ΠΟΤΕ ΑΡΧΙΣΑΤΕ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΕΣΤΕ ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΣΑΣ

[xazomama]

Kι εμείς εδώ τί κάνουμε;;

Nα λοιπόν που εδώ θα βρεις, αν όχι κολλητές που στο εύχομαι γιατί κι εγώ ομοιοπαθούσα είμαι, σίγουρα ανθρώπους που σε καταλαβαίνουν και μπορούν να σου δώσουν συμβουλές μέσα από τις δικές τους εμπειρίες.

Kι εγώ έχω καεί ΠOΛY AΣXHMA από "κολλητές" πολλών χρόνων που για εκείνες έβαζα το χέρι μου στη φωτιά.

Mε την τελευταία φιλενάδα μου μας ένωσαν δύσκολες καταστάσεις και ίσως γι'αυτό κολλήσαμε. Παρέα κάνουμε περίπου 3 χρόνια μόνο, αλλά την εκτιμώ αφάνταστα και την υπερευχαριστώ που είναι στη ζωή μου!

[Eva Kouka]

Μα αυτο ακριβως ειπα χαzomama. Oτι ειμαι τυχερη που σας βρηκα.

 

Πιστευω και εγω οτι οι δυσκολες καταστασεις δοκιμαζουν την Οποιαδηποτε σχεση. Είτε φιλική είτε ερωτική. Με την τελευταια φιλη που ειχα, την οποια εγω θεωρουσα απο τις καλυτερες μου φιλες και υπεραγαπουσα οπως και υπεραγαπω το παιδι της, δεν τα βρηκαμε. Και αφορμη για αυτο ηταν η εγκυμοσυνη μου. Το πιστευεις αυτο ? Ουσα μανα η ιδια, θα επρεπε να ειχε λιγο περισσοτερη κατανοηση απεναντι σε μενα. Απεναντιας εγω διεκρινα μια ζηλεια. Απιστευτο ? Ενω ήμουν απο τον Ιουλιο στο σπιτι και αρχικα ειχα δυσκολιες στην εγκυμοσυνη ποτε δεν με ρωτησε αν χρειαζομουν κατι. Και να σκεφτεις εμενε 1 τετραγωνο απο μενα. Στην αρχη δε, προσπαθουσε να με παρηγορησει που ειχα καθυστερηση. Ενω ηξερε οτι εγω και ο αντρας μου καναμε προσπαθειες για μωρο, το λιγοτερο που ηθελα ηταν να μου εξηγει τους λογους που δεν ειχα περιοδο. Και αλλα πολλα. Ηθελε να ασχολουμαι μονο με τα δικα της προβληματα λες και εγω δεν ημουν ανθρωπος. Με αυτα και με αυτα παγωσα απεναντι της. Αλλα δεν ειχα και ηθικη υποστηριξη. Ποτε δεν με ειχε ρωτησει για παραδειγμα τι κανει το μωρο. Πως ειναι. Αν ολα πανε καλα. Τελος παντων, ενω τωρα παιρνει τηλεφωνο καμμια φορα ειμαι αρκετα ψυχρη μαζι της. Δεν της εχω μιλησε βεβαια για ολα αυτα αλλα μαλλον το κανω γιατι δε νομιζω οτι αξιζει τον κοπο. Συγνωμη αν σε κουρασα.

[xazomama]

Πραγματικά στεναχωριέμαι όταν ακούω ότι σε μια φιλία υπάρχει ζήλια. Kαι μάλιστα κακή ζήλια. Tότε δεν είναι φιλία και ίσως ποτέ δεν ήταν.

Kι εμένα κάπως έτσι ήταν. Eγώ έδινα τα πάντα και έπαιρνα μόνο όσο ήμουν μόνη. Όταν γνώρισα τον άντρα μου, τότε άρχισα να έχω έναν έμμεσο πόλεμο. Ότι δε μου ταιριάζει και δεν είναι ο κατάλληλος για μένα και άλλα τέτοια. Mετά τον γάμο μας, εδώ και 3 χρόνια, έχουμε μιλήσει το πολύ καμιά 10 φορές κι αυτό μετά από δική μου προτροπή. Στη 1η εγκυμοσύνη μιλήσαμε μια φορά όταν το έμαθε από άλλους και από τότε ποτέ ξανά. Έχω σταματήσει κάθε προσπάθεια απλά γιατί κουράστηκα να τη ρωτάω τί σημβαίνει και να μου λέει "τίποτα". Aυτό πια δεν είναι για μένα φιλία. H φιλία δεν είναι τίποτα δεδομένο, αντιθέτως πρέπει να δουλεύεται και από τις 2 πλευρές.

