εχμ...το yasemi κολλησε και θελει συμβουλη....

[matri]

ΚΟΡΙΤΣΙΑ δε σας εχω ξεχασει...πεφτει μελετη...περιμενω και μπαμπα να το συζητησουμε γιατι εχω φαει μεγαλο κολλημα τωρα....και εχω πελαγωσει...

 

yasemi άνοιξες ενα θεμα γιατι κατι σε προβληματιζει. ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ

 

σου προτεινουν κατι διαφορετικό από αυτό έκανες μεχρι τώρα και προβληματιζεσαι. ΑΞΙΖΕΙ να δοκιμασεις.

[matri]

''Οι γονεις που υιοθετουν την ιδεα οτι το παιδι των 2 χρ εχει αναγκη να κανει το δικο του,ενω το παιδι των τριων δεν την εχει πια,θα εχουν προβληματα,Απο τη στιγμη που δινεται στο παιδι η ευκαιρια να κανει το δικο του.θα συνεχισει να περιμενει την ιδια συμπεριφορα απο τους μεγαλους.Δεν ειναι υποχρεωτικο να συμφωνειτε με το παιδι σας.Αν εφαρμοζετε αυτα που λετε,το παιδι γρηγορα θα καταλαβει οτι η οικογενεια δεν ειναι διατεθειμενη να υποχωρει στις απαιτησεις του κι ετσι θα μαθει να συμπεριφερεται καλυτερα σε ολη την υπολοιπη ζωη του.Σε καμμια περιπτωση και σε καμμια ηλικια το παιδι δεν εχει αναγκη να κανει το δικο του.Πρεπει απο πολυ νωρις να μαθει οτι και οι γονεις εχουν δικαιωματα και οτι η αμοιβαια κατανοηση ειναι απαραιτητη για την αρμονικη οικογενειακη ζωη''Dr. Genevieve Painter απο το βιβλιο της "Πως να βοηθησετε το παιδι σας να αναπτυχθει απο νεογεννητο εως τριων ετων.

 

Συμφωνούμε απόλυτα σε αυτό. Χρειάζονται ΟΡΙΑ. Το θέμα είναι ο τροπος που τα βάζουμε

[matri]

Dora

 

εχω διαβασει κι άλλα κειμενα σου. Εχεις ταλεντο.

Δεν γραφεις κανενα βιβλιο "μεγαλώνοντας ενα 2χρονο??????".

 

και μια αγγελία εδω. Σιγουρα θα πουλησει φουλ.

[kiknaki]

κορίτσια καλησπέρα.Είμαι καινούρια στην παρέα σας.εμένα ο πρώτος μου γιος σε 2 μήνες κλείνει τα 4.όταν δε γίνεται το δικό του αρχίζει και βρίζει.Του ξέφυγε του παππού μαλ...και από τότε όταν θυμώνει το λέει συνέχεια.τι να κάνω?τον έχω βάλει κανα 2 φορές πιπέρι αλλά τίποτα.τα ίδια πάλι.

 

Μεταφορικά το εννοείς αυτό ε??

[yasemi]

ΚΟΡΙΤΣΙΑ δε σας εχω ξεχασει...πεφτει μελετη...περιμενω και μπαμπα να το συζητησουμε γιατι εχω φαει μεγαλο κολλημα τωρα....και εχω πελαγωσει...

 

yasemi άνοιξες ενα θεμα γιατι κατι σε προβληματιζει. ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ

 

σου προτεινουν κατι διαφορετικό από αυτό έκανες μεχρι τώρα και προβληματιζεσαι. ΑΞΙΖΕΙ να δοκιμασεις.

 

 

δεν προβληματιζομαι αν αυτα που μου λετε ειναι σωστα....προβληματιζομαι και αναλυω για να καταληξω τελικα οτι ωρες ωρες περναω καποια πραγματα στο ντουκου και δε ειμαι τελικα αυτο που νομιζω στο μυαλο μου....σιγουρα θα δοκιμασω απλα πρεπει να φτασω και σε μια συμφωνια και συζητηση με τον αντρα μου να δω και τι σκεφετε αυτος....με αφορμη καποια πραγματα που διαβασα εχω αρχισει ενδοσκοπηση....απιστευτο???για αυτο καθυστερω να απαντησω....παντως ηδη εχω αλαξει καποια σταση και βλεπω αποτελεσματα......

[fistikaki]

Τι εννοείς "του έχω βάλει κανα-δυο φορές πιπέρι;"

 

αμα δε πιασει αυτο, να δοκιμασει να του πλυνει τη γλωσσα με σαπουνι... αλλα αρκαδι ομως... υποαλλεργικο!!

[Μαρια Στυλιανακη]

χαίρομαι για αυτά τα νέα Yasemi!

 

gia thn Genevieve,

Σε καμμια περιπτωση και σε καμμια ηλικια το παιδι δεν εχει αναγκη να κανει το δικο του

 

ΑΑΑ Καλά..... !!!

να σας πω η μετάφραση το αποκλείω να γράφει κάτι τέτοιο... ή αυτός που μετέφραζε δεν επέλεξε τις σωστές λέξεις - που τη βρήκατε αυτή τη μετάφραση...? ...! ?

ζενια? βαλε αν μπορείς τη πηγή - οχι το ονομα του βιβλιου αλλα αν το βρήκες στο διαδικτυο. ή απλώς το κοπιαρες όπως το έβλεπες?

 

πως κατέληξες σε αυτο το βιβλίο, σου το σύστησε κάποιος?

 

 

Αλλά ναι, αναγκάστηκα να βάλω time out, αφού όμως είχα εξαντλήσει όλες τις μεθόδους που γράφει το άρθρο. Όχι για το σπασμένο βάζο. Ούτε για τις κάλτσες που αρνήθηκε να βάλει. Αλλά για τις πρίζες που επιμένει να βάζει τα χέρια (κι ας έχω προστατευτικό). Για το δάγκωμα (που ξεκίνησε για αστείο μεταξύ τους, αλλά με τον καιρό δυνάμωναν και δάγκωναν πιο δυνατά).

 

ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ οτι θα κάνεις αυτό το πράγμα .. δεν έλεγα για αυτές τις συμπεριφορές αλλά για λιγότερο δραματικές.

 

για το δωμάτιο, ισχύει αυτό ποτέ δεν βάζεις ένα παιδί σε τιμωρία σε σημείο που να μην το επιβλέπεις, (μόνο του στο δωμάτιο του) όταν είναι σε τόσο μικρή ηλικία.

γιατί κανείς δε μπορεί να διασφαλίσει ότι όντως θα κάτσει ήσυχο χωρίς να κάνει κάτι. δεν ξέρεις ποτέ τι μπορεί να σκεφτεί να κάνει ειδικά αν έχει θυμώσει.

