Τι απέγινε η Υπομονή μου;;;

[G.Geo]

Μπράβο hara..η αρχή είναι το ήμιση του παντός. Να ρωτήσω ρε κορίτσια...λέτε να βγάζουμε τα παιδιά έξω να εκτονώνονται. Και μου φαίνεται λογικό, δεν λέω, αλλά απόλυτα ανεφάρμοστο για μένα. Γυρνάω σπίτι στις 5 και είμαι με τα 6.5 χρόνών και 3.5 χρονών αγόρια μου σπίτι. Πρέπει να κάνω οπωσδήποτε φαί για την αλλη μέρα, καμία δουλειά (?) και καθάρισμα νεροχύτη. Επίσης να διαβάσει ο μεγάλος γιατί πάει πρώτη. Τωρα τον χειμώνα που νυχτωνει τόσο νωρίς που να παω, και πότε???? Πιο μετά, μπορεί να τελειώσω τις δουλειες μου στις 8 το βράδυ και να βγούμε εστω για μισή-μια ωρίτσα να παίξουν. Τον Χειμώνα, δεν βγαίνει ο χρόνος με τίποτα! Να πάω μέσα στην νύχτα που?

[daisy1]

Λογικά, στις 5 που γυρνάς πάτε μια βόλτα για μια ωρίτσα και μετά γυρνάτε και κάνετε τις δουλειές σας

[AthinaP]

Αυτό που αρέσει στα παιδιά πιο πολύ είναι με φίλους σε σπίτια. Αν και οι δραστηριότητες των άλλων είναι δύσκολο να συνδυαστούν με τις δικές σας και είναι κατανοητό να θέλουν και οι άλλες οικογένειες τη μια-δυο ελεύθερες καθημερινές την εβδομάδα να μη θέλουν να την ξοδέψουν με άλλους. Είναι θέμα χημείας λίγο με τις άλλες μαμάδες.

 

Αμέσως επόμενη λύση τα malls. Εγώ επειδή τα βαρεθήκαμε και αυτά, περνάω φάση που παίρνω τα παιδιά και πάμε Κέντρο και χαζεύουμε στα μαγαζιά. Περνάμε από Public και από το καινούργιο στην Ερμού, το Tiger, που έχει φτηνά γκατζετάκια, γόμες στυλό, παιχνιδάκια, διάφορα. Τώρα που θα μεγαλώσει η μέρα θα πάμε Εθνικό Κήπο η Ακρόπολη-Θησείο, που έχει και μια μικρή παιδική χαρά. Στον Εθνικό Κήπο, στην παιδική χαρά που έχει μέσα, που από όσο γνωρίζω παραμένει ανοιχτή, συχνάζουν και λίγο μεγαλύτερα παιδάκια.

 

Ομολογώ ότι το ευχαριστιέμαι περισσότερο όταν έχω ένα παιδί και το άλλο σπίτι με το σύζυγο, αν και το έχω κάνει και με δύο παιδιά. Ο σύζυγος βαριέται και διανοείται το περπάτημα μόνο αν τριγυρνάει γύρω γύρω στη γειτονιά, για άσκηση σου λέει! Αν πάει πιο μακριά γεωγραφικά, δεν το θεωρεί περπάτημα :shock::shock: Τέλος πάντων, θέλω να πω ότι μπορείτε να βολτάρετε οικογενειακώς.

 

Εντάξει, δεν ειναι και για χόρταση οι βόλτες στην Ερμού, όμως από μικρά έπαιρνα τα παιδιά γιατί δεν είχαμε πού να τα αφήσουμε και έμαθα ότι μπορεις να κάνεις τα πάντα, αλλά σε πιο χαλαρούς ρυθμούς, παράλληλα θα κουβεντιάζεις, θα προβλέπεις στάσεις για χάζεμα, παιδική χαρά κτλ.