 

Λάθος θέμα για να ασχοληθούμε με τη φιλία, αλλά μια που το έφερε η κουβέντα...

[Eva Kouka]

Πραγματικά το έφερε η κουβέντα όσον αφορα τη φιλία.

Αλήθεια, πώς είναι η δεύερη εγκυμοσύνη σου ? Έχεις εμετούς, ναυτίες, υπνηλία ή άλλα συμπτώματα ?

Πηγαίνεις κανονικά στη δουλειά σου ? Αν ναι, να ήξερες πόσο σε ζηλεύω. Με την καλή έννοια εννοώ. Μην παρεξηγηθώ. Γιατί εγώ είμαι εκτός δουλειάς. Με όλο το κοστος που αυτό συνεπάγεται. Οικονομικό μιας και δεν πληρώνομαι από την εταιρεία μου μόνο από το ταμείο. Ψυχολογικό, γιατί όσο να είναι με τη δουλειά ξεχνιέσαι. Ενώ τώρα ειμαι ολη τη μερα μονη μου στο σπιτι. Αιώνας μοιαζουν οι μερες. Αλλα ολα αυτα γινονται για το μικρο μας. Εσένα γενικότερα πως είναι οι μέρες σου ? Εχεις και το πρωτο παιδι. Φανταζομαι είσαι απασχολημενη ολη μερα.

[xazomama]

Kι εγώ στην 1η εγκυμοσύνη που έμεινα σπίτι τους 2 τελευταίους μήνες, πραγματικά δεν πέρναγε ο καιρός με τίποτα. Kαι ιδίως προς το τέλος που είχα βαρύνει πολύ και πονούσα πολύ στο περπάτημα επειδή με πίεζε χαμηλά το παιδί, τα'χα παίξει μέσα όλη την ώρα.

Eίχα όμως πάρει και 2 επιπλέον μήνες στις αρχές, με χαρτί απ'το γιατρό μου για "δήθεν" συσπάσεις και μερική αποκόλληση και το είχα καταχαρεί! Ήμουν συνέχεια στα μαγαζιά και κοιτούσα τα βρεφικά είδη. Ήθελα να τα πάρω όλα!!

Όσο για τη 2η, έχω πάλι τα ίδια με την 1η. Tρομερή υπνηλία, καούρες και τάση προς εμετό. Eμετό ευτυχώς καθόλου, δεν τον αντέχω! Aαα, και τρομερή πείνα! Πηγαίνω στη δουλειά κανονικά, αλλά δε μπορώ να δουλέψω κανονικά έτσι όπως είμαι. Όλη την ώρα ή πεινάω ή έχω καούρες...

Eυτυχώς την τελευταία βδομάδα έχουν λίγο μειωθεί τα συμπτώματα, γιατί με το παιδί στο σπίτι να θέλει όλη την ώρα αγκαλιά και παιχνίδι, τα'χα παίξει! Έπεφτα για ύπνο απ'τις 9:30... Tώρα κοιμάμαι στις 11:00! Γιούπιιι!!! Προλαβαίνω να δω και λίγο τον άντρα μου ο οποίος όλο παραπονιέται για τη μοναξιά του...

Eσένα πώς περνάει η μέρα σου;

[Eva Kouka]

Εγώ όλη τη μερα μεσα. Μαγειρεύω για μενα και τον αντρα μου. Βλέπω πολλή τηλεοραση. Ειμαι ξαπλωμένη στο κρεββατι γιατι βοηθάει τον πλακούντα να αιματώνεται σωστα και το μωρο να μεγαλωνει κανονικα. Δεν κανω βαρειες δουλειες στο σπιτι. Μιλαω μαζι σας. Και οταν ερθει ο αντρας μου τρωμε μαζι και μετα συζηταμε, βλεπουμε καμμια ταινια στο dvd. Τιποτα το ιδιαιτερο. Όμως δεν εχω δει καθολου μωρουδιακα. Ποτε λες να ξεκινησω ?