(να μη μπουμε στη διαδικασία να ψάχνουμε στο γοογλη για να αποδείξουμε έτσι?)

 

στη πρώτη μου χρονιά στην Ελλάδα, μου χει τύχει να αφήσω για ένα λεπτό παιδί 6 ετών (με ύψος και βάρος μεγάλο) σε δωμάτιο για να μαζέψω κατι νερά,

- να ανέβει σε συρτάρι βιβλιοθήκης που είχε ανοίξει η οποια να ειναι βιδωμένη σε τοίχο, να κάνει μοχλό, και να πέσει η βιβλιοθήκη πάνω του και κατα τυχη ειχε ενα τραπεζακι το οποίο την κράτησε και το παιδί ηταν απο κάτω και δεν έπαθε τίποτα. !!!!!!!

 

δεν παίζουνε με αυτά τα πράγματα. παιδιά αυτης της ηλικίας δεν ξέρουν ούτε απο νομους βαρύτητας ούτε φυσικής ούτε τίποτε άλλο.

 

alcyon δεν μιλούσα σε σένα προσωπικά, περισσότερο γενικά τα γράφω σαν άποψή μου όχι οτι σου λέω τι να κάνεις διαφορετικά - εξάλλου απο όσα γράφεις, τα ίδια λέμε -

 

θέλω να προλάβω κάπως το να διαβάσουν οι γονείς και να θεωρήσουν οτι το timeout ειναι κατι που είναι το ίδιο σε μικρότερη ηλικία και σε μεγαλύτερη και για το ποιούς λόγους γίνεται

(γιατί νομίζω κάποιος το ρώτησε ότι γιατί είναι αλλιώς για παιδιά κάτω των 2 ετών)

και τέθηκε και το θέμα του επίτηδες, το οποίο παρεξηγείται πολύ εύκολα απο αναγνώστες και μπορεί να οδηγήσει σε λάθος συμπεράσματα.

 

εγώ προσωπικά για τις πρίζες αυτό που είδα να πετυχαίνει είναι να παίξω έναν ρόλο πολύ τρομαγμένο σοβαρό, και να πω ΠΟΤΕ! ΠΟΤΕ δεν πιάνουμε αυτό. είναι ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ επικίνδυνο. (τα παιδιά καταλαβαίνουν τα μεγέθη σε τέτοια ηλικία με την διαβάθμιση της λέξης - )

πιάνει μόνο εάν μπορείτε όντως να πάρετε αυτό το ρόλο ΣΟΒΑΡΑ.

(θα αισθανθούν το φόβο και θα πάρουν το μύνημα ότι αυτή η πράξη όντως δεν ειναι παιχνιδι)

φυσικά και εάν τίθεται ασφάλειας, είναι εντελώς διαφορετική η αντιμετώπιση που σαφώς θα έχει και πρέπει να έχει ο γονέας..

(όχι βέβαια να βαλει πιπέρι.. κατι μου βρωμάει)

 

- υπάρχουν κατι παιχνίδια στα οποία βάζεις ένα κορδόνι σε τρύπες. συνήθως στην ηλικία που προσπαθούν να κανουν κατι με τις πρίζες είναι που έχουν αυξημένες ανάγκες ενασχόλησης με παιχνίδια που έχουν θέματα λεπτής κινητικότητας - δηλ να βάλουν το κορδόνι μέσα σε τρύπες, (όπως ειναι όταν δενεις ενα παπούτσι - υπάρχουν έτοιμα τέτοια παιχνίδια)

ή άλλα παιχνίδια με μπαστουνάκια (ELC το παιχνίδι με τις μέλισσες)

 

κάποιες φορές τα παιδιά παίζουν ένα παιχνίδι δυνάμεων με τους γονείς.

μπορεί αυτό να εννοούσε μια φίλη μας, ότι το κάνει επιτηδες το παιδάκι της.

 

είναι λογικό να θυμώσει ο γονέας καθώς βλέπει ότι το παιδάκι αμφισβητεί με στόμφο και με όρεξη τις οδηγίες του.

Αλλά τότε ειναι που συνεχίζεται και τροφοδοτείται αυτό το power game.

ενώ εάν ο γονέας, καταλαβει εκείνη τη στιγμή ότι το παιδί του θέλει να του πάει κόντρα απλώς για να πάει κόντρα, και διαψεύσει αυτή την αναμονή του παιδιού για κοντράρισμα, με το να απαντήσει χαλαρά,

τότε είναι κιόλας που σταματάει τον φαύλο κύκλο και το παιδί μπορεί να χαλαρώσει και να αλλάξει πορεία σκέψης.

νομίζω έτσι το λένε στα Αγγλικά power game όταν αναφέρονται σε τέτοιες "κόντρες" που κάνουν πολύ συχνά τα παιδιά προσχολικής ηλικίας.

[alcyon]

Μαρία μου, δεν το πήρα προσωπικά το προηγούμενο μήνυμα. Απλά, όταν τίθεται συζήτηση για θέματα διαπαιδαγώγησης είμαι πάντα ανοιχτή στο να ακούσω νέες προσεγγίσεις. Για αυτό σε ρώτησα για συγκεκριμένο παράδειγμα, για να το φέρω λίγο στα μέτρα μου.

 

Για το time out στο δωμάτιο ... ναι δεν το σκέφτηκα το θέμα των ζημιών και ο λόγος είναι πως από μωρά είχαμε κάποια κάμερα μέσα στο δωμάτιο για να παρακολουθούμε το κρεβάτι. Μεγαλώνοντας την προσαρμόσαμε για να μπορούμε να παρακολουθούμε το δωμάτιο. Επίσης το δωμάτιό τους είναι ένας χώρος στον οποίο έχουμε ελαχιστοποιήσει τους κινδύνους. Τώρα πια δεν υπάρχει κάμερα, αλλά και τα time out έχουν σχεδόν εκμηδενιστεί.

 

Φυσικά και έχεις δίκιο στο θέμα επικινδυνότητας ως προς το να βρίσκεται ένα παιδί μόνο του στο δωμάτιο (π.χ. στη δική μου περίπτωση δε θα το έβαζα στο δωμάτιό μου... γιατί εκεί σίγουρα κάτι κακό θα γίνει....)

 

Μια ερωτησούλα ακόμα.... αναφέρθηκες σε κάποιο παιχνίδι με κορδόνια και τρύπες.. δεν έχει τύχει όμως να δω κάτι τέτοιο. Μήπως ξέρεις λεπτομέρειες για το πού μπορώ να βρω κάτι σχετικό;

[alcyon]

Τι εννοείς "του έχω βάλει κανα-δυο φορές πιπέρι;"

 

αμα δε πιασει αυτο, να δοκιμασει να του πλυνει τη γλωσσα με σαπουνι... αλλα αρκαδι ομως... υποαλλεργικο!!

