ΘΑ ΘΕΛΑΤΕ ΤΟ ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΟ ΔΙΠΛΑ ΣΑΣ ΣΤΟ ΘΑΛΑΜΟ

[maestria]

Τουλάχιστον το 1ο βράδυ! Κι εγώ αυτό σκέφτομαι αν κάνω δεύτερο.

Άντε, μ' ένα πόνο σου εύχομαι .

[christine06]

Προσωπικά γέννησα σε ιδιωτική κλινική και δεν ξέρω το γίνεται στα δημόσια νοσοκομεία. Έχω όμως την εξής απορία. Δε σας ενοχλούσε να έχετε το νεογέννητο μωράκι σας στον ίδιο χώρο 24 ώρες με τόσους άλλους ανθρώπους? (άλλες μαμάδες, άλλα μωράκια αλλά και ένα σωρό επισκέπτες)? Μου κάνει εντύπωση πάντως που υπάρχουν νοσοκομεία που όχι μόνο το επιτρέπουν αλλά το επιβάλουν κιόλας. Όσον αφορά στο θηλασμό και εγώ θήλαζα στην κλινική και το έφερναν κάθε 3 ώρες ακόμα και τη νύχτα αν το ζητούσα. Το ότι έπαιρνε και ξένο γάλα πάντως δεν εμπόδισε καθόλου το θηλασμό στο σπίτι.

[maestria]

Όχι, δεν μ' ενοχλούσε ιδιαίτερα. Τι εννοείς, γιατί να μ' ενοχλεί;

Δεν το απομόνωσα ποτέ το μωρό, απλά αν κάποιος ήταν άρρωστος (ειδικά όταν ήταν νεογέννητο, αλλά και ακόμα) δεν τον αφήνω να τον πιάνει.

Ίσως θα ήταν καλύτερα στο επισκεπτήριο να τα έπαιρναν τα μωρά (όπως κάνουν στο Παπαγεωργίου Θεσσαλονίκης), αλλά πολλά δημόσια στ' αφήνουν όλη μέρα.

Το δυσκολότερο είναι το βράδυ βασικά.

[vera]

Να σαι καλα maestria!

 

Οχι Χριστιν δε με ενοχλουσε, ειναι μεν κουραστικο, αλλα οταν μπαινεις στα δυσκολα απο την αρχη και εχεις ολη την ευθυνη για το μωρο ,για μενα τουλαχιστον ειναι καλυτερα, με πολυ κοσμο ειναι και στο θαλαμο παρακολουθησης, μη νομιζεις οτι κινδυνευουν λιγοτερο απο ενδοσνοσοκομειακες λοιμωξεις εκει.......και στενοχωριομουν πολυ την πρωτη μιαμιση μερα που το μωρο μου ηταν σε θαλαμο παρακολουθησης μονο του και μπορουσα να το αγκαλιαζω μονο καθε τρις ωρες για 20 λεπτα μονο και ολη τη νυχτα ηταν μακρια.........οσο το σκεφτομουν δλδ ολομοναχο σε ενα πυρεξακι πονουσε η ψυχη μου.......μολις το πηρα το ειχα συνεχεια πανω μου να κοιμαται και να το χαιδευω.......

 

Σιγουρα ομως το πρωτο βραδυ που ημουν χαλια απο τα ραμματα, πονουσα παρα πολυ και δεν μπορουσα καλα καλα να καθισω στο κρεββατι, σκεφτομουν τι θα εκανα αν το ειχα μαζι.........θα ηταν πολυ δυσκολα, δεν θα τα καταφερνα χωρις βοηθεια........φανταζομαι πως ειναι για τις κοπελες που κανουν καισαρικη.

[maestria]

Είχα την πεθερά μου παιδάκι μου (καισαρική ), δεν παλευότανε την πρώτη νύχτα!!!

Βασικά, επειδή ήμουν και "καινούρια", είχα πεθερά και μαμά (εναλλάξ) τα 3 βράδια, μετά ανέλαβα μόνη μου.