[Αντιγόνη]

Επίσης, αγαπητή Eva, να κλείσεις τα μάτια και τα αυτιά σου σε οτιδήποτε δυσάρεστο, και στην TV να βλέπεις μόνο ευχάριστα πράγματα. (Νοίκιασε όλη τη σειρά τα φιλαράκια ας πούμε! Τα είχα δει 2 φορές και τα ξαναβλέπω!). Βάλε βρε και τικεράκι να ξέρουμε που βαδίζεις!

[xazomama]

Kαταλαβαίνω την κλεισούρα που αισθάνεσαι, αλλά θα την εκτιμήσεις αργότερα. Γι'αυτό όσο μπορείς απόλαυσέ την τώρα. Θα σου πω ότι d.v.d. έχω να δω με τον άντρα μου εδώ και 4-5 μήνες. Δε μιλάω για σινεμά ή φαγητό έξω...

Δε νομίζω ότι υπάρχει συγκεκριμένη εποχή για να ξεκινήσεις να κοιτάς για βρεφικά. Όταν αισθανθείς έτοιμη, σωματικώς εννοώ, τότε βουρ στα μαγαζιά. Aλλά και στο internet μπορείς να χαζεύεις με τις ώρες.

[Eva Kouka]

Αντιγονη, δεν ξερω πως να βαζω τικερακι. Μαλλον πρεπει να το δειξω στον αντρα μου αυτο γιατι ειμαι και λιγο σκραπας. Να σου πω την αληθεια, εγω απολαμβανω τα θριλερ. Δεν μου αρεσουν τα love stories και οι αμερικανικες κωμωδιες. Εχω δει τα φιλαρακια και στην τηλεοραση αλλα δεν μου κανουν κλικ για να τα παρακολουθω.

[Eva Kouka]

Εχεις δικιο xazomama για την κλεισουρα. Ειμαι σιγουρη πως θα την εκτιμησω αργοτερα. Ασ παραπονιεμαι λιγο τωρα. Δεν πειραζει. Ξερω τη σημασια της.

Τι ακριβως ξνα κοιταω στα μωρουδιακα ? Σε ρωταω γιατι ο μπαμπας μου είπε ότι θελει να μου παρει την κουνια του μικρου και ολοι οι συγγενεις του αντρα μου ρωτανε τι να μας παρουν. Δε θελουν να παρουν απο μονοι τους ενα φορμακι ασ πουμε αλλα τα πραγματα που χρειαζεται το μωρο. Απλα πρεπει να τους κατερυθυνουμε. Σε αυτο ειμαστε λιγο τυχεροι. Δε νομιζεις ?

[JDP]

Πράγματα που μπορούν να σου πάρουν οι συγγενείς:

 

-Λίκνο

-Παρκοκρέββατο

-Καρότσι

-Μάρσιπο

-Κάθισμα Φαγητού(για χρήση αρκετά αργότερα)

-Ριλάξ

-Μπανάκι-Αλλαξιέρα

-Ζυγαριά

-Αποστειρωτή

-Θερμαντήρα για μπιμπερό-τροφές

-Θήλαστρο

-Ενδοεπικοινωνία

 

Βέβαια δες τι σου χρειάζεται από αυτά ώστε να μην σου πάρουν άχρηστα για εσένα πράγματα.

[Eva Kouka]

Γιάννη σε ευχαριστώ πολύ.

Τώρα βλεπω πόσα πράγματα χρειάζεται ένα μωρο. Ξέρεις, πριν λίγες μερες έβλεπα ένα ντοκυμανταίρ και έλεγε οτι τα μωρα που κανουμε εμεις οι ανθρωποι ειναι τα πιο αδυναμα να ζησουν αμεσως μολις ερθουν στη ζωη απο όλα τα υπολοιπα ζωα του πλανητη.

[JDP]

Και αυτά είναι τα βασικά. Που να δείς πόσα άλλα θα χρειαστεί να πάρεις.

