Eπαγγελματικο-οικογενειακο διλημμα

[Έσπερος]

Λοιπόν βρήκα τους νόμους με βάση τους οποίους είχα πάρει παράταση ορκωμοσίας: Ν. 2986/2000 αρθρο 9 παρ. 5 και 2721/1999 αρθρο 53 παρ. 2. Δεν είναι αποκλειστικά για εκπαιδευτικούς, αν θυμάμαι καλά. Την αίτηση την είχα κάνει αφού είχε βγει η απόφαση διορισμού και μεσολαβούσε ένα διάστημα μέχρι την ορκωμοσία. Την απάντηση την είχα πάρει σε 15 μέρες. Διευκρίνιση μόνο, ήταν προ κρίσης που υπήρχε μια χαλαρότητα. Εννοείται ότι χρειάστηκε πολύ ψάξιμο από τους υπαλλήλους και πολλές πιέσεις για να μου πουν τι δικαιούμαι, μαζί με μια αίσθηση ότι έχουν να κάνουν με εξωγήινο που δεν θέλει να ανήκει στην τόσο προνομιούχα αυτή κάστα... Ό,τι και να αποφασίσεις, κσλή δύναμη!

[balletina]

17 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

Eιναι η αισιοδοξη πρόβλεψη  Ειπαμε, "το πολύ"

ΑΡΓΚ μου απο το ολοτελα καλη κ η Παναγιωτενα .Πλακα κανω.!! Εσυ κ ο αντρ

ας σου θα κρινετε καλυτερα καθως γνωριζεται τις αναγκες σας. Εξαλλου δεν ειναι κακο ενας ανθρωπος να μη μπορει να τα καταφερει με λιγοτερα χρηματα. Εννοω να μη μπορεις να αφησεις καποιες δικες σου αναγκες πχ ενα γυμναστηριο ενα κομμωτηριο ενα κατι γιατι εισαι κ μανουλα κ εργαζομενη κ εχεις τις αναγκες σου!!! Εγω πχ τα σκεφτηκα κ αυτα πριν παρω την αποφαση!! Αλλα εμεις ριμαστε κ επαρχια κ πολλα πραγματα ειναι διαφορςτικα. Πχ αυγα κ κρεας δε πληρωσα σχεδον ποτε!! Λαχανικα το ιδιο! 

[ΑΡΓΚ]

2 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

Λοιπόν βρήκα τους νόμους με βάση τους οποίους είχα πάρει παράταση ορκωμοσίας: Ν. 2986/2000 αρθρο 9 παρ. 5 και 2721/1999 αρθρο 53 παρ. 2. Δεν είναι αποκλειστικά για εκπαιδευτικούς, αν θυμάμαι καλά. Την αίτηση την είχα κάνει αφού είχε βγει η απόφαση διορισμού και μεσολαβούσε ένα διάστημα μέχρι την ορκωμοσία. Την απάντηση την είχα πάρει σε 15 μέρες. Διευκρίνιση μόνο, ήταν προ κρίσης που υπήρχε μια χαλαρότητα. Εννοείται ότι χρειάστηκε πολύ ψάξιμο από τους υπαλλήλους και πολλές πιέσεις για να μου πουν τι δικαιούμαι, μαζί με μια αίσθηση ότι έχουν να κάνουν με εξωγήινο που δεν θέλει να ανήκει στην τόσο προνομιούχα αυτή κάστα... Ό,τι και να αποφασίσεις, κσλή δύναμη!

Eυχαριστώ! Πλεον οι περισσότεροι πτυχιουχοι τουλάχιστον θετικών επιστημών δεν αποδέχονται το διορισμό, οπότε δεν νομίζω πια να ειναι πρωτοτυπία το να θες παράταση.

[ΑΝΝΑ24]

ΑΡΓΚ, πολύ προσωπική η απόφαση. Κοίτα, αν αποδεχθείς τον διορισμό μπορείς πάντα να παραιτηθείς αν δεις και δεν βγαίνετε με τίποτα, ή να χρησιμοποιήσεις το χρόνο αυτό για να ψάξεις για μια καλή θέση, χωρίς το οικονομικό άγχος.