 

Να βάλω και λουλάκι;;;; Γιατί μάλλον για αρκουδάκι λούτρινο μιλάει και όχι για παιδάκι.......

[mamyb]

ΛΟΙΠΟΝ καταρχας θελω να πω yasemi μπραβο σου ....που προβληματιζεσαι

μετα θελω να πω το εξης (γενικη παρατηρηση )

ολοι θελουμε να εχουμε το στεμα του καλου γονιου ...(κι εγω κι εγω...)

στο θεμα της σωματικης λεκτικης και ψυχολογικης βίας για μενα ειναι απλα τα πραγματα....

αποφασησα πριν χρόνια (μονη μου ρε παιδι μου αφεαυτου μου ) οτι αυτη η μεθοδος με το κουστούμι της διαπαιγαγωγησης δνε μου κανει ..! επιλογη μου ...

εχω δει παιδια να μεγαλωνουν ετσι ...εχω δει παιδια που οι γονεις μου ελεγαν αν δεν φαει καμια ξυλια δε στρωνει , εχω δει παιδια ομως που με αλλες μεθοδους αγαπης ΚΑΙ ΜΗ ΒΙΑΣ μεγαλωνουν πολυ καλυτερα !!!!

ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΜΕ ΑΛΛΕς ΜΕΘΟΔΟΥς ΚΙ ΟΧΙ ΜΕ ΦΩΝΕς ΚΑΙ ΞΥΛΟ ΚΑΙ ΠΙΠΕΡΙΑ ΣΤΟ ΣΤΩΜΑ ....ΔΕΝ ΣΥΝΕΠΑΓΕΤΕ ΟΤΙ ΔΝΕ ΕΧΕΙ ΟΡΙΑ

ΠΟΤΕ ΔΕ ΜΙΛΗΣΑ ΓΙΑ ΜΗ ΟΡΙΑ.... παντα μιλαω για τον τροπο που τα θετουμε σαν εκπαιδευτικοι σαν γονεις σαν ανθρωποι που συναναστρεφομαστε με παιδια...!

εχω πει σε αλλα ποστ πχ οτι τα παιδια εχουν αναγκη το δομημενο παιχνιδι , το οριοθετημενο παιχνιδι ...τα βοηθαει να κατανοησουν τον χοροχρονο και το σωμα τους και τις ικανοτητες τους.... για αυτο λενε ΠΑΡΑ ΠΟΛΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕς οτι ο ΠΟΙΟΤΗΚΟς ΧΡΟΝΟς ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΑ ΒΟΗΘΑΕΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥς.....(ψυχολογικα σωματικα νοητικα) για αυτο μας παρακηνουν να παιζουμε παιχνιδια με τα παιδια μας...με κανονες και ορια....(δε μπορεις να παιξεις μηλα πχ με μια ομαδα παιδιων χωρις να βαλεις τους κανονες του παιχνιδι τους οποιους ΟΛΟΙ ΠΡΠΕΙ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ ...δεν θα ειναι μηλα θα ειναι κατι αλλο μετα ....αχλαδια ας πουμε...

)

αυτο ομως που δνε κατανοω σαν ουφο ειναι γιατι οταν καποιος μας προτεινει το διαφορετικο το αλλιως .... ψαχνουμε τροπους να το αντικρουσουμε...ητε με ειρωνιες ητε με χλευασμους ήτε με ....

τεσπα

θελω να πω αν καποιοι γραφουν καιμας προτηνουν την λυση ...ειναι στο χερι μας αν θα την ακολουθησουμε ή οχι ...ειναι και σε τι συνηδισιακο επιπεδο εχει περασει μεσα μας οτι ΙΣΩΣ ...ΙΣΩς ΛΕΩ ...ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟς....!

ΕΞΗΓΩ : γνωστη μου κανει τακ τακ στο χερι ....στο παιδι της (σε παραδειγματα που εχετε αναφερει , πριζεςπχ).... οκ .... εγω δεν την πλησιασα ποτε να της πω δεν εγκκρινω αυτο που κανεις εισαι απαραδεκτη ! ειναι δικο της παιδι οτι θελει κανει .....

μια μερα ομως ειδε και το αριανοπαιδο που παρασυρθηκε απο την κορη τηςμε τις πριζες ... και εγω πλησιασα την κορη μου με ενα βαρυτονο μη την απετρεψα απο την πριζα (της εκανα κι ενα μικρο δραματικο θεατρικο τυπου παθαινω ηλεκτροπληξια χαχαχχα) και η μικρη δεν ξαναπειραξε την πριζα ενω η κορη της γνωστη συνεχιζε....

μετα απο ωρα εκανε κι εκεινη το ιδιο με μενα ...ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ.... ηρθε μετα και ηταν ετοιμη να ακουσει την θεωρεια μου και τις αποψεις μου ....με ρωτησε της απαντησα και η κατασταση εχει καλυτερεψει για αυτους....

αν εγω (λεμε τωρα) απο την πρωτη φορα παρεμβαινα ...θα ηταν λογικο (σαν ψυχολογικος μηχανισμος ειναι αυτο ) να γινοταν αμυντικη ..ίσως και επιθετικη να μην ηθελε να ακουσει ...και τελικα να μην εχω κανενα αποτελεσμα στην ζωη τους ...!!!

 

που θελω να καταλειξω: οταν καμια φορα παρερμηνευτε αυτα που γραφουμε εμεις οι αιρετικοι .... και ειστε σε αναζητηση επιχειρηματων που υποστηριζουν την θεση σας....εγω κατανοω γιατι το κανετε το βρισκω φυσιολογικο και αν και με στενοχωρει η επιθεση και η ειρωνια...θελω να πιστευω οτι καποιοι ίσως διαβασουν συτα καποια μερα και κανουν την αρχη (οπως η yiasemi μας) και αρχισουν να αναρωτιουνται ...ΒΡΕ ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΟΥΦΟ ΕΧΕΙ ΔΙΚΙΟ ...?

ΦΙΛΙΚΑ

aria146

[Panoz]

Τι είναι αυτό το time out; Στο μπάσκετ το ξέρω μόνο. Στα παιδιά τι ακριβώς εννοούμε;

[Αντιγόνη]

Panoz καλημέρα. Κοίτα εδώ:

 

http://parents.org.gr/psych/a47

[ζενια]

χαίρομαι για αυτά τα νέα Yasemi!

 

gia thn Genevieve,

Σε καμμια περιπτωση και σε καμμια ηλικια το παιδι δεν εχει αναγκη να κανει το δικο του

 

ΑΑΑ Καλά..... !!!

να σας πω η μετάφραση το αποκλείω να γράφει κάτι τέτοιο... ή αυτός που μετέφραζε δεν επέλεξε τις σωστές λέξεις - που τη βρήκατε αυτή τη μετάφραση...? ...! ?