Αλλά επειδή είναι άσχετα με το θέμα καλύτερα άνοιξε ένα καινούριο τόπικ για να μην χαλάμε το παρόν θέμα.

[xazomama]

...πριν λίγες μερες έβλεπα ένα ντοκυμανταίρ και έλεγε οτι τα μωρα που κανουμε εμεις οι ανθρωποι ειναι τα πιο αδυναμα να ζησουν αμεσως μολις ερθουν στη ζωη απο όλα τα υπολοιπα ζωα του πλανητη.

 

Έτσι ακριβώς είναι. Όλα τα θηλαστικά, μόλις γεννηθούν αμέσως προσπαθούν να σηκωθούν στα πόδια τους και βρίσκουν μόνα τους τις θηλές της μαμάς τους για φαγητό.

Eνώ το μωρό είναι εξαρτημένο απ'τη μαμά του για σχεδόν 1 χρόνο. Aυτό που είχα ακούσει είναι ότι το έμβρυο γεννιέται στους 9 μήνες γιατί αν μεγαλώσει κι άλλο μέσα στην κοιλιά, μετά η γυναίκα δεν μπορεί να το γεννήσει λόγο μεγάλου μεγέθους.

Φαντάζεσαι να έπρεπε να περάσει απ'τη λεκάνη σου ένα μωρό βάρους 10-12 κιλών; Παναγίτσα μου!

[Elli]

Λοιπόν,Εύα,άκου:

Εγώ πριν μια εβδομάδα έμαθα ότι έχω δίδυμα.Η γιατρός μας μίλησε για την επικινδυνότητα της περίπτωσης,τις επιπλοκές κλπ.Χρειάστηκα ολόκληρη την επόμενη μέρα για να συνειδητοποιήσω το γεγονός.Τα ενδεχόμενα προβλήματα όμως δεν με απασχολούσαν.

Όταν πλέον συνειδητοποίησα το γεγονός των δυο μωρών,άρχισα να σκέφτομαι τους κινδύνους και τις επιπλοκές.Έψαξα στο ιντερνετ και βρήκα σχετικά άρθρα και έτσι ξαφνικά ήρθα αντιμέτωπη με την πραγματικότητα:όλα όσα μου είχε επισημάνει η γιατρός ήταν αληθινά και πιθανά να συμβούν.Τρόμαξα τόσο πολύ που μέχρι και την διακοπή της εγκυμοσύνης σκέφτηκα.Όταν ήρθε ο καημένος ο άντρας μου στο σπίτι με βρήκε σε άθλια κατάσταση.

 

Ηρέμησα όμως και τώρα η θεωρία μου είναι η εξής(την οποία προσπαθώ να θυμάμαι όταν με πιάνουν φοβίες):

Αν είναι να πάει κάτι στραβά θα πάει και με το να στεναχωριόμαστε προκαταβολικά δεν θα το αποτρέψουμε.Αν συμβεί κάτι άσχημο,θα στεναχωρηθώ και θα το αντιμετωπίσω με τον όποιο τρόπο τότε.

Αν είναι όλα να πάνε καλά,με το να στεναχωριόμαστε δηλητηριάζουμε τις όμορφες στιγμές-τις δικές μας και των γύρω μας-και δε χαιρόμαστε το γεγονός.Επιπρόσθετα,ενδεχομένως να επιβαρύνουμε και την κατάσταση.

 

Συμφωνώ με τα κορίτσια ότι καλά είναι να αποφεύγουμε να διαβάζουμε διάφορα άσχημα που μόνο κακό μας κάνουν.Και στην τελική,εντάξει,συμβαίνουν πολλά αλλά δεν είναι απαραίτητο ότι θα συμβούν σε εμάς καλά και ντε.

Σε καταλαβαίνω πάντως γιατί κι εγώ είμαι όλη μέρα μόνη μου στο σπίτι.Άφησα τη δουλειά μου από επιλογή για να κάνω παιδί και τώρα το έχω μετανιώσει.Αυτό μάλλον δε μας κάνει καλό.

Ωστόσο προσπαθώ με διάφορους τρόπους να απασχολώ το μυαλό μου από το να κάνει αρνητικές σκέψεις.Ένας από τους καλύτερους είναι αυτό το forum.

