ΠΟΤΕ ΑΡΧΙΣΑΤΕ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΕΣΤΕ ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΣΑΣ

[Lia]

Πάντως, το άγχος το έχουμε γενικότερα..... Εγώ πριν μείνω έγκυος αγχωνόμουν για το αν και πότε θα μείνω...

Μόλις έμεινα έγκυος αγχωνόμουν για το αν προχωράει καλά η εγκυμοσύνη και είναι καλά το μωρό μου που δεν έβλεπα....

Μόλις γέννησα αγχωνόμουν για το πόσο το φροντίζω σωστά -καθότι παντελώς άσχετη και άπειρη από μωρά.....

....και συνεχιζω, ακάθεκτη να αγχώνομαι κάθε μέρα και κάθε ώρα για το παραμικρό που αφορά το ζουζούνι μου..... (τρώει καλά, κρυώνει, ζεσταίνεται, είναι χαρούμενο, πονάει, το μεγαλώνω σωστά, πω, πω μη μου αρρωστήσει..... και πάει λεγοντας!!!!).....

 

....έτσι..... είναι.... τι να κάνουμε.... υπομονή... εδώ αγχώνονται για μας ακόμα οι γονείς μας..... (καλά οχι πάντα όλοι αλλά λέμε τώρα).

[ΑΡΙΑΔΝΗ]

Τελικά θα έλεγα ότι χαλάρωσα σταδιακά! Αλλά ήδη μετά το πρώτο τρίμηνο έβλεπα τα πράγματα κυρίως αισιόδοξα. Και όντως έτσι αρχίζεις να απολαμβάνεις και την εγκυμοσύνη, να κάνεις όνειρα για το μέλλον, να μη δίνεις σημασία σε μικροενοχλήματα. Και τώρα ακόμα υπάρχουν όμως στιγμές που λέω "Θεε μου, μακάρι να πάνε όλα καλά!".

[Αθηνά]

Πάντως, το άγχος το έχουμε γενικότερα..... Εγώ πριν μείνω έγκυος αγχωνόμουν για το αν και πότε θα μείνω...

Μόλις έμεινα έγκυος αγχωνόμουν για το αν προχωράει καλά η εγκυμοσύνη και είναι καλά το μωρό μου που δεν έβλεπα....

Μόλις γέννησα αγχωνόμουν για το πόσο το φροντίζω σωστά -καθότι παντελώς άσχετη και άπειρη από μωρά.....

....και συνεχιζω, ακάθεκτη να αγχώνομαι κάθε μέρα και κάθε ώρα για το παραμικρό που αφορά το ζουζούνι μου..... (τρώει καλά, κρυώνει, ζεσταίνεται, είναι χαρούμενο, πονάει, το μεγαλώνω σωστά, πω, πω μη μου αρρωστήσει..... και πάει λεγοντας!!!!).....

 

....έτσι..... είναι.... τι να κάνουμε.... υπομονή... εδώ αγχώνονται για μας ακόμα οι γονείς μας..... (καλά οχι πάντα όλοι αλλά λέμε τώρα).

 

Ωχ! Κι εμένα κάπως έτσι με βλέπω,

Δηλαδή τα καλύτερα έρχονται ε?

[Lia]

Ναι, αλλά.... και μόνο που βλέπω τη μικρή μου μέρα με τη μέρα να μεγαλώνει και να μου κάνει τα όμορφα ναζάκια της, παίρνω κουράγιο για να συνεχίσω ακάθετκη -με το άγχος μου παρέα- και να προσπαθώ πάντα για το καλύτερο του παιδιού μου αλλά και της οικογένειάς μου γενικότερα.

 

Μόνο να μην μας παίρνει από κάτω.... αλλιώς και λίγο άγχος δε βλάπτει.

 

ΟΛΑ ΚΑΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ, ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΤΕ ΟΙ ΕΓΚΥΟΥΛΕΣ!!! Σύντομα θα κρατάτε στα χέρια σας τα μωράκια σας και θα καμαρώνετε!!!