 

Αλλά, επιμένω, το δύσκολο είναι που τον έχεις κατευθείαν το βράδυ! Καλά θα ήταν να κοιμόμαστε τα πρώτα βράδια, ν' ανακάμψουμε κιόλας και μετά ν' αναλάβουμε "βάρδια" .

[christine06]

Maestia από ότι βλέπω τα μωρά μας μπορεί να γεννήθηκαν και την ίδια μέρα!!

 

Εννοώ ότι καλό θα είναι τα μωρά να μην έρχονται ειδικά τόσο μικρά σε επαφή με πολύ κόσμο. Και ο λόγος είναι ότι και μια ελαφριά ίωση για έναν ενήλικα μπορεί στο νεογέννητο να είναι επικίνδυνη. Φυσικά και δεν τα απομονώνουμε αλλά θα έρχονται σε επαφή με λίγα (κυρίως οικογένεια) και αφού βεβαιωθούμε ότι δεν είναι κάποιος άρρωστος. Και άντε τους δικούς σου συγγενείς θα τους ρωτήσεις...των διπλανών μπορείς να ξέρεις?

Στην κλινική που γέννησα παρόλο που ήμουν σε μονόκλινο πάλι το μωρό τις ώρες του επισκεπτηρίου δεν επιτρεπόταν να είναι στο δωμάτιο. Και να σου πω αν δεν το απαγόρευαν από μόνοι τους θα το ζητούσα εγω.

Άσε που δεν είναι ανάγκη να το πιάσει κάποιος το μωρό για να αρρωστήσει. Και τα σωματίδια στο χώρο είναι αρκετα...ειδικά για εμάς που γεννήσαμε το καταχείμωνο και οι χώροι δεν αερίζονται όπως το καλοκαίρι.

[vera]

Οντως πολυ δυσκολο......κι εγω σκεφτομαι τι θα κανω, γιατι αν μου τον δωσουν το πρωτο βραδυ δεν ξερω αν θα μπορεσει να μεινει η μαμα μου (πρεπει να κρατησει τον μεγαλυτερο γιο μου, που ειναι σχεδον 3 και θα μεινει πρωτη φορα μονος χωρις εμενα) Σκεφτομαι αν εχω δικλινο και δεν εχει προβλημα η αλλη κοπελα να ζητησω να μεινει ο αντρας μου, τουλαχιστον για να μου δινει το μωρο......

 

 

Για το επισκεπτηριο εχω να πω οτι δεν θα πρεπε να γινεται σε τετοια κλιμακα........να το κανουν μονο οι της οικογενειας, τι ειναι αυτο τωρα....ερχονται κουμπαροι, φιλοι, ξαδερφια και δεν ξερω τι αλλο? Κι εμενα μου ρθε ο Ξαδερφος κι απορω γιατι,......ουδεποτε επισκεφθηκα καποιον σε μαιευτηριο, ουτε συγγενη....αλλο αν θελει βοηθεια και πρεπει να παω........αλλα προσωπικα δεν ηθελα κανενα περα απο την αμεση οικογενεια......προλαβαινουν να ρθουν και σπιτι....λιγες μερες ειναι αυτες.....

[vera]

Και ειναι ενας ακομη λογος που θελω δικλινο.......στα πεντακλινα γινοταν ο κακος χαμος οχι μονο στα επισκεπτηρια αλλα κι απο τους συνοδους που ειχε καθε κοπελα......

[maestria]

christine μας περνάτε μία μέρα .

Εντάξει, δεν έρχονται και τρομερά άρρωστοι άνθρωποι στα νοσοκομεία να δούνε τα μωρά ρε 'συ!

Στην τελική, μπορεί να 'ρθει η μαμά μου σπίτι, να 'χει ανέβει σε τρένο για να 'ρθει, μετά να πάρει αστικό και μετά να 'ρθει στο μωρό, να το κάνει γούτσου-γούτσου .