ζενια? βαλε αν μπορείς τη πηγή - οχι το ονομα του βιβλιου αλλα αν το βρήκες στο διαδικτυο. ή απλώς το κοπιαρες όπως το έβλεπες?

 

πως κατέληξες σε αυτο το βιβλίο, σου το σύστησε κάποιος?

 

Τη μεταφραση την εκανε η μεταφραστρια Εφη Καλαντζη η οποια εχει σπουδασει και βρεφοκομια ,αναφερεται μεσα,και την επιμελεια κειμενου η Ολγα Μαρατου Δρ ψυχολογιας αναφερεται επισης μεσα,εκδοσεις Καστανιωτη.Το βιβλιο μου το δωρισε. η νονα της κορης μου που ειναι επισης μαμα 2 παιδιων .

Πιστεψε με, δεν ειμαι τοσο χαζη που να δημοσιευα κειμενα βγαλμενα απο το μυαλο μου η να μεταφερω αποσπασματα ενος βιβλιου παραποιωντας τα με δικα μου λογια

[Aggeloudia]

Aκριβώς έτσι κάνει και ο μικρός μου,η λύση που βρήκα είναι η εξής:

του λέω ότι θα τον αφήσω για άλλα 5 λεπτά να κάνει αυτό που θέλει (για παράδειγμα να δει το παραμυθάκι στον υπολογιστή) αλλά μετά θα το κλείσουμε μαζί και θα πάμε να κάνουμε κάτι άλλο .Συνήθως πιάνει αν πάλι δεν πιάσει κάνω κανονικά αυτό που θέλω εκείνος φυσικά πλαντάζει στο κλάμα, χτυπάει τα έπιπλα, πέφτει κάτω και άλλα τέτοια ωραία σκηνικά αλλά εγώ πολύ ψύχραιμηη του απαντώ πως "κάτσε να ηρεμήσεις και όταν ηρεμήσεις ξαναμιλάμε, έτσι που φωνάζεις δεν μπορούμε να μιλήσουμε" και συνεχίζω να κάνω κάτι άλλο, ε μετά από κανένα λεπτό έχει τελειώσει το θέμα, επίσης σε άσχετες φάσεις του λέω πως δεν βαράμε και ότι αρέσει πολύ στη μαμά και στο μπαμπά να τους κάνουν "καλό καλό" <-- έτσι λέμε τα χαδάκια.

Προσπάθησε να μην είσαι "αποφασίζω και διατάζω" δηλαδή επειδή είπες κάτι να γίνει τώρα, άστου 5 λεπτά και βλέπεις

 

Αυτό κάνω και εγω...

Δουλευει...

Εφάρμοσε το να δεις...

[greek.mother]

Καλημέρα και από μένα συναδέλφισσες μανούλες.

Διάβασα με αρκετή προσοχή τα όσα έχετε γράψει και μπαίνω στη διαδικασία να ρωτήσω, αν υπάρχει κάποια σχολή, στην οποία μπορούμε να μάθουμε πώς να γίνουμε καλοί γονείς! Έχετε παρακολουθήσει κάποια σχετικά μαθήματα?

Δεν αμφιβάλλω, ούτε διαφωνώ με τα όσα λέγονται. Δεν κατακρίνω όμως, τον τρόπο που μεγαλώνει ή και διαπαιδαγωγεί κανείς τα παιδιά του.

Συγνώμη, ειλικρινά συγνώμη για την ερώτηση που κάνω πιο πάνω και είναι με σαρκασμό, αλλά πιστεύω ότι ήταν λίγο σκληρή η κριτική σας απέναντι στη voulam. Κανείς μας δεν είναι τέλειος γονιός, αλλά θέλω να πιστεύω πως όλοι προσπαθούμε για το καλύτερο.

Συμφωνώ απόλυτα με την aria 146, και θέλω να ομολογήσω στο σημείο αυτό, ότι πολλές φορές έχω κλάψει και έχω κατακρίνει τον εαυτό μου για τον σκληρό τρόπο, που έχω φερθεί στο παιδί μου.

Κάνω συνεχώς αυτοκριτική και βρίσκοντας τα λάθη μου, προσπαθώ να τα διορθώσω. Πολλές φορές έχω υιοθετήσει έξυπνους τρόπους διαπαιδαγώγησης, με τους οποίους αντικατέστησα τους δικούς μου.

Είδα αποτελέσματα και συνεχίζω, να παρατηρώ και να κρίνω ποιός τρόπος μπορεί να έχει εφαρμογή στο δικό μου παιδί.

Δεν είναι όλα τα παιδιά ίδια, άλλα είναι ζωηρά και άλλα ούτε που τα καταλαβαίνεις ! Το δικό λοιπόν, ανήκει στην 1η κατηγορία και πάντα προσπαθώ να βρίσκω διαφορετικούς τρόπους αντιμετώπισης της κάθε σκανδαλιάς του.

Θα ήθελα να γράψω και άλλα, αλλά ήρθε η ώρα του φαγητού και ο μεγάλος με τραβολογάει.

Θα συνεχίσω αργότερα........

[sofuka]

ΕΞΗΓΩ : γνωστη μου κανει τακ τακ στο χερι ....στο παιδι της (σε παραδειγματα που εχετε αναφερει , πριζεςπχ).... οκ .... εγω δεν την πλησιασα ποτε να της πω δεν εγκκρινω αυτο που κανεις εισαι απαραδεκτη ! ειναι δικο της παιδι οτι θελει κανει .....

μια μερα ομως ειδε και το αριανοπαιδο που παρασυρθηκε απο την κορη τηςμε τις πριζες ... και εγω πλησιασα την κορη μου με ενα βαρυτονο μη την απετρεψα απο την πριζα (της εκανα κι ενα μικρο δραματικο θεατρικο τυπου παθαινω ηλεκτροπληξια χαχαχχα) και η μικρη δεν ξαναπειραξε την πριζα ενω η κορη της γνωστη συνεχιζε....

μετα απο ωρα εκανε κι εκεινη το ιδιο με μενα ...ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ.... ηρθε μετα και ηταν ετοιμη να ακουσει την θεωρεια μου και τις αποψεις μου ....με ρωτησε της απαντησα και η κατασταση εχει καλυτερεψει για αυτους....

 

Tώρα ανακάλυψα το θέμα και το παρακολουθώ με μεγάλο ενδιαφέρον. Θέλω να σταθώ σ' αυτή τη μέθοδο που περιγράφει το αγαπητό ούφο και να σας πω ότι σ' εμένα και τα παιδιά μου έχει δουλέψει άψογα. Για τα πολύ επικίνδυνα πράγματα (μπρίζες, επικίνδυνα σκαρφαλώματα, προσέγγιση ηλεκτρικής κουζίνας και άλλα πολλά), αρκεί να δείξεις πραγματικά έντρομος, ότι πχ. είναι κάτι που φοβάσαι κι εσύ να κάνεις και το πιτσιρίκι δύσκολα θ' αποφασίσει να πάει κόντρα στο ένστικτο της αυτοσυνήρησης. Τα παιδιά μαθαίνουν καλύτερα απ' το παράδειγμά μας σε όλες τις ηλικίες.