[Αθηνά]

Ναι, αλλά.... και μόνο που βλέπω τη μικρή μου μέρα με τη μέρα να μεγαλώνει και να μου κάνει τα όμορφα ναζάκια της, παίρνω κουράγιο για να συνεχίσω ακάθετκη -με το άγχος μου παρέα- και να προσπαθώ πάντα για το καλύτερο του παιδιού μου αλλά και της οικογένειάς μου γενικότερα.

 

Μόνο να μην μας παίρνει από κάτω.... αλλιώς και λίγο άγχος δε βλάπτει.

 

ΟΛΑ ΚΑΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ, ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΤΕ ΟΙ ΕΓΚΥΟΥΛΕΣ!!! Σύντομα θα κρατάτε στα χέρια σας τα μωράκια σας και θα καμαρώνετε!!!

 

Υ.Γ. κούκλα είναι η μικρή σου.

[Lia]

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!

Όλα τα μωράκια είναι κουκλάκια!!!

[joe]

Αγαπητη Eva δεν μπορεις να φανταστεις ποσο σε νιωθω.Εγω μεχρι να το ακουσω να κινειται,γυρω στην 21η εβδομαδα,ειχα τρελλανει ολον τον κοσμο με τις φοβιες και τα αγχη μου.Τωρα ομως καταλαβαινω οτι ουτε παραλογη ημουν ουτε υπερβολικη.Βασικα,στον πρωτο υπερηχο που τον ειχα κανει πολυ νωρις,στην 5η εβδομαδα,μου ειχαν βρει μικρη αποκολληση,που τελικα απ΄ο,τι εμαθα εκ των υστερων μπορει και να ηταν λαθος διαγνωση και να ηταν απλως οτι το εμβρυο δεν ειχε προλαβει ακομη να "φωλιασει" καλα στη μητρα.Οπως και να χει καθισα στο κρεβατι 3 βδομαδες με Utrogestan,σε αθλια διαθεση και με την ψυχολογια σε κακο χαλι.Παρ' ολο που μετα τις 3 εβδομαδες Δοξα Τω Θεω το προβλημα περασε,εμενα μου ειχε μεινει η φοβια.Πριν απο καθε επισκεψη στο γιατρο με ελουζε κρυος ιδρωτας,περνουσαν απο το μυαλο μου τα χειροτερα σεναρια και ο,τι πιο τρομαχτικο ειχα διαβασει στο internet ή μου ειχαν πει σχετικα με εγκυμοσυνες,πιστευα οτι θα συμβει σε μενα.Το χειροτερο ηταν καθε φορα που ενιωθα το στηθος μου να ΜΗΝ ποναει ή να ΜΗΝ ειναι πρησμενο.Εκει με επιανε πανικος κι επαιρνα το γιατρο τηλεφωνο συνεχεια.Απορω πώς αντεξε ο ανθρωπος-απο καποιο σημειο και μετα βεβαια αρχισε να μου απανταει πολυ ψυχρα και κοφτα και πιστεψτε με καπου τον δικαιολογω.Εντωμεταξυ επειδη η μαμα μου ειναι παιδιατρος,αυτη τραβηξε το μεγαλυτερο λουκι.Να την παιρνω 3 η ωρα τη νυχτα τηλεφωνο και να της λεω οτι το στηθος μου ξεπρηστηκε ή να τρεχω στο γιατρειο της και να τη βαζω να ακουσει με τα ακουστικα την καρδουλα για να μου πει αν ειναι ολα ενταξει.Τι τραβηξε η γυναικα!!!Στο τελος μαλιστα μου εδωσε ενα ζευγαρι ακουστικα να το εχω στο σπιτι για να το ακουω μονη μου,ελα ομως που εγω τα φοραγα μονιμως λαθος με αποτελεσμα να μην ακουω και να πανικοβαλλομαι χειροτερα.Φυσικα ακομη και σημερα που ειμαι 34 εβδομαδων δεν εχω σταματησει να ανησυχω,απλως επειδη πλεον μπορω να το αισθανθω να κινειται και να κλωτσαει και νιωθω πως εχω μπει στην τελικη ευθεια,ειμαι καπως πιο ηρεμη.

