aneraida

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    59
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

10 Neutral

Converted

  • Χόμπι και Ελεύθερος χρόνος
    ζωγραφική, χειροτεχνίες, κατασκευές, διακόσμηση
  1. Εμένα να σου πω την αλήθεια δε μ' αρέσουν αυτά που προτείνεις, το Λυδία και Ίριδα γιατί δεν κολλάνε με τα βαφτιστικά και τα άλλα απλώς δε μου ακούγονται καλά στο αυτί....επειδή όμως καταλαβαίνω την απόγνωσή σου και την αγωνία σου μη στεναχωρήσεις κανένα θα σου πρότεινα, αφού και τα δύο έχουν το δ να ακούγεται έντονα μέσα, να τη φωνάζεις με κάποιο που να αρχίζει από Δ: Διδώ, Δόνη, Διώνη ή και Νόνη (από το Διονυσία)
  2. Θεωρώ ότι όσο λιγότερο επεξεργασμένο είναι το προϊόν, τόσο καταλληλότερο είναι για τα παιδιά μας....Από τα τυποποιημένα του Σούπερ Μάρκετ λοιπόν, θα προτιμούσα ψωμί με μέλι ή μαρμελάδα σπιτική, ακόμα κι αν είναι πλούσια σε ζάχαρη. Αν αρχίσουμε να διαβάζουμε/προσέχουμε τι χημικές ουσίες περιέχει ακόμα και το πιο "αθώο" τρόφιμο, νομίζω ότι θα εκτιμήσουμε τα σπιτικά και χειροποίητα.
  3. aneraida

    ΣΥΝΔΙΑΣΜΟΣ ΟΝΟΜΑΤΩΝ.ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΙΩΑΝΝΑ

    Το Κατιάννα μ' αρέσει πααααάρα πολύ!

  4. Διαφημίσεις


  5. Μπορείς να πάρεις γκοφρέ χαρτί ή χαρτί αφής από χαρτοπωλείο ή αυτό το διχτυωτό πανί ή τούλι από αποθήκη με είδη συσκευασίας....Από σούπερ μάρκετ, χαρτί περιτυλίγματος με παιδικά μοτίβα... Μια καλή ιδέα είναι και αυτές οι διάφανες ζελατίνες με τις οποίες τυλίγουμε πιατέλες με γλυκά συνήθως τα Χριστούγεννα, δεν ξέρω αν κατάλαβες, αυτές που κάνουν θόρυβο, χρατς χρουτς
  6. Τρίψ' το με αλάτι... Κάνει θαύματα. Δυστυχώς δεν κάνει για την πλάκα της πρέσας, στην οποία και μένα μου έχουν κολλήσει διάφορα...
  7. aneraida

    ΣΥΝΔΙΑΣΜΟΣ ΟΝΟΜΑΤΩΝ

    Ύρια, Μύρια, Μυρώ με προτίμηση στο τελευταίο
  8. Κι εγώ δυο κοριτσάκια έχω και είμαι πνιγμένη στο ροζ και στο τούλι!! Εντωμεταξύ, κι η μικρή μες στην κοκεταρία!! Μόνο ρούχα που εγκρίνει φοράει, όχι παντελόνια, όχι φόρμες, όχι πυτζάμες (!).... μόνο κολάν, φούστες, φορέματα και καλσον, γοβάκια και μπότες.... και μόνο ροζ, φούξια και λιλά (ευτυχώς που είναι στη μόδα δηλαδή)... Από κολώνιες, τσιμπιδάκια, κολιέ, τσάντες, κούκλες, Μπάρμπι κλπ...χαμός στο δωμάτιο....Έχει επηρεάσει και τη μεγάλη που δεν ήταν έτσι...Αλλά, όσο και να με εκνευρίζει με τις παραξενιές της, μ' αρέσει που είναι φιλάρεσκη...Μπορεί στη συμπεριφορά να είναι αγοροκόριτσο (ζωηρή) στην εμφάνιση πάντως δεν είναι!
  9. aneraida