Πάντα περιέχει ένα ρίσκο η κατάσταση.

 

Όχι, δεν είχα πρόβλημα να είναι το μωρό εκεί, τον "κοινωνικοποίησα" από την ώρα που γεννήθηκε. Αν κι εμένα δεν μ' άρεσε που ήρθε όλο το σόι (ειδικά του άντρα μου) εκεί, είχα εγώ τα ράμματα, τους καθετήρες, τους ορούς (μια ομορφιά), είχα κι επισκέψεις!

 

Βέρα, έχεις δικαίωμα επιλογής; Δεν είσαι σε δημόσιο νοσοκομείο; Εγώ στην αρχή ήμουν σε 4κλινο, μετά 2κλινο (κωλοφαρδία, έτυχε ).

[christine06]

Κορίτσια εγώ όταν έρθει με το καλό το δεύτερο πάντως θα ζητήσω να μην το φέρνουν τη νύχτα....Στο πρώτο πίστευα ότι έπρεπε να την παίρνω όσο περισσότερο γίνεται για να συνηθίσει το θηλασμό.

Τώρα όμως πιστέψτε με θα προσπαθήσω να ξεκουραστώ γιατί μετά με 2 στο σπίτι φανταστείτε τι έχει να γίνει

Ας απολαύσουμε τουλάχιστον τις μέρες του μαιευτηρίου.

Έπειτα επειδή και εγώ γέννησα με καισαρική ειδικά το πρώτο βράδυ δεν μπορούσα να σηκωθώ από το κρεβάτι άρα δεν έχει νόημα.

Με το καλό vera μου και χωρίς κανένα πόνο!!!

[zouzounel]

Για το επισκεπτηριο εχω να πω οτι δεν θα πρεπε να γινεται σε τετοια κλιμακα........να το κανουν μονο οι της οικογενειας, τι ειναι αυτο τωρα....ερχονται κουμπαροι, φιλοι, ξαδερφια και δεν ξερω τι αλλο? Κι εμενα μου ρθε ο Ξαδερφος κι απορω γιατι,......ουδεποτε επισκεφθηκα καποιον σε μαιευτηριο, ουτε συγγενη....αλλο αν θελει βοηθεια και πρεπει να παω........αλλα προσωπικα δεν ηθελα κανενα περα απο την αμεση οικογενεια......προλαβαινουν να ρθουν και σπιτι....λιγες μερες ειναι αυτες.....

 

Εγώ πάντως προτιμώ όποιος θέλει να έρθει στο μαιευτήριο και όχι στο σπίτι μετά. Με ένα νεογέννητο δε μπορείς να έχεις πρόγραμμα, ούτε να ασχολείσαι με τους επισκέπτες.

[vera]

Οι επισκεπτες ειναι δραμα ζουζουνελ.....και στο σπιτι μου κουβαλιοντουσαν απο την πρωτη μερα.........οπως τα λες, ειχα το μωρο, ειχα θεμα με το θηλασμο και ειχα ολη μερα καθε μερα επισκεψεις.......

[christine06]

christine μας περνάτε μία μέρα .

Στην τελική, μπορεί να 'ρθει η μαμά μου σπίτι, να 'χει ανέβει σε τρένο για να 'ρθει, μετά να πάρει αστικό και μετά να 'ρθει στο μωρό, να το κάνει γούτσου-γούτσου .

Πάντα περιέχει ένα ρίσκο η κατάσταση.

 

Σε αυτό δε θα διαφωνήσω αλλά φύλαγε τα ρούχα σου να έχεις τα μισά...

 

Πάντως αν η ανάγκη μιας μητέρας να έχει το μωρό δίπλα της συνέχεια είναι τόσο μεγάλη καλά θα κάνει να το έχει...

Απλά πιστεύω ότι θα πρέπει να είναι θέμα επιλογής και όχι υποχρεωτικό όως γίνεται σε κάποια νοσοκομεία

[vera]

 

Βέρα, έχεις δικαίωμα επιλογής; Δεν είσαι σε δημόσιο νοσοκομείο; Εγώ στην αρχή ήμουν σε 4κλινο, μετά 2κλινο (κωλοφαρδία, έτυχε ).