[mami]

Κορίτσια πόσο σας καταλαβαίνω....

 

Εγώ στην 9η εβδομαδα της εγκυμοσύνης μου έπαθα μεγάλη αποκόλληση. Ξάπλα λοιπόν για 5 μήνες....

Έκτοτε κι εφόσον πλέον μπήκα στον 7ο, ψιλοσηκώνομαι, πάω και καμμία βόλτα. Καταλαβαίνεται λοιπόν τον φόβο μου και την ανησυχία μου όλο αυτό τον καιρό. Με το παραμικρό πονάκι που ένιωθα, πάθαινα σύγκρυο, έχανα κυριολεκτικά τον ύπνο μου !!!!

Αποφάσισα λοιπόν να αντιμετωπίζω το μέλλον βήμα-βήμα.

Το σημαντικότερο όλων να είναι το μωρό μου υγιές, τουλάχιστον με βάση τα ευρήματα του υπερήχου Β' επιπέδου. Μόλις έκανα αυτό το υπέρηχο και βγήκαν όλα καλά, ηρέμησα που πέρασα κι αυτό το σκόπελο.

Απο κει και πέρα με ενδιέφερε σε πρώτη φάση να φτάσω κάποια εβδομάδα που ακόμα κι αν πάει κατι στραβά και γεννηθεί το μωρό μου πρόωρο, να μπορεί να επιβιώσει άνετα μόνο του ή έστω με κάποιες λίγες εβδομάδες στη θερμοκοιτίδα... Τώρα είμαι στη 34η εβδομάδα και σιγά-σιγά, όσο πλησιάζω την 36η νιώθω φυσικά πολύ πιό ήρεμη γιατί οι πιθανοί κίνδυνοι για το μωρό μου σε περίπτωση πρόωρου τοκετού ελαχιστοποιούνται !!!

Μετά από αυτό θα ανησυχήσω για τη γέννα και τα επόμενα....

 

Φυσικά το καλύτερο είναι να μην σκέφφτεσαι τίποτα από όλα αυτά, αλλά αν δεν μπορείς να το κάνεις αυτό, τουλάχιστον βάλε κοντινούς στόχους ώστε να κερδίζεις στιγμές ηρεμίας με την επίτευξή τους !!!

[miracle]

Φυσικά το καλύτερο είναι να μην σκέφφτεσαι τίποτα από όλα αυτά, αλλά αν δεν μπορείς να το κάνεις αυτό, τουλάχιστον βάλε κοντινούς στόχους ώστε να κερδίζεις στιγμές ηρεμίας με την επίτευξή τους !!!

 

Συμφωνω απολυτως. Μερα με την ημερα, βημα-βημα!

Ας μην σκεφτομαστε μακροπροθεσμα, αλλα οτι κερδιζουμε την καθε μερα!

Εγω τουλαχιστον ετσι βρηκα την ηρεμια μου, μιας και απο την αρχη της εγκυμοσυνης μου ειχα μερικες φορες λιγο αιμα και αυτο με εκανε να ταραζομαι.

[joe]

Mami ειμαστε στην ιδια ηλικια κυησης,κι εγω 34η ειμαι!!!Ποτε εχεις πιθανη ημερομηνια τοκετου;Εγω 10 Γεναρη αλλα ολοι λενε οτι θα ερθει νωριτερα γιατι εχω χαμηλη κοιλια (εχω γραψει και σχετικο post στο σχετικο topic).