 

Το θέμα ζητιάνοι το αντιμετωπίζουμε με αποστασιοποίηση, γράφονται σε άλλα τόπικς. Αν σταθούμε εκεί, έχουμε διαγράψει το Κέντρο για χαλάρωση, το έχουμε παραδώσει στους 20άρηδες hipsters και εμείς πηγαίνουμε σε malls που όλα είναι και πιο ακριβά, ρούχα, φαγητό, όλα!

 

Την ώρα που πάμε προς Κέντρο δεν έχει κίνηση και πηγαίνουμε καθιστοί, όπως και στο γυρισμό, περπατάμε λίγο και αποφεύγουμε σταθμούς που έχουν κόσμο. Τώρα και με τα smartphones περνάει και η ώρα της μετακίνησης ευχάριστα.

 

Το μεγάλο σου 5 η ώρα δεν έχει διαβάσει τίποτα; Πρώτη χρονιά, βέβαια, καλύτερα να βρείτε ρυθμούς και να προτεραιοποιήσετε το διάβασμα. Η αλήθεια είναι ότι εμείς φέτος, στη δευτέρα, χαλαρώσαμε με την καθημερινή επίβλεψη.

 

Α και οι καθημερινές δουλειές είναι προτεραιότητα, αλλά για εμάς και η χαλάρωση είναι η νούμερο ένα προτεραιότητα! Διαφορετικά δεν πρόκειται να είμαστε αποτελεσματικοί σε όλα τα υπόλοιπα. Πρακτικά, ο άντρας μου μαγειρεύει για το ολοήμερο, συνήθως το πρωί!

 

Μεσοβδόμαδα ασχολούμαστε κυρίως με τα ρούχα και κανένα μαγείρεμα και μαζεύουμε τις δουλειές τις υπόλοιπες σε κανα-δυο ωρίτσες την εβδομάδα, όσο τα παιδιά κάνουν ιδιαίτερο αγγλικά και μια στις 15 που έρχεται γυναίκα. Κάπως έτσι καταλήξαμε αφού δοκιμάσαμε διάφορες άλλες λύσεις που δεν μας άφηναν αρκετό ελεύθερο χρόνο.

 

Πάντως τη βρίσκω πολύ με τις βόλτες, τα παιδιά είναι σε ηλικία που κάνουν τέλεια παρέα! Και αρέσει και σε εκείνα πολύ, αρκεί να προσέξω λίγο τις αναγκες τους. Έτσι και αλλιώς είναι σε ηλικία που εκφράζονται καλά.

[hara86]

Εγώ αυτό που κάνω τώρα που ο μικρός είναι μωρό,είναι μόνο βόλτες με το καρότσι,συνήθως στα μαγαζιά,δένω τον μεγάλο στο καρότσι(δεν είναι για να τον αφήνεις ελεύθερο) και με το μωρό στο μάρσιπο...

 

Στο πάρκο πάει με τον πατέρα του 1-2 φορές τη βδομάδα...

 

G.Geo και εγώ αυτό που πρότεινε ηdaisy θα σου έλεγα,αν δεν είσαι πτώμα απο την κούραση...αλλά και πάλι το καθημερινό πολύ δύσκολο το βλέπω...ειδικά το χειμώνα,όπως είπες κι εσύ.

[AthinaP]

Αυτά που πρότεινα αφορούν το χειμώνα κυρίως. Όταν ανοίγει ο καιρός ο κόσμος βγαίνει από το σπίτι του. Όλοι περιμένουν "καλό καιρό" για να ξεμυτίσουν. Το χειμώνα, ακόμα και η μια ώρα έξοδος στην παιδική χαρά της γειτονιάς που είναι έρημη, δεν είναι και τόσο ελκυστική... Το καλοκαίρι κινείται το πράγμα αρκετά, σε γήπεδα, πλατείες, πεζόδρομους, στις γειτονιές.