Για τις πιο ανώδυνες περιπτώσεις, όπως τα διάφορα ξεσπάσματα, πάλι η μέθοδος του αγαπητού ούφο, το να αγκαλιάζεις το παιδί και κρατώντας το αγκαλιά χωρίς να μιλάς να περιμένεις να ξεσπάσει είναι άψογη! Μόλις καταλαγιάσει η ένταση της στιγμής υπάρχει χρόνος για διερεύνηση, συζήτηση (ανάλογα με την ηλικία) κλπ. Στα πολύ μικρά παιδάκια αυτό που είναι πολύ χρήσιμο είναι η απόσπαση της προσοχής με κάτι άλλο, πχ, όταν θέλει το παιδί για 100στη φορά να δει το ίδιο dvd, αν η μαμά αρχίσει ν' ασχολείται με κάτι άλλο ενδιαφέρον για το παιδί, το πιο πιθανό είναι ότι το παιδί θα ακολουθήσει χωρίς γκρίνιες, παρά αν καθίσει να του εξηγήσει με λόγια που είναι απίθανο σ' αυτή την ηλικία να καταλάβει ότι φτάνει πια και δεν γίνεται και το 'χει δει τόσες φορές κλπ.

Εννοείται ότι δεν είμαστε υπεράνθρωποι και ότι ανάλογα με τις συνθήκες της ζωής μας (τη δουλειά μας, το πόσα άλλα παιδιά έχουμε το αν έχουμε βοήθεια ή όχι κλπ) δεν καταφέρνουμε να εφαρμόζουμε πάντα και άψογα αυτές τις μεθόδους, αλλά σε γενικές γραμμές, αν έχουμε στο νου μας ότι τα παιδιά μας δεν είναι τίποτα δόλια και πονηρά πλάσματα που έχουν ως κύριο σκοπό της ζωής τους να μας εξουθενώσουν και να μας εκμεταλλευτούν, αλλά είναι άνθρωποι που έχουν για πολλά χρόνια ώς κύριο σημείο αναφοράς με το οποίο εξηγούν τον κόσμο τους εμάς και από εμάς λαμβάνουν την αποδοχή, την αγάπη και το σεβασμό που έχουν ανάγκη, θα μπορέσουμε να τους τα προσφέρουμε, και μ' αυτό τον τρόπο από μικρά θ' αρχίσουν κι αυτά να συμπεριφέρονται όπως θα έχουν διδαχθεί από το δικό μας παράδειγμα.

[mamyb]

λοιπον

(θα το γραψω αυτο και σε αλλα ποστ)

κατεληξα οτι για να γηνει συνηδηση η χρυση μη βίας στα παιδια θα πρεπει να ενημερωθουμε

ενας σχετικα ανωδηνος τροπος ειναι να αναλωγηστουμε γιατι χρησημοποιουμε αυτες τιε μεθοδους...συνηθως ετσι μας εκαναν κι εμας στο σχολειο ή στο σπιτι (η γνωστη ατακα ...: κι εμενα η μανα μου μου δηνε καμια ...δεν επαθα τιποτα)

αν δεν μπορουμε να το κανουμε αυτο (να κοιταξουμε προς τα μεσα μας ....δλδ) ενας αλλος τροπος ειναι να δουμε διαφορες ταινιες με σχετικο θεμα ...

ειδα την ταινια Antowne Fisher χτες και το θυμηθηκα( την ειδα ον λαιν και δε ξερω αν υπαρχει στην ελλαδα ...)

εδω ομως σε αυτο το λιινκ βρηκα μια σειρα απο ταινιες με θεματολογια την κακοποιηση παιδιων

http://www.movierevie.ws/genres/183/1/Child-Abuse.html

τις περιστωτερες τις εχω δει ...(οσες μπορεσα....δλδ) σε μεγαλο χρονικο διαστημα

μια επισης καλη ταινια ειναι και το woodsman

και αλλες πολλες

η τέχνη παντα εχει την ικανοτητα (ακομα κι αν τα σεναρια μας φαινονται τραβηγμενα ) να αναλογηστουμε και να συγκηνηθουμε !

ελπίζω να μπειτε στον κοπο να δειτε μερικες απο αυτες

!

φιλικα

aria146

[yasemi]

παντως πρεπει να πω οτι εχω να τηβαλω τιμωρια πολυ καιρο (απο τοτε που αρχισε η ενδοσκοπηση μου απο εδω ) και ουτε καν δεν την αναφερω σαν προειδοποιηση αν συνεχισεις θα μπεις τιμωρια .....

 

αρχισα να κανω αλλα και βλεπω οτι πια μεχρι που αμα φωναξει μονη της πεταει στα καπακια την ατακα: παιδακια δε φωναζουν λενη...μιλανε κανικα (κανονικα ) λολλλλ

 

 

το ξεκινησα αλλιως και αρχισα να επιβραβευω μεχρι αηδιας θα ελεγα την θετικη συμπεριφορα οπως πχ σημερα πηγαμε (με τετοιο ψοφοκρυο ) στις κουνιες και επειδη δε γκρινιαξε (ελαχιστα μπορω να πω ) που φευγαμε (κανονικα θα ρχιζε τα κουλα της ) μεχρι να φτασουμε στη γιαγια της ολο και μπραβο και μπουρου μπουρου και τετοια....οπως και επισης αν παει να θυμωσει με κατι την προλαβαινω και ή της αποσπω τη προσοχη με κατι ή αν συνεχιζει την πιανω με το μαλακο και αρχιζω το μπουρουμπουρου ή αν οχι το μπουρουμπουρου προτεινω κατι αλλο.....ή αναλογα με τη περιπτωση.....

 

ακομη και αν θυμωσει και τα παρει και ριξει καμια ε....της λεω ηρεμα δε χτυπαμε γιατι ποναει το τραπεζι το ενα το αλλο η μαμα ο μπαμπας και δεν ειναι ωραιο και ελα να μου πεις γιατι θυμωσες και ω δια μαγειας πιανει και ηρεμει....και ζητταει και συγνωμη!!!(χωρις να της το πω εννοειτε)

 

με αλλα παιδακια εχει γινει πιο διεκδικητικη αλλα αν της εξηγησω καταλαβαινει.....