 

Δηλωνεις με την εισαγωγη τι δωματιο θες........και αυτοι σου δινουν αυτο που ζητας αν υπαρχει, αλλιως οτι ειναι διαθεσιμο και σε αλλαζουν οταν αδειασει αυτο που θες.......αυτα υποθετικα βεβαια, γιατι καμμια φορα αν υπαρχει κοσμος κρατανε δωματια για δικους τους (η γιατρους). Εμενα πχ ενω υπηρχε δικλινο ελευθερο με εβαλαν σε 5κλινο και εμ αλλαξαν οταν εβαλε χερι η μαια μου (που ηταν προισταμενη)

[Κάκι]

Θα συμφωνήσω με την ζουζουνελ ότι επισκέψεις είναι να γίνουν ας έρθουν στο νοσοκομείο. Το μωρό το είχα δίπλα μου εκτός από το πρώτο βράδυ που έμεινε στην αίθουσα νεογνών για παρακολούθηση επειδή γεννήθηκε μικρούλα,2530γρ, αν κάνω δεύτερο και πάλι δίπλα μου το θέλω. Ειναι φοβερό το συναίσθημα που αισθάνεσαι ότι αυτό το πλασματάκι σε έχει ανάγκη από το πρώτο λεπτό της ζωής του και είσαι εκεί για να του προσφέρεις τα πάντα από την αρχή.

[vera]

Καλα ειστε? Που να ρθουν 15-20 ζευγαρια με παιδια σκυλια επισκεψη στο νοσοκομειο?

[zouzounel]

Ε ακριβώς επειδή θα πρέπει να έρθουν στο νοσοκομείο, δε θα φέρουν ούτε παιδιά, ούτε σκυλιά, ούτε θα κάτσουν με τις ώρες. Καλέ εσύ προτιμάς να έρθει τόσος κόσμος στο σπίτι? Απαπα εγώ στο πρώτο μου το είχα δηλώσει σε όλους, μην έρθετε σπίτι, δε μπορώ (όποιος παρεξηγήθηκε-παρεξηγήθηκε, ξυδάκι). Μετά το τρίμηνο δέχθηκα επισκέψεις. Δε μπορούσα να κάνω αλλιώς ακόμα και αν ήθελα, δεν είχα βοήθεια από πουθενά, ούτε μητέρα, ούτε πεθερά, ο άντρας μου δούλευε και ερχόταν αργά, εγώ μόνη με το μωρό και τις δουλειές του σπιτιού να τρέχω όλη μέρα... οι επισκέψεις μου έλειπαν! Το ίδιο θα εφαρμόσω και τώρα, αν και αυτή τη φορά θα έχω και την πεθερά μου (χρυσός άνθρωπος, ευτυχώς!) για βοήθεια.

[sevoula]

το πολύ κοντά με την πεθερά σκοτώνει την όποια καλή σχέση έχετε. άκου και μια παθούσα. και η δική μου πεθερά ήταν λατρεμένη μέχρι που άρχισαν τα κολλητηλίκια αφού γέννησα και αρχίσαμε τον καλαματιανό.

από μακριά και αγαπημένες. αφού τα κατάφερες μια χαρά στο πρώτο, στο δεύτερο με το καλό θα είναι αέρα-πατέρα.κάτσε στα αβγά σου και μη χαλάς τη ζαχαρένια σου. μόνη σου θα βγάλεις τα μάτια σου.

 

όσο για τις επισκέψεις συμφωνώ. μετά το τρίμηνο επισκέψεις στο σπίτι. το μωρό μπορεί να πάρει αγάπη όποτε θέλουμε, τα μικρόβια δεν τα χρειάζεται τόσο νωρίς.

φιλάκια!