[G.Geo]

Αυτό που αρέσει στα παιδιά πιο πολύ είναι με φίλους σε σπίτια. Αν και οι δραστηριότητες των άλλων είναι δύσκολο να συνδυαστούν με τις δικές σας και είναι κατανοητό να θέλουν και οι άλλες οικογένειες τη μια-δυο ελεύθερες καθημερινές την εβδομάδα να μη θέλουν να την ξοδέψουν με άλλους. Είναι θέμα χημείας λίγο με τις άλλες μαμάδες.

 

Αμέσως επόμενη λύση τα malls. Εγώ επειδή τα βαρεθήκαμε και αυτά, περνάω φάση που παίρνω τα παιδιά και πάμε Κέντρο και χαζεύουμε στα μαγαζιά. Περνάμε από Public και από το καινούργιο στην Ερμού, το Tiger, που έχει φτηνά γκατζετάκια, γόμες στυλό, παιχνιδάκια, διάφορα. Τώρα που θα μεγαλώσει η μέρα θα πάμε Εθνικό Κήπο η Ακρόπολη-Θησείο, που έχει και μια μικρή παιδική χαρά. Στον Εθνικό Κήπο, στην παιδική χαρά που έχει μέσα, που από όσο γνωρίζω παραμένει ανοιχτή, συχνάζουν και λίγο μεγαλύτερα παιδάκια.

 

Ομολογώ ότι το ευχαριστιέμαι περισσότερο όταν έχω ένα παιδί και το άλλο σπίτι με το σύζυγο, αν και το έχω κάνει και με δύο παιδιά. Ο σύζυγος βαριέται και διανοείται το περπάτημα μόνο αν τριγυρνάει γύρω γύρω στη γειτονιά, για άσκηση σου λέει! Αν πάει πιο μακριά γεωγραφικά, δεν το θεωρεί περπάτημα :shock::shock: Τέλος πάντων, θέλω να πω ότι μπορείτε να βολτάρετε οικογενειακώς.

 

Εντάξει, δεν ειναι και για χόρταση οι βόλτες στην Ερμού, όμως από μικρά έπαιρνα τα παιδιά γιατί δεν είχαμε πού να τα αφήσουμε και έμαθα ότι μπορεις να κάνεις τα πάντα, αλλά σε πιο χαλαρούς ρυθμούς, παράλληλα θα κουβεντιάζεις, θα προβλέπεις στάσεις για χάζεμα, παιδική χαρά κτλ.

 

Το θέμα ζητιάνοι το αντιμετωπίζουμε με αποστασιοποίηση, γράφονται σε άλλα τόπικς. Αν σταθούμε εκεί, έχουμε διαγράψει το Κέντρο για χαλάρωση, το έχουμε παραδώσει στους 20άρηδες hipsters και εμείς πηγαίνουμε σε malls που όλα είναι και πιο ακριβά, ρούχα, φαγητό, όλα!

 

Την ώρα που πάμε προς Κέντρο δεν έχει κίνηση και πηγαίνουμε καθιστοί, όπως και στο γυρισμό, περπατάμε λίγο και αποφεύγουμε σταθμούς που έχουν κόσμο. Τώρα και με τα smartphones περνάει και η ώρα της μετακίνησης ευχάριστα.

 

Το μεγάλο σου 5 η ώρα δεν έχει διαβάσει τίποτα; Πρώτη χρονιά, βέβαια, καλύτερα να βρείτε ρυθμούς και να προτεραιοποιήσετε το διάβασμα. Η αλήθεια είναι ότι εμείς φέτος, στη δευτέρα, χαλαρώσαμε με την καθημερινή επίβλεψη.

 

Α και οι καθημερινές δουλειές είναι προτεραιότητα, αλλά για εμάς και η χαλάρωση είναι η νούμερο ένα προτεραιότητα! Διαφορετικά δεν πρόκειται να είμαστε αποτελεσματικοί σε όλα τα υπόλοιπα. Πρακτικά, ο άντρας μου μαγειρεύει για το ολοήμερο, συνήθως το πρωί!