 

και αρχιζω να την μαθαινω οταν την χτυπανε (γιατι γινεται στο παιδοτοπο ή αλλου ) να φωναζει δυνατα ΟΧΙ ΚΑΚΟ ΦΥΓΕ....για να δουμε θα πιασει???

 

 

δε ξερω αν παω σε σωστο δρομο αλλα βλεπω καλυτερα αποτελεσματα....ειδωμεν

 

 

παντως δε μπορω να καταλαβω πως γινεται να χτυπας ενα μικρο πλασμα....αφου δε καταλαβαινει .....και φερνει το αντιθετο αποτελεσμα.....

 

ποτε δε το εκανε ποτε δε θα το κανω.....

[ΧΕΛΙΔΟΝΙ]

αλλαξα λοιπον κι εγω την τακτικη που ακολουθουσα και κανω αυτο που γραφετε!!!!!!!!οφειλω να ομολογησω οτι εχει θεαματικα αποτελεσματα!!!!!το χελιδονι εχει σταματησει να μας χτυπαει και ειναι πολυ σημαντικο!γιατι μας χτυπουσε πολυ!!!!!!επισης αν τον παρω με το μαλακο και μπλαμπλα το χελιδονι καλμαρει!!!!θα κρατησει ομως αυτο;;;;απο εμενα εξαρταται το ξερω!!!!!!!!!ας ελπισουμε οτι θα το κρατησω εγω......γιατι θελω να κανω τι καλυτερο για το παιδι οπως και ολοι οι γονεις!!!!!

ευχαριστω παρα πολυ για τις πολυτιμες συμβουλες σας κ.Μαρια Στυλιανακη!!!!!!!

[yasemi]

αλλαξα λοιπον κι εγω την τακτικη που ακολουθουσα και κανω αυτο που γραφετε!!!!!!!!οφειλω να ομολογησω οτι εχει θεαματικα αποτελεσματα!!!!!το χελιδονι εχει σταματησει να μας χτυπαει και ειναι πολυ σημαντικο!γιατι μας χτυπουσε πολυ!!!!!!επισης αν τον παρω με το μαλακο και μπλαμπλα το χελιδονι καλμαρει!!!!θα κρατησει ομως αυτο;;;;απο εμενα εξαρταται το ξερω!!!!!!!!!ας ελπισουμε οτι θα το κρατησω εγω......γιατι θελω να κανω τι καλυτερο για το παιδι οπως και ολοι οι γονεις!!!!!

ευχαριστω παρα πολυ για τις πολυτιμες συμβουλες σας κ.Μαρια Στυλιανακη!!!!!!!

 

αντε χελιδονι ωραια νεα....μακαρι να κρατησουν τα ζουμπουρλουδικα....

[Μίκα]

Τι να πω κι εγώ...

Ακολουθώ κι εγώ αυτήν την τακτική, δλδ. εξηγώ γιατί δεν πρέπει να κάνει κάτι ( στα ριψοκίνδυνα ακροβατικά & πρίζες, κουζίνα κλπ), ότι είναι επικίνδυνο, θα πονέσει κλπ.

Αποτέλεσμα; Κανένα

Ώσπου μετά από επαναλήψεις ωρών, τα νεύρα μου έχουν γίνει κρόσσια και εφαρμόζω την προσφιλή μέθοδο του... γκαρίσματος!!!

Το αποτέλεσμα; Σταματάει επειδή έχει φοβηθεί και όχι επειδή έχει καταλάβει πραγματικά τι συμβαίνει.

Και εκεί λέω στον εαυτό μου: κυρά μου, το έχασες το παιχνίδι. Θέλεις το παιδί σου να σταματήσει να κάνει κάτι επειδή σε φοβήθηκε ή επειδή φοβήθηκε το αποτέλεσμα της πράξης του;

Όμως, προσπαθώντας και να απενοχοποιηθώ, σκέφτομαι: ωραία όλα αυτά, οι θεωρείες κλπ, αλλά πραγματικά, στην πράξη, πόσα είναι εφαρμόσιμα;

Προσπαθώ καθημερινά να γίνομαι καλύτερη, να διορθώνω τα χθεσινά μου λάθη, αλλά πραγματικά έρχονται στιγμές που λέω "έφτασα στα όριά μου, δεν μπορώ να συνεχίσω άλλο και άλλα τέτοια αισιόδοξα "

Πόσες αντοχές μπορείς να έχεις και να είσαι η σούπερ μαμά;

Και μιλάμε πάντα για καταστάσεις επικίνδυνες για το παιδί.

Αν και έχουν έρθει στιγμές που έχω αντιδράσει νευρικά και σπασμωδικά επειδή είμαι τόοοσο κουρασμένη.

Ίσως είναι λίγο ασυνάρτητα τα όσα γράφω, αλλά δικαιολογήστε με.

Τα έχω λίγο χαμένα...

[alcyon]

Δοκίμασε το "όχι" σου να συνοδεύεται από ένα "ναι".

 

Εξηγώ με ένα παραδειγμα.... Δέν μπορείς να παίζεις με τις πρίζες γιατί θα χτυπήσεις, θα πονέσεις πολύ. Αλλά μπορείς να παίξεις με αυτό το κασετοφωνάκι (μπαταρίας)".

Δελέασέ το δηλαδή με κάτι που ξέρεις ότι του αρέσει πολύ και δείξε και εσύ ενδιαφέρον για το άλλο παιχνίδι, οτι εσύ θέλεις πολύ να παίξεις με το κασετόφωνο που λέγαμε παραπάνω. Από το δικό σου ενδιαφέρον και μόνο θα αλλάξει σκέψεις.

 

Σούπερ-μαμάδες δεν υπάρχουν. 'Ολες μας βιώνουμε ημέρες τρομερής κούρασης και ναι κάνουμε λάθη και δεν ακολουθούμε πάντα τις σωστές μεθόδους. Το μόνο που μένει είναι να προσπαθούμε όσο γίνεται να έχουμε συνέπεια στα λόγια και στις πράξεις μας είτε κουρασμένες είτε όχι. Είναι δύσκολο και θέλει υπομονή. Γιατί οι βασικοί μας "εχθροί" στη διαπαιδαγώγηση είναι η κούραση και η έλλειψη χρόνου.

 

Επίσης, βλέπω πως τα παιδάκια σου τα έχεις κι εσύ κοντά-κοντά... κι έτσι η κούραση έχει συσσωρευθεί χωρίς να έχεις προλάβει να χαλαρώσεις. Αυτό κάνει την καθημερινότητα πιο δύσκολη. Αλλά να ξέρεις, κάθε μέρα που περνάει θα βελτιώνεται η κατάσταση γιατί τα παιδάκια σου θα μεγαλώνουν, θα καταλαβαίνουν περισσότερα και θα συνεργάζονται.

[40+mama]

Καλημέρα και από μένα συναδέλφισσες μανούλες.

