Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
  • Tell a friend

    Love Parents.org.gr? Tell a friend!

Recommended Posts

Δεν μου λέτε αγαπητοί γονείς? Οταν βλέπετε ότι το παιδάκι σας επηρεάζεται άσχημα από κάποιο συγκεκριμένο παιδάκι τί κάνετε? Για να γίνω ποιο σαφής εμείς βγαίνουμε αρκετά συχνά με τον ξάδερφό μας που είναι ένα χρόνο μεγαλύτερος από τον δικό μου 4,5 δηλαδή. Είναι δύσκολο παιδάκι και ξέρω πολύ καλά ότι λόγω διαφόρων προβλημάτων στην οικογενειακή του ζωή το παιδάκι έχει μια βίαιη και ανάρμοστη συμπεριφορά. Δηλαδή μιλάει άσχημα και το χειρότερο είναι αρκετά βίαιος. Χτυπάει κυρίως την μητέρα του αλλά και τον γιό μου ο οποίος ανταποδίδει ενώ εμείς ποτέ δεν "παίζουμε" με το ξύλο. Οταν φεύγουν ο γιός μου είναι σαν να βλέπω τον ξάδερφό του, με χτυπάει και τον μικρό μας το ίδιο και είναι απότομος χωρίς κανένα εμφανή λόγω και δεν μπορώ να τον ηρεμήσω. Προσπάθησα να του εξηγήσω πως δεν υπάρχουν κακά παιδάκια και πως απλά κάνουν λάθος ξεχνιούνται, μπερδεύονται κ.α. γιατί η εύκολη λύση είναι να λέει πως ο άλλος είναι κακό παιδί και για ένα παιδάκι στον παιδικό που είναι επίσης πολύ ζωηρό τα ίδια λέει. Και μετά μου λέει υπάρχουν κακά παιδάκια όπως αυτά. Ξαναπροσπαθώ να του εξηγήσω και κυρίως να του τονίσω πως αυτή η συμπεριφορά δεν είναι η σωστή και άρα δεν πρέπει να την αντιγράφουμε άλλα δεν το πετυχαίνω και κάθε φορά που συναντιόνται πάλι τα ίδια. Προσπάθησα επίσης να τον πείσω να με ενημερώσει όταν κάνει κάτι άσχημο ο ξάδερφος του και να μην τσακώνονται για να του εξηγήσουμε μαζί ότι αυτό που κάνει δεν μας αρέσει δεν είναι σωστό κ.α. ένταξή τα κανονίζουμε αλλά όταν τον δει τα ξεχνάει όλα. Πέρσι στον παιδικό μου είχε πει η δασκάλα του ότι έχει κολλήσει με ένα άταχτο παιδάκι και ότι είναι κακή επιρροή αυτή η φιλία. Θυμάμαι με είχε πειράξει γιατί δεν ήθελα μπώ στο τρυπάκι να επέμβω στις επιλογές του και γιατί δεν θεώρησα σωστή αυτή την ταμπέλα για το άλλο παιδάκι. Τελικά το είχαμε συζητήσει και επειδή στον παιδικό το παιδάκι ήταν συνέχεια τιμωρία κατάλαβε πως δεν έπρεπε να κάνει τα ίδια με αυτόν και εκεί έληξε το θέμα. Τώρα όμως δεν βλέπω να έχει την διάθεση να με ακούσει βλέπει ότι ο άλλος δεν ακούει καθόλου και κανέναν και είναι σαν να μιλάω σε τοίχο. Προχθές μετά τον παιδότοπο που είχαμε πάει ο ξάδερφος του είπε χαρακτηριστικά στη μητέρα του " οταν πάμε σπίτι θα σε βαρήσω " προσπάθησα να πω στον δικό μου ότι δεν το εννοούσε αλλά το αποτέλεσμα ήταν μόλις μπήκαμε στο σπίτι άρχισε ξαφνικά να με χτυπάει. Φυσικά τον έβαλα τιμωρία γιατί δεν καθόταν ούτε να με ακούσει με έδιωχνε έλεγε ότι είμαι κακιά και ότι δεν με αγαπάει. Σας κούρασα ε, θα μπορούσα να γράφω ώρες μια και αυτό γίνεται κάθε φορά και χειρότερο, έχετε παρόμοιες αντιδράσεις?

καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται!!!

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις


  • Replies 104
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

Top Posters In This Topic

Επειδή πρόκειται για συγγενή σου και το να αποφύγεις τις συναντήσεις μαζί του είναι πρακτικά αδύνατο,αρχικά θα ήταν χρήσιμη μια συζήτηση με τη μητέρα του παιδιού,η οποία δεν μας είπες πως αντιδράει?φωνάζει ,χτυπάει ή απλως αδιαφορεί και πίνει το καφεδάκι της?Νομίζω πως η ειλικρίνεια είναι καλύτερο σε ό,τι έχει να κάνει με τα παιδιά μας,δηλαδή να της πεις τι ακριβώς συμβαίνει και να το αντιμετωπίσετε χωρίς όμως μομφές και επικρίσεις σε βάρος της.Αν παρ'ολαυτα δεν βλέπεις φως στο τούνελ,δυστυχώς ίσως θα έπρεπε να περιορίσεις τις επαφές μαζί τους γιατί τα παιδάκια μας επηρεάζονται πολύ πρισσότερο απο αυτά που βλέπουν στην πράξη να γίνονται παρά από αυτά που εμείς λέμε :( Εσύ βέβαια πολύ καλά κάνεις και του μιλάς(και εγώ το ίδιο κάνω),αλλά μερικές φορές δεν είναι αρκετό ,γιατί εμείς πολύ ωραία τα λέμε στο σπίτι αλλά το παιδί αλλα βλέπει να γίνονται στην πράξη.Συγγνώμη αν σε κούρασα αλλά και εγώ βιώνω το ίδιο πρόβλημα :?