 

Μεσοβδόμαδα ασχολούμαστε κυρίως με τα ρούχα και κανένα μαγείρεμα και μαζεύουμε τις δουλειές τις υπόλοιπες σε κανα-δυο ωρίτσες την εβδομάδα, όσο τα παιδιά κάνουν ιδιαίτερο αγγλικά και μια στις 15 που έρχεται γυναίκα. Κάπως έτσι καταλήξαμε αφού δοκιμάσαμε διάφορες άλλες λύσεις που δεν μας άφηναν αρκετό ελεύθερο χρόνο.

 

Πάντως τη βρίσκω πολύ με τις βόλτες, τα παιδιά είναι σε ηλικία που κάνουν τέλεια παρέα! Και αρέσει και σε εκείνα πολύ, αρκεί να προσέξω λίγο τις αναγκες τους. Έτσι και αλλιώς είναι σε ηλικία που εκφράζονται καλά.

Το παιδί στις 5 ξυπνάει και δεν εχει διαβάσει, όχι. Επίσης αν πιάσω τους δρόμους στις 5 που γυρνάω για 1, 1.5 ωρίτσα να λείψω, θα γυρίσω στις 6.30, μετά πρέπει να φάνε, θα παει 7. Πότε θα διαβάσει το παιδί, πότε θα προλάβω εγω τις δουλειές. Εδω τώρα δεν παω πουθενά και με το ζόρι τις κάνω. Να τονίσω πως ο μπαμπάς μας δουλεύει και το απόγευμα οπότε είμαι μόνη μου. Θεωρώ επίσης τρελό μανίκι να τα παρω να παω μαγαζια...με ΤΙΠΟΤΑ:!!! Το εχω κανει και εχω καταλήξει να φυγω αρον αρον, γιατι ο μικρός είναι τρελό ζιζάνιο. Επίσης εξαφανίζεται, χάνεται, δεν του εχω καμια εμπιστοσύνη, θελει ΣΥΝΕΧΩΣ επιβλεψη. Αν βγάλω και τις μέρες που εχουμε δραστηριοτητες, τοτε τι μένει? 2 μέρες που αντε να παω μεχρι τις χαλια κούνιες της γειτονιάς...(δεν εχουμε κοντα κατι της προκοπής..) Αυτό που λες για κέντρο, σημαίνει ότι πρέπει λείπω όλο το απόγευμα και προφανως δεν γίνεται, ουτε να μην μαγειρέψω, ο΄λυτε και να μην διαβάσει ο μεγάλος. Αρα είναι απαγορευτικό. Επίσης εγω επειδή ειμαι απο τις 6.45 στο πόδι όλη μερα και με τα παιδια, δουλειά, μόνη μου μετα τις 10 το βραδυ τα παίζω..και παω για υπνο. Αρα όλα πρέπει να γίνουν μέχρι 9 το πολύ. Δυσκολα τα πράγματα το Χειμώνα. Το Καλοκαίρι, νυχτώνει μετά τις 9 και βγαίνουμε κατα τις 8 εστω για λίγο.

[xena]

C.Geo σε σκέφτομαι πολύ συχνά... θυμάμαι αυτά που είχες πει στο δικό σου θρεντ. Και σε σκέφτομαι όταν το "ζαβολιάρικο" μικρό μου φέρνει τα πάνω κάτω και πειράζει και την μεγάλη που είναι υπό νορμάλ συνθήκες "τέρας υπομονής, ευγένειας και καλωσύνης"!!!

 

 

Λοιπόν, για εμάς αυτά που λέει η Athina είναι αδύνατον, μένουμε μακριά από κατοικημένη περιοχή και γυρνώ γύρω στις 5,30-6 στο σπίτι. .