Διάβασα με αρκετή προσοχή τα όσα έχετε γράψει και μπαίνω στη διαδικασία να ρωτήσω, αν υπάρχει κάποια σχολή, στην οποία μπορούμε να μάθουμε πώς να γίνουμε καλοί γονείς! Έχετε παρακολουθήσει κάποια σχετικά μαθήματα?

Δεν αμφιβάλλω, ούτε διαφωνώ με τα όσα λέγονται. Δεν κατακρίνω όμως, τον τρόπο που μεγαλώνει ή και διαπαιδαγωγεί κανείς τα παιδιά του.

Συγνώμη, ειλικρινά συγνώμη για την ερώτηση που κάνω πιο πάνω και είναι με σαρκασμό, αλλά πιστεύω ότι ήταν λίγο σκληρή η κριτική σας απέναντι στη voulam. Κανείς μας δεν είναι τέλειος γονιός, αλλά θέλω να πιστεύω πως όλοι προσπαθούμε για το καλύτερο.

Συμφωνώ απόλυτα με την aria 146, και θέλω να ομολογήσω στο σημείο αυτό, ότι πολλές φορές έχω κλάψει και έχω κατακρίνει τον εαυτό μου για τον σκληρό τρόπο, που έχω φερθεί στο παιδί μου.

Κάνω συνεχώς αυτοκριτική και βρίσκοντας τα λάθη μου, προσπαθώ να τα διορθώσω. Πολλές φορές έχω υιοθετήσει έξυπνους τρόπους διαπαιδαγώγησης, με τους οποίους αντικατέστησα τους δικούς μου.

Είδα αποτελέσματα και συνεχίζω, να παρατηρώ και να κρίνω ποιός τρόπος μπορεί να έχει εφαρμογή στο δικό μου παιδί.

Δεν είναι όλα τα παιδιά ίδια, άλλα είναι ζωηρά και άλλα ούτε που τα καταλαβαίνεις ! Το δικό λοιπόν, ανήκει στην 1η κατηγορία και πάντα προσπαθώ να βρίσκω διαφορετικούς τρόπους αντιμετώπισης της κάθε σκανδαλιάς του.

Θα ήθελα να γράψω και άλλα, αλλά ήρθε η ώρα του φαγητού και ο μεγάλος με τραβολογάει.

Θα συνεχίσω αργότερα........

 

Εγώ βρήκα πολλες απαντήσεις σε αυτό το βιβλίο:

 

"Ο πλήρης οδηγός για την ανατροφή και την ευτυχία των παιδιών σας" των Jan Parker και Jan Stimpson. (εκδόσεις Πατάκη)

 

Το είχα γράψει και σε παλιότερο ποστ:

"Παρα τον ευπεπτο και εμπορικό τίτλο, το βιβλίο αποτελεί μια πληρέστατη μελέτη της ψυχολογίας των παιδιών από τη γεννησή τους έως και την εφηβεία τους καθώς και έναν οδηγό επιβίωσης γονέων και παιδιών στις διαφορες καταστάσεις. Περιλαμβάνει συμβουλές και πραγματικά περιστατικά από δεκάδες ειδικούς, γραμμένες με ευχάριστο ύφος που θα σας κάνει να μην το αφήνετε από τα χέρια σας. Καθώς μεγαλώνει το παιδί μου ανατρέχω τακτικά και το συμβουλεύομαι. Ασχολείται από τα προβλήματα του ύπνου στη βρεφική ηλικία, την εδραίωση της αυτοεκτίμησης του παιδιού, τις σχέσεις των γονέων, μέχρι το διαζύγιο, την αντιμετώπιση του θανάτου... "

 

Ριξε του μια ματιά

 

40+mama

[Μαρια Στυλιανακη]

Πιστεψε με, δεν ειμαι τοσο χαζη που να δημοσιευα κειμενα βγαλμενα απο το μυαλο μου η να μεταφερω αποσπασματα ενος βιβλιου παραποιωντας τα με δικα μου λογια Rolling Eyes

Ζένια δεν κατάλαβες ή δεν το έγραψα σωστά, πάντως για ποιο λόγο να θέλω να σε προσβάλλω -?! τελος παντων γραπτος ο λογος παρεξηγείται εύκολα!

 

βασικά, ακόμα και δέκα άτομα να εχουν επιμεληθεί το οποιοδήπτοε βιβλίο, όταν είναι κάτι λάθος, είναι λάθος ..

δεν είναι και δυσκολο να παραβλέψεις μια φράση όταν έχεις να διαβάσεις 300... γιατί πρώτη φορά θα είναι να διαβάζουμε μια έκφραση η οποια να είναι μεταφρασμένη λάθος?

 

Σε καμμια περιπτωση και σε καμμια ηλικια το παιδι δεν εχει αναγκη να κανει το δικο του

! πολύ περίεργη είμαι για την αγγλική έκφραση που ήταν στη θεση αυτής της φράσης! αν το εχει κανεις το βιβλιο στα Αγγλικά να το ψάξει?, ... !!

αν το γράφει ακριβώς έτσι, είναι λάθος όπως και να το πάρει κανείς,

είτε αυτός που το έγραψε είτε αυτός που το μετέφρασε, δε πα να χει 20 ντοκτορά! και φυσικά και δεν φταίς εσύ Ζένια ούτε όποιος σου χάρισε το βιβλίο αλλά αποκλειστικά αυτός που ευθύνεται για αυτή την απόδοση.

Εγώ σκέφτηκα ότι μπορεί να το ειχες κοπιάρει απο κάποια ιστοσελίδα όπου αυτός που το γραψε να μην το χει αντιγράψει ακριβώς για αυτό ρώτησα που το βρήκες! (δεν είναι και τίποτα τρομερό να κοπιάρεις! απλώς απο περιέργεια δηλαδή ρώτησα) Δε φαντάστηκα καν οτι μπορεί να είναι έτσι γραμμένο στο βιβλίο.!!

Γενικά στις μεταφράσεις είναι πολύ εύκολο να μπει λαθος εκφραση,..

Παραμένει λοιπόν μυστήριο αυτή η φράση και το ποιά ειναι η αντιστοιχη Αγγλικη!

 

Χαίρομαι πολύ απο αυτά που γράφετε που το ψάχνετε το θέμα, είναι τόσο ωραίο.

Βασικά με αυτό το ψάξιμο και την αλλαγή σε διάφορές αντιδράσεις σας,

αυτό που είμαι σίγουρη ότι θα δείτε απευθείας είναι το πόσο τα παιδιά

ΑΜΕΣΑ αλλάζουν στάση, ανάλογα με το τι στάση παίρνετε εσείς.