Να σας πω την αληθεια η μεγαλη ανησυχια αρχισε να μου φευγει με το που εκλεισα την 28η εβδομαδα δηλ. οταν εγινα 7 μηνων.Κι αυτο γιατι απο τοτε και μετα υπαρχουν πολυ ψηλες πιθανοτητες επιβιωσης αν ενα μωρακι γεννηθει νωρις.Εγω προσωπικα εχω ακουσει για αρκετα 7μηνητικα που μεγαλωνουν μια χαρα και καποια απο αυτα σημερα ειναι ολοκληροι παιδαροι και κοπελαρες!!! Αλλα επειδη να μεινω και χωρις κανενα αγχος δε γινεται,αυτον τον καιρο με ανησυχει το οτι στο τελευταιο υπερηχο ειδαμε οτι εχει γυρισει εγκαρσια,δηλαδη ερχεται με τα πλευρα και οχι με το κεφαλι,πραγμα που αν δεν αλλαξει σε 2 βδομαδες που θα ξαναπαω να με δει,την εχω σιγουρη την καισαρικη.Το κορυφαιο ειναι οτι η μαια μου μου συστησε να περπαταω στα τεσσερα οταν ειμαι στο σπιτι (ε,που αλλου,οταν θα ειμαι στη δουλεια; ) μπας και λογω του βαρους γυρισει με το κεφαλι κατω κι ετσι 3 φορες τη μερα φοραω τις επιγονατιδες που πηρα απο το φαρμακειο και μπουσουλαω ολο το σπιτι απο 2 γυρους τη φορα!!!

Μιλαμε για σουρεαλ στιγμες!!!

[joe]

Ξεχασα να συμπληρωσω οτι μονιμη πηγη αγχους απο τη στιγμη που εγινε εμφανης η εγκυμοσυνη μου ειναι το λεγομενο "κακο ματι".Ρε κοριτσια το ξερω οτι δεν ειναι καθολου σωστο αλλα ειμαι πολυ προληπτικη κι οποτε τυχει να συναντησω καμμια συναδελφο που θεωρω γκαντεμω ή αμα αντιληφθω κανενα περιεργο βλεμμα στην κοιλια με πιανει συγκρυο-και πιστεψτε με,εχω δει πολλες να με κοιταζουν με κακια αυτον τον καιρο,μακαρι να ειναι η ιδεα μου αλλα δε νομιζω πως ειναι.Εντωμεταξυ λενε οτι οι εγκυες ματιαζονται πολυ ευκολα,οποτε δωστου κι εγω τα τηλεφωνα στην πεθερα καθε τρεις και λιγο,η οποια 9 στις 10 φορες με βρισκει φουλ ματιασμενη.

[naina]

Εγώ μπαίνω σε λιγάκι στον 5ο κι ακόμα να ηρεμήσω. Έχω πολύ άγχος γιατί είχα πολλά προβλήματα στον 4ο και συνεχίζω να φοβάμαι πολύ μήπως συμβεί κάτι. Είναι μακρύς ο δρόμος μέχρι το τέλος...

[dina27]

και γω κοριτσια απο την αρχη ειχα παρα πολλες φοβιες που φυσικα της κρατουσα για τον εαυτο μου..εχω ακουσει και τοσα πολλα να γινονται γυρω μου...δεν νομιζω οτι υπαρχει στιγμη που θα ηρεμησουμε εντελως..ολα ειναι πρωτογνωρα..τα ποναλακια,τα τσιμπιματα,οι κινησεις του μωρου,ολα μας ευχαριστουνε τοσο πολυ αλλα παντα υπαρχει το ερωτηματηκο μηπως κατι γινει?μηπως?μηπως?...καποιες φορες ξεχνιεμαι αλλα ποτε δεν φευγει απτο μυαλο μου...

 

υπομονη σε ολες που περναμε αυτη την κατα τα αλλα ονειρεμενη περιοδο της ζωης μας!!!

[yogini]

Νομίζω ότι όλες μας λίγο πολύ ανησυχούμε. Εγω πάντως όσο νιώθω τις ανακατοσούρες και τους εμετούς ξέρω ότι το μωρό εινα καλά και μεγαλώνει Μετά θα αρχίσουν οι κλωτσιές οπότε πάλι θα επικοινωνούμε

[max]

Σιγουριά για την εγκυμοσύνη μου ένιωσα όταν γεννήθηκε ο μικρούλης!!

 

Δυστυχώς πάντα φοβάσαι ότι κάτι θα πάει στραβά.. Στη αίθουσα ωδινών, με συνδεδεμένο τον κτγ είχα αγχωθεί τόσο όσο δεν περιγράφεται. Οι παλμοί του 1 πάνω, 1 κάτω, τα'απιξα.

 

Γι'αυτό σας λέω, μόλις γεννήσετε θα είστε σίγουρες για την εγκυμοσύνη σας!!