Τώρα που ανοίγει ο καιρός ΑΝ έχει καλό καιρό με το που φτάνω σπίτι, αλλάζω αμέσως και τα βγάζω στο βουνό που μένουμε για να ταϊσουμε τα σκιουράκια (όχι πως τα'χουμε δει ποτέ - αλλά δίπλα σε μια βελανιδιά ό,τι αφήνουμε από φαγητό εξαφανίζεται) και πλάθουμε και ιστορίες πχ για μια αλεπού που σαν να είδα κλπ κλπ Ωσπου να φτάσουμε (100 μέτρα απόσταση) έχουν τρέξει σαν παλαβά πίσω/μπρος/πισω/μπρος και έχουν εκτονωθεί κάπως.

 

ΑΝ ο καιρός είναι χάλια ή αργήσω, η πρώτη ώρα που θα φτάσω σπίτι είναι αφιερωμένη 10000% σε αυτές. Κοιτάζω να τις ενθουσιάζω με διάφορα τεχνάσματα ή παιχνίδια, τελευταία έχουμε πάρει πλαστελίνες και φτιάχνουμε ολόκληρο μενού. Μετά τα βάζουμε σε πιατα και μας ταϊζουν και περνάει λίγο η ώρα ευχάριστα και δημιουργικά.

Θέλει λίγη ασχολία. Θέλει να γίνεις παιδί να παίξεις μαζί τους αλλιώς δεν την παλεύουν. Αν δεν αφιερώσω αυτή την ώρα είμαι καμμένη. Θα έχουν νεύρα, θα τσακώνονται, δεν θα κοιμηθούν στην ώρα τους, θα γκρινιάξουν για το μπάνιο κλπ κλπ κλπ. Και τα δικά μου νεύρα εννοείται θα γίνουν τσατάλια.

 

Hara η μικρή μου κόρη (20 μηνών) έχει αρχίσει τώρα να αυτονομείται. Θέλει να τρώει μόνη της κλπ. Τι κάνω; στρώνω ένα σεντόνι παλιό πάνω απ' τα χαλιά και την βάζω σε καρεκλάκι/τραπεζάκι να φάει. Γίνεται εννοείται χάλια μαύρα αλλά το διασκεδάζει. Και μαθαίνει. Και εξοικειώνεται. ΚΑΙ ΕΚΤΟΝΩΝΕΤΑΙ. Μετά πλένεις το παιδί, μαζεύεις το σεντόνι, το τινάζεις έξω και το πλένεις. Και το σπίτι σου είναι ακόμη καθαρό. Τα παιδιά νιώθουν άξια και ισότιμα με εμάς, έτσι η ένταση τους καλμάρει - μας μιμούνται και εξαντλούν την ενεργεια τους και κάνοντας απλώς νέα πράγματα, μαθαίνοντας. Ολες οι ιδέες μου αυτές μου'ρθαν από κουβέντες μου με τις δασκάλες μας στον παιδικό. Γιατί αυτές να τα καταφέρνουν με τόσα παιδιά κι εγώ όχι με 2?

 

edit:

Τώρα που θα καλοκαιριάσει θα τα πηγαίνω εννοείται και στις κούνιες ή για μπάνιο στην θάλασσα τα απογευματα εάν έχω βοήθεια τον μπαμπά. Είναι ένας τρόπος να ξεκουράζομαι κι εγώ, το έκανα και πέρισυ και μου έκανε καλό. Το κακό με εμάς είναι πως θέλουμε αυτοκίνητο σε κάθε μας βόλτα.

[G.Geo]

C.Geo σε σκέφτομαι πολύ συχνά... θυμάμαι αυτά που είχες πει στο δικό σου θρεντ. Και σε σκέφτομαι όταν το "ζαβολιάρικο" μικρό μου φέρνει τα πάνω κάτω και πειράζει και την μεγάλη που είναι υπό νορμάλ συνθήκες "τέρας υπομονής, ευγένειας και καλωσύνης"!!!