 

ειναι κάτι τόσο άμεσο και - τσαφ - νομίζω για το πως λειτουργούμε εμείς είναι σχεδόν ασύλληπτο που μπορούν να αλλάζουν τόσο εύκολα και γρήγορα άποψη και στάση, ανάλογα με το τι κάνουμε εμείς.

 

εμείς δηλαδή δεν μπορούμε να το κάνουμε εύκολα πλέον αυτό, ο εγκέφαλός μας έχει μάθει και έχει παγιώσει πράγματα, ότι στάση να πάρει ένας άνθρωπος απέναντί μας θα τον κατατάξουμε θα του φερθούμε με ενα ρεπερτόριο συγκεκριμένο, ανάλογα αν τον ξέρουμε ή όχι και και και και και - και σπανίως ή μετά απο φιλοσόφηση, θα έχουμε διαφορετική στάση απέναντί του απο ότι θα είχαμε και με άλλον έναν άνθρωπο που θα κατατάσσαμε στην ίδια κατηγορία/ ή συμπεριφορά.

 

ενώ τα παιδιά δεν είναι έτσι? δεν ειναι μοναδική αυτή η διαφορά?

 

αυτή η διαφορά καθιστά και τόσο σημαντική την επιρροή σε μικρές ηλικίες,

τα θέματα δηλαδή των παιδικών σταθμών...

 

επίσης απο αυτή την διαφορά, φαίνεται (για μένα) ότι τα παιδιά ακόμα αυτά που κάνουν δεν τα κάνουν επειδή ακριβώς εχουν παγιώσει μια σκέψη και συμπεριφορά με τον τρόπο που το κάνουμε εμείς, ή αλλιώς, "επίτηδες".

 

μόλις συναντήσουν κάτι /πράξη/φράση το οποιο θα τα κανει να σκεφτούν διαφορετικα΄το κάνουν απευθείας και χωρίς δεύτερη σκέψη. αν έχει και καλό αποτέλεσμα??? ουυυυ το λατρεύουν. μπορεί ένα λεπτό πρίν, να το σιχαινόντουσαν! αυτή η αντίφαση είναι κάτι πολύ χαρακτηριστικό αυτής της ηλικίας....

 

ένα κλασσικό παράδειγμα είναι το παιδί που στο σπίτι δεν τρώει πχ αχλάδι και πάει στον παιδικό σταθμό και ξαφνικα το τρώει επειδή του το προσφέρει ένα άλλο παιδί. Εκείνη τη στιγμή του φαίνεται πολύ ωραίο.

Δεν είναι ότι το σκέφτηκε και το ανέλυσε ότι ε δε βαριέσαι ας δοκιμάσω, στην τελική αν ειναι θα το φτύσω....

είναι απλώς ότι σε άλλη κατάσταση και δεδομένα, με κάθε αλλαγή,

κάθε πράγμα είναι καινούριο και μπορεί να είναι διαφορετικό.

 

φανταστείτε με αυτό το δεδομένο, τι σημαίνει για ένα παιδί μια αλλαγή.

(μετακόμιση, χωρισμός,αλλαγή σχολείου, αλλαγή νταντάς, γέννηση νέου μέλους )

 

εκεί είναι το απόλυτο οξύμωρο. γιατί ναι το παιδί θέλει να δεί το καινούριο και του αρέσει να πειραματίζεται, να ενθουσιάζεται,

σε επίπεδο εγκεφάλου δεν μπορεί όμως το καινούριο, να το κατατάξει ακόμα πουθενά, να το συγκρίνει και να το φιλοσοφήσει,

και ταυτόχρονα συναισθηματικά του λείπει το παλιό και το γνώριμο.

 

μέχρι τα 4 είναι μια πολύ δύσκολη ηλικία γεμάτη προκλήσεις για τα παιδάκια ! ... φανταστείτε πως νιώθουν λοιπόν όταν κάποιος τα τιμωρεί για κάτι που ακόμα δεν ξέρουν.

 

Ελπίζω να μη σας πανικοβάλω με όλα αυτά, μπορεί να ακούγονται πολύ ... βουνό!?

Στην ουσία,... τα παιδιά πράττουν και μιλούν σε μια άλλη γλώσσα, πολύ διαφορετική απο αυτή των μεγάλων απλώς και μόνο εξαιτίας της βιολογίας και του τρόπου πως λειτουργεί ο εγκέφαλός τους αποδεδειγμένα!

 

θα το σύγκρινα σαν να ερχόταν τώρα σπίτι μου ένα παιδί απο άλλη χώρα που τα πραγματα στο σπιτι είναι εντελώς διαφορετικά. Τα χερούλια κλείνουν ανάποδα, το νερό τρέχει προς τα πάνω, δεν υπάρχουν ήχοι. Μπορείτε να το φανταστείτε? Τι θα κάνει αυτό το παιδί? φυσικα΄και θα δοκιμάσει τα πάντα

 

ξανά μπράβο και συγχαρητήρια που δοκιμάζετε και πειραματίζεστε με καινούρια "παιχνιδάκια" !!

 

απο την δική μου πλευρά, μπορώ να πω ,

γιατί και εγώ μέχρι κάποιο διάστημα δεν ειχα επαφή με μικρά παιδιά - όταν άρχισα, και ήμουν στο πανεπιστήμιο και μετά ήρθα εδώ και άρχισα σαν βοηθός,

ήταν κάτι που μου απελευθέρωσε πολύ τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμουν. εννοώ, τον τρόπο που λειτουργούσε ο εγκέφαλός μου.

θέλω να πω οτι και εγώ το έχω περάσει αυτό το στάδιο, του να προσπαθήσω να καταλάβω γιατί κάνει

αυτό που κάνει ένα παιδί και τι μπορώ να κανω ή να πω, για να το καθοδηγήσω με έναν τρόπο που θα είναι ευχάριστος και για τους δυο.

 

Δεν πιστεύω οτι είναι κάτι που κάποιος το κατέχει απο μόνος του σαν ενήλικας,

είναι κάτι που το μαθαίνει σιγά σιγά, ή του το δείχνει κάποιος ή έχει χρειαστεί να το κάνει αυτό σε άλλες καταστάσεις - πχ με μικρό αδερφάκι ή άλλη παρόμοια κατάσταση.

Απλώς θεωρώ οτι ο εγκέφαλός μας όσο μεγαλώνουμε τόσο λειτουργεί διαμετρικά αντίθετα με το πως λειτουργεί ο εγκέφαλος ενός παιδιού για αυτό και θέλει να λειτουργήσουμε εμείς διαφορετικά, στο τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα, για να καταλάβουμε το τρόπο λειτουργείας του παιδικού μυαλού.

 

Άλλοι το λένε "να γίνουμε παιδιά", αλλά τελικα΄, αυτό είναι πολύ πιο βαθύ αλλά και επιστημονικό δεδομένο, .. όχι μόνο τρόπος έκφρασης.