεψαν:

 

Ο κοσμός είναι στρογγυλός και το μέρος που μπορεί να φαίνεται σαν τέλος του, μπορεί επίσης να είναι η αρχή του...

 

Σε φιλώ!

[sternchen]

Ενας χρονος!Ενας ολοκληρος χρονος περασε!Σαν σημερα τετοια μερα,τετοια ωρα!Και ομως δεν γιορτασαμε τα γενεθλια σου σημερα.Οχι με τον τροπο που επρεπε!Μου λειπεις τοσο πολυ καρδουλα μου.

 

Όποτε βλέπω να γράφεις με πιάνει ένας κόμπος στο λαιμό.

Κουράγιο..........

[mariazei]

Κομπος στο λαιμο κ δακρυα στα ματια...Το αγγελουδι σου ομως δεν θελει να σε βλεπει να κλαις.Κρατα γερα καλη μου.

[dwraki]

δεν ξερω τι να πω..............σε σκεφτομαι.....

[small bart]

Κοριτσια σας ευχαριστω ολες.Ελειπα και τωρα ειδα τα μυνηματα σας και εχω να σας πω οτι μαλλον οι ευχες που κανατε μερικες απο μενα επιασαν!!!!!

 

 

[

 

Ο κοσμός είναι στρογγυλός και το μέρος που μπορεί να φαίνεται σαν τέλος του, μπορεί επίσης να είναι η αρχή του...

/QUOTE]

Ακριβως ενα χρονο μετα,εκει που τελειωσε αρχιζει κατι νεο....

Ευχομαι το αγγελουδι μου να με βοηθησει απο εκει ψηλα να πανε ολα καλα.

[maeleni]

Πες μου ότι κατάλαβα καλά!!!!!

Ευχάριστα γεγονότα δηλ? Με όλη μου την ψυχή σου έυχομαι τα καλύτερα κοπέλα μου!!!!!

[ιανουαριος 2010]

σου ευχομαι τα καλυτερα! ολα να πανε απ το καλο στο καλυτερο.. μπραβο κοπελα μου δεν μπορεις να φανταστεις ποσο χαρηκα για σενα...αντε και στα δικα μας οι πονεμενες μανουλες.. το ευχομαι με ολη μου την καρδια ενα καταγερο μωρακι στην αγκαλιτσα σου!

[small bart]

Ναι καλα καταλαβες.Δεν το εχω πιστεψει ακομη.Ισως επειδη φοβαμαι.

Ευχαριστω!

[Dimitra83]

Κοριτσια σας ευχαριστω ολες.Ελειπα και τωρα ειδα τα μυνηματα σας και εχω να σας πω οτι μαλλον οι ευχες που κανατε μερικες απο μενα επιασαν!!!!!

 

 

[

 

Ο κοσμός είναι στρογγυλός και το μέρος που μπορεί να φαίνεται σαν τέλος του, μπορεί επίσης να είναι η αρχή του...

/QUOTE]

Ακριβως ενα χρονο μετα,εκει που τελειωσε αρχιζει κατι νεο....

Ευχομαι το αγγελουδι μου να με βοηθησει απο εκει ψηλα να πανε ολα καλα.

ευχομαι να σου πανε ολα καλα κουκλα μου το αξιζεις 1000 φορες!