Να' σαι καλα βρε xena..μου κάνει εντύπωση που με θυμάσαι...Η αλήθεια ειναι πως εχουμε περάσει δύσκολα. Αλλά προσπαθώ όσο μπορώ να κρατάω ισορροπίες, ακόμη κι αν ειναι δύσκολο. Δεν σου κρύbv πως πάντα αισθάνομαι παράπονο γιατί άλλες μαμάδες μπορούν να εχουν την πολυτέλεια να κάνουν βόλτες με τα παιδιά κι εγώ να μην μπορώ. Αλλά οκ...κάποια στιγμή θα το δεχτώ, ότι στην δική μας οικογένεια είναι ολα πιο δύσκολα. Εξάλλου υπάρχουν πολύ χειρότερα. Αλλα πάντα αισθάνομαι τύψεις και δίνω μέσα μου δίκια στα παιδιά που ώρες ωρες δεν παλεύονται γιατί ειναι κλεισμένα μέσα...Απ' έξω μου τους φωνάζω, που δεν καταλαβαίνουν, που κανουν φασαρία, που με τρελένουν, που δεν με βοηθάνε, που βλεπουν και τρέχω όλη την ώρα με τις δουλειές και δεν κάθομαι 5', αλλά εχουν τα δίκια τους. Anyway..Ας μην αρχίσω πάλι...

[AthinaP]

Τα δικά μου έρχονται κάποιες φορές μισοδιαβασμένα από το ολοήμερο, κάποιες φορές εντελώς διαβασμένα. Ειναι ολόκληρο κεφάλαιο το ολοήμερο, δεν το προτείνω, αλλά τέλος πάντων εμείς αυτό έχουμε. Για μεσημέρι πιθανόν να κοιμηθούν, μόνο αν είναι πολύ άρρωστα!

 

Επίσης, έχω βάλει κανόνα ότι τα μαθήματα της Δευτέρας, σε περίπτωση που δεν είναι έτοιμα από το ολοήμερο, θα γίνουν ή την Παρασκευή απόγευμα ή την Κυριακή βράδυ. Αν τυχόν θέλουν να τα κάνουν στο ενδιάμεσο, να μην με ενοχλήσουν, γιατί ξεκουράζομαι!

 

Δεν είμαι από τους ανθρώπους με αντοχές και το διάβασμα των παιδιών ειναι κάτι που δεν το κάνω με χαρά! Με τίποτα δεν πρόκειται να ξαναβγάλω το Δημοτικό και επιδιώκω τα παιδιά να παίρνουν την ευθύνη, γιατί δεν έχω την ενέργεια να τα σπρώχνω για άλλα 6-12 χρόνια και ούτε νομίζω ότι θα τους βγει σε καλό.

 

Τέλος πάντων, νομίζω ότι δεν το χρειάζονται κιόλας, το σπρώξιμο.

 

Αν δεν είναι ΟΚ στις υποχρεώσεις τους, στερούνται τάμπλετ και TV.

 

Στην πρώτη όμως, που έχουν εκφωνήσεις, όπως είναι σήμερα το Δημοτικό, θέλουν βοήθεια, δεν γίνεται αλλιώς. Έτσι όμως μαθαίνουν "κάπως"...

 

Παιδιά τη δική μου ξεκούραση τη βλέπω ως ανάγκη μεγαλύτερη από το να είναι τέλειο το σπίτι. Αν είχαμε τέλειο σπίτι όμως, θα είχαμε και πιο συχνά φίλους στο σπίτι, που είναι ουσιαστικά και αυτό που αρέσει περισσότερο στα παιδιά.

 

Edit: Μπορεί και να φταίει που πέρασα από το καθαρτήριο των διδύμων 2-4 μηνών που ήταν μακράν ό,τι πιο απαιτητικό έχω ζήσει, που τα επόμενα 6 χρόνια ήταν αρκετά απαιτητικά, που δικαιούμαι ρε γμτ και μια βόλτα! Με τα παιδιά μου βγαίνω στο κάτω κάτω, όχι με το γκόμενο :mrgreen:

 

Τέλος πάντων, όταν μεγαλώσουν λιγάκι και δεις πόσο αυτονομούνται τα 7χρονα, θα με θυμηθείς ελπίζω.