Αν δεν τον αποδεχθείς και κάτι στραβώσει (αργήσεις να βρεις δουλειά, γίνει κάτι με του συζύγου κλπ) θα το μετανιώσεις και δεν θα έχει επιστροφή.

 

Εγώ σε μια τέτοια φάση και ηλικία (συνομήλικες πρέπει να είμαστε) μάλλον θα διάλεγα την επιλογή που έχει επιστροφή!

Αυτά βέβαια σου τα λέω ως ξεζουμισμένη ελ.επαγγελματίας εδώ και 17 χρόνια. Αν ήμουν στο Δημόσιο μπορεί να σου έλεγα τα αντίθετα.

Σκέφτομαι και το we're not getting any younger. Πόσο θα μπορείς να ακολουθείς τις τελευταίες εξελίξεις στα 55 ή στα 60? Υπάρχει καμμία περίπτωση να είσαι τότε ανταγωνιστική έναντι των παιδιών που θα έχουν μπει τότε στη δουλειά? Κι αν μπορείς, θα θέλεις, ή θα θες να πας κι εσύ μια μέρα στο σπίτι ήρεμη?

 

[Αννα 35]

Πραγματικά ο προβληματισμός είναι αρκετά σύνθετος. Ωστόσο, μια συνθήκη νομίζω είναι αυτή που απλοποιεί ως ένα βαθμό το δίλλημα, το γεγονός, ότι υπάρχει απώλεια της παρούσας θέσης εργασίας.

Μετά μπαίνουν τα υπόλοιπα κριτήρια:

α. Με την αποζημίωση - που από ότι αντιλαμβάνομαι δεν θα είναι μεγάλη λόγω μικρής προϋπηρεσίας στην εν λόγω εταιρεία - και το επίδομα ανεργίας καλύπτω τις ανάγκες μου; Για πόσο χρονικό διάστημα; Εκτιμώ ότι στο ενδιάμεσο θα βρω θέση εργασίας με βάση τις απαιτήσεις μου;

β. Τι προσδοκώ επαγγελματικά; Προσδοκώ καριέρα; Προσδοκώ σταθερότητα; Προσδοκώ δημιουργικότητα; Προσδοκώ ευθύνες ή όσο το δυνατόν λιγότερο άγχος και πίεση;

γ. Η μείωση κατά 1/4 του οικογενειακού προϋπολογισμού πόσο θα επηρεάσει τον τρόπο ζωής της οικογένειας; Είναι η οικογένεια διατεθειμένη να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα; Θα δημιουργήσει αυτή η μείωση προστριβές και δυσαρέσκειες;

Αυτά είναι κάποια από τα ερωτήματα που θα έλεγα να θέσεις καταρχήν στον εαυτό σου και να τα συζητήσεις και με τα μέλη της οικογένειας σου και να αποφασίσεις λαμβάνοντας υπόψη τις απαντήσεις.

Σου εύχομαι καλή επιτυχία οποια απόφαση κι αν λάβεις.

[erin0000]

On 24/10/2017 at 10:06 ΜΜ, ΑΡΓΚ είπε:

Ουσιαστικά ναι, κι εγώ σκέφτομαι ότι για τα επόμενα 2-3 χρόνια που δεν γίνεται να μην απασχολώ babysitter εστω για 3-4 ώρες τη μέρα (τα παιδιά πάνε μεν σχολείο, αλλά αποκλείεται να είμαι σπίτι πριν τις 5), θα δουλεύω για να πληρώνω babysitter, κάρτα συγκοινωνιών, φθορά ρούχων, κανένα καφέ και θα μένουν και το πολύ 200 ευρώ.

Τι εννοείς "φθορά ρούχων";

 

Πάντως θα σου μένουν τα ένσημα και όταν απαλλαχθείς και από τη babysitter θα έχεις μόνιμη και σταθερή δουλειά.