[Eva Kouka]

Γεια σου Elli,

 

Σου ευχομαι μεσα απο την καρδια μου να πανε ολα καλα με την εγκυμοσυνη σου. Ενα μονο θα σου πω. Η γυναικα(δευτερη γυναικα) του πεθερου μου(ετων 62) η οποια ειναι 39 ετων πριν λιγο καιρο γεννησε διδυμα. Πηγαν ολα καλα με την εγκυμοσυνη της μεχρι το τελος. Ναι μεν μπορει να υπαρξουν καποιες επιπλοκες αλλα υπαρχουν παρα πολλες πιθανοτητες τα πραγματα να ληξουν αισιως.

Εχεις δικιο οσον αφορα τις αρνητικες σκεψεις. Δεν μπορουμε να προλαβουμε κατι πριν συμβει. Δυστυχως. Απλα, εγω φοβαμαι πολυ (αν και ειμαι στην 24η εβδομαδα) μηπως κατι παει στραβα γιατι λατρευω ηδη το μωρο μου. Ξερεις, ειχα και μια αποβολη, ευτυχως στην 7η εβδομαδα πριν 2 χρονια και ισως αυτο να με εχει επηρεασει. Οσον αφορα το κλεισιμο στο σπιτι, πρεπει να το δουμε λιγο πιο θετικα. Εγω, ειμαι με αδεια γιατρου απο τον Ιουλιο. Δεν μπορω να σου πω οτι μου λειπει η δουλεια μου τοσο, οσο το οτι δεν εχω παρεα ολη μερα. Στη δουλεια ετσι και αλλιως θα γυρισω μετα τη γεννα. Σε καταλαβαινω απολυτα. Και εγω ολη τη μερα στο σπιτι πως να μην κανω αρνητικες σκεψεις ? Αλλα πρεπει να το ελεγξω αυτο. Να μην το αφησω να με καταβαλλει. Συγνωμη αν σε κουρασα με το μεγαλο μηνυμα μου.

[Eva Kouka]

[Eva Kouka]

 

test

[elenak]

Εύα καλησπέρα. Δυστυχώς δεν μπορούσα να μπω νωρίτερα λόγω βλάβης στη γραμμή. Ναι ομοιοπαθής είμαι, καθότι ΤΑΞΥ έχουμε και εγώ και ο άντρας μου.... Χαίρομαι που διαβάζω οτι όλα είναι καλά με το μωράκι σου!! Λοιπόν... Αυτά που λέει ο Γιάννης παραπάνω είναι όντως σωστά, αλλά διαφωνώ για λίκνο,μάρσιπο και ζυγαριά. Και εξηγώ... Λίκνο δε χρειάζεται αν έχεις παρκοκρέββατο, για μάρσιπο χρειάζεσαι πλάτες και μέση σίδερο, και ζυγαριά μπορείς να νοικιάσεις απο το μαιευτήριο με 30 ευρώ το τρίμηνο (εμένα όλοι μου είπαν να μην πάρω γιατί θα αγχωνόμουν περισσότερο).

Ξεκίνα βόλτες στα μαγαζιά για να περνάει και η μέρα σου και κάνε έρευνα αγοράς. Εγώ θα έλεγα να ξεκινήσεις απο mothercare και να πάρεις κατάλογο όπωσδηποτε (είναι φοβερά επεξηγηματικός) και επίσης απο ένα βιβλιοπωλείο για αγορά βιβλίου με θέμα τις πρώτες μέρες του μωρού σπίτι.

Ένα site που θα σου φανεί χρήσιμο είναι το http://www.paidiatros.com και φυσικά αυτό εδω πέρα!!!!!

[Elli]

Eva ευχαριστώ για τις ευχές σου,κι εσύ με το καλό.

Μην αγχώνεσαι και απόλαυσέ το.Είσαι στην 24η εβδομάδα,τα πιο δύσκολα πέρασαν.Και γιατί να μην πάνε όλα καλά;

Οι βόλτες στα καταστήματα όπως λέει η elenak είναι ό,τι καλύτερο για να ξεχνιέσαι,να ονειρεύεσαι και να αισιοδοξείς...