[Stellinula]

Φυσικά και θέλω το παιδάκι μου να το έχω δίπλα μου και ομολογώ ότι το μόνο που με στεναχωρούσε με το μαιευτήριο που έχω επιλέξει να γεννήσω το Αρεταίειο είχα ακούσει ότι τα μωράκια δεν τα είχαν δίπλα τους οι μανούλες, αλλά τώρα τελευταία ακούω που λένε ότι τους τα φέρνουν άρα το σύστημα ελπίζω να άλλαξε και να κρατηθεί αυτό.....

[zouzounel]

το πολύ κοντά με την πεθερά σκοτώνει την όποια καλή σχέση έχετε. άκου και μια παθούσα. και η δική μου πεθερά ήταν λατρεμένη μέχρι που άρχισαν τα κολλητηλίκια αφού γέννησα και αρχίσαμε τον καλαματιανό.

από μακριά και αγαπημένες. αφού τα κατάφερες μια χαρά στο πρώτο, στο δεύτερο με το καλό θα είναι αέρα-πατέρα.κάτσε στα αβγά σου και μη χαλάς τη ζαχαρένια σου. μόνη σου θα βγάλεις τα μάτια σου.

 

το "μακριά κι αγαπημένοι" είναι το μότο μου

η πεθερά μου μένει επαρχια, θα έρθει όταν γεννήσω για καμιά 15αριά μέρες, θέλω να πιστεύω ότι δε θα είναι και τόσο άσχημα! θα γεννήσω με καισαρική και θέλω να ασχολείται με τον μπομπιράκο μου, αφού ούτε αγκαλιτσα δε θα μπορώ να τον πάρω τον πρώτο καιρό.

ας ελπίσουμε ότι όλα θα πάνε καλά

[sevoula]

στο εύχομαι ολόψυχα.

[Λιζα14]

πριν γεννήσω έλεγα ότι εννοείται και το θέλω δίπλα μου.μετά από μία δύσκολη και πολύωρη γέννα....που είχα το μωρό δίπλα μου.....που δεν μπορούσα να σηκωθω από το κρεβάτι.προσπαθούσα κι έβαζα τα κλάματα και μιλάμε για φυσιολογικό τοκετό αλλά με απρόοπτα και πολλά ράμματα,που μέχρι να πάω στο σπίτι δεν είχα κοιμηθεί κανένα βράδυ στο μαιευτήριο.καλύτερα τις πρώτες μέρες να ξεκουραζόμουν λίγο για να ένιωθα πιο όμορφα και με το μωρό.γιατί τις πρώτες ώρες ως μαμά τις θυμάμαι σαν ταλαιπορία...

[sevoula]

τη μικρή μου την είχα μέρα-νύχτα για να την θηλάζω, αλλά δεν την άλλαζα εγώ. δεν της έκανα μπάνιο. έκανα καισαρική και τα μωρά τα είχαν στο θάλαμο νεογνών. είχα ζητήσει αποκλειστικό θηλασμό και επέμεινα να μου την φέρουν μόλις με πήγαν στο δωμάτιο από την ανάνηψη.

είχα και τη μητέρα μου συνοδό, για υποστήριξη σε ό,τι προέκυπτε, που δεν προέκυψε. και η ηθική υποστήριξη είναι μεγάλο ζήτημα στο θηλασμό, ιδίως με τα σωληνάκια τις 2 πρώτες ημέρες.

μετά το όλο θέμα είναι παιχνιδάκι. το απόλαυσα το μωράκι μου από την αρχή.