[fasolaki]

σιγουρια για την εγκυμοσυνη?τι ειναι αυτο?καθε μερα βρισκω και κατι να με ανησυχει..γιατι δεν ποναει το στηθος?γιατι δεν κουνιεται το μωρο?γιατι δεν εχω μεγαλη κοιλια?τι δεν παει καλα?

καθε φορα ολα αυτα αναιρουνται βεβαια..και στο τελος ολα καλα πηγαινουν..

ειναι φυσιολογικο το αγχος και οσοι δε το εχουν ζησει δεν μπορουν να το καταλαβουν..

σημερα για παραδειγμα περασα ενα αγχος μεχρι να ακουσω την μπεμπα...

πηγαινα στη δουλεια και ειχε ψιλοβροχο και σε μια κατηφορα εφαγα μια τουμπα...ε αυτο ηταν....μεχρι να την ακουσω δεν μπορουσα ουτε να μιλησω..

γιαυτο καλα τα λεει η max...θα ησηχασω οταν γεννησω και ειναι ολα καλα!!

[jenny]

κι εγώ πάντως αύριο κλείνω 34 εβδομάδες κιακόμη σιγουριά δεν έχω νιώσει, άσε που τώρα έχω φοβίες ότι θα γεννήσω και δεν μπορώ να ηρεμήσω, πιστέυω μόλις πάρω αγκαλιά τη μπέμπα να ηρεμήσω λιγάκι, γιατί μετά αρχίζουν άλλες ανυσηχίες!

[valent]

Αχ ρε κοριτσια,εγω τωρα αγχωθηκα με ολα αυτα που διαβασα!!!!!!

Ειμαι στη δευτερη εγκυμοσυνη μου με μικρο χρονικο διαστημα απο την πρωτη και με καισαρικη και μεχρι τωρα δεν ειχα αγχωθει.

Η γιατρος μου λεει οτι πρεπει να προσεχω πολυ γιατι η τομη μου ειναι φρεσκια ακομα και δεν πρεπει να σηκωνω τον μπεμπη μου.Εγω ομως του κεφαλιου μου οταν ειμαι σπιτι τον εχω συνεχεια αγκαλια και ειναι 9,5 κιλα.Ασε που οταν ειναι χεσμενος τον πηγαινω στην μπανιερα για να τον πλενω κ εκεινος κουνιεται και θελει παιχνιδια με αποτελασμα να με κουραζει.

Τωρα ομως διαβασα για μια κοπελα απο'δω που επαθε αποκολληση στην 14-15 εβδομαδα και αγχωθηκα,μαλλον πρεπει να προσεχω.....

[summerday]

Κορίτσια σίγουρα μέχρι να γεννήσουμε ποτέ δεν θα νιώθουμε σίγουρες..

αυτό είναι το συμπέρασμα.

Και εγώ αύριο μπαίνω στην 27η εβδομάδα αλλά οι ανησυχίες μου είναι συνέχεια έντονες. Λίγη ώρα να μην νιώσω το παιδί φρικάρω...Και έχω ακούσει τόσα πολλά να συμβαίνουν ακόμη και σε προχωρημένη εγκυμοσύνη που δεν με αφήνουν να ησυχάσω...

Υπομονή και θετική ενέργεια να έχουμε και όλα θα πάνε καλά!

[nikol28]

αν δεν το πάρω στα χέρια μου, δεν πρόκειται να ηρεμήσω!!!!!!!!!!!!!!!

[ΚΟΝΙΝΑ]

Μου δώσατε μεγάλη χαρά ... γιατί αλήθεια σας το λέω, νόμιζα οτι είμαι τρελή. Υπάρχουν στιγμές που το πιστεύω. Την μια στιγμή χαλαρώνω και χαίρομαι για αυτό που ζω και την άλλη στιγμή, τρέμω οτι δεν είμαι πια έγκυος. Ταυτίστηκα εντελώς με τα λόγια σας.