    Δύσκολα παιδιά

    Ellemphriem, σε ευχαριστώ πολύ κοπέλα μου για τις συμβουλές σου. Η αλήθεια είναι ότι μεμβράνη σαν αυτή που λες θα έπρεπε να είχα βάλει στην πόρτα της βιτρίνας μου (τζάμι) που την καταχτυπούσε συνέχεια....τα υπόλοιπα τα έχω τακτοποιήσει, έχω βγάλει τα πόμολα, γιατί οι ασφάλειες δεν άντεχαν για πολύ...εδώ τη στράτα έσπασε, οι ασφάλειες θα τη σταματούσαν! Ευτυχώς που οι μπαλκονόπορτες μου είναι συρόμενες και πολύ βαριές και ούτε εγώ καλά καλά δεν μπορώ να τις ανοίξω όταν ασφαλίσουν... Mariantinos, έξυπνο αυτό που έκανες με το τραπέζι...άσχετα αν δεν επιασε. Πάντως κι εγώ από ενα σημειο και μετά δεν έκανα παρατηρηση, γιατί έβλεπα ότι ούτως ή άλλως το δικό της το έκανε, ανέβαινε έπεφτε, χτυπούσε αρκετά και έκλαιγε και στο καπάκι ξανανέβαινε...Τώρα, όμως, εδώ κι ένα εξάμηνο περίπου, έχει περιορίσει πάααρα πολύ το σκαρφάλωμα...μάλλον κατάλαβε ότι δεν κερδίζει και τίποτα μ' αυτό. Τώρα σκαρφαλώνει στο έπιπλο της τηλεόρασης όταν βλέπει η αδερφή της και κάθεται μπροστά στην οθόνη.... και μετά όπως καταλαβαίνεις γίνεται χαμός! Τώρα, για την επιθετικότητα, και μένα είναι επιθετική και σε μένα αλλά κυρίως προς την αδερφή της (μεγαλύτερη σχεδόν 4 χρόνια!) που τη δέρνει κανονικά! Εμένα όμως έχει και λόγο: τη ζήλεια.Εσένα; Νομίζω ότι πρέπει να διερευνήσεις γιατί τρέφει τέτοια αισθήματα απέναντί σου, γιατί έχει τέτοιο θυμό (το να είναι ζωηρό ή υπερκινητικό είναι άλλο κι άλλο να σε σκοτώνει στο ξύλο και να φέρεται λες και σε μισεί). Έχω την αίσθηση ότι μ' αυτόν τον τρόπο κάτι προσπαθεί να σου πει....Πότε το κάνει πιο έντονα; Τι έχει προηγηθεί; Ελπίζω να καταλήξεις κάπου και γρήγορα Για τα υπόλοιπα, υπομονή, εκεί γύρω στα 3 θα 'ναι καλύτερα τα πράγματα...τουλάχιστον δε θα κινδυνεύει τόσο πολύ πια...
  10. aneraida