[Eva Kouka]

Γεια σου Ελλη, χαιρομαι πολυ που ξαναεπικοινωνω μαζι σου.

Οι βολτες στα μαγαζια θα περιμενουν μεχρι τον Δεκεμβριο μιας και σιγα σιγα εχω αρχισει να μαζευω τα πραγματα μας για μετακομιση. Θα παμε κοντα στην πεθερα μου και ετσι απο χτες προσπαθω να μαζεψω λιγα απο τα ρουχα μας. Δεν μπορεις να φανταστεις ποσο ευκολα κουραζομαι. Εχουμε κανει με τον αντρα μου 4 μετακομισεις μονοι μας και δουλευα εως και 12 ωρες τη μερα για να φτιαξουμε τα πραγματα γρηγορα. Τωρα που ειμαι εγκυος ουτε 1 ωρα δεν μπορω να στεκομαι ορθια. Εσυ πως εισαι ?

[Elli]

Κι εγώ πολύ κουράζομαι,και δεν είμαι και προχωρημένη φαντάσου.Πηγαίνω από το ένα δωμάτιο στο άλλο και λαχανιάζω-και δεν καπνίζω κιόλας.

Μετακόμιση έκανα κι εγώ πέρσι και το θυμάμαι ακόμη πόσο δύσκολο ήταν.Κουράγιο σου εύχομαι και προσοχή...

[mimika]

Απο την πρωτη στιγμη ημουν χαλαρη εκτος απο μερικες μερες που ειχα τα κατω μου.

 

Ευχομια σε ολες τις εγκυουλες μας να απολαμβανουν τις εγκυμοσυνες τους και να μην σκοτιζουν τα κεφαλακια τους με το παραμικρο.

Οσο κανουν τουμπες τα ζουζουνζκια εκει μεσα ειναι μια χαρα!!!

[Στέλλα]

Εγώ πάντως δεν γνωρίζω το πώς και το γιατί,αλλά δεν καθόμουν στ'αυγά μου!Μου έλεγαν όλοι βρε παιδάκι μου ξεκουράσου λίγο,κοιμήσου...αλλά εγώ στη κοσμάρα μου!Μάλλον γι'αυτό είναι και η κόρη μου έτσι!Την 14η προς 15η εβδομάδα έπαθα μια μικρή αποκόλληση και να φανταστείτε μόλις είχαμε τελειώσει με τη μετακόμιση.Ήθελα να είναι όλα υπό τον έλεγχό μου και έτσι έτρεχα συνέχεια!Έμεινα στο νοσοκομείο λίγες μέρες σε ακινησία(υποτίθεται) ,αλλά και εκεί όλο βόλτες έκανα(ξέρετε!δημόσιες σχέσεις!).Γενικώς ήμουν πολύ δραστήρια.

[Αθηνά]

Απο την πρωτη στιγμη ημουν χαλαρη εκτος απο μερικες μερες που ειχα τα κατω μου.

Ευχομια σε ολες τις εγκυουλες μας να απολαμβανουν τις εγκυμοσυνες τους και να μην σκοτιζουν τα κεφαλακια τους με το παραμικρο.

Οσο κανουν τουμπες τα ζουζουνζκια εκει μεσα ειναι μια χαρα!!!

 

Μακάρι να συνέβαινε το ίδιο και με εμένα.

Μόλις κάνω τον υπέρηχο και για μια εβδομάδα είμαι καλά.

Μετά αρχίζει το άγχος και ειδικότερα τώρα που περιμένω να περάσουν οι ημέρες για να κάνω την Β’ επιπέδου, έχω πολύ άγχος το οποίο μέρα με την μέρα αυξάνεται.

Μακάρι να ήτανε Μάρτιος, να είχε περάσει όλο το δύσκολο διάστημα.

 

Χαίρομαι όχι οτι δεν χαίρομαι απλά φοβάμαι. Θέλω να είναι καλά το ζουζουνάκι μου. ίσως επειδη δεν το καλοακούω ακόμα να αυξάνονται οι φόβοι. όπως και να το κάνεις αλλιώς είναι αμα έχεις μια επικοινωνία μαζί του.