Πραγματικά μόνο αν το κρατήσω στα χέρια μου θα το πιστέψω. Και πολλές φορές τρέχει το μυαλό μου να ονειρευτεί εκείνη την στιγμή και το απαγορεύω στον ευατό μου. Καλά καλά δεν το έχω ανακοινώσει σε όλους τους γνωστούς μου.

Απλά βρε κορίτσια, αναρωτιέμαι δυο πράγματα:

α) Αυτή η ψυχολογία πόσο επηρεάζει τα μωρά μας???

β) πως καταφέρνουν άλλες γυναίκες να είναι τόσο χαλαρές !!! γιατί έχω γνωρίσει γυναίκες που είναι με τα τσιγαράκια τους, με τα ξενύχτια τους, δεν τις τρομάζει καθόλου το sex . . . και ειλικρινά τις χαίρομαι γιατί είναι ευτιχισμένες. ΄Για να μην πω ότι τις ζηλεύω.

Sorry για την πολυλογία μου, αλλά αυτές οι φοβίες μου με έχουν απασχολήσει πάρα πολύ.

[max]

ΚΟΝΙΝΑ μου οι φοβίες σου είναι απόλυτα φυσιολογικές γιατί ήδη νοιάζεσαι γι'αυτό το μωράκι & θες να είσαι σίγουρη πως κάνεις το καλυτερο γι'αυτό!

 

Κάθε γυναίκα, κάθε άνθρωπος έχει τους δικούς του φόβους & τα δικά του φαντάσματα να τον στοιχειώνουν.. Κάποιες από εμάς είμαστε πιο χαλαρές με την εγκυμοσύνη: σεξ, καφέδες, ξενύχτια, κλπ.. Κάποιες άλλες είμασττε πιο στρεσαρισμένες απέναντι στο μεγάλο γεγονός: άγχος, αγωνία, τύψεις, ...Δεν είμαστε από το ίδιο υλικό φτιαγμένοι, πώς θα μπορούσαμε να αντιμετωπίζουμε ακριβώς με τον ίδιο τρόπο μία κατάσταση??

 

Μη νιώθεις άσχημα, το μωρό είναι μία χαρά. Όσο δεν το παρακάνεις, να καταντήσεις ψυχαναγκαστική, απολαμβάνει τις μέρες του στην ασφάλεια που του παρέχεις.

 

Απόλαυσε με τη φαντασία σου τις στιγμές που θα έρθουν!! Μην το στερείς από τον εαυτό σου, είναι κρίμα.. Και σου έχω μία έκπληξη: όσο & να το φαντάζεσαι & να προσπαθείς να το γευτεις, η στιγμή εκείνη θα σε συνεπάρει!!!!

[ΚΟΝΙΝΑ]

Σε ευχαριστώ πολύ . . Άγγιξες πολύ τα συναισθηματά μου, θα μπορούσα να βάλω και τα κλάματα. Κάθε μέρα κάνω προσπάθειες στο να βρω θετική ενέργεια και να την περάσω στο μωρό μου. Ευτυχώς έχω τον άντρα μου που βλέπει πάντα τα πράγματα θετικά και αυτό φέρνει ισορροπία. Όλα καλά θα πάνε !!! Και πάλι σε ευχαριστώ πολύ για τα ωραία σου λογάκια. Έδω θα είμαστε και θα τα λέμε. . .

[Μαμά του Ωρίων]

δεν έχω διαβάσει τις 9 προηγούμενες σελίδες, δεν ξέρω τι έχει ειπωθεί και συγχωρήστε με

 

θα απαντήσω μόνο βάση του τίτλου του θέματος....

 

ένοιωσα ασφάλεια τη μέρα που γέννησα και κράτησα το μωρό μου στην αγκαλιά μου...

[TZOYTZA]

δεν έχω διαβάσει τις 9 προηγούμενες σελίδες, δεν ξέρω τι έχει ειπωθεί και συγχωρήστε με

 

θα απαντήσω μόνο βάση του τίτλου του θέματος....

 

ένοιωσα ασφάλεια τη μέρα που γέννησα και κράτησα το μωρό μου στην αγκαλιά μου...

 

Μου αρεσε πολυ η απαντηση σου !!!!! και εγω το ιδιο!!!