    Δύσκολα παιδιά

    Κοπέλα μου, πόσο σε νιώθω... Η μικρή μου κόρη είναι ακριβώς όπως περιγράφεις και χειρότερη όταν ήταν στην ηλικία του δικού σου...Την έλεγα "τα τρία δεν" :δεν κοιμαται, δεν ακουει, δε φοβαται. Συγκεκριμένα, δεν κοιμόταν επίσης: ξυπνούσε αξημέρωτα, νύσταζε όπως ήταν φυσικό το μεσημερι αλλά δεν μπορούσε να κάτσει στο κρεβάτι για να κοιμηθεί (υπερκινητικότητα) ακόμα κι αν κουτουλούσε τους τοίχους από τη νύχτα....2 ώρες αυτή η ιστορία κάθε μέρα:να σηκώνεται, να την ξαναβάζω, να ξανασηκώνεται...και στο τέλος να αναγκάζομαι να της φωνάζω και να την απειλώ για να κοιμηθεί... και το βράδυ πάλι τα ίδια, από την νύστα και την υπερενταση έφτανε να κοιμαται 2 η ώρα, μόλις τη βαζαμε στο κρεβατι άρχιζε η τρεχάλα, να σηκώνεται και να τρεχει μέσα στο σπίτι...δεν πα να κοιμομαστε όλοι, αυτοί τα δικά της....Το πρόβλημα το έλυσα ως εξής: σταμάτησα να τη βαζω για υπνο το μεσημερι, αλλά εφαρμοσα αυστηρο προγραμμα το βραδυ: 8 η ωρα απαραιτητως στα κρεβατια τους, κοιμουνται το πολυ 9, ξυπνανε βεβαια παλι 6 με 6:30 αλλα τουλαχιστον ηρεμουμε λιγο το βραδακι... Ζημιές: και μενα μου το έχει διαλυσει το σπίτι, στα επιπλα σκαρφαλώνει, στα τραπεζια κάθεται, ανοίγει τα ψηλά συρτάρια και κρατώντας τα κάνει κούνια, την έχω φωτογραφία μέσα στο έπιπλο της τηλεόρασης, πατούσε στα πόμολα και ανέβαινε στα έπιπλα, μια φορά τη βρήκα να κρεμεται από ένα ψηλό ντουλάπι της κουζίνας....Δύο καλοκαίρια τώρα δεν τολμώ να αφήσω ανοιχτά, αφού φοβάμαι ότι θα μου ξεφύγει και θα βγει έξω στο μπαλκόνι...(δεν έχω σήτες) Έχει ζωγραφισει τα παντα, τοίχους, πατώματα, τα κρόσσια των χαλιών, τους αρμούς ανάμεσα στα πλακάκια, στο ινοξ ψυγείο και στα ντουλάπια της κουζίνας μολυβιές, στα έπιπλα μαρκαδόροι....το πρόσωπο της μια φορα το είχε καταζωγραφίσει με μαρκαδόρο, δε φαινόταν καθόλου, να μην πω για τα χέρια.... Μέχρι πρότινος έβαζε τα πάντα στο στόμα, το τι έχει φάει...! Και άλλα πολλά που ειλικρινά κουράζομαι και μόνο που τα λέω. Το αισιόδοξο είναι ότι τώρα πια που είναι 3 χρονών περναμε καποιες μέρες σχετικα ησυχες...αλλες παλι την πιανει αμοκ, μαλλον λογω ζηλειας, τι να πω; εκει το αποδιδω...επισης, τώρα τελευταια καθεται στην τηλεοραση, για λιγο όμως κάτι είναι και αυτό....παλιά, ούτε 2 λεπτά. Αυτάαα! Ελπίζω να μη σε απογοήτευσα εντελώς! Υπομονή, μεγαλώνοντας θα βελτιωθεί η κατάσταση!:-)
  11. Παιδιά, από ό,τι έχω καταλάβει, δεν είναι πολλοί αυτοί που σου ζητάνε με θράσος έχοντας μάλιστα και ταρίφα....Οι περισσότεροι απλώς παίρνουν ό,τι τους δίνεις....Υπάρχουν όμως και λίγες φωτεινές εξαιρέσεις που εκ πεποιθήσεως δεν καταδέχονται να πάρουν τίποτε (ξέρω τουλάχιστον 2)
  12. Ωχ αλήθεια;; Συγνώμη μωρέ...αγόρασες και υλικά έ;; Πάντως γέλασα πολύ! Ούτε στο μπαλκόνι έ;; (Καλά, είμαι σίγουρη ότι υπερβάλλεις βέβαια, δεν μπορεί να είναι τόσο χάλια) Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια!!
  13. Για 2 σταγόνες δε θα ανησυχούσα, από τη στιγμή που έβαλες και ξύδι...δεν νομίζω να υπάρχει πρόβλημα.
  14. Δε σε πρόλαβα αλλά ευτυχώς το βρήκες μόνη σου! Λαδάκι ή baby oil για τα αυτοκόλλητα!!
  15. Συμφωνώ ότι ισχύει μέχρι κάποια ηλικία όμως...όσο είναι ακόμα μικρά. Από ένα σημείο και μετά νομίζω ότι πρέπει να μάθουν ότι αν τα έβαλαν μόνα τους στη μέση, μόνα τους πρέπει και να τα μαζέψουν. Στις δικές μου πάντως πιάνει αρκετά το κόλπο με τη σκούπα: βάζω τη σκούπα, τους λέω ότι η σκούπα θα ρουφήξει όσα παιχνίδια βρει στο δρόμο της και τρέχουν και τα μαζεύουν τουλάχιστον από κάτω...η πλάκα είναι ότι μαζεύουν και τεράστια παιχνίδια τα χαζούλια, χαχα Τις περισσότερες φορές όμως αντί να μαζέψουν, κάθονται και παίζουν
  16. Σε ευχαριστώ πολύ Βασιλική. Εγώ δεν ασχολούμαι επαγγελματικά, μόνο για τα παιδάκια μου τα φτιάχνω (προς το παρόν τουλάχιστον, γιατί ποτέ μη λες ποτέ)...Μπορείς να επικοινωνήσεις με τη Φιλιώ μέσω του blog της υποθέτω ή με κάποιες άλλες κοπέλες που ασχολούνται, ενώ πάντα μπορείς να φτιάξεις και η ίδια βέβαια...δεν είναι δύσκολο!