[vera]

Ε ακριβώς επειδή θα πρέπει να έρθουν στο νοσοκομείο, δε θα φέρουν ούτε παιδιά, ούτε σκυλιά, ούτε θα κάτσουν με τις ώρες. Καλέ εσύ προτιμάς να έρθει τόσος κόσμος στο σπίτι? Απαπα εγώ στο πρώτο μου το είχα δηλώσει σε όλους, μην έρθετε σπίτι, δε μπορώ (όποιος παρεξηγήθηκε-παρεξηγήθηκε, ξυδάκι). Μετά το τρίμηνο δέχθηκα επισκέψεις. Δε μπορούσα να κάνω αλλιώς ακόμα και αν ήθελα, δεν είχα βοήθεια από πουθενά, ούτε μητέρα, ούτε πεθερά, ο άντρας μου δούλευε και ερχόταν αργά, εγώ μόνη με το μωρό και τις δουλειές του σπιτιού να τρέχω όλη μέρα... οι επισκέψεις μου έλειπαν! Το ίδιο θα εφαρμόσω και τώρα, αν και αυτή τη φορά θα έχω και την πεθερά μου (χρυσός άνθρωπος, ευτυχώς!) για βοήθεια.

 

 

Μωρε και παιδια κουβαλανε τωρα στα μαιευτηρια απο οτι ακουω!!! Απαπα....3 μερες στο νοσοκομειο και να χω τοσο κοσμο να κουβαλιεται συνεχεια? Κανενα δεν θελω πλην οικογενειας......μεχρι και στον αδερφο ειπα να μην ερθει στο νοσοκομειο αυτη τη φορα.........

 

Μου φθανει ο κοσμος που θα χουν οι διπλανες (που ειναι πολυς!)

 

Απο το σπιτι δεν τους γλυτωνω, και να λεγα δλδ να ρθουν στο μαιευτηριο δεν θα ρχοντουσαν............απλα στο σπιτι βγαινω για λιγο, οποτε θελω και ξαναμπαινω μεσα.....και ας ασχοληθει ο συζυγος με κερασματα.........ευχομαι να μην αρχισουν παλι τις επισκεψεις απο την πρωτη μερα.....(μα τι χουι κι αυτο!)

[christine06]

Τις επισκέψεις στο σπίτι μπορείς να τις περιορίσεις και να τις απαγορέψεις αν θέλεις για όσο διάστημα εσύ κρίνεις. Εγώ προσωπικά που μετά τη γέννα πέρασα και μια βαρβάτη κατάθλιψη δεν ήθελα για ένα μήνα να δω άνθρωπο. Είπα σε όλους λοιπόν ότι η παιδίατρος απαγορεύει οποιαδήποτε επίσκεψη για 40 μέρες στο σπίτι (αυτή μας πρότεινε τη συγκεκριμένη δικαιολογία). Όποιος κατάλαβε κατάλαβε. Φυσικά άκουσα και εγώ διάφορα όπως "Άλλη καμιά δε γέννησε μόνο η Μαριώ το Γιάννη", ή "Ναι το δικό της μωρό μόνο είναι ευαίσθητο, τα δικά μας τι πάθαν που από την πρώτη μέρα ερχόταν κόσμος σπίτι" και πολλά άλλα. Ευτυχώς βέβαια που οι άνθρωποι που με ενδιέφεραν καταλάβαιναν. Για τους υπόλοιπους δε με απασχολεί καθόλου.

Το θέμα όμως είναι ότι στο μαιευτήριο (που ήμουν ακόμα χειρότερα ειδικά τις 2 πρώτες μέρες μετά την καισαρική) έρχονταν κόσμος απροειδοποίητα και μάλιστα επειδή ήταν μονόκλινο το δωμάτιο κάθονταν και μετά το επισκεπτήριο. Αυτό δυστυχώς δεν μπόρεσα να το αποφύγω.

Ομολογώ ότι πριν γεννήσω είχα πάει και εγώ σε κάποιες φίλες μου να τις δω στις κλινικές. Από τότε που γέννησα όμως δεν έχω πάει σε καμία. Τηλέφωνο θα πάρω (άλλωστε αν θέλει το σηκώνει) μια ωραιότατη ανθοδέσμη με καρτούλα ναι...αλλά μέχρι εκεί. Όποτε αισθανθεί άνετα και θέλει να βρεθούμε τότε θα πάω σπίτι της και εννοείται χωρίς τη μικρή μου! Αυτά τα λίγα...