Link to comment
Share on other sites

Δεν με κούρασες ίσα ίσα βρε γνώμες θέλω γιατί φοβάμαι μήπως κάνω κάτι λάθος εγώ. Η μαμά του είναι έγκυος και έχει και πολλά προβλήματα οικογενειακά και με τον άνδρα της αλλά και με τους γονείς της που απ την αρχή δεν ήθελαν τον γάμο αυτό και καταλαβαίνεις δεν θέλω να την φορτώσω. Ο πατέρας της κάνει συνέχεια σκηνές μπροστά στο παιδί (βρίζει, φωνάζει, απειλεί κ.α.) Εμένα μου τα λέει ο μικρός να φανταστείς. Πιστεύω πως το παιδί έχει αυτόν για κακό δυστυχώς πρότυπο. Αυτή προσπαθεί να συνετίσει τον γιό της αλλά δεν την ακούει και δεν την σέβεται καν δεν μπορεί δηλαδή να τον κουμαντάρει έχει χάσει τον έλεγχο. Φοβάμαι πως όταν γεννήσει θα χειροτερέψουν τα πράγματα δεν θέλω να την αποφύγω γιατί δεν έχει βοήθεια από πουθενά και ο άνδρας της είναι στον κόσμο του (αδερφός μου). Δεν έχει καθόλου συμμετοχή στην ανατροφή του παιδιού δουλεύει όλη μέρα και βλέπει ελάχιστα την οικογένειά του και αυτό δεν μπορεί να αλλάξει όχι άμεσα τουλάχιστον. Γιαυτό θέλω να είμαι κοντά τους ο μικρός εμένα δεν με βρίζει ούτε με χτυπάει δεν του έχω δώσει θάρρος, δεν με ακούει αλλά δείχνει να καταλαβαίνει όταν τον μαλώνω, μάλλον δεν ξέρει πως να υπακούσει χωρίς να δείξει ότι νικήθηκε να το πω δεν ξέρω αν εκφράστηκα καλά βλέπω όλη αυτή τη συμπεριφορά του σαν άμυνα. Δηλ αυτόν τον καταλαβαίνω τον δικό μου δεν καταλαβαίνω που απλά αντιγράφει το "κακό παράδειγμα"

καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται!!!

Link to comment
Share on other sites

Κι εγώ είχα το ίδιο πρόβλημα με το γιο μίας φίλης αλλά μόνο για τις κακές συνήθειες διατροφής. Δυστυχώς η λύση είναι μία. Κρατάμε απόσταση και ίσως φροντίζουμε, όταν κάνουμε παρέα, να είναι μαζί κι άλλα παιδάκια, ώστε να μην γίνεται διαπροσωπική η σχέση. Είναι δύσκολο πάντως αλλά δεν κρατάει πολύ. Σε λίγο τα παιδιά μας θα έχουν ενσωματώσει τις καλές συνήθειες και δεν θα επηρεάζονται τόσο εύκολα!

Link to comment
Share on other sites

Αναγκαστηκά κάνεις παρέα με γονείς που τα παιδιά τους είναι στο ίδιο ή κοντινό μήκος κύματος. Εγώ έχω αναγκαστεί να αποφεύγω τον αδερφό μου γιατί περνάει στα παιδιά μηνύματα ανταγωνισμού χωρίς λόγο και προσπαθεί να εθίσει τα δικά του στο να θέλουν να είναι πρώτοι. Είναι πολύ κουραστικό και τα παιδιά του ζηλεύουν τρομερά το ένα το άλλο εκτός το οτι είναι και πολύ επιθετικά, κλωτσάνε, δαγκώνουν, σπρώχνουν. Η δικιά μου είναι μικρή ακόμη αλλά σε λίγο θα καταλαβαίνει πολύ καλά τι γίνεται, δεν είναι δυνατόν να συγκρίνει συνέχεια τα παιδιά. Είναι ψυχοφθόρο.

Προτιμώ η μικρή μου να κάνει παρέα με άλλη οικογένεια που τα μικρά τους είναι όλο αγκαλίτσες και ευγενικά πλασματάκια. Δυστυχώς τα παιδάκια δεν φταίνε, είναι όλα αγγελούδια όμως μιμούνται τόσο τους μεγάλους που κάποιες φορές παίρνουν και τα άσχημα. Εσύ θα επιλέγεις με ποιά παιδάκια κάνει παρέα ο γιός σου. Αν θές να κάνεις παρέα μαζί της καλά κάνεις αλλά μπορεί να είναι θυματοποιημένη σαν χαρακτήρας και όλοι να την πατάνε. Εσύ όμως δεν νομίζω οτι είσαι έτσι.

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Κοριτσακι μου και εγω στη δικη σου θεση δεν θα εκοβα σχεσεις με την κοπελα γιατι απ'οτι καταλαβαινω σε εχει πραγματικά αναγκη.Μιλα και με τον αδερφο σου για την συμπεριφορα του παιδιου να δειτε και τι μπορειτε να κανετε απο κοινου ολοι μαζι.Τωρα δεν ξερω ακριβως την συμπεριφορα του μικρου αλλα αν εβλεπε η νυφη σου και καποιον παιδοψυχολογο?

Οσο αναφορα τον δικο σου τωρα μην αγχωνεσαι εξαλου σχεδον παντα οι καπεταν φασαριες ακομα και απο τα σχολικα μας χρονια δυστυχως παντα τραβουν " τα φωτα της δημοσιοτητας πανω τους".

:lol::lol: Το να απομακρυνουμε τα παιδια μας απο τετοιου ειδουν "δηθεν αναρμοστων συμπεριφορων"δεν νομιζω να κερδιζουμε κατι,αργα η γρηγορα θα τ'αντιμετωπισουμε.Σε ενα παρκο, αργοτερα στο σχολειο.....

Και εμενα ο γιος μου ( οχι οτι και ο δικος μου ειναι κανενα αγγελουδι ετσι? ) οταν βρισκοντε με το παιδακι απο διπλα κανουν τα απιστευτα μαζι.Σκεφτεται ο ενας μια σκανταλια και ο αλλος την επαυξανει.Θεωρω οτι μεγαλωνοντας και με σωστη κατευθυνση απο εμας θα μαθουν απο μονα τους να ξεχωριζουν τι ειναι σωστο και τι ειναι λαθος.

Προσωπικη μου αποψη παντα

rQGhp3.png
Link to comment
Share on other sites

Ωραία και εγω μια απο τα ίδια βλέπω στην κόρη μου. Απο τότε που άρχισε παιδικό το ''είσαι κακός'' το λέει συνέχεια.Ακόμα και σε άσχετους στο δρόμο μου φωνάζει αυτή είναι κακιά,αυτος ειναι κακός. Και γενικά υπάρχει μια ενταση πράγμα που είναι εντελώς ξένο με αυτό που υπάρχει στο σπίτι.

Τώρα το πως το χειρίζομαι όλο αυτό;της μιλάω για το πόσο πληγώνουν καμια φορά τα λόγια που λέμε(απο το βιβλιο οι λέξεις δεν είναι για να πληγωνουν) και ότι εμεις στο σπίτι μας μιλάμε όλοι όμορφα και αγαπιόμαστε κ.λ.π

Link to comment
Share on other sites

Μανούλες σας ευχαριστώ για τις απόψεις σας τώρα μπήκα στο παρεντς και βλέπω ότι υπάρχει ποικιλία απόψεων για το θέμα μου. Καταλαβαίνω πως είναι αντικειμενική σε κάθε περίπτωση η αντιμετώπιση γιαυτό κάθε γνώμη - άποψη είναι σεβαστή. Εγώ πάλι δεν θέλω να αποκόψω τα παιδιά είναι πρώτα ξαδέρφια και θέλω να είναι αγαπημένα. Για το ότι πρέπει να μιλήσω στον αδερφό μου το έχω υπόψην μου απλά δεν έχω βρει την κατάλληλη ευκαιρία. Από άλλα παιδάκια ο Σπύρος μου δεν επηρεάζεται τόσο αυτόν τον ζηλεύει κιόλας ίσως γιαυτό αντιδρά έτσι. Μέχρι και την μαμά του θέλει και μου λέει ότι δεν θέλει εμένα κ.α. όλα βέβαια αντιγραφές από τον ξάδερφο που δεν τον αφήνει ούτε να πλησιάσει την μαμά του. Είμαι περίεργη να δω πως θα αντιδράσει όταν έρθει και η μπέμπα....

καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται!!!

Link to comment
Share on other sites

Με τα ξαδέρφια είναι δύσκολα τα πράγματα, γιατί δεν ξεκόβεις εύκολα. 'Ασε που το παιδί του αδερφού το αγαπάς κιόλας. Εγώ θυμάμαι ότι η ξαδέρφη μου ήταν πολύ κακομαθημένη και εγώ έπρεπε να την κάνω παρέα, χωρίς όμως να 'ξεσηκώνω' τα κατορθώματά της. Πάντα αναρωτιώμουν, αφού η μαμά την θεωρεί κακό παιδί, γιατί την κουβαλάει συνέχεια σπίτι (μη σας πω, ακόμα αναρωτιέμαι!).

Link to comment
Share on other sites

Με τα ξαδέρφια είναι δύσκολα τα πράγματα, γιατί δεν ξεκόβεις εύκολα. 'Ασε που το παιδί του αδερφού το αγαπάς κιόλας. Εγώ θυμάμαι ότι η ξαδέρφη μου ήταν πολύ κακομαθημένη και εγώ έπρεπε να την κάνω παρέα, χωρίς όμως να 'ξεσηκώνω' τα κατορθώματά της. Πάντα αναρωτιώμουν, αφού η μαμά την θεωρεί κακό παιδί, γιατί την κουβαλάει συνέχεια σπίτι (μη σας πω, ακόμα αναρωτιέμαι!).

Δίκιο έχεις όμως ο δικός μου κάνει σαν τρελός για τον ξάδερφό του, τον ζητάει συνέχεια, και ο άλλος το ίδιο, ζητάει τον δικό μου, από ότι μου λέει η μαμά του. Και τους απειλούμε πως αν δεν βάλουν μυαλό δεν θα τους ξαναφέρουμε σε επαφή αλλά τίποτα.

καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται!!!

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Aν υλοποιούσατε τις απειλές, για μία φορά? Το λέω, γιατί κι εμένα ο γιος μου πλακωνόταν συνέχεια με την κόρη μία φίλης, και κάθε φορά τους λέγαμε ότι θα πάμε μόνες μας για καφέ και δεν θα τους πάρουμε μαζί. Μέχρι που μία φορά, καταφθάνω σπίτι της μόνη μου και τρελάθηκε η μικρή. Άλλη μία φορά ήρθε η φίλη μου στο σπίτι μου μόνη, ώστε να πάρει κι ο δικός μου το μάθημά του, και από τότε τα πράγματα έχουν βελτιωθεί κάπως. Τουλάχιστον μας παίρνουν στα σοβαρά!

Link to comment
Share on other sites

Aν υλοποιούσατε τις απειλές, για μία φορά? Το λέω, γιατί κι εμένα ο γιος μου πλακωνόταν συνέχεια με την κόρη μία φίλης, και κάθε φορά τους λέγαμε ότι θα πάμε μόνες μας για καφέ και δεν θα τους πάρουμε μαζί. Μέχρι που μία φορά, καταφθάνω σπίτι της μόνη μου και τρελάθηκε η μικρή. Άλλη μία φορά ήρθε η φίλη μου στο σπίτι μου μόνη, ώστε να πάρει κι ο δικός μου το μάθημά του, και από τότε τα πράγματα έχουν βελτιωθεί κάπως. Τουλάχιστον μας παίρνουν στα σοβαρά!

Μπα δεν ξέρω για τον άλλο αλλά ο δικός μου δεν χαμπαριάζει από απειλές. Τον έχω αφήσει σπίτι και έχω φύγει επειδή συνέχεια τον παίρνω μαζί μου όπου και αν πάω κλαίει την ώρα που φεύγω αλλά μετά το ξεχνάει και κάνει τα ίδια και χειρότερα. και μου λέει και με ύφος απόλυτης σιγουριάς ''άλλη φορά θα με πάρεις μαζί σου'' δεν με ρωτάει το απαιτεί. Τι να πεις?

καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται!!!

Link to comment
Share on other sites

Κορίτσια, καλησπέρα.

Έχω προσωπική εμπειρία επί του θέματος! Ό γιός του αδερφού του άντρα μου είναι επιθετικό παιδί και δεν θέλω να έρχεται πολύ πολύ σε επαφή με την κόρη μου.Είχαμε και κρούσματα βίας,(την έχει απρώξει πάνω σε μια καρέκλα και μελάνιασε και γδάρθηκαν τα πλευρά της :? ).Και αυτό είναι μόνο ένα παράδειγμα.Από τότε λοιπόν αποφάσισα πως δεν την αφήσω να έχει σχέσεις μαζί του.Αντιμετωπίζει και άλλα προβλήματα το παιδί και η συμπεριφορά της μάνας είναι απαράδεκτη.Δηλαδή κάνει κάτι το παιδί της, αυτός αρχίζει να κλαίει και αυτή τον αγκαλιάζει και τον φιλάει και του λέει μη κλαίς και τα λοιπά.Λοιπόν,το συζητούσα με κάποιες συμφοιτήτριές μου(σπουδάζω ψυχολογία),υποτίθεται πως είναι αντικείμενο του κλάδου μας κιόλας και οι κοπέλες θεωρούσαν πως ήμουν υπερπροστατευτική και πως ουσιαστικά στερούσα τη δυνατότητα από το παιδί μου να δει και αυτό το καμμάτι της ζωής και να μάθει να το αντιμετωπίσει.Εγώ έφριξα μόλις τα άκουσα αυτά!!!!!Ρώτησα μια εξαίρετη παιδοψυχολόγο και μου είπε στα γρήγορα πως όλα είναι θέμα επιλογών των γονέων και πως θα πρέπει να λάβω υπόψη μου την αντίδραση του δικού μου παιδιού σε αυτήν τη συμπεριφορά.Είπε επίσης πως κάποιοι άνθρωποι αντλούν ευχαρίστηση χτυπώντας τους άλλους και πως δεν κόβεται αυτή η συνήθεια αν δεν υπάρξουν συνέπειες ώστε να την αποθαρρύνουν.Εγώ, παρόλο που της αναγνωρίζω το ακαδημαικό της υπόβαθρο και τα λοιπά,ΔΕΝ θέλω να μεγαλώσει βλέποντας τέτοιες συμπεριφορές,(τις οποίες εγώ με κόπο αποφεύγω, γιατί και εγώ προσπαθώ να μην θυμώσω, να μην χτυπήσω, να είμαι ήρεμη και τα λοιπά!!!!).Και σε τελική ανάλυση, εγώ επιλέγω τι είδους διαπαιδαγώγηση θέλω να δώσω στο παιδί μου.

Πράγματι είναι σκληρό να αποφεύγεις έναν άνθρωπο,όμως νομίζω πως είναι και ένας τρόπος να του πεις έμπρακτα πως πρέπει να αλλάξει συμπεριφορά γιατί αυτή που εφαρμόζει δεν είναι αποδεκτή.Και επίσης είναι κακό για την ψυχική υγεία να ανέχεσαι συμπεριφορές και καταστάσεις που δεν επιθυμείς.

Αυτά πιστεύω εγώ!Εσείς τι λέτε?

.png

.png

Link to comment
Share on other sites

Κορίτσια, καλησπέρα.

να μάθει να το αντιμετωπίσει. Εγώ έφριξα μόλις τα άκουσα αυτά!!!!! και πως θα πρέπει να λάβω υπόψη μου την αντίδραση του δικού μου παιδιού

Πράγματι είναι σκληρό να αποφεύγεις έναν άνθρωπο,όμως νομίζω πως είναι και ένας τρόπος να του πεις έμπρακτα πως πρέπει να αλλάξει συμπεριφορά γιατί αυτή που εφαρμόζει δεν είναι αποδεκτή.Και επίσης είναι κακό για την ψυχική υγεία να ανέχεσαι συμπεριφορές και καταστάσεις που δεν επιθυμείς.

Αυτά πιστεύω εγώ!Εσείς τι λέτε?

Δεν λέω καλά τα λες αλλά τι γίνεται στην περίπτωση που βλέπεις πως το συγκεκριμένο παιδί δεν έχει κανένα σωστό πρότυπο και λόγω συγγένειας το αγαπάς και θέλεις να του μάθεις μαζί πάντα με το παιδί σου να ξεχωρίζει το σωστό από το λάθος? Εγώ αυτό θέλω να κάνω αλλά δεν ξέρω ακόμα αν είναι εφικτό γιατί όπως είπα και παραπάνω όταν κουβεντιάζω μόνη μου με τον γιό μου είναι όλα εντάξει και με καταλαβαίνει αλλά πάνω στο παιχνίδι, γιατί του αρέσει κιόλας να παίζει με τον ξάδερφο του, τα ξεχνάει όλα και απλά τον αντιγράφει.

καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται!!!

Link to comment
Share on other sites

Δε νομίζω ότι είναι στην αρμοδιότητά μας, ούτε όμως και έχουμ δικαίωμα να διαπαιδαγωγούμε τα άλλα παιδιά. Υπάρχουν γονείς που ΄γουστάρουν' ή έστω δεν τον θεωρούν και τόσο φοβερό, να βλέπουν τα παιδιά τους να ασκούν βία. Ή να λένε βρωμόλογα. Οπότε μόνο στο δικό μας παιδί μπορούμε να παρέμβουμε. Και όσο πιο μεγάλο είναι τόσο πιο εύκολα, γιατί μπορούμε να συζητήσουμε. Αν του αρέσει τόσο πολύ να παίζει με τον ξάδερφο, μπορούμε να το 'παζαρέψουμε'. Εκτός να τίθεται ζήτημα σωματικής ακεραιότητας όμως γίνεται με την περίπτωση της kareklitsa. Εκεί, εγώ θα έκανα μία συζήτηση με την μητέρα, και φυσικά θα ελαχιστοποιούσα τις συναντήσεις...

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Διαβάζω εδώ και ώρα το τόπικ και μετά βίας συγκρατώ τα δάκρυα μου …..

Το δικό μου παιδί είναι ένα από αυτά τα παιδιά που εσείς θέλετε να αποφεύγετε

Έχω δοκιμάσει τα πάντα χωρίς μεγάλη επιτυχία. Είναι επιθετικός και πολύ ζωηρός.

Είναι η ζωή μου όμως και τον αγαπάω όσο τίποτα στον κόσμο !

 

Αντιμετωπίζει και άλλα προβλήματα το παιδί και η συμπεριφορά της μάνας είναι απαράδεκτη.Δηλαδή κάνει κάτι το παιδί της, αυτός αρχίζει να κλαίει και αυτή τον αγκαλιάζει και τον φιλάει και του λέει μη κλαίς και τα λοιπά.

Ποια θα ήταν δηλαδή για εσένα η σωστή αντίδραση της μαμάς του???

Πως θα αισθανόσασταν αν μπαίνοντας σε ένα χώρο και βλέποντας οι άλλοι το αγγελούδι σας έκαναν ωχχχχχχχχχ ?????

 

ΥΓ: Δεν έχω καμία διάθεση να σας κατακρίνω απλά το μόνο που θέλω είναι να σας δείξω και την απέναντι πλευρά. Δεν έχω επικριτική διάθεση και νομίζω ότι εσύ Μαργαρίτα μου το ξέρεις

Φιλιά

Η ζωή μου όλη .....

 

 

Link to comment
Share on other sites

Αγαπητή xara_2, συγνώμη αν στεναχωρήθηκες αλλά δεν ξέρω αν στεναχωρήθηκες δίκαια. Τί θέλεις να πεις, όταν λές 'Το δικό μου είναι ένα από αυτά τα παιδά που εσείς θέλετε να αποφεύγετε'? Εγώ τουλάχιστον μίλησα για βίαια παιδιά. Νομίζω ότι τα περισσότερα παιδιά έχουν περάσει και από φαση επιθετικότητας. Ο δικός μου έδερνε κάθε παιδάκι που βρισκόταν μπροστά του από τους 18 μήνες έως του 24. Δεν υπήρχε παιδάκι φίλων που να μην το ξεμαλλιάσει. Την θυμάμαι σαν εφιάλτη αυτή τη φάση, ήμουν συνέχεια σε επιφυλακή, ακόμα και στον παιδότοπο, από πάνω του, σε ξένα σπίτια, δεν καθόμουν καθόλου, μέχρι να το ξεπεράσει και να είμαι πιο ήσυχη. Το ζήτημα δεν είναι το παιδί, αλλά η αντίδραση της μαμάς που με ενοχλεί στις περιπτώσεις αυτές. Τα περιστατικά αυτά από μόνα τους δεν είναι λόγος να αποφεύγεις ένα παιδάκι. Όμως δεν μπορούν να παιρνούν απαρατήρητα. Πρέπει να υπάρχει αντίδραση από τους γονείς του, ώστε να καταλαβαίνουμε όλοι ότι συμφωνούμε στο ότι δεν πρέπει να πέφτει ξύλο στην παρέα, ή πρέπει να είμαστε ευγενικοί κλπ. κλπ. Αν η μαμά δεν αντιδράσει, τί να σου κάνει και το παιδάκι? Αν λοιπόν είσαι από αυτές τις μαμάδες, που το παιδί τους είναι επιθετικό, χτυπάει κλπ. και αυτές κοιτάνε αμέριμνες ή ακόμα περισσότερο το επιδοκιμάζουν με τον τρόπο τους, τότε... πράγματι καλά έκανες και στενοχωρήθηκες. Αν όμως δουλεύεις με το παιδί, τότε η συμπεριφορά αυτή είναι παροδική και το τόπικ αυτό δεν σε αφορά :wink:

Link to comment
Share on other sites

Προσωπικά πιστεύω ότι είναι καλό τα παιδάκια μας να τα φέρνουμε σε επαφή με την πραγματική ζωή και όχι να τα έχουμε σε ένα περιβάλλον αποστειρωμένο, με συγκεκριμένες επαφές και προστατευμένο. Απλά όταν πρόκειται για σωματική βία θα ήμουν κοντά να προλάβω να μην εκδηλωθεί. Ο γιος μου είναι παιδάκι που το λένε άγγελο όσοι το βλέπουν έξω από το σπίτι. Μέσα στο σπίτι να το δείτε, το ακριβώς αντίθετο. Το ίδιο έλεγαν και για το γιο μιας φίλης μου. Όμως, ο συνδυασμός των δύο παιδιών ήταν εκρηκτικός: όταν συναντιούνταν έκαναν κλίκα και γίνονταν ενοχλητικοί στα άλλα παιδάκια (έσπρωχναν, έφτυναν κλπ). Αυτό που έκανα (αφού δεν κατάφερα ούτε εγώ ούτε η φίλη μου όσο και να τα συζητούσαμε να αποθαρρύνουμε τέτοιες συμπεριφορές) ήταν να βάλουμε την υπεύθυνη του παιδότοπου να τους κάνει παρατήρηση ότι δεν φέρονται καλά και ότι αν δεν σταματήσουν τις αταξίες θα φύγουν. Ήρθαν λοιπόν με κατεβασμένη την ουρίτσα τους, εμείς τους είπαμε ότι η κυρία είχε δίκιο και σωστά τα λέει και από τότε συνετίστηκαν. Επίσης έφερα το παιδί μου σε τακτική επαφή και με άλλα παιδάκια ώστε να μην του φαίνεται "μαγική" η συνάντησή του με το συγκεκριμένο παιδάκι και να το περιμένει εναγωνίως αλλά να δέχεται και άλλες επιρροές ώστε να μειώνονται οι αρνητικές επιδράσεις της παρέας του συγκεκριμένου.

6WqHp3.pngUVK9p3.png
Link to comment
Share on other sites

Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, περίπου 6 μήνες, η κόρη μου δάγκωνε τους πάντες, τα παιδιά στον παιδικό, στα πάρκα, εμένα και τον άντρα μου, τον αδερφό της, όλους όσους της πήγαιναν κόντρα και δεν της έκαναν αυτό που ήθελε την στιγμή που το ήθελε,

όπως καταλαβαίνεται δεν ήταν καθόλου εύκολη υπόθεση και η πιο απλή μας έξοδος, πόσο μάλλον η καθημερινή τριβή της στο σχολείο

αυτό που αναφέρει η xara, ότι όπου εμφανίζονται ακούγονται τα οοοχχ,

το ένοιωσα και το άκουσα πολλές φορές,

και να σας πω ότι δεν μου φαινόταν καθόλου παράξενο, κι εγώ έτσι θα αντιδρούσα ή θα το σκεφτόμουν έτσι, ποιος θέλει να γυρνάει το παιδί του από το σχολείο ή από τον παιδότοπο και να έχει δαγκωματιές;

της έδειξα ότι είναι μια απαράδεκτη συμπεριφορά και από δημόσιους χώρους φεύγαμε επιτόπου

δεν ήξερα ακριβώς τι να κάνω, αλλά ενστικτωδώς της αρνιόμουν αυτά που ήθελε, ήταν το μόνο που έκανα--αλλά είχε αποτέλεσμα...

(και ήταν -τα δαγκώματα- η αιτία να φύγουμε από τον παιδικό σταθμό που τα πήγαινα, γιατί μια μέρα είδα ένα δάγκωμα στο χέρι της μικρής και όταν ρώτησα την υπεύθυνη, ομολόγησε ότι το έκανε η ίδια, για να μάθει!!!!!!!)

 

συγνώμη για το άσχετο της παρένθεσης :oops::oops::oops:

Από τότε που κουράστηκα να ψάχνω, έμαθα να βρίσκω. Και από τότε που ο άνεμος μού εναντιώθηκε, έμαθα να σαλπάρω με όλους τους ανέμους. Φ. Νίτσε

Link to comment
Share on other sites

ΥΓ: Δεν έχω καμία διάθεση να σας κατακρίνω απλά το μόνο που θέλω είναι να σας δείξω και την απέναντι πλευρά. Δεν έχω επικριτική διάθεση και νομίζω ότι εσύ Μαργαρίτα μου το ξέρεις

Φιλιά

Δεν είχα πρόθεση να στεναχωρήσω καμία μανούλα και φυσικά ούτε και να κρίνω καμία μανούλα.Πραγματικά

δεν πιστεύω πως η σωστή στάση στο παιδί που έχει χτυπήσει κάποιο άλλο είναι να το αγκαλιάζεις τρυφερά και νομίζω πως το ξέρεις.Μήπως να δεις και την άλλη πλευρά?Δηλαδή της μανούλας που βλέπει το παιδί της να τις τρώει???Νομίζω πως δεν είναι σωστό ούτε να χτυπάμε τα άλλα παιδάκια, ούτε αυτά να μας χτυπάνε.Επίσης, πρέπει κάπου να έχουμε παρεξηγηθεί γιατί το ζωηρό παιδί καμία σχέση δεν έχει με το επιθετικό παιδί.Είναι άλλο πράγμα να σπρώξει το ένα παιδάκι το άλλο ή να του τραβήξει τα μαλλάκια(γιατί η κόρη μου πάει στο παιδικό και συμβαίνουν αυτά) και άλλο πράγμα να το μελανιάσει!Σε αυτές τις περιπτώσεις νομίζω πως όχι απλά πρέπει, αλλά είναι υποχρεωμένοι οι γονείς να προστατεύσουν τα παιδιά τους.

Υ.Γ.Από την προσωπική μου πείρα σου λέω πως αν φερθεί τόσο άσχημα το παιδί σου σε ένα άλλο και εσύ δεν αντιδράσεις, θα φανεί πολύ άσχημο στον άλλο γονιό.Ουσιαστικά δίνεις την εντύπωση πως δεν υπολογίζεις το άλλο παιδάκι και βάζεις το δικό σου πιο ψηλά, σαν να μην έκανε και τίποτα μεμπτό.Γι'συτό συμφωνώ με τις κοπέλες που λένε πως έχει πολύ μεγάλη σημασία ο τρόπος που θα το διαχειριστεί ο γονιός.

.png

.png

Link to comment
Share on other sites

ηkareklitsa έγραψε

Από την προσωπική μου πείρα σου λέω πως αν φερθεί τόσο άσχημα το παιδί σου σε ένα άλλο και εσύ δεν αντιδράσεις, θα φανεί πολύ άσχημο στον άλλο γονιό.Ουσιαστικά δίνεις την εντύπωση πως δεν υπολογίζεις το άλλο παιδάκι και βάζεις το δικό σου πιο ψηλά, σαν να μην έκανε και τίποτα μεμπτό.

δεν είναι μόνο η εντύπωση που θα έχει ο άλλος γονιός, αυτό είναι το λιγότερο, το σημαντικότερο είναι ότι το ίδιο το παιδί δεν αντιλαμβάνεται την λάθος συμπεριφορά του, την επαναλαμβάνει και σε βάθος χρόνου περιθοριοποιείται και είναι κρίμα γιατί κάποιος δεν του έδειξε τον τρόπο

Από τότε που κουράστηκα να ψάχνω, έμαθα να βρίσκω. Και από τότε που ο άνεμος μού εναντιώθηκε, έμαθα να σαλπάρω με όλους τους ανέμους. Φ. Νίτσε

Link to comment
Share on other sites

Έχεις απόλυτο δίκιο Serba.

Αυτό που ήθελα να πω είναι πως όταν βλέπεις έστω κάποια αντίδραση από τον άλλο γονιό εφησυχάζεσαι κάπως, κατά κάποιο τρόπο θεωρείς πως ομαλοποιούνται λίγο τα πράγματα, έχεις έστω μια ηθική δικαίωση.Δηλαδή δεν είναι θέμα prestige ή κάτι άλλο.Και όπως σωστά είπες, είναι και ένας τρόπος να μάθει το παιδί πως αυτή η συμπεριφορά δεν είναι αποδεκτή.Γιατί σε αντίθετη περίπτωση, δηλαδή αγκαλιές και φιλιά, νομίζω πως αυτό που μαθαίνει το παιδί είναι πως τέτοιου είδους πράξεις δεν τιμωρούνται, πράγμα το οποίο είναι ψέμα πέρα για πέρα στην αληθινή ζωή!

Όμως νομίζω πως ξεφύγαμε λίγο και φταίω εγώ γι'αυτό! :oops:

Επανέρχομαι στο θέμα λοιπόν.Μακάρι να υπήρχε μαγικός τρόπος να αλλάζουν οι άνθρωποι!!!Δυστυχώς όμως δεν αλλάζουμε απλά αν μας το λένε οι άλλοι.Αυτό που δεν μας είπες είναι ποια είναι η αντίδραση της μάνας.Δηλαδή προσπαθεί ακόμα να έχει τον έλεγχο ή την έχει πάρει από κάτω?Αλήθεια, τελικά συζήτησες μαζί της sk.margaret?

.png

.png

Link to comment
Share on other sites

(και ήταν -τα δαγκώματα- η αιτία να φύγουμε από τον παιδικό σταθμό που τα πήγαινα, γιατί μια μέρα είδα ένα δάγκωμα στο χέρι της μικρής και όταν ρώτησα την υπεύθυνη, ομολόγησε ότι το έκανε η ίδια, για να μάθει!!!!!!!)

 

συγνώμη για το άσχετο της παρένθεσης :oops::oops::oops:

 

Δάγκωνε Η ΥΠΕΥΘΥΝΗ το ΠΑΙΔΙ?????? Για το όνομα του Θεού, ας τους μαζέψουν όλους αυτούς τους παλαβούς ή τουλάχιστον ας τους απομακρύνουν από τα παιδιά μας! Θα σου ήταν εύκολο να μας πεις πού 'εργάζεται' αυτή η 'παιδαγωγός'?

Link to comment
Share on other sites

Άσε Maya μου, κόντεψα να τρελαθώ, να της επιτεθώ, να της κάνω αγωγή, να, να...

δεν ξέρω αν μπορώ να το αναφέρω, πάντως είναι στην Θεσσαλονίκη

(άσχετο με το θέμα του τόπικ, αλλά θα έσκαγα αν δεν το έλεγα)

Από τότε που κουράστηκα να ψάχνω, έμαθα να βρίσκω. Και από τότε που ο άνεμος μού εναντιώθηκε, έμαθα να σαλπάρω με όλους τους ανέμους. Φ. Νίτσε

Link to comment
Share on other sites

Γειά σας μητερούλες σας καταλαβαίνω απόλυτα όλες μα όλες, ειλικρινά. Όχι δεν είμαι ούτε κάνω την έξυπνη απλά τα έχω περάσει και τα περνάω ακόμα και τα δύο στάδια. Ο Σπυράκης μου δεν είναι άγιος Χαρά μου το αντίθετο μάλιστα θα έλεγα και εγώ πολλές φορές έχω έρθει σε αμηχανία από την άσχημη συμπεριφορά που βγάζει ξαφνικά. Εγώ σαν κάθε μάνα ξέρω πότε και τι του φταίει είτε είναι κούραση είτε ζήλια είτε κάτι που δεν του έκανα καλό και ΝΑΙ και εγώ πολλές φορές αφού όμως πρώτα τον επιπλήξω για να καταλάβει τί έχει κάνει θα τον αγκαλιάσω και θα τον φιλήσω γιατί ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΤΑ ΑΓΑΠΑΜΕ ΚΑΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΞΕΧΝΑΝΕ ΠΟΤΕ. Απλά δεν θα το κάνω την ίδια στιγμή που πρέπει να πάρει ένα μάθημα γιατί τότε όντως θα νομίσει ότι έκανε κάτι καλό. Δεν νομίζω πως και εσύ το κάνεις αυτό. Ξέρω πως προσπαθείς όπως όλοι μας για το καλό του παιδιού σου. Δεν μπορεί να είναι τόσο "αγρίμι" έχει και αδερφούλα άρα θα συνηθίσει αν δεν το έχει κάνει μέχρι τώρα να είναι πιο καλός και ήρεμος σιγά σιγά ίσως τώρα περνάει μια φάση όπως και ο δικός μου και ο ξαδέρφος μας που ξέρω πως του φταίνε πολλά όπως το ότι σύντομα θα έχει αδερφάκι. Αν δεν κατάλαβες εγώ δεν θέλω να ΤΟΝ ΑΠΟΦΥΓΩ θέλω απλά το παιδί μου να μάθει να μην επηρεάζεται άσχημα θέλω να καταφέρω να του μάθω πως σκοπός μας είναι να κάνουμε τον ξάδερφο μας καλύτερο παιδάκι όχι να γίνουμε εμείς χειρότερα. Εγώ τον δικό μου τον ελέγχο όταν έχει ανάρμοστη συμπεριφορά θα τον κρατήσω αγκαλιά έστω και με το ζόρι και ας με χτυπήσει κιόλας θα τον αφήσω κάτω όταν καταλάβει τί έχει κάνει και ζητήσει συγνώμη, αν πεισμώσει θα τον πάρω και θα φύγουμε κ.α αναλόγως πάντα του τι έχει κάνει και που είμαστε κ.α. γενικά αντιδρώ αναλόγως. Δεν τα καταφέρνω πάντα μην νομίζεις πολλές φορές κλαίω από τα νεύρα μου επειδή κατάφερε να με σκάσει αλλά δεν σταματάω ποτέ να του μιλάω. Δεν μίλησα με την νύφη μου γιατί δεν θέλει να ακούσει πιστεύει πως θα λυθεί το πρόβλημα από μόνο του και δεν θέλω να πιέσω καταστάσεις. Πάντως τουλάχιστον όταν βρισκόμαστε όλοι μαζί δεν της κακοφαίνεται που μιλάω στον γιό της και τον έχω υπό επιτήρηση (σίγουρα το καταλαβαίνει) και όταν τον μαλώνω δεν τον χαϊδεύει και πάντα μου ρίχνει δίκιο. Μαζί μαλώνω και τον δικό μου βέβαια φταίει δεν φταίει και του εξηγώ ότι το κάνουμε για να καταλάβει και ο άλλος. Δεν ξέρω αν δω αποτελέσματα σκέφτομαι να πάρω τα παιδιά μόνη μου αρκετές φορές και να λέω να λέω να λέω δεν μπορεί κάτι θα του μείνει παιδάκι είναι άλλωστε μην ξεχνάμε πως ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΚΑ ΠΑΙΔΙΑ ακούς Χαρά? Σας κούρασα συγνώμη ....

καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται!!